Άμυνα
Η κατάρα των S-300 και το «νεκροταφείο όπλων» της Ουκρανίας
Μπορεί και πώς να στείλει η Αθήνα τους S-300 στην Ουκρανία;
Τι σημαίνει η αποστολή ρωσικών όπλων από Κρήτη και Κύπρο στο Κίεβο και πώς επηρεάζονται οι σχέσεις μας με τη Μόσχα – Ο πονοκέφαλος Αθηνών – Λευκωσίας, τα ηθικά διλήμματα, ο θαλάσσιος ανταρτοπόλεμος στο Αιγαίο και οι «ακρότητες» του Μενέντεζ
Είναι έντονο το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη μεταφορά του αντιαεροπορικού, αντιπυραυλικού συστήματος των S-300 από την Κρήτη στο πεδίο μάχης της Ουκρανίας, η οποία, όπως τονίζουν στρατιωτικές πηγές, «μετατρέπεται σε νεκροταφείο οπλικών συστημάτων». Συμβαίνει αυτό διότι, στο πλαίσιο της αλληλεγγύης προς το Κίεβο, Δυτικές χώρες ξεφορτώνονται παλιά οπλικά συστήματα για να τ’ αντικαταστήσουν με καινούργια, κυρίως αμερικάνικα. Υπό αυτές τις συνθήκες μπορεί να ιδωθεί και η περίπτωση, όπως διπλωματικές πηγές αναφέρουν, των S-300. Όμως, όπως παρατηρούν, κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Βεβαίως, αυτή η εξέλιξη δεν περιορίζεται μόνο στους S-300 που βρίσκονται στην Κρήτη, αλλά επεκτείνεται και στα ρωσικά οπλικά συστήματα που διαθέτει η Κυπριακή Δημοκρατία, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι BUK και οι TOR M1.
- Μπορεί και πώς να στείλει η Αθήνα τους S-300 στην Ουκρανία;
- Μπορεί ν’ απαλλαγεί η ΕΦ από τα ρωσικά όπλα και πώς;
- Γιατί οι Ρώσοι δεν επέτρεψαν βολές των BUK;
- Μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν οι «Typhoon» και πώς;
Αλλαγή ισοζυγίων δυνάμεων
Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ελλάδα θα ήταν δυνατό να δεχθεί τη μεταφορά των S-300 στην Ουκρανία εφόσον αντικατασταθούν με Patriot νέας γενιάς. Η ιστορία των S-300 που εξορίστηκαν από την Κύπρο στην Κρήτη είναι τραγική και μοιάζει με κατάρα, εφόσον συνδέθηκε με ταπεινωτική υποχώρηση επί της διακυβέρνησης Σημίτη έναντι των τουρκικών απειλών και σηματοδότησε το τέλος του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και την απαρχή μιας εξευμενιστικής πολιτικής, που ισχύει μέχρι σήμερα και οδήγησε στο σχέδιο Ανάν και στην αποτυχία του Κραν Μοντανά, καθώς και στις κρίσεις που δημιουργεί η Τουρκία επειδή αντιλαμβάνεται ότι η Κύπρος αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του Ελληνισμού. Τώρα, μετά την Κύπρο, οι ΗΠΑ θέλουν να τους εξορίσουν στην Ουκρανία. Από την αγορά τους προκαλούνται διλήμματα και πονοκέφαλοι σε Αθήνα και Λευκωσία.
Η συνεχής τουρκική επιθετικότητα, που δεν στηρίζεται μόνο στην προεκλογική ρητορική του Ερντογάν, αλλά κυρίως στη διαχρονική αναθεωρητική στρατηγική του νεο-οθωμανισμού, ανάγκασε την Ελλάδα να προχωρήσει στην αγορά σύγχρονων και δη γαλλικών εξοπλιστικών συστημάτων, όπως οι φρεγάτες «Μπελαρά» και τα μαχητικά «Ραφάλ», προκειμένου να επιφέρει σταδιακά αλλαγή στο ανισοζύγιο δυνάμεων, που ευνοεί ακόμη την Τουρκία. Έτσι, θα μπορεί να αυξήσει την αποτρεπτική της ικανότητα, με απώτερο στόχο να περιορίσει τις πιθανότητες του θερμού επεισοδίου ή ακόμη και του πολέμου. Αλλιώς αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να επιτρέψει στην Τουρκία να κερδίζει διά της σκιάς της ισχύος της ή να ταπεινώσει την Ελλάδα σε ανάλογα επεισόδια όπως ήταν η περίπτωση των Ιμίων, που είχες ως αποτέλεσμα τη δημιουργία γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο και πάγωμα, στην πραγματικότητα, των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Προβλήματα συντήρησης και η αξιοπιστία
Οι S-300 είχαν παραγγελθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία το 1997 και είχαν εγκατασταθεί στην Κρήτη το 1999. Η μεταβίβαση των πυραύλων από την κυπριακή στην ελληνική ιδιοκτησία έγινε το 2007. Η Αθήνα έδωσε ως αντάλλαγμα στη Λευκωσία TOR M1 (πύραυλοι μικρού βεληνεκούς τους οποίους πλήρωσε) και τα πυροβόλα «Σουζάνα», σλοβάκικης κατασκευής και προέλευσης. Οι S-300 παρέμειναν και παραμένουν στην Κρήτη σε αδρανή κατάσταση, παρότι τα ραντάρ τους λειτουργούσαν και από καιρού εις καιρόν μπορούσαν να συμμετάσχουν σε κάποιες τοπικές ασκήσεις. Η μοναδική βολή των S-300 είχε γίνει το 2013 και στοίχισε περί το 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Σήμερα αντιμετωπίζουν διάφορα τεχνικά προβλήματα λόγω έλλειψης επαρκούς συντήρησης. Από τους 40 πυραύλους είναι διαθέσιμοι οι 38, αλλά κάποιοι από αυτούς ενδέχεται να μην είναι σε κατάσταση χρήσης. Εκτιμάται, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, ότι μπορεί να έχουν ευστοχία περί το 30%. Ειδικώς λόγω των κακών σχέσεων που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή μεταξύ της Ρωσίας και της Ελλάδος, οι πύραυλοι μέρα με τη μέρα χάνουν την αξιοπιστία τους και την επιχειρησιακή τους ικανότητα. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ενώ πρέπει να ελέγχονται και να πιστοποιούνται το αργότερο μέχρι τα 15 έτη, κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί επί 24 χρόνια.
Η ασφάλεια του διαύλου για Κύπρο
Πρέπει να λάβει κάποιος υπόψη ότι: 1. Τα ραντάρ των S-300 έχουν εμβέλεια εντοπισμού και έρευνας στόχων μέχρι 300 χιλιόμετρα, καταυγασμού και κατεύθυνσης 200 χιλιόμετρα, καθώς και την ικανότητα εντοπισμού μικρής αντανακλαστικής επιφάνειας. 2. Οι S-300 έχουν βεληνεκές 150 χιλιόμετρα για μη ελισσόμενο στόχο και 40 με 75 χιλιόμετρα για μαχητικά και άλλους ελισσόμενους στόχους, όπως π.χ. πυραύλους. 3. Η παρουσία των S-300 στην Κρήτη εξασφαλίζει τον δίαυλο διέλευσης ελληνικών μαχητικών στην περίπτωση που αποφασίζεται η αποστολή τους στην Κύπρο εάν ξεσπούσαν πολεμικές επιχειρήσεις στο νησί. 4. Οι πύραυλοι δεν είναι μόνο αντιαεροπορικοί αλλά και αντιβαλλιστικοί (κατά πυραύλων).
Ηθικά διλήμματα και Patriot
Οι S-300 είναι μεν ελληνικής ιδιοκτησίας, αλλά για τη μεταπώληση και μετεγκατάστασή τους χρειάζεται η έγκριση της Ρωσίας και της κατασκευάστριας εταιρείας. Πρόκειται για το «Πιστοποιητικό Τελικής Χρήσης». Μια απόφαση της Ελλάδας για την αποστολή των S-300 στην Ουκρανία γεννά διπλωματικά, ηθικά και στρατιωτικά ζητήματα, που χειροτερεύουν τις ήδη τεταμένες σχέσεις Αθηνών – Μόσχας. Γιατί; Διότι, όταν η Κύπρος ήταν υπό καθεστώς εμπάργκο από τις ΗΠΑ, η Ρωσία τής πωλούσε οπλικά συστήματα για να αμυνθεί της τουρκικής απειλής, με το αζημίωτο φυσικά. Επί τούτου, εγείρεται το ηθικό, εκ των πραγμάτων, ζήτημα. Βεβαίως, όπως η κατάσταση εξελίσσεται στο πεδίο της μάχης στην Ουκρανία, κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί, π.χ. η Ελλάδα, ότι η υφιστάμενη ρωσική στρατηγική είναι ιδιαιτέρως ανήθικη εφόσον καταστρέφονται στρατηγικές υποδομές, με αποτέλεσμα να υποφέρουν από το κρύο εκατομμύρια άμαχοι πολίτες. Θα μπορούσε, δηλαδή, να ισχυριστεί κάποιος ότι η αποστολή των ελληνικών S-300 στην Ουκρανία έχει ως στόχο να βοηθήσει στον τερματισμό μιας ανήθικης ρωσικής πρακτικής. Υπό αυτήν την έννοια θα ήταν δυνατό να δικαιολογηθεί η μετεγκατάσταση των S-300 στο Κίεβο ή αλλού. Η Ελλάδα αφήνει ανοικτό ένα τέτοιο σενάριο, υπό την προϋπόθεση ότι θα της παραχωρηθεί από τις ΗΠΑ, για να καλυφθεί το κενό, ανάλογο αντιαεροπορικό και αντιπυραυλικό σύστημα Patriot με βεληνεκές για ευέλικτους στόχους περί τα 75 με 80 χιλιόμετρα. Εννοείται ότι: Α) Ούτε λεπτό δεν θα πρέπει να υπάρξει κενό ασφάλειας στην περίπτωση μετεγκατάστασης των S-300 στην Ουκρανία. Β) θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο βαθμός νέας επιδείνωσης στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ρωσία (calculated decision).
Λήψη αποφάσεων
Αληθές είναι ότι, εκτός από την περίπτωση της Ελλάδας, οι Αμερικανοί ασκούν από καιρού εις καιρόν πιέσεις επί της κυπριακής Κυβέρνησης προκειμένου να απαλλαγεί από το σύνολο των ρωσικών οπλικών συστημάτων τα οποία διαθέτει είτε αυτά είναι τα αντιπυραυλικά αντιαεροπορικά συστήματα BUK και το TOR-M1 είτε είναι τα ρωσικά άρματα μάχης Τ-80. Μία τέτοια εξέλιξη χωρίς αντικατάστασή τους από ανάλογα αμερικανικά ή ευρωπαϊκά οπλικά συστήματα αφήνει την Εθνική Φρουρά εντελώς γυμνή και βορά στην τουρκική απειλή. Oι BUK μπορούν να διαδραματίσουν -και διαδραματίζουν- τον δικό τους ρόλο, αλλά δεν έχουν εκσυγχρονιστεί όπως θα έπρεπε, λόγω οικονομικών και άλλων προβλημάτων. Δεν έχουν δοκιμαστεί. Ακόμη και όταν είχε εξασφαλιστεί πεδίο βολής στο Ισραήλ, η Ρωσία δεν άναψε ποτέ το πράσινο φως, όπως το συμβόλαιο προβλέπει για δικούς της λόγους ασφάλειας. Υπό αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να ληφθεί απόφαση κατά πόσον θα συνεχίσει η Κυπριακή Δημοκρατία να διαθέτει ρωσικά οπλικά συστήματα ή αν θα τα αντικαταστήσει με ευρωπαϊκά ή άλλα αμερικανικά εφόσον έχει τερματιστεί το εμπάργκο, που αδίκως επιβαλλόταν μέχρι σήμερα από την Ουάσιγκτον σε βάρος της Λευκωσίας.
Πρόβλημα με τα ρωσικά όπλα και λύσεις
Αληθές είναι ότι θα ήταν ανέντιμο και ανήθικο εκ μέρους της κυπριακής Κυβέρνησης να στείλει στην Ουκρανία οποιοδήποτε ρωσικό οπλικό σύστημα τής έχει πωληθεί από τη Μόσχα όταν οι ΗΠΑ μάς επέβαλλαν εμπάργκο. Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να απαντήσει η νέα Κυβέρνηση είναι εάν θα εκσυγχρονίσει τα πεπαλαιωμένα ρωσικά οπλικά συστήματα και το δεύτερο, που είναι συναφές του πρώτου, εάν θα τα στείλει, για παράδειγμα, στην Ουκρανία, ή εάν, κατόπιν συνεννόησης και με τη Ρωσία, θα ήταν δυνατόν να τα πουλήσει, όπως συνέβη με τα ρωσικά ελικόπτερα, σε μια χώρα που είναι είτε φιλικά προσκείμενη στη Ρωσία είτε ουδέτερη. Και αυτό είναι σημαντικό για να μη θεωρηθεί η στάση της μας εχθρική και ανήθικη.
«Iron Dome» και «SPIKE LNOS»
Οι αποφάσεις για τα ρωσικά οπλικά συστήματα είναι συναφείς με μία απαίτηση ευρείας λαϊκής αποδοχής, δηλαδή αυτήν της αναβίωσης του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, που σημαίνει ότι οι αγορές και ο εκσυγχρονισμός του οπλοστασίου μας θα πρέπει να συζητούνται με την Ελλάδα προκειμένου να εξυπηρετείται η ενιαία σε βάρος της Τουρκίας αποτροπή. Ήδη, για παράδειγμα, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει παραγγείλει από το Ισραήλ μιαν από τις παραλλαγές του αντιαεροπορικού και αντιβαλλιστικού συστήματος «Iron dome» (Σιδηρούς Θόλος) και η Ελλάδα τους πυραύλους «SPIKE LNOS», οι οποίοι έχουν ωφέλιμο βεληνεκές 32 χιλιομέτρων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον Στρατό Ξηράς επί οχημάτων, για την Αεροπορία στα «Απάτσι» και στο Ναυτικό. Όπως στρατιωτικές πηγές αναφέρουν, ειδικά στην περίπτωση του Ναυτικού, η εγκατάσταση στα ταχύπλοα σκάφη μπορεί να βοηθήσει αφάνταστα στον θαλάσσιο ανταρτοπόλεμο του Αιγαίου, προκαλώντας τρόμο στο τουρκικό ναυτικό. Ταυτοχρόνως, προσθέτουν ότι εκείνο που θα πρέπει να μελετηθεί είναι η αγορά ακόμα μίας φρεγάδας τύπου «Μπελαρά», με την οικονομική συνδρομή της Κύπρου, για να χρησιμοποιηθεί για τη δική μας περίπτωση στη λογική του ενιαίου επιχειρησιακού χώρου με την Ελλάδα. Όσο δε για τους πολυδιαφημισμένους πυραύλους «Typhoon», τους οποίους ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν προορίζει για να χτυπήσει την Αθήνα, μπορούν, όπως επισημαίνεται, να αντιμετωπιστούν και από υφιστάμενους εκτοξευτές πυραύλων που διαθέτει η Ελλάδα και από τους Patriot.
Λήψη αποφάσεων μετά τις εκλογές, για τη δημιουργία ενός νέου αποτρεπτικού δόγματος, που θα ξεκινά από τη Θράκη και θα καταλήγει στην Κύπρο, δημιουργεί συνθήκες ασφάλειας και μειώνει τις πιθανότητες κρίσεων και πολέμου. Εάν συνδυαστεί με περιφερειακές συμμαχίες στην πράξη, όπως αυτές με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, η αναβάθμιση των κρατών της Κύπρου και της Ελλάδας εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ θα είναι ιδιαιτέρως σημαντική. Ταυτοχρόνως, δημιουργούνται νέες θετικές συνθήκες ως προς τα ισοζύγια δυνάμεων με την Τουρκία, της οποίας η αυθάδεια και επιθετικότητα μπορούν να περιοριστούν, και μέσα από διπλωματικές κινήσεις που θα στηρίζονται στην απαλλαγή της Κύπρου από την πλήρη κατοχή, θα είναι δυνατό να οικοδομηθεί μια νέα διαδικασία διευθέτησης του προβλήματος για βιώσιμη και δημοκρατική λύση.
Πώς κεφαλαιοποιούμε τον Μενέντεζ;
Άλλωστε, ο Αμερικανός Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών της Γερουσίας, Μπομπ Μενέντεζ, ήταν σαφής τις προάλλες ως προς την αντιδημοκρατική πολιτική του Ερντογάν, τον οποίο προειδοποίησε ότι, εάν χρησιμοποιήσει τους πυραύλους «Typhoon» σε βάρος του άμαχου πληθυσμού των Αθηνών, θα θεωρηθεί αμέσως εγκληματίας πολέμου. Όσο, δε, για τον Αττίλα, ήταν απόλυτος, τονίζοντας ότι ούτε ένας Τούρκος στρατιώτης δεν μπορεί να παραμείνει στην Κύπρο. Βεβαίως, τέτοιες δηλώσεις θα ήταν δυνατό να θεωρούνταν στο παρελθόν, ακόμη και τώρα, από κάποιους ημέτερους του κομματικού καταστημένου, που θέλουν εσαεί να εξευμενίζουν την Τουρκία, «ως ακραίες». Αυτό σημαίνει αλλαγή πολιτικής κουλτούρας, καθώς και ότι το ηθικώς ορθό και αυτονόητο, το οποίο εκθέτει τον κατακτητή, δεν αποτελεί ακρότητα αλλά υποχρέωση. Συνιστά αυτοσεβασμό και προσφέρει τη δυνατότητα να σε σεβαστούν οι άλλοι. Δεν μπορεί ο Μενέντεζ να εμφανίζεται βασιλικότερος του βασιλέως. Εκτιθέμεθα. Για να μην πούμε ότι ταπεινωνόμαστε, αφού το κυπριακό κατεστημένο αφήνει παραθυρόπορτες ανοιχτές για την παραμονή αριθμού τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι ο Μενέντεζ δεν προχωρεί σε τέτοιες δηλώσεις επειδή είναι ερωτευμένος με την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά διότι αυτό θεωρεί πως υπηρετεί το εθνικό συμφέρον της χώρας του, δηλαδή της υπερδύναμης των ΗΠΑ. Ερώτημα: Πώς εμείς κεφαλαιοποιούμε αυτήν την αμερικανική στάση; Πάντως όχι με την επιστροφή μας στο Κραν Μοντανά. Άλλωστε, το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού…
Σημερινή
GEOPOLITICO
Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν
Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.
Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.
Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.
Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο
Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.
Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.
Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Είχα σήμερα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας συνάντηση γνωριμίας με τον Πρέσβη της #Ινδίας, κ. Ravi Shankar.
Συζητήσαμε για τις προκλήσεις ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή, για τις μεγάλες δυνατότητες περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατηγικής μας αμυντικής συνεργασίας, καθώς και για τους ισχυρούς δεσμούς φιλίας 🇬🇷– 🇮🇳.
#Greece #India
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 8, 2026
Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο
Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.
Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.
Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.
Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.
Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.
Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.
Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.
Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.
Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.
Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.
Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο
Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.
Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.
Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.
Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.
Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία
Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.
Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.
Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.
Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα
Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.
Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.
Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.
Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.
Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.
Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.
Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.
Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.
Άμυνα
Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»
Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.
Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.
«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»
Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.
Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.
Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.
«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.
Η κόκκινη γραμμή των Meteor
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.
Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.
Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:
«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».
Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:
Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;
«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»
Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.
Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.
Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.
Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.
«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.
Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.
Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.
Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.
Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.
Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:
«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».
Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.
Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ
Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:
- πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
- νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
- υποστήριξη ελληνικών F-16,
- υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
- καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.
Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.
«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»
Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.
«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:
«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».
Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Drones και νέος τρόπος πολέμου
Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.
«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.
Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης
Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.
Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.
Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:
«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».
GEOPOLITICO
Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.
Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.
Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.
Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.
Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:
| Σημείο | Βόρειο πλάτος | Ανατολικό μήκος |
|---|---|---|
| 1 | 36°05,00΄ | 28°44,00΄ |
| 2 | 36°02,40΄ | 29°20,58΄ |
| 3 | 36°09,28΄ | 29°29,82΄ |
| 4 | 36°08,50΄ | 29°34,58΄ |
| 5 | 36°06,48΄ | 29°37,77΄ |
| 6 | 35°03,00΄ | 29°38,00΄ |
| 7 | 35°30,00΄ | 28°10,00΄ |
Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας