Διεθνή
Πως η ιστορία επαναλαμβάνεται: ο Ελ. Βενιζέλος, ο Χένρι Κίσινγκερ, το Δ.Δ. και τα νησιά του Αγαίου
του Δημητρίου Μερκουρίου Κόντη*
Η επανεκκίνηση του ελληνοτουρκικού διαλόγου είναι εύλογο να έχει δημιουργήσει ανησυχίες για το μέγεθος των υποχωρήσεων, για τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση θα δεχτεί πιέσεις, ώστε να διατηρηθεί η ηρεμία στο Αιγαίο. Η ιστορία των διερευνητικών επαφών Ελλάδας-Τουρκίας για την διευθέτηση του ζητήματος του Αιγαιακού Αρχιπελάγους έχει τις ρίζες της στην ταραγμένη περίοδο της παραμονής του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το καλοκαίρι του 1914, ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε στα χέρια του μια διαιτητική απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων, όπως την αποκάλεσε αργότερα, που απέδιδε σχεδόν όλα τα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή επετεύχθη με μεγάλο κόστος για τον ελληνισμό, καθώς ο ελληνικός στρατός αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την Β. Ήπειρο που πλέον αποτελούσε κομμάτι του νεοσύστατου αλβανικού κράτους.
Παρόλο που ο Βενιζέλος θεωρούσε το ζήτημα των νησιών «ως οριστικώς τερματισμένον από απόψεως Διεθνούς Δικαίου, όχι μόνον δια των Συνθηκών του Λονδίνου και των Αθηνών, αλλά δια της αποφάσεως της διαιτητικής, ας είπωμεν ούτω των μεγάλων Δυνάμεων, της στηριχθείσης επί των συνθηκών εκείνων…», η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν σταμάτησε να εγείρει αξιώσεις για τα ελληνικά νησιά και συνέχιζε να απειλεί με πόλεμο, κάνοντας πράξη την εκδίωξη του ελληνικού στοιχείου από την Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. Ο Βενιζέλος ήταν διατεθειμένος να οδηγήσει την Ελλάδα σε έναν εκ νέου πόλεμο με την Τουρκία, ώστε να προστατέψει τις ζωές και τις περιουσίες των Μικρασιατών που διώκονταν από άτακτα σώματα διωχθέντων μουσουλμάνων, που μόλις είχαν καταφθάσει από την ευρύτερη περιοχή της γεωγραφικής Μακεδονίας.
Η Μεγάλη Βρετανία επιθυμούσε ήρεμα νερά στο Αιγαίο και προσπαθούσε να διατηρήσει ίσες αποστάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το ναυτικό και των δύο χωρών ελεγχόταν απόλυτα από τους Βρετανούς, καθώς ο ναύαρχος Μαρκ Καρ είχε τεθεί επικεφαλής του ελληνικού ναυτικού, ενώ ο ναύαρχος Άρθουρ Λίμπους του τουρκικού, στο πλαίσιο βρετανικής ναυτικής αποστολής για τον εκμοντερνισμό των δύο στόλων. Οι Βρετανοί επίσης δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να ναυπηγήσουν δύο υπερσύγχρονα θωρηκτά για την Τουρκία, γνωρίζοντας πως θα χρησιμοποιηθούν εναντίον της Ελλάδας, τα οποία οσονούπω θα παραδίδονταν και θα άλλαζαν εντελώς τις ισορροπίες στο Αιγαίο.
Το Foreign Office, μόλις ενημερώθηκε για τα σχέδια του Βενιζέλου, τον αποθάρρυνε από το να προβεί σε οποιαδήποτε πολεμική ενέργεια εναντίον της Τουρκίας.
Η ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΛΥΣΗ ΗΤΑΝ ΝΑ ΚΑΘΙΣΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΕ ΕΝΑ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΒΡΟΥΝ, Ή ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
Μπορεί το 1914 η Ελλάδα να είχε το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος της, καμιά Μεγάλη Δύναμη δεν ήταν όμως διατεθειμένη να στηρίξει την εύλογη ελληνική απαίτηση: Τα νησιά του Αιγαίου με αμιγή ελληνικό πληθυσμό να περιέλθουν στην ελληνική κυριαρχία.
Η έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία σήμανε και την παύση των διωγμών και επέφερε την πολυπόθητη ηρεμία για τις Μεγάλες Δυνάμεις. Η αναλογικότητα με τις σημερινές καταστάσεις είναι εντυπωσιακή, καθώς σήμερα οι Τούρκοι έχουν σταματήσει τις υπερπτήσεις στο Αιγαίο.
Η αρχική εντύπωση που είχε αποκομίσει ο Βενιζέλος ήταν πως θα δώσει κάποιες τυπικές και ελάχιστες παραχωρήσεις στους Τούρκους, που θα ικανοποιούσαν την εθνική τους περηφάνεια και αξιοπρέπεια, ώστε να μπορέσουν τελικά να αποδεχτούν την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του ΒΑ Αιγαίου. Η πορεία των διαπραγματεύσεων όμως αποκάλυψε τις πραγματικές προθέσεις των Τούρκων. Το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η συμμαχία της Τουρκίας με την Γερμανία, ενθάρρυνε την Υψηλή Πύλη στο να ζητήσει κατ’ ουσίαν την επιστροφή της Μυτιλήνης, της Χίου, της Σάμου και της Λήμνου στην Οθωμανική κυριαρχία.
Ο Βενιζέλος τον Αύγουστο του 1914 βρέθηκε αρχικά εγκλωβισμένος σε μια διαπραγμάτευση που θα μπορούσε να ολοκληρωθεί με καταστροφικές συνέπειες για τις εθνικές μας διεκδικήσεις. Αντιπρότεινε την επιστροφή μόνο της Μυτιλήνης και της Χίου (και την προσωρινή τους μίσθωση από την Ελλάδα στα πρότυπα του Χονγκ Κόνγκ) και προσπάθησε να εξασφαλίσει την βρετανική στήριξη.
Μόνο όταν οι Βρετανοί του εγγυήθηκαν πως ο βρετανικός στόλος θα παρέμβαινε στο Αιγαίο υπέρ της Ελλάδας, ο Βενιζέλος αποχώρησε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αφήνοντας τους Τούρκους στα κρύα του λουτρού, οι οποίοι πίστευαν πως η Ελλάδα θα συμβιβαζόταν τελικά με την παραχώρηση και της Σάμου.
Η μεταστροφή της βρετανικής πολιτικής υπέρ της Ελλάδας, της οποίας θερμός υποστηρικτής ήταν ο Ουίνστων Τσώρτσιλ, ολοκληρώθηκε όταν οι Βρετανοί κατάλαβαν πως η Τουρκία είχε περάσει ολοκληρωτικά στην γερμανική σφαίρα επιρροής και δεν υπήρχε πιθανότητα επιστροφής. Σήμερα, οι ΗΠΑ μπορεί να δηλώνουν μέσω του πρεσβευτή τους Τζορτζ Τσούνης ότι η Ελλάδα είναι ένας αναντικατάστατος σύμμαχος για αυτούς, όμως γνωρίζουμε πως από την εποχή του Χάρι Τρούμαν και έκτοτε το ίδιο ισχύει και για τους Τούρκους.
Η ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΩΣΙΚΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΒΙΩΣΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΡΟΥΜΑΝ, ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΗΠΑ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΞΟΥΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.
Το 1947 πρόθεση των ΗΠΑ ήταν να μην περάσουν η Ελλάδα και η Τουρκία κάτω από τον έλεγχο της ΕΣΣΔ. Σήμερα η Ελλάδα αποτελεί δεδομένη σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ οι Τούρκοι είναι αυτοί που διατηρούν στενές οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία του Πούτιν, παρέχοντας επίσης διευκολύνσεις, ώστε να παρακαμφθούν οι περιορισμοί από το εμπάργκο των δυτικών. Παράλληλα το ζήτημα των S-400 παραμένει ανοικτό, όπως και η τελική έγκριση του τουρκικού κοινοβουλίου για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΕΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΠΟΥ ΕΠΑΙΞΑΝ ΟΙ ΗΠΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1974-1980, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ.
Οι ΗΠΑ ακολουθούν την πολιτική των ίσων αποστάσεων, που ακολουθούσαν και οι Βρετανοί το καλοκαίρι του 1914.
Σήμερα όμως οι Τούρκοι γνωρίζουν πως θα ήταν ολέθριο σφάλμα να εγκαταλείψουν το δυτικό στρατόπεδο και να προσχωρήσουν εξ ολοκλήρου στην αγκαλιά της Ρωσίας.
Άλλωστε η λάθος επιλογή τους στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο οδήγησε και στην διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Κλείνοντας θα θέλαμε να παραθέσουμε ένα απόσπασμα από τις μυστικές συνομιλίες που έλαβαν χώρα το καλοκαίρι του 1976 στο ξενοδοχείο Waldorf Astoria της Νέας Υόρκης, μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και ΗΠΑ, Δημήτρη Μπίτσιου και Χένρι Κίσινγκερ. Ο Κίσινγκερ συνομιλούσε ανεπίσημα και εκ περιτροπής με την ελληνική και την τουρκική αντιπροσωπία, στην προσπάθειά του να διαπιστώσει ποιες ήταν οι κόκκινες γραμμές των δύο χωρών. Φημολογείται πως την ίδια διαπραγματευτική τακτική θα ακολουθήσουν οι ΗΠΑ και στις σημερινές διαπραγματεύσεις.
Κίσινγκερ: Κανείς δεν αμφισβητεί τα δικαιώματά σας πέρα από τη μέση γραμμή που χαράσσεται με την ηπειρωτική χώρα [και τις Μικρασιατικές ακτές] ως σημεία βάσης. Υπάρχει το περαιτέρω πρόβλημα δραστηριότητας μεταξύ αυτής της γραμμής και του δυτικού άκρου των νησιών… Το ζητούμενο είναι να βρεθεί μια φόρμουλα που να ορίζει με σαφήνεια την αμφισβητούμενη ζώνη και που θα επισημαίνει ότι η Ελλάδα έχει διεξαγάγει έρευνα σε αυτές τις περιοχές και ότι τώρα το έχει κάνει και η Τουρκία. Αυτό δεν καθιστά αυτήν την περιοχή λιγότερο αμφισβητήσιμη, αλλά θα μπορούσε να συμφωνηθεί ότι προς το παρόν, σε αυτές τις περιοχές, κανείς δεν θα διεξάγει περαιτέρω έρευνα.
Μπίτσιος: Μην εισαγάγετε αυτή την ιδέα στο Συμβούλιο [Ασφαλείας του ΟΗΕ]. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο ισχυρισμός τους είναι ίσος με τον δικό μας. Ο ισχυρισμός μας βασίζεται στο διεθνές δίκαιο, στη Σύμβαση του 1958 [για το Δίκαιο της Θάλασσας UNCLOS I]. Ο ισχυρισμός τους δεν βασίζεται σε τίποτα.
Κίσινγκερ: Οι δικηγόροι μας στο State Department ισχυρίζονται ότι υπάρχει νομική βάση για τη χρήση της μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών εδαφών. [Σχόλιο: Να αγνοήσουμε δηλαδή την ύπαρξη των περί των 3000 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου και να αποδεχτούμε τον ευσεβή πόθο της «Γαλάζιας Πατρίδας»]
Μπίτσιος: Σε ποια βάση;
Κίσινγκερ: Δεν έχω εξετάσει το θέμα λεπτομερώς. Το σημαντικό είναι ότι αυτό δεν θα διευθετηθεί βάσει των νομικών απόψεων των ΗΠΑ ή, μάλιστα, με καθαρά νομικούς όρους οποιουδήποτε είδους… Συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχουν λόγοι για τις ΗΠΑ να προσπαθήσουν να ορίσουν την αμφισβητούμενη περιοχή.
Μπίτσιος: Όχι με την νομική έννοια, αλλά συμφωνώ ότι υπάρχουν τέτοιες περιοχές με την πολιτική έννοια.
*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι συγγραφέας και ιστορικός ερευνητής
ΠΗΓΗ: anixneuseis.gr
Απόψεις
Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία
Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, ενώ στο εσωτερικό της Γερμανίας εντείνονται οι διαφωνίες για τη συνέχιση της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο.
Στις 14 Οκτωβρίου ξεκίνησε στο Αμβούργο η δίκη του Σέρχι Κουζνέτσοφ, πρώην αξιωματικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, ο οποίος κατηγορείται για συμμετοχή στην επιχείρηση δολιοφθοράς που προκάλεσε τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream τον Σεπτέμβριο του 2022. Η γερμανική εισαγγελία αποδίδει στον κατηγορούμενο ρόλο στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση της επίθεσης, ενώ αναβάθμισε τις κατηγορίες σε εγκλήματα πολέμου.
Ο ίδιος ομολόγησε ότι ενήργησε με κρατικές εντολές, «ό,τι έκανα, το έκανα κατόπιν εντολών», μετέφερε ο συνήγορός του. Το Κίεβο αρνείται την εμπλοκή του στην καταστροφή των αγωγών. Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα για τη Γερμανία, καθώς οι Nord Stream αποτελούσαν κρίσιμη υποδομή για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η καταστροφή τους επιβάρυνε το ήδη σύνθετο ενεργειακό περιβάλλον. Το ερώτημα που επανέρχεται είναι κατά πόσο η εξέλιξη της δικαστικής έρευνας θα επηρεάσει τις σχέσεις Βερολίνου–Κιέβου και τη γερμανική πολιτική απέναντι στον πόλεμο.
Η εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και η οικονομική πίεση
Την ίδια ημέρα, στη Σαξονία-Άνχαλτ, το AfD και το BSW προώθησαν από κοινού πρόταση με τίτλο «Ειρηνευτικές συνομιλίες αντί επέκτασης του πολέμου στην Ουκρανία». Οι δύο πολιτικές δυνάμεις ζητούν άμεση κατάπαυση του πυρός, έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία, άρση των οικονομικών κυρώσεων και τερματισμό της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία, με εξαίρεση την ανθρωπιστική συνδρομή.
Η απόφαση έχει πολιτικό χαρακτήρα, καθώς η εξωτερική πολιτική και οι παραδόσεις όπλων δεν αποτελούν αρμοδιότητα ενός κρατιδίου. Αναδεικνύει, ωστόσο, την αυξανόμενη αντιπαράθεση στο εσωτερικό της Γερμανίας για τη στρατηγική που ακολουθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς επιμένει ότι η υποστήριξη της Ουκρανίας αποτελεί ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Η συζήτηση διεξάγεται ενώ τα γερμανικά νοικοκυριά αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές πιέσεις και το Βερολίνο προωθεί μεταρρυθμίσεις στην ιδιωτική συνταξιοδότηση. Στις 16 Οκτωβρίου, η ομοσπονδιακή βουλή (Bundestag) εξέτασε και ψήφισε το νομοσχέδιο για το πρόγραμμα Frühstartrente, το οποίο προβλέπει κρατική εισφορά 10 ευρώ τον μήνα για την ιδιωτική συνταξιοδοτική αποταμίευση παιδιών από την ηλικία των έξι ετών. Η παράλληλη συζήτηση για τις κοινωνικές δαπάνες και τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας τροφοδοτεί την πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με τις προτεραιότητες του κρατικού προϋπολογισμού, την στιγμή που η Γερμανία έχει έλλειμα 34δις για φέτος.
Το χρηματοδοτικό βάρος για την Ευρώπη
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η χρηματοδότηση της ουκρανικής άμυνας παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ζητήσει πρόσθετους πόρους για το 2027, εκτιμώντας ότι απαιτούνται επιπλέον 70 δισ. ευρώ. Το αίτημα αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διατηρήσει τη σημερινή κλίμακα στήριξης χωρίς να περιορίσει άλλες δημοσιονομικές προτεραιότητες, όπως η κοινωνική πολιτική, η εκπαίδευση και οι επενδύσεις.
Παράλληλα, οι δημόσιες διαφωνίες μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού προέδρου για την πορεία του πολέμου εντείνουν την αβεβαιότητα γύρω από τη μελλοντική δυτική υποστήριξη. Οι καταγγελίες για διαφθορά στην Ουκρανία ενισχύουν, επίσης, τις φωνές που ζητούν αυστηρότερο έλεγχο της διάθεσης των χρημάτων.
Η δίκη για το Nord Stream, έχει ήδη αναδείξει ένα ευρύτερο πολιτικό δίλημμα: πώς θα συνδυάσει η Γερμανία και η Ευρώπη την ενεργειακή τους ασφάλεια, τη στήριξη της Ουκρανίας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, ενώ οι οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες του πολέμου εξακολουθούν να επιβαρύνουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες;
Διεθνή
Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό
Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Σύρου προέδρου Αχμάντ αλ-Σαρέχ, στις 16 Ιουλίου 2025, με φόντο τις αιματηρές συγκρούσεις στη Σουεΐδα και την προστασία της δρούζικης κοινότητας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο Νετανιάχου φέρεται να απαίτησε την άμεση αποχώρηση των συριακών δυνάμεων από τη Σουεΐδα, προειδοποιώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, το Ισραήλ θα ενίσχυε τα στρατιωτικά πλήγματά του.
«Θα είμαι λακωνικός. Φαίνεται ότι το μήνυμα δεν έφτασε μέσω του μεσάζοντα όπως έπρεπε», φέρεται να είπε, επικαλούμενος τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ζητώντας την αποχώρηση των δυνάμεων έως τις 10:00. Ο αλ-Σαρέχ φέρεται να εξέφρασε την απογοήτευσή του για τον τρόπο με τον οποίο εξελισσόταν η επικοινωνία, ζητώντας παράλληλα προθεσμία 48 ωρών για την απομάκρυνση των δυνάμεών του. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, απέρριψε το αίτημα, επιμένοντας ότι η απόσυρση έπρεπε να προηγηθεί οποιασδήποτε άλλης συζήτησης.
Η συνομιλία φέρεται να πραγματοποιήθηκε περίπου στις 13:30, στις 16 Ιουλίου 2025, ενώ ο Νετανιάχου βρισκόταν στην περιοχή Νταλιγιάτ αλ-Καρμέλ, όπου επρόκειτο να συναντήσει τον σεΐχη Μοφίκ Ταρίφ, πνευματικό ηγέτη της δρούζικης κοινότητας στο Ισραήλ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη γραμμή επικοινωνίας συμμετείχαν επίσης ο Αμερικανός απεσταλμένος Τομ Μπάρακ, ένας μη κατονομαζόμενος μεσολαβητής από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ο σεΐχης Ταρίφ.
Περίπου μιάμιση ώρα αργότερα, το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές στη Δαμασκό, πλήττοντας, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις του συριακού Γενικού Επιτελείου και περιοχές κοντά στο προεδρικό μέγαρο. Η στρατιωτική κλιμάκωση σημειώθηκε εν μέσω της κρίσης στη Σουεΐδα, όπου οι συγκρούσεις είχαν προκαλέσει σοβαρές απώλειες και είχαν εντείνει τις ανησυχίες για την ασφάλεια των Δρούζων.
Ο Νετανιάχου είχε αναφερθεί δημόσια στην παρέμβασή του προς τον Σύρο πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι του ζήτησε να σταματήσει τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ότι η συριακή πλευρά συμμορφώθηκε. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι λεπτομέρειες των διαρροών, η συνομιλία αναδεικνύει το εύρος της ισραηλινής παρέμβασης στη συριακή κρίση και την ένταση των πιέσεων που ασκήθηκαν στη Δαμασκό.
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας