Διεθνή
Η παράνομη φυλάκιση Μπελέρη και το μακρύ χέρι Ράμα στα ακίνητα-φιλέτα των ομογενών της Χειμάρρας
Της Ελευθερίας Πιπεροπούλου
Παράθυρο σε μια πολύπλοκη υπόθεση, που εμπλέκει την ελληνική μειονότητα, αποκαλύπτοντας ενδεχόμενα κρυφά πολιτικά και οικονομικά κίνητρα, αλλά και κατηγορίες στοχευμένης επιχείρησης υφαρπαγής περιουσιών, έχει ανοίξει η αμφιλεγόμενη σύλληψη του Φρέντι Μπελέρη στην Αλβανία.
Ο Φρέντι Μπελέρης κατάφερε, παρά την φυλάκισή του, να εκλεγεί δήμαρχος της Χειμάρρας. Πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος της “Ομόνοιας”, ο κ. Μπελέρης κατήλθε στις δημοτικές εκλογές της Χειμάρρας, ως υποψήφιος υποστηριζόμενος από το Κόμμα Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ) και την “Ομόνοια”, αλλά και από τον συνασπισμό της αντιπολίτευσης. Η σύλληψή του, καθώς και του συνεργάτη του Παντελή Κοκαβέση, παραμονές των εκλογών της 14ης Μαΐου στην Αλβανία, με τις κατηγορίες της “δωροδοκίας εξαγοράς ψήφων”, ανέδειξε έντονα ένα πρόβλημα που ναι μεν δεν είναι καινούριο, αλλά φέρνει στο φως μια απειλή για τους Έλληνες της μειονότητας.
Την περασμένη, μάλιστα, Τρίτη 25 Ιουλίου, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε νέο αίτημα αποφυλάκισης του κ. Μπελέρη. Οι δικηγόροι του εκλεγμένου δημάρχου προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο, έπειτα από τις αρνητικές αποφάσεις που έλαβαν από το Ειδικό Δικαστήριο κατά του Οργανωμένου Εγκλήματος και της Διαφθοράς (SPAK), το Πρωτοδικείο και το Εφετείο, για την αποφυλάκισή του, έστω και με υπό όρους, ώστε να του επιτραπεί η συμμετοχή στην ορκωμοσία. Αν δεν ορκιστεί ο κ. Μπελέρης, στενεύουν τα χρονικά περιθώρια, με κίνδυνο να χάσει την έδρα του και να προκηρυχθούν και πάλι εκλογές (μόνο για το αξίωμα του δημάρχου).
Θ. Καραγιάννης (Δικηγόρος Φρ. Μπελέρη): “Θεμελιώδεις παραβάσεις νομικής φύσης”
Μιλώντας στο Capital.gr, ο δικηγόρος του κ. Μπελέρη, Θεόδωρος Καραγιάννης, κάνει λόγο για “θεμελιώδεις παραβάσεις νομικής φύσης”: “Στην υπόθεση Μπελέρη από την πρώτη στιγμή έχουμε μια σειρά από θεμελιώδεις παραβάσεις νομικής φύσης και καταπάτηση δικαιωμάτων, οι οποίες αποτυπώνουν εναργώς τον πυρήνα της κατάστασης. Ο Μπελέρης διώκεται ΄πολιτικά΄ με ποινικό πρόσχημα, όπως γίνεται σε όλες τις χώρες που η Δικαιοσύνη αποτελεί το ‘χέρι’ της πολιτικής εξουσίας”, αναφέρει ο κ. Καραγιάννης και προσθέτει: “Αρχικά, έχουν συμβεί μια σειρά από εξώφθαλμες δικονομικές παραβάσεις. Ενδεικτικά η διερεύνηση της υπόθεσης έγινε από κατά τόπον αναρμόδια Εισαγγελία, γεγονός που δημιουργεί υποψίες για τη σκοπιμότητα ‘επιλογής’ των συγκεκριμένων κατά τόπον αρμόδιων λειτουργών. Κοινώς ‘επιλέχθηκε’ συγκεκριμένος Εισαγγελέας, ενώ κανονικά η αρμοδιότητα δίωξης άνηκε σε άλλον Εισαγγελέα. Επιπλέον, η σύλληψη πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του αυτόφωρου αδικήματος, χωρίς όμως, να ισχύουν οι σχετικοί όροι και να επιτρέπεται η εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας, άρα ουσιαστικά η σύλληψη και η μετέπειτα διαδικασία είναι εντελώς παράνομη”.
Ο κ. Καραγιάννης συνεχίζει: “Ξεκινώντας την περιγραφή από το έλασσον προς το μείζον, η απόφαση με την οποία νομιμοποιήθηκε η ‘παρακολούθηση’ των συνομιλιών των φερόμενων ως κατηγορουμένων ήταν εντελώς παράνομη. Το άτομο που επιλέχθηκε από την αστυνομία ως ‘συνεργάτης’ της για να προβεί σε πράξη πρόκλησης του εγκλήματος είναι ένας καταδικασμένος πολλάκις σε απάτη του κοινού ποινικού δικαίου. Ο ιθύνων Νους του εγχειρήματος διάλεξε έναν καταδικασμένο για Εξαπάτηση να ‘εξαπατήσει’ εκ μέρους του κράτους. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη αν υπολογίσουμε ότι η κατηγορία βασίζεται σε κάποιες ηχογραφήσεις που έγιναν σε εξωτερικό χώρο, με τον ‘συνεργάτη’ της αστυνομίας να φέρει ειδικά εργαλεία ηχογράφησης, αλλά οι συνομιλίες που αποτυπώνονται στη δικογραφία να μην αναφέρουν τον χρόνο και το μέρος που πραγματοποιήθηκαν, εκλείπουν δηλαδή συστατικά στοιχεία νομιμότητας. Επίσης οι αποτυπωμένες συνομιλίες είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με το πρακτικό παρακολούθησης που υπογράφουν οι 15 αρμόδιοι αστυνομικοί που επιλήφθηκαν της σύλληψης. Όσον αφορά την κατηγορία απλά θα αναφέρουμε ότι ο ‘συνεργάτης’ της αστυνομίας, ενώ δήθεν ήταν on line συνδεδεμένος με τους αρμόδιους αστυνομικούς, εμφανίστηκε πολλές ώρες μετά τις δήθεν πράξεις, και εμφάνισε χρήματα και μία λίστα ψηφοφόρων που όμως δεν είχαν πάνω κανένα στοιχείο (προσημείωση) που να μπορεί να συνδεθεί με τους κατηγορούμενους”.
“Συμπερασματικά”, καταλήγει ο κ. Καραγιάννης,” και όλα τα ανωτέρω να μην ίσχυαν, αξίζει να αναφερθεί ότι στην αλβανική νομολογία τα τελευταία 32 έτη ο Μπελέρης είναι ο μοναδικός υποψήφιος που έχει κρατηθεί προσωρινά για αυτό το αδίκημα. Ενώ σίγουρα αποτελεί παγκόσμιο προηγούμενο ότι επί 45 μέρες δεν έχει δοθεί η δυνατότητα στην υπεράσπιση να λάβει γνώση των ηχογραφημένων συνομιλιών – των στοιχείων της κατηγορίας. Υπερασπίζεται, δηλαδή, ο κατηγορούμενος τον εαυτό του με δεμένα τα μάτια, χωρίς να έχει τα στοιχεία κατηγορίας. Αυτό, παραβιάζει κάθε δικαίωμα σε οποιοδήποτε νομικό ποινικό σύστημα εντός και εκτός Ε.Ε.”.
Ποιοι λόγοι κρύβονται
Η όλη υπόθεση έχει δημιουργήσει, εκτός από αντιδράσεις, το έντονο ερώτημα -τι πραγματικά συμβαίνει και γιατί ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα και το αλβανικό σοσιαλιστικό κόμμα δημιουργούν αυτό το θέμα με τον Φρέντι Μπελέρη; Μια πρώτη ανάγνωση θα μπορούσε να οδηγήσει κάποιον στην άποψη πως ο πραγματικός στόχος είναι η ελληνική μειονότητα και η πρόθεση να αποτραπεί η παρουσία ενός Έλληνα μειονοτικού σε έναν τόσο κρίσιμο δήμο για την τουριστική ανάπτυξη της χώρας. Ποιοι είναι, όμως, οι βαθύτεροι λόγοι και τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από αυτή την προφανή “επίθεση”;
Έλληνες της μειονότητας στην Αλβανία δηλώνουν στο Capital.gr πως οι πραγματικοί λόγοι της σύλληψης έχουν να κάνουν με ιδιωτικά συμφέροντα, που θέλουν να αξιοποιήσουν το παραλιακό μέτωπο της Αλβανίας, κατασκευάζοντας ξενοδοχεία και τουριστικά θέρετρα. Προφανώς και στο “στόχαστρο” μπαίνουν ιδιοκτησίες και Αλβανών, ωστόσο τα λεγόμενα “φιλέτα” βρίσκονται εκ των πραγμάτων στην παραλία, όπου ζουν κυρίως μειονοτικοί.
Το περιουσιακό ζήτημα στην Αλβανία δεν είναι κάτι καινούριο, ωστόσο η σύλληψη του κ. Μπελέρη το έφερε ξανά στην επιφάνεια, ίσως πιο έντονο και από ποτέ.
Η ένταση των τριβών
Η ένταση των τριβών που παρατηρούνται στη Χειμάρρα οφείλεται σε τρεις παράγοντες αναγόμενους είτε στο μακρινό είτε στο πρόσφατο παρελθόν.
Ο πρώτος έχει να κάνει με την ασάφεια του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στην περιοχή, καθώς μετά την πτώση του καθεστώτος Χότζα οι κάτοικοι απέκτησαν δικαιώματα χρησικτησίας και όχι πλήρους ιδιοκτησίας των άλλοτε “κολλεκτιβοποιημένων” γαιών τους. Αυτό δίνει το περιθώριο για κάθε είδους λαθροχειρίες, πιέσεις ή εικονικές συναλλαγές, σε μια συγκυρία κατά την οποία το παράλιο μέτωπο της Χειμάρρας, μήκους 60 χιλιομέτρων, μετατρέπεται σε εστία τουριστικής ανάπτυξης, συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον περισσότερο ή λιγότερο “καθαρών” επενδυτών. Οι συγκρούσεις γύρω από αυτό το πολύτιμο επίδικο “εθνικοποιούνται”, με την κυβέρνηση Ράμα λ.χ. να διακρίνει πίσω από τις ιδιοκτησιακές διαφορές “απόπειρα εξελληνισμού”.
Ο δεύτερος λόγος αφορά την ισχυρή τοπική ταυτότητα. “Σφηνωμένη” ανάμεσα στο Κεραύνια Όρη και το Ιόνιο πέλαγος, η λωρίδα της Χειμάρρας ήταν μέχρι τον 20ό αιώνα αποκομμένη από χερσαίες συνδέσεις, στοιχείο το οποίο την καθιστούσε ασφαλές καταφύγιο απέναντι στις επιδρομές των φατριών των Λιάπηδων. Τόσο στην παλιά πόλη, το Κάστρο, όσο και στο επίνειό της (τη Σπηλιά, σημερινό επίκεντρο της οικονομικής και τουριστικής ζωής), καθώς και στα τριγυρινά χωριά κυριαρχεί το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, μολονότι άλλοι από τους κατοίκους έχουν ως μητρική γλώσσα την ελληνική και άλλοι την αλβανική. Το ελληνικό ιδίωμα της Χειμάρρας έχει πολλές ιδιαιτερότητες και δεν διακρίνεται από τον “βόρειο φωνηεντισμό” των λοιπών διαλέκτων της Ηπείρου.
Το έντονο μειονοτικό αίσθημα των Χειμαρριωτών μαρτυρούν ιστορικά δεδομένα, όπως η συμμετοχή τους στους Τουρκοβενετικούς πολέμους και στην Επανάσταση του 1821 υπό τον Σπυρομήλιο, η από μέρους τους κατά καιρούς απόσπαση προνομίων αυτοδιοίκησης από την Υψηλή Πύλη, η επιμονή τους στην ένωση με την Ελλάδα το 1914, αντί της αποδοχής αυτονομίας στο πλαίσιο του νεοσύστατου αλβανικού κράτους κατά το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, καθώς και οι ταραχές που σημειώθηκαν το 1924, 1927 και 1932 ενάντια σε κρατικές πολιτικές εξαλβανισμού.
Η τρίτη και καθοριστικότερη ιδιαιτερότητα της Χειμάρρας είναι η μη συμπερίληψή της μετά το 1945 στις επισήμως αναγνωρισμένες μειονοτικές ζώνες της Αλβανίας (όπως π.χ. τα χωριά της Δρόπολης). Το αποτέλεσμα είναι η ελληνόφωνη εκπαίδευση να μην προσφέρεται στις μέρες μας παρά χάρη στο ιδιωτικό σχολείο “Όμηρος” που ενισχύει η Ελλάδα, ενώ η Χειμάρρα είναι η μόνη περιοχή της Αλβανίας για την οποία οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ διαπιστώνουν πιέσεις και παρατυπίες σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.
Η παραδοσιακή κυριαρχία του Σοσιαλιστικού Κόμματος στον Δήμο Χειμάρρας, πριν από την ανάδειξη του Φρέντι Μπελέρη, ενσαρκωνόταν στην παρουσία του Γιώργου Γκόρου ως δημάρχου από το 2011. Στιγμές κορύφωσης της έντασης ήταν οι δύο βομβιστικές επιθέσεις κατά της οικίας του τότε δημάρχου Βασίλη Μπολάνου το 2004 και 2010 και βέβαια ο θάνατος, επίσης το 2010, του καταστηματάρχη Αριστοτέλη Γκούμα, η μοτοσυκλέτα του οποίου χτυπήθηκε από αυτοκίνητο με επιβαίνοντες τρεις Αλβανούς νέους, με τους οποίους είχε φιλονικήσει, όταν αυτοί απαίτησαν να μη τους μιλάει ελληνικά στο κατάστημά του.
“Εργοτάξιο” η Χειμάρρα
Όπως δήλωσε στο Capital.gr ο Λεωνίδας Παππάς, πρώην πρόεδρος της “Ομόνοιας”, η Χειμάρρα είναι αυτή την στιγμή ένα απέραντο… εργοτάξιο, με μια ραγδαία τουριστική ανάπτυξη να καταγράφεται σε όλο το παραλιακό μέτωπο, όπου χτίζονται τεράστια και πολυτελή ξενοδοχεία. Αυτό, φυσικά, από την πλευρά της ανάπτυξης του τόπου και των οφελών για την οικονομία της χώρας, μόνο κακό δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί. Το θέμα, όμως, είναι ότι όλη αυτή η επενδυτική τουριστική “έκρηξη” φαίνεται πως συντελείται εις βάρος των ντόπιων, που πολλές φορές εξαναγκάζονται να δώσουν τις περιουσίες τους αντί πινακίου φακής. Η κυβέρνηση Ράμα δίνει, ακόμη και με νόμους, τις παραλίες σε επενδυτές, δεν δίνει όμως την δυνατότητα στους ίδιους τους Χειμαρριώτες να αξιοποιήσουν τα ακίνητά τους.
Κι εδώ έρχεται ο Φρέντι Μπελέρης, ο οποίος στην προεκλογική του εκστρατεία είχε κάνει “σημαία” του την προστασία των ντόπιων κατοίκων. Σύμφωνα με τον κ. Παππά, είναι αξιοσημείωτο ότι υπέρ του κ. Μπελέρη τάσσονταν ακόμη και Αλβανοί, των οποίων θίγονταν τα συμφέροντα.
Ο πρώην πρόεδρος της “Ομόνοιας” κάνει λόγο για καθαρά πολιτικά κίνητρα πίσω από τη σύλληψη, καθώς με τον κ. Μπελέρη στον δήμο, “χαλάνε” τα σχέδια της κυβέρνησης. Ο ίδιος εκφράζει ανησυχίες σχετικά και με την προέλευση όλου αυτού του χρήματος που ρέει στην περιοχή τους.
Σε παρόμοιο μήκος κύματος είχαν κινηθεί δηλώσεις στην “ΕΡΤ” του επικεφαλής του ΚΕΑΔ, Βαγγέλη Ντούλε, ο οποίος είχε καταγγείλει ότι “η Χειμάρρα σε μεγάλο βαθμό έχει μετατραπεί σε ένα ‘πλυντήριο’ ξεπλύματος μαύρου χρήματος”. Ο ίδιος τόνισε ότι περιουσίες ντόπιων κατοίκων, ως επί το πλείστον ελληνικής καταγωγής, απαλλοτριώνονται υπέρ πελατειακών συμφερόντων του κ. Ράμα”, ενώ ανέφερε ότι ο σύζυγος της ίδιας της υπουργού Εξωτερικών της χώρας επωφελήθηκε από απόφαση του υπουργικού συμβουλίου και του παραχωρήθηκε, με την ιδιότητα του στρατηγικού επενδυτή, μια έκταση στον δήμο της Χειμάρρας, για την ανέγερση τουριστικού θέρετρου.
Οι ξενοδοχειακές άδειες στη Χειμμάρα
Η περιοχή της Χειμμάρας χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και εκτιμάται ότι διαθέτει μεγάλες τουριστικές δυνατότητες. Σε αυτό το πλαίσιο οι αρχές φέρονται να έχουν δώσει δεκάδες άδειες σε αλβανικές εταιρείες για την κατασκευή resort σε όλο το παραλιακό μέτωπο. Μόλις πριν λίγους μήνες το Αλβανικό Συμβούλιο της Επικρατείας ενέκρινε άδειες ανάπτυξης για κατασκευές ξενοδοχείων, όπως επίσης και για το κτίριο υπηρεσιών και κατοικιών “Vala Residence”. Σύμφωνα με τοπικά μέσα, δόθηκε άδεια για την αναθεώρηση των συνθηκών κατασκευής του “Drymades Villas”, που βρίσκεται στους Δρυμάδες Χειμάρρας, το οποίο έχουν αναλάβει οι εταιρείες “Gjikuria” και “Golden Key”. Άλλη απόφαση αφορά τροποποίηση της άδειας για ξενοδοχείο στους Γκιλεκάτες Χειμάρρας, από την εταιρεία ανάπτυξης “Rinia – 04”. Το καλοκαίρι του 2021, το Συμβούλιο Επικρατείας, ενέκρινε μια μεγάλη λίστα έργων για ξενοδοχεία, θέρετρα και βίλες στις παράκτιες περιοχές της χώρας, συμπεριλαμβανομένων και των ακτών της Χειμάρρας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η άδεια ανάπτυξης για το Green Coast Hotel της ομώνυμης εταιρείας, η άδεια κατασκευής του Kakome Bay σε καταπατημένες εκτάσεις γης των ντόπιων κατοίκων, τουριστικό συγκρότημα με βίλες από την “Investment Group” Α.Ε.
Στον αντίποδα βέβαια, στις 17 Μαΐου, πολεοδομία, στρατός και αστυνομία της Αλβανίας βρέθηκαν μπροστά από το ξενοδοχείο ομογενούς και μέλους της εφορευτικής επιτροπής στις εκλογές, προκειμένου να το κατεδαφίσουν.
Σημειώνεται πως συνολικά η Αλβανία έχει θέσει στόχο να εξελιχθεί σε τουριστικό προορισμό, κάτι που έγινε εμφανές ειδικά φέτος, λόγω του φθηνότερου τουριστικού προϊόντος. Προσανατολίζεται στην προσέλκυση επισκεπτών από Γαλλία, Ισπανία, ΗΠΑ, Ολλανδία και Πολωνία μεταξύ άλλων, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον ξενοδοχειακών αλυσίδων (πρόσφατα ο ισπανικός ξενοδοχειακός όμιλος Melia προχώρησε σε διεύρυνση της παρουσίας του στη χώρα). Στόχος για τον τουρισμό της Αλβανίας είναι να φτάσει τα 10 εκατομμύρια τουρίστες φέτος και ήδη στο τετράμηνο έχει καταγράψει 3,54 εκατομμύρια επισκέπτες, σημειώνοντας αύξηση 35% έναντι του αντίστοιχου τετραμήνου το 2022. Τη χρονιά που πέρασε, η χώρα υποδέχτηκε 7,5 εκατομμύρια τουρίστες, αυξημένους κατά 25% σε σχέση με το 2021. Σημειώνεται πως ο τουρισμός στην Αλβανία ισοδυναμεί με το 18%του ΑΕΠ.
Μ. Κεφαλογιάννης: Το πρόβλημα ξεκινά από τον… Χότζα
Σχολιάζοντας τα της σύλληψης Μπελέρη, ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, ευρωβουλευτής και πρόεδρος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αλβανίας για τη Σύνδεση και Σταθερότητα, δήλωσε στο Capital.gr ότι βάσει της δικογραφίας δεν δικαιολογείται η προσωρινή κράτηση του εκλεγμένου δημάρχου. Κάνοντας λόγο για μια χώρα που πρέπει να ενισχύσει το κράτος δικαίου, τόνισε πως εάν υπάρχουν στοιχεία για εξαγορά ψήφων, θα πρέπει να απαγγελθούν κατηγορίες και να πάει το θέμα στη Δικαιοσύνη. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι αυτό το ζήτημα δεν είναι η βάση, αλλά η αφορμή.
Σύμφωνα με τον κ. Κεφαλογιάνννη, ο κ. Μπελέρης είναι ο μοναδικός μειονοτικός δήμαρχος και ένας από τους έξι δημάρχους που προέρχονται από κόμματα της αντιπολίτευσης, ενώ ο δήμος Χειμάρρας είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος δήμος για τουριστικές επενδύσεις.
Όπως εξηγεί ο κ. Κεφαλογιάννης, από την εποχή του Χότζα, υπήρξε ένα “ιστορικό ατύχημα” στην Αλβανία. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την περίοδο 1946-1960, ο Ενβέρ Χότζα κρατικοποίησε τα πάντα, δημεύοντας τις περιουσίες. Το 1991, η κυβέρνηση Μπερίσα επέστρεψε με νόμο στους ανθρώπους τα χωράφια τους, αλλά με δικαίωμα χρήσης και όχι ιδιοκτησίας. Αποτέλεσμα ήταν να μην υπάρχουν ιδιοκτησίες, αλλά απλά δικαιώματα καλλιέργειας.
Ωστόσο, με μια σειρά νόμων και αποφάσεων περί στρατηγικών επενδύσεων στον τομέα του τουρισμού που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση Ράμα, έχει δοθεί στο κράτος η δυνατότητα να απαλλοτριώνει ακίνητα εάν εμφανιστεί στρατηγικός επενδυτής. Έτσι, πολλοί άνθρωποι καταλήγουν να χάνουν τις περιουσίες τους για ένα… κομμάτι ψωμί.
Εν τω μεταξύ, το στήσιμο του Κτηματολογίου, που βρίσκεται σε εξέλιξη, προχωρά με ρυθμούς χελώνας, προφανώς προς εξυπηρέτηση συμφερόντων.
Ο ρόλος του δημάρχου σε όλη αυτή την κατάσταση είναι καθοριστικός, καθώς έχει το δικαίωμα να εκδώσει άδειες δόμησης. Ένας δήμαρχος που είναι με την πλευρά των πολιτών και τους παραχωρεί άδειες δεν “συμφέρει”, όμως, την αλβανική κυβέρνηση, που προτιμά να παραχωρήσει τα “φιλέτα” σε μεγάλες εταιρείες.
Κατά την κρίση του κ. Κεφαλογιάννη, η Αλβανία δεν είναι μια πλήρης δημοκρατία και ο κόσμος πιέζεται, ενώ κάνει λόγο για διαφαινόμενη προσπάθεια εκφοβισμού των ψηφοφόρων του Δήμου Χειμάρρας και συνολικά της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας.
Η νίκη στο Ευρωκοινοβούλιο
Ο κ. Κεφαλογιάννης πέτυχε τις προηγούμενες ημέρες μια σημαντική νίκη στο Ευρωκοινοβούλιο, αφού η Ολομέλεια υπερψήφισε τροπολογία με την οποία τάσσεται υπέρ της απελευθέρωσης του Φρέντι Μπελέρη. Με πρωτοβουλία του κ. Κεφαλογιάννη, αλλά και την υποστήριξη του Στέλιου Κούλογλου, η τροπολογία κατατέθηκε από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και υπερψηφίστηκε από ευρωβουλευτές όλων των πολιτικών ομάδων. Σύμφωνα με την τροπολογία, παραβιάζεται το τεκμήριο της αθωότητας και εμποδίζεται δημοκρατικά εκλεγμένος δήμαρχος να ορκιστεί. Επίσης, τίθενται το ζήτημα της προστασίας των μειονοτήτων και το περιουσιακό ζήτημα της Αλβανίας.
Στο πλαίσιο επίσκεψής του στα Τίρανα, ο κ. Κεφαλογιάννης επισκέφθηκε για δεύτερη φορά τον κ. Μπελέρη στις φυλακές. Όπως δήλωσε στο Capital.gr, θεωρεί ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο. “Έχουν περάσει τα μηνύματα και από μένα και τον πρωθυπουργό και περιμένουμε τις επόμενες κινήσεις. Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο κ. Μπελέρης θα απελευθερωθεί και δεν θα χάσει την έδρα του”, καταλήγει.
Πηγή: Capital.gr
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

