Αναλύσεις

Ελληνοτουρκικά: Προσοχή, ό,τι λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός

Δημοσιεύτηκε στις

26 Μαρτίου 2023 στις 17:00

από τον

Για την Τουρκία είναι “παράθυρο ευκαιρίας” η λεγόμενη εξομάλυνση

Οι φιλοφρονήσεις και τα γλυκοκοιτάγματα της Τουρκικής ηγεσίας προς την Ελλάδα εναλλασσόμενα με εχθρική ρητορική και επιθετικές ενέργειες δεν είναι κάτι το νέο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Εξάλλου ειδικά με την διακυβέρνηση Ερντογάν υπήρξαν μακρότατες περίοδοι ηπιότητας στις σχέσεις με πολύ θερμές επαφές του Τούρκου ηγέτη με τις ελληνικές ηγεσίες, με την εξαίρεση της περιόδου του Σχεδίου Ανάν, της άφιξης σε ελληνικό έδαφος των οκτώ Τούρκων αξιωματικών μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 και μετά την ομιλία του Κ. Μητσοτάκη στο Κογκρέσο τον Μάιο του 2022.

Σε ό,τι αφορά μάλιστα τον περιορισμό της εχθρικής παράνομης δραστηριότητας στο Αιγαίο θα πρέπει να σημειωθεί η περίοδος του τέλους του 2020 όταν η Τουρκία μετά την ένταση του Oruc Reis επεδίωκε να καταγραφεί και από την Ε.Ε. και από τους Αμερικανούς «αποκλιμάκωση» στο Αιγαίο και έτσι να αποφευχθεί το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων και να ανοίξει ο δρόμος για την διαμεσολάβηση των Γερμανών.

Τις τελευταίες ημέρες δημιουργείται ένα τεχνητό κλίμα ευφορίας στα ελληνοτουρκικά το οποίο είναι παραπλανητικό και συγχρόνως είναι και επικίνδυνο.

Χθες οι συγχαρητήριες επιστολές του Τ. Ερντογάν προς τον Κ.Μητσοτάκη και του Μ. Τσαβούσογλου προς τον ομόλογο του Ν. Δένδια για την επέτειο της 25ης Μαρτίου προβλήθηκαν λίγο πολύ ως «προάγγελοι νέας εποχής στα ελληνοτουρκικά» αν και παρά την συμβολική σημασία τους είναι συνήθης διπλωματική πρακτική (και τα προηγούμενα χρόνια αλλά και το 2021 είχε σταλεί αντίστοιχη θερμή επιστολή του Τ. Ερντογάν προς την Αικ. Σακελλαροπούλου).

Να θυμίσουμε επίσης ότι σε παλιότερες ακόμη πιο σκοτεινές εποχές, το 1997 στη δεξίωση της ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα για την επέτειο της 25ης Μαρτίου είχε παραστεί ο ίδιος ο τότε Τούρκος ΑΓΕΕΘΑ Χικμέτ Χακί Καρανταγί, όπως και τέσσερις πρώην Υπουργοί εξωτερικών της Τουρκίας Μπαϊκάλ, Τσετίν, Σοϊσάλ και Καραγιαλτσίν. Θα πρέπει τουλάχιστον να έχουμε αντίληψη του παρελθόντος πριν αναφερθούμε σε «ισχυρή συμβολική κίνηση»…

Η σημερινή «μη ένταση» επί του πεδίου έχει εξηγηθεί από πολλούς αναλυτές. Ο Τ. Ερντογάν παίζοντας το κεφάλι του κορώνα γράμματα στις εκλογές έχει εκτιμήσει ότι όλες οι δυνάμεις του πρέπει να κατευθυνθούν στην ανοικοδόμηση των περιοχών που καταστράφηκαν από τους σεισμούς και όλοι οι υπάρχοντες πόροι διατίθενται γι αυτόν τον σκοπό.

Επίσης, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων έχει διαθέσει ήδη 1,5 δις ευρώ για ενίσχυση της Τουρκίας και ενώ στο πλαίσιο της Ε.Ε. η διάσκεψη των δωρητών δεσμεύθηκε για την διάθεση άλλων 7 δις ευρώ θα ήταν αυτοκτονικό για τον ίδιο να επιλέξει την συνέχιση των προκλήσεων εναντίον της Ελλάδας.

Ακόμη κι αν δεν υπήρχε η παρούσα έλλειψη καυσίμων για πλοία και αεροσκάφη αλλά και η στάθμευση μεγάλου μέρους του Στόλου στην Αλεξανδρέττα για την παροχή στήριξης στους σεισμόπληκτους, δε θα επέλεγε την ένταση των προκλήσεων προς την Ελλάδα.

Συγχρόνως όμως η περίοδος αυτή των «μη προκλήσεων» ανοίγει πραγματικά «πόρτα ευκαιρίας» αλλά για την Τουρκία, προκειμένου να αντιμετωπίσει την μεγάλη πρόκληση, της προώθησης δηλαδή της συμφωνίας αγοράς νέων και αναβάθμισης των υπαρχόντων F16 από τις ΗΠΑ.

Είδαμε τον Α. Μπλίνκεν ο οποίος με μια ρητορική διαπίστωση, που δεν αποτελεί πάντως προϋπόθεση ,δήλωσε στο Κογκρέσο ότι είναι προς το συμφέρον του ΝΑΤΟ να δοθούν τα F-16 στην Τουρκία αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται εναντίον συμμάχων .Και δεν θα πρέπει να αμφιβάλει κανείς ότι αυτή η περίοδος μηδενικών προκλήσεων στο Αιγαίο θα χρησιμοποιηθεί μαζί με τις δηλώσεις της ελληνικής ηγεσίας για να πιεσθεί και ο γερουσιαστής Ρ. Μενεντεζ και όλα τα μέλη του Κογκρέσου που τον στηρίζουν ώστε να συναινέσει στην έγκριση της Συμφωνίας.

Και όταν ο Υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας και στην συνέντευξη του στο Πρώτο Θέμα και με πολλές άλλες ευκαιρίες εκθειάζει αυτή την μηδενική δραστηριότητα στο Αιγαίο, θεωρεί ότι η Τουρκία τείνει χείρα συνεννόησης και ότι δεν «υπάρχει απειλή πολέμου», αυτά θα χρησιμοποιηθούν ως επιχειρήματα για να διασκεδασθούν οι ανησυχίες του Κογκρέσου αλλά και για να αναπτυχθεί ενός νέου είδους κατευναστική πολιτική έναντι της Τουρκίας και από την Ε.Ε…

Σε μια κρίσιμη καμπή για την Τουρκία, είναι δεδομένο ότι ανεξαρτήτως αποτελέσματος των εκλογών, θα καταβληθεί μια μεγάλη προσπάθεια με την παροχή «δώρων» να πειστεί ο νέος Τούρκος πρόεδρος να επιστρέψει στο Δυτικό Στρατόπεδο. Και σε αυτή την προσπάθεια δεν θα πρέπει να υπάρχει ένα μεγάλο εμπόδιο που είναι η ένταση στα ελληνοτουρκικά και στο κυπριακό. Και αυτό δεν θα αφορά μόνο τα F-16 θα μεταφερθεί και στην Ε.Ε. όπου Βίζα, Τελωνειακή Ένωση, χρηματοδότηση, ενταξιακές διαπραγματεύσεις όλα θα μπουν σε αυτό το καλάθι του υποτιθέμενου δελεασμού της Τουρκίας με το επιχείρημα ότι έτσι διασφαλίζεται το «δέσιμο» με την Δύση αλλά και δίνεται κίνητρο για να διατηρηθεί η περίοδος «μη έντασης» στα ελληνοτουρκικά και γιατί όχι και για επίλυση των ελληνοτουρκικών.

Η απειλή πολέμου δεν εξαφανίζεται επειδή ο Τ. Ερντογάν για δυο μήνες δεν έχει επαναλάβει ότι «θα έρθει μια νύχτα ξαφνικά» ή ότι θα «στείλει τους πυραύλους του στην Αθήνα». Η απειλή πολέμου αποτελεί επίσημη πολιτική της Τουρκίας από την απόφαση της Εθνοσυνέλευσης του 1995 έχει επαναβεβαιωθεί από ολες τις τουρκικές ηγεσίες.

Η περίοδος αυτή της «μη έντασης» προφανώς δεν μπορεί να αγνοηθεί και οφείλει η Αθήνα να επιδιώξει την αποκατάσταση των διαύλων επικοινωνίας που δεν υπήρχαν το προηγούμενο διάστημα και συγχρόνως να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια προκειμένου να διαπιστώσει ιδίως μετά τις εκλογές εάν υπάρχει έστω και ένα ίχνος αλλαγής πλεύσης της Τουρκίας στα ελληνοτουρκικά.

Προφανώς, η μη ένταση είναι θετικό γεγονός, αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε ότι «μη ένταση» προσπάθησε να αγοράσει ο Κ. Σημίτης το 1997 με τη Συμφωνία της Μαδρίτης αλλά την αγόρασε πολύ ακριβά…

Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να περάσει την πόρτα ευκαιρίας που ανοίγει η Τουρκία. Πού οδηγεί αυτή η πόρτα όμως;

Το ότι θα πας σε «συνεννόηση» χωρίς να είσαι υπό το καθεστώς απειλής θερμού επεισοδίου και επιθετικής ρητορικής δεν σημαίνει ότι έχει αλλάξει το περιεχόμενο του διαλόγου από αυτό που έχει στρώσει στο τραπέζι η Άγκυρα, με το Τουρκολιβυκό, το casus belli, τις γκρίζες ζώνες, τη μη αποδοχή του Δικαίου της Θάλασσας, τη σύνδεση της δήθεν υποχρέωσης αποστρατικοποίησης των νησιών με την ελληνική κυριαρχία.

Θα πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι να εξαντλήσουμε το «ζύγισμα» των προθέσεων της Τουρκίας, αλλά να μην στρώσουμε μόνοι μας το χαλί γι αυτό που πάντοτε επεδίωκε η Τουρκία. Άλλοτε με ένα θερμό επεισόδιο, άλλοτε με τη μη θερμή ένταση πολλών μηνών και την «μη ένταση» από την 6η Φεβρουαρίου.

Να χαλαρώνει λίγο τη θηλιά για να ξεκουράσει το χέρι της και να νομίζουμε ότι πια δεν υπάρχει το σχοινί στον λαιμό, έτοιμο να τραβηχτεί και πάλι…Απλώς η Τουρκία θέλει χωρίς θερμό επεισόδιο και χωρίς κόστος σε εγκλωβίσει σε διάλογο επί της ατζέντας που έχει φτιάξει. Και αυτό ας το έχουμε στο μυαλό μας.

Πηγή: liberal.gr

Σχετικά θέματα

Σταύρος Καλεντερίδης

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά

Δημοσιεύτηκε

9 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.

Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις

Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.

Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα

Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.

Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία

Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.

ethnos.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

39 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Κώστας Μαυρίδης

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.

Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.

Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.

Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!