Αναλύσεις

Ελληνοτουρκική “προσέγγιση”: Πολλά τα ερωτηματικά που ζητούν απαντήσεις

Δημοσιεύτηκε στις

13 Απριλίου 2023 στις 16:00

από τον

Ποια η επόμενη ημέρα του «θετικού κλίματος» στα ελληνοτουρκικά;

Η «μη ένταση» είναι μια προσωρινή κατάσταση, που δεν λύνει από μόνη της προβλήματα ούτε φυσικά συνεπάγεται αυτομάτως ότι ανοίγει τον δρόμο για συνεννόηση.

Σοβαρά ερωτηματικά για το πως μπορεί να καταστεί διατηρήσιμη η «μη ένταση» στο Αιγαίο και εάν στο πλαίσιο της «συνεννόησης» που ακολούθησε τους σεισμούς στην Τουρκία υπάρχουν και ελληνικές δεσμεύσεις έναντι της Άγκυρας, δημιουργούν τόσο οι δηλώσεις Τσαβούσογλου όσο και το κείμενο της προεκλογικής πλατφόρμας που παρουσίασε ο Τ.Ερντογάν και αναφέρονται στα ελληνοτουρκικά.

Καταρχάς, θα πρέπει να ξεκαθαρισθεί ότι η ένταση των τελευταίων μηνών δεν οφειλόταν και στις δυο πλευρές αλλά στις μονομερείς διεκδικήσεις της Τουρκίας, τις προκλήσεις επί του πεδίου στην επιθετική-χολερική ρητορική εναντίον της Ελλάδας και φυσικά στη διεύρυνση της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας.

Ο ενθουσιασμός με τον οποίο το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών και ο ίδιος ο Ν.Δένδιας υποδέχθηκαν αυτή τη διακοπή των προκλήσεων επί του πεδίου και των οξύτατων τόνων της ρητορικής της τουρκικής ηγεσίας ίσως οδηγεί σε παρερμηνείες για τη σκληρή πραγματικότητα. Και πιθανότατα θα διευκολύνει την προσπάθεια της Τουρκίας να εξωραΐσει την εικόνα της στο εξωτερικό και κυρίως στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον εμφανιζόμενη ως «ειρηνοποιός» και πρόθυμη για την επίλυση των προβλημάτων ,ενώ φυσικά όπως αποδεικνύεται και από τα πράγματα ουδεμία αλλαγή έχει επέλθει στη στάση της.

Η «μη ένταση» είναι μια προσωρινή κατάσταση, που δεν λύνει από μόνη της προβλήματα ούτε φυσικά συνεπάγεται αυτομάτως ότι ανοίγει τον δρόμο για συνεννόηση. Πιθανόν, διευκολύνει την αποκατάσταση διαύλων επικοινωνίας οι οποίοι είχαν κοπεί με πρωτοβουλία της Τουρκίας, δίνει ανάσες στην ελληνική κυβέρνηση σε μια δύσκολη προεκλογική περίοδο, αλλά μέχρι εκεί.

Ούτε φυσικά αλλάζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο καταβλήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν και τουλάχιστον μετά το 2000 προσπάθειες για την επίλυση των ελληνοτουρκικών και κατέληξαν σε αποτυχία, για τον απλό λόγο: ότι η Τουρκία θέλει να επιβάλει πότε με το casus belli, πότε με τις γκρίζες ζώνες πότε με τη Γαλάζια Πατρίδα, πότε με το Τουρκολυβικό, πότε με τη σύνδεση αποστρατικοποίησης νησιών με την ελληνική κυριαρχία επ’ αυτών, την βασική και διαχρονική επιδίωξη της τουλάχιστον μετά το 1975.

Τον εγκλωβισμό δηλαδή της Ελλάδας σε έναν διάλογο επί θεμάτων ακόμη και της ελληνικής κυριαρχίας, όπου η Ελλάδα θα καλείται να πληρώνει και η Τουρκία να εισπράττει.

Μια σοβαρή ακόμη παρεξήγηση που πιθανόν έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες εβδομάδες είναι ότι για να διατηρηθεί το «ήρεμο κλίμα» θα πρέπει να αποφύγουν ενέργειες και οι δυο πλευρές. Εάν αυτό αφορά επιθετικές ενέργειες και έστω και περιορισμό των ασκήσεων στο Αιγαίο έχει καλώς. Εάν όμως αυτή η αναφορά υπονοεί ότι η Ελλάδα θα υποχρεωθεί προκειμένου να μην έχουμε υπερπτήσεις ή επιθετικές δηλώσεις να απέχει από την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της τότε είναι προφανές ότι είναι μια «συνεννόηση» ετεροβαρής και επικίνδυνη.

Να θυμίσουμε απλώς ότι όπως η κυβέρνηση Σημίτη με τη Συμφωνία της Μαδρίτης (1997) δεσμεύθηκε να μην ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα («μονομερείς ενέργειες») και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μπήκε στο ράφι κάθε συζήτηση για επέκταση των χωρικών υδάτων και καθορισμού ευθείων γραμμών βάσης και το κλείσιμο των Κόλπων, έτσι και τώρα η κυβέρνηση αν και έκανε την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, εξάντλησε την θητεία της και δεν βρήκε τον χρόνο να δρομολογήσει την επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης, όπως επανειλημμένα είχε προαναγγελθεί.

Επίσης, προβληματική είναι και η Συμφωνία αλληλοϋποστήριξης των δυο χωρών στην ελληνική υποψηφιότητα για το ΣΑ του ΟΗΕ(που είναι δεδομένη η εκλογή της ) και της τουρκικής υποψηφιότητας για τη θέση του ΓΓ του ΙΜΟ, όπου το πιθανότερο ευτυχώς δεν έχει ελπίδες εκλογής. Γιατί ο ΙΜΟ είναι θεματοφύλακας της ελεύθερης ναυσιπλοΐας (με την Τουρκία να έχει δυο εμπάργκο σε εμπορικά κυπριακά πλοία) και συγχρόνως ρυθμίζει το εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα των Ζωνών Έρευνας και Διάσωσης, όπου η Τουρκία διεκδικεί συστηματικά την επέκταση της ζώνης τουρκικής ευθύνης μέχρι το μέσο του Αιγαίου με στόχο τον εγκλωβισμό των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου σε ζώνη τουρκικής αρμοδιότητας… Ο ΓΓ του ΙΜΟ προφανώς δεν μπορεί να αποφασίζει μόνος του την αλλαγή των ζωνών αλλά μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα και στην Ελλάδα.

Το μεγάλο ερωτηματικό λοιπόν είναι εάν η Ελλάδα έχει αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις έναντι της Τουρκίας και ποιες είναι αυτές.

Διότι προφανώς θα πρόκειται περί παραλογισμού, η Ελλάδα προκειμένου να εξασφαλίσει μια εντελώς προσωρινή και αβέβαιης διάρκειας «ηρεμία» στο Αιγαίο να έχει βάλει στο καλάθι τον αυτοπεριορισμό στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της.

Οι δηλώσεις Τσαβούσογλου, όπως και εκείνες του Ι.Καλίν πριν λίγες ημέρες αλλά και το προεκλογικό μανιφέστο του Ερντογάν δείχνουν πως εννοεί την επόμενη ημέρα της «μη έντασης» η Τουρκία και το ανησυχητικό είναι ότι δεν έχει δοθεί συγκεκριμένη απάντηση από την Αθήνα, χωρίς αυτό να σημαίνει βεβαίως ότι θα πρέπει να γίνει δημόσια διαπραγμάτευση.

Ο κ.Τσαβούσογλου με απειλητικό τόνο δήλωσε ότι εάν δεν εκμεταλλευθούμε αυτό το θετικό κλίμα για την επίλυση των προβλημάτων τότε αυτό δεν θα διαρκέσει και θα επιστρέψουμε στις εντάσεις. Καθόρισε μάλιστα τόσο την ατζέντα αυτού του διαλόγου όσο και την διαδικασία:

Στην ατζέντα συμπεριέλαβε τις «γκρίζες ζώνες», τον εναέριο χώρο τα χωρικά ύδατα και εμμέσως και την αποστρατικοποίηση των νησιών.

Ως διαδικασία ζήτησε απευθείας διάλογο (χωρίς τρίτους όπως επεσήμανε και ο Ι.Καλίν) για όλα τα θέματα υπό μορφή πακέτου. Ακόμη και για το ενδεχόμενο προσφυγής στην Χάγη επανάφερε τη γνωστή θέση της Τουρκίας για σύνταξη συνυποσχετικού που θα περιλαμβάνει όλα αυτά τα ζητήματα. Δηλαδή η Τουρκία απαιτεί από την Ελλάδα να αποδεχθεί με την υπογραφή της την παραπομπή στην κρίση του Δικαστηρίου όχι μόνο των θεμάτων της οριοθέτησης της Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ αλλά και ζητημάτων κυριαρχίας της χώρας, όπως είναι

η ελληνικότητα των νησιών και βραχονησίδων που αμφισβητεί η Τουρκία,
η αποστρατικοποίηση των νησιών και επίσης
η παραίτηση της Ελλάδας από την άσκηση κυριαρχίας με την επέκταση των χωρικών υδάτων της και ανάθεση του δικαιώματος αυτού στο ΔΔ της Χάγης.

Στο προεκλογικό μανιφέστο του ΑΚΡ που παρουσίασε ο κ. Ερντογάν κατηγορείται η Ελλάδα ότι παρακινείται από τους «ιμπεριαλιστές» σε μια εκστρατεία δι’ αντιπροσώπων εναντίον της Τουρκίας και επισημαίνεται ότι η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να υπερασπιστεί την Γαλάζια Πατρίδα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο καθώς οι «κινήσεις της Ελλάδας παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τις συμφωνίες θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια της Τουρκίας».

Στο προεκλογικό αυτό κείμενο γίνεται αναφορά στη διάθεση της Τουρκίας για επίλυση των διαφορών με την Ελλάδα μέσω διπλωματικών συνομιλιών και υπάρχει ένας μακρύς απολογισμός των πεπραγμένων της κυβέρνησης Ερντογάν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της Τουρκίας, με αναφορές στις επιστολές στον ΟΗΕ, στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και στις άδειες ερευνών και εξορύξεων στην τουρκική κρατική εταιρεία ΤΡΑΟ. Όσο για το Κυπριακό τονίζεται ότι η Τουρκία θα συνεχίσει την προσπάθεια για επίσημη αναγνώριση της «ΤΔΒΚ» και θα συνεχισθεί η υποστήριξη στην «ΤΔΒΚ» για την «εθνική μας υπόθεση το Κυπριακό».

Στο πλαίσιο αυτό είναι δυσδιάκριτη η «χείρα φιλίας» που τείνει η Τουρκία προς την Ελλάδα ενώ αντιθέτως είναι έντονα ορατά τα πολλά τα ερωτηματικά που ζητούν απαντήσεις για το πώς η Ελλάδα αντιμετωπίζει αυτή τη συνολική πρόταση της Τουρκίας για την επίλυση των ελληνοτουρκικών «προβλημάτων».

Πηγή: liberal.gr

Σχετικά θέματα

Σταύρος Καλεντερίδης

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά

Δημοσιεύτηκε

10 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.

Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις

Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.

Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα

Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.

Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία

Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.

ethnos.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

40 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Κώστας Μαυρίδης

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.

Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.

Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.

Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!