Ακολουθήστε μας

Διεθνή

ΥΠΕΞ Λουξεμβούργου Γ. Άσελμπορν: Απαράδεκτο μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ να απειλεί ένα άλλο μέλος

Δημοσιεύτηκε στις

Εξαιρετικής σημασίας οι θέσεις που εξέφρασε ο ΥΠΕΞ του Λουξεμβούργου 

Ο υπουργός εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Γιαν Άσελμπορν, σε αποκλειστική του συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στη Μαρία Αρώνη, μιλάει για τον πόλεμο στην Ουκρανία, για τη στάση της Τουρκίας, για το μεταναστευτικό ζήτημα και για τα Δυτικά Βαλκάνια.

Ο βετεράνος υπουργός Εξωτερικών, επί σχεδόν μία εικοσαετία, τονίζει ότι αυτή τη στιγμή, δεν βλέπει καμία προθυμία από τη ρωσική πλευρά να συμμετάσχει με καλή πίστη στις συνομιλίες με την Ουκρανία, ενώ σε ό,τι αφορά την Τουρκία, μεταξύ άλλων, εκφράζει τη λύπη του που δεν έχει ευθυγραμμιστεί με τις δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας.

Τονίζει, επίσης, ότι είναι απαράδεκτο μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ να απειλεί ένα άλλο μέλος. Σε ό,τι αφορά τις συζητήσεις για το νέο σύμφωνο μετανάστευσης και ασύλου, θεωρεί σκανδαλώδες το ότι μετά από επτά χρόνια δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί. 

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών του Λουξεμβούργου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ:

Ο πόλεμος στην Ουκρανία δοκιμάζει πλέον σοβαρά τις βασικότερες από τις αρχές και τα ίδια τα θεμέλια της ΕΕ. Πώς βλέπετε τη συνέχεια; Υπάρχει κάποια αχτίδα ελπίδας για τέλος των εχθροπραξιών σύντομα;

Με τον ερχομό του χειμώνα προφανώς θα μειωθεί η ένταση των μαχών. Αυτό δεν θα σημαίνει βέβαια το τέλος των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Από την άλλη πλευρά, οι πολίτες θα υποφέρουν περισσότερο από τη χειμερινή περίοδο. Τους τελευταίους δύο μήνες, η Ρωσία στοχεύει τις μη στρατιωτικές και ενεργειακές υποδομές, προκαλώντας ακόμη περισσότερα δεινά στον ουκρανικό λαό.

Η εκστρατεία συστηματικών βομβαρδισμών εναντίον πολιτικών στόχων και ενεργειακών υποδομών είναι ένα έγκλημα που καταδικάζουμε έντονα. Η ανθρωπιστική κατάσταση θα μπορούσε να επιδεινωθεί. Ως εκ τούτου, η ΕΕ θα επιταχύνει την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Όσο για ένα πιθανό τέλος εχθροπραξιών, είναι δύσκολο να το προβλέψουμε.

Αυτή τη στιγμή, δεν βλέπω πραγματικά καμία προθυμία από τη ρωσική πλευρά να συμμετάσχει με καλή πίστη στις συνομιλίες με την Ουκρανία. Ελπίζουμε ότι οι νέες κυρώσεις θα αυξήσουν την πίεση στη Ρωσία, ώστε να τερματίσει τον επιθετικό της πόλεμο.

Πώς θα είναι το αύριο για όλους μας; Πιστεύετε ότι μακροπρόθεσμα θα προκύψει το ζήτημα της κοινής ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας και ότι σε αυτό το πλαίσιο θα χρειαστεί να δοθούν εγγυήσεις στη Ρωσία προκειμένου να βρεθεί μια καλή ισορροπία;

Εγγυήσεις ασφαλείας στη Ρωσία; Μα αυτό θα ήταν η αντιστροφή της πραγματικότητας! Από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει επιτεθεί στη Ρωσία. Η Ρωσία δεν κινδύνευσε ποτέ. Έψαξε προφάσεις για να διατηρήσει την επιρροή της στα πρώην εδάφη της ΕΣΣΔ.

Είναι σαφές εκ των υστέρων ότι οι ρωσικές προτάσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια στα τέλη του 2021, είχαν ως μόνο στόχο να μας αποσπάσουν την προσοχή, ενώ ο στρατιωτικός σχεδιασμός της Ρωσίας εισερχόταν στην τελική του φάση. Αντιθέτως, οι χώρες οι οποίες χρειάζονται εγγυήσεις ασφαλείας είναι αυτές που έχουν υποστεί στρατιωτική επίθεση, άμεση ή έμμεση, από τη Ρωσία τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια: Ουκρανία, Γεωργία, Μολδαβία.

Οι χώρες της Δύσης, η ΕΕ και άλλες, έχουν υιοθετήσει μια σειρά μέτρων και κυρώσεων, ώστε η Ρωσία να αναγκαστεί να σταματήσει αυτόν τον παράνομο πόλεμο. Οι κυρώσεις έχουν βέβαια σοβαρό αντίκτυπο και στις ίδιες τις ευρωπαϊκές χώρες. Τι έχετε να πείτε για τις χώρες που, όπως η Τουρκία, παραβιάζουν συστηματικά το εμπάργκο που έχει επιβληθεί διευκολύνοντας έτσι τη Ρωσία, αλλά και αποκομίζοντας μεγάλα οφέλη για τους εαυτούς τους;

Ο επιθετικός πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας έχει καταδικαστεί από την Τουρκία. Η χώρα προσπάθησε να διευκολύνει τις συνομιλίες μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας και να εργαστεί για την καθιέρωση εκεχειρίας. Ανέλαβε επίσης μια διπλωματική πρωτοβουλία για τη διευκόλυνση της εξαγωγής ουκρανικών σιτηρών. Αυτή η συμφωνία δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τον εποικοδομητικό ρόλο της Τουρκίας.

Πρέπει συνεπώς να χαιρετίσουμε όλες τις προσπάθειες που έγιναν για να κρατήσουμε ζωντανή τη συμφωνία. Επιπλέον, η Τουρκία έχει εφαρμόσει τη Σύμβαση του Μοντρέ, όπως όφειλε, για να αποτρέψει την είσοδο ρωσικών πολεμικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα μέσω των Τουρκικών Στενών.

Από την άλλη πλευρά, η Ευρώπη γνωρίζει πολύ καλά το γεγονός ότι η Τουρκία επέλεξε να μην ευθυγραμμιστεί με το καθεστώς κυρώσεων κατά της Ρωσίας, γεγονός για το οποίο λυπάμαι πολύ. Αυτό εγείρει μια σειρά ερωτημάτων για μια χώρα που συνεχίζει να θέλει να ενταχθεί τελικά στην ΕΕ. Αυτή η μη ευθυγράμμιση, αποτελεί κίνδυνο για τα περιοριστικά μέτρα της ΕΕ και θα πρέπει να συνεχίσουμε τις επαφές με την Τουρκία για αυτό το θέμα, μεταξύ άλλων μέσω του νέου διεθνούς ειδικού απεσταλμένου που ορίστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την εφαρμογή κυρώσεων της ΕΕ.

Τη στιγμή που η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ έχουν και δικαίως στραμμένη την προσοχή τους στην Ουκρανία και στον απρόκλητο πόλεμο που προκάλεσε το αυταρχικό καθεστώς του Πούτιν, ένας άλλος αυταρχικός ηγέτης, ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ερντογάν, απειλεί ανοιχτά μια χώρα-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ με αντίστοιχες πολεμικές ενέργειες. Πόσο συμβατή είναι αυτή η συμπεριφορά της Τουρκίας, όντας υποψήφια χώρας στην ΕΕ αλλά και μέλος του ΝΑΤΟ; 

Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Τουρκία βρίσκονται σε αδιέξοδο και παρατηρούνται περαιτέρω οπισθοχωρήσεις σε ζητήματα που σχετίζονται με το κράτος δικαίου, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών. Ως εκ τούτου, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα ουσιαστικό χάσμα μεταξύ, αφενός, των φιλοδοξιών της Τουρκίας για ένταξη στην ΕΕ και, αφετέρου, μιας εξωτερικής πολιτικής που είναι αντίθετη σε πολλά σημεία με τις προτεραιότητες της ΕΕ.

Όσον αφορά το ΝΑΤΟ, είναι απαράδεκτο ένα μέλος της συμμαχίας να απειλεί ένα άλλο. Τούτου λεχθέντος, το ΝΑΤΟ είναι πιο ενωμένο από ποτέ στο πλαίσιο του ρωσικού επιθετικού πολέμου στην Ουκρανία. Επιπλέον, το ΝΑΤΟ αναμένει από την Tουρκία να επικυρώσει τις συμφωνίες ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας το συντομότερο δυνατό το 2023.

Όσον αφορά το θέμα της μετανάστευσης, οι χώρες της ΕΕ συμφωνούν στις θεμελιώδεις αρχές του Συμφώνου για τη μετανάστευση και το άσυλο. Πώς θα μπορούσε αυτό να βοηθήσει τις χώρες πρώτης εισόδου, όπως η Ελλάδα και άλλες για να αντιμετωπίσουν την πρόκληση της μαζικής μετανάστευσης;

Διαπραγματευόμαστε για σχεδόν επτά χρόνια μια μεταρρύθμιση της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής. Μια ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα αυτό μπορεί να λειτουργήσει μόνο με βάση τον δίκαιο επιμερισμό των βαρών. Το πραγματικό σκάνδαλο είναι ότι δεν έχουμε καταλήξει ακόμη σε συμφωνία όλα αυτά τα χρόνια. Η συζήτηση για τη μετανάστευση είναι τοξική και δυστυχώς συνεχίζουν να επικρατούν σκέψεις εσωτερικής πολιτικής.

Για επτά χρόνια, λοιπόν, στην ουσία κάνουμε κύκλους για να καθορίσουμε μια ισορροπία μεταξύ ευθύνης και αλληλεγγύης. Αντί να επικεντρωθούν στο συνολικό ευρωπαϊκό συμφέρον, δηλαδή στο συμφέρον όλων, πολλοί πολιτικοί ηγέτες θεωρούν σκόπιμο να επικεντρώνονται στα εθνικά τους θέματα.

Και όταν κανείς εξετάσει τα στοιχεία της μεταναστευτικής πίεσης προσεκτικά, προκύπτει ότι επηρεαζόμαστε σχεδόν όλοι στον ίδιο βαθμό, είτε στην Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία ή το Λουξεμβούργο. Ωστόσο, μόνο το σύμφωνο ασύλου και μετανάστευσης μπορεί τελικά να δώσει απάντηση στα προβλήματα όλων μας.

Σε όλον αυτόν τον χαμένο χρόνο, χρειάστηκε πράγματι να αντιμετωπίσουμε αρκετές κρίσεις, είτε με τη Λευκορωσία, την Τουρκία ή το Μαρόκο. Η ΕΕ πάντα βοηθούσε τις χώρες που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος. Για παράδειγμα, η κατάσταση με την Τουρκία βελτιώθηκε με τη δήλωση ΕΕ-Τουρκίας και η Επιτροπή μόλις αποδέσμευσε άλλη μια δόση 1,2 δισεκατομμυρίων για την επανέναρξη αυτής της συνεργασίας.

Η Ελλάδα έχει επίσης λάβει σημαντική οικονομική βοήθεια για να εκσυγχρονίσει τις υποδομές υποδοχής και το σύστημα ασύλου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις εικόνες αγωνίας στα ελληνικά νησιά που είδα το 2015 και κάτι τέτοιο δεν θα πρέπει ποτέ να ξανασυμβεί. Με την ίδια ικανοποίηση βίωσα την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη μετά την καταστροφή της Μόριας.

Υπάρχει ακόμη το ζήτημα της ένταξης των μεταναστών και οι σωστές λύσεις μπορούν να αποδειχθούν επωφελείς τόσο για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας όσο και για την ελληνική κοινωνία. Στο Λουξεμβούργο έχουμε παρόμοιες προκλήσεις και προσπαθώ να τις μετατρέψω σε επιτυχία για όλους. Μια κατάσταση που θα ωφελήσει τόσο τους ανθρώπους που υποδεχόμαστε όσο και την κοινωνία που τους υποδέχεται.

Η περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων φαίνεται ότι έχει εισέλθει για άλλη μια φορά σε περίοδο αναταραχής και ανασφάλειας. Πιστεύετε ότι ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία αναγκάζει την ΕΕ να επιταχύνει τη διαδικασία ένταξής τους;

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έδωσε πράγματι νέα ώθηση στη διαδικασία διεύρυνσης της ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση, το 2022 ήταν μια σημαντική χρονιά όσον αφορά την πρόοδο που σημειώθηκε. Η ΕΕ παραμένει ο πλησιέστερος εταίρος, ο κύριος επενδυτής, ο κύριος εμπορικός εταίρος και ο κύριος δωρητής της περιοχής.

Προσφάτως η ΕΕ επιβεβαίωσε τη χορήγηση καθεστώτος υποψήφιας χώρας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η ΕΕ αποφάσισε επίσης να χορηγήσει καθεστώς απελευθέρωση βίζας στους πολίτες του Κοσσυφοπεδίου. Υπήρξε επίσης μια ευθυγράμμιση της πολιτικής θεωρήσεων της Σερβίας, κίνηση η οποία αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Επιπλέον, τον Ιούλιο του 2022 πραγματοποιήθηκαν η πρώτη διακυβερνητική διάσκεψη για την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία, ξεκινώντας έτσι τη διαδικασία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Τέλος, υπήρξαν οι ιστορικές αποφάσεις της 23ης Ιουνίου 2022, όταν η Ουκρανία και η Μολδαβία έλαβαν το καθεστώς υποψήφιας προς ένταξη στην ΕΕ, εν αναμονή της ταχείας εφαρμογής μιας σειράς μεταρρυθμίσεων.

Στη δε πρώτη συνάντηση των ηγετών της ΕΕ και των ομολόγων τους των Δυτικών Βαλκανίων, στα Τίρανα στις 6 Δεκεμβρίου, έγιναν πρόσθετα βήματα στην πορεία προς την ευρωπαϊκή τους ολοκλήρωση, ιδίως όσον αφορά την προσέγγιση της εσωτερικής μας αγοράς.

Επομένως, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι ο ρυθμός της διαδικασίας ένταξης στην ΕΕ καθορίζεται αποκλειστικά από τις υποψήφιες χώρες και την ικανότητα και την πολιτική τους βούληση να εφαρμόσουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. Τα κριτήριά μας είναι τα ίδια για όλες τις υποψήφιες χώρες και βασίζονται στην πλήρη μεταφορά του κοινοτικού κεκτημένου της ΕΕ και στην πλήρη ευθυγράμμιση με τις αξίες και τις πολιτικές μας.

Σε τελευταία ανάλυση, οι πολίτες των υποψηφίων χωρών θα πρέπει να καταλάβουν ότι υπεύθυνες είναι οι κυβερνήσεις τους. Το Λουξεμβούργο θα συνεχίσει τη στήριξή του, αλλά εναπόκειται στις χώρες αυτές να ενεργήσουν με αποφασιστικότητα προκειμένου να παραμείνουν αξιόπιστες ως υποψήφιες στην ΕΕ.

Επομένως, η υποστήριξή μας στη Σύνοδο Κορυφής των Τιράνων δε σημαίνει και χαλάρωση των κριτηρίων. Αντίθετα, η ΕΕ θα πρέπει να είναι πιο απαιτητική σε τομείς όπως το κράτος δικαίου, την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, την καταπολέμηση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος.

liberal.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω των 200 στρατιωτικών ειδικών, ενώ το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι μαχητικά του βομβαρδίζουν την Υεμένη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη θέτει σε δοκιμασία την αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με αναφορές για μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού προς το σαουδαραβικό έδαφος. Ωστόσο, η έκταση της εμπλοκής κάθε χώρας παραμένει κρίσιμο και αμφισβητούμενο ζήτημα.

Το The Cradle, σε δημοσίευμά του στις 8 Οκτωβρίου, επικαλείται ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ανώνυμος ανώτερος Πακιστανός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι μαχητικά της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά της οργάνωσης Ανσαράλλαχ, γνωστής ως Χούθι.

Την ίδια ημέρα, όμως, το πακιστανικό υπουργείο Ενημέρωσης απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ως «ψευδή και κατασκευασμένο». Όπως μετέδωσε το κρατικό Radio Pakistan, το υπουργείο κάλεσε τα διεθνή μέσα να αποφεύγουν εικασίες για τη χρησιμοποίηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας. Συνεπώς, η συμμετοχή πακιστανικών αεροσκαφών σε βομβαρδισμούς δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως επιβεβαιωμένο γεγονός.

Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσόντρι, είχε επιβεβαιώσει στο CNN ότι πακιστανικές δυνάμεις βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Η δήλωση αυτή αφορά τη στρατιωτική παρουσία στο βασίλειο, χωρίς να επιβεβαιώνει συμμετοχή σε αεροπορικές επιθέσεις κατά της Υεμένης.

Στο τουρκικό σκέλος, η Türkiye Gazetesi υποστηρίζει ότι έχουν μεταφερθεί στη Σαουδική Αραβία περισσότεροι από 200 στρατιωτικοί ειδικοί, μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και πυραυλικά συστήματα. Η εφημερίδα περιγράφει ένα «μοντέλο Λιβύης»: παροχή τεχνολογικής, τακτικής και επιμελητειακής υποστήριξης στις δυνάμεις που πολεμούν τους Χούθι.

Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι δεν αναμένεται τουρκική επιθετική δράση στην Υεμένη και ότι η ευρύτερη ανάπτυξη δυνάμεων απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση. Επομένως, η αναφορά σε αποστολή ειδικών δεν ταυτίζεται με επιβεβαιωμένη ανάπτυξη τουρκικών μονάδων μάχης στην Υεμένη.

Το Reuters μεταδίδει επίσης, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους, ότι η τουρκική συνδρομή αφορά κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη.

Προσοχή απαιτεί και η αναφορά σε Σύρους στρατιώτες. Το The Cradle υποστηρίζει ότι εκατοντάδες Σύροι μαχητές έχουν αναπτυχθεί υπέρ της σαουδαραβικής πλευράς. Ωστόσο, το τουρκικό άρθρο στο οποίο παραπέμπει περιγράφει διαφορετικό ισχυρισμό: παρουσία περισσότερων από 400 πρώην στρατιωτικών του καθεστώτος Άσαντ στα μέτωπα της Σαναά και της Ταΐζ, στο πλαίσιο αναφορών για ενίσχυση του στρατοπέδου των Χούθι. Δεν τεκμηριώνει την αποστολή Σύρων στρατιωτών υπέρ του Ριάντ.

Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας, με στόχους αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, ενώ η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ζημιές από συντρίμμια αναχαιτισμένου πυραύλου.

Η αλληλουχία επιθέσεων και στρατιωτικών ενισχύσεων αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής εμπλοκής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η υποστήριξη των συμμάχων του Ριάντ θα περιοριστεί στην προστασία του σαουδαραβικού εδάφους ή θα επεκταθεί σε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο της Υεμένης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.

Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.

Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.

Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.

Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος

Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.

Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.

Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.

Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο

Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.

Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.

Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.

Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.

Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.

Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.

Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας

Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.

Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.

Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.

Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.

Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.

Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.

Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.

Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.

Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.

Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.

Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.

Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.

Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.

Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό

Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.

Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.

Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.

Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.

Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.

Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια

Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.

Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.

Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.

Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.

Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας

Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.

Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;

Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.

Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.

Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.

Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.

Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις

Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.

Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.

Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.

Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια

Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.

Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.

Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν

Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.

Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.

Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας

Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.

Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.

Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.

Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.

Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.

Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.

Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ

Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.

Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.

Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου

Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...

Διεθνή6 ώρες πριν

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!

Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Διεθνή9 ώρες πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

Δημοφιλή