Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Το Διεθνές Δίκαιο και οι συντελεστές ισχύος της Τουρκίας

Δημοσιεύτηκε στις

Απ’ το ’74 και εντεύθεν η Τουρκία πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων όλα τα εναντίον της ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας 

Κρινιώ Καλογερίδου

Όλο και πιο συχνά σκέφτομαι τελευταία — με αφορμή τις τουρκικές διεκδικήσεις — τον λόγο των αρχαίων προγόνων μας που είναι άκρως επίκαιρος και διδακτικός στα θέματα Εξωτερικής πολιτικής και ειδικά στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας με συνισταμένη το Διεθνές Δίκαιο.

Το Διεθνές Δίκαιο το οποίο χάθηκε στην πορεία (στη διάρκεια διαγκωνισμού ισχύος των ”Μεγάλων” της Γης) συμπαρασύροντας μαζί του την ιδέα του φιλόσοφου Πλάτωνα ότι το άκρον άωτον της αδικίας είναι να θεωρείται δίκαιος κάποιος που δεν είναι (”Εσχάτη αδικία δοκείν δίκαιον είναι μη όντα”, Πλάτων, Πολιτεία, Β’, 316α, 5ος-4ος αι. πΧ).

Ρήση που διευρύνθηκε απ’ τον μεταγενέστερο φιλόσοφο μαθητή του (και δάσκαλο του Μ. Αλεξάνδρου) Αριστοτέλη με την ”κατ’ αξίαν” απονομή της δικαιοσύνης, την οποία θεωρούσε μοναδική αρετή (”Κρατίστη τῶν ἀρετῶν εἶναι δοκεῖ ἡ δικαιοσύνη”, Ἠθικὰ Νικομάχεια”, 1129b-1130a, 4ος αι. π Χ).

Ωστόσο, στην περίπτωση του Ελληνισμού, το περί δικαίου αίσθημα έχει παραμεριστεί από χρόνια για χάρη της Τουρκίας. Το περί δικαίου αίσθημα όπως εκφράζεται στην υπέρτατη μορφή του, τη Διεθνή Δικαιοσύνη, αν και υπάρχουν περιοδικές αντιστάσεις απ’ τους εκπροσώπους της.

Ένα τέτοιο παράδειγμα ήταν η (έστω και ετεροχρονισμένη) δικαίωση της Κύπριας Τιτίνας Λοϊζίδου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου είχε καταφύγει κατά της Τουρκίας το 1989 κατηγορώντας την για στέρηση περιουσιακών δικαιωμάτων των Ελληνοκυπρίων ιδιοκτητών στα Κατεχόμενα.

Δεν εκφράζω τυχαία την πικρία μου για την Διεθνή Δικαιοσύνη, γιατί έχω κατά νου την πονεμένη διαδρομή του Κυπριακού, η οποία απέδειξε την πλήρη αδυναμία αυτής και των Διεθνών Οργανισμών να χειριστούν τη λύση του 48χρονου άλυτου ζητήματος της Κύπρου τιμωρώντας την Τουρκία για την καταπάτηση, προσβολή, παραποίηση και εξευτελιστική αντιμετώπιση του Διεθνούς Δικαίου.

Κι αυτό γιατί, απ’ το ’74 και εντεύθεν (έτος της τουρκικής εισβολής στο νησί) η Τουρκία πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων όλα τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας εναντίον της, τα οποία ζητούσαν την απομάκρυνση από την βόρεια Κύπρο του τουρκικού στρατού κατοχής και υποστήριζαν την εδαφική ακεραιότητα, πολιτική ενότητα και ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Έχω κατά νου, επίσης, ένα απ’ τα κορυφαία αρνητικά δείγματα μεροληψίας των εκπροσώπων του Διεθνούς Δικαίου: την προ δεκαετιών επιβράβευση από την ΕΔΑΔ της αμαρτωλής τουρκικής δικαιοσύνης και δη του Συνταγματικού Δικαστηρίου της (ενεργούμενο του τουρκικού πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου), πράγμα που έδωσε το δικαίωμα στον (πρώτο ισλαμιστή) πρωθυπουργό της κυβέρνησης συνασπισμού Νετσμετίν Ερμπακάν (μέντορα του Ταγίπ Ερντογάν) να απαγορεύσει — δίκη προθέσεων — σε ένα ή περισσότερα κόμματα οποιαδήποτε ανατρεπτική διάθεση. Συνελόντι ειπείν να απαγορεύσει τη δημοκρατική πολυφωνία…

– ”Μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις”, σας ακούω να λέτε, προσπερνώντας την άδικη απόφαση της ΕΔΑΔ, για να εστιάσετε στις σχέσεις Ερμπακάν-Ερντογάν.

Και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί σας διαπιστώνοντας πως τον… ”αέρα” της άμεσης αντίδρασης απέναντι στους πραξικοπηματίες της 15ης Ιουλίου του 2016 τον πήρε ο Τούρκος Πρόεδρος από τον ”δάσκαλο” Ερμπακάν, αν και εκείνος (παρά την δικαστική στήριξη μέσα και έξω από την Τουρκία) δεν τα κατάφερε τελικά και αναγκάστηκε να παραιτηθεί — υπό την πίεση του στρατού — ένα χρόνο μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας (1996-1997).

Αυτή η σύντομη πρωθυπουργική θητεία του μέντορά του έδωσε στον Ταγίπ Ερντογάν εμπειρία ετών και του έμαθε να ελίσσεται διπλωματικά (επίδειξη έλξης και πειθούς ”ήπιας ισχύος” μέσω της οικονομικής και πολιτιστικής διείσδυσης της χώρας του σε τρίτες) και επιθετικά (χρήση ”ισχυρής ισχύος” για την προώθηση των τουρκικών συμφερόντων έναντι των συμφερόντων των άλλων).

Στο πλαίσιο της δεύτερης περίπτωσης (της ”ισχυρής ισχύος” της) εντάσσεται η υποτίμηση του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Οργανισμών (ΟΗΕ και ΕΕ), με εξαίρεση το ΝΑΤΟ, το οποίο δεν το υποτιμά, γιατί είναι υποστηρικτικό προς αυτήν και τα τουρκικά συμφέροντα, επί ημερών τουλάχιστον του Γενικού Γραμματέα του Γενς Στόλτενμπεργκ.

Έτσι, με τις πλάτες του ΝΑΤΟ, η τελευταία παραβιάζει συστηματικά (χωρίς να συναντάει προσκόμματα) τη διεθνή νομιμότητα και — θρασύτατη καθώς είναι — καλεί την διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει τα παράνομα τετελεσμένα της (βλ. τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου επί 48 χρόνια απ’ το 1974, υπογραφή δύο παράνομων τουρκολιβυκών μνημονίων το 2019 και 2022 κλπ.).

Το ότι… ζει για να φέρνει τους πάντες (συμπεριλαμβανομένων και των οργάνων του Διεθνούς Δικαίου) προ τετελεσμένων με στόχο την επικράτηση επί των εχθρών ή των άσπονδων φίλων της (βλ. Ευρωπαίους συμμάχους) είναι ένα απ’ τα χαρακτηριστικά της γείτονος εξ Ανατολών.

Οι γεμάτοι χαιρεκακία και εκδικητικότητα σχεδιασμοί του Ταγίπ Ερντογάν κατά της Ελλάδας είναι ενδεικτικοί της αναθεωρητικής πολιτικής του. Της πολιτικής που εδράζεται στην επιθετικότητα, τη διεκδικητικότητα και την αναθεώρηση Διεθνών Συνθηκών και Συμβάσεων (τις οποίες διατείνεται ότι προστατεύει σε μια αποθέωση της υποκρισίας του) εις βάρος της κύριας εκπροσώπου του Ελληνισμού στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Όπερ σημαίνει ότι η αλλαγή συνόρων είναι στρατηγική επιλογή του Τούρκου Προέδρου και τη χρησιμοποιεί με όπλα τον συνδυασμό ”ήπιας” και ”ισχυρής ισχύος”, με την τελευταία να ρίχνει το βάρος στον εξαναγκασμό του αδύναμου μέχρι να υποχωρήσει και να υποκύψει αυτός στη δύναμη της πυγμής του ισχυρού.

Αυτήν την πολιτική των τετελεσμένων. με τη μια ή την άλλη μορφή, κόβει και ράβει στα μέτρα μας η Τουρκία. Αρχικά, κατά προηγούμενα χρόνια κυρίως, πέρασε με επιτυχία (στο όνομα της ”ελληνοτουρκικής φιλίας”) την πολιτική ήπιας ισχύος, πρεσβευτές της οποίας ήταν οι τουρκικές σειρές στα ελληνικά τηλεοπτικά Μέσα και οι οικονομικές διεισδύσεις στη χώρα μας πλούσιων Τούρκων επιχειρηματιών.

Εδώ και μια εικοσαετία όμως (την εικοσαετία πολιτικής κυριαρχίας του Ταγίπ Ερντογάν, με επίταση την περίοδο μετά το 2016 (έτος εκδήλωσης στρατιωτικού πραξικοπήματος σε βάρος του), η τουρκική Εξωτερική πολιτική υπερκέρασε τα όρια της ήπιας ισχύος της και χάραξε διεκδικητική ρότα σκληρής ισχύος, επωφελούμενη της κατευναστικής ελληνικής πολιτικής και των χλιαρών αντιδράσεων των συμμάχων και των Διεθνών Οργανισμών στις αυθαιρεσίες και τις παρανομίες της.

Τη ρότα του υβριδικού πολέμου που μας κήρυξε ανεπίσημα η Τουρκία προ πέντε ετών με αρχικό της σκοπό την ουδετεροποίηση του Αιγαίου δια της ”γκριζοποίησης” ελληνικών νησιών (152) και ζωνών, την ακολούθησε η ωμή εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού της στρατού εναντίον μας, αποκορύφωμα της οποίας ήταν τα γεγονότα του Μαρτίου του ’20 στον Έβρο,

Έκτοτε και μέχρι τώρα είναι κατακλυσμιαίες οι πρωτοβουλίες ισχύος της επί του πεδίου των ΕΧΥ με στόχο την υποχωρητικότητά μας στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου. Πρωτοβουλίες που τις… συνδράμουν έμμεσα με την ποντιοπιλατική στάση τους οι Διεθνείς Οργανισμοί και οι ”Μεγάλοι” του ΝΑΤΟ αποφεύγοντας συστηματικά να της επιβάλλουν κυρώσεις και παραμένοντας θεατές των προσπαθειών της για διαμόρφωση τετελεσμένων σε Ελλάδα και Κύπρο.

Έτσι διαιωνίζεται στην μεν Κύπρο η de facto κατοχή του 40 % του εδάφους της (στην οποία έχουν προστεθεί ο εποικισμός των Βαρωσίων και η διεκδίκηση της ΑΟΖ της), στην δε Ελλάδα η ατέλειωτη σειρά τουρκικών προκλήσεων από τη Θράκη ως το Αιγαίο (τη βόρεια-βορειοανατολική θαλάσσια περιοχή έως την νοτιοανατολική μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, που είναι πλούσια σε ενεργειακά κοιτάσματα. Κι από εκεί μέχρι την νότια Κρήτη, την οποία θεωρεί η Τουρκία… τουρκικό έδαφος ενταγμένο στο δόγμα της ”Γαλάζιας Πατρίδας”).

Τα δεδομένα αυτά επιβεβαιώνουν με τον δραματικότερο τρόπο ότι είναι στρατηγικό λάθος μας να συνεχίζουμε το τροπάρι της Χάγης, αφού — μετά το διπλό τουρκολιβυκό μνημόνιο — είναι ηλίου φαεινότερο ότι η Τουρκία επιδιώκει να φτάσει σ’ αυτήν έχοντας διαμορφώσει τετελεσμένα σε βάρος μας.

Τετελεσμένα τα οποία ορίζουν άπαντες τώρα ως παράνομα, αλλά την κρίσιμη ώρα των διαπραγματεύσεων (χάρη στη διπλωματική ευλυγισία του Ταγίπ Ερντογάν και τον έξυπνο τρόπο ”νομιμοποίησης” εκ μέρους του των de facto καταστάσεων) θα τα κατοχυρώσει σε βάρος μας, αν δεν τον αντιμετωπίσουμε έγκαιρα.

Και το ”έγκαιρα” σημαίνει αλλαγή στρατηγικής επί τη βάσει διπλωματικής κινητοποίησης, σε συνδυασμό με την επιχειρησιακή ετοιμότητα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και την κάλυψη των κενών Άμυνας στα νησιά μας.

Συνελόντι ειπείν, επείγει να δοθεί άμεση λύση στο πρόβλημα που δημιουργήθηκε με την αποστολή των ρωσικών BMP-1 στην Ουκρανία, καθώς τα γερμανικά Marder 1A3- (τα οποία ήρθαν προς αντικατάστασή τους) προωθήθηκαν στο Δ’ Σώμα Στρατού στον Έβρο (σύμφωνα με ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ) αφήνοντας ”γυμνές” εξοπλιστικά τις ”Θερμοπύλες του Αιγαίου”…

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Η Τουρκία Έτοιμη για Συμμετοχή στη Δύναμη Εγγύησης στην Ουκρανία

Ηγέτες της Γαλλίας και της Βρετανίας, σε στενή συνεργασία με την Τουρκία, η οποία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στον θαλάσσιο τομέα, και για πρώτη φορά με την εμπλοκή των ΗΠΑ, είχαν προσθέσει οι δηλώσεις του Γάλλου προέδρου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Τουρκία είναι έτοιμη να συμμετάσχει στη «δύναμη διασφάλισης», η οποία ενδέχεται να αναπτυχθεί στην Ουκρανία μετά από μια συμφωνία εκεχειρίας με τη Ρωσία, με στόχο την υποστήριξη του ουκρανικού στρατού, όπως ανακοίνωσε σήμερα το τουρκικό υπουργείο Άμυνας.

«Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες να συμβάλλουν σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία που έχει στόχο να εγγυηθεί την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή μας», δήλωσε το υπουργείο, αναφερόμενο στην πιθανή συμμετοχή, όπως πρότεινε ο Εμανουέλ Μακρόν.

«Πριν από όλα, πρέπει να υπάρξει εκεχειρία και στη συνέχεια να οριστεί ένα σαφές πλαίσιο αποστολής, με σαφή ορισμό των στόχων», πρόσθεσε το υπουργείο Άμυνας. Είχε δηλωθεί ότι θα συσταθεί μια ομάδα εργασίας για τη «δύναμη διασφάλισης», με στόχο «την ενίσχυση της άμυνας», λειτουργώντας ως «δεύτερη γραμμή άμυνας», εφόσον Ρωσία και Ουκρανία συμφωνήσουν σε εκεχειρία.

Ηγέτες της Γαλλίας και της Βρετανίας, σε στενή συνεργασία με την Τουρκία, η οποία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στον θαλάσσιο τομέα, και για πρώτη φορά με την εμπλοκή των ΗΠΑ, είχαν προσθέσει οι δηλώσεις του Γάλλου προέδρου.

Η Τουρκία, η οποία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ σε αριθμό ανδρών, είχε ήδη επισημάνει ότι θα αναπτύξει δυνάμεις στην Ουκρανία «εφόσον είναι απαραίτητο» για τη διασφάλιση της ειρήνης.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Ερντογάν και Πάπας Λέων ΙΔ σε Διπλωματικές αντιθέσεις

Ο Ερντογάν αναζητούσε διεθνή επιβεβαίωση, ενώ ο Πάπας ακολούθησε μια προσεκτική πλεύση ισορροπιών

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Υποδεχόμενος τον Πάπα Λέοντα ΙΔ’ στην Άγκυρα και μιλώντας στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Τουρκίας, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχείρησε να παρουσιάσει τη χώρα του ως ένα μωσαϊκό ικανό να συνδυάζει γεωπολιτική αυτοπεποίθηση, θρησκευτική ανοχή και ανθρωπιστική ευαισθησία. Ο στόχος του ήταν να προβάλλει την Τουρκία ως κεντρικό μεσολαβητή ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση.

Αντίθετα, ο Πάπας Λέων ΙΔ’ επέλεξε μια πιο προσεκτική και συμβολική γλώσσα, αποφεύγοντας να εμπλακεί στις περιφερειακές συγκρούσεις που η Άγκυρα θα ήθελε να αναδείξει —ιδίως τη Γάζα— περιοριζόμενος σε γενικούς επαίνους για τον «γεφυρωτικό» ρόλο της Τουρκίας. Το αποτέλεσμα ήταν μια διπλωματική αντίθεση ύφους: ο Ερντογάν αναζητούσε διεθνή επιβεβαίωση, ενώ ο Πάπας ακολούθησε μια προσεκτική πλεύση ισορροπιών, όπως σημειώνεται στο ρεπορτάζ της Μαρίας Ζαχαράκη στο SigmaLive.

Ερντογάν ως Δικέφαλος Αετός

Η τοποθέτηση του Ερντογάν, υποδεχόμενος τον Πάπα Λέοντα ΙΔ’, επιχείρησε να παρουσιάσει μια Τουρκία που αποτελεί μια γεωπολιτική και πολιτισμική γέφυρα. Από την γεωπολιτική πολυχρωμία έως τη διαχείριση των προσφυγικών κρίσεων και την οξεία ρητορική κατά της ισλαμοφοβίας στη Δύση, η Άγκυρα προβάλλει ένα αφήγημα πολιτικής και θρησκευτικής ανοχής. Η επίσκεψη του Πάπα αποτέλεσε πολλαπλασιαστή κύρους, καθώς ο Ερντογάν επιδίωξε να παρουσιάσει την Τουρκία ως δύναμη-κλειδί σε συνομιλίες, συγκρούσεις και διαθρησκειακές ισορροπίες, επαναφέροντας την παλιά φιλοδοξία: να παίζει το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Ο πρόεδρος τόνισε τη σημασία της επίσκεψης, την οποία παρουσίασε ως έμπρακτη αναγνώριση της Τουρκίας. «Αξιότιμε Πάπα Λέοντα ΙΔ’, είναι μεγάλη μου χαρά να φιλοξενώ εσάς και την αντιπροσωπεία σας στη χώρα μας. Θεωρώ πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η πρώτη σας επίσκεψη στο εξωτερικό μετά την ανάληψη των καθηκόντων σας είναι στην Τουρκία».

Η γεω-θρησκευτική θέση της Τουρκίας

Ο Ερντογάν αυτό-προσδιόρισε τη χώρα του ως μια μοναδική γέφυρα ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση. «Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να υπογραμμίσω το εξής: Η Τουρκία βρίσκεται σε μια εξαιρετική θέση, στο κέντρο τριών ηπείρων, ως γέφυρα μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών και θρησκειών, που ενώνει την Ανατολή με τη Δύση. Όπως τονίζω σε κάθε ευκαιρία, είμαστε μια χώρα που αντλεί έμπνευση από την ιστορία της, με το πρόσωπο και την κατεύθυνση στραμμένα τόσο προς την Ανατολή όσο και προς τη Δύση».

Η συνύπαρξη θρησκειών και εθνοτήτων στην Τουρκία

Στη συνέχεια, ο Ερντογάν προσπάθησε να προβάλλει την πολυθρησκευτική και πολυεθνική εικόνα της χώρας, με έμφαση στη συνύπαρξη και την ισοτιμία όλων των πολιτών ανεξάρτητα από την καταγωγή ή την πίστη τους. «Σε αυτή τη γη που είναι πατρίδα μας εδώ και χίλια χρόνια, άνθρωποι κάθε φυλής, θρησκείας, δόγματος και καταγωγής ζουν ελεύθερα, χωρίς κανένα άγχος και καμία πίεση. Όταν επισκέπτεστε την Κωνσταντινούπολη, την Αντιόχεια, το Μάρντιν, το Ντιγιάρμπακιρ και πολλές άλλες πόλεις μας, βλέπετε τζαμιά, εκκλησίες και συναγωγές να στέκονται το ένα δίπλα στο άλλο. Θεωρούμε τις πολιτισμικές, θρησκευτικές και εθνοτικές διαφορές όχι ως στοιχείο διαίρεσης, αλλά αντίθετα ως πηγή πλούτου. Κάθε άνθρωπος μας, ανεξάρτητα από τη θρησκεία, το δόγμα και την εθνοτική του ομάδα, είναι πρώτα και κύρια άνθρωπος. Υπάρχουν διάφορες γλώσσες στον κόσμο, αλλά όλες έχουν την ίδια σημασία. Η επίσκεψή σας σε αυτήν τη γη, όπου εδώ και αιώνες οι λαμπτήρες των ναών διαφορετικών θρησκειών φωτίζουν τον ίδιο ουρανό, είναι μια σημαντική ευκαιρία που αναδεικνύει τόσο την ιδιαίτερη θέση της Τουρκίας όσο και τις κοινές μας αξίες».

Η Συμμαχία των Πολιτισμών ως απάντηση στη διεθνή ένταση

Ο Ερντογάν επικεντρώθηκε, επίσης, στην προσπάθεια της Τουρκίας να λειτουργήσει ως γεφυροποιός, αξιοποιώντας την πρωτοβουλία της Συμμαχίας των Πολιτισμών υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, σε μια περίοδο αυξημένων παγκόσμιων εντάσεων. «Σε μια περίοδο που υποδαυλίζεται η σύγκρουση των πολιτισμών, η πρωτοβουλία υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών αποτελεί το πιο απτό παράδειγμα αυτής της προσπάθειας».

Προσφυγικό – Ο ρόλος της Τουρκίας και οι εξελίξεις στην Ουκρανία

Η Τουρκία είναι μια χώρα που δέχεται πρόσφυγες από εμπόλεμες ζώνες και συμμετέχει στις διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό των συγκρούσεων, τόνισε ο Ερντογάν, προβάλλοντας τον ανθρωπιστικό ρόλο της χώρας του. «Όπως και στη Συρία, έτσι και στην Ουκρανία, ανοίξαμε τις πόρτες μας στους πρόσφυγες που εγκατέλειψαν τη χώρα τους λόγω πολέμου, και ειδικά στα παιδιά που έχουν πληγεί. Παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις για τον τερματισμό των συγκρούσεων και προσπαθούμε να προσφέρουμε την απαραίτητη υποστήριξη και συνεισφορά. Οι εκκλήσεις μας για ειρήνη και διάλογο είναι επίσης εξαιρετικά σημαντικές για την επιτυχία αυτών των προσπαθειών».

Γάζα – Κριτική στο Ισραήλ και στήριξη στην παλαιστινιακή υπόθεση

Ο Ερντογάν άσκησε σκληρή κριτική προς το Ισραήλ για τους βομβαρδισμούς, υπογραμμίζοντας την πάγια τουρκική ευαισθησία στο παλαιστινιακό ζήτημα. «Στο επίκεντρο μιας διαρκούς ειρήνης στην περιοχή μας βρίσκεται το ζήτημα της Γάζας, όπου εδώ και μήνες πολιτικές εγκαταστάσεις, μεταξύ των οποίων εκκλησίες, τζαμιά, νοσοκομεία και σχολεία, έχουν πληγεί. Ένα από τα θρησκευτικά κτίρια που χτυπήθηκαν από το Ισραήλ ήταν η μοναδική καθολική εκκλησία στη Γάζα. Είναι γνωστό ότι εκτιμούμε πάντα την αποφασιστική στάση των προκατόχων σας, ιδίως όσον αφορά το παλαιστινιακό ζήτημα».

Συρία – Στήριξη των βημάτων για επιστροφή στην ομαλότητα

Ο Ερντογάν παρουσίασε τη Συρία ως χώρα που κάνει προσπάθειες σταθεροποίησης και δήλωσε ότι η Τουρκία στηρίζει την επιστροφή σε ειρηνική συμβίωση. «Υποστηρίζουμε τα βήματα που έχει κάνει η Συρία, μετά από χρόνια συγκρούσεων, για να γίνει μια χώρα όπου διαφορετικές θρησκείες, πολιτισμοί, θρησκευτικές ομάδες και εθνότητες ζουν ειρηνικά. Χαιρετίσαμε με ικανοποίηση την έκκληση της διεθνούς κοινότητας να μην εγκαταλείψει τη Συρία».

Ισλαμοφοβία – Καταγγελία της ανόδου της στη Δύση

Δεν δίστασε ο Ερντογάν να καταγγείλει την άνοδο της ισλαμοφοβίας, κατηγορώντας Δυτικούς πολιτικούς και ΜΜΕ ότι την τροφοδοτούν. «Η αυξανόμενη ισλαμοφοβία και η ξενοφοβία στη Δύση είναι εκδηλώσεις αυτής της τάσης. Τα μέσα ενημέρωσης, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι λαϊκιστές πολιτικοί, εν γνώσει ή εν αγνοία τους, υποθάλπουν ρατσιστικές αντιλήψεις απέναντι στους μουσουλμάνους. Ως Τουρκία, εδώ και καιρό επισημαίνουμε αυτή την απειλή και τον κίνδυνο. Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρούμε σημαντική την προσέγγιση του Συμβουλίου με τους οπαδούς άλλων θρησκειών».

Διαθρησκειακές επισκέψεις και ενίσχυση σχέσεων

Τέλος, ο Τούρκος πρόεδρος τόνισε ότι η επίσκεψη μπορεί να ενισχύσει τη σχέση μεταξύ της Καθολικής Εκκλησίας και των μουσουλμάνων. «Όπως και ο προκάτοχός σας, θεωρούμε ότι η επίσκεψη στο Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη θα είναι εποικοδομητική για τις σχέσεις με τους μουσουλμάνους».

Πάπας: Η Τουρκία ως γέφυρα θρησκειών και συνάντησης πολιτισμών

Αντίστοιχα, στην τοποθέτησή του, ο Πάπας Λέων ΙΔ’ προτίμησε τη γλώσσα των συμβολισμών και απέφυγε επιμελώς οποιαδήποτε άμεση αναφορά στις καυτές εστίες κρίσης, περιορίζοντας το μήνυμά του στον ρόλο της Τουρκίας ως «γέφυρας» και σε έναν διακριτικό υπαινιγμό για το Ισραήλ. Με λόγια προσεκτικά σταθμισμένα, ο Πάπας δεν προέβη στις ηχηρές τοποθετήσεις που περίμενε η Άγκυρα για τις γεωπολιτικές πληγές —και κυρίως για τη Γάζα· αντίθετα, προέκρινε μια οικουμενική ρητορική συνύπαρξης και σταθερότητας.

Ο συμβολισμός στην Τουρκία

Όταν πήρε το λόγο, ο Πάπας Λέων ΙΔ’ αναφέρθηκε στο συμβολικό μήνυμα της επίσκεψής του, ένα σήμα που αναδεικνύει τον ρόλο της Τουρκίας ως γέφυρας μεταξύ διαφορετικών κόσμων και πολιτισμών. «Η εικόνα της γέφυρας, που επιλέχθηκε ως λογότυπο της επίσκεψής σας, εκφράζει πολύ όμορφα τον ιδιαίτερο ρόλο της Τουρκίας τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον. Και το πιο σημαντικό είναι ότι εκτιμάτε την εσωτερική σας πολυμορφία. Αυτή η γέφυρα συνδέει την Τουρκία με τον εαυτό της. Αυτή η γέφυρα ενώνει τις διαφορετικές περιοχές της χώρας και, με αυτόν τον τρόπο, αποτελεί το σημείο συνάντησης των ευαισθησιών».

Η «κουλτούρα της συνάντησης»

Ο Πάπας υπογράμμισε ότι οι Χριστιανοί στην Τουρκία είναι μέρος της κοινωνίας και υπενθύμισε ότι ο Άγιος Ιωάννης ο 23ος αποτελεί από αρχαιοτάτων χρόνων το πρόσωπο που ενώνει τις δύο πλευρές. «Οι Χριστιανοί που ζουν στη χώρα σας είναι Τούρκοι και αποτελούν μέρος της κοινωνίας σας. Ο Άγιος Ιωάννης ο 23ος, τον οποίο αναγνωρίζετε ως Τούρκο Πάπα, είχε βαθιές φιλικές σχέσεις με το λαό σας και σεβόταν πολύ αυτή την ταυτότητα. Από τότε έχουν αναμφίβολα γίνει σημαντικά βήματα τόσο στην Εκκλησία όσο και στην κοινωνία μας. Ωστόσο, η ηχώ εκείνων των λόγων παραμένει ισχυρή και εξακολουθεί να τροφοδοτεί μια πιο προοδευτική και ειλικρινή νοοτροπία – αυτό που ο Πάπας Φραγκίσκος αποκαλούσε ‘κουλτούρα της συνάντησης’».

Η γέφυρα της αγάπης και η δημόσια διάστασή της

Ο Πάπας αναφέρθηκε στη γέφυρα αγάπης και τη δημόσια διάστασή της, ενώ άσκησε έμμεση κριτική στους γεωπολιτικούς γίγαντες που θεωρούν ότι η ισχύς αποτελεί το δίκαιο. «Αυτή η γέφυρα (η γέφυρα αγάπης) είναι μια τεράστια κρεμαστή γέφυρα που σχεδόν αψηφά τους νόμους της βαρύτητας. Η αγάπη έχει, εκτός από τα ιδιωτικά και προσωπικά της χαρακτηριστικά, και μια ορατή και δημόσια διάσταση. Επιπλέον, αμφισβητεί τη νοοτροπία ότι ο ισχυρός έχει το δίκιο και απαιτεί να γίνουν αποδεκτά η συμπόνια και η αλληλεγγύη ως πραγματικά κριτήρια ανάπτυξης».

Κάλεσμα στην Τουρκία για ρόλο σταθερότητας στην περιοχή

Ο Πάπας απηύθυνε στη συνέχεια έκκληση στην Τουρκία να λειτουργήσει ως παράγοντας σταθερότητας και να συμβάλει ενεργά στην ειρήνη, τονίζοντας και το διαχρονικό ρόλο της χώρας. «Κύριε Πρόεδρε, η Τουρκία ας είναι πηγή σταθερότητας και προσέγγισης μεταξύ των λαών, στην υπηρεσία μιας δίκαιης και διαρκούς ειρήνης. Η ιερή έδρα επιθυμεί να διατηρήσει τις σχέσεις με την Τουρκία, αλλά και να συνεργαστεί για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου, με τη συμβολή αυτής της γέφυρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης, Ασίας και Ευρώπης, καθώς και των πολιτισμών και των θρησκειών», είπε, ενώ στο τέλος αναφέρθηκε στη διάθεση συνεργασίας και στην ανάγκη κοινής πορείας με βάση τις αξίες και την ανθρώπινη ανάπτυξη. «Το ιερό αξίωμα καλεί όλα τα έθνη που ενδιαφέρονται για την ολιστική ανάπτυξη κάθε ανθρώπου, να συνεργαστούν σε πνεύμα φιλίας και αλληλεγγύης, μόνο με την πνευματική και ηθική φιλία μπορεί να επιτευχθεί μια πραγματική ανάπτυξη».

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ρωσικό Soyuz MS-28: Εκτόξευση με προορισμό τον ISS

Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν στις 12:28 μ.μ. ώρα Μόσχας (11:28 ώρα Κύπρου).

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το ρωσικό διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 εκτοξεύθηκε σήμερα με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), μεταφέροντας δύο Ρώσους κοσμοναύτες και έναν αστροναύτη. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν στις 12:28 μ.μ. ώρα Μόσχας (11:28 ώρα Κύπρου).

Το πλήρωμα αποτελείται από τον Ρώσο διοικητή Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ, στην δεύτερη αποστολή του, τον Ρώσο κοσμοναύτη Σεργκέι Μικάγεφ και έναν αστροναύτη που ταξιδεύει για πρώτη φορά στο διάστημα.

Μετά την εκτόξευση, το Soyuz προγραμματίζεται να πραγματοποιήσει δύο περιστροφές γύρω από τη Γη πριν προσδεθεί αυτόματα με τον ISS στις 12:38 ώρα Γκρίνουιτς (14:38 ώρα Ελλάδας).

Το πλήρωμα θα εισέλθει στον ISS, όπου θα παραμείνει για οκτώ μήνες, με την επιστροφή να έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Ιουλίου 2026.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Πολιτική12 λεπτά πριν

Μυστική συνάντηση Τόμας Μπάρακ με τον Οικουμενικό Πατριάρχη πριν την έλευση του Πάπα!

O Αμερικανός Πρέσβης στην Τουρκία έκανε μια αιφνιδιαστική εμφάνιση στο Φανάρι, όπου συναντήθηκε με τον προκαθήμενο της Ορθοδοξίας.

Άμυνα13 λεπτά πριν

Κατάλογο Εξοπλιστικών Προγραμμάτων Ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο στην Κύπρο!

Υπουργός Άμυνας, Βασίλης Πάλμας, δήλωσε στο Προεδρικό Μέγαρο ότι ο κατάλογος εγκρίθηκε και θα υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 30...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ44 λεπτά πριν

Συλλήψεις στο Ισραήλ για συμμετοχή σε κύκλωμα μεταφοράς όπλων από την Τουρκία

Η Shin Bet χαρακτήρισε την υπόθεση «ιδιαίτερα σοβαρή», επισημαίνοντας την εμπλοκή Ισραηλινών πολιτών σε δραστηριότητες που θέτουν σε κίνδυνο το...

Άμυνα1 ώρα πριν

Η Τουρκία Έτοιμη για Συμμετοχή στη Δύναμη Εγγύησης στην Ουκρανία

Ηγέτες της Γαλλίας και της Βρετανίας, σε στενή συνεργασία με την Τουρκία, η οποία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στον θαλάσσιο τομέα,...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

Ερντογάν και Πάπας Λέων ΙΔ σε Διπλωματικές αντιθέσεις

Ο Ερντογάν αναζητούσε διεθνή επιβεβαίωση, ενώ ο Πάπας ακολούθησε μια προσεκτική πλεύση ισορροπιών

Δημοφιλή