Δεν επιθυμώ να κάνω σε κανέναν μαθήματα πατριωτισμού. Επιλέγω μονάχα να μιλήσω, διότι αυτά που έχω να σας πω, οι αντιρρήσεις και οι ενστάσεις μου για την πολιτική που εφαρμόζεται στο Εθνικό Ζήτημα της Βορείου Ηπείρου, δεν αρμόζει να μένουν στη σιωπή. Και τούτο, διότι αφορούν σε πραγματικά γεγονότα και ιστορικά δεδομένα, για τα οποία κάθε ανακρίβεια και αναλήθεια μπορεί να είναι κρίσιμη και να αποβεί μοιραία για το μέλλον του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος και συνολικότερα των Ελληνοαλβανικών σχέσεων.
Η ιστορική αλήθεια αναζητείται και ευρίσκεται με τη συγκριτική μελέτη σε πάμπολλα βιβλία και έντυπα που έχουν γραφτεί από μεγάλους Έλληνες και ξένους ιστορικούς, καθώς και από μαρτυρίες είτε ανθρώπων –εάν υπάρχουν– που έζησαν από κοντά το τάδε ή το δείνα ιστορικό γεγονός, είτε άλλων που έχουν διασώσει μαρτυρίες από πρώτο χέρι. Οι πολιτικοί, αλλά ακόμα και οι διπλωμάτες μιας χώρας, οφείλουν να είναι γνώστες της ιστορικής αλήθειας όσο το δυνατόν περισσότερο, και παίρνοντας τη σκυτάλη από την ιστορία αυτή και βάσει όσων έχουν συμφωνηθεί έως σήμερα, αλλά και με γνώμονα τα συμφέροντα της Πατρίδας, να πράττουν αναλόγως.
Επικαλούμαστε, λοιπόν, το χρέος μας απέναντι στην ιστορική αυτή αλήθεια και κραυγάζουμε στους πολιτικούς, στους διπλωμάτες και στους στρατιωτικούς της χώρας, το εξής: Η Βόρειος Ήπειρος σβήνει. Αλλάξτε τη συνταγή –το μίγμα της πολιτικής– που εφαρμόζετε σ’ αυτό το Εθνικό Ζήτημα. Η προχειρότητα και υποχωρητικότητα που επιδεικνύει ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας, η υπακοή σε ευρωπαϊκές και νατοϊκές εντολές, είναι πρωτόγνωρα και καταστροφικά για τον τόπο μας.
Στην Πολιτική Επιστήμη υπάρχει ο όρος «Αποδοχή Μηνύματος»· το πλέον διαδεδομένο και επικίνδυνο μήνυμα σήμερα, είναι η εκμάθηση και ο εθισμός των πολιτών στην υποχώρηση, στην υποτέλεια, στην εξάρτηση.
Οι θέσεις που κατατίθενται από το πολιτικό κατεστημένο της χώρας για το Εθνικό Ζήτημα της Βορείου Ηπείρου, την αίσθηση που σου αφήνουν αυτές οι θέσεις που προβάλλονται και εκφράζονται με κάθε τρόπο και με κάθε ευκαιρία, είναι σαν να προετοιμάζουν τον λαό μας, τα ίδια τα παιδιά μας, να εθισθούν και να πάψουν να ασχολούνται με τα δικαιώματά τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ν’ αφήσουν, να αρνηθούν την Ιστορική Γη του Πύρρου και του Πατροκοσμά… Όμως, αν επιθυμούμε να έχουμε συνέχεια ως Έθνος, επιβάλλεται να σεβόμαστε τους ήρωες που θυσιαστήκανε στους αγώνες της Πατρίδας. Εάν θέλουμε να έχουμε συνέχεια ιστορική στο μέλλον, θα πρέπει να γνωρίζουμε και να εκτιμάμε σωστά τόσο το παλαιότερο όσο και το πρόσφατο παρελθόν της ιστορίας μας.
Αντιθέτως, για τους εξουσιαστές σήμερα, φαίνεται πως ούτε το παρελθόν μας πρέπει να θυμόμαστε ούτε να τιμάμε τους εθνικούς μας ήρωες· φαίνεται επίσης να επιδιώκουν το να μη λέγεται τίποτα, ούτε λέξη για τα θύματα της 45χρονης δικτατορίας των Χότζια – Αλία, να μην ακούγεται τίποτα γι’ αυτούς τους Έλληνες που δεν απώλεσαν την ελληνική τους ταυτότητα και με το κεφάλι ψηλά πήγαν στο εκτελεστικό απόσπασμα κραυγάζοντας «ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ». Κι αυτό, διότι παραδειγματίζεται η νεολαία, οξύνεται ο πατριωτισμός και προβάλλονται εθνικά ιδεώδη, πράγματα αντίθετα προς τις επιδιώξεις των εξουσιαστών, που μοιάζουν να θέλουν λαούς χωρίς διεκδικήσεις ή μόνο με διεκδικήσεις που αφορούν αποκλειστικά οικονομικά ζητήματα, κι όχι με κοινωνικά και εθνικά οράματα και αιτήματα.
Χρειάζεται αγώνας με συντονισμένες προσπάθειες όλων, κατά των «δικών μας» ανθρώπων, οι οποίοι εξυπηρετούν καλύτερα από κάθε ξένο ανθελληνικά σχέδια. Αυτός ο αγώνας αποφεύγεται.
Αν αναρωτιέστε γιατί, η απάντηση είναι ηλίου φαεινότερη: Διότι τέτοιοι αγώνες έχουν κόστος προσωπικό, κοινωνικό, πολιτικό, και ενέχουν αντίστοιχους κινδύνους. Κι εμείς μάλλον φοβόμαστε και το κόστος και τους κινδύνους αυτούς. Αυτοί είμαστε, λοιπόν, μέρος της σύγχρονης καταναλωτικής κοινωνίας. Της κοινωνίας του ατομικισμού, του «παρτακισμού» και της καλοπέρασης! Είμαστε αυτοί που στη θέση της καρδιάς έχουμε βάλει το πορτοφόλι! Είμαστε αυτοί που καλύψαμε τη συνείδησή μας με δυο παρωπίδες για να κοιμόμαστε τα βράδια χωρίς ενοχές και ερινύες…
Καμιά φορά θα σηκωθούν οι Ήρωες του ’21, του ’12 και του ’14, οι Ήρωες του 1940 κι όλα τα θύματα της 45χρονης κομμουνιστικής λαίλαπας· θα μας πάρουν με τα λιθάρια. Κι αυτό αξίζουμε.
«Δεν είναι δυνατόν να νικήσετε τους εχθρούς που
βρίσκονται έξω από την πόλη, αν δεν τιμωρήσετε
πρώτα τους εχθρούς που βρίσκονται μέσα σ’ αυτήν».
Δημοσθένης
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟΥΣ
Ελληνική η Βόρειος Ήπειρος και με παμμέγιστη αλβανική μαρτυρία. Μάλιστα, συγγραφέας είναι ο Αλβανός BasriBey, ο οποίος είχε διατελέσει βουλευτής στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο, πρόεδρος της Δεύτερης Εθνικής Αλβανικής Κυβερνήσεως και αναπληρωτής αρχηγός της Εκτελεστικής Εξουσίας (1915-1916). Ο Αλβανός πολιτικός Basri Bey, συντάκτης διαφωτιστικού γαλλόγλωσσου δημοσιεύματος, που επιγράφεται «L’ orient de Balkanique et L’ Albanie» δηλαδή, «Στα ανατολικά της Βαλκανικής και της Αλβανίας.»
Εκτός των άλλων διατυπώνει και τα εξής: «Με τον αρχέγονο μικρό λαό της διαιρημένο σε τρεις μεγάλες θρησκείες, η Αλβανία έως τώρα στερείται εθνικής συνειδήσεως, κάθε κίνημα της εθνικό είναι επίπλαστο, εισαγόμενο από το εξωτερικό προ πάντων από τη Βιέννη. Αναγνωρίζουμε τον Ελληνικό χαρακτήρα της Νότιας Αλβανίας, όπου το υπεραιωνόβιο πολιτιστικό έργο των σχολών της κυριαρχεί ηθικά και εθνικά».
Αναλυτική Έκθεσις Σχολικού Έτους 1936-1937 του εν Αργυροκάστρω Αλβανού Επιθεωρητού Ιδιωτικών (Κοινοτικών) Σχολείων της «Μειονότητος», κύριου Κολ Κότσι.
Ο εν Αργυρόκαστρον εδρεύων Αλβανός Επιθεωρητής των Ιδιωτικών (Κοινοτικών) Σχολείων της Μειονότητος κ. Κολ Κότσι, διαβιβάζων διά της υπ’ αριθ. 7/88 από 15ης Ιουλίου 1937 εμπιστευτικής αναφοράς του προς το εν Τιράνοις Υπουργείον Παιδείας την αναλυτικήν του έκθεσιν, επί των Ιδιωτικών Ελληνοφώνων Σχολείων, Σχολικού έτους 1936-1937, έγραψε, μεταξύ άλλων, και τα εξής:
«… ελληνόφωνοι περιφέρειαι, αποτελούνται από 99-100 χωριά διατεταγμένα κατά τρόπον ώστε, πλην των χωρίων Σωπίκι, Παντελεήμων, Φραστανή και Λιούγκαρη, δεν παρεμβάλλεται μεταξύ αυτών, ουδέν αλβανόφωνον χωρίον. Όλαι αυταί μαζύ, είναι μία συνέχεια των μερών, τα οποία ευρίσκονται εκείθεν των συνόρων μας. Τα δύο αυτά μέρη, τα ένθεν και εκείθεν διακοπτόμενα μόνον υπό της γραμμής των συνόρων, έχουν σχεδόν την αυτήν γεωγραφικήν και κοινωνικήν σύστασιν. Έχουν την αυτήν θρησκείαν, την αυτήν ιστορίαν, τα αυτά έθιμα, την ιδίαν ενδυμασίαν και είναι στενά συνδεδεμένα διά συγγενικών και πάσης φύσεως συμφερόντων. Το τμήμα, το εναπομείναν εντός των συνόρων μας, είναι ελληνόφωνον από απόψεως γλώσσης και ελληνικόν από απόψεως αισθημάτων. Είναι περισσότερον ελληνικόν από ό,τι το άλλο μέρος, επειδή το μέρος εκείθεν των συνόρων ησύχασεν από τον κίνδυνον που ηπείλει την γλώσσαν και την εθνικήν του ψυχήν, ενώ το μέρος το ένθεν των συνόρων, μη επιθυμούν να αναγνωρίση την γενομένην αλλαγήν, διετήρησεν, όπως πρώτα, το πνεύμα της αντιδράσεως…»
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ»
Η ανέχεια, η πείνα, η απογοήτευση και η προδοσία είναι τα αίτια που γονατίζουν ανθρώπους, χρεωκοπούν καθεστώτα και σωριάζουν αυτοκρατορίες. Εξ αιτίας αυτών των δεινών έπεσε το ηρωικό Σούλι τον Δεκέμβριο του 1803. Η πείνα λύγισε τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Μεσολογγίου και τον Απρίλιο του 1826 έσβησαν…
Από αυτά τα δεινά σωριάστηκε το 1991 η σιδερένια αυτοκρατορία των Σοβιετικών.
Το ίδιο θα συμβεί, αν το επιτρέψει ο Θεός, και με την αιματοβαμμένη γη της Βορείου Ηπείρου, η οποία, αμέσως μετά τον αγώνα και την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό, εδώ και εκατόν ένδεκα χρόνια, συνεχίζει να αγωνίζεται για την ίδια την ύπαρξή της και για τις αυτονόητες και πρωταρχικές ανθρώπινες αξίες: Την ελευθερία και τη δικαιοσύνη για τον λαό της.
Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου: Αν δεν σταματήσει τώρα αυτή η πολιτική «γενοκτονίας» που ακολουθούν οι ηγεσίες Αλβανίας και Ελλάδας, θα σβήσει και θα εξαφανιστεί η μικρή αυτή κοιτίδα ενός ελληνισμού ατόφιου και γνήσιου ως το κόκαλο, η μεγάλη αυτή γενέτειρα χιλιάδων ηρώων και αγωνιστών κι ακόμα μεγάλων ευεργετών του Έθνους, όπως των Ευάγγελου και Κωνσταντίνου Ζάππα, Απόστολου Αρσάκη, Σίμωνα, Γεώργιου και Σίμωνα Σίνα (τρεις γενιές), Ιωάννη Μπάγκα, Χρήστου και Γεώργιου Ζωγράφου και τόσων άλλων.
Καλό θα ήταν να επισημάνουμε εδώ, ότι πρώτοι από όλους τους αδελφούς μας Έλληνες, και πιστεύουμε από κάθε άνθρωπο στην υφήλιο, που επιθυμούνε καλές και αδελφικές σχέσεις με τον Αλβανικό λαό, για πάμπολλους λόγους, είναι οι Βορειοηπειρώτες. Όμως, επιβάλλεται να τηρηθούν στο ακέραιο κάποιες προϋποθέσεις για να συγκλίνουν και οι ίδιοι, και να προχωρήσει η Μητέρα Πατρίδα σε τέτοιες Πράξεις. Επιθυμούνε καλές σχέσεις με τον Αλβανικό λαό, σχέσεις αγάπης, φιλίας και ειρήνης, αλλά πάντα οι σχέσεις αυτές να διέπονται και να συνάπτονται ΕΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΑΛΗΘΙΝΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ
Γιατί σήμερα είμαστε
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ».
Με αφορμή την πανδημία (covid 19), τον Αύγουστο του 2020 η Ελληνική Κυβέρνηση προέβη σε λήψη αποφάσεων, εκτός των άλλων, σχετικά και με την ελεύθερη μετακίνηση των Βορειοηπειρωτών, όχι τόσο κατά την είσοδό τους στην Αλβανία όσο το αντίθετο. Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες, οι οποίοι το καλοκαίρι (2020) επισκέφτηκαν τα πατρικά τους σπίτια, ταλαιπωρήθηκαν ιδιαίτερα κατά την επιστροφή στα καθήκοντά τους στην Ελλάδα. Γέροντες, μικρά παιδιά, ακόμα και έγκυες (όπως λέγεται, μία έγκυος γυναίκα απέβαλε κατά την παραμονή της στο τελωνείο της Κακαβιάς), περίμεναν έξω από τις κλειδωμένες πύλες του τελωνείου για να μπουν στη Μάνα Ελλάδα μέχρι και 4 ή 5 εικοσιτετράωρα. Η σειρά των αυτοκινήτων (σχεδόν δώδεκα χιλιόμετρα) είχε φτάσει στη διακλάδωση του δρόμου που οδηγεί στους Αγίους Σαράντα. Ως συνέπεια του αυγουστιάτικου καύσωνα, της μεγάλης συμφόρησης και ταλαιπωρίας, εκεί στη μέση του πουθενά, είχαμε δραματικά συμβάντα, όπως έναν θάνατο δεκάχρονου αγοριού (γεννημένου στην Ελλάδα) και εκατοντάδες λιποθυμίες.
Ως συνέπεια αυτού του Γολγοθά, ο αριθμός των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών που διαμένουν στα πατρώα τους εδάφη λιγόστεψε κατά πολλές χιλιάδες. Πολλοί πέθαναν και άλλοι πολλοί, πανικόβλητοι, παράτησαν τα πατρικά τους σπίτια και ήρθαν κοντά στα παιδιά τους, στην Ελλάδα.
Αυτό είναι ένα μικρό δείγμα της συνεχιζόμενης τραγωδίας μας…
Αν μη τι άλλο, αυτή η πραγματικότητα προκαλεί πανικό, αβεβαιότητα και ανασφάλεια στον κάθε Έλληνα Βορειοηπειρώτη. Στον τόπο μας από άκρη σ’ άκρη αντικρίζεις ανθρώπους με πεσμένο ηθικό, πικραμένους, προβληματισμένους και σκυθρωπούς.
Οι Βορειοηπειρώτες που κατοικούν στα πατρογονικά εδάφη και οι άλλοι που ζουν και εργάζονται στην Ελληνική Επικράτεια, δεν θεωρούνε άλλους υπαίτιους για τη θλιβερή αυτή κατάσταση, γι’ αυτό το χάος που επικρατεί σ’ όλη τη Χώρα, παρά τους κυβερνώντες και ιδιαίτερα στη Βόρειο Ήπειρο. Το Ζήτημα της Βορείου Ηπείρου δεν είναι θέμα των σκλαβωμένων Ελλήνων, είναι εθνικό ζήτημα και οφείλει να το χειριστεί και να το λύσει η Μάνα Ελλάδα. Η Ελλάδα, η πολιτειακή, πολιτική, στρατιωτική και θρησκευτική ηγεσία, πρέπει να αναλάβει μία δυναμική κοινωνική, οικονομική και πολιτική πρωτοβουλία, προκειμένου να σταματήσει η δυσμενής αυτή και καταστροφική πορεία των πραγμάτων. Τα οικονομικά ζητήματα της χώρας μας είναι ασφαλώς σημαντικά, αλλά δεν πρέπει και δεν μπορούν να υπερισχύουν των εθνικών θεμάτων. Διαφορετικά, στο κοντινό μέλλον θα έχουμε Βόρειο Ήπειρο χωρίς Έλληνες.
ΣΧΕΔΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ
Καταλήγουμε στους παρακάτω πιθανούς δύο τρόπους αντιμετώπισης και επίλυσης του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος:
Ο ΠΡΩΤΟΣ προβλέπει την οριστική επίλυση του Ζητήματος διά της εκτέλεσης και του τελευταίου Έλληνα Βορειοηπειρώτη και της σύνταξης του Επιτάφιου Λόγου για το Εθνικό αυτό Ζήτημα. Και δεν είναι άλλος από τις πολιτικές και τις τακτικές που ακολουθούνται και εφαρμόζονται μέχρι και σήμερα.
Η «επίλυση» αυτή είναι ζημιογόνος για τα Ελληνικά Εθνικά συμφέροντα και απορρίπτεται ρητά και κατηγορηματικά, από κάθε ευσυνείδητο Έλληνα πολίτη.
Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ τρόπος επίλυσης έχει ως κεντρικό άξονα το εθνικό συμφέρον της Πατρίδας μας. Με αίσθημα ευθύνης, θα πρέπει να απευθυνθούμε σε κάθε ορθώς σκεπτόμενο Έλληνα, να επισημάνουμε και να δεσμευτούμε για το πώς θα αντιμετωπιστούνε οι δυσκολίες και θα έχουμε εθνικά δίκαιες και συμφέρουσες λύσεις στα ακανθώδη προβλήματα των Ελλήνων που ζουν πέραν των συνόρων του Ελληνικού Κράτους.
Επιπλέον, ν’ αναληφθεί αμέσως τώρα πρωτοβουλία και να βρεθούν άξιοι Έλληνες ιστορικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.λπ. και να συγγράψουν έναν τόμο, ο οποίος θα είναι, και θα παραμένει, «σημείο αναφοράς», μια «σταθερά» με βάση την οποία θα πορεύεται η Ελληνική Εξωτερική πολιτική επί του θέματος· κι’ αυτό βέβαια αν ο γραπτός τους λόγος αφ’ ενός θα καταγγέλλει ανάξιες πράξεις και παραλείψεις της Ελληνικής Πολιτείας και αφ’ ετέρου θα βάλει φρένο στις διαχρονικές πράξεις εξόντωσης από το αλβανικό πολιτικό κατεστημένο, κατά των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.
Στη συνέχεια, και προς υλοποίηση των παραπάνω, πρέπει επειγόντως να βρεθούν ιστορικοί, βουλευτές και αξιωματούχοι και αμέσως να συντάξουν εκθέσεις και υπομνήματα με τα οποία θα αποκρούονται κυβερνητικές πράξεις, αντεθνικοί νόμοι, ντιρεκτίβες, οδηγίες και διατάξεις, που συντελούν στη διάπραξη εθνικού εγκλήματος.
Για να γίνουμε πιο σαφείς, είναι απαραίτητο εδώ να αναφερθούν περιληπτικά κάποιες από τις συνέπειες των καταστροφικών νόμων και κυβερνητικών αποφάσεων της τελευταίας δεκαετίας. Βάσει αυτών των ολίγων που περιληπτικά θα αναφερθούν, ο καθένας θα διαπιστώσει πως μετά την εφαρμογή αυτής της πρακτικής θα ακολουθήσει η «επίλυση» του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος, δηλαδή η εκτέλεση και του τελευταίου Έλληνα Βορειοηπειρώτη και η σύνταξη του Επιτάφιου Λόγου για το Εθνικό αυτό Ζήτημα:
Αυτή η αισχρότατη και αντεθνική απόφαση, ήταν μαχαιριά στην καρδιά και την αξιοπρέπεια ολονών μας κι ακόμα περισσότερο κάθε χαροκαμένου εναπομείναντα στα πατρώα εδάφη Βορειοηπειρώτη. Επηρέασε αρνητικότατα το ηθικό όλων των Βορειοηπειρωτών. Μ’ αυτούς τους Νόμους και τις Διατάξεις, αποφασίστηκε η διακοπή της σύνταξης που λάμβαναν όλοι οι υπερήλικοι Ομογενείς(!).
Ποιος δαιμονικός νους επινόησε αυτόν τον νόμο – τερατούργημα; Είναι ένας από τους πιο απάνθρωπους, αντικοινωνικούς, ρατσιστικούς, αντεθνικούς και εγκληματικούς νόμους που πέρασε ποτέ από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Παρόμοιός του δεν εφαρμόζεται σε καμμιά άλλη χώρα της υφηλίου.
Ο λόγος, γι’ αυτόν τον «μίζερο»Νόμο Κατρούγκαλου. Για να γίνει αντιληπτό σε όλους, παραθέτω ένα απλό παράδειγμα: Βάσει αυτού του Νόμου, λοιπόν, και των ΑΔΑ που ακολούθησαν, οι Βορειοηπειρώτες, για όσα χρόνια εργαστούνε στην Ελλάδα και ανταποκριθούνε σ’ όλες τις υποχρεώσεις, όταν έρθει η χρονική περίοδος για να συνταξιοδοτηθούνε, θα τους χορηγηθεί πολύ μικρότερη σύνταξη από αυτήν που θα λάβει ο κάθε ελεύθερος Έλληνας. Παραδείγματος χάριν, εάν ο ομογενής Βορειοηπειρώτης συνταξιοδοτηθεί με 20 χρόνια νόμιμης εργασίας, η Εθνική σύνταξή του θα διαιρεθεί σε 40 κομμάτια και τελικά από το ποσό που του αναλογεί θα αφαιρεθούνε 20 τεσσαρακοστά, ή αν ήταν νόμιμα ασφαλισμένος 15 έτη, θα αφαιρεθούνε 25 τεσσαρακοστά, και το ίδιο για 25 ή 30 ή κ.λπ.… χρόνια ασφάλισης.
Είμαστε σε απόγνωση και παρατηρούμε μουδιασμένοι τους υπουργούς των Ελληνικών Κυβερνήσεων και όλο το πολιτικό σύστημα, από τη μια να συρρικνώνει συνεχώς με αισχρούς νόμους τα δικαιώματα των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, ακόμα και να ληστεύει τους κόπους τους και από την άλλη, να κλείνει τα σύνορα και να εγκαταλείπει τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες στην Αλβανία.
Είναι φαίνεται φυσικό, τον πόνο των μικρών και λίγων, να μην τον νοιώθουν οι μεγάλοι και οι πολλοί, να μην τον νοιώθουν ακόμα και τα ίδια τους τα αδέρφια. Όμως και οι λίγοι και μικροί έχουν το δικαίωμα να πούνε την αλήθεια, έστω και μόνο για να μάθει ο κόσμος, ότι οι Βορειοηπειρώτες αδικούνται διαχρονικά από παντού, από το εξωτερικό και το εσωτερικό.
Η στάση απέναντι στους Βορειοηπειρώτες αποδεικνύει, αν μη τι άλλο, πως το κράτος δικαίου έχει καταρρεύσει εδώ και καιρό στην Ελλάδα. Οι απανταχού Έλληνες στον κόσμο έχουν φιλότιμο, όμως οι άνθρωποι που απαρτίζουν το πολιτικό κατεστημένο της Χώρας φανερώνουν πως δεν έχουν ίχνος φιλότιμου και ανθρωπιάς!
Όλοι οι Έλληνες, πολιτικοί και μη, ας λογικευτούν και ας σκεφτούν τουλάχιστον ως άνθρωποι χριστιανοί. Είναι αδικία και αμαρτία αυτό που διακηρύσσεται και υλοποιείται από τις σύγχρονες πολιτικές, εις βάρος των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.
Αν δεν καταργηθούν με επείγουσες διαδικασίες οι απαίσιοι νόμοι των κυβερνήσεων Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα, στο μέλλον και για πάντα θα ακολουθεί το Έθνος, και τους απογόνους ακόμα, ένα ειδεχθές σφάλμα, πολιτικής, κοινωνικής και εθνικής βαρύτητας και σημασίας, μια κατάρα.
Σημείωση: Ακούγονται και λέγονται πολλά περί κατάργησης αυτών των αισχρών νόμων, όμως στην πράξη σήμερα (23/03/2023), δεν έχει αλλάξει τίποτα!.
Στη συνέχεια του σχεδίου για την επίλυση, ως έναν βαθμό τουλάχιστον, του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος, θα πρέπει να αποφασιστούν και να υλοποιηθούν τα εξής:
Η Ελλάδα να προβεί σε διαβήματα διαμαρτυρίας στην αλβανική πλευρά. Ρητά και κατηγορηματικά να τους γνωστοποιήσει, από τη μια, την καλή της πρόθεση για την ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτνίασης μεταξύ των δύο χωρών κι από την άλλη την απόφαση ότι: Δεν θα μένει ατιμώρητη καμιά εγκληματική ενέργεια. Για κάθε αυθαίρετη πράξη που στρέφεται κατά της ζωής Αλβανού πολίτη Ελληνικής καταγωγής, οι υπαίτιοι θα υποστούν τις συνέπειες που αναλογούν και αρμόζουν για κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Σε ακραίες περιπτώσεις, και αφού (αποδεδειγμένα) οι εγκληματικές πράξεις αυτών αποσκοπούν στον εκφοβισμό, την κατατρομοκράτηση και τον ξεριζωμό των Ελλήνων από τον τόπο τους, τότε η Ελλάδα θα αναλάβει πρωτοβουλίες για την αποστολή στρατιωτικών αποσπασμάτων με σκοπό την προστασία των Ελλήνων που ζουν στην Αλβανική επικράτεια.
Για κάθε πράξη αυθαιρεσίας της Αλβανικής Πολιτείας κατά της τιμής, της αξιοπρέπειας, των χρηστών ηθών και της περιουσίας Αλβανού πολίτη Ελληνικής καταγωγής, οι υπαίτιοι θα πρέπει να τιμωρηθούν και να υποστούν τις συνέπειες που αναλογούν και αρμόζουν για κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Σε διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα θα πράξει δεόντως.
Τα παραπάνω βέβαια, θα έχουν θετικά αποτελέσματα μόνον αν η Ελλάδα, αφού τα δηλώσει, τα εφαρμόσει και στην πράξη, διότι εάν τα λέμε και δεν τα κάνουμε, τότε το πιθανότερο, θα προκαλέσουμε μεγαλύτερη ζημιά.
Επιπλέον, στην κυβερνητική ατζέντα θα πρέπει να περιέχονται και τα εξής:
Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες που ζούνε και εργάζονται στην Ελλάδα, να πράξουν το καθήκον στην Πατρίδα, και όσοι δεν θα πειθαρχήσουν και πράξουν το αντίθετο, η Ελλάδα (όπως πράττει κάθε πολιτισμένη χώρα σε παρόμοιες περιπτώσεις) με διάφορους τρόπους να τους υπενθυμίσει τις υποχρεώσεις που έχουνε.
2. Οι καταγόμενοι από τη Βόρειο Ήπειρο να μην κόψουν τους δεσμούς με τα πατρώα τους εδάφη. Και να συντηρούνε τα πατρικά τους νοικοκυριά και τα περιουσιακά τους στοιχεία στη Βόρειο Ήπειρο.
Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες που ζούνε και εργάζονται στην Ελλάδα, έχουν καθήκον και υποχρέωση, να δίνουν το παρόν στον τόπο καταγωγής τους και πάντα να πράττουν με γνώμονα το συμφέρον του Ελληνισμού.
Η Ελλάδα να βρει τον τρόπο και τον χρόνο και να μεριμνήσει ώστε οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες (και όχι μόνο) που συνηγορούν με όσους βλάπτουν τα εθνικά συμφέροντα της Χώρας μας, να «γευτούν» τις συνέπειες των επιζήμιων πράξεων και παραλείψεών τους, όπως πράττει κάθε Κράτος Δικαίου σ’ αντίστοιχες περιπτώσεις.
Αυτά που παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν εδώ, είναι μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την επίλυση και τη σωτηρία του Βορειοηπειρωτικού Εθνικού Ζητήματος. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για την υλοποίησή τους, απαιτείται μια και μόνο ακόμα κίνηση, ένα βήμα:
Δηλαδή για τον καλύτερο συντονισμό όλων των ενεργειών (του πρώτου βήματος) επιβάλλεται επειγόντως να ορισθεί ένα ΟΡΓΑΝΟ (Συντονιστική Επιτροπή) το οποίο πρέπει να διαθέτει τα απαραίτητα μέσα. Μέλη της (ισόβια) θα είναι κρατικοί λειτουργοί, οι οποίοι θα έχουν καλή γνώση του Εθνικού Ζητήματος, θα αγαπούν αυτούς τους πολύπαθους Έλληνες και θα λατρεύουν την Πατρίδα. Η Επιτροπή θα μελετά και εξετάζει κάθε περιστατικό και βήμα – βήμα θα σχεδιάζει και προγραμματίζει τις τακτικές που θα ακολουθούνται στο μέλλον. Και τέλος, βάσει όλων των πιο πάνω συμπερασμάτων, οι ειδικοί που χειρίζονται την εξωτερική πολιτική της χώρας μας με την Αλβανία, θα λαμβάνουν την καλή και εθνικά συμφέρουσα απόφαση και θα εφαρμόζουν στην πράξη την εθνική στρατηγική, η οποία θα αποσκοπεί στη λύτρωση της Ελληνικής Γης της Ηπείρου. Με κανέναν άλλο τρόπο και ποτέ δεν θα σβήσουν οι αντιθέσεις μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών».
Όλα αυτά που διαβάζετε, δεν είναι η δικιά μου αλήθεια ούτε κάποιου άλλου προσώπου. Είναι η αντικειμενική περιγραφή και καταγραφή της πραγματικότητας και η καθολική αλήθεια για την αντιμετώπιση και επίλυση αυτού του Ελληνικού Ζητήματος.
Επιπλέον, θεωρούμε ότι όλα τα παραπάνω τα γνωρίζουν οι αρμόδιοι της Ελληνικής Πολιτείας. Αυτό που δεν κατανοούμε είναι γιατί δεν προβαίνουν σε πράξεις επίλυσης του Βορειοηπειρωτικού, αλλά αντιθέτως κάνουν βήματα προς τα πίσω και εξαθλιώνουν ακόμη περισσότερο τα βασανισμένα τους αδέρφια! Διότι το Ελληνικό Κράτος κωφεύει, δεν επιθυμεί να έχει σωστή άποψη για το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα, πειθαρχεί σε έξωθεν εντολές και ως εκ τούτου δεν γίνεται σοβαρή δουλειά, με στόχο και επιδίωξη την επιτυχία. Αυτό είναι ένα από τα Ελληνικά Εθνικά Ζητήματα, μαζί με πολλά άλλα, που αν ακολουθηθεί Ενιαία Εθνική Πολιτική, θα επιλυθεί άμεσα.
ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ(;!)
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ:
Ω τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι, ω δεύτερη εξουσία πλέον του κάθε Έθνους, κι ακόμα περισσότερο αυτοί του οικονομικού ρεπορτάζ (μεγάλων και μικρών καναλιών, ακόμα και ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι), αυτοί που, χωρίς προσωπεία πια, διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, γιατί τώρα σωπαίνουν; Για λόγους έστω ανθρωπιστικούς και κοινωνικούς –για εθνικούς ούτε λόγος– θα έπρεπε αυτό το έγκλημα των κυβερνώντων τη χώρα, αυτήν την αδικία με τη δύναμη του λόγου τους να την κατακεραυνώνανε, να τη στηλιτεύανε. Αυτό το τερατούργημα των νομικών και κυβερνητικών αποφάσεων, θα έπρεπε να το κρατούσανε στο προσκήνιο μέχρι την κατάργηση/εξαφάνισή του. Είμαστε πεπεισμένοι, από την πλευρά μας, ότι αν ο απλός Έλληνας πολίτης ενημερωθεί για αυτήν την απανθρωπιά, τη ληστεία, το έγκλημα των κυβερνώντων, θα υπάρξει και η ανάλογη αντίδραση και η εναντίωση περισσοτέρων σ’ αυτά τα αίσχη. Διότι, όσο αδιάφορος είναι ο σημερινός Έλληνας, άλλο τόσο είναι θεοφοβούμενος και ανθρωπιστής.
Ω τηλεοπτικοί θεοί, δημοσιογράφοι, όποια ιδεολογία και αν υπηρετείτε, πρέπει να γνωρίζετε πως είστε συνεργοί σε ληστρικές και εγκληματικές πράξεις, εναντίον ολόκληρου του ελληνικού λαού, του ελεύθερου και του σκλαβωμένου.
Διότι, είναι έγκλημα η παρούσα σύμπραξη του πολιτικού, δημοσιογραφικού, και στρατιωτικού κατεστημένου. Είναι έγκλημα η επιβολή επικίνδυνων αποφάσεων, με άγνωστες και ενδεχομένως επικίνδυνες μεσοπρόθεσμες και μακροχρόνιες συνέπειες. Είναι έγκλημα η απάνθρωπη αυτή υποβάθμιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του ηθικού αυτών των βασανισμένων ανθρώπων.
Ένας αιώνας και ένδεκα χρόνια, κι ακόμα δεν ήταν αρκετά, για να πάψουν τόσες και τόσες αδικίες, τόσος πόνος μαζωμένος στις ψυχές των πολύπαθων Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Είναι θαύμα Θεού που αυτοί οι Έλληνες υπάρχουν ακόμα, αντέχουν και αντιστέκονται. Κάνουμε έκκληση σ’ όλους τους Έλληνες πολίτες να ευαισθητοποιηθούν και να δράσουν από κοινού, ώστε το έγκλημα που συντελείται, στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και της νέας ψευδεπίγραφης πραγματικότητας, να σταματήσει.
ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΦΟΒΟ ΘΕΟΥ !
«Κλαίω την Ελλάδα. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σήμερα. Η Ελλάδα για να σωθεί, πρέπει όλοι οι ηγέτες της, όπου και αν βρίσκονται, να πάνε εξορία. Να φύγουν, γιατί παρόντες μολύνουν. Σήμερα πουλήθηκαν όλα… Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία, με την Παράδοσή της, τους Αγίους και τους ήρωές της, να πολεμείται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μη μιλάμε…! Είναι φοβερό!»
ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ
Βιογραφικό Κώστα Κυριακού
Γεννήθηκε στίς 04/05/1955 στό χωριό Δερβιτσιάνη (Νομός Ἀργυροκάστρου, Β. Ἤπειρος.)
Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.
Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα εξαιτίας της εμπλοκής των ΗΠΑ σε συγκρούσεις με το Ιράν υπό την προεδρία Τραμπ. Για να καλυφθούν τα κενά στην αεράμυνα, απαιτούνται νέες χρηματοδοτικές λύσεις. Μεταξύ αυτών είναι η παροχή κεφαλαίων για την ταχεία αποκατάσταση της χαμένης παραγωγικής ικανότητας, πιθανώς μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Μια παρέμβαση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ αυτή την εβδομάδα δημιούργησε και πάλι προβλήματα στην πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας. Η συμφωνία του με τη Μόσχα, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση εκατομμυρίων βαρελιών ρωσικού ντίζελ στις παγκόσμιες αγορές, καταδικάστηκε από τους Δημοκρατικούς αλλά και από ορισμένους επιφανείς Ρεπουμπλικάνους στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ παρουσίασε ανοιχτά τη συμφωνία ως μια προσπάθεια να εξασφαλιστούν «χαμηλότερες τιμές για τους Αμερικανούς», καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Παραμένει αβέβαιο αν η συμφωνία θα βοηθήσει ουσιαστικά το κόμμα του προέδρου να ανακτήσει ψήφους. Ωστόσο, δημιούργησε μια ακόμη ανοιχτή διαμάχη μεταξύ του Τραμπ και του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ακριβώς τη στιγμή που η Ουκρανία χρειάζεται ανανεωμένη και στοχευμένη υποστήριξη από τους συμμάχους της.
Μια κλιμακούμενη ρωσική επίθεση
Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται μια αισθητή αλλαγή στη στρατηγική της Ρωσίας στον πόλεμο. Πολλοί ανέμεναν ότι ο Πούτιν θα διέταζε νέο κύμα επιστράτευσης και μια ανανεωμένη επίθεση στο Ντονμπάς. Αντί γι’ αυτό, επέλεξε να εντείνει τις επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και drones, με στόχο να διαλύσει την ουκρανική οικονομία.
Παρατηρείται σημαντική αύξηση των επιθέσεων σε λιμάνια, αποθήκες σιτηρών και πλοία μεταφοράς, προφανώς με σκοπό να εμποδιστούν οι ουκρανικές αγροτικές εξαγωγές. Σημαντικές γέφυρες πάνω από τον ποταμό Δνείπερο στο Κίεβο έχουν πληγεί, όπως επίσης και σιδηροδρομικά δίκτυα σε ολόκληρη τη χώρα.
Οι επιθέσεις στο ενεργειακό δίκτυο της Ουκρανίας συνεχίζονται, παρά την υποτιθέμενη «ενεργειακή εκεχειρία» που, σύμφωνα με τον Τραμπ, αποτελούσε μέρος της συμφωνίας του με τη Μόσχα. Πλέον δεν στοχεύονται μόνο οι μονάδες παραγωγής ενέργειας αλλά και οι υποδομές μεταφοράς και διανομής.
Παράλληλα, επιθέσεις σε ουκρανικά χαλυβουργεία έθεσαν οριστικά εκτός λειτουργίας πέντε υψικαμίνους. Στο στόχαστρο έχουν επίσης βρεθεί μονάδες λιανικού εμπορίου, αποθηκευτικοί χώροι και κέντρα logistics.
Η πρόθεση της Ρωσίας είναι να οδηγήσει την ουκρανική οικονομία ξανά σε ύφεση, να προκαλέσει δυσχέρειες στον πληθυσμό και να υπονομεύσει το ηθικό των Ουκρανών. Ενδεχομένως μάλιστα να ελπίζει ότι θα προκαλέσει ένα νέο μεταναστευτικό κύμα εκτός της χώρας.
Τι ζητά η Ουκρανία από τους συμμάχους της
Η επιδείνωση του κρατικού προϋπολογισμού της Ουκρανίας, καθώς το ΑΕΠ παραμένει στάσιμο, τα δημόσια έσοδα δεν αυξάνονται και το δημοσιονομικό έλλειμμα διευρύνεται, θα αυξήσει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας και τις απαιτήσεις της προς τους Ευρωπαίους συμμάχους της.
Πρόκειται για σοβαρό πρόβλημα. Η Ουκρανία είχε ήδη προειδοποιήσει ότι το 2026 αντιμετωπίζει χρηματοδοτικό κενό 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τις αμυντικές δαπάνες, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2027 αναμένεται να φτάσει τα 32 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η κατάσταση είναι τόσο κρίσιμη ώστε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πιθανόν να καθυστερήσει περαιτέρω εκταμιεύσεις στο πλαίσιο του προγράμματος Extended Financing Facility (EFF), ύψους 7 δισ. δολαρίων, εάν δεν καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό ή δεν δοθούν νέες εγγυήσεις χρηματοδότησης.
Η εντατικοποίηση των ρωσικών επιθέσεων κατά της ουκρανικής οικονομίας, σε συνδυασμό με την παράταση του πολέμου, θα αυξήσει ακόμη περισσότερο αυτές τις ανάγκες.
Η στρατηγική του Πούτιν είναι σαφής. Επιδιώκει να αυξήσει το κόστος υποστήριξης της Ουκρανίας τη στιγμή που τα δημόσια οικονομικά πολλών ευρωπαϊκών χωρών βρίσκονται υπό πίεση και η ακροδεξιά, η οποία γενικά αντιτίθεται στη χρηματοδότηση της ουκρανικής πολεμικής προσπάθειας, ενισχύεται σε αρκετά κράτη.
Με σημαντικές εκλογικές αναμετρήσεις να πλησιάζουν, ιδιαίτερα στη Γαλλία τον επόμενο Μάιο, ο Πούτιν ελπίζει να παρουσιάσει την ουκρανική υπόθεση ως χαμένη, υπερβολικά δαπανηρή και ως βάρος για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους.
Το ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσουν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι συγκεντρώνονται στις Βρυξέλλες για διήμερη σύνοδο κορυφής.
Τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία
Η Ευρώπη χρειάζεται να επιδείξει φιλοδοξία και δημιουργικότητα στον τρόπο χρηματοδότησης της Ουκρανίας.
Το μήνυμα προς τον Πούτιν θα πρέπει να είναι ότι, ανεξάρτητα από τον πρόεδρο Τραμπ, η Ευρώπη παραμένει προσηλωμένη μακροπρόθεσμα και είναι έτοιμη να προσφέρει στην Ουκρανία το οικονομικό «βαρύ πυροβολικό» που απαιτείται για να κερδίσει τον πόλεμο.
Αρχικά, το δάνειο στήριξης της Ουκρανίας (Ukraine Support Loan – USL) ύψους 90 δισ. δολαρίων, το οποίο συμφωνήθηκε τον Δεκέμβριο του 2025, θα μπορούσε να αυξηθεί.
Ακόμη καλύτερη λύση θα ήταν η κατάσχεση των 210 δισ. ευρώ παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας στην ΕΕ, κυρίως στο Βέλγιο, καθώς και άλλων 25 δισ. ευρώ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Για τους Ευρωπαίους ηγέτες, θα έπρεπε να είναι προφανές ότι η Ρωσία οφείλει να πληρώσει για αυτόν τον πόλεμο αντί των Ευρωπαίων φορολογουμένων.
Η βελγική κυβέρνηση, η οποία μέχρι σήμερα αντιστέκεται στην κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων, δεν θα πρέπει να διαθέτει δικαίωμα ουσιαστικού βέτο σε ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας. Παράλληλα όμως, οι ανησυχίες της σχετικά με τις πιθανές νομικές ευθύνες πρέπει να ληφθούν υπόψη, μέσω ευρωπαϊκών εγγυήσεων που θα καλύπτουν τους σχετικούς κινδύνους.
Πρώτο βήμα θα μπορούσε να είναι η μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων από τη βελγική δικαιοδοσία σε έναν κοινό ευρωπαϊκό φορέα ειδικού σκοπού (SPV). Τα κεφάλαια αυτά θα μπορούσαν στη συνέχεια να επενδυθούν αποδοτικότερα, δημιουργώντας υψηλότερες αποδόσεις οι οποίες θα χρηματοδοτούσαν ακόμη μεγαλύτερα πακέτα στήριξης προς την Ουκρανία.
Τελικά, η αναγκαιότητα της ευρωπαϊκής ασφάλειας θα πρέπει να υπερισχύσει των νομικών και οικονομικών επιχειρημάτων κατά της κατάσχεσης των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων.
Θωρακίζοντας την Ουκρανία
Απαιτούνται επίσης επείγοντα μέτρα για την προστασία της ουκρανικής οικονομίας από τις ρωσικές επιθέσεις.
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα εξαιτίας της εμπλοκής των ΗΠΑ σε συγκρούσεις με το Ιράν υπό την προεδρία Τραμπ.
Για να καλυφθούν τα κενά στην αεράμυνα, απαιτούνται νέες χρηματοδοτικές λύσεις. Μεταξύ αυτών είναι η παροχή κεφαλαίων για την ταχεία αποκατάσταση της χαμένης παραγωγικής ικανότητας, πιθανώς μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Στόχος είναι η μείωση του κινδύνου που αντιμετωπίζουν οι ασφαλιστικές εταιρείες.
Υπάρχει ο φόβος ότι ακόμη και η περιορισμένη ασφαλιστική κάλυψη που είναι σήμερα διαθέσιμη στην Ουκρανία θα μειωθεί περαιτέρω εάν αυξηθούν οι απώλειες λόγω πολέμου.
Εάν όμως η ουκρανική κυβέρνηση και οι διεθνείς δωρητές αναλάβουν να καλύπτουν τις πρώτες ζημιές από επιθέσεις σε παραγωγικά περιουσιακά στοιχεία, τότε οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες θα είναι πιο πρόθυμες να παρέχουν ασφαλιστική κάλυψη.
Έτσι θα εξασφαλιστούν πόροι για την ταχεία ανοικοδόμηση εργοστασίων, αγροτικών εκμεταλλεύσεων, ενεργειακών εγκαταστάσεων, καθώς και υποδομών μεταφορών και logistics.
2. Επέκταση του Ukrainian Recovery and Reconstruction Guarantee Facility (URGF)
Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης προωθεί την επέκταση του υφιστάμενου μηχανισμού εγγυήσεων URGF.
Ο μηχανισμός αυτός χρησιμοποιείται ήδη για την ασφάλιση αγροτικών εξαγωγών της Ουκρανίας, αλλά διαθέτει σημαντικούς περιορισμούς:
Κάλυψη έως 2 εκατ. ευρώ ανά αποστολή.
Μέγιστο 5 εκατ. ευρώ ανά πελάτη.
Κάλυψη μόνο για 60 ημέρες μεταφοράς.
Δεν καλύπτει αποθήκευση.
Περιορίζεται στους όρους “Free on Board” (FOB).
Αυτό σημαίνει ότι οι αγρότες δεν προστατεύονται όταν τα σιτηρά βρίσκονται σε λιμάνια ή αποθηκευτικούς χώρους, δηλαδή ακριβώς στα σημεία όπου η Ρωσία εντείνει σήμερα τις επιθέσεις της.
Οι εξαγωγές σιτηρών αποφέρουν στην Ουκρανία ετήσια έσοδα ύψους 10-11 δισ. δολαρίων.
Οι διεθνείς δωρητές πρέπει να καταστήσουν ξανά οικονομικά βιώσιμη τη ναυτιλία από τα ουκρανικά λιμάνια. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βοηθήσουν την αγορά να βρει λύσεις.
Ως πρώτο βήμα, η ουκρανική κυβέρνηση και οι δωρητές θα μπορούσαν να αυξήσουν το μέγεθος και το εύρος του URGF, ώστε να καλύπτει και την αποθήκευση σε τερματικούς σταθμούς λιμένων.
Μια συμφωνία που θα υποχρέωνε τη Ρωσία να επιστρέψει στην προηγούμενη συμφωνία ναυσιπλοΐας της Μαύρης Θάλασσας θα αποτελούσε την ιδανική λύση για την προστασία αυτού του εμπορίου. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να εξεταστεί κάποια μορφή αεροπορικής ή αμυντικής προστασίας του ΝΑΤΟ για τα πλοία που εκτελούν αυτές τις μεταφορές.
Συμπέρασμα
Η συμφωνία του Τραμπ με τον Πούτιν αποδυναμώνει την Ουκρανία, αλλά δεν πρόκειται να αλλάξει θεμελιωδώς την πορεία του πολέμου.
Αυτό που θα αποδειχθεί καθοριστικό είναι αν η ουκρανική οικονομία καταφέρει να αντέξει έναν δύσκολο χειμώνα, ώστε η χώρα να επιβιώσει από τον πόλεμο και παράλληλα να συμβάλει στη διατήρηση της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες γίνονται ολοένα και πιο απρόβλεπτες, απαιτείται ευρωπαϊκή ηγεσία για να επιτευχθεί αυτό.
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το Ιράν ή οι Χούθι θα αισθάνονται ολοένα και πιο ενθαρρυμένοι να επιτίθενται σε πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους.
Από τον Μάρτιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν σταθμεύσει δώδεκα βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς B-1 Lancer στη βάση RAF Fairford στη νότια Αγγλία, προς υποστήριξη του αεροπορικού τους πολέμου εναντίον του Ιράν. Τα αεροσκάφη αυτά είναι ιδιαίτερα πολύτιμα επειδή μπορούν να πετούν με υπερηχητικές ταχύτητες μεταφέροντας τεράστια φορτία κατευθυνόμενων και μη κατευθυνόμενων όπλων. Τα βομβαρδιστικά που είχαν σταθμεύσει στο Fairford αποτιμώνται σε περίπου 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αντιπροσωπεύουν το ένα τέταρτο του στόλου B-1 της Ουάσιγκτον.
Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου της 3ης Οκτωβρίου, στρατιωτικοί διοικητές απομάκρυναν αιφνιδιαστικά ολόκληρο τον στόλο των B-1 από το Fairford, λόγω φόβων για επικείμενη ιρανική επίθεση. Η εντολή απομάκρυνσης ήταν τόσο ξαφνική ώστε το Πεντάγωνο φέρεται να μην διέθετε αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού για τα βομβαρδιστικά τη στιγμή που αυτά απογειώνονταν. Όπως το περιέγραψε ένας δημοσιογράφος:
«Ήταν απλώς μια λογική του τύπου “βγάλτε τα από το Fairford τώρα και θα βρούμε αργότερα πώς θα τα ανεφοδιάσουμε για να περάσουν τον Ατλαντικό και να επιστρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες”.»
Τι ήταν αυτό που ανησύχησε τόσο το Πεντάγωνο;
Ευαίσθητες πληροφορίες των υπηρεσιών πληροφοριών υπεδείκνυαν ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) σχεδίαζε μια σύνθετη, πολυφασική επίθεση με drones εναντίον της βάσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν βαν χωρίς σήμανση, σταθμευμένα σε απόσταση περίπου τετρακοσίων μέτρων από την περίφραξη του Fairford, για την εκτόξευση οπλισμένων drones εναντίον των B-1, τα οποία βρίσκονταν εκτεθειμένα σε ανοικτούς χώρους, καθώς και εναντίον των αρκετών εκατοντάδων Αμερικανών στρατιωτικών που υπηρετούσαν στη βάση.
Η ιρανική επιχείρηση παρουσίαζε εντυπωσιακές ομοιότητες με μια παρόμοια προσπάθεια που πραγματοποίησε η Ουκρανία πέρυσι εναντίον της Ρωσίας, γνωστή ως «Operation Spider’s Web» (Επιχείρηση Ιστός της Αράχνης).
Ουκρανοί πράκτορες πέρασαν λαθραία εξαρτήματα drones σε δύο συνεργάτες τους στην βιομηχανική πόλη Τσελιάμπινσκ, περίπου 1.450 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας. Οι δύο πράκτορες συναρμολόγησαν τα εξαρτήματα δημιουργώντας 150 drones και προσέλαβαν ανυποψίαστους οδηγούς φορτηγών για να μεταφέρουν τα αεροσκάφη σε τοποθεσίες κοντά σε πέντε διαφορετικές ρωσικές αεροπορικές βάσεις που βρίσκονταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Την προκαθορισμένη χρονική στιγμή, απομακρυσμένοι χειριστές εξαπέλυσαν ταυτόχρονα τα drones προς τους στόχους τους.
Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, σαράντα ένα ρωσικά αεροσκάφη επλήγησαν και δώδεκα καταστράφηκαν ολοσχερώς, μεταξύ των οποίων επτά στρατηγικά βομβαρδιστικά Tu-95 με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων.
Συνολικά, η Ουκρανία εξουδετέρωσε το 20% του επιχειρησιακού στόλου βομβαρδιστικών μεγάλου βεληνεκούς της Ρωσίας, αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, χρησιμοποιώντας τοπικά παραγόμενα τετρακόπτερα Osa που κόστιζαν λιγότερο από 1.000 δολάρια το καθένα.
Η Ουκρανία δεν ήταν η μόνη χώρα που πραγματοποίησε μια τέτοια επιχείρηση. Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την Επιχείρηση Ιστός της Αράχνης, το Ισραήλ εξαπέλυσε την «Operation Rising Lion» στο Ιράν.
Για μήνες, η Μοσάντ είχε τοποθετήσει κρυφά οπλισμένα drones και εκρηκτικά μέσα σε συνηθισμένα οχήματα, με στόχο στρατιωτικούς αξιωματούχους, πυρηνικούς επιστήμονες και ανώτερα στελέχη του IRGC.
Με το προκαθορισμένο σήμα, το Ισραήλ ενεργοποίησε τα όπλα, εξαπολύοντάς τα εναντίον στόχων που βρίσκονταν «ακόμη στα κρεβάτια τους, στα σπίτια τους», όπως δήλωσε Ισραηλινός αξιωματούχος στην Washington Post.
Η αποστολή σημείωσε μεγάλη τακτική επιτυχία, οδηγώντας στον θάνατο του στρατηγού Μοχαμάντ Μπαγκερί, του ανώτατου στρατιωτικού αξιωματικού του Ιράν, του στρατηγού Χοσεΐν Σαλαμί, επικεφαλής του IRGC, και του Μοχαμάντ Μεχντί Τεχραντσί, ενός από τους κορυφαίους πυρηνικούς επιστήμονες του Ιράν. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις εξελίξεις, το Πεντάγωνο θεώρησε ότι δεν μπορούσε να διακινδυνεύσει μια αντίστοιχη ιρανική επίθεση εναντίον των βομβαρδιστικών B-1.
Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι αναγνωρίζουν, αλλά δεν παραδέχονται δημόσια, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες ευπάθειες απέναντι σε μικρότερους και πιο ευέλικτους αντιπάλους.
Τι εξηγεί αυτή τη μεταβολή και ποιες είναι οι επιπτώσεις της;
Η εξήγηση είναι απλή:
Οι στρατιωτικές καινοτομίες διαδίδονται ταχύτερα από ποτέ.
Οι οργανισμοί μπορούν πλέον να αποκτούν γνώση και τεχνογνωσία με πρωτοφανή ταχύτητα. Μπορούν να κατεβάσουν σχέδια drones από το διαδίκτυο ή να χρησιμοποιήσουν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης για να δημιουργήσουν εξειδικευμένα σχέδια και στη συνέχεια να τα περάσουν σε έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή ώστε να παράγουν προσαρμοσμένα οπλικά συστήματα.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ένα ευρύ φάσμα δρώντων διαθέτει ολοένα και περισσότερο τα μέσα για να αμφισβητήσει την κυριαρχία των μεγάλων δυνάμεων.
Η διάδοση των στρατιωτικών καινοτομιών δεν είναι κάτι νέο, αλλά οι συνθήκες αλλάζουν
Η στρατιωτική διάχυση δεν αποτελεί νέα έννοια. Όπως περιγράφω στο βιβλίο μου Bytes and Bullets, είναι βαθιά ριζωμένη στην ιστορία και έχει διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο τα έθνη αναδείχθηκαν ή κατέρρευσαν στο πέρασμα των αιώνων.
Από τη χρήση του αγγλικού μακρού τόξου από τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ εναντίον της γαλλικής αριστοκρατίας στη μάχη του Αζενκούρ το 1415, μέχρι την ανάπτυξη ταχύπλοων θωρηκτών με βαριά πυροβόλα από το ιαπωνικό ναυτικό το 1905, που συνέτριψαν τον ρωσικό στόλο της Βαλτικής, οι αυτοκρατορίες και τα κράτη αποκτούσαν βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα μέσω νέων τεχνολογιών, μόνο για να τα χάσουν αργότερα όταν οι αντίπαλοί τους μελετούσαν τις μεθόδους τους και κάλυπταν το τεχνολογικό χάσμα.
Σε πρακτικό επίπεδο, η διάχυση είναι μια διαδικασία καινοτομίας, μίμησης και προσαρμογής που ξεκινά όταν μια σημαντική καινοτομία, όπως τα drones, φτάνει σε ένα κρίσιμο στάδιο ανάπτυξης και αναγνωρίζεται από μια ευρύτερη κοινότητα.
Αυτό εγκαινιάζει έναν κύκλο τριών σταδίων.
Η διάχυση ξεκινά σταδιακά, καθώς οι πρώτοι χρήστες αξιοποιούν την καινοτομία στην πράξη. Το 2010, μόνο λίγες χώρες, μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, χρησιμοποιούσαν συστηματικά οπλισμένα drones στις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις.
Με την πάροδο του χρόνου, η υιοθέτηση εξαπλώνεται και φτάνει σε κρίσιμη μάζα καθώς περισσότεροι δρώντες εφαρμόζουν την καινοτομία.
Μέχρι το 2019, χώρες όπως το Ιράν και η Τουρκία είχαν κατακτήσει τη διαδικασία παραγωγής drones και διέδιδαν φθηνά μοντέλα, από τα τουρκικά TB2 που χρησιμοποιήθηκαν από το Αζερμπαϊτζάν εναντίον των αρμενικών δυνάμεων μέχρι τα ιρανικά Shahed που αναπτύχθηκαν από τους αντάρτες Χούθι εναντίον των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Saudi Aramco.
Στο τρίτο στάδιο, ακόμη και οι πιο καθυστερημένοι ή μεταγενέστεροι χρήστες υιοθετούν την καινοτομία. Καθώς αυτή εξαπλώνεται, οι χρήστες την τροποποιούν ώστε να ανταποκρίνεται στις δικές τους ανάγκες και συνθήκες.
Οι προσαρμογές που προέκυψαν από τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τρίτης φάσης.
Όταν οι ρωσικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Ουκρανία το 2022, η Ουκρανία διέθετε ελάχιστη βιομηχανία παραγωγής drones. Κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε στρατιωτικές εισαγωγές από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Τουρκία και άλλες χώρες για να συνεχίσει την αντίσταση απέναντι στις δυνάμεις της Μόσχας.
Σύντομα, όμως, άρχισε να δημιουργεί τη δική της βιομηχανική βάση παραγωγής drones.
Ουκρανοί μηχανικοί τροποποίησαν εμπορικά τετρακόπτερα και δοκίμασαν σε πραγματικές συνθήκες μάχης νέα σχέδια, όπως:
drones πρώτου προσώπου (FPV),
μη επανδρωμένα αεροσκάφη οπτικών ινών,
ακόμη και αεροσκάφη κρούσης μεγάλου βεληνεκούς.
Με την πάροδο του χρόνου, οι προσαρμογές αυτές όχι μόνο επέτρεψαν στην Ουκρανία να αντέξει τις ρωσικές επιθέσεις, αλλά ενέπνευσαν και άλλους να τις μιμηθούν σε ολόκληρο τον κόσμο, από τη Μιανμάρ μέχρι το Μάλι.
Σήμερα, η διαδικασία καινοτομίας και προσαρμογής έχει επιταχυνθεί, με πολλούς δρώντες να μπορούν να αξιοποιήσουν ισχυρές τεχνολογικές δυνατότητες μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τρισδιάστατη εκτύπωση (3D printing) για να δημιουργήσουν «στιγμιαίες αλυσίδες εφοδιασμού», κατασκευάζοντας ηλεκτρονικά εξαρτήματα, drones και ακόμη και πυρομαχικά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποίησε τρισδιάστατη εκτύπωση για να παράγει τη νέα πολεμική κεφαλή BRAKER, μια βόμβα διάτρησης οχυρωμένων στόχων που προσαρμόζεται σε drone αυτοκτονίας.
Τα προηγμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης αποτελούν έναν ακόμη καταλύτη αυτής της διάδοσης.
Για παράδειγμα, η έκθεση πληροφοριών απειλών της εταιρείας Anthropic τον Σεπτέμβριο του 2026 αποκάλυψε πώς μια ομάδα μηχανικών των Χούθι χρησιμοποίησε το Claude Code για να αναπτύξει πολυβάθμιους βαλλιστικούς πυραύλους και κατευθυνόμενες ρουκέτες, φτάνοντας τελικά μέχρι τη δοκιμαστική εκτόξευση πυραύλου ακριβείας.
Φαίνεται μάλιστα ότι η δοκιμή απέτυχε και η ομάδα επέστρεψε στο Claude Code για να καταλάβει τι είχε πάει στραβά.
Παράλληλα, στο Μάλι, ένα μόνο άτομο που εργαζόταν για την εθνική υπηρεσία ασφαλείας χρησιμοποίησε το Claude για να δημιουργήσει μια «πλατφόρμα μαζικών υποκλοπών», ικανή να παρακολουθεί επικοινωνίες από όλους τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας της χώρας και να καταρτίζει λίστες στόχων.
Ό,τι άλλοτε απαιτούσε μια ολόκληρη ομάδα μηχανικών για να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί, συχνά με τη βοήθεια κρατών όπως η Κίνα, μπορεί πλέον να πραγματοποιηθεί από έναν μόνο σύμβουλο που πειραματίζεται με ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης.
Η διάχυση λειτουργεί ολοένα και περισσότερο με αποκεντρωμένη λογική
Ιστορικά, οι ειδικοί θεωρούσαν ότι η τεχνολογική καινοτομία ακολουθούσε μια πορεία από πάνω προς τα κάτω.
Οι καινοτομίες αναπτύσσονταν αρχικά στις προηγμένες οικονομίες και στη συνέχεια εξαπλώνονταν προς την περιφέρεια.
Τα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη θεωρούνταν ωφελημένα επειδή εισέρχονταν αργότερα στο παιχνίδι, αξιοποιώντας καινοτομίες που είχαν ήδη αναπτυχθεί από άλλους.
Ωστόσο, ένα αναδυόμενο σώμα ερευνών αμφισβητεί την άποψη ότι οι καινοτομίες ρέουν κυρίως από τους τεχνολογικούς πρωτοπόρους προς τους υπόλοιπους.
Αντίθετα, λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη αλλά και μη κρατικοί δρώντες έχουν δημιουργήσει δικά τους οικοσυστήματα καινοτομίας, τα οποία επέτρεψαν σε οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ ή οι Χούθι να φτάσουν σε «σημεία καμπής δυνατοτήτων».
Σύμφωνα με τον αναλυτή Πίτερ Σάλισμπερι, σε αυτά τα σημεία η «εσωτερική γνώση, τα δίκτυα και η πρόσβαση στις αλυσίδες εφοδιασμού» συνενώνονται σε συστήματα που προσφέρουν σε αυτές τις οργανώσεις μακροχρόνια ανθεκτικότητα και τη δυνατότητα να αμφισβητούν πολύ ισχυρότερες δυνάμεις.
Τι σημαίνει αυτό για το περιστατικό με τα B-1;
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το Ιράν ή οι Χούθι θα αισθάνονται ολοένα και πιο ενθαρρυμένοι να επιτίθενται σε πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους.
Ο επικεφαλής της βρετανικής υπηρεσίας εσωτερικών πληροφοριών MI5, Κεν ΜακΚάλουμ, προειδοποιεί ότι «η ένταση, η κλίμακα και η μορφή» αυτών των απειλών «μεταβάλλονται αυτή τη στιγμή».
Στη νέα εποχή της τεχνολογικής διάχυσης, δεν είναι πλέον ασυνήθιστο:
μαχητές των Χούθι να χρησιμοποιούν το Claude για να σχεδιάζουν drones και πυραύλους,
το Ιράν να απειλεί αμερικανικά βομβαρδιστικά B-1 που βρίσκονται βαθιά στην αγγλική ύπαιθρο,
ή μαχητές της Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο να χρησιμοποιούν drones οπτικών ινών, εξελιγμένα στα πεδία μάχης της Ουκρανίας, για να επιτίθενται σε Ισραηλινούς στρατιώτες.
Ο κόσμος πρέπει να αναμένει περισσότερες συγκρούσεις, εντονότερο ανταγωνισμό και αυξανόμενα κόστη που θα βρίσκονται όλο και πιο πέρα από τον έλεγχο των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους.
Τι σημαίνει αυτό για τους Αμερικανούς υπεύθυνους χάραξης πολιτικής;
Οι εξελίξεις αυτές επιβάλλουν δύσκολες συζητήσεις.
Καθώς το στρατηγικό περιβάλλον μεταβάλλεται, μπορεί άραγε οι Ηνωμένες Πολιτείες να προσαρμοστούν;
Μέχρι στιγμής, η απάντηση είναι αποθαρρυντική.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να επενδύουν σε εξαιρετικά ακριβά, υψηλής τεχνολογίας οπλικά συστήματα των οποίων η χρησιμότητα μειώνεται στη νέα εποχή της διάχυσης.
Η πρόταση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για ένα αντιπυραυλικό σύστημα «Golden Dome», του οποίου το κόστος θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 500 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και η προώθηση ενός πυρηνοκίνητου θωρηκτού «Trump-class», μιας πλατφόρμας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που θεωρείται ξεπερασμένη, προκαλούν απορία.
Το Πεντάγωνο θα εξυπηρετούνταν καλύτερα εάν επένδυε τους πόρους του στο να μετατραπεί σε έναν πιο προσαρμοστικό και πειραματικό οργανισμό, ικανότερο να αντιμετωπίζει τις απειλές που προέρχονται από ανερχόμενες δυνάμεις και αποκεντρωμένες ομάδες-πληρεξούσιους.
Άλλες χώρες κινούνται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση.
Ένα από τα βασικά διδάγματα του πολέμου με το Ιράν ήταν ότι τα χαμηλού κόστους, αναλώσιμα συστήματα αντιμετώπισης drones, όπως αυτά που αναπτύχθηκαν στην Ουκρανία, αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικότερα στην αποτροπή ιρανικών επιθέσεων με drones και στην προστασία κρίσιμων υποδομών από ό,τι τα ακριβότερα αμερικανικά συστήματα.
Το παγκόσμιο περιβάλλον ασφαλείας υφίσταται έναν βαθύ μετασχηματισμό. Η διάδοση της τεχνολογίας, η τεχνητή νοημοσύνη, η τρισδιάστατη εκτύπωση και οι ταχύτατα εξελισσόμενες αλυσίδες καινοτομίας επιτρέπουν πλέον σε μικρότερους δρώντες να αναπτύσσουν στρατιωτικές δυνατότητες που άλλοτε ήταν αποκλειστικό προνόμιο των μεγάλων δυνάμεων. Το περιστατικό με τα B-1 στην Αγγλία αποτελεί ένα ισχυρό σημάδι αυτής της αλλαγής.
Και, σύμφωνα με τον συγγραφέα, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσαρμοστούν εγκαίρως στη νέα αυτή πραγματικότητα, ενδέχεται να πληρώσουν βαρύ τίμημα στο μέλλον.
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.
Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις
Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.
Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα
Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.
Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία
Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.
