Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Οι “Παπαγάλοι” κρώζουν και πάλι…

Δημοσιεύτηκε στις

Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα εδώ και καιρό είναι αυτό ακριβώς που ΔΕΝ συζητήθηκε στην προεκλογική εκστρατεία: Η προοπτική «συμβιβασμού» με την Τουρκία για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

Οι λεγόμενες «Πρέσπες του Αιγαίου». (Που αφορούν, ωστόσο και κυριαρχικά δικαιώματα πολύ πέραν του Αιγαίου, στην Ανατολική Μεσόγειο…)
Αυτή είναι η μεγαλύτερη εκκρεμότητα της «εθνικής μας ατζέντας» ήδη από το καλοκαίρι του 2020!
ΔΕΝ συζητήθηκε καθόλου προεκλογικά, αλλά ήλθε στην επιφάνεια ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ τις εκλογές…
Κι εμφανίζονται διάφορες «διακομματικές προσωπικότητες», εδώ στην Ελλάδα, να μας «ετοιμάζουν» να δεχθούμε τη «μεγάλη αναδίπλωση», το «μεγάλο συμβιβασμό»…
Μας λένε ότι «το Αιγαίο ΔΕΝ είναι Ελληνική λίμνη»!
Ότι «έχει και η Τουρκία δικαιώματα στο Αιγαίο».
Ότι «έχει τεράστια ακτογραμμή στο Αιγαίο».
Άρα κάτι πρέπει να πάρει κι αυτή…
Τα λένε σαν να προσπαθούν να «νουθετήσουν» κάποιους «κακούς», κάποιους… «ακραίους εθνικιστές», που μπορούν να καταλάβουν τα «προφανή» και τα «αυτονόητα»…

Κι έτσι υπηρετούν πλήρως την Τουρκική προπαγάνδα…

* Πρώτα-πρώτα, κανείς δεν λέει ότι η Τουρκία «δεν δικαιούται τίποτα» – στο Αιγαίο ή στις άλλες θαλάσσιες περιοχές όπου έχει ακτογραμμή.
Λέμε ακριβώς το αντίθετο: Πώς όσα «δικαιούται» η Τουρκία τα προβλέπει σαφώς και επακριβώς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο όμως:
— Πρώτον, η Τουρκία αρνείται να προσυπογράψει (σε αντίθεση με όλες σχεδόν τις υπόλοιπες χώρες που βρέχονται από θάλασσα).
— Και δεύτερον, η Τουρκία διεκδικεί πολλά ΠΑΡΑΠΑΝΩ απ’ όσα η ίδια δικαιούται, βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS, 1983)…
Και σχεδόν αποκλειστικά τα διεκδικεί σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου…
Αυτό είναι το πρόβλημα: Ότι η Τουρκία διεκδικεί εκβιαστικά πολύ περισσότερα απ’ όσα δικαιούται!

* Το Αιγαίο δεν είναι “Ελληνική λίμνη”, γιατί απλούστατα το Αιγαίο ΔΕΝ είναι «λίμνη»!

Το Αιγαίο είναι θάλασσα διάστικτη σχεδόν αποκλειστικά με ελληνικά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες. Είναι ελληνικό Αρχιπέλαγος!
Εκατοντάδες νησιά και νησίδες, από τα οποία δεκάδες κατοικημένα, όλα Ελληνικά – εκτός από δύο (Ίμβρος και Τένεδος)…
Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι τα ελληνικά νησιά έχουν μειωμένη εθνική κυριαρχία και ΔΕΝ έχουν καθόλου κυριαρχικά δικαιώματα!
Αυτό το λέει ΜΟΝΟ η Τουρκία. Και δεν συμφωνεί ούτε το Διεθνές Δίκαιο ούτε η πρακτική κανενός άλλου κράτους…
Εμείς λέμε ότι τα Ελληνικά νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας και πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα.
Αυτό συμφωνεί πλήρως με το Διεθνές Δίκαιο…
Σε τι ακριβώς προσπαθούν να μας… «νουθετήσουν»;
Μας λένε ακόμα ότι αν ασκήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο, θα «κλείσουμε», λέει, όλο το Αιγαίο, θα το μετατρέψουμε σε «κλειστή ελληνική λίμνη», εμποδίζοντας τη διεθνή ναυσιπλοΐα από και προς τη Μαύρη Θάλασσα!
Και θα «πνίξουμε» την Τουρκία, να μην μπορεί να βγει από τα παράλιά της…
Η οποία και… «δικαίως διαμαρτύρεται»! Έτσι;  

Όχι!  Αυτό είναι ένα πελώριο ΨΕΜΑ!

(Το οποίο η Άγκυρα επαναλαμβάνει συνεχώς, και κάποιοι δικοί μας το υιοθετούν και το αναπαράγουν).
Τα θαλάσσια περάσματα όταν «κλείνονται» από την αιγιαλίτιδα ζώνη ενός παράκτιου κράτους, ΔΕΝ αποκλείουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα!
Υπάρχει σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο πλήρης ελευθερία ΜΗ πολεμικών σκαφών να διέρχονται ανεμπόδιστα από τέτοια περάσματα.
Υπάρχει ακόμα το δικαίωμα πολεμικών σκαφών τρίτων χωρών, να διέρχονται ανεμπόδιστα με όρους «αβλαβούς διέλευσης». Δηλαδή με τα κανόνια τους “κατεβασμένα”. Να διέρχονται, όχι να κάνουν γυμνάσια και «επιχειρήσεις εκφοβισμού»…
Ήδη και με χωρικά ύδατα μόνον έξη ναυτικών μιλίων, ανάμεσα στα ελληνικά Κυκλαδονήσια, υπάρχουν «περάσματα» που «κλείνουν» πλήρως από την ελληνική «αιγιαλίτιδα ζώνη» (χωρικά ύδατα)!.
Ανάμεσα από αυτά τα ελληνικά νησιά ασκείται ανεμπόδιστα, εδώ και δεκαετίες, το δικαίωμα ελεύθερης διέλευσης της διεθνούς ναυσιπλοϊας, αλλά και το δικαίωμα «αβλαβούς» διέλευσης, ξένων στόλων: Αμερικανικών, Ρωσικών, Γαλλικών, Τουρκικών, Βρετανικών και Ιταλικών πολεμικών πλοίων.
Εδώ και πολλές δεκαετίες! Χωρίς να δημιουργηθεί ποτέ το παραμικρό πρόβλημα…
(Πριν την κρίση στην Ουκρανία, όταν ακόμα οι σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση ήταν σχετικά “ομαλές”, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, δηλαδή της μόνης χώρας που θα μπορούσε πράγματι να έχει πρόβλημα με την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, είχε δηλώσει επίσημα ότι ΔΕΝ έχει κανένα απολύτως πρόβλημα!
Αυτό βέβαια, δεν ισχύει αναγκαστικά και σήμερα. Αλλά για εντελώς διαφορετικώς λόγους:

Γιατί η Ρωσία ευθυγραμμίζεται πλέον πλήρως με την Τουρκία!

Η τότε δήλωση Λαβρόφ, ωστόσο, δείχνει το καθαρά προσχηματικό χαρακτήρα του επιχειρήματος ότι θα προκαλέσουμε “ασφυξία” στην Τουρκία…)
Όσο οι Τούρκοι παραμένουν στην στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας» αμφισβητούν συνολικά την κυριαρχία μας και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα πάνω στα νησιά μας που είναι κοντά τους, επειδή ακριβώς… είναι «κοντά τους»! Αμφισβητούν και το αν έχουμε δικαίωμα να διατηρούμε επαρκείς αμυντικές δυνάμεις πάνω στα νησιά αυτά.
Επικαλούνται την Μικρασιατική Εκστρατεία του 1920, όταν ελληνικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στα παράλιά τους από τα ελληνικά νησιά.
Ξεχνούν βέβαια, ότι αυτό ΔΕΝ ήταν «μονομερής» ενέργεια της Ελλάδας! Η Ελλάδα αποβίβασε τότε στρατό στα μικρασιατικά παράλια μετά τη Συνθήκη των Σεβρών και μετά από «Εντολή» (Mandate) της πενταμελούς ηγεσίας της Κοινωνίας των Εθνών.
Πήγε με διεθνή “Εντολή”, με Mandate εκεί!
Ενώ όταν πενήντα τέσσερα χρόνια αργότερα, η Τουρκία αποβιβάστηκε στην Κύπρο, ΔΕΝ πήγε με διεθνή «Εντολή» εκεί, πήγε παρά το γεγονός ότι η ενέργειά της αυτή καταγγέλθηκε τότε ως «παράνομη» από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Και παραμένει εκεί επί 49 χρόνια, παρά το γεγονός ότι καταδικάζεται κάθε χρόνο η «παράνομη εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή» του βόρειου τμήματος της Κύπρου από τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα.
Περιέργως οι Τούρκοι (και οι εδώ «παπαγάλοι» τους) θυμούνται κάτι που έγινε από την Ελλάδα πριν 103 χρόνια – κι όταν έγινε ήταν απολύτως “νόμιμο”!
Ενώ περιέργως «ξεχνούν» κάτι πολύ πιο πρόσφατο, που έγινε πριν 49 χρόνια από την Τουρκία – κι ήταν τότε και παραμένει σήμερα απολύτως παράνομο!
Το πραγματικό ερώτημα που τίθεται λοιπόν, είναι αν η Ελλάδα έχει πλήρη κυριαρχία στην επικράτειά της, ή έχει μειωμένη κυριαρχία σε κάποια τμήματα της επικράτειάς της, στα νησιά που βρίσκονται “κοντά” στην Τουρκία.
Και στο ερώτημα αυτό δεν μπορεί να υπάρχουν “πολλές και διαφορετικές” απαντήσεις.

Η Ελλάδα ΔΕΝ είναι χώρα «μειωμένης κυριαρχίας».

Τελεία και παύλα.
Όσο και να επιμένει η Άγκυρα, όσο και να σκούζουν οι «παπαγάλοι» της…
Πέρα από την «ατόφια κυριαρχία» υπάρχουν και τα «κυριαρχικά δικαιώματα».
Δηλαδή τα δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης ευρύτερων θαλασσίων περιοχών, πέρα από την «αιγιαλίτιδα ζώνη», αυτό που ονομάζουμε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Η περιβόητη ΑΟΖ…
Εδώ το πρόβλημα τίθεται διαφορετικά. Πρόκειται για πολύ ευρύτερη θαλάσσια περιοχή, αλλά δεν πρόκειται για “άσκηση” πλήρους κυριαρχίας. Πρόκειται για δικαιώματα “αποκλειστικής εκμετάλλευσης” οικονομικών πόρων. Κοιτασμάτων στο βυθό και αλιευμάτων στα “υπερκείμενα” ύδατα.
Κι επειδή πέρα από τα αλιεύματα υπάρχουν πολύ σοβαρές ενδείξεις για πολύ σοβαρά κοιτάσματα υδρογονανθράκων κάτω από τον βυθό, το πρόβλημα παίρνει ευρύτερες γεω-στραγικές διαστάσεις.
Κι εδώ το Διεθνές Δίκαιο επίσης είναι σαφέστατο. Τα ελληνικά νησιά έχουν πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα. Παντού. Και στο Αιγαίο και προς την Ανατολική Μεσόγειο.
Η Τουρκία αυτό το αμφισβητεί πλήρως.
Θα μπορέσει η Ελλάδα (και η Κύπρος) να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα όπου αυτά αμφισβητούνται από την Τουρκία;
— Αν ναι, τότε θα λυνόταν και το πρόβλημα ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης συνολικά, και της απεξάρτησής της από το ρωσικό αέριο για πάντα.
— Αν όχι, τότε η Δύση συνολικά θα εκχωρούσε τον έλεγχο του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης στην Τουρκία, η οποία πλέον συνεργάζεται πλήρως στα ενεργειακά με την Ρωσία!
Το πρόβλημα ειδικά της ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν είναι απλώς “διμερές”. Είναι πρωτίστως ευρύτερο γεω-στρατηγικό!
Και αφορά στην ενεργειακή απεξάρτηση ολόκληρης της Ευρώπης.
Η προτεινόμενη από κάποιους – εδώ και δεκαετίες – “συνεκμετάλλευση” με την Τουρκία ΔΕΝ “λύνει” το πρόβλημα. Απλώς προσπαθεί να το παρακάμψει.
Γιατί η όποια “συνεκμετάλλευση” είναι λογική και είναι εφικτή, όταν έχει ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Δηλαδή της ΑΟΖ.
Συνεκμετάλλευση σημαίνει ότι ξέρουμε ποιά είναι τα όρια ανάμεσα στις θαλάσσιες ζώνες δύο παράκτιων χωρών και όταν υπάρχει ένα κοίτασμα που εκτείνεται ανάμεσά τους, προσπαθούμε να υπολογίσουμε τα όριά του κοιτάσματος και να βρούμε αντίστοιχο τρόπο να μοιράσουμε την εκμετάλλευσή του “δίκαια”, αφού είναι από το φύση του “ενιαίο”.
Εδώ όμως η Τουρκία δεν δέχεται ότι εμείς έχουμε οποιοδήποτε δικαίωμα πάνω στην ΑΟΖ των ελληνικών νησιών (της Κρήτης συμπεριλαμβανομένης!)
Οπότε τι νόημα έχει η “οριοθέτηση” ανάμεσα στην Τουρκία που ισχυρίζεται πώς “έχει” τα πάντα, και την Ελλάδα που (κατά την Τουρκία) δεν “έχει” τίποτα;
Αφού δεν έχει νόημα η “οριοθέτηση” ανάμεσά μας, δεν μπορεί να συμφωνηθεί ούτε “συνεκμετάλλευσή” κοινών κοιτασμάτων μεταξύ μας.
Εδώ και χώρες όπως το Ισραήλ και ο Λίβανος, που ΔΕΝ διαφωνούν για την οριοθέτηση μεταξύ τους, δεν προχώρησαν τελικά στην επικύρωση της “συνεκμετάλλευσης” γιατί… δεν αναγνωρίζει η μία την άλλη!
Πολύ περισσότερο στη δική μας περίπτωση όπου η Τουρκία δεν δέχεται καν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και δεν μπορεί να υπάρξει οριοθέτηση βάσει του Διεθνούς Δικαίου.
Η Τουρκία ισχυρίζεται πώς αυτά είναι όλα δικά της! Τελεία…
Κάποιοι θυμήθηκαν ξαφνικά και τη ρήση του Προέδρου των ΗΠΑ Τζών Κένεντυ ο οποίος έλεγε ότι ΔΕΝ πρέπει να διαπραγματευόμαστε από φόβο, αλλά και νη ΜΗ φοβόμαστε να διαπραγματευθούμε.
Συμφωνούμε απολύτως!
Πολύ σωστό αυτό που είχε πει ο Κένεντυ, πράγματι.
— Πρώτον να μην διαπραγματευόμαστε από φόβο! Αυτό να το θυμούνται κάποιοι “παπαγάλοι” στην Αθήνα, που μας επαναλαμβάνουν μονότονα ότι πρέπει να διαπραγματευθούμε με την Τουρκία για να μην οδηγηθούμε σε Πόλεμο – γιατί η Τουρκία αυτό ακριβώς μας απειλεί. Δηλαδή μας καλούν να διαπραγματευθούμε υπό το κράτος του φόβου και της απειλής…
— Δεύτερον να μην φοβόμαστε να διαπραγματευτούμε! Πολύ σωστά. Όταν τα έλεγε αυτά ο Κένεντυ, είχε προηγουμένως στείλει τον αμερικανικό στόλο να κάνει ναυτικό αποκλεισμό στην Κούβα και να εμποδίσει την εγκατάσταση σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα.
Δηλαδή ματαίωσε τα τετελεσμένα που προσπαθούσαν να επιβάλουν οι Σοβιετικοί δίπλα του!
Πρώτα ματαίωσε την δημιουργία τετελεσμένων σε βάρος της χώρας του, κι ΥΣΤΕΡΑ πήγε σε διαπραγμάτευση μαζί τους.
Καμία αντίρρηση.
Πότε οι γνωστοί “παπαγάλοι” έβαλαν ως προϋπόθεση για τη διαπραγμάτευσης με την Τουρκία, την ΜΑΤΑΙΩΣΗ των τουρκικών τετελεσμένων σε βάρος μας;
Ποτέ!
Ούτε τους περνάει από το μυαλουδάκι…
Εδώ δεν μας προτείνουν αυτό…
Μας προτείνουν να αποδεχθούμε πλήρως τα τετελεσμένα, να υποχωρήσουμε πλήρως στην απειλή χρήσης βίας και να μοιραστούμε με την Τουρκία τα… δικά μας!
Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που έλεγε ο Κένεντυ…
Μη μπερδεύουμε τα σώβρακα με τις γραβάτες!
Δεν μας προτείνουν διαπραγμάτευση.
Μας σέρνουν σε άνευ όρων συνθηκολόγηση!
Κι αυτό η Ελλάδα απλώς δεν θα το δεχθεί!
Ποτέ!
Να το βγάλουν από το μυαλουδάκι…
ΥΓ. Παρεμπιπτόντως, το να λέμε ότι βάση κάθε διαπραγμάτευσης – ή διαιτησίας με την Τουρκία (στη Χάγη) – μπορεί να είναι “το Διεθνές Δίκαιο ΚΑΙ το Δίκαιο της Θάλασσας”, είναι ελαφρά “μετατόπιση γραμμής”. Εκ μέρους μας..
Πιθανόν όχι και τόσο “αθώα”…

Βάση διαπραγμάτευσης είναι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας! Τελεία. (Το λεγόμενο UNCLOS 1983, του Montego Bay).

Οι Τούρκοι και κάποιοι “καλοθελητές” μας καλούν να ζητήσουμε “διαιτησία” από τη Χάγη με συνυποσχετικό, βάσει προηγουμένων προβλέψεων του Διεθνούς Δικαίου (π.χ. Συμφωνία της Κοπεγχάγης του 1957).
Όπου δεν υπήρχε η έννοια της ΑΟΖ, όπου ΔΕΝ προβλεπόταν ότι τα νησιά έχουν πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα, δηλαδή βάσει αρχών που έχουν ξεπεραστεί πλέον από το Δίκαιο της Θάλασσας!
Δηλαδή μας ζητούν να παραιτηθούμε από τα δικαιώματα που μας αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας! Το οποίο έχουν πλήρως αναγνωρίσει πάνω από 160 κράτη…
Όταν μιλάμε για Διεθνές Δίκαιο εννοούμε αυτό που ισχύει σήμερα!
Και μόνο…
Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή