Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Υπάρχουν επιπτώσεις, και ποιες, από την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου;

Δημοσιεύτηκε στις

Η απογύμνωση της πρώτης γραμμής άμυνας και η αποτρεπτική απειλή

γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης*

  • -Η αναπόφευκτη κούρσα των εξοπλισμών και το πυραυλικό πρόγραμμα με τους «τυφώνες» της Τουρκίας
  • -Η Τουρκία φτάνει στην Ηπειρωτική Ελλάδα, κυριαρχεί από τη Μαύρη Θάλασσα ώς την Αλεξανδρέττα και καθιστά Αθήνα και Λευκωσία δορυφόρους
  • -Η εμπέδωση της Γαλάζιας Πατρίδας και οι συμμαχίες της γειτονιάς μας
  • -Η απογύμνωση της πρώτης γραμμής άμυνας και η αποτρεπτική απειλή
  • -Οι δίαυλοι του Αιγαίου, τα ορμητήρια και το ναρκοπέδιο των νησιών

Η αξίωση της Τουρκίας για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Aιγαίου έχει ως στόχο να σκοτώσει την αποτρεπτική απειλή της Ελλάδος και να φέρει τη γραμμή αμύνης στο Σούνιο και στην Εύβοια, έξω από την Αθήνα. Αυτό αναφέρουν στρατιωτικές και διπλωματικές πήγες με αφορμή τις τελευταίες απειλές του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν ότι διαθέτει τους πυραύλους «Typhoon», (Τυφώνας) και ότι είναι σε θέση να χτυπά ακόμη και στην ελληνική πρωτεύουσα. Οι εξελίξεις αυτές πυροδοτούν μιαν αναπόφευκτη κούρσα εξοπλισμών.

Το μεγάλο βεληνεκές

Οι ίδιες στρατιωτικές πήγες αναφέρουν ότι οι «Typhoon» δεν είναι ακόμη σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, αλλά, όπως πρόσθεταν, είναι θέμα χρόνου να συμβεί κάτι τέτοιο. Για τον σκοπό αυτό η Τουρκία έχει προμηθευτεί τη σχετική τεχνολογία από το Πακιστάν και την Κίνα επί τη βάσει προγράμματος που άρχισε το 2011. Απώτερος στόχος του προγράμματος, όπως οι ίδιοι οι Τούρκοι αναφέρουν, είναι η κατασκευή πυραύλων με βεληνεκές μέχρι και 2.500 χιλιόμετρα. Οι «Typhoon», προσδοκάται να έχουν βεληνεκές περί τα 700 με 800 χιλιόμετρα και ακρίβεια στόχου με απόκλιση 5 μέτρων από τον στόχο, όπως οι Τούρκοι ισχυρίζονται.

Η πρακτική σημασία των νησιών

Το πρόβλημα των τουρκικών επιθετικών όπλων δεν θα αφορά μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες γειτονικές χώρες, που θα απειλούνται, μεταξύ των οποίων και το Ισραήλ. Οι εξοπλισμοί αυτοί είναι ενταγμένοι στην αυτοκρατορική πολιτική της Τουρκίας για την ανάδειξή της ως Περιφερειακής Δύναμης. Με τον τρόπο αυτό πυροδοτείται μία νέα κούρσα εξοπλισμών, υπό την έννοια ότι η Ελλάδα, καθώς και γειτονικές χώρες, όπως και η Κύπρος, δεν θα έχουν άλλη επιλογή εάν θέλουν να διατηρήσουν τα ισοζύγια δυνάμεων και την αποτροπή ζωντανή, παρά μόνο να προχωρήσουν σε συμμαχίες και εξοπλισμούς.

Όπως επισημαίνεται, υπό αυτές τις συνθήκες, η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου σημαίνει:

  1. Την απογύμνωση της πρώτης γραμμής αμύνης της Ελλάδας, που βρίσκεται στα ελληνικά νησιά, τα οποία πλέον θα τελούν κάτω από την τουρκική ομηρία. Και, ως εκ τούτου, η Άγκυρα θα μπορεί να εκβιάζει την Ελλάδα με την κατάληψη των νησιών, ανά πάσα στιγμή, μετατρέποντάς την σε προτεκτοράτο (φινλανδοποίηση).
  2. Την απώλεια από πλευράς της Ελλάδος των πλεονεκτημάτων: α) Της πρώτης αναχαίτισης στον αέρα. Η παρουσία αντιαεροπορικών συστημάτων στα νησιά είναι σημαντική για την αεράμυνα, όχι μόνο για τα ίδια, αλλά και για την ηπειρωτική χώρα. Τα συστήματα αυτά συνδυάζονται με τη δράση του ναυτικού και της αεροπορίας, καθώς και με τα ραντάρ για την έγκαιρη σήμανση εχθρικών ενεργειών και ταυτόχρονης ταχείας αντιμετώπισης των όποιων απειλών. β) Του ελέγχου των διαύλων του Αιγαίου μέσω της χρήσης των νησιών, ακόμη και των βραχονησίδων, δημιουργώντας έτσι συνθήκες αποτροπής. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που τα νησιά του Αιγαίου αποτελούν ναρκοπέδιο για τον τουρκικό στόλο και ορμητήρια για τον ελληνικό, καθώς και λιμενικές βάσεις ανεφοδιασμού, στοιχεία σημαντικά για τις Ένοπλες Δυνάμεις και την αποτροπή.
  3. Την απώλεια από πλευράς της Ελλάδος του πλεονεκτήματος να μπορεί να απορροφήσει την πρώτη ορμή τουρκικής επίθεσης μακράν του ηπειρωτικού χώρου, προκαλώντας φθορά στον αντίπαλο.
  4. Την αποδυνάμωση των δυνατοτήτων του ελληνικού στόλου ως κυρίαρχης δύναμης στο Αιγαίο είτε σε περίπτωση ειρήνης είτε σε περίπτωση πολέμου. Αυτό έχει σχέση και με τη σημασία που έχει μια χώρα στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, καθώς και στις σχέσεις της με άλλες μεγάλες δυνάμεις.
  5. Την απώλεια των δυνατοτήτων που μπορεί να έχει η Ελλάδα μέσω μονάδων πυροβολικού στη λογική και πρακτική εφαρμογή της αποτρεπτικής απειλής, δηλαδή να μπορεί να χτυπά μέσω των νησιών ακόμη και εντός Τουρκίας, εάν αυτό χρειαστεί σε πολεμικές επιχειρήσεις.

Η Ηπειρωτική Ελλάδα

Ενώ, δηλαδή, η Τουρκία προγραμματίζει την κατασκευή και χρήση επιθετικών όπλων, αξιώνει από την Ελλάδα την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου για να θέσει, πέραν αυτών, και τον ηπειρωτικό χώρο υπό τη δική της ομηρία, διευκολύνοντας έτσι την κυριαρχία της και την υλοποίηση της ήδη διακηρυχθείσας στρατηγικής της Γαλάζιας Πατρίδας. Εάν δει κάποιος το χαρτί, θα αντιληφθεί ότι η περιοχή από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι το Αιγαίο θα είναι πλήρως τουρκική και θα επεκτείνεται μέσω του Καστελορίζου και της Κύπρου προς την Αλεξανδρέττα, η οποία ήδη είναι μία τουρκική λίμνη. Μπορεί μεν αυτήν τη στιγμή η Άγκυρα να ελέγχει τα στενά των Δαρδανελλίων, αλλά πέραν αυτών η Ελλάδα είναι εκείνη που κυριαρχεί στο Αιγαίο, λόγω των νησιών της και των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.

Βάθος πυρός και συμμαχίες

Επειδή δεν πρέπει να υποτιμηθεί το πυραυλικό επιθετικό πρόγραμμα της Τουρκίας, που περιλαμβάνει τους “Typhoon”, καθώς και άλλους πιο μικρού βεληνεκούς, όπως οι “Bora” (250 χιλιόμετρα), η Ελλάδα πέραν των ήδη αντιβαλλιστικών συστημάτων, τα οποία διαθέτει, είτε αυτά είναι οι «Πάτριοτ» είτε εκείνα των S-300 και οι TOR M1, θα πρέπει να σκέφτεται σοβαρά για την απόκτηση ή και τη συμπαραγωγή με το Ισραήλ ενός συστήματος “Iron Dome” (Σιδηρούς Θόλος), που θα λειτουργεί σε συνδυασμό με τις σύγχρονες γαλλικές φρεγάτες “Belharra” και τα μαχητικά “Rafale”. Όπως στρατιωτικές πήγες αναφέρουν, η ενδεχόμενη απόκτηση των F-35 θα προσφέρει ενισχυμένη αποτρεπτική απειλή λόγω του βάθους πυρός της Ελλάδας στην τουρκική ενδοχώρα. Η Άγκυρα δεν αφήνει άλλη επιλογή στην Αθήνα και στη Λευκωσία, παρά μόνο την αναβίωση του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, ο οποίος μπορεί να ενταχθεί πλέον στη Στρατηγική Πυξίδα της ΕΕ, που καλύπτει τον τομέα της Ανατολικής Μεσογείου. Και αυτό διότι Ελλάδα και Κύπρος είναι τα μόνα κράτη μέλη της ΕΕ στην περιοχή. Ήδη η Γαλλία βρίσκεται στην περιοχή μας με το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ», θέλοντας έτσι ν’ αναδείξει εαυτήν ως ηγέτιδα δύναμη, πέριξ της οποίας μπορούν να λειτουργήσουν Κύπρος και Ελλάδα, καθώς και άλλες γειτονικές χώρες με τις οποίες ήδη συνασκείται η Γαλλία, όπως είναι ο Λίβανος, το Ισραήλ και η Αίγυπτος.

Κοινή στρατηγική και εξοπλισμοί

Είναι πρόδηλον ότι οι αγορές της Κύπρου, που αφορούν μιαν από τις εκδοχές του «Iron dome» από το Ισραήλ, καθώς και το νέο μοντέλο το γαλλικών «Exocet» για να μπορεί να καλύπτεται αποτρεπτικά η κυπριακή ΑΟΖ, είναι προς την ορθή κατεύθυνση. Οι νέες Κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου, όπως θα προκύψουν από τις εκλογές του 2023, θα πρέπει να λάβουν υπόψη τα δεδομένα, τα οποία η ίδια η Τουρκία δημιουργεί μέσω της επιθετικότητάς της και των εξοπλιστικών της προγραμμάτων, για να προχωρήσουν από κοινού:

  1. Στη δημιουργία Τεχνολογικών Ινστιτούτων Εθνικής Φρουράς και Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, που θα μπορούν να συνεργάζονται με πανεπιστήμια και εταιρείες για να μπορούν να συμμετέχουν σε προγράμματα του European Defence Agency και της PESCO.
  2. Στη σύμπραξη Ελλάδας και Κύπρου για τη δημιουργία μιας κοινής πολεμικής βιομηχανίας σε συνεργασία με άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα το Ισραήλ, το οποίο, στο πλαίσιο κοινοπραξίας με Αθήνα και Λευκωσία, μπορεί να εγκαθιδρύσει εταιρείες που για ευνόητους λόγους θα έχουν ευρωπαϊκό χαρακτήρα.
  3. Στον κοινό προγραμματισμό παραγωγής και αγοράς εξοπλιστικών συστημάτων στο πλαίσιο επιχειρησιακού σχεδιασμού από τη Θράκη ώς την Κύπρο για την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής, η οποία, ανεξαρτήτως εάν χάσει ή κερδίσει ο Ερντογάν τις εκλογές του 2023, θα συνεχίσει να υπάρχει. Γιατί; Διότι δεν συνιστά δική του προσωπική επιλογή, αλλά του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας. Είναι, δε, παραδοσιακή πολιτική των Κεμαλιστών, που σήμερα κατηγορούν τον Τούρκο Πρόεδρο ότι είναι μόνο λόγια και ότι θα έπρεπε να είχε ήδη καταλάβει ελληνικά νησιά. Ισχυρίζονται μάλιστα ότι, αν το πράξει, θα τον στηρίξουν.

Στρατηγική της Άγκυρας

Τα χρήματα για την άμυνα και την ασφάλεια ενός κράτους και ενός έθνους ουδόλως θα πρέπει να μεταφράζονται ως ζημιά στον προϋπολογισμό, αλλά ως επένδυση. Πόσω μάλλον για την Κύπρο, η οποία όχι απλώς τελεί υπό συνεχή απειλή, αλλά βρίσκεται κάτω από διαρκή κατοχή. Η Τουρκία:

  1. Έχει ήδη μετατρέψει την περιοχή από την Αλεξανδρέττα μέχρι τη Μαρμαρίδα σε τουρκική λίμνη. 2. Θέλει να βάλει χέρι μέσω του ψευδοκράτους και της λεγόμενης ΑΟΖ της, στις νότιες θάλασσες της Κύπρου και τις πηγές υδρογονανθράκων. Μαζί με το λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι πρόδηλον ότι θέλει να ελέγξει τον θαλάσσιο δίαυλο από το Σουέζ προς το Γιβραλτάρ μέσω Κρήτης και Λιβύης. 3. Αξιώνει την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου για να κυριαρχεί επί των θαλάσσιων διαύλων που ξεκινούν από τα στενά της Κωνσταντινούπολης και περνούν μέσω των Δαρδανελλίων. Και έτσι ελέγχει τον αέρα και τις οδούς ενεργείας και του εμπορίου. Εάν σε αυτούς τους συντελεστές ισχύος προστεθεί και εκείνος του πυρηνικού αντιδραστήρα στο Άκιουγιου, που αναμένεται να κυριαρχήσει με τη βοήθεια των Ρώσων μέχρι το 2023, γίνεται αντιληπτό πού οδηγείται η κατάσταση.

Πιθανότητες κρίσης

Η Άγκυρα δεν αφήνει άλλη επιλογή στις γειτονικές χώρες, παρά τη σύμπηξη συμμαχιών προκειμένου να την αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά. Αλλιώς: Α) Θα αναγκαστούν, και δη οι πλέον αδύνατες, όπως η Κύπρος, να υποκύψουν αναιμάκτως μέσω μιας λύσης επί τη βάσει των τουρκικών αξιώσεων. Β) Θα αυξηθούν οι πιθανότητες κρίσεων ακόμα και πολεμικών αναμετρήσεων στην περιοχή μας. Τόσο το Ισραήλ όσο και η Αίγυπτος φαίνεται ότι κατανοούν τις νέες πραγματικότητες που δημιουργούνται. Και αυτό αποδεικνύεται από τα εξής: Το Ισραήλ δεν επεδίωξε μετά μανίας να περάσει αγωγό προς Τουρκία, παρότι, όπως λέγεται, θα ήταν η πλέον προσοδοφόρα οικονομικά επιλογή για την εκμετάλλευση των ενεργειακών του πηγών. Γιατί; Διότι διαβάζει τον κίνδυνο να χρησιμοποιήσει ακόμη και αυτήν τη στρατιωτική του ισχύ αν τα πράγματα με την Τουρκία φτάσουν στα άκρα. Για να αποφύγει αυτήν την πιθανή περιπέτεια, επιλέγει τη συνεργασία είτε με την Κύπρο είτε με την Αίγυπτο, η οποία αντιλαμβάνεται, ως φαίνεται, την τουρκική απειλή, που μπορεί να εκδηλωθεί για την ίδια, μέσω Λιβύης. Γι’ αυτό κοινοποιεί γραπτώς τα δικαιώματά της στην περιοχή του τουρκολιβυκού μνημονίου, με απώτερο στόχο να γίνει καθορισμός με όλους τους εμπλεκομένους, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Μετά την Αθήνα, θέτει και το Κάιρο υπό αμφισβήτηση το τουρκολιβυκό μνημόνιο, δημιουργώντας πρόσθετα προβλήματα στην Άγκυρα.

Αυτοκτονία και αισιοδοξία

Η Άγκυρα αναγκάζει με την επιθετική της στρατηγική τις γειτονικές χώρες να συμμαχήσουν προκειμένου να την αντιμετωπίσουν. Αυτοκτονία από πλευράς της Λευκωσίας θα επέλθει, εάν μείνει κολλημένη σε μία εξευμενιστική πολιτική, η οποία οδήγησε το Κυπριακό σε διολίσθηση. Από την πολιτική των δύο ισότιμων συνιστώντων κρατών με πολιτική ισότητα, καταλήξαμε σήμερα στο αδιέξοδο των δύο κρατών με ισότιμη κυριαρχία. Οι πραγματικότητες επιβάλλουν νέες στρατηγικές επιλογές, που δημιουργούν κοινωνίες συμφερόντων για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου και την αλλαγή ισοζυγίων δυνάμεων, ώστε ακόμη και αυτή η λύση του Κυπριακού να στηριχθεί στις δημοκρατικές αρχές όπως καθορίζονται από τον Χάρτη των Ην. Εθνών και της ΕΕ. Είτε μας αρέσει είτε όχι, τα ισοζύγια ή τα ανισοζύγια δυνάμεων είναι αυτά τα οποία καθορίζουν τη μορφή της λύσης. Η μελέτη των νέων δεδομένων αποκαλύπτει ότι βρισκόμαστε σε μία συγκυρία κατά την οποία μπορούν να δημιουργηθούν συμμαχίες με γειτονικές χώρες και καλύτερες συνθήκες απ’ ό,τι στο παρελθόν, κατά τρόπον ώστε να απεγκλωβιστεί τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα από την τουρκική απειλή. Η αισιοδοξία δεν αντλείται μέσα από τις αποτυχίες του παρελθόντος αλλά μέσα από στρατηγικές επιλογές που μπορούν να εξασφαλίσουν την επιβίωση και το μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου ως περιοχής σταθερότητας και ανάπτυξης. Χρειάζονται ηγεσίες…

*Δρ των Διεθνών Σχέσεων

ΠΗΓΗ: Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.

Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.

Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο

Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.

Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.

Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο

Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.

Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.

Ανάλογη σημασία είχε και η παρουσία ινδικών μαχητικών Su-30MKI στις ελληνικές ασκήσεις «ΗΝΙΟΧΟΣ», με την αεροπορική συνεργασία να δημιουργεί δυνατότητες ανταλλαγής τακτικών γνώσεων και εμπειρίας.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.

Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.

Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.

Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.

Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.

Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.

Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.

Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.

Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο

Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.

Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.

Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.

Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.

Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.

Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία

Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.

Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.

Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα

Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.

Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.

Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.

Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.

Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.

Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.

Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

  • πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
  • νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
  • υποστήριξη ελληνικών F-16,
  • υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
  • καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».


 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο Βόρειο πλάτος Ανατολικό μήκος
1 36°05,00΄ 28°44,00΄
2 36°02,40΄ 29°20,58΄
3 36°09,28΄ 29°29,82΄
4 36°08,50΄ 29°34,58΄
5 36°06,48΄ 29°37,77΄
6 35°03,00΄ 29°38,00΄
7 35°30,00΄ 28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO31 λεπτά πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Διεθνή2 ώρες πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Φαραντούρης: Ναυάγιο IMEC όπως EastMed; Η απάντηση της Κομισιόν

Προειδοποίηση για τον κίνδυνο να ναυαγήσει το πρότζεκτ εμπορικής σύνδεσης Ινδίας – Ευρώπης μέσω Ελλάδας (ΙΜΕC), απηύθυνε σήμερα απ’ το...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Μαυρίδης προς ΕΕ: Επιβολή κυρώσεων στον επιδρομέα αντί για “θετική ατζέντα”

Παρέμβαση του Ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη ενώπιον του Ραφαέλε Φίτο, Ειδικού Εκπροσώπου της Ευρ. Επιτροπής για το Κυπριακό και Εκτελεστικού Αντιπροέδρου...

Δημοφιλή