Απόψεις
Ψευδοκράτος: Η Ρεαλιστική Προσέγγιση! H υποχωρητικότητα είναι η χειρότερη στρατηγική
Οι συνομιλίες στο Κυπριακό, συνεχίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η τουρκική πλευρά επέμενε σε μία λύση ομοσπονδίας, στην οποία θα υπάρχουν δύο ισότιμα συνιδρυτικά κράτη. Η εξουσία του ομόσπονδου κράτους θα πήγαζε από τα συνιστώντα κράτη και η ελευθερία διακίνησης, εγκατάστασης και απόκτησης περιουσίας θα είχε φυλετικούς περιορισμούς.
Κάτω από την πίεση της κατοχής και χάριν μιας γρήγορης και βιώσιμης λύσης, η Ελληνική πλευρά είχε προβεί σε σημαντικές υποχωρήσεις με στόχο να κατευνάσει την Τουρκία, ώστε να αποδεχθεί μια «ειρηνική, δίκαιη, και βιώσιμη» λύση. Βασικότερη των υποχωρήσεων ήταν, η αποδοχή της Δικοινοτικής-όχι Διζωνικής-Ομοσπονδίας έως βάση συζήτησης, με τις συνομιλίες Μακαρίου- Denktaş το 1977 και Κυπριανού- Denktaş το 1979.
Μετά από ακόμη ένα γύρο άκαρπων συνομιλιών τον Μάιο του 1983 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εξέδωσε το ψήφισμα 37/253, ζητώντας την άμεση αποχώρηση όλων των στρατευμάτων κατοχής, το οποίο «επιβεβαιώνει την αρχή του απαραδέκτου κατοχής και απόκτησης εδάφους με τη βία». Σε απάντηση, τον Νοέμβριο του 1983, η Τουρκία προχώρησε στην ανακήρυξη ανεξάρτητου κράτους.
Η αναγνώριση ή μη ενός κράτους είναι μια πράξη περισσότερο πολιτική παρά νομική , η οποία εντούτοις νομοτελειακά πρέπει να περιβάλλεται από τον μανδύα της νομιμότητας. Καινούρια κράτη δεν μπορούν να δημιουργηθούν σαν απότοκο της χρήσης βίας. Στην περίπτωση της Κύπρου, η Τουρκία το 1983 όταν απέτυχαν οι συνομιλίες, στα πλαίσια της ηγεμονικής συμπεριφορά της, άσκησε την στρατηγική του πειθαναγκασμού για να επιτύχει την παρθενογένεση Τ/Κ κράτους στα κατεχόμενα και να το καταστήσει ισότιμο συστατικό μέλος μίας νέας ομόσπονδης Κύπρου. Η Τουρκία ασκώντας επιθετική στρατηγική, με την ισχύ των όπλων και την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, δημιουργεί μια νέα de facto κατάσταση, επιβάλλοντας μονομερώς την δική της παράνομη λύση.
Ο ΟΗΕ και η διεθνής κοινότητα περιορίζονται σε ψηφίσματα και φραστικές καταδίκες. Η απροθυμία της Ανατολής και Δύσης να επιβάλουν πραγματικό κόστος στην Τουρκία είναι έκδηλη και έγκειται στα στρατηγικά τους συμφέροντα τα οποία εξαρτώνται από την Τουρκία. Παρόλα αυτά, το ψήφισμα 541/83 του Συμβουλίου Ασφαλείας (του οποίου οι αποφάσεις είναι δεσμευτικές για όλα τα κράτη), επειδή η ανακήρυξη ήταν απότοκο της χρήσης της βίας των όπλων (άρα έγκλημα πολέμου), καταδίκασε την ανακήρυξη σαν νομικά άκυρη και μη γενόμενη. Κάλεσε «όλα τα κράτη να σέβονται την κυριαρχία, ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα και το αδέσμευτο της Κυπριακής Δημοκρατίας και να μην αναγνωρίζουν οποιοδήποτε κυπριακό κράτος άλλο από την Κυπριακή Δημοκρατία» .
Αυτό επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά την διεθνή αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, σαν το μόνο κυρίαρχο κράτος επί του συνόλου των εδαφών της, κατεχομένων και ελεύθερων, με ή χωρίς τους Τ/Κ στην διακυβέρνηση και ανεξάρτητα από τις δεσμεύσεις, αγκυλώσεις ή συνημμένες συνθήκες του συντάγματος του 1960. Δηλαδή, επαναβεβαιώνεται, όπως το 1964 και το 1974 με ανάλογα ψηφίσματα, η κυριαρχία της Κυπριακή Δημοκρατίας, όχι στην βάση του Συντάγματος του 1960, αλλά στην βάση της αναγνώρισης που λαμβάνει από το διεθνές σύστημα, σαν το μόνο κυρίαρχο κράτος σε όλο νησί.
Αυτήν την κυριαρχία και νομιμότατα αντιμάχεται και απαξιά τόσο η Τουρκία όσο και η Τ/Κ ηγεσία. Μία ηγεσία η οποία ηγείται ενός αποσχιστικού κράτους, το οποίο έχει κριθεί από την διεθνή κοινότατα έως κράτος μαριονέτα της κατοχικής Τουρκίας. Ο αποσχισμός είναι έγκλημα πολέμου. Η Ισπανία εξέδωσε και εκτέλεσε Ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης για την νόμιμα εκλεγμένη Καταλανική τοπική κυβέρνηση, για το έγκλημα του αποσχισμού, επειδή σχεδίαζαν να προβούν σε δημοψήφισμα, για να αποφασίσουν οι Καταλανοί εάν ήθελαν ανεξαρτησία ή όχι. Η Κυπριακή Δημοκρατία ακολουθώντας την στρατηγική της υποχοριτικότιτας και του κατευνασμού της Τουρκίας, αντί να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ισπανίας, κάθετε στο ίδιο τραπέζι με τους αποσχιστές για να συζητήσει μαζί τους.
Κατά τον καθηγητή διεθνών σχέσεων Η. Κουσκουβέλη, η υποχωρητικότητα είναι η χειρότερη στρατηγική που μπορεί να επιλέξει ένα κράτος. Δεν ταυτίζεται, όπως ορισμένοι θέλουν να ισχυρίζονται, με τον Ρεαλισμό. Οφείλεται στο ότι τα κράτη δεν έχουν λάβει, εκ των προτέρων, τα απαραίτητα μέτρα. Ο κατευνασμός είναι η υποχώρηση στις όποιες απαιτήσεις του ισχυρού (πολιτικές, οικονομικές, εδαφικές) με την ελπίδα ότι αυτό θα μειώσει την ανασφάλεια του και δεν θα εντείνει την επιθετικότητά του .
« Ο κατευνασμός μπορεί να μειώσει τις πιέσεις από έναν επίφοβο εχθρό, αλλά αυτό έχει μόνο την αξία της πίστωσης χρόνου και δεν συνιστά οριστική λύση.» (Κουσκουβέλης, 2007, p. 206).
Ο λόγος είναι ότι: α) οι υποχωρήσεις του αδύναμου αυξάνουν την
ισχύ του ισχυρού, β) τα κράτη είναι αδηφάγα, δεν ξέρουν πόση ισχύ χρειάζονται για να νιώθουν ασφαλή. Οι ισχυροί θα συνεχίζουν να μεγιστοποιούν την ισχύ τους, όσο το κέρδος τους είναι μεγαλύτερο από το κόστος.
Αντώνης Κ. Σιβιτανίδης, M.Sc., B.Sc.
Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΚΟ
Απόψεις
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας