Ευρωπαϊκές δυνάμεις βρίσκονται στη Γροιλανδία για να συμμετάσχουν σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τη Δανία, οι οποίες πραγματοποιούνται εν μέσω αυξημένων εντάσεων με τις ΗΠΑ μετά τις νέες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την απόκτηση του νησιού.

Η επιχείρηση «Αρκτική Αντοχή» είναι μια στρατιωτική άσκηση υπό την ηγεσία της Δανίας στο νησί, στην οποία θα συμμετάσχουν στρατεύματα από τα μέλη του ΝΑΤΟ: Γαλλία, Γερμανία, Σουηδία, Νορβηγία, Ολλανδία και Καναδά.

Οι ΗΠΑ, οι οποίες ελέγχουν τη διαστημική βάση Πιτουφίκ στα βορειοανατολικά της Γροιλανδίας, δεν θα συμμετάσχουν στις ασκήσεις.

Οι ασκήσεις στη Γροιλανδία, που είναι αυτόνομο περιοχή της Δανίας, έρχονται σε μια ευαίσθητη διπλωματική στιγμή. Οι συνεχείς δηλώσεις του Τραμπ περί απόκτησης του νησιού για να εξασφαλίσει τα αμερικανικά συμφέροντα ασφαλείας έχουν ανησυχήσει την Κοπεγχάγη και τη Γροιλανδία, οι οποίες έχουν δηλώσει ότι δεν πωλείται.

Οι διεθνείς αντιδράσεις για τη Γροιλανδία φαίνεται πως ενόχλησαν τον Αμερικανό πρόεδρος, ο οποίος δήλωσε την Παρασκευή ότι εξετάζει το ενδεχόμενο επιβολής δασμών σε χώρες «αν δεν συνταχθούν με το ζήτημα της Γροιλανδίας».

Στην αλβανική πολιτική σκηνή, η νευρικότητα του Έντι Ράμα αποτελεί συχνά ένδειξη κρίσεων που σιγοβράζουν στο παρασκήνιο.

Αλλά αυτή τη φορά, η επιθετικότητά του προς τους δημοσιογράφους Μπλέντι Φέβζιου και Κλοντιάνα Λάλα δεν είναι απλώς μια επίδειξη συνηθισμένης αλαζονείας. Είναι ένα σύμπτωμα ενός πρωθυπουργού που αισθάνεται ότι ο έλεγχος των γεγονότων του γλιστράει από τα χέρια, καθώς βλέπει να κλείνει ο κύκλος του…

Ο κύριος λόγος για την απώλεια της ηρεμίας σχετίζεται με έναν Ιανουάριο γεμάτο εντάσεις. Η υπόθεση της τεράστιας διαφθοράς της αντιπροέδρου της κυβέρνησης του, Μπελίντα Μπαλούκου, στο Συνταγματικό Δικαστήριο δημιούργησε ένα επικίνδυνο προηγούμενο για τον Ράμα.

Μια απόφαση για την απόλυσή της στις 22 Ιανουαρίου δεν θα σηματοδοτούσε μόνο μια ανατροπή στο υπουργικό συμβούλιο, αλλά και το τέλος του μύθου περί άτρωτου των στενότερων συνεργατών του.

Αυτό το σενάριο θα άνοιγε το δρόμο για ένα φαινόμενο ντόμινο, όπου οποιοσδήποτε υπουργός θα μπορούσε να γίνει ευάλωτος, αποδυναμώνοντας την εξουσία του Ράμα εντός της πλειοψηφίας.

Ανησυχία από την Ουάσινγκτον που τον αγνοεί

Μια άλλη πηγή πίεσης είναι η σχέση με τις ΗΠΑ.

Οι προειδοποιήσεις σχετικά με την κατάθεσή του στις 20 Ιανουαρίου σε μια ποινική δίκη ως άτομο με γνώσεις, συνοδευόμενο από δικηγόρο, αποτελούν σαφές μήνυμα ότι ο στρατηγικός σύμμαχος δεν τον βλέπει πλέον με τον ίδιο τρόπο.

Η διπλωματική απομόνωση που αντικατοπτρίζεται στη στάση της εκπροσώπου της αμερικανικής πρεσβείας στα Τίρανα, Νάνσι ΒανΧορν, έχει ωθήσει τον Ράμα να αναζητήσει το «μέλι» της Κίνας, χρησιμοποιώντας την αντιδυτική ρητορική ως μέσο επιβίωσης.

Πίεση στο δρόμο

Σε αυτό το πλαίσιο, η εθνική διαμαρτυρία της αντιπολίτευσης στις 24 Ιανουαρίου αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα της πίεσης. Ο Ράμα βρίσκεται ανάμεσα στο «σφυρί» της διεθνούς δικαιοσύνης και στο «αμόνι» της λαϊκής δυσαρέσκειας.

Για πρώτη φορά, φαίνεται να έχει επίγνωση ότι δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη πολιτική εναλλαγή, αλλά για το τέλος ενός κύκλου.

Ούτε η προπαγάνδα στις δημόσιες εμφανίσεις ούτε η ειρωνεία στις αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι αρκετές για να συγκαλύψουν την πραγματικότητα. Άλλωστε το εθνικιστικό χαρτί που προωθούσε άρχισε να εξασθενεί…

Η πάλη με τη σκιά της παρακμής

Η αλήθεια είναι ότι ο Έντι Ράμα δεν μάχεται εναντίον δημοσιογράφων, αντιπολίτευσης ή πρεσβειών. Πολεμά τη σκιά της δικής του πτώσης. Η νευρικότητα που εκδηλώνεται δημόσια είναι μια αντανάκλαση ενός εσωτερικού πανικού: του φόβου ότι το σύστημα που έχτισε καταρρέει από τα θεμέλιά του.

Αν αυτός ο μήνας φέρει ισχυρές αποφάσεις από τα δικαστήρια, σαφή μηνύματα από την Ουάσινγκτον και μια μεγάλη κινητοποίηση της αντιπολίτευσης στους δρόμους, τότε η νευρικότητα του Ράμα δεν είναι απλώς ένα προσωρινό επεισόδιο, αλλά το προοίμιο ενός νέου κεφαλαίου στην αλβανική πολιτική, γράφει το αλβανικό δημοσίευμα.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

«Έχει εντοπίσει και επαληθεύσει τους πραγματικούς δικαιούχους των Εταιρειών Ειδικού Σκοπού και τη σχέση τους με το HAPS;» αναρωτιέται ο Νικόλας Φαραντούρης σε ερώτησή του για τα funds και τις εισπρακτικές κόκκινων δανείων.