Απόψεις
Η σημασία της οριοθέτησης της θαλάσσιας ζώνης μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου
Ανδρέας Θεοφάνους*
Η σημασία της οριοθέτησης της θαλάσσιας ζώνης μεταξύ Ισραήλ
και Λιβάνου
Πριν λίγα χρόνια εθεωρείτο αδιανόητη μια συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής τους Ζώνης, ακόμα και με τον τρόπο που αυτή έχει γίνει. Και τούτο επειδή υπάρχουν σοβαρές διαφορές μεταξύ των δύο χωρών οι οποίες, τεχνικά, είναι σε εμπόλεμη κατάσταση. Υπογραμμίζεται ότι ακόμα και μετά την υπογραφή της συμφωνίας δεν υπάρχουν διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Πέραν τούτου, ακόμη και σήμερα υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις και στις δύο χώρες που αντιτίθενται σε αυτή τη συμφωνία.
Οι ΗΠΑ ήταν η κινητήριος δύναμη πίσω από αυτή τη συμφωνία. Οι Αμερικανοί επιδιώκουν τη μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου. Ως εκ τούτου, και λαμβάνοντας υπ΄ όψιν την επιδίωξη για απεξάρτηση της Ευρώπης από τις Ρωσικές πηγές ενέργειας, οι Αμερικανοί ενεργούν με τρόπο ώστε να αυξήσουν τις εναλλακτικές επιλογές. Το γεγονός ότι ο Λίβανος βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση αποτέλεσε ένα σοβαρό παράγοντα που τελικά ώθησε την κυβέρνηση να συναινέσει σε μια τέτοια συμφωνία.
Οι Αμερικανοί επιθυμούν επίσης διακαώς τη μείωση της εξάρτησης της Τουρκίας από τη Ρωσική ενέργεια. Και θεωρούν ότι ο ενεργειακός πλούτος της Ανατολικής Μεσογείου μπορεί να συμβάλει προς μια τέτοια κατεύθυνση. Στη σημερινή συγκυρία ο ενεργειακός πλούτος της Κύπρου παραμένει ουσιαστικά ανεκμετάλλευτος ως αποτέλεσμα των προβλημάτων που υφίστανται με την Τουρκία. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει τη δυνατότητα να εισηγηθεί την de facto οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ των δύο χωρών. Μια τέτοια εξέλιξη θα διευκολύνει την αξιοποίηση ολόκληρου του ενεργειακού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου προς όφελος των χωρών της περιοχής. Παράλληλα είναι δυνατό να ωφεληθεί και η ΕΕ από μια τέτοια ενέργεια. Ο τρόπος που έγινε η συμφωνία για την οριοθέτηση της ΑΟΖ Ισραήλ και Λιβάνου δημιουργεί ένα προηγούμενο και για την περίπτωση μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και Τουρκίας.
Λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τις θέσεις των διαφόρων πλευρών στο Κυπριακό θεωρώ εξαιρετικά δύσκολη, εάν όχι αδύνατη, την επίλυση του προβλήματος στη σημερινή συγκυρία. Όμως είναι δυνατό να υπάρξει μια εξελικτική διαδικασία η οποία μπορεί να δημιουργήσει αμοιβαία οφέλη για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Παραδοσιακά η Κυπριακή Δημοκρατία ενδιαφερόταν μόνο για μια ουσιαστική προσέγγιση που θα οδηγούσε σε ολική διευθέτηση του προβλήματος. Επιπρόσθετα, διαδοχικές κυβερνήσεις διακήρυτταν ότι τα ενεργειακά ζητήματα δεν πρέπει να διασυνδέονται με το Κυπριακό. Οι πραγματικότητες όμως είναι διαφορετικές.
Θεωρώ καθοριστικής σημασίας την προώθηση επιλογών που ενώ προασπίζουν την κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας και διασφαλίζουν τους βασικούς πυλώνες επίλυσης του Κυπριακού, ταυτόχρονα αντικρύζουν τα ενεργειακά ζητήματα και τις ευρύτερες ανάγκες με πραγματισμό. Μια τέτοια πολιτική είναι δυνατό να αντικρισθεί θετικά από διάφορες δυνάμεις στο Ισραήλ, στη Γερμανία και την ΕΕ γενικότερα, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ. Ακόμα και στην περίπτωση που η Τουρκία δεν αξιολογήσει θετικά μια τέτοια πρωτοβουλία, η Κυπριακή Δημοκρατία θα έχει αποκτήσει θετικά ερείσματα.
Είναι αναμενόμενο η Τουρκία να απαιτήσει την εμπλοκή της «ΤΔΒΚ» σε μια τέτοια διαδικασία. Όμως, ούτε οι κοινότητες ούτε οι παράνομες οντότητες έχουν ΑΟΖ. Επιπρόσθετα, η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να αναγνωρίσει την κατοχική οντότητα η οποία προέκυψε ως αποτέλεσμα χρήσης βίας. Οι θέσεις της Δύσης σε σχέση με το Ουκρανικό ζήτημα είναι τέτοιες που βοηθούν την Κυπριακή Δημοκρατία να προβαίνει στους ανάλογους παραλληλισμούς. Πέραν τούτου, η Λευκωσία έχει την ευκαιρία να τονίσει ότι τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων μπορούν να εξυπηρετηθούν ανάλογα μέσα από υφιστάμενες συγκλίσεις για το θέμα αυτό.
Έφθασε η ώρα κατά την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να ενεργεί με αυτοπεποίθηση και να είναι δύο βήματα μπροστά για την επίλυση ζητημάτων που την απασχολούν αλλά και που επηρεάζουν ευρύτερα συμφέροντα. Για τέτοιες προσεγγίσεις απαιτείται μια ισχυρή και αξιόπιστη διακυβέρνηση σε όλα τα επίπεδα.
* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.
Απόψεις
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας