Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Υπερδύναμη κυβερνοασφάλειας το Ισραήλ

Δημοσιεύτηκε στις

«Είναι μεγάλο πλεονέκτημα για την Ελλάδα το γεγονός πως υπάρχει ένα τρίγωνο μεταξύ Ισραήλ – Ελλάδας – Κύπρου, δεδομένου πως η χώρα μπορεί να επωφεληθεί από τη σημαντική εμπειρία που έχουμε στο Ισραήλ, με το Israeli National Cyber Directorate (INCD) και τα στελέχη του. Νομίζω ότι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να εκπαιδεύσετε τον κόσμο, να χτίσετε ένα εθνικό σχέδιο», αναφέρει, προειδοποιώντας πως εάν γίνει επίθεση σε κρίσιμες υποδομές της χώρας μας (ενέργεια, μέσα μεταφοράς), τότε η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να βρει κεφάλαια για να επενδύσει στον κλάδο. «Μην περιμένετε. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι να επενδύεις σήμερα, για να διασφαλίσεις πως θα είσαι έτοιμος».

Ισχυρός έλεγχος

Σε μια περίοδο όπου οι κυβερνοεπιθέσεις εναντίον χωρών και εταιρειών εντείνονται και οι εξελίξεις γύρω από τα λογισμικά παρακολούθησης, όπως το Predator, έχουν πυροδοτήσει πολιτική αντιπαράθεση, ο τρόπος αξιοποίησης πολλών ψηφιακών όπλων από οργανισμούς και κυβερνήσεις έχει βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. «Για μένα ένα εργαλείο κυβερνοτεχνολογίας είναι όπλο. Πιστεύω λοιπόν πως η διαδικασία πώλησής του θα πρέπει να γίνεται κάτω από έναν πολύ πολύ ισχυρό έλεγχο, όπως συμβαίνει με τα όπλα. O πωλητής δεν μπορεί να ελέγξει με ποιον τρόπο ο αγοραστής το χρησιμοποιεί στα συστήματά του», αναφέρει ερωτηθείς για την ύπαρξη τέτοιων λογισμικών, που μπορούν πλέον να ενεργοποιηθούν ακόμη και χωρίς να πατήσει κάποιος ένα link (zero click).

Η βιομηχανία κυβερνοασφάλειας αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς κλάδους τεχνολογίας στο Ισραήλ. To 2021 oι εταιρείες του κλάδου σήκωσαν κεφάλαια ύψους 8,8 δισ. δολ., ενώ το 2022 οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά 60% εξαιτίας και του δυσμενούς οικονομικού περιβάλλοντος. Το 41% των παγκόσμιων επενδύσεων του κλάδου κατευθύνθηκε σε εταιρείες με έδρα το Ισραήλ το 2021, ενώ περίπου το ένα τρίτο των λεγόμενων unicorns (εταιρείες με αξία άνω του 1 δισ. δολ.) στον κλάδο της κυβερνοασφάλειας είναι από το Ισραήλ. Εως το τέλος του 2022 η χώρα των 9 εκατ. κατοίκων μετρούσε περίπου 676 ενεργές εταιρείες του κλάδου της κυβερνοασφάλειας. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε ο Ραν Νατανζόν, διευθυντής καινοτομίας και προώθησης της χώρας στο υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, από τις συνολικά 863 unicorn εταιρείες τεχνολογίας σε όλο τον κόσμο, οι 63 είναι από το Ισραήλ. Οι εταιρείες του κλάδου τεχνολογίας άντλησαν πέρυσι 14,9 δισ. δολ. από 25,8 δισ. δολ. το 2021. «Στον τομέα της κυβερνοασφάλειας το Ισραήλ είναι υπερδύναμη», επισημαίνει.

Στο Ισραήλ υπάρχει μια κουλτούρα κυβερνοασφάλειας. Αυτό θα πρέπει να χτιστεί και στην Ελλάδα.

«Κυβερνόπολη»

H καρδιά της κυβερνοασφάλειας στο Ισραήλ χτυπάει στη «βιβλική» Μπερ Σεβά, μια «κυβερνόπολη» στα νότια της χώρας, μέσα στην έρημο του Νεγκέβ. Η πόλη έχει μετατραπεί μέσα σε μία δεκαετία σε ένα μεγάλο πάρκο υψηλής τεχνολογίας, όπου συγκεντρώνονται οι βασικοί πυλώνες του οικοσυστήματος: πολυεθνικές εταιρείες, όπως οι Dell, IBM, Lockheed Martin, startups, τεχνολογικά κέντρα του στρατού, εργαστήρια και σύγχρονα κέντρα επιχειρήσεων, καθώς και το ερευνητικό κέντρο κυβερνοασφάλειας του Πανεπιστημίου Μπεν-Γκουριόν. Πλέον, στο τεχνολογικό πάρκο δραστηριοποιούνται 80 εταιρείες τεχνολογίας και απασχολούνται 3.000 μηχανικοί. Η πόλη διαθέτει επτά κυβερνητικά κέντρα επιχειρήσεων κυβερνοασφάλειας και τρία εργαστήρια που αναπτύσσουν τεχνολογίες κυβερνοασφάλειας για κρίσιμες υποδομές για τον κλάδο των έξυπνων μετακινήσεων, ενώ σύντομα θα δημιουργηθεί αντίστοιχο εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης. «Πριν από δέκα χρόνια η κυβέρνηση ανέδειξε την Μπερ Σεβά σε πρωτεύουσα του Ισραήλ για τον τομέα της κυβερνοασφάλειας, δίνοντας το έναυσμα σε πολυεθνικές εταιρείες να έρθουν εδώ. Το υπουργείο Αμυνας αποφάσισε επίσης να μετεγκαταστήσει τα κέντρα τεχνολογίας και πληροφοριών από το κέντρο του Ισραήλ στην Μπερ Σεβά», επισημαίνει ο Ντάνιελ Μάρτιν, γενικός διευθυντής του Cyber 7 – Israel’s Cyber Innovation Community. «Αυτό που είναι μοναδικό εδώ είναι η άμεση σύνδεση μεταξύ των τεχνολογικών μονάδων του στρατού και της βιομηχανίας», αναφέρει, προσθέτοντας πως «στο Ισραήλ κάθε κλάδος ασφάλειας είναι υπεύθυνος να προστατεύει τις υποδομές του. Ο στρατός πρέπει να εκπαιδεύει ανθρώπους για να το κάνουν. Δεν είναι όπως το πανεπιστήμιο, το 65% των μαθημάτων αφορά πρακτική άσκηση». Μια επίσκεψη στο Bsmch Alpha school of Computer Science Cybersecurity and Data Engineering του ισραηλινού στρατού επιβεβαιώνει τα λεγόμενα του κ. Μάρτιν. Το συγκεκριμένο σχολείο, στο οποίο μπορούν να γίνουν δεκτοί γυναίκες και άνδρες κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας τους, «προετοιμάζει» τους επόμενους ειδικούς στον τομέα της κυβερνοασφάλειας. «Το 52% των στρατιωτών που έρχονται εδώ είναι γυναίκες», αναφέρει ο Νόαμ Μπράιτ, ταγματάρχης και επικεφαλής επιστήμης υπολογιστών του σχολείου, τονίζοντας πως περίπου 1.500 μαθητές γίνονται δεκτοί κάθε χρόνο. «To σχολείο είναι τρόπος για να εισέλθουν στον κόσμο της τεχνολογίας». Η 20χρονη Γιαέλ Ρότσιλντ, στρατιωτικός και επικεφαλής του τομέα ανάπτυξης λογισμικού και εφαρμογών, εξηγεί πως η επιλογή των σπουδαστών γίνεται μέσα από συγκεκριμένα τεστ. «Δεν χρειάζεται οι υποψήφιοι να γνωρίζουν εξειδικευμένη γλώσσα προγραμματισμού, αλλά να απαντούν σε κάποια τεστ λογικής». Μιλώντας για την εμπειρία της υποστηρίζει πως ακόμη και εάν η θητεία στον στρατό δεν ήταν υποχρεωτική, «θα επέλεγα και πάλι να πάω».

Ομάδα κρούσης

Σε ετοιμότητα βρίσκεται και η ομάδα κρούσης της εθνικής υπηρεσίας κυβερνοασφάλειας (Israeli Cyber Emergency Response Team – CERT), η οποία αντιμετωπίζει ενδεχόμενες απειλές και επιθέσεις τόσο σε οργανισμούς όσο και σε πολίτες. Με το τηλέφωνο πρώτης ανάγκης 119, όλοι μπορούν να αναφέρουν τέτοια συμβάντα, τα οποία η υπηρεσία διερευνά και αντιμετωπίζει σε πραγματικό χρόνο. Το 2022 περίπου 9.108 περιστατικά καταγράφηκαν, εκ των οποίων τα περισσότερα, ήτοι το 31%, ήταν περιπτώσεις phishing και το 26% αφορούσε επιθέσεις σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Τα περιστατικά είναι πολύ περισσότερα», αναφέρει ο Eρέζ Τιντχάρ, γενικός διευθυντής του CERT, ο οποίος υπογράμμισε τη δυσκολία να εντοπιστούν τα ψηφιακά αποτυπώματα των κυβερνοεγκληματιών. «Υπάρχουν πολλές χώρες που κρύβονται πίσω από τρομοκρατικές οργανώσεις προκειμένου να κάνουν κυβερνοεπιθέσεις».

Περίπου 20.000 ήταν οι συμμετέχοντες στο συνέδριο κυβερνοασφάλειας Cybertech (30/1-1/2) που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο του Τελ Αβίβ, διαδίδοντας το μήνυμα Cyber, we live it, we breathe it (κυβερνοασφάλεια, τη ζούμε, την αναπνέουμε). Στην κεντρική αίθουσα συναντάμε την ισραηλινή εταιρεία Pentera, στην οποία έχουν επενδύσει funds, όπως η Insight Partners αλλά και η επενδυτική BlackStone κ.ά. Η εταιρεία έχει αναπτύξει πλατφόρμα που πιστοποιεί την ακεραιότητα των συστημάτων κυβερνοασφάλειας των εταιρειών μέσα από προσομοιώσεις πραγματικών επιθέσεων. Λίγο πιο πέρα βρίσκονται η, εισηγμένη στον Nasdaq, Cyberark και η ισραηλινή Upstream που έχει σηκώσει πάνω από 100 εκατ. δολ. αναπτύσσοντας, για τις αυτοκινητοβιομηχανίες, τεχνολογικές λύσεις που μπλοκάρουν τις επιθέσεις χάκερ στα συστήματα των αυτοκινήτων.

Οι Ελληνες που μπλοκάρουν τις επιθέσεις των χάκερ 

Μια μικρή, αλλά… κρίσιμη μάζα εταιρειών κυβερνοασφάλειας έχει αρχίσει να δημιουργείται σταδιακά τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, είτε πρόκειται για ώριμες εταιρείες τεχνολογίας είτε για νεοφυείς εταιρείες που εσχάτως προσείλκυσαν και το ενδιαφέρον κορυφαίων private equity. Κάποιες φαίνεται να συμμετέχουν σε «φουτουριστικά» projects, όπως είναι η έξυπνη πόλη Neom της Σαουδικής Αραβίας, ένα έργο η αξία του οποίου εκτιμάται πως ξεπερνάει τα 500 δισ. δολ. 

Αυτές οι εταιρείες έχουν αρχίσει να «χτίζουν» σταδιακά μια νέα εγχώρια τεχνολογική βιομηχανία, την ώρα που ελληνικές εταιρείες και κρατικοί οργανισμοί δέχονται σοβαρές απειλές αλλά και επιθέσεις από χάκερ. Πρόσφατο είναι το παράδειγμα της κυβερνοεπίθεσης στα υπολογιστικά συστήματα των ΕΛΤΑ (τύπου ransomware), γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει και σε υφαρπαγή ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. «Οι Ελληνες έχουν ταλέντο και μπορούν να βάλουν την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη κυβερνοασφάλειας», αναφέρει στέλεχος της αγοράς. 

Πλατφόρμα

Η εταιρεία Hack The Box ιδρύθηκε το 2017 από τους Χάρη Πυλαρινό, Τζέιμς Χούκερ και Αρη Ζηκόπουλο και έχει στόχο να κάνει πιο προσιτή την εκπαίδευση γύρω από την κυβερνοασφάλεια, δημιουργώντας μια πλατφόρμα μέσω της οποίας οι χρήστες μαθαίνουν να «χακάρουν» τα υπολογιστικά συστήματα, αναπτύσσοντας δεξιότητες για την αντιμετώπιση των κυβερνοεπιθέσεων. Ουσιαστικά η πλατφόρμα εκπαιδεύει τους «ηθικούς χάκερ» του αύριο, δηλαδή τους ανθρώπους που προσομοιώνουν τον τρόπο που θα κινούνταν ένας εγκληματίας προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στα συστήματα μιας εταιρείας ή ενός οργανισμού και να προκαλέσει σοβαρή ζημιά. Προσφάτως έκανε είσοδο στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας το αμερικανικό private equity Carlyle, αποκτώντας υψηλό μειοψηφικό ποσοστό σε ένα γύρο χρηματοδότησης ύψους 55 εκατ. δολ. Η εταιρεία έχει έδρα το Κεντ της Αγγλίας, διατηρεί ωστόσο κέντρο έρευνας και ανάπτυξης στον Αλιμο, όπου απασχολείται ο μεγαλύτερος αριθμός εργαζομένων της. 

Προστασία όλο το 24ωρο

Την εμφάνισή της στην ελληνική αγορά έκανε το 2009 η Obrela Security Industries, η οποία εσχάτως μπήκε και στον χορό των εξαγορών με την απορρόφηση της Encode. H εταιρεία, που αποτελεί δημιούργημα των Γιώργου Πατσή, Γιώργου Δάγλα και Δημήτρη Στρεβίνα, παρέχει υπηρεσίες κυβερνοασφάλειας παρακολουθώντας μέσα από σύγχρονα κέντρα επιχειρήσεων (Cyber Security Operations Centers) την ασφάλεια των πελατών της σε πραγματικό χρόνο. Συγκεκριμένα, μέσα από τα συστήματά της προστατεύει τους πελάτες της 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, από κυβερνοαπειλές, εξασφαλίζοντας ανίχνευση και προστασία σε πραγματικό χρόνο. Η εταιρεία έχει αναπτύξει κέντρα επιχειρήσεων στην Ελλάδα, στη Σαουδική Αραβία και στο Ντουμπάι, ενώ πληροφορίες αναφέρουν πως συμμετέχει σε ένα μεγάλο έργο στη Σαουδική Αραβία, του οποίου ο προϋπολογισμός μπορεί να ξεπεράσει τα 500 δισ. δολ. Πρόκειται για το project Νeom, την έξυπνη φουτουριστική πόλη που αναμένεται να δημιουργηθεί πάνω σε μια αχανή έρημο, με την Obrela Security Industries να αναλαμβάνει την ασφάλεια και την προστασία της. Στην εταιρεία έχουν επενδύσει το ελληνικό fund EOS Capital Partners αλλά και το Latsco Family Office, ενώ με την πρόσφατη εξαγορά της Encode έχει δημιουργηθεί ένα σχήμα με τζίρο που ξεπερνάει τα 20 εκατ. 

Παράγοντες της αγοράς που παρακολουθούν την πορεία του κλάδου εντοπίζουν περίπου δέκα επιπλέον εγχειρήματα ελληνικών συμφερόντων, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν η Futurae, spin off εταιρεία από το πανεπιστήμιο ETH-Zurich, η Εlemendar του Γιώργου Γεωργόπουλου κ.ά. 

Οι αριθμοί 

676 εταιρείες δραστηριοποιούνται στον κλάδο της κυβερνοασφάλειας στο Ισραήλ.
20 εξαγορές ισραηλινών εταιρειών κυβερνοασφάλειας το 2022.
41% των παγκόσμιων επενδύσεων σε εταιρείες κυβερνοασφάλειας κατευθύνθηκε το 2021 στο Ισραήλ. 
33% των unicorns εταιρειών του κλάδου κυβερνοασφάλειας είναι στο Ισραήλ. 
131 επενδυτικοί γύροι από τους οποίους αντλήθηκαν 8,8 δισ. δολ. (2021).

Ναυτεμπορική

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες

Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.

Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.

Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή

Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.

Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.

Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.

Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.

Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.

Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.

Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.

Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις

Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.

Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.

Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.

Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.

Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας

Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.

Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.

Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.

Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.

Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.

Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.

Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.

Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία

Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.

Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.

Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.

Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.

Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.

Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.

Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.

Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία

Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;

Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.

Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.

Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.

Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.

Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.

Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή