Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Jaime Dettmer στο Politico: Η επανάσταση του Maidan θα ξανασυμβεί στην Ουκρανία, εν εξελίξει το πραξικόπημα

Δημοσιεύτηκε στις

Άρθρο στο Politico: Έρχεται το πολιτικό τέλος του Zelensky;

«Ο συγγραφέας του άρθρου του Politico, Jaime Dettmer, επισκέφθηκε το Κίεβο και μίλησε με αρκετούς Ουκρανούς πολιτικούς…

Στις πολιτικές αλλαγές που πρόκειται να συμβούν στην Ουκρανία, με αφορμή άρθρο – κόλαφο για τον πρόεδρο Zelensky, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Politico, αναφέρθηκε η ουκρανική εφημερίδα «Strana», προκαλώντας πλήθος ερωτημάτων…
Κατ’ αρχάς, όπως αναφέρεται σχετικά, «Ο συγγραφέας του άρθρου του Politico, Jaime Dettmer, επισκέφθηκε το Κίεβο και μίλησε με αρκετούς Ουκρανούς πολιτικούς:
Με τη Βουλευτή Inna Sovsun, η οποία «υποψιάζεται ότι άλλο ένα πολιτικό πραξικόπημα βρίσκεται εν εξελίξει», αφού «το ορόσημο της 10ετίας πλησιάζει».
Εν προκειμένω αξίζει να επισημανθεί πως ανά 10ετία, κατά έναν παράξενο τρόπο, στην Ουκρανία γίνονται επαναστάσεις (η επανάσταση του Maidan συνέβη το 2013)
Παρόμοια άποψη εξέφρασε ένας ανώνυμος Ουκρανός πρώην υπουργός, λέει το Politico: «Ξέρετε, το Maidan μπορεί να ξανασυμβεί».
Μάλιστα, σημειώνει ότι ο σημερινός πόλεμος «διαμορφώνει μια ισχυρή εθνική συνείδηση και γεννά μεγάλες ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον – προσδοκίες που θα είναι δύσκολο να πραγματωθούν».
Θα είναι δύσκολο για τον Zelensky να τις δικαιώσει, πιστεύει το Politico.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Politico πιστεύει ότι μετά τον πόλεμο το ποσοστό δημοφιλίας του Zelensky θα υποχωρήσει ραγδαία «μόλις εξαφανιστεί η υπαρξιακή απειλή».
Όπως ακριβώς συνέβη και πριν τον πόλεμο, όταν «η δημοτικότητα κάποια στιγμή είχε αγγίξει το 11%, αλλά αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου εκτινάχθηκε.
«Ο Ουκρανός πρόεδρος γίνεται όλο και πιο αυταρχικός…
Παραβιάζει τον νόμο εκδίδοντας προεδρικά διατάγματα επιβάλλοντας κυρώσεις εναντίον εχθρών, όλα στο όνομα της καταπολέμησης της ρωσικής επιθετικότητας, αλλά, σύμφωνα με ορισμένους επικριτές, με στόχο να υπονομεύσει τους πολιτικούς του αντιπάλους».
Το δημοσίευμα του Politico υπενθυμίζει επίσης σκάνδαλα με offshore γύρω από τον Zelensky.
Και επίσης τι συνέβη την παραμονή του πολέμου: «Αφού σιωπήσουν τα όπλα, θα προκύψουν ερωτήματα σχετικά με τα γεγονότα που οδήγησαν στον πόλεμο:
Γιατί ο Zelensky αγνόησε σαφείς προειδοποιήσεις από τη δυτική υπηρεσία πληροφοριών σχετικά με την υψηλή πιθανότητα ρωσικής εισβολής και δεν μετέφερε νωρίτερα στρατιώτες στο μέτωπο;».
Η εφημερίδα γράφει ότι «κατά καιρούς αυτά τα ερωτήματα βγαίνουν στην επιφάνεια ακόμη και εν μέσω πολέμου».
Το δημοσίευμα γράφει επίσης για την αρνητική επίδραση της «παγκόσμιας κολακείας» εναντίον του Zelensky.
Την ίδια ώρα, το σκάνδαλο διαφθοράς στο υπουργείο Άμυνας έδειξε ότι από πολλές απόψεις το παλιό διεφθαρμένο σύστημα παραμένει κυρίαρχο.
«Δεν έχουμε δει σημαντικές προσπάθειες για την καταπολέμηση της διαφθοράς», δήλωσε στην εφημερίδα ένας πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ.
Όπως είπε, σε πρόσφατες συναντήσεις με ηγέτες της ουκρανικής αντιπολίτευσης και της κοινωνίας των πολιτών, εντυπωσιάστηκε από το πώς, «από τη μία πλευρά, εκτιμούν πραγματικά τη δύναμη του Zelensky ως στρατιωτικού ηγέτη», αλλά και «ανησυχούν βαθιά για τη διαφθορά και το αυταρχικό του στυλ».
«Κατά τη γνώμη τους, μόλις τελειώσει ο πόλεμος, θα υπάρξουν αντίποινα», πρόσθεσε ο διπλωμάτης.

Διαχείριση συναισθημάτων

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο, λέει η Strana για το Politico, μεταφέρει μια αρκετά κοινή άποψη στους ουκρανικούς πολιτικούς κύκλους ότι η δημοτικότητα του Volodymyr Zelensky είναι απλώς ένας φόρος τιμής σε αυτόν ως «στρατιωτικό ηγέτη».
Και μόλις τελειώσει ο πόλεμος και έρθουν στο προσκήνιο άλλα ζητήματα (οικονομία, διαφθορά, ανάγκη αποκατάστασης της χώρας), τότε το επίπεδο στήριξης προς τον πρόεδρο θα καταρρεύσει στα επίπεδα του Φεβρουαρίου 2022.
Στην πραγματικότητα, όσα γράφει το Politico απέχουν πολύ από μια προκαθορισμένη πορεία.
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αξιολόγησης των ικανοτήτων του Zelensky ως κρατικού μάνατζερ: πόσο βαθιά κατανοεί την οικονομία, τις στρατιωτικές υποθέσεις, τη διπλωματία και αν είναι επιτυχημένος στον αγώνα κατά της διαφθοράς.
Ωστόσο, υπάρχει τουλάχιστον ένας τομέας στον οποίο ο επαγγελματισμός του Zelensky είναι αναμφισβήτητος: η διαχείριση των συναισθημάτων των ανθρώπων.
Όταν τελειώσει ο πόλεμος, τα συναισθήματα δεν θα εξαφανιστούν, αλλά θα γίνουν διαφορετικά.
Φυσικά, ένα από τα δυνατά συναισθήματα θα είναι η προσδοκία κάποιων αλλαγών και η ελπίδα για μεταμόρφωση της Oυκρανίας, μετά τις τεράστιες θυσίες και τα βάσανα που θα έχει περάσει, τα οποία δεν πρέπει να είναι μάταια.
Θα υπάρχει όμως και ένα άλλο συναίσθημα, που εκφράζεται με τη φράση «αν δεν γινόταν πόλεμος».
Το συναίσθημα της κούρασης από τα δεινά του πολέμου και ο φόβος για πιθανά νέα σοκ και θύματα.
Πιθανότατα, ο Zelensky (αν θέλει να παραμείνει πρόεδρος μετά τον πόλεμο, και δεν αποφασίσει να «μείνει στην ιστορία» ο ίδιος) θα λειτουργήσει και με τα δύο συναισθήματα.
Θα προσπαθήσει να δείξει ότι «έρχονται αλλαγές» και «νέα ζωή».
Για να γίνει αυτό, ο Ουκρανός πρόεδρος θα πρέπει να ανανεώσει τη σύνθεση της παράταξής του στη Ράντα κατά 99%, να αλλάξει εντελώς τη σύνθεση της κυβέρνησης.
Θα του είναι εύκολο να το κάνει αυτό, αφού το κέντρο της εξουσίας στην Ουκρανία τώρα δεν είναι η κυβερνώσα παράταξη, αλλά ένας στενός κύκλος συνεργατών του Zelensky.
Και επομένως η εναλλαγή υπουργών και βουλευτών δεν έχει σχεδόν κανένα νόημα για αυτόν.
Αλλά θα στηριχθεί στο δεύτερο συναίσθημα: «Ο πόλεμος μόλις τελείωσε.
Γιατί χρειαζόμαστε νέες ανατροπές;
Μετά το προηγούμενο Μaidan, προκλήθηκαν αναταραχή και πόλεμος, χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν…
Aν υπάρξει νέο Μaidan, τότε δεν είναι ξεκάθαρο τι θα συμβεί στη χώρα» αναφέρει η Strana και συνεχίζει:
Η Ουκρανία δεν θα επιβιώσει από το τρίτο Μaidan.
Επομένως, είναι καλύτερα να αφήσουμε τα πάντα να πάνε κάπως ήσυχα, χωρίς ξαφνικές κινήσεις».
Και σε μια τέτοια ισορροπία, ο Zelensky, θεωρητικά, θα είναι σε θέση να επωφεληθεί – ειδικά αν οι εκλογές γίνουν αμέσως μετά το τέλος του πολέμου.
Είναι αλήθεια ότι θα υπάρξει μια άλλη επικίνδυνη στιγμή για τον Zelensky…
Θα αφορά τις σχέσεις του με τη Δύση…
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη απόκτησης κονδυλίων από δυτικούς εταίρους για την αποκατάσταση της χώρας, καθώς και την πορεία προς την ένταξη στην ΕΕ, θα προκύψει το ζήτημα της εκπλήρωσης των πολυάριθμων προαπαιτουμένων, που αποτελούν μέρος αυτών των διαδικασιών.
Οι αντίπαλοι του Zelensky σίγουρα θα προσπαθήσουν να εστιάσουν την προσοχή των Ηνωμένων Πολιτειών και της ΕΕ στη διαφθορά ωθώντας τους να επιδείξουν δημόσια τη δυσαρέσκειά τους για τον Zelensky, υπονομεύοντας τις εγχώριες πολιτικές θέσεις του.

Ο πόλεμος είναι βασικός παράγοντας

Ωστόσο, το κύριο θέμα είναι «τι θα γίνει μετά τον πόλεμο.
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα εξαρτάται από το πώς και πότε θα τελειώσει.
Κρίνοντας από τις δηλώσεις των ουκρανικών αρχών, το σχέδιο πάει κάπως έτσι: μια επιτυχημένη επίθεση και ανάκτηση της Κριμαίας, απομόνωση της χερσονήσου με χτυπήματα στη γέφυρα και τα λιμάνια της, μετά μια επίθεση.
Ο Putin δεν θα τολμήσει να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα…
Στη συνέχεια, η ήττα θα φέρει εξέγερση «θυμωμένων πατριωτών» στη Ρωσία που θα οδηγήσει σε νέα σύγχυση και την κατάρρευση του ρωσικού στρατού, μετά την οποία η Ουκρανία θα απελευθερώσει τα εδάφη της και θα υπαγορεύσει τους όρους ειρήνης στη ρωσική ομοσπονδία ή ό,τι έχει απομείνει από αυτήν.
Φυσικά, αν αυτή η επιλογή λειτουργήσει, τότε ο Zelensky θα γίνει απόλυτος θριαμβευτής για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια.
Αλλά μάλλον τα γεγονότα θα εξελιχθούν διαφορετικά, εάν η τρέχουσα πρώτη γραμμή δεν κινηθεί (ή, ακόμη περισσότερο, εάν οι Ρώσοι καταλάβουν νέα εδάφη).
Τότε, όπως έχουμε ήδη γράψει, λέει η Strana, ο Zelensky θα αντιμετωπίσει αρκετά δύσκολες επιλογές.
Ίσως αναγκαστεί να πάει σε έναν μακρύ πόλεμο φθοράς, ο οποίος θα προκαλέσει απότομη αύξηση της δημόσιας δυσαρέσκειας στο πλαίσιο των ανεκπλήρωτων προσδοκιών.
Ως αποτέλεσμα θα χάσει την εξουσία…
Σημειώνεται πως αυτή η επιλογή δεν αποκλείεται από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, με βάση τις διαρροές εγγράφων του Πενταγώνου.
Μια άλλη επιλογή θα είναι μια λύση τύπου Κορέας, με διαχωρισμό της Βόρειας από τη Νότια, κατηγορίες για προδοσία, παράδοση εδαφών και μεγάλες εσωτερικές ανατροπές.
Βέβαια, οι αρχές μπορούν να παρουσιάσουν μια τέτοια έκβαση του πολέμου ως νίκη, αφού η Ουκρανία θα έχει διατηρήσει την ανεξαρτησία και τον έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας και τώρα, και εφόσον έχουν τελειώσει η καταστροφή και η αιματοχυσία, θα ενταχθεί στην ΕΕ.
«Μπορεί να υπάρχουν άλλες επιλογές… για αποσύνδεση.
Αλλά, επαναλαμβάνουμε, πώς και πότε θα τελειώσει ο πόλεμος και θα καθορίσει το μέλλον τόσο της Ουκρανίας όσο και του Zelensky, του οποίου όμως το πολιτικό τέλος φαίνεται να πλησιάζει επικίνδυνα».

www.bankingnews.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις22 λεπτά πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα51 λεπτά πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Δημοφιλή