Γεωπολιτική, βιβλική και ανθρωπιστική προσέγγιση.

Ποιος είναι ο γέροντας Σίμων και εξ ονόματος τίνος μιλά; Ο αποκαλούμενος «Προφήτης Σίμων» της Λατινικής Αμερικής είναι ένας ηλικιωμένος λαϊκός κήρυκας που εμφανίζεται στο Μεντεγίν της Κολομβίας κυρίως μέσα στο 2026. Έγινε γνωστός διεθνώς μέσα από ιδιωτικά βίντεο στα οποία προειδοποιεί για επικείμενες παγκόσμιες δοκιμασίες και διεθνείς καταστροφές.

Παρουσιάζεται ως όργανο του Ιησού Χριστού και αποδίδει στον Θεό τα ιερά μηνύματα που ισχυρίζεται ότι ο ίδιος μεταφέρει. Το πλήρες όνομά του, η προσωπική του ιστορία και η αυθεντικότητα των επιμέρους προφητικών δηλώσεών του δεν έχουν εξακριβωθεί επαρκώς από τις διεθνείς ανεξάρτητες πηγές. Κάνει λόγο για Σεισμούς, τσουνάμι και τρεις ημέρες σκοταδιού. Στις δηλώσεις που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, ο γέροντας Σίμων αναφέρεται σε τέτοιους ισχυρούς σεισμούς, όπως στον Παναμά, καταστροφικά θαλάσσια κύματα και ένα φαινόμενο που περιγράφεται ως «τρεις ημέρες σκοταδιού».

Οι αναφορές αυτές συνδέονται σε ορισμένα δημοσιεύματα με την Κολομβία, το Μεξικό, την Καλιφόρνια και άλλες περιοχές. Του αποδίδονται επίσης λεγόμενα και προειδοποιήσεις για μεγάλα κύματα, ακόμη και ύψους 30 μέτρων, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί δημόσια και ανεξάρτητα η ακρίβεια αυτών των ισχυρισμών.

Το μήνυμα που προβάλλεται δεν αφορά μόνο την αναμονή μιας καταστροφής. Περιλαμβάνει παγκόσμια έκκληση για μετάνοια, προσευχή, επιστροφή στον Ιησού Χριστό και πρακτική προετοιμασία για δύσκολες περιόδους παγκόσμιας κρίσης. Σε αναδημοσιευμένες αναφορές γίνεται λόγος που μας προειδοποιεί για αποθήκευση βασικών τροφίμων, πόσιμου νερού και φακών, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προσωρινές διακοπές ηλεκτροδότησης ή εφοδιασμού.

Η γεωπολιτική διάσταση: όταν διαταράσσεται η καθημερινή ζωή. Η σύγχρονη γεωπολιτική προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην ανθεκτικότητα των κοινωνιών. Ένας πόλεμος, ένας σεισμός, ένα τσουνάμι ή μια εκτεταμένη διακοπή ηλεκτρικής ενέργειας μπορούν να επηρεάσουν τις μεταφορές, την ύδρευση, την επικοινωνία, την παραγωγή τροφίμων και τη λειτουργία των νοσοκομείων. Οι διεθνείς συγκρούσεις και οι αποκλεισμοί θαλάσσιων διαδρόμων μπορούν επίσης να αυξήσουν το κόστος ενέργειας και τροφίμων ή να καθυστερήσουν τις παραδόσεις βασικών αγαθών. Επομένως, η διατήρηση αποθεμάτων πρώτης ανάγκης δεν αποτελεί απόδειξη μιας προφητείας, αλλά συνετή πρακτική της πολιτικής προστασίας ενός κράτους δικαίου και μιας οικογένειας που κατά τα παλιά πρότυπα των φρονημων τα παιδιά πρίν πεινάσουν μαγειρεύουν.

Για τα νοικοκυριά και τις επιμέρους κοινότητες, η ύπαρξη πόσιμου νερού, τροφίμων μακράς διαρκείας, φακού, μπαταριών, φαρμάκων που χρειάζονται τα μέλη της οικογένειας και ενός βασικού σχεδίου επικοινωνίας μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη σε πραγματική έκτακτη ανάγκη. Ευχόμενοι ποτέ να μην χρειαστούν!. Η προετοιμασία θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες των ομάδων των αρμόδιων συλλόγων, κοινοτήτων και αρχών, χωρίς πανικό ή αδικαιολόγητη συσσώρευση αγαθών.

Η βιβλική προειδοποίηση και η ευθύνη της ανθρωπότητας. Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (24:6–8) γίνεται αναφορά σε πολέμους, λιμούς και σεισμούς. Η βιβλική παράδοση μας καλεί διαχρονικά σε μία εγρήγορση, μετάνοια και αλληλεγγύη, αλλά δεν επιτρέπει να παρουσιάζουμε κάθε φυσική καταστροφή ως απόδειξη ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου, αλλά να βλέπουμε τα σημεία των καιρών.

Το ουσιαστικό μήνυμα που αποδίδεται στον γέροντα Σίμων είναι διπλό: πνευματική επιστροφή στον Θεό και ετοιμότητα απέναντι στις δοκιμασίες. Η γεωπολιτική μάς υπενθυμίζει ότι η ειρήνη, η ενεργειακή ασφάλεια και η επάρκεια βασικών αγαθών είναι ευθύνες κρατών και κοινωνιών, κι όταν αυτό δεν φτάνει, τότε κάθε οικογένεια να κάνει το κουμάντο της. Η πίστη μπορεί να ενισχύσει την ελπίδα, αλλά η προστασία της ανθρώπινης ζωής απαιτεί επίσης επιστημονική γνώση, υπεύθυνη προετοιμασία και ειλικρινή πίστη και αλληλεγγύη της ομάδας, όπως έχει δηλώσει κι ο γέροντας Γαβριήλ των Καρυών για τα δύσκολα χρόνια.

Οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» παραμένουν ανεπιβεβαίωτος δικός του προφητικός ισχυρισμός και όχι τεκμηριωμένη πρόγνωση. Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.

Παραμένει αβέβαιο αν η συμφωνία θα βοηθήσει ουσιαστικά το κόμμα του προέδρου να ανακτήσει ψήφους. Ωστόσο, δημιούργησε μια ακόμη ανοιχτή διαμάχη μεταξύ του Τραμπ και του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ακριβώς τη στιγμή που η Ουκρανία χρειάζεται ανανεωμένη και στοχευμένη υποστήριξη από τους συμμάχους της.

Μια κλιμακούμενη ρωσική επίθεση

Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται μια αισθητή αλλαγή στη στρατηγική της Ρωσίας στον πόλεμο. Πολλοί ανέμεναν ότι ο Πούτιν θα διέταζε νέο κύμα επιστράτευσης και μια ανανεωμένη επίθεση στο Ντονμπάς. Αντί γι’ αυτό, επέλεξε να εντείνει τις επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και drones, με στόχο να διαλύσει την ουκρανική οικονομία.

Παρατηρείται σημαντική αύξηση των επιθέσεων σε λιμάνια, αποθήκες σιτηρών και πλοία μεταφοράς, προφανώς με σκοπό να εμποδιστούν οι ουκρανικές αγροτικές εξαγωγές. Σημαντικές γέφυρες πάνω από τον ποταμό Δνείπερο στο Κίεβο έχουν πληγεί, όπως επίσης και σιδηροδρομικά δίκτυα σε ολόκληρη τη χώρα.

Οι επιθέσεις στο ενεργειακό δίκτυο της Ουκρανίας συνεχίζονται, παρά την υποτιθέμενη «ενεργειακή εκεχειρία» που, σύμφωνα με τον Τραμπ, αποτελούσε μέρος της συμφωνίας του με τη Μόσχα. Πλέον δεν στοχεύονται μόνο οι μονάδες παραγωγής ενέργειας αλλά και οι υποδομές μεταφοράς και διανομής.

Παράλληλα, επιθέσεις σε ουκρανικά χαλυβουργεία έθεσαν οριστικά εκτός λειτουργίας πέντε υψικαμίνους. Στο στόχαστρο έχουν επίσης βρεθεί μονάδες λιανικού εμπορίου, αποθηκευτικοί χώροι και κέντρα logistics.

Η πρόθεση της Ρωσίας είναι να οδηγήσει την ουκρανική οικονομία ξανά σε ύφεση, να προκαλέσει δυσχέρειες στον πληθυσμό και να υπονομεύσει το ηθικό των Ουκρανών. Ενδεχομένως μάλιστα να ελπίζει ότι θα προκαλέσει ένα νέο μεταναστευτικό κύμα εκτός της χώρας.

Τι ζητά η Ουκρανία από τους συμμάχους της

Η επιδείνωση του κρατικού προϋπολογισμού της Ουκρανίας, καθώς το ΑΕΠ παραμένει στάσιμο, τα δημόσια έσοδα δεν αυξάνονται και το δημοσιονομικό έλλειμμα διευρύνεται, θα αυξήσει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας και τις απαιτήσεις της προς τους Ευρωπαίους συμμάχους της.

Πρόκειται για σοβαρό πρόβλημα. Η Ουκρανία είχε ήδη προειδοποιήσει ότι το 2026 αντιμετωπίζει χρηματοδοτικό κενό 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τις αμυντικές δαπάνες, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2027 αναμένεται να φτάσει τα 32 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η κατάσταση είναι τόσο κρίσιμη ώστε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πιθανόν να καθυστερήσει περαιτέρω εκταμιεύσεις στο πλαίσιο του προγράμματος Extended Financing Facility (EFF), ύψους 7 δισ. δολαρίων, εάν δεν καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό ή δεν δοθούν νέες εγγυήσεις χρηματοδότησης.

Η εντατικοποίηση των ρωσικών επιθέσεων κατά της ουκρανικής οικονομίας, σε συνδυασμό με την παράταση του πολέμου, θα αυξήσει ακόμη περισσότερο αυτές τις ανάγκες.

Η στρατηγική του Πούτιν είναι σαφής. Επιδιώκει να αυξήσει το κόστος υποστήριξης της Ουκρανίας τη στιγμή που τα δημόσια οικονομικά πολλών ευρωπαϊκών χωρών βρίσκονται υπό πίεση και η ακροδεξιά, η οποία γενικά αντιτίθεται στη χρηματοδότηση της ουκρανικής πολεμικής προσπάθειας, ενισχύεται σε αρκετά κράτη.

Με σημαντικές εκλογικές αναμετρήσεις να πλησιάζουν, ιδιαίτερα στη Γαλλία τον επόμενο Μάιο, ο Πούτιν ελπίζει να παρουσιάσει την ουκρανική υπόθεση ως χαμένη, υπερβολικά δαπανηρή και ως βάρος για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους.

Το ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσουν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι συγκεντρώνονται στις Βρυξέλλες για διήμερη σύνοδο κορυφής.

Τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία

Η Ευρώπη χρειάζεται να επιδείξει φιλοδοξία και δημιουργικότητα στον τρόπο χρηματοδότησης της Ουκρανίας.

Το μήνυμα προς τον Πούτιν θα πρέπει να είναι ότι, ανεξάρτητα από τον πρόεδρο Τραμπ, η Ευρώπη παραμένει προσηλωμένη μακροπρόθεσμα και είναι έτοιμη να προσφέρει στην Ουκρανία το οικονομικό «βαρύ πυροβολικό» που απαιτείται για να κερδίσει τον πόλεμο.

Αρχικά, το δάνειο στήριξης της Ουκρανίας (Ukraine Support Loan – USL) ύψους 90 δισ. δολαρίων, το οποίο συμφωνήθηκε τον Δεκέμβριο του 2025, θα μπορούσε να αυξηθεί.

Ακόμη καλύτερη λύση θα ήταν η κατάσχεση των 210 δισ. ευρώ παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας στην ΕΕ, κυρίως στο Βέλγιο, καθώς και άλλων 25 δισ. ευρώ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Για τους Ευρωπαίους ηγέτες, θα έπρεπε να είναι προφανές ότι η Ρωσία οφείλει να πληρώσει για αυτόν τον πόλεμο αντί των Ευρωπαίων φορολογουμένων.

Η βελγική κυβέρνηση, η οποία μέχρι σήμερα αντιστέκεται στην κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων, δεν θα πρέπει να διαθέτει δικαίωμα ουσιαστικού βέτο σε ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας. Παράλληλα όμως, οι ανησυχίες της σχετικά με τις πιθανές νομικές ευθύνες πρέπει να ληφθούν υπόψη, μέσω ευρωπαϊκών εγγυήσεων που θα καλύπτουν τους σχετικούς κινδύνους.

Πρώτο βήμα θα μπορούσε να είναι η μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων από τη βελγική δικαιοδοσία σε έναν κοινό ευρωπαϊκό φορέα ειδικού σκοπού (SPV). Τα κεφάλαια αυτά θα μπορούσαν στη συνέχεια να επενδυθούν αποδοτικότερα, δημιουργώντας υψηλότερες αποδόσεις οι οποίες θα χρηματοδοτούσαν ακόμη μεγαλύτερα πακέτα στήριξης προς την Ουκρανία.

Τελικά, η αναγκαιότητα της ευρωπαϊκής ασφάλειας θα πρέπει να υπερισχύσει των νομικών και οικονομικών επιχειρημάτων κατά της κατάσχεσης των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων.

Θωρακίζοντας την Ουκρανία

Απαιτούνται επίσης επείγοντα μέτρα για την προστασία της ουκρανικής οικονομίας από τις ρωσικές επιθέσεις.

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα εξαιτίας της εμπλοκής των ΗΠΑ σε συγκρούσεις με το Ιράν υπό την προεδρία Τραμπ.

Για να καλυφθούν τα κενά στην αεράμυνα, απαιτούνται νέες χρηματοδοτικές λύσεις. Μεταξύ αυτών είναι η παροχή κεφαλαίων για την ταχεία αποκατάσταση της χαμένης παραγωγικής ικανότητας, πιθανώς μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Δύο πρωτοβουλίες βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο:

1. Μηχανισμός αποζημίωσης πρώτων ζημιών (First-Loss Compensation Scheme)

Στόχος είναι η μείωση του κινδύνου που αντιμετωπίζουν οι ασφαλιστικές εταιρείες.

Υπάρχει ο φόβος ότι ακόμη και η περιορισμένη ασφαλιστική κάλυψη που είναι σήμερα διαθέσιμη στην Ουκρανία θα μειωθεί περαιτέρω εάν αυξηθούν οι απώλειες λόγω πολέμου.

Εάν όμως η ουκρανική κυβέρνηση και οι διεθνείς δωρητές αναλάβουν να καλύπτουν τις πρώτες ζημιές από επιθέσεις σε παραγωγικά περιουσιακά στοιχεία, τότε οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες θα είναι πιο πρόθυμες να παρέχουν ασφαλιστική κάλυψη.

Έτσι θα εξασφαλιστούν πόροι για την ταχεία ανοικοδόμηση εργοστασίων, αγροτικών εκμεταλλεύσεων, ενεργειακών εγκαταστάσεων, καθώς και υποδομών μεταφορών και logistics.

2. Επέκταση του Ukrainian Recovery and Reconstruction Guarantee Facility (URGF)

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης προωθεί την επέκταση του υφιστάμενου μηχανισμού εγγυήσεων URGF.

Ο μηχανισμός αυτός χρησιμοποιείται ήδη για την ασφάλιση αγροτικών εξαγωγών της Ουκρανίας, αλλά διαθέτει σημαντικούς περιορισμούς:

• Κάλυψη έως 2 εκατ. ευρώ ανά αποστολή.
• Μέγιστο 5 εκατ. ευρώ ανά πελάτη.
• Κάλυψη μόνο για 60 ημέρες μεταφοράς.
• Δεν καλύπτει αποθήκευση.
• Περιορίζεται στους όρους “Free on Board” (FOB).

Αυτό σημαίνει ότι οι αγρότες δεν προστατεύονται όταν τα σιτηρά βρίσκονται σε λιμάνια ή αποθηκευτικούς χώρους, δηλαδή ακριβώς στα σημεία όπου η Ρωσία εντείνει σήμερα τις επιθέσεις της.

Οι εξαγωγές σιτηρών αποφέρουν στην Ουκρανία ετήσια έσοδα ύψους 10-11 δισ. δολαρίων.

Οι διεθνείς δωρητές πρέπει να καταστήσουν ξανά οικονομικά βιώσιμη τη ναυτιλία από τα ουκρανικά λιμάνια. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βοηθήσουν την αγορά να βρει λύσεις.

Ως πρώτο βήμα, η ουκρανική κυβέρνηση και οι δωρητές θα μπορούσαν να αυξήσουν το μέγεθος και το εύρος του URGF, ώστε να καλύπτει και την αποθήκευση σε τερματικούς σταθμούς λιμένων.

Μια συμφωνία που θα υποχρέωνε τη Ρωσία να επιστρέψει στην προηγούμενη συμφωνία ναυσιπλοΐας της Μαύρης Θάλασσας θα αποτελούσε την ιδανική λύση για την προστασία αυτού του εμπορίου. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να εξεταστεί κάποια μορφή αεροπορικής ή αμυντικής προστασίας του ΝΑΤΟ για τα πλοία που εκτελούν αυτές τις μεταφορές.

Συμπέρασμα

Η συμφωνία του Τραμπ με τον Πούτιν αποδυναμώνει την Ουκρανία, αλλά δεν πρόκειται να αλλάξει θεμελιωδώς την πορεία του πολέμου.

Αυτό που θα αποδειχθεί καθοριστικό είναι αν η ουκρανική οικονομία καταφέρει να αντέξει έναν δύσκολο χειμώνα, ώστε η χώρα να επιβιώσει από τον πόλεμο και παράλληλα να συμβάλει στη διατήρηση της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες γίνονται ολοένα και πιο απρόβλεπτες, απαιτείται ευρωπαϊκή ηγεσία για να επιτευχθεί αυτό.

Το ερώτημα παραμένει: θα ανταποκριθεί η Ευρώπη;

chathamhouse.org