Στο επίκεντρο της προσοχής όλων βρίσκεται αυτή την περίοδο η νέα ταινία του σκηνοθέτη κ. Γιάννη Σμαραγδή βασισμένη στη ζωή και στο έργο του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας. Μια ταινία που έχει αποσπάσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, αφού καθημερινά είναι μεγάλος ο αριθμός των θεατών που σπεύδουν να την παρακολουθήσουν. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά στην «Ορθόδοξη Αλήθεια», η κυρία Ναταλία Καποδίστρια, η οποία, σε μια γραμμή αρρενογονίας που περνάει από τον Κυβερνήτη, είναι η τελευταία απόγονος της οικογένειας Καποδίστρια. Εργάζεται ως ηθοποιός με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση από το 1986, ενώ συμμετέχει στη ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή με τον μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο της «άυλης μορφής».

Ποιες είναι οι πρώτες εντυπώσεις σας από την ταινία; Ανταποκρίνεται στα όσα ξέρατε έως τώρα για τον Ιωάννη Καποδίστρια; Έχετε διακρίνει κάποια σημεία που δεν είναι σωστά τεκμηριωμένα;

Ένα έργο τέχνης -εν προκειμένω, μια κινηματογραφική ταινία μυθοπλασίας- είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Αναπνέει, δημιουργείται με στόχο να τελεσφορήσει όταν επιτελέσει τον σκοπό της. Όταν, δηλαδή, εκτεθεί στα μάτια του κοινού. Βρισκόμαστε στην πρώτη εβδομάδα προβολής της ταινίας στις κινηματογραφικές αίθουσες και μπροστά σε ένα ρεκόρ εισιτηρίων για τα ελληνικά δεδομένα. Στις περισσότερες προβολές ο κόσμος χειροκροτεί με συγκίνηση στους τίτλους τέλους. Έχω πλήρως συνείδηση και γνώση πως η διαδρομή των 55 χρόνων του Ιωάννη Καποδίστρια, είναι αδύνατο να χωρέσει μέσα στις 2 ώρες μιας κινηματογραφικής παραγωγής. Πρόκειται για μια ανελέητη σπαζοκεφαλιά τι θα επιλέξεις να κρατήσεις και τι να αφήσεις στη σύνθεση ενός σεναρίου με θέμα τη ζωή και το έργο του. Οι όποιες επιλογές, γίνονται με γνώμονα τον άξονα γύρω από τον οποίο θέλεις να διηγηθείς την ιστορία αυτού του ανθρώπου. Αυτός ο όποιος άξονας επιλέχθηκε από τον κ. Σμαραγδή, αποδεικνύεται αν μη τι άλλο πως συγκινεί το κοινό.

Το ελληνικό κράτος και οι σχετικοί με αυτό φορείς τι περισσότερο θα όφειλαν να είχαν πράξει σχετικά με το έργο αυτού του σπουδαίου Έλληνα;

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το να είχαν συνεχίσει το έργο του σπουδαίου αυτού Έλληνα και είθε να το είχαν ολοκληρώσει, εκτός και αν αυτό δεν συνάδει προς την ατζέντα τους…

Στα βιβλία της επίσημης ιστορίας της Ελλάδας έχουν καταγραφεί και διδάσκονται στους μαθητές όλα όσα έχουν σχέση με την πολιτική και τις ιδέες του Καποδίστρια ή υπάρχουν ακόμη ανεξερεύνητες πτυχές του βίου του;

Αν και δεν έχω τακτική και άμεση πρόσβαση στο πώς και πόσο διδάσκεται το κεφάλαιο Καποδίστριας στα σχολεία την τρέχουσα περίοδο, έχω την εντύπωση πως συνεχίζεται -χάριν μιας αντικειμενικής προσέγγισης των πραγμάτων- η ελλιπής και θολή προσέγγιση του θέματος. Σε μεγάλο βαθμό η Καποδιστριακή διακυβέρνηση των 3,5 χρόνων, νομίζω πως παρουσιάζεται σαν μια ατυχής σύγκρουση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, δίνοντας μάλιστα βήμα στον συντάσσοντα το όποιο εκπαιδευτικό πόνημα να αναδείξει περισσότερο την οπτική της δεύτερης.

Ποια γνωρίσματα και χαρακτηριστικά του Καποδίστρια θαυμάζετε περισσότερο και σας εμπνέουν;

Θαυμάζω την ανιδιοτέλειά του, τη στοχοπροσήλωσή του, την εργατικότητά του, τη λιτότητα του βίου του, την επένδυση στη φιλία και στα δίκτυα των ανθρώπων που εργάζονται για ένα κοινό όραμα, την υπευθυνότητά του και το ανοιχτό του μυαλό σε νέες ιδέες.

Και από την άλλη πλευρά, ποια αρνητικά στοιχεία του καταλογίζετε;

Αν και με συνδέουν δεσμοί αίματος με τον Ιωάννη Καποδίστρια ποτέ δεν αισθάνθηκα την ανάγκη να τον τοποθετήσω στο χειρουργικό κρεβάτι ή να τον περάσω ακτινογραφία! Δεν τον θεοποιώ ούτε τον αγιοποιώ στην συνείδησή μου, απλά αναγνωρίζω πως έχω περισσότερο ανάγκη να τον κρατήσω εκεί κάπου ψηλά προκειμένου να τροφοδοτήσω την έμπνευσή μου μέσα στους δύσκολους και σύνθετους χρόνους που ζω.

Οι νέες γενιές των Ελλήνων κατά πόσο είναι ενήμερες και ευαισθητοποιημένες για το έργο του Καποδίστρια; Ενδιαφέρονται να πάρουν πληροφορίες ή είναι ως θέμα κάτι μακρινό για αυτούς;

Φαντάζομαι πως άλλοι γνωρίζουν περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Όσοι ασχολούνται με τα κοινά είναι πιθανότερο να έχουν ενδιαφερθεί για τη σελίδα της ιστορίας περί γέννησης του Νέου Ελληνικού Κράτους. Εύχομαι στο πλαίσιο αυτό, η ταινία να λειτουργήσει ως έναυσμα για την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος πάνω στο κεφάλαιο Καποδίστριας.

«ΝΑ ΑΠΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΚΛΑΒΟΥ»

Στον πολιτικό στίβο της Ελλάδας πολλά είναι τα κόμματα και οι οργανώσεις που υποστηρίζουν ότι εμπνέονται από το παράδειγμά του. Στην πράξη μπορούμε να διαπιστώσουμε πως υπάρχουν συνεχιστές του έργου του;

Η συνέχιση του έργου του Ιωάννη Καποδίστρια δεν είναι θέμα προγραμματικών δηλώσεων κάποιου κόμματος. Κυβερνήτης ήταν ο Καποδίστριας, με πρόγραμμα και όραμα, και Έλληνες αναχαίτισαν την ανάπτυξη του έργου του. Εμείς, οι απόγονοι εκείνων των Ελλήνων, είναι που πρέπει να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε εάν μας καλύπτει ή όχι η τροπή που πήραν τα πολιτικά πράγματα στο κράτος όταν εκείνος έλειψε από το προσκήνιο. Μόνο τότε, θα επιτρέψουμε να προκύψει η κυβέρνηση που θα υλοποιήσει τις επιθυμίες και τα οράματά μας. Μόνο όταν εμείς οι Έλληνες αποφασίσουμε να αποσχιστούμε από το παρελθόν μας του ραγιά και δεσμευτούμε συνειδητά να αποποιηθούμε την ψυχολογία του σκλάβου σε όλες τις παραμέτρους της καθημερινότητάς μας.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΛΕΤΣΙΟΣ

Μια εκρηκτική συζήτηση με τον Σταύρο Καλεντερίδη που ενώνει τα κομμάτια του παζλ: Από τα σκοτεινά δίκτυα του Epstein και το χάος στις ΗΠΑ, μέχρι τις πολιτικές ανατροπές στην Ελλάδα με το κόμμα Καρυστιανού και την επιβίωση του Έλληνα αγρότη. Ζούμε στην εποχή του “Νόμου της Ζούγκλας”. Πώς επηρεάζουν οι διεθνείς συγκρούσεις την τσέπη και την ασφάλειά μας; Μια ανάλυση που δεν θα δείτε στα συστημικά κανάλια.

Την αμετακίνητη στάση τους κατέστησαν σαφή τα πολιτικά κόμματα της Δανίας το βράδυ της Παρασκευής, αντιδρώντας άμεσα στις νέες τοποθετήσεις από την πλευρά της Ουάσιγκτον σχετικά με το καθεστώς της Γροιλανδίας. «Δεν θέλουμε να είμαστε Αμερικανοί», επανέλαβαν σε έντονο ύφος οι κομματικοί σχηματισμοί, δεδομένου ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, γνωστοποίησε την πρόθεσή του να προσαρτήσει την περιοχή. Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν το τεράστιο νησί «με τον εύκολο τρόπο ή με τον δύσκολο».

Την κοινή αυτή γραμμή υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητας ανέδειξαν οι ηγέτες των πέντε κομμάτων που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο. Όπως χαρακτηριστικά τόνισαν: «Δεν θέλουμε να είμαστε Αμερικανοί, δεν θέλουμε να είμαστε Δανοί, θέλουμε να είμαστε Γροιλανδοί».

Συνεχίζοντας την επιχειρηματολογία τους, «Το μέλλον αποφασίσει ο γροιλανδικός λαός», πρόσθεσαν οι αξιωματούχοι, ενώ δεν παρέλειψαν να επαναφέρουν στο προσκήνιο την πάγια θέση τους, επαναλαμβάνοντας την έκκλησή τους «οι ΗΠΑ να πάψουν να περιφρονούν τη χώρα μας».

Η νέα αυτή διπλωματική ένταση πυροδοτήθηκε όταν, χθες το βράδυ, ο Ντόναλντ Τραμπ προέβη σε δηλώσεις προς τους δημοσιογράφους. Το περιστατικό έλαβε χώρα στον Λευκό Οίκο, κατά τη διάρκεια συνάντησής «θα κάνουμε κάτι για τη Γροιλανδία, είτε τους αρέσει είτε όχι. Επειδή εάν δεν το κάνουμε, η Ρωσία ή η Κίνα θα καταλάβουν τη Γροιλανδία. Και δεν πρόκειται να έχουμε γείτονα τη Ρωσία ή την Κίνα».

«Οι χώρες θα πρέπει να έχουν ιδιοκτησία. Υπερασπίζεσαι την ιδιοκτησία. Δεν υπερασπίζεσαι τις μισθώσεις. Και εμείς θα πρέπει να υπερασπιστούμε τη Γροιλανδία», ανέφερε ο Αμερικανός Πρόεδρος, διευκρινίζοντας τις μεθόδους που εξετάζει η κυβέρνησή του. Σημείωσε ειδικότερα ότι οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν το νησί «με τον εύκολο τρόπο» ή, ως εναλλακτική επιλογή, με τον «δύσκολο».