Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Αλλάζει η ιστορία: Ρωσία, Κίνα κτίζουν το ΝΑΤΟ της Ασίας – Νέο δόγμα ασφάλειας και ενιαίος οικονομικός χώρος

Δημοσιεύτηκε στις

Ο αιώνος Golden Ruble 3.0 ανατέλλει – Ο SCO καλωσορίζει μια νέα «Παγκόσμια Σφαίρα»

Οι συζητήσεις στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής του Συμφώνου της Σαγκάης ή SCO στο Νέο Δελχί καταδεικνύουν τώρα το αναπόφευκτο: τη συγχώνευση νέων πολυπολικών οργανισμών και τη συλλογική τους αναδιοργάνωση των παγκόσμιων οικονομικών…. όπως παρατηρεί ο Βραζιλιάνος γεωπολιτικός αναλυτής Pepe Escobar

Η 23η σύνοδος κορυφής των αρχηγών κρατών του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), που πραγματοποιήθηκε ουσιαστικά στο Νέο Δελχί, αντιπροσώπευε την Ιστορία εν εξελίξει: τρία κράτη μέλη των BRICS (Ρωσία, Ινδία, Κίνα), συν το Πακιστάν και τέσσερα κράτη «stans» της Κεντρικής Ασίας (Καζακστάν, Κιργιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν), τελικά και επίσημα, καλωσόρισαν την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν ως μόνιμο μέλος.

Και το 2024 θα είναι η σειρά της Λευκορωσίας, όπως επιβεβαίωσε ο πρώτος αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας Vinay Kvatra.
Η Λευκορωσία και η Μογγολία συμμετείχαν στη σύνοδο κορυφής του 2023 ως παρατηρητές, και το σκληρά ανεξάρτητο Τουρκμενιστάν, ως προσκεκλημένος.
Μετά από χρόνια «μέγιστης πίεσης» των ΗΠΑ, η Τεχεράνη μπορεί τώρα επιτέλους να απαλλαγεί από την άνοια των κυρώσεων και να εδραιώσει τον ηγετικό της ρόλο στη συνεχιζόμενη διαδικασία ολοκλήρωσης της Ευρασίας.
Όμως αυτό έχει ευρύτερες συνέπειες, καθώς η ηγεμονία των ΗΠΑ μόλις έχει αρχίσει να οδεύει στο… χρονοντούλαπο της ιστορίας και μια Νέα Τάξη ανατέλλει… αυτό το γνωρίζουν οι ΗΠΑ γι’αυτό και σε μια ύστατη προσπάθεια να νικήσουν την Ρωσία μέσω της Ουκρανίας, εξοπλίζουν με βόμβες διασποράς την Ουκρανία.

Τι συνέβη στον SCO: Η ρηξικέλευθη πρόταση

Αναμφισβήτητα, ο πρωταγωνιστής της συνόδου στο Νέο Δελχί ήταν ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Alexander Lukashenko, ο οποίος ηγείται της χώρας του από το 1994.
Ο πλέον μακροχρόνιος ηγέτης της Ευρασίας, επινόησε το οριστικό σύνθημα του νέου πολυπολικού κόσμου:
Τέλος, στο δυτικότροπο «Χρυσό Ψισεκατομμύριο» που στην πραγματικότητα φτάνει μόλις τα 100 εκατομμύρια, καλωσορίστε την «Παγκόσμια Σφαίρα» – με σταθερή εστίαση στον Παγκόσμιο Νότο.
Ως βασικός, ο Lukashenko πρότεινε την πλήρη ενοποίηση του SCO και των BRICS – οι οποίες στην επικείμενη σύνοδο κορυφής τους στη Νότια Αφρική θα κατευθυνθούν προς την κατεύθυνση των BRICS+.
Και είναι αυτονόητο ότι αυτή η ενοποίηση ισχύει και για την Οικονομική Ένωση της Ευρασίας (EAEU).

Το επόμενο βήμα για την «Global Globe» – αυτό που η συλλογική Δύση χαρακτηρίζει απορριπτικά ως «οι… λοιποί»– είναι να εργαστεί στον περίπλοκο συντονισμό πολλών αναπτυξιακών τραπεζών και στη συνέχεια στη διαδικασία έκδοσης ομολόγων που συνδέονται με ένα νέο νόμισμα συναλλαγών.
Οι κύριες ιδέες και το βασικό πρότυπο υπάρχουν ήδη.
Τα νέα ομόλογα θα είναι ένας πραγματικός ασφαλής παράδεισος σε σύγκριση με το δολάριο ΗΠΑ και τα ομόλογα των ΗΠΑ και θα συνεπάγονται επιταχυνόμενη αποδολαριοποίηση. Το κεφάλαιο που χρησιμοποιείται για την αγορά αυτών των ομολόγων θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση του εμπορίου και της βιώσιμης ανάπτυξης, σε ένα πιστοποιημένο κινεζικού τύπου «win-win».

Μια συγκλίνουσα γεωοικονομική προσέγγιση

Η δήλωση του SCO κατέστησε σαφές ότι το διευρυνόμενο πολυμερές όργανο «δεν στρέφεται εναντίον άλλων κρατών και διεθνών οργανισμών».
Αντίθετα, είναι «ανοιχτό σε ευρεία συνεργασία μαζί τους σύμφωνα με τους σκοπούς και τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, του Χάρτη της SCO και του διεθνούς δικαίου, με βάση την εκτίμηση των αμοιβαίων συμφερόντων».
Η καρδιά του ζητήματος είναι φυσικά η ώθηση προς μια δίκαιη πολυπολική παγκόσμια τάξη – το πολικό αντίθετο της «διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες» που επιβάλλεται από τους Ηγεμόνες.
Και οι τρεις βασικοί κόμβοι είναι αμοιβαία ασφάλεια, εμπόριο σε τοπικά νομίσματα και, τελικά, αποδολαριοποίηση.
Είναι πολύ διαφωτιστικό να σκιαγραφήσουμε τη συγκλίνουσα εστίαση, που εκφράστηκε από τους περισσότερους ηγέτες, κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής στο Νέο Δελχί.

Οι επιθυμίες των κρατών

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας Narendra Modi δήλωσε στην κεντρική του ομιλία ότι ο SCO θα είναι εξίσου σημαντικός με τον ΟΗΕ.
Πως μεταφράζεται; Ένας «ξεδοντιασμένος» ΟΗΕ που ελέγχεται από τον Ηγεμόνα μπορεί να καταλήξει να παραγκωνιστεί από μια πραγματική οργάνωση «Global Globe», όπως παρατηρεί ο Escobar
Παράλληλα με τον Modi που επαινούσε τον βασικό ρόλο του Ιράν στην ανάπτυξη του Διεθνούς Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά Νότου (INSTC), ο Ιρανός Πρόεδρος Ebrahim Raisi υποστήριξε σταθερά το
εμπόριο SCO σε εθνικά νομίσματα για να σπάσει αποφασιστικά την ηγεμονία του δολαρίου ΗΠΑ.

Ο Κινέζος Πρόεδρος Xi Jinping, από την πλευρά του, ήταν κατηγορηματικός: η Κίνα είναι υπέρ του να παραμερίσει το δολάριο ΗΠΑ, να σταθεί σταθερά ενάντια σε όλες τις μορφές έγχρωμων επαναστάσεων και να καταπολεμήσει τις μονομερείς οικονομικές κυρώσεις.

Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin τόνισε για άλλη μια φορά πώς «εξωτερικές δυνάμεις έχουν θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια της Ρωσίας εξαπολύοντας υβριδικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και των Ρώσων στην Ουκρανία».
Πραγματικά, ο Putin αναμένει ότι το εμπόριο εντός του SCO, χρησιμοποιώντας εθνικά νομίσματα, θα αυξηθεί – το 80% του εμπορίου της Ρωσίας γίνεται τώρα σε ρούβλια και γιουάν – συν μια ανανεωμένη συνεργασία στον τραπεζικό τομέα, την ψηφιοποίηση, την υψηλή τεχνολογία και τη γεωργία.

Ο πρόεδρος του Κιργιστάν Sadyr Japarov τόνισε επίσης τους αμοιβαίους διακανονισμούς σε εθνικά νομίσματα, καθώς και μια κρίσιμη κίνηση: τη δημιουργία μιας τράπεζας ανάπτυξης SCO και ενός ταμείου ανάπτυξης, αρκετά παρόμοιο με τη Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα (NDB) των BRICS.

Ο Πρόεδρος Kassym-Jomart Tokayev του Καζακστάν, ο οποίος θα ασκήσει την προεδρία του SCO το 2024, υποστήριξε επίσης ένα κοινό επενδυτικό ταμείο, καθώς και τη διαμόρφωση ενός δικτύου εταίρων μεγάλων στρατηγικών λιμανιών που συνδέονται με τους BRI της Κίνας καθώς και το Trans-Caspian με έδρα την Διεθνής Διαδρομή Μεταφορών της Αστάνα, που συνδέει τη Νοτιοανατολική Ασία, την Κίνα, το Καζακστάν, την Κασπία Θάλασσα, το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία και την Ευρώπη.

Φυσικά, όλα τα μέλη της SCO συμφώνησαν ότι καμία ένταξη στην Ευρασία δεν είναι δυνατή χωρίς τη σταθεροποίηση του Αφγανιστάν – στην πραγματικότητα συνδέοντας την Καμπούλ γεωοικονομικά τόσο με τους BRI όσο και με το INSTC.
Αλλά αυτή είναι μια άλλη μακρά, τελείως στρεβλή ιστορία.

Στρατηγικοί κανόνες συνδεσιμότητας

Συγκρίνετε τώρα όλη αυτή τη δράση στο Νέο Δελχί με αυτό που συνέβη στην Τιαντζίν λίγες μέρες πριν, στα τέλη Ιουνίου: την εκδήλωση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) γνωστή ως «καλοκαιρινό Νταβός», που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά την πανδημία του Covid-19.
Η κριτική του Κινέζου πρωθυπουργού Li Qiang για το νέο σύνθημα των ΗΠΑ/ΕΕ για το «απο-ρίσκο» μπορεί να ήταν αναμενόμενα οξεία.
Αυτό που ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον ήταν μια συζήτηση στο πάνελ του BRI με τίτλο «The Future of the Belt and Road Initiative».
Με λίγα λόγια, αυτό ήταν ένα είδος «πράσινης» αποθέωσης.
Ο Liang Linchong, από το Τμήμα Περιφερειακών Ανοιγμάτων της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης και Μεταρρυθμίσεων (NDRC), το οποίο είναι απαραίτητο για την προώθηση του BRI, παρουσίασε λεπτομερώς αρκετά έργα καθαρής ενέργειας, για παράδειγμα, σε βασικούς κόμβους BRI – Καζακστάν και Πακιστάν.
Η Αφρική είχε επίσης έντονη παρουσία.
Ο Sekai Nzenza, υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου της Ζιμπάμπουε, είναι πολύ υπέρ των έργων BRI που αυξάνουν το εμπόριο «και φέρνουν την πιο πρόσφατη τεχνολογία» στην Αφρική και παγκοσμίως.

Το Πεκίνο θα αναβιώσει το Belt and Road Forum εντός του 2023

Υπάρχουν τεράστιες προσδοκίες σε όλη την «Παγκόσμια Σφαίρα».
Ο Liang Linchong έκανε μια ανάλυση του τι θα ακολουθήσει:
– «Σκληρή συνδεσιμότητα» (που σημαίνει δημιουργία υποδομής),
– «ήπια συνδεσιμότητα» (έμφαση σε δεξιότητες, τεχνολογίες και πρότυπα) και,
– «σύνδεση καρδιών», που μεταφράζεται στη διαβόητη Κινέζικα έννοια της «ανταλλαγής ανθρώπων με ανθρώπους» όπως η ευρωπαϊκή «ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων».
Αυτό, λοιπόν, που θα έπρεπε να περιμένει η «Παγκόσμια Σφαίρα», σύμφωνα με τον Liang, είναι ένα κύμα έργων «μικρών και βολικών», είναι πολύ ρεαλιστικά.
Αυτό συνδέεται με τη νέα εστίαση τόσο των κινεζικών τραπεζών όσο και των εταιρειών: Τα πολύ μεγάλα έργα υποδομής σε όλο τον κόσμο μπορεί να είναι προβληματικά προς το παρόν, καθώς η Κίνα επικεντρώνεται στην εσωτερική αγορά και κατατάσσει κάθε μέτωπο για να πολεμήσει τους πολλαπλούς Υβριδικούς Πολέμους του Ηγεμόνα, ωστόσο…,

… η στρατηγική συνδεσιμότητα δεν θα επηρεαστεί.

Εδώ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Δύο κρίσιμοι βιομηχανικοί κόμβοι της Κίνας – η περιοχή του Ευρύτερου Κόλπου Γκουανγκντόνγκ-Χονγκ Κονγκ-Μακάου και το σύμπλεγμα Πεκίνου-Τιαντζίν-Χεμπέι- εγκαινίασαν τα πρώτα τους διεθνή πολυτροπικά εμπορευματικά τρένα Κίνας-Κιργιζίας-Ουζμπεκιστάν την ίδια ημέρα της συνόδου κορυφής της SCO στην Νέο Δελχί.
Αυτοί είναι οι κλασικοί BRI: Κορυφαία συνδεσιμότητα, χρησιμοποιώντας το πολυτροπικό σύστημα “ανοιχτών σιδηροδρόμων” για εμπορευματοκιβώτια.
Το INSTC θα χρησιμοποιεί το ίδιο σύστημα για το εμπόριο μεταξύ Ρωσίας, Κασπίας, Ιράν και στη συνέχεια δια θαλάσσης προς την Ινδία.
Στο CKU, το φορτίο φτάνει στο Xinjiang σιδηροδρομικώς, μετά πηγαίνει στο δρόμο μέσω των συνόρων Irkeshtam, περνά από το Κιργιστάν και φτάνει στο Ουζμπεκιστάν.
Ολόκληρο το ταξίδι εξοικονομεί σχεδόν πέντε ημέρες σε χρόνο διέλευσης.
Το επόμενο βήμα είναι η κατασκευή του σιδηροδρόμου Κίνας-Κιργιστάν-Ουζμπεκιστάν: η κατασκευή ξεκινά στα τέλη του 2023.

Οι BRI κάνουν παροιμιώδεις… εισβολές στην Αφρική.

Για παράδειγμα, τον περασμένο μήνα η China Aerospace Science and Technology Corporation (CASC) παρέδωσε ένα πρωτότυπο δορυφόρο που αναπτύχθηκε από κοινού με την Αίγυπτο στη Space City του Καΐρου.
Η Αίγυπτος είναι πλέον το πρώτο αφρικανικό έθνος ικανό να συναρμολογεί, να ενσωματώνει και να δοκιμάζει δορυφόρους.
Το Κάιρο το χαιρετίζει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα βιώσιμης ανάπτυξης.
Είναι επίσης η πρώτη φορά που το Πεκίνο συναρμολογεί και δοκιμάζει έναν δορυφόρο στο εξωτερικό.
Για άλλη μια φορά, οι κλασικοί BRI: “Consultation, Cooperation and Shared Benefits”, όπως ορίζεται από το CASC.
Και μην ξεχνάτε τη νέα αιγυπτιακή πρωτεύουσα: Ένας υπερσύγχρονος δορυφόρος του Καΐρου που κατασκευάστηκε κυριολεκτικά από την αρχή στην έρημο για 50 δισεκατομμύρια δολάρια, χρηματοδοτούμενος από ομόλογα και –τι άλλο– κινεζικό κεφάλαιο.

Ο μακρύς και ελικοειδής δρόμος της αποδολαριοποίησης

Όλη αυτή η ξέφρενη δραστηριότητα συσχετίζεται με τον βασικό φάκελο που θα αντιμετωπιστεί από τους BRICS+: την αποδολαριοποίηση.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας Jaishankar επιβεβαίωσε ότι δεν θα υπάρξει νέο νόμισμα BRICS – προς το παρόν.
Η έμφαση δίνεται στην αύξηση του εμπορίου σε εθνικά νομίσματα.
Όταν πρόκειται για τη Ρωσία την βαρέων βαρών χώρα των BRICS, η έμφαση προς το παρόν είναι να αυξηθούν οι τιμές των εμπορευμάτων προς όφελος του ρωσικού ρουβλίου.
Διπλωματικές πηγές επιβεβαιώνουν ότι η συμφωνία μεταξύ των BRICS –οι οποίοι αυτή την εβδομάδα προετοιμάζουν τις κατευθυντήριες γραμμές για το BRICS+ που θα συζητηθούν στη σύνοδο κορυφής της Νότιας Αφρικής τον επόμενο μήνα– είναι να επιταχύνει την κατάρρευση του δολαρίου fiat: Η χρηματοδότηση του εμπορίου και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων των ΗΠΑ θα γίνει αδύνατη με τα τρέχοντα επιτόκια.

Το ερώτημα είναι πώς να το επισπεύσουμε ανεπαίσθητα.

Η στρατηγική – σήμα κατατεθέν του Putin είναι να αφήνει πάντα τη συλλογική Δύση να κάνει κάθε είδους στρατηγικά λάθη χωρίς άμεση ρωσική παρέμβαση.
Έτσι, αυτό που θα συμβεί στη συνέχεια στο πεδίο της μάχης στο Ντονμπάς – το μεγαλύτερο εξευτελισμό του ΝΑΤΟ – θα είναι ένας κρίσιμος παράγοντας στο μέτωπο της αποδολαριοποίησης.
Οι Κινέζοι, από την πλευρά τους, ανησυχούν για την κατάρρευση της ανάκαμψης του δολαρίου στη μεταποιητική βάση της Κίνας.
Ο μελλοντικός οδικός χάρτης προτείνει ένα νέο νόμισμα διακανονισμού εμπορικών συναλλαγών που σχεδιάστηκε για πρώτη φορά στην EAEU, υπό την εποπτεία του επικεφαλής μακροοικονομίας της Οικονομικής Επιτροπής Ευρασίας Sergey Glazyev.
Αυτό θα οδηγούσε σε ευρύτερη ανάπτυξη BRICS και SCO.
Αλλά πρώτα η ΕΑΕΕ πρέπει να συμμετάσχει στην Κίνα.
Αυτό ήταν ένα από τα βασικά ζητήματα που συζητήθηκαν πρόσφατα από τον Glazyev, προσωπικά, στο Πεκίνο, έτσι…,

… το Άγιο Δισκοπότηρο είναι ένα νέο υπερεθνικό εμπορικό νόμισμα για τα BRICS, SCO και EAEU.

Και είναι σημαντικό το καθεστώς του αποθεματικού να μην επιτρέπει την υπερισχύουσα εξουσία σε ένα έθνος, όπως συμβαίνει με το δολάριο ΗΠΑ.
Το μόνο πρακτικό μέσο σύνδεσης του νέου εμπορικού νομίσματος σε ένα καλάθι πολλαπλών εμπορευμάτων – για να μην αναφέρουμε ένα καλάθι εθνικών συμφερόντων – θα ήταν μέσω του χρυσού.
Φανταστείτε όλα αυτά να συζητούνται σε βάθος από αυτήν την ατελείωτη ουρά για την ένταξη BRICS.
Ως έχει, τουλάχιστον 31 έθνη έχουν υποβάλει επίσημες αιτήσεις ή έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να συμμετάσχουν σε ένα αναβαθμισμένο BRICS+.

Οι συναρπαστικές διασυνδέσεις

Εκτός από το Ιράν και το Πακιστάν, τα μόνα πλήρη μέλη της SCO που δεν είναι μέλη των BRICS είναι τέσσερις «stans» της Κεντρικής Ασίας, που τυγχάνει ήδη να είναι μέλη της EAEU.
Το Ιράν είναι βέβαιο ότι θα γίνει μέλος των BRICS+.
Τουλάχιστον εννέα έθνη μεταξύ των παρατηρητών της SCO ή των εταίρων διαλόγου είναι μεταξύ των αιτούντων BRICS.
Ο Lukashenko το είπε: Η συγχώνευση των BRICS και της SCO φαίνεται σχεδόν αναπόφευκτη.
Για τους κορυφαίους δίδυμους μοχλούς και των δύο οργανισμών –της στρατηγικής εταιρικής σχέσης Ρωσίας-Κίνας– αυτή η συγχώνευση θα αντιπροσωπεύει τον απόλυτο πολυμερή θεσμό, που βασίζεται στο πραγματικό ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο, ικανό να επιβαρύνει τόσο τις ΗΠΑ όσο και την ΕΕ και να επεκταθεί πολύ πέρα από την Ευρασία σε «Global Globe».
Οι κύκλοι της γερμανικής βιομηχανίας/επιχειρήσεων φαίνεται να έχουν ήδη δει τα γράμματα στον τοίχο, καθώς και ορισμένοι από τους Γάλλους ομολόγους τους, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος της Γαλλίας Emmanuel Macron.

Η τάση είναι προς ένα σχίσμα της ΕΕ – και ακόμη μεγαλύτερη ευρασιατική δύναμη.

Ένα εμπορικό μπλοκ BRICS-SCO θα καταστήσει τις δυτικές κυρώσεις απολύτως άνευ σημασίας.
Θα επιβεβαιώσει την πλήρη ανεξαρτησία από το δολάριο ΗΠΑ, θα προσφέρει μια σειρά από οικονομικές εναλλακτικές λύσεις στο SWIFT και θα ενθαρρύνει τη στενή στρατιωτική και μυστική συνεργασία ενάντια σε σειριακές μαύρες επιχειρήσεις των Five Eyes, μέρος των συνεχιζόμενων Hybrid Wars.
Όσον αφορά την ειρηνική ανάπτυξη, η Δυτική Ασία έχει δείξει το δρόμο.
Τη στιγμή που η Σαουδική Αραβία τάχθηκε στο πλευρό της Κίνας και της Ρωσίας – και είναι τώρα υποψήφια για ένταξη τόσο στις BRICS όσο και στην SCO – άλλαξε το παιχνίδι στην περιοχή.

Χρυσό Ρούβλι 3.0;

Ως έχει, υπάρχει τεράστιες δυνατότητες για ένα ρούβλι με χρυσό.
Εάν και όταν βγει, αυτό θα είναι μια αναβίωση της χρυσής υποστήριξης στην ΕΣΣΔ μεταξύ 1944 και 1961.
Ο Glazyev έκανε μια πολύ κρίσιμη παρατήρηση, πως το εμπορικό πλεόνασμα της Ρωσίας με τα μέλη της SCO επέτρεψε στις ρωσικές εταιρείες να αποπληρώσουν τα εξωτερικά χρέη και να τα αντικαταστήσουν με δανεισμό σε ρούβλια.
Παράλληλα, η Ρωσία χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο το γιουάν για διεθνείς διακανονισμούς.
Στη συνέχεια, οι βασικοί παίκτες της «Global Globe» – Κίνα, Ιράν, Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – θα ενδιαφέρονται να πληρώσουν σε μη εγκεκριμένο χρυσό αντί για τοπικά νομίσματα.
Αυτό θα ανοίξει το δρόμο για ένα νόμισμα εμπορικού διακανονισμού BRICS-SCO συνδεδεμένο με χρυσό.
Εξάλλου, τίποτα δεν ξεπερνά τον χρυσό όταν πρόκειται για την καταπολέμηση των συλλογικών κυρώσεων της Δύσης, την τιμολόγηση του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, των τροφίμων, των λιπασμάτων, των μετάλλων, των ορυκτών.

Ο Glazyev έχει ήδη θεσπίσει το νόμο: η Ρωσία πρέπει να πάει για το Χρυσό Ρούβλι 3.0.

Η ώρα πλησιάζει γρήγορα για τη Ρωσία να δημιουργήσει την τέλεια καταιγίδα για να επιφέρει ένα τεράστιο πλήγμα στο δολάριο ΗΠΑ.
Αυτό συζητείται στα παρασκήνια στις συνεδριάσεις της SCO, της EAEU και σε ορισμένες συνεδριάσεις BRICS, και αυτό είναι που εξοργίζει τις ελίτ του Ατλαντικού.
Ο «ανεπαίσθητος» τρόπος για να το κάνει η Ρωσία είναι να αφήσει τις αγορές να ανεβάσουν τις τιμές σχεδόν όλων των ρωσικών εξαγωγών εμπορευμάτων.
Οι ουδέτεροι σε όλη την «Παγκόσμια Υδρόγειο» θα το ερμηνεύσουν ως μια φυσική «ανταπόκριση της αγοράς» στις συλλογικές παράφωνες γεωπολιτικές επιταγές της Δύσης.
Η άνοδος των τιμών της ενέργειας και των εμπορευμάτων θα καταλήξει να προκαλέσει απότομη πτώση της αγοραστικής δύναμης του δολαρίου ΗΠΑ.
Επομένως, δεν είναι περίεργο που αρκετοί ηγέτες στη σύνοδο κορυφής της SCO ήταν υπέρ του τι αντιστοιχεί, στην πράξη, σε μια διευρυμένη Κεντρική Τράπεζα BRICS-SCO.

BRICS-SCO-EAEU από το 2030

Όταν τελικά υιοθετηθεί το νέο νόμισμα BRICS-SCO-EAEU –φυσικά είναι πολύ μακριά, ίσως στις αρχές της δεκαετίας του 2030– θα διαπραγματευτεί με φυσικό χρυσό από συμμετέχουσες τράπεζες από χώρες μέλη SCO, BRICS και EAU.
Όλα τα παραπάνω θα πρέπει να ερμηνευτούν ως το σκίτσο μιας πιθανής, ρεαλιστικής πορείας προς την πραγματική πολυπολικότητα.
Δεν έχει καμία σχέση με το γιουάν ως αποθεματικό νόμισμα, που αναπαράγει την υπάρχουσα ρακέτα εξόρυξης ενοικίων προς όφελος μιας μικροσκοπικής πλουτοκρατίας – πλήρης με έναν τεράστιο στρατιωτικό μηχανισμό που ειδικεύεται στον εκφοβισμό της «Παγκόσμιας Σφαίρας».
Μια ένωση BRICS-SCO-EAEU θα επικεντρωθεί στην οικοδόμηση – και στην επέκταση – της φυσικής, μη κερδοσκοπικής οικονομίας που βασίζεται στην ανάπτυξη υποδομών, στις βιομηχανικές δυνατότητες και στην κοινή χρήση τεχνολογίας.
Ένα άλλο παγκόσμιο σύστημα, τώρα περισσότερο από ποτέ, είναι δυνατό.

www.bankingnews.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Απόψεις11 λεπτά πριν

Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία

Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Αφρική: Ινδία και Ιαπωνία κυνηγούν τα ορυκτά του μέλλοντος!

Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε...

Διεθνή2 ώρες πριν

Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό

Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Δημοφιλή