Ρωγμές στην ευρωπαϊκή ενότητα για την Κίνα
Της Alicja Bachulska
Της Alicja Bachulska
Με το Εθνικό Λαϊκό Κογκρέσο (NPC) να ολοκληρώνεται στα μέσα Μαρτίου, ο Σι Τζινπίνγκ και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν επίσημα μια νέα πενταετή αποστολή διακυβέρνησης. Έχοντας εξασφαλίσει τη θέση του τόσο ως Γενικός Γραμματέας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ) όσο και ως κορυφαίος ηγέτης της χώρας για τρίτη φορά, ο Σι μπορεί να είχε μόλις φτάσει στην κορυφή της ισχύος του.
Ωστόσο, έρχονται μπροστά του πρωτόγνωρες προκλήσεις, με την επιβράδυνση της οικονομίας, τη γήρανση του πληθυσμού και το διεθνές περιβάλλον να αλλάζει εις βάρος της Κίνας. Καθώς εμφανίζονται και πάλι ρωγμές στην ευρωπαϊκή ενότητα για την Κίνα, οι ευρωπαϊκές χώρες και εταιρείες πρέπει να κατανοήσουν τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν σε αυτό το νέο πλαίσιο για να αποφύγουν να παίξουν στα χέρια του Πεκίνου και να εξισορροπήσουν τη θέση τους έναντι της Κίνας.
Ο πρωταρχικός στόχος του Σι είναι να διατηρήσει την κυριαρχία και τη νομιμότητα του ΚΚΚ, η οποία για πολλές δεκαετίες βασίζεται στην ικανότητα του κόμματος να προσφέρει γρήγορη οικονομική ανάπτυξη. Με το εξαγωγικό της μοντέλο και την ικανότητά της να προσελκύει ξένες επενδύσεις, σε συνδυασμό με την επιθυμία της Δύσης να συνεργαστεί με το Πεκίνο, η Κίνα υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ωφελούμενους από την οικονομική παγκοσμιοποίηση. Κατά την τελευταία δεκαετία, ωστόσο, η κινεζική ηγεσία συνειδητοποίησε ότι τόσο συστημικά όσο και πολιτικά αυτό το μοντέλο μπορεί να μην είναι βιώσιμο μακροπρόθεσμα, καθώς η εργαλειοποίηση του εμπορίου, η ανάπτυξη τεχνολογιών αιχμής και η εμφάνιση νέων υβριδικών απειλών επαναδιατυπώνουν τους κανόνες του αγώνα στη διεθνή σκηνή.
Ως εκ τούτου, το Πεκίνο έχει αρχίσει να κινείται προς ένα νέο οικονομικό μοντέλο που καλλιεργεί την εγχώρια αγορά και βιομηχανίες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας, όπως η υψηλή τεχνολογία και οι καινοτομίες, για να καταστήσει την οικονομία της Κίνας πιο αυτοδύναμη και ανταγωνιστική. Αυτό είναι εμφανές σε στρατηγικές όπως Made in China 2025, China Standards 2035, καθώς και στη “στρατηγική διπλής κυκλοφορίας” του Πεκίνου, που συνδυάζει την εγχώρια ενίσχυση με επιλεκτική συνεργασία με εταιρείες και αγορές του εξωτερικού. Τα επόμενα πέντε χρόνια του Σι θα αφορούν τη σταδιακή εφαρμογή τόσο των υφιστάμενων όσο και των νέων πολιτικών, με στόχο την επίτευξη ανάπτυξης υψηλής ποιότητας σε συνδυασμό με τη συνεχή τιτλοποίηση τόσο της οικονομικής όσο και της κοινωνικοπολιτικής ζωής. Στο πλαίσιο των αυξανόμενων σινοαμερικανικών εντάσεων, της πανδημίας του Covid-19 και του πολέμου στην Ουκρανία, ο Σι έχει τονίσει το θέμα της τιτλοποίησης σε πολλές περιπτώσεις, δηλώνοντας στην ομιλία του στο NPC ότι “η ασφάλεια είναι το θεμέλιο της ανάπτυξης και της σταθερότητας. είναι η προϋπόθεση για την ευημερία”. Ο Σι έχει υιοθετήσει έναν πολύ γνωστό όρο από τη ρητορική του ΚΚΚ για να περιγράψει αυτή την προσπάθεια: “αναζητώντας πρόοδο στη σταθερότητα”.
Μέσω αυτού του οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης, ο Σι ελπίζει επίσης να βάλει τέλος στα εσωτερικά προβλήματα της Κίνας – και με αυτόν τον τρόπο να διατηρήσει τη νομιμότητα του ΚΚΚ. Η “κοινή ευημερία” είναι ένας γενικός όρος για το ΚΚΚ, το ακριβές περιεχόμενο του οποίου έχει αλλάξει υπό διαδοχικούς ηγέτες. Στο NPC, ο Σι εξήγησε ότι η επίτευξη κοινής ευημερίας θα σήμαινε “να βάζεις τους ανθρώπους σε προτεραιότητα” καταπολεμώντας τη διαφθορά, διασφαλίζοντας πιο ισότιμη κατανομή εισοδήματος, τελειοποιώντας το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και ενισχύοντας τις δημόσιες υπηρεσίες. Το ευθυγράμμισε επίσης με τα σχέδιά του να πραγματοποιήσει “αυτο – μεταρρύθμιση” ή “αυτοεπανάσταση” του κόμματος – μια διαδικασία που φέρεται να στοχεύει στην υποστήριξη της ενότητας της ηγεσίας του κόμματος και έναν ευφημισμό για τη συνεχιζόμενη καταστολή των αντιπάλων του Σι.
Τα σχέδια της Κίνας για την επίτευξη κοινής ευημερίας έχουν επίσης σχεδιαστεί ώστε να καθησυχάσουν τον ιδιωτικό τομέα εν μέσω της ρυθμιστικής καταστολής του Πεκίνου στους τεχνολογικούς γίγαντες και σε ορισμένους άλλους τομείς. Ο Λι Τσιάνγκ, ο νέος πρωθυπουργός της Κίνας, εξήγησε πρόσφατα ότι “οι ιδιωτικές επιχειρήσεις θα απολαμβάνουν καλύτερο περιβάλλον και ευρύτερο χώρο ανάπτυξης” και τόνισε ότι “οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι σε όλα τα επίπεδα πρέπει ειλικρινά να φροντίζουν και να υποστηρίζουν την ανάπτυξη των ιδιωτικών επιχειρήσεων”. Με πολλούς επενδυτές να είναι ολοένα και πιο δύσπιστοι σχετικά με τη μακροπρόθεσμη ελκυστικότητα της κινεζικής αγοράς, οι παρατηρήσεις του Λι απευθύνονταν τόσο σε εγχώριους επιχειρηματίες όσο και σε ξένους.
Το Πεκίνο γνωρίζει ότι οι προσπάθειές του για τη δημιουργία ενός νέου αναπτυξιακού παραδείγματος εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα της Κίνας να διατηρήσει οικονομικούς δεσμούς με τον έξω κόσμο. Αν και ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να γίνει η Κίνα πιο αυτοδύναμη, αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί εν μία νυκτί. Από αυτή την άποψη, οι πολιτικές του Σι θα υποστηρίξουν επίσης την ιδέα του “ανοίγματος υψηλών προδιαγραφών”. Κάτω από αυτό το έμβλημα, η Κίνα ισχυρίζεται ότι είναι πρόθυμη να διευκολύνει την πρόσβαση στην αγορά και να μειώσει τους κινδύνους που συνδέονται με τις ξένες επενδύσεις, για παράδειγμα, περικόπτοντας στοιχεία στις λεγόμενες αρνητικές λίστες για πρόσβαση στην αγορά που περιορίζουν ή απαγορεύουν τις ξένες επενδύσεις. Επιπλέον, προσελκύοντας ξένες επενδύσεις σε στρατηγικά σημαντικούς τομείς, η ανώτατη ηγεσία της Κίνας θέλει να μειώσει το τεχνολογικό χάσμα μεταξύ της και άλλων προηγμένων οικονομιών, κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το αφήγημα του ανοίγματος υψηλών προδιαγραφών πιθανότατα θα αποτελέσει τη βάση των συνεχιζόμενων προσπαθειών του Πεκίνου να καθησυχάσει τους διεθνείς εταίρους του στη Δύση, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, ότι παρά τις πολιτικές διαφορές, η ρεαλιστική συνεργασία με την Κίνα είναι ακόμα εφικτή. Το Πεκίνο θα προσπαθήσει να πείσει το διεθνές κοινό ότι η αποσύνδεση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα. Σε αυτές τις γραμμές, η Κίνα θα εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε σημάδια έλλειψης ενότητας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να προσπαθήσει να φέρει μια σφήνα μεταξύ της ηπείρου και των ΗΠΑ. Το πρόσφατο ταξίδι του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στην Κίνα και ο τρόπος με τον οποίο το χειρίστηκε διπλωματικά το Πεκίνο αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Σι έστρωσε ένα κόκκινο χαλί μπροστά στον Μακρόν, παρουσιάζοντάς τον ως τη “φωνή της λογικής” με τη μεγαλύτερη επιρροή στην Ευρώπη και έναν πραγματικό Ευρωπαίο ηγέτη, που δεν φοβάται να “σταθεί απέναντι” στις ΗΠΑ. Τα σχόλια του Μακρόν ότι η Ευρώπη πρέπει να αντισταθεί στην πίεση για να γίνει “ακόλουθος της Αμερικής” απηχούν ένα ευρέως διαδεδομένο επιχείρημα στα κρατικά μέσα ενημέρωσης της Κίνας ότι η “ανεξαρτησία” της ΕΕ από τις ΗΠΑ είναι το κλειδί για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα των δεσμών Κίνας – ΕΕ. Το Πεκίνο πιθανότατα θα συνεχίσει να απευθύνεται στις μεμονωμένες πολιτικές προτιμήσεις των πιο ισχυρών Ευρωπαίων ηγετών, όπως η ιδέα του Μακρόν για τη “στρατηγική αυτονομία” της Ευρώπης.
Το νέο οικονομικό πλαίσιο θα φέρει επίσης τις μεγάλες επιχειρήσεις σε δύσκολη θέση. Στις σχέσεις της με την Κίνα, η ΕΕ συνηγορεί υπέρ της “απομάκρυνσης του κινδύνου”, με το οποίο σχεδιάζει να περιορίσει την εξάρτησή της από την Κίνα σε στρατηγικούς τομείς για να διατηρήσει την ανθεκτικότητα και την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής αγοράς. Πολλές ευρωπαϊκές εταιρείες, ειδικά από μεγαλύτερα κράτη μέλη, μπορεί να μπουν στον πειρασμό να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της Κίνας αντί να αναλάβουν μέρος του κόστους που σχετίζεται με την ατζέντα της ΕΕ για την απομάκρυνση του κινδύνου – κυρίως τη μετεγκατάσταση της παραγωγής από την Κίνα σε άλλες χώρες. Το Πεκίνο θα προσπαθήσει επίσης να το εκμεταλλευτεί, ενθαρρύνοντας ξένες εταιρείες να ευθυγραμμίσουν τις λειτουργίες και τα πρότυπά τους με την κινεζική αγορά, κάτι που θα συμπλήρωνε τη στρατηγική διπλής κυκλοφορίας του Σι. Αυτό μπορεί επίσης να είναι δελεαστικό για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, οι οποίες θα προστατεύονται περισσότερο από το εξωτερικό σε περίπτωση σοβαρής πολιτικής κρίσης μεταξύ της Κίνας και της ΕΕ, εάν εξυπηρετούν μόνο την κινεζική αγορά.
Οι παρατηρήσεις του Σι στο NPC επιβεβαιώνουν ότι το ΚΚΚ γνωρίζει ότι η Κίνα δεν μπορεί να αναπτυχθεί, όντας απομονωμένη από τον έξω κόσμο, ωστόσο ο εκσυγχρονισμός της δεν ισοδυναμεί και δεν πρόκειται ποτέ να ισοδυναμεί με τον εκδυτικισμό. Επιδιώκοντας αυτό το οικονομικό μοντέλο, ο Σι θα προσπαθήσει να θωρακίσει την Κίνα από εξωτερικούς κραδασμούς, αποτρέποντας παράλληλα κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές κρίσεις στο εσωτερικό. Οι ευρωπαϊκές χώρες και η ΕΕ θα παραμείνουν κρίσιμοι εταίροι για την Κίνα του Σι, αλλά όσο πιο διχασμένη είναι η ήπειρος, τόσο το καλύτερο για το Πεκίνο. Από αυτή την προοπτική, το έργο της επανεξισορρόπησης της θέσης της ΕΕ έναντι της Κίνας για να αντικατοπτρίζει καλύτερα τον ρεβιζιονισμό του Σι και τις προκλήσεις που παρουσιάζει φαίνεται πιο πιεστικό και πιο δύσκολο να επιτευχθεί.
Δείτε τη δημοσίευση του πρωτότυπου άρθρου εδώ
Αναδημοσίευση από capital.gr
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Το τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
Ρωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
Πακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
Το διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
Καραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
Ξέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
Τί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
Εάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας