Αναλύσεις
Καμία σκλαβιά δεν είναι πιο ντροπιαστική από την εθελούσια
NULLA SERVITUS TURPIOR EST QUAM VOLUNTARIA
ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ…
«Καμία σκλαβιά δεν είναι πιο ντροπιαστική από την εθελούσια».
Το γνωστό ρητό του Λούκιου Ανναίου Σενέκα ταιριάζει γάντι στη λεγόμενη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Ό, τι χειρότερο για τους κοινοτικούς πολίτες.
Τί να πούμε;
Ασφαλώς θα πρέπει να είναι βαθιά εχθροί των λαών τους, παντελώς πωρωμένοι μειοδότες οι 27 υπερπλουσιοπάροχα αμειβόμενοι κοινοτικοί Επίτροποι/υπουργοί, αρχικομισάριοι, κομισάριοι και υποκομισάριοι, με τις στρατιές τους υπαλλήλων στην υπηρεσία τους, που «κυβερνούν» και καταθλίβουν την ίδια της ευρωπαϊκή οντότητά τους με μοναδικό απτό, συγκεκριμένο πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό όφελος των «φίλων και συμμάχων» που έφτασαν να κατέχουν όλη την Ευρώπη ως μια τεράστια 51η Πολιτεία υπό την αστερόεσσα, παντελώς άφρονες οι 705 πάμπλουτοι ευρωβουλευτές «πατέρες των ευρωπαϊκών εθνών» οι οποίοι, μολονότι δεν έχουν εκλεχθεί για να ενεργούν, μέσω του βουλευτικού τους έργου, υπέρ των συμφερόντων τρίτων ξένων και ειδικά, στην περίπτωσή μας, αμερικανικών, αλλά σίγουρα έχουν τοποθετηθεί στα έδρανά τους για να προάγουν και να υπερασπίζονται, και αυτοί μαζί με τους προηγούμενους, μόνο και αποκλειστικά τα συμφέροντα όλης της ευρωπαϊκής κοινότητας, όλοι αυτοί οι χρυσοκάνθαροι που, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν από τα 513 εκατομμύρια πολιτών, ενεπλάκησαν σε έναν ακήρυχτο πόλεμο τελείως απαξιώνοντας τη θέληση και νοημοσύνη αυτών των πολιτών, μόνο και μόνο για γην ικανοποίηση των Αμερικανών, εξουθενώνοντας ολόκληρη την Ευρώπη. Πιο έγκλημα απ’ αυτό!…
Και όχι μόνο αυτοί: μαζί τους και οι κολαούζοι τους των διαφόρων υποταγμένων Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Πολωνία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ισπανία, Βαλτικές Χώρες, Βέλγιο, Ολλανδία, κλπ. οι οποίες κι αυτές ποτέ δεν ρώτησαν τους λαούς τους αν ήθελαν να εμπλακούν σε έναν πόλεμο που μόνο αυτοί υα το «πλήρωναν» – όπως και το πληρώνουν!
Αλλά επ΄ αυτού ας είμαστε, για μια φορά τουλάχιστον, τίμιοι και ειλικρινείς με τον εαυτό μας, απλά και μόνο για την αλήθεια των γεγονότων, καλή τη πίστη.
Πώς μπορούμε να μην το αναγνωρίσουμε; Είναι ιστορικά δεδομένο και αποδεδειγμένο πως τα τελευταία εβδομήντα χρόνια δεν έχει υπάρξει ποτέ η παραμικρή υποψία ότι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις «δούλευαν» για να καταλάβουν ή ότι θα καταλάμβαναν ποτέ δυτικο-ευρωπαϊκά εδάφη, όπως και ποτέ δεν έχει υπάρξει η παραμικρή υπόνοια – και κίνδυνος – η Ρωσία να κηρύξει πόλεμο σε κάποια δυτική χώρα ή και στην ίδια την Ε.Ε. ή και να εισβάλλει σε κάποια δυτική χώρα!!
Εύκολα, επομένως, και με τα γεγονότα στο χέρι, δημιουργείται η σκέψη και η υποψία πως αυτή η μακροχρόνια «ηρεμία» μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας, που βόλευε και τους μεν και τους δε, «ενοχλούσε» πολύ τα αμερικανικά συμφέροντα στην Ευρώπη, δεν άρεζε καθόλου στους αμερικανούς κυβερνώντες ειδικά μετά τον Τραμπ, γονιδιακοί εχθροί των Ρώσων μεταξύ άλλων εχθρών!
Οπότε, βεβαίως, έπρεπε να «υπερκεραστεί», να ακυρωθεί πάση θυσία αυτή η ευρωρωσική ειρήνη.
Ήδη από το 1999 είχε αρχίσει η πραγματοποίηση των συνεπειών της νατοϊκής αθέτησης της συμφωνίας μη επέκτασης του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη (βλ. The Press Project, Π. Παπαδομανωλάκης, Νέο έγγραφο υποστηρίζει τη δέσμευση μη επέκτασης του ΝΑΤΟ στα ανατολικά, 23.2.2022, όπως παρουσίασε το Der Spiegel).
Οι Ευρωπαίοι δυτικοί σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ ακολούθησαν, πιστά σκυλιά, την αμερικανική παραβίαση των συμφωνιών δεχόμενοι την σταδιακή υπερ-εξάπλωση τους σε όλη την Ανατολική Ευρώπη ξεκινώντας από τον ποταμό ΄Ελβα και την αντίστοιχη στρατιωτική και πυραυλική αυξανόμενη πίεση και απειλή προς τη Ρωσία και τα γεω-πολιτικο-στρατηγικά συμφέροντά της, μια Ρωσία – ας το πούμε κι αυτό – που από το 1999 έμεινε στη πράξη τελείως αδρανής και αρκέστηκε μόνο στις προφορικές διατυπωμένες διαμαρτυρίες και κενές απειλές αντίδρασης στην συνεχή νατοϊκή επέκταση.
Ή μήπως τα «πράγματα» δεν είναι έτσι;!
Όλα αυτά μοιάζουν με ηλεκτρονικά παιχνίδια, αλλά δυστυχώς είναι η καθαρή πραγματικότητα! Και πιστεύουμε πως κανείς εχέφρων δεν μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο. Οι πράξεις και τα γεγονότα είναι εκεί, αδιάψευστα. Μόνο ένας τυφλός (στα μάτια αλλά προπαντός στο μυαλό( δεν θα το έβλεπε.
Όπως και κανείς δεν μπορεί να μην ομολογήσει το γεγονός ότι φανερά οι πολιτικοί σχεδιασμοί των Αμερικανών προβλέπουν και επενδύουν στην επιβολή σχεδίων παγκόσμιας επικράτησής τους και παγκόσμιας υπαγωγής σε αυτούς (γνωστή από χρόνια σε όλους η pax americana!) των λαών με πρώτους και καλύτερους τους Ευρωπαίους.
Για την αμερικανική πολιτική η Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν και δεν πρέπει να είναι ανεξάρτητοι!! Άλλωστε γιατί έγινε πρώτα η ΕΟΚ και μετά η Ε.Ε.; Για να ελέγχεται, όπως και ελέγχεται. Το ίδιο και το ευρώ. Ένα απείκασμα ελευθερίας και ανεξαρτησίας, τίποτα άλλο.
Άλλωστε – μη κοροϊδευόμαστε – οι πάνω από 800 μικρές και μεγάλες βάσεις σε πάνω από 160 χώρες στον κόσμο αυτό δεν υποδηλώνουν; Ή είμαστε τόσο ανόητοι που δεν το καταλαβαίνουμε; Ή μήπως είναι τουριστικά θέρετρα;!
Και κάτι άλλο ακόμα βασικότατο που είναι φως φανάρι, χωρίς να είσαι Άϊνστάιν: κανείς δεν μπορεί να διαψεύσει ή να αρνηθεί πως το αποτέλεσμα των επίμονων νατοϊκών επεκτάσεων δημιούργησε καταστροφικές συνθήκες για την Ευρώπη. Και ακόμη μια φορά, με πολιορκητικό κριό το ΝΑΤΟ, επιβλήθηκαν στους Ευρωπαίους, κοινοτικούς και άλλους, τα επεκτατικά αμερικανικά σχέδια τα οποία προκάλεσαν (δράση → αντίδραση) πάλι πόλεμο επί ευρωπαϊκού εδάφους.
Χωρίς να είμαστε αυτόκλητοι δικηγόροι της Ρωσίας (κανείς δεν μας χρειάζεται) είναι τοις πάσι γνωστόν πως έως τον Φλεβάρη του 2022 ουδέποτε η Ρωσία είχε απειλήσει κάποια κοινοτική ή όχι χώρα με σύγκρουση, πόλεμο ή κατάληψη μολονότι το ΝΑΤΟ – επαναλαμβάνουμε – από το 1999 δεν έκανε τίποτα άλλο από το να συνεχίζει να επεκτείνεται σε όλες τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ και πολύ κοντά στα ρωσικά σύνορα, εξαγοράζοντας τα πάντα και τους πάντες με πακτωλούς δολαρίων που άλλωστε η αμερικανική Κεντρική Τράπεζα μπορεί ννα τυπώσει όποτε θέλει και όσο θέλει!!
Αυτό κανείς καλή τη πίστη δεν μπορεί να το αγνοήσει ή να μην το παραδεχθεί!
Και όπως λένε: «τρώγοντας έρχεται η όρεξη», έτσι και οι φίλοι Αμερικανοί υπό τον νατοϊκό μανδύα δεν αρκέστηκαν στην «κατάκτηση» όλων των πρώην σοβιετικών «δορυφόρων» που επιτυχώς νατοποιήθηκαν, αλλά θέλησαν (έπρεπε) να πιέσουν ακόμη περισσότερο τους εχθρούς Ρώσους, να τους πλησιάσουν πιο πολύ με τους πυραύλους τους σίγουρα γνωρίζοντας πως αυτοί, αυτή τη φορά, και μετά από 23 χρόνια αδράνειας, θα αντιδρούσαν στην άμεση απειλή του εδάφους των.
Έτσι, με την πλήρη υποταχτική αποδοχή της μαριονέτας ΕΕ, «δημιουργήθηκε εντέχνως και η Ουκρανία, δηλαδή μια σφήνα στα ρωσικά πλευρά (και μη κάνουμε τους αφελείς που δεν καταλαβαίνουν!).
Επομένως το ΝΑΤΟ/ΗΠΑ τί πέτυχαν πάντα εις βάρος των Ευρωπαίων;
Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια: 1) την ρωσική αντενέργεια που, εκ των πραγμάτων, δεν θα μπορούσε να είναι παρά πολεμική, στρατιωτική, οικονομική, και 2) ως άμεση συνέπεια, τις επιχειρήσεις καταστροφής και εξόντωσης σε ευρωπαϊκό έδαφος(!!) με ανυπολόγιστες συνέπειες για την κοινωνία και την οικονομία των ευρωπαϊκών λαών(!!!).
Με μια βασική παρατήρηση: ενώ οι έξυπνοι/ανόητοι νατοϊκοί-ευρωπαίοι «πληρώνουν» βαρύτατο τίμημα για την επεκτατική πολιτική των Αμερικανών στην ευρωπαϊκή ήπειρο, οι Αμερικανοί έμειναν στο απυρόβλητο στην ήπειρό τους!! Ούτε γάτα, ούτε ζημιά!
Ό, τι πιο εγκληματικό από τους ευρωπαίους κοινοτικούς
Οι πανίβλακες ευρωπαίοι κοινοτικοί, και όχι μόνο, έπεσαν πάλι στη παγίδα των Αμερικανών νατοϊκών, πρόδωσαν πάλι τους λαούς τους – οι οποίοι ποτέ δεν τους εξουσιοδότησαν να παραδώσουν τα συμφέροντά τους στους Αμερικανούς, να υιοθετήσουν τα αμερικανικά συμφέροντα, τα αμερικανικά συμπλέγματα εναντίον των Ρώσων, την αμερικανική παράνοια κατάκτησης και χειραγώγησης των πάντων!!!
Οι πανίβλακες ευρωπαίοι κοινοτικοί, και όχι μόνο, πρόδωσαν πάλι τους λαούς τους και αθέτησαν εγκληματικά τις θεσμικές υποχρεώσεις τους να υπερασπιστούν μόνο τα συμφέροντα των κρατών μελών τους ενάντια οποιονδήποτε θα τα απειλούσε, των Αμερικανών συμπεριλαμβανομένων.
Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση εξαιτίας της αμερικανικής μονομανίας κατά της Ρωσίας, της μονομανίας της να θέλει σώνει και καλά να «περικυκλώσει» τη Ρωσία δήθεν γιατί η Ρωσία την απειλεί με πόλεμο(!) – με το ζόρι εχθρός! – βυθίζεται όλο και περισσότερο σε μια ύφεση ο πάτος της οποίας δεν φαίνεται πουθενά, και βυθίζεται πολύ απλά γιατί θέλησε να υπερασπιστεί θέσεις και συμφέροντα που δεν είναι δικά της, θέσεις και συμφέροντα και απαιτήσεις μόνο των Αμερικανών, αποκλειστικά των Αμερικανών!!
Σήμερα η Ευρώπη – χωρίς ποτέ να της έχει απευθυνθεί καμία πολεμική απειλή απ’ τη Ρωσία – βυθίζεται όλο και περισσότερο σε έναν ακήρυκτο πόλεμο με αυτήν χωρίς κανένα κέρδος, απλώς για να ακολουθήσει σα σκλάβα το θέλημα των υπερατλαντικιών «φίλων και συμμάχων» της οι οποίοι (το ξαναείπαμε) βλέπουν παντού φαντάσματα ρωσικών απειλών, βλέπουν – (οι μόνοι στον κόσμο!!) – παντού ανύπαρκτες ρωσικές εισβολές και ρωσικές απόπειρες παντοκρατορίας!!
Και ποιος τα βλέπει; Ακριβώς εκείνοι που είναι παντού εγκαταστημένοι (+800 βάσεις!), παντοκράτορες και εξουσιαστές!! Ποιος κοροϊδεύει ποιον;
Μια εκκωφαντικά αμετροεπής υποκρισία και ως συνέπεια μια εκκωφαντικά αμετροεπής αλαζονεία οδηγούν τους ψεύτες Δυτικούς – άκρον άωτος της μονομέρειας – στο να θέλουν να βλέπουν σε αυτόν τον ρώσο-ουκρανικό πόλεμο μόνο την αντίδραση και ποτέ τη δράση που προηγήθηκε, δηλαδή με λίγα λόγια μόνο την ρωσική εισβολή και ποτέ τις αιτίες που την προκάλεσαν!! Και όπως γνωρίζουμε και θα έπρεπε να γνωρίζουμε, πολλές υπήρξαν αυτές οι αιτίες, και μη κάνουμε που δεν ξέρουμε τίποτα! Η εισβολή δεν έγινε ex abrupt, ξαφνικά, έτσι, χωρίς κανένα λόγο, για πλάκα, αλλά σίγουρα υπήρξε η συνέπεια πολλών βασικών αιτιών που οι Δυτικοί θέλουν και υποκριτικά αποκρύπτουν διότι δεν τους συμφέρει να το αναγνωρίζουν.
Με αφορμή τα ουκρανικά «γεγονότα», πολύ σωστά ο «άρχοντας της πολιτικής», ο Χένρυ Κίζιντζερ, πάντα εξαιρετικά διαυγής στις κρίσεις του παρά τα 98 του χρόνια, μίλησε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός της Ελβετίας, τη Δευτέρα 23.5.2022, και την ομιλία του θα πρέπει να την εφαρμόσει και ο πολύ λίγος μαθουσάλας Αμερικανός Πρόεδρος, μέσα στην ανόητα εγκληματική πολεμομανία του, και να πάψει ανεγκέφαλα να φέρεται σαν τους πολεμοχαρείς συντοπίτες του ολιγάρχες των δις δολαρίων και όπλων.
Τα αυτονόητα υποστήριξε ο Κίζιντζερ – κάτι περισσότερο ξέρει από τον γέρο-Μπάιντεν που δεν ξέρει τί του γίνεται – και δηλαδή:
1) η Ρωσία ουδέποτε θα έπρεπε να αποκλειστεί από το ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας όπως κακώς, πολύ κακώς έπραξαν οι Ευρωπαίοι ηγετίσκοι της πεντάρας μετά τη κατάρρευση της ΕΣΣΔ και τη πτώση του τοίχους του Βερολίνου
2) πολύ κακώς η ΕΕ απομόνωσε τη Ρωσία αντί να την δεχθεί στους κόλπους της
3) αναχρονιστικός είναι ο δογματισμός των Ουκρανών ιθυνόντων να επιμένουν να κατέχουν εδάφη ουσιαστικά πληθυσμιακά και συνειδησιακά μη ουκρανικά, αλλά ιστορικά ρωσικά
4) ο πόλεμος πρέπει να τερματιστεί με την παραχώρηση στη Ρωσία των εδαφών τα οποία η Μόσχα και οι αυτονομιστές ρωσόφωνοι του Ντονμπάς έλεγχαν πριν από τη ρωσική εισβολή
5) γι’ αυτό πρέπει να γίνουν οι απαιτούμενες διαπραγματεύσεις χωρίς δογματικές αγκυλώσεις από τους Ουκρανούς – και να γίνουν μέσα στους επόμενους δύο μήνες πριν δημιουργηθούν «ανατροπές και εντάσεις που δύσκολα θα ξεπεραστούν»
6) γιατί «η συνέχεια του πολέμου πέραν αυτού του σημείου δεν θα αφορά πια την ελευθερία της Ουκρανίας, αλλά έναν πόλεμο εναντίον της ίδια της Ρωσίας», με τελείως απρόβλεπτες (πυρηνικές) συνέπειες σε παγκόσμιο επίπεδο
7) τελικά η Ουκρανία θα πρέπει να γίνει ουδέτερη ζώνη ασφαλείας μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ.
Τις υπ’ αριθ. 1 και 2 παρατηρήσεις του Κίζιντζερ υιοθετεί και υπογράψει πολύ πρόσφατα και η Άγγελα Μέρκελ (ομιλία της για τα 100 χρόνια του Γκόσλαρ στη Κάτω Σαξωνία), έμπειρη όπως λίγοι πολιτικός, όπως ξέρουμε, όταν αναφέρθηκε στην ανάγκη ενός σχεδιασμού «μακροπρόθεσμης πανευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας».
Φανερή λοιπόν η αντίθεσή της σε οποιοδήποτε αποκλεισμό της Ρωσίας από μια άμεση σχέση με την Ευρώπη,
Αυτό βεβαίως υπονοεί και σημαίνει επίσης μια διαμετρική αυτονόμηση του κοινοτικού συγκροτήματος από κάθε αμερικανική, προπαντός, στρατιωτική (νατοϊκή) κηδεμονία, όπως ισχύει σήμερα, και ταυτόχρονα απογαλακτισμό από κάθε ζημιογόνα υπαγωγή στα αμερικανικά επεκτατικο-κατακτητικά σχέδια επί ευρωπαϊκού εδάφους που παράνομα και καταχρηστικά οριοθετούν και θέτουν όρους (σε) όλα τα κοινοτικο-ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Με αυτά τα στοιχεία επιστρέφουμε επομένως στις δικαιοδοσίες των κυβερνώντων της ΕΕ, από τις οποίες εξαρτάται εάν η ΕΕ θα πάει κατά διαόλου ή θα σωθεί, έστω και στο παρά πέντε, αυτοί οι κυβερνώντες των οποίων ως τώρα «ο τρόπος με τον οποίο ασκούν την εξουσία είναι διεφθαρμένος» και των οποίων «οι (εθνικές) κυβερνήσεις στην πλειονότητά της είναι απλά εκτελεστικά όργανα»(των Αμερικανών), όπως εκφράστηκε πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο η Λουτσιάνα Καστελλίνα, εξέχουσα πρώην βουλεύτρια της ιταλικής Βουλής και επί 20 χρόνια ευρωβουλεύτρια.
Αυτοί οι άμυαλοι κυβερνώντες οι οποίοι μόνο και μόνο για να ακολουθήσουν τις υποδείξεις και απαιτήσεις αλλότριων συμφερόντων, κατάντησαν όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και όχι μόνο, και μετά από δυο χρόνια σκληρής πανδημίας(!), να υποφέρουν τώρα και τα πάνδεινα με την τρομερή φτιαχτή ακρίβεια που όλο και μεγαλώνει, τη φτώχεια που επεκτείνεται, τους χειμώνες που έρχονται χωρίς θέρμανση, με τις τιμές της ενέργειας στα ύψη να πλουτίζουν του επιτήδειους συνθλίβοντας τις οικογένειες και χρεοκοπώντας τες!
Διότι, κακά τα ψέματα: οι Κοινοτικοί και γενικά οι Ευρωπαίοι δεν είχαν κανένα, μα απολύτως κανένα συμφέρον να μπουν στη μέγγενη ενός καταστρεπτικού, φτωχοποιητικού πολέμου! Απολύτως κανένα συμφέρον
Αυτοί οι ίδιοι ευρωπαίοι κοινοτικοί, και όχι μόνο, οι οποίοι – ας το πούμε με το όνομά του, μη ντρεπόμαστε και μην είμαστε δήθεν υπερευαίσθητοι στις λέξεις – μετά που τα σκάτ… σαν τα πάντα, έρχονται τώρα θρασείς – ενώ οι ίδιοι ζουν μέσα στη χλιδή με όλες τις ανέσεις τους(!!) – να επιβάλλουν στους σκλαβωμένους πολίτες τους, οι οποίοι δεν έφταιξαν ποτέ σε τίποτα!!, δυσβάστακτες θυσίες, περιορισμούς στη καθημερινή ζωή, απαγορεύσεις, τιμωρίες για τα «ωραία μάτια» ενός Ζελένσκι που πολύ συχνά ήδη έδειξε πόσο τους γράφει στα παλιά του τα παπούτσια!
Και οι Ευρωπαίοι πολίτες; Από πού κι ως πού πρέπει να γίνουν τα θύματα αυτού του Ζελένσκι, του οποιουδήποτε Ζελένσκι ή Μπάϊντεν, στον οποίο δεν χρωστάνε τίποτα;!! Αυτοί οι Ευρωπαίοι πολίτες εξουσιοδότησαν ποτέ τους κοινοτικούς κυβερνώντες τους να κάνουν πόλεμο στη Ρωσία ή οπουδήποτε αλλού; Οι κοινοτικοί κυβερνώντες ζήτησαν ποτέ αν οι πολίτες τους συναινούσαν να μπλέξει τώρα η Κοινότητα σε πόλεμο με τη Ρωσία για χάρη των Αμερικανών και Ουκρανών ή οποιωνδήποτε άλλων;
Και έχει το θράσος τώρα αυτή η κυβερνητική κοινοτική αγυρτεία να μας κάνει ολόκληρη καμπάνια και να μας πει, η αδίστακτη, ότι εξαιτίας της μείωσης της γεωργικής παραγωγής που προκάλεσαν οι κυρώσεις της στη Ρωσία, «ενέκρινε»(!!!!) να τρώνε οι πληβείοι κοινοτικοί πολίτες σκουλήκια, γρύλλους και ακρίδες δήθεν γιατί εκπέμπουν λιγότερες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και έχουν και υψηλή απόδοση πρωτεϊνών!! Ξεδιάντροπη αγυρτεία, που κάποιοι θα μπορούσαν να ονομάσουν και αλητεία, που «ενέκρινε» σαν τροφή των ευρωπαίων πολιτών έντομα αντί ψωμί, κρέας και λαχανικά!
Η οργανωμένη κοροϊδία και το αίσχος μιας πολιτικής κλίκας αναιδών και αλαζόνων.
Και αυτό γιατί αυτή η αγυρτεία έμπλεξε τους πολίτες της (χωρίς να τους ρωτήσει!) στις ατέρμονες δυσκολίες και δυσπραγίες ενός πολέμου που η ίδια θέλησε και τροφοδοτεί, για τον οποίο όμως η ίδια αυτή η κοινοτική απατεωνιά δεν πληρώνει τίποτα, ζει και βασιλεύει μέσα στα πλούσια με όλα τα αγαθά γραφεία και παλάτια της, στις σαμπάνιες της και στα χαβιάρια της.
Και οι κοινοτικοί ευρωπαίοι έχουν το θράσος να μας λοιδορούν λέγοντας πως όλη αυτή η τραγική ιστορία είναι ένα πρόβλημα μόνο ευρωπαϊκό που πρέπει να λύσουμε;!
Ένα «πρόβλημα ευρωπαϊκό» που επέβαλαν οι Αμερικανοί για να πιέσουν τους Ρώσους;;!! Αστειευόμαστε;!
Μέσα στον κοινοτικό ορυμαγδό που έρχεται με τον ερχομό του χειμώνα, όλα πάνε στραβά. Ο ΟΠΕΚ αποφάσισε να μειώσει κατά 100.000 βαρέλια ημερησίως την παραγωγή πετρελαίου γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια την θρασύτατη απαίτηση των Αμερικανών να αυξήσει την παραγωγή για να πέσουν οι τιμές και να ζημιωθεί η Ρωσία.
Οι υπουργοί Ενέργειας της ΕΕ, για να αντεπεξέλθουν στα έξοδα βοήθειας στον Ζελένσκι κόβουν το φυσικό αέριο στους ίδιους τους πολίτες τους (ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ), κλείνουν τις βιομηχανίες τους (ήδη έκλεισε η μεγαλύτερη χαλυβουργία της Ευρώπης), ωθούν τις τιμές των καυσίμων στα ύψη, εκτινάσσουν τον πληθωρισμό στα άκρα, ετοιμάζονται να τους «κόψουν» και το ηλεκτρικό ρεύμα καθημερινά και χειμωνιάτικα, να τους επιβάλλουν παντού μειώσεις στη ζωή τους, όλα εγκλήματα εναντίον των χωρών τους απλά για να υπακούσουν, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΕΡΔΟΣ(!), στους αλλότριους αντι-ρωσικούς πολεμοκάπηλους φανατισμούς!!
Οι κοινοτικές χώρες ωθούνται από τους κυβερνώντες τους προς την οικονομική και δημογραφική αυτοκτονία!!
Ήδη οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες πληρώνουν το ηλεκτρικό ρεύμα επτά φορές περισσότερο από τους Αμερικανούς και όταν θα αρχίσουν να πτωχεύουν η μια μετά την άλλη, τότε θα έρθουν οι «απελευθερωτές» Αμερικανοί «να τις σώσουν»(!) αγοράζοντάς τες για μια μπουκιά ψωμί!
Το ευρώ έχει περιέλθει σε δεινή θέση σε σχέση με το δολάριο και οι Αμερικανοί γελούν θριαμβευτικά. Οι κοινοτικές κυβερνήσεις αναγκάζονται να δώσουν δισεκατομμύρια ευρώ στις βασικές εταιρείες ρεύματος για να μη χρεοκοπήσουν και ρίξουν δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων στο σκοτάδι και στο κρύο, και όλα αυτά τα πληρώνουν οι ευρωπαίοι πολίτες, οι μόνοι που δεν φταίνε σε τίποτα!
Στην Αγγλία έχει τεθεί ως αναγκαστική επιλογή: ή θέρμανση ή γεύματα για τους μαθητές στα σχολεία;!
Στη Πράγα περίπου 70.000 Τσέχοι διαδήλωσαν ενάντια στην ΕΕ και στον πόλεμο που διεξάγει χωρία καμία εξουσιοδότηση, έναν πόλεμο για τον οποίο αποκλειστικά φταίνε οι κοινοτικοί κυβερνώντες και όχι οι κοινοτικοί λαοί!!!
Υπάρχει η περίπτωση να γίνει το ίδιο και σε άλλες χώρες που κοιμούνται;
Πότε οι μαριονέτες της κοινοτικής εξουσίας θα πάψουν να καθοδηγούνται απ’ τον Ζελένσκι ο οποίος ορίζει ποια γραμμή θα ακολουθήσει η ΕΕ ακολουθώντας τις «ντιρεκτίβες» των αμερικανών πατρόνων πραιτοριανών;
Αλήθεια, ξέρουν οι οδυρόμενοι Ευρωπαίοι πολίτες πως για χάρη του «μάγκα» Ζελένσκι το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος που πληρώνουν είναι ΔΕΚΑ ΦΟΡΕΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ από το κόστος που πληρώνουν οι Αμερικανοί που γελάνε;! Ξέρουν ότι ενώ οι ίδιοι υποφέρουν αφάνταστα, ειδικά το χειμώνα, οι Αμερικανοί, για χάρη των οποίων οι ενωσιακοί κοινοτικοί κάνουν ακήρυκτο πόλεμο στη Ρωσία, θα συνεχίσουν να ζουν μια χαρά χωρίς κανέναν περιορισμό, αποκλεισμό, τιμωρία, μείωση των ανέσεων;!
Είναι ακριβώς αυτή η ΕΕ που μπαίνει στον στόχαστρο, μια ΕΕ που χειραγωγεί και χειραγωγείται, που είναι ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία, για τις χιλιάδες των αμάχων που σκοτώνονται – η ΕΕ εγκληματικά υπεύθυνη που αλόγιστα «έδωσε στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ μεγάλη δύναμη» (Καστελλίνα), χωρίς να λάβει ως αντάλλαγμα τίποτα άλλο παρά καταστροφές, θανάτους, οικονομική ανέχεια, κοινωνικό υποβιβασμό, κατάπτωση σε όλες τις αξίες, ηθικές και υλικές, ενεργειακή μέγα-κρίση και ακόμη πιο μέγα επισιτιστική κρίση!
Ακριβώς εκείνο που λέγαμε πιο πάνω. Ο Θεός να μας σώσει από τέτοιους κυβερνώντες, φίλους και συμμάχους!!!
Βεβαίως, το ερώτημα είναι: πόσο θα περιμένουν οι λαοί για να ξεφορτωθούν τους γνωστούς λερωμένους με το έγκλημα της συνεχούς εσχάτης προδοσίας εις βάρος των λαών και χωρών τους;
Πάντως, πόσο δίκιο είχε ο Σενέκας όταν έλεγε nulla servitus turpior est quam voluntaria!
Κρεσέντσιο Σαντζίλιο
Ελληνιστής
……………………………………………………………………………
GEOPOLITICO
Συμπτώματα Παρακμής…
Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες της σε ουσιαστική αποτροπή. Ο Θανάσης Κ. ασκεί αιχμηρή κριτική στην πολιτική της ελληνοτουρκικής «φιλίας» και θέτει το κρίσιμο ερώτημα: πώς μπορεί η Ευρώπη να οικοδομεί στρατηγική αυτονομία, όταν εξοπλίζει μια χώρα που απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο;
Του Θανάση Κ.
* Η Τουρκία ξαναμπαίνει, βήμα-βήμα, στη δυτική αμυντική αγορά.
Γαλλία και Τουρκία υπέγραψαν πρόσφατα έναν «οδικό χάρτη» για την αμυντική τους συνεργασία. Δεν είναι συνθήκη αμυντικής συνδρομής. Δεν είναι κάτι ανάλογο με την ελληνογαλλική συμφωνία του 2021. Δεν “δεσμεύει” τη Γαλλία να υπερασπιστεί στρατιωτικά την Τουρκία.
Ας μην υπερβάλλουμε, λοιπόν.
Αλλά ας μην το υποτιμούμε κιόλας.,,
Τα Eurofighter προχωρούν. Οι Meteor, οι γαλλικοί πύραυλοι αέρος-αέρος, ανοίγουν τον δρόμο τους προς την Τουρκία. Και η Τουρκία ξαναμπαίνει σταδιακά στην αλυσίδα της δυτικής αμυντικής βιομηχανίας.
Όχι χωρίς εμπόδια…
Τα F-35 δεν τα πήρε.
Τα 40 αμερικανικά F-16 Block 70 καθυστερούν.
Τα 79 αμερικανικά πακέτα αναβάθμισης παλαιών F-16 σε Viper εγκρίθηκαν από το Κογκρέσο, αλλά στη συνέχεια η Άγκυρα απέσυρε αυτή την αμερικανική λύση και επέλεξε να προχωρήσει στην αναβάθμιση με δικές της δυνατότητες.
Οι αμερικανικοί κινητήρες F110 για το KAAN τελικά αποδεσμεύθηκαν. Αλλά δεν αποτελούν “αναβάθμιση”. Και ο τουρκικός κινητήρας, δεν αναμένεται πριν από τις αρχές της επόμενης δεκαετίας.
Το αντι-αεροπορικό SAMP/T εξακολουθεί να συναντά γαλλικές αντιρρήσεις.
Με άλλα λόγια, η Τουρκία δεν κέρδισε τα πάντα.
Αλλά κερδίζει έδαφος.
Και αυτό είναι το σημαντικό.
Γιατί κάθε φορά που συναντά ένα εμπόδιο δεν εγκαταλείπει.
Πιέζει.
Διαπραγματεύεται.
Αλλάζει δρόμο.
Αναζητά άλλη λύση.
Υπέρ-προβάλλει κι ύστερα αξιοποιεί στο μέγιστο τη “γεωπολιτική της αξία”.
Και περιμένει την κατάλληλη στιγμή.
Έτσι λειτουργούν οι χώρες που θέλουν να γίνουν περιφερειακές δυνάμεις.
Η Ελλάδα, αντιθέτως, έχει αναλάβει έναν παράξενο ρόλο: να εξηγεί στους άλλους ότι η Τουρκία είναι… “φίλη μας”.
* Η “Διακήρυξη των Αθηνών” του Δεκεμβρίου 2023 δεν είναι συνθήκη ούτε νομικά δεσμευτική συμφωνία. Είναι πολιτική διακήρυξη φιλίας και καλής γειτονίας.
Και αυτό ακριβώς ήταν το πρόβλημα.
Γιατί η διπλωματία δεν κρίνεται μόνο από το νομικό περιεχόμενο των κειμένων.
Κρίνεται και από τα μηνύματα που εκπέμπεις.
Και το μήνυμα που εκπέμψαμε τότε ήταν σαφές:
Η Τουρκία είναι “φίλη” μας!
Την ώρα που δημιουργεί συνεχώς νέα τετελεσμένα και κλιμακώνει ασταμάτητα τις προκλήσεις σε βάρος μας.
Αφού εμείς λέμε ότι, παρ’ όλα αυτά, “η Τουρκία είναι φίλη μας”,
γιατί να μην το πιστέψουν και οι άλλοι;
Γιατί οι Γάλλοι να θεωρούν ότι υπάρχει πρόβλημα, όταν συζητούν την πώληση όπλων στην Τουρκία;
Γιατί οι Γερμανοί να διστάζουν να πουλήσουν Eurofighter;
Και, κυρίως, γιατί οι χώρες της περιοχής, που έχουν δικά τους προβλήματα με την Τουρκία, να θεωρούν την Ελλάδα “φυσικό σύμμαχο” απέναντί της;
Εμείς οι ίδιοι τους διαμηνύουμε να μη περιμένουν τίποτα από μας.
* Κι εδώ βρίσκεται η ευθύνη της κυβερνητικής πολιτικής.
Δεν είναι λάθος “να συνομιλείς” με την Τουρκία. Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν πολλαπλοί δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ μας.
Δεν είναι λάθος να επιδιώκεις αποκλιμάκωση.
Λάθος είναι να βαφτίζεις «φιλική» μια συμπεριφορά που δεν είναι φιλική!
Και να στέλνεις παντού το λάθος μήνυμα…
Γιατί η συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα δεν είναι συμπεριφορά “φίλου”.
Κι αυτό πρέπει να ειπωθεί ψύχραιμα, καθαρά και απερίφραστα.
Προς πάσαν κατεύθυνση…
* Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη.
Και αυτό πρέπει να λέγεται στην Ευρώπη ξανά και ξανά.
Η Τουρκία απειλεί δύο κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ελλάδα και την Κύπρο. Και κατέχει παράνομα έδαφος ενός κράτους-μέλους: Της Κύπρου…
Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, η Ευρώπη να εξοπλίζει την Τουρκία και ταυτόχρονα να μιλά για “ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία”;
Πώς μπορεί να θέλει να γίνει “αμυντικά ανεξάρτητη” – όταν μόνη της καθίσταται αμυντικά “ανύπαρκτη”;
Όταν απειλούνται κράτη-μέλη από τρίτη χώρα και άλλα κράτη-μέλη εξοπλίζουν την τρίτη χώρα, γεωπολιτικά δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτό πρέπει να διακηρύσσει η Ελλάδα.
Σε κάθε ευρωπαϊκό συμβούλιο.
Σε κάθε Σύνοδο Κορυφής.
Στο ΝΑΤΟ.
Στα Ηνωμένα Έθνη.
Παντού.
Για να γίνει στρατηγικά αυτόνομη η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει προηγουμένως να υπάρχει. Και εξοπλίζοντας την Τουρκία την ώρα που η Τουρκία απειλεί κράτη μέλη της, η Ευρώπη αυτο-ακυρώνεται.
Αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και την Κύπρο.
Αφορά την Ευρώπη συνολικά.
Δεν είναι “κραυγή αγωνίας” της Ελλάδας προς την Ευρώπη.
Είναι “καμπανάκι” για την Ευρώπη συνολικά.
* Και μετά υπάρχει το τρίτο, το αυτονόητο.
Η Ελλάδα πρέπει να ξαναβρεί τους φυσικούς της συμμάχους στην περιοχή.
Το Ισραήλ.
Την Αίγυπτο.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Την Ανατολική Λιβύη.
Την Ινδία.
Να τους πει καθαρά:
Η Ελλάδα είναι χώρα πρώτης γραμμής απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό – αναθεωρητισμό. Δεν είναι «φίλη» της τουρκικής πολιτικής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει “αντί-τουρκική” η Πολιτική της Ελλάδας,,,
Σημαίνει ότι πρέπει να γίνει, επιτέλους, Ελληνική!
Να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.
Να αξιοποιήσει τις δυνητικές συμμαχίες της.
Να δημιουργήσει νέες.
Να προσφέρει στους άλλους λόγο να στηρίζονται στην Ελλάδα.
Γιατί σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο:
Όταν η Αθήνα διακηρύσσει ότι η Τουρκία είναι “φίλη” της, απογοητεύει όσους έχουν λόγους να φοβούνται την Τουρκία.
Και ενθαρρύνει άλλες χώρες να τα βρουν απευθείας με την Άγκυρα.
Γιατί να επενδύσει περισσότερο το Κάιρο στην Αθήνα, όταν η ίδια η Αθήνα διαβεβαιώνει ότι οι σχέσεις της με την Άγκυρα είναι “σχέσεις φιλίας”;
Φτάσαμε στο παράδοξο να υπερασπίζεται ο Νετανιάχου, στα Ηνωμένα Έθνη, την Ελλάδα και την Κύπρο απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις με μεγαλύτερη καθαρότητα από εκείνη που επιδεικνύουν οι ίδιες οι ελληνικές διπλωματικές αντιπροσωπείες.
Αυτό δεν είναι εξωτερική πολιτική. Είναι αυτοϋπονόμευση.
* Και δεν είναι η πρώτη φορά.
— Στη Λιβύη, η Τουρκία μπήκε δυναμικά και άλλαξε τον συσχετισμό.
Η Γαλλία είχε τότε κοινά συμφέροντα με εμάς.
Η Αίγυπτος και τα Εμιράτα επίσης.
Η Ανατολική Λιβύη επίσης.
Εμείς;
Χαρακτηρίσαμε τον Χαφτάρ που αντιστεκόταν στην τουρκική διείσδυση “καμένο χαρτί” και “τελειωμένο”.
Τελικά οι Γάλλοι σταμάτησαν την τουρκική διείσδυση στη Λιβύη με τη βοήθεια της Αιγύπτου και των Εμιράτων.
Μετά η Τουρκία έκανε άνοιγμα στον Χαφτάρ (που οι δικοί μας φωστήρες των είχαν “τελειωμένο”). Τώρα ο υιός Χαφτάρ τα βρήκε με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Κι εμείς απλώς είμαστε απόντες. Γιατί όλοι μας υπολογίζουν ως “φίλους” της Τουρκίας…
— Η Γαλλία μάς είχε προτείνει συμφωνία αμυντικής συνδρομής και μας πήρε πάνω από έναν χρόνο για να απαντήσουμε.
Τελικά, χρειάστηκε η κρίση των γαλλικών υποβρυχίων με την Αυστραλία για να ανοίξει ο δρόμος προς τις Belharra και την ελληνογαλλική συμφωνία. Από “σπόντα”…
Εμείς περιμέναμε την ευκαιρία. Η ευκαιρία πέρασε από μπροστά μας. Και παρά λίγο να τη χάσουμε…
Κι ύστερα διακηρύξαμε την “φιλία μας” προς την Τουρκία και τα ακυρώσαμε όλα…
Εμείς διστάζουμε και καρκινοβατούμε!
Η Τουρκία δεν περιμένει.
Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα…
* Δεν χρειάζεται να υπερτιμούμε την Τουρκία.
Πρέπει να πάψουμε να υποτιμούμε την Ελλάδα!
Γιατί η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της περιοχής που ανήκει ταυτόχρονα στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Έχει ναυτική θέση που δεσπόζει στην Ανατολική Μεσόγειο.
Έχει ενεργειακές, εμπορικές και στρατηγικές δυνατότητες.
Έχει ευκαιρίες.
Πολύ περισσότερες απ’ όσες αξιοποιεί.
Και αυτή είναι, ίσως, η μεγαλύτερη διαφορά μας με την Τουρκία.
Η Τουρκία συναντά εμπόδια και προσπαθεί να τα ξεπεράσει.
Εμείς συναντάμε ευκαιρίες και συχνά τις αφήνουμε να περάσουν.
Εκείνη πιέζει.
Εμείς καθησυχάζουμε.
Εκείνη διεκδικεί.
Εμείς εξηγούμε γιατί είμαστε “καλά παιδιά” – σε ένα σύγχρονο κόσμο ανάστατο, που κανείς δεν δίνει σημασία πια στα “καλά παιδιά”…
Εκείνη οικοδομεί επιρροή.
Εμείς διακηρύσσουμε «φιλία» με όσους μας απειλούν!
Εκείνη θέλει να γίνει περιφερειακή δύναμη.
Εμείς διστάζουμε, μήπως η διεκδίκηση του δικού μας ρόλου ενοχλήσει κάποιον.
Αυτό πρέπει να τελειώσει!
* Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να γίνει επιθετική.
Χρειάζεται να γίνει παρούσα. Και Αξιόπιστη…
Δεν χρειάζεται να ψάχνει εχθρούς.
Χρειάζεται να αναγνωρίζει τους πραγματικούς φίλους της.
Δεν χρειάζεται να κόψει τις γέφυρες με την Τουρκία.
Χρειάζεται να πάψει να στρώνει μόνη της τον δρόμο στην Τουρκία.
Γιατί η Τουρκία θα συνεχίσει να πιέζει.
Θα συνεχίσει να αναζητά όπλα.
Θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται τις αντιθέσεις των μεγάλων δυνάμεων.
Θα συνεχίσει να διεκδικεί.
Και αν εμείς συνεχίσουμε να αποκαλούμε
«φιλία» την υποχώρηση,
«σταθερότητα» την αδράνεια
και «επιτυχία» την απουσία κρίσης,
κάποια στιγμή θα ανακαλύψουμε κάτι πολύ δυσάρεστο:
η Τουρκία θα έχει γίνει περιφερειακός ηγεμόνας — κι εμείς θα έχουμε αυτοϋποβιβαστεί σε παρατηρητή της δικής μας ανυπαρξίας.
Μαζί, και της ανυπαρξίας της Ευρώπης…
Οι ευκαιρίες δεν χάνονται όλες μαζί.
Χάνονται μία-μία.
Μέχρι να μην υπάρχουν άλλες.
Και τότε θα είναι πολύ αργά.
* Η “Συμφωνία των Αθηνών” που τώρα έχει οριστικά χρεοκοπήσει,
– αλλά ακόμα δεν έχει οριστικά εγκαταλειφθεί – δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό.
Είναι ένα ακόμα σύμπτωμα της Παρακμής του πολιτικού συστήματος, για την οποία μίλησε χθες και ο Αντώνης Σαμαράς.
Η Ελλάδα αγοράζει Belharra και Rafale, αλλά την ίδια στιγμή παραιτείται από την υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων (ορίζει την “κόκκινη γραμμή” στα 6 μίλια!) και διακηρύσσει τη… “φιλία” της με εκείνους που της τα καταπατούν. Την ίδια στιγμή ξεπλένει την Τουρκία, ώστε να εξοπλιστεί κι εκείνη με οπλικά συστήματα που πριν δεν της τα έδιναν.
Η Ελλάδα ακυρώνει την Αποτροπή της και απογοητεύει συνεχώς δυνητικούς συμμάχους της στην περιοχή.
Η Ελλάδα δεν αξιοποιεί ούτε τις δυνατότητές που έχει
ούτε τις ευκαιρίες που της παρουσιάζονται.
Ούτε οικονομικά, ούτε διπλωματικά, ούτε γεωπολιτικά.
* Κι αν πάμε ακόμα βαθύτερα: Στην Ελλάδα το πολιτικό σύστημα δεν εκπροσωπεί τη χώρα στο εξωτερικό, αλλά το “Εξωτερικό”μέσα στη χώρα!
Δεν οικοδομεί συμμαχίες έναντι κοινού εχθρού.
Αναζητεί προστάτες! Που εμφανίζονται όλο και πιο απρόθυμοι…
Και δεν θέλει ούτε να εμπνεύσει ούτε να εκπροσωπήσει τους Έλληνες.
Επιδιώκει απλώς να τους “ελέγξει”.
Και γι’ αυτό απογοητεύει όλο και περισσότερους.
Να τους ελέγξει για λογαριασμό μιας “δυτικής πολιτικής” που είτε είναι βαθιά διχασμένη, είτε έντονα αμφισβητούμενη στο εσωτερικό των χωρών της Δύσης.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι “Προπύργιο” της Ευρώπης και της Δύσης στην περιοχή – και γίνεται η “Αχίλλειος πτέρνα” της.
Και η Ευρώπη θα μπορούσε να είναι η “ατμομηχανή” της Δυτικής επιρροής στον κόσμο – και κοντεύει να γίνει η “μαύρη Τρύπα” της Δύσης.
Ό,τι άλλο συμβεί δίπλα μας ή γύρω μας,
η Ελλάδα πρέπει να σταθεί όρθια στα πόδια της
και να σταματήσει τον κατήφορο της Παρακμής της…
Κι ίσως έτσι βοηθήσουμε πραγματικά, την αληθινή Ευρώπη.
Αλλά για την ώρα πρέπει να σώσουμε τους εαυτούς μας.
Είναι πιο “επείγον” απ’ ό,τι φανταζόμαστε
και λιγότερο “ανέφικτο” απ’ ό,τι προσπαθούν να μας πείσουν…
Αναλύσεις
Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν
Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να επικαλείται μεταναστευτικές πιέσεις και απειλές για τη δημόσια ασφάλεια, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά επαρκέστερη τεκμηρίωση και σταδιακή άρση των ελέγχων, το ερώτημα γίνεται επιτακτικό: πότε ένα προσωρινό μέτρο αρχίζει να μετατρέπεται σε μόνιμο καθεστώς;
Το καθεστώς της επαναφοράς/παράτασης του ελέγχου των συνόρων στα εσωτερικά σύνορα των Κρατών – Μελών Schengen διέπεται από το άρθρο 25 του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/399, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1717, συγκεκριμένα:
Όταν απαιτείται άμεση δράση για «απρόβλεπτες απειλές», ένα Κράτος-Μέλος μπορεί να επαναφέρει ελέγχους μέγιστης αρχικής διάρκειας ως ένα μήνα. Αν η απειλή επιμένει, μπορεί να παραταθεί με ανώτατο συνολικό όριο τους τρεις μήνες.
Για «προαναγγελλόμενες ή αναμενόμενες απειλές», η αρχική επαναφορά μπορεί να γίνει για χρονικό διάστημα μέγιστης διάρκειας έξι μηνών. Κάθε παράταση μπορεί να διαρκεί ως έξι μήνες, με ανώτατο συνολικό όριο τα δύο έτη.
Σ’ εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου η «σοβαρή απειλή» επιμένει μετά το πέρας των δύο ετών, επιτρέπεται η παράταση των ελέγχων για επιπλέον έξι μήνες κάθε φορά, με απόλυτο μέγιστο όριο το ένα επιπλέον έτος (συνολικά 3 έτη). Ωστόσο, αυτό απαιτεί ειδική κοινοποίηση, επικαιροποιημένη εκτίμηση κινδύνου και ενεργοποιεί αυστηρότερο έλεγχο αναλογικότητας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Οι έλεγχοι πρέπει να επιβάλλονται μόνο ως έσχατη ανάγκη. Τα Κράτη-Μέλη υποχρεούνται πλέον:
• Ν’ αποδεικνύουν ότι εξέτασαν εναλλακτικά μέτρα, όπως η αυξημένη αστυνομική συνεργασία ή οι στοχευμένοι έλεγχοι σε παραμεθόριες ζώνες αντί για πλήρεις συνοριακούς ελέγχους.
• Να υποβάλλουν λεπτομερή εκτίμηση κινδύνου (risk assessment) που να δικαιολογεί ότι η κλίμακα και διάρκεια των ελέγχων δεν υπερβαίνουν το απολύτως απαραίτητο.
Αν οι έλεγχοι παρατείνονται για περισσότερους από δώδεκα μήνες συνολικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχρεούται (άρθρο 27α) να εκδώσει επίσημη γνώμη (opinion), ενώ δύναται να ξεκινήσει και διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ των εμπλεκόμενων Κρατών-Μελών.
Η γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιλαμβάνει τουλάχιστον:
• αξιολόγηση του κατά πόσο η επαναφορά ή η επέκταση του ελέγχου συνόρων στα εσωτερικά σύνορα συμμορφώνεται με τις αρχές της αναγκαιότητας και αναλογικότητας
• αξιολόγηση του κατά πόσο διερευνήθηκαν επαρκώς εναλλακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση της σοβαρής απειλής.
Επαναφορά ελέγχου στα κοινά της χερσαία (εσωτερικά) σύνορα της Γερμανίας
Από το Σεπτέμβριο 2024, η Γερμανία επανέφερε τους ελέγχους στα κοινά της χερσαία (εσωτερικά) σύνορα με Γαλλία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Ελβετία, Αυστρία, Τσεχία και Πολωνία και τους διατήρησε με διαδοχικές εξάμηνες παρατάσεις, λόγω μεταναστευτικών πιέσεων, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, λαθρεμπορίου και πιέσεων στη δημόσια ασφάλεια.
Στις 02 Ιουνίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε γνώμες για εννέα χώρες, μεταξύ αυτών και για τη Γερμανία [έγγραφο C (2026) 3557], με τις οποίες είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την αναγκαιότητα και αναλογικότητα των ελέγχων σ’ όλα τα εσωτερικά σύνορα χωρίς διάκριση, συστήνοντας τη σταδιακή κατάργησή τους.
Ειδικά για τη Γερμανία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι οι κοινοποιήσεις (παράτασης επαναφοράς ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα) δεν τεκμηριώνουν επαρκώς γιατί χρειάζονται έλεγχοι σ’ όλα τα κοινά χερσαία σύνορα χωρίς διάκριση, γιατί επιλέγονται εξάμηνες περίοδοι κι όχι συντομότερες, ούτε γιατί δεν αρκούν εναλλακτικά μέτρα (π.χ. στοχευμένοι αστυνομικοί έλεγχοι). Συνέστησε σταδιακή κατάργηση των εσωτερικών ελέγχων, ωστόσο δεν διαπίστωσε ρητά ότι οι έλεγχοι αυτοί είναι ασύμβατοι με το δίκαιο της Ένωσης και, συνεπώς, δεν τους σταμάτησε.
Η τελευταία παράταση (16/09/2026 – 15/03/2027), κοινοποιήθηκε τον Αύγουστο 2026 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στ’ άλλα Κράτη-Μέλη από το Γερμανό Υπουργό Εσωτερικών Alexander Dobrindt, μ’ επίσημη αιτιολογία τις συνεχιζόμενες σοβαρές απειλές για τη δημόσια ασφάλεια και τάξη, λόγω: υψηλών επιπέδων παράνομης μετανάστευσης, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, καθώς και της επίδρασης της διεθνούς κατάστασης ασφαλείας (πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας, κατάσταση στη Μέση Ανατολή και στην Κεντρική Ασία).
Η παράταση αυτή καταχωρήθηκε στο Μητρώο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ισχύει. Η διατύπωση «ισχύει αν δεν αντιταχθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή» είναι δημοσιογραφική.
Νομικά, το μέτρο ενεργοποιείται με την κοινοποίηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί ν’ ασκήσει διαδικασία παράβασης, αλλά ως τώρα δεν έχει μπλοκάρει τις παρατάσεις της επαναφοράς ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της Γερμανίας.
Με αφορμή τις διαδοχικές παρατάσεις που έχουν σημειωθεί στην επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά (κοινά χερσαία) σύνορα της Γερμανίας με τις εννέα γειτονικές της χώρες, εγείρονται γενικοί και σοβαροί προβληματισμοί:
• Αρχικά, οι συνεχείς παρατάσεις επαναφοράς των εσωτερικών ελέγχων και, συνεπώς της αναστολής λειτουργίας του Σένγκεν στο συγκεκριμένο είδος συνόρων (εν προκειμένω στα χερσαία σύνορα) για διάστημα δύο ετών, με πιθανότητα να διευρυνθεί συνολικά σε 3 έτη (ήδη το Μάρτιο 2027 θα είναι 2,5 χρόνια επαναφοράς εσωτερικών ελέγχων) εγείρουν θεμελιώδεις και σοβαρές αιτιάσεις αμφισβήτησης της ομαλής κι εύρυθμης λειτουργίας του χώρου Σένγκεν, καθώς και της βασικής φιλοσοφίας του χώρου Σένγκεν «ως χώρου ελευθερίας ασφάλειας και δικαιοσύνης», λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι Γερμανικές Αρχές δεν αιτιολόγησαν επαρκώς: την ανάγκη ελέγχων στα κοινά χερσαία σύνορα της Γερμανίας μ’ όλες τις γειτονικές της χώρες, χωρίς διάκριση, γιατί επέλεξαν εξάμηνες κι όχι συντομότερες περιόδους, καθώς και γιατί δεν αρκούν εναλλακτικά μέτρα αντί για συνεχόμενες παρατάσεις επαναφοράς των εσωτερικών ελέγχων
• Αν «οποιεσδήποτε σοβαρές απειλές στα σύνορα» δεν αιτιολογούνται κατάλληλα ή δεν είναι δυνατό ν’ αντιμετωπιστούν σε διάστημα έξι μηνών ή ενός έτους, από τις αρχές μίας χώρας όπως η Γερμανία των 85 εκατ. κατοίκων, η οποία διαθέτει επαρκή αριθμό αστυνομικών και συνοριοφυλάκων σ’ όλα τα σύνορά της (εξωτερικά κι εσωτερικά), τότε τίθενται στο τραπέζι γενικοί προβληματισμοί για τη συνολική κι εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν, ειδικά όσον αφορά μικρότερα Κράτη-Μέλη σε πληθυσμό, υποδομές/δυνατότητες/μέσα και προσωπικό επιβολής του νόμου
• Ενώ η Γερμανία διατηρεί, από το Σεπτέμβριο 2024, την επαναφορά ελέγχων στα κοινά χερσαία της (εσωτερικά) σύνορα με γειτονικά Κράτη – Μέλη, λόγω μεταναστευτικών πιέσεων, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, λαθρεμπορίου και πιέσεων στη δημόσια ασφάλεια, η Ελλάδα, παρότι τη θερινή περίοδο 2025 επικαλέστηκε «κατάσταση ανωτέρας βίας», λόγω των αυξημένων προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών δια θαλάσσης, από την Ανατολική Λιβύη στα νησιά Γαύδο και Κρήτη, καθώς και της συνακόλουθης μεγάλης πίεσης στο εθνικό μας σύστημα υποδοχής και ασύλου (με την πίεση αυτή στο σύστημα υποδοχής και ασύλου μάλιστα να εκδηλώνεται και φέτος κατά τη θερινή περίοδο 2026), δεν αιτήθηκε την επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά της σύνορα
• Με βάση πρόσφατα περιστατικά επιθέσεων, από υπηκόους τρίτων χωρών, στη Γερμανία αλλά και σε άλλα Κράτη – Μέλη ΕΕ, σε ανυποψίαστους πολίτες, η παραβατικότητα κάποιων από τους οποίους ήταν ήδη γνωστή στις αρχές επιβολής του νόμου, είναι προφανές ότι η αποτελεσματικότητα των ελέγχων στα σύνορα συνδέεται άμεσα με το επίπεδο και την ποιότητα της εσωτερικής ασφάλειας των Κρατών – Μελών ΕΕ, ενώ εγείρονται επίσης ερωτήματα γιατί αυτοί κυκλοφορούσαν ελεύθεροι ή γιατί δεν είχαν απελαθεί από την ΕΕ.
GEOPOLITICO
Το καλωσόρισμα της Γκίλφοϊλ στον Ρούμπιο και το like στην παρέμβαση Σαμαρά
Η Αμερικανίδα πρέσβης προβάλλει άμυνα, ενέργεια και επενδύσεις ως προτεραιότητες της επίσκεψης Ρούμπιο. Εντύπωση προκάλεσε η διαδικτυακή αντίδρασή της σε ανάρτηση με την κριτική του πρώην πρωθυπουργού.
Τη στρατηγική σημασία της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα υπογράμμισε η πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, συνδέοντας τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο των δύο χωρών με την αμυντική συνεργασία, την ενέργεια, το εμπόριο και τις επενδύσεις.
Σε ανάρτησή της το βράδυ της Τρίτης 6 Οκτωβρίου, η Αμερικανίδα πρέσβης καλωσόρισε τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο οποίος ηγείται της αμερικανικής αντιπροσωπείας, και χαρακτήρισε την επίσκεψη ένδειξη της ισχύος της διμερούς συμμαχίας.
«Η εταιρική σχέση ΗΠΑ–Ελλάδας δεν ήταν ποτέ ισχυρότερη», ανέφερε, τονίζοντας ότι οι δύο χώρες εργάζονται για ένα ασφαλέστερο και ευημερούν μέλλον, τόσο για τις ίδιες όσο και για την περιοχή.
Οι προτεραιότητες της Ουάσιγκτον
Η Γκιλφόιλ ενέταξε την επίσκεψη Ρούμπιο στην προώθηση των προτεραιοτήτων του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, κατονομάζοντας τρεις βασικούς τομείς: την αμυντική συνεργασία, το εμπόριο και τις επενδύσεις, καθώς και την ενεργειακή συνεργασία.
Η αναφορά της αποτυπώνει το εύρος της ατζέντας του Στρατηγικού Διαλόγου. Πέρα από τις διπλωματικές επαφές, η αμερικανική πλευρά δίνει έμφαση στις οικονομικές και ενεργειακές σχέσεις, παράλληλα με τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας.
Η ίδια σημείωσε ότι η παρουσία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών υπογραμμίζει τη δύναμη της συμμαχίας και την κοινή δέσμευση για την περαιτέρω ανάπτυξή της.
Το like στην ανάρτηση για τον Σαμαρά
Παράλληλα, ενδιαφέρον προκάλεσε μια διαφορετική κίνηση της πρέσβεως στα κοινωνικά δίκτυα: το like σε ανάρτηση που παρουσίαζε την κριτική του Αντώνη Σαμαρά για τη Βόρεια Μακεδονία και τις ελληνοβουλγαρικές σχέσεις.
Στην ανάρτηση περιλαμβάνονταν οι θέσεις του πρώην πρωθυπουργού για τις δηλώσεις της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, σχετικά με την ταυτότητα, τη γλώσσα και τον πολιτισμό της Βόρειας Μακεδονίας.
Ο Αντώνης Σαμαράς είχε επίσης επικρίνει τη συμφωνία που συνέδεσε την επιστροφή 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων στην Ελλάδα με την παράδοση των λειψάνων του τσάρου Σαμουήλ στη Βουλγαρία. Υποστήριξε ότι η Αθήνα όφειλε να διεκδικήσει το σύνολο των θρησκευτικών θησαυρών που αφαιρέθηκαν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάνοντας λόγο για υποχώρηση της ελληνικής πλευράς.
Η Γκιλφόιλ ακολουθεί, μεταξύ άλλων πολιτικών προσώπων, και τον λογαριασμό του πρώην πρωθυπουργού. Ο λόγος του συγκεκριμένου like, ωστόσο, δεν έχει διευκρινιστεί. Η διαδικτυακή αντίδραση δεν αρκεί για να συναχθεί ότι η πρέσβης υιοθετεί το σύνολο των θέσεων της ανάρτησης ή ότι αυτές εκφράζουν την επίσημη αμερικανική πολιτική.
Το σαφές δημόσιο μήνυμά της αφορά την ενίσχυση της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας. Η επίσκεψη Ρούμπιο και οι εργασίες του Στρατηγικού Διαλόγου αποτελούν το πεδίο στο οποίο αυτό το μήνυμα καλείται να αποκτήσει συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Συμπτώματα Παρακμής…
Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...
Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν
Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...
Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου
Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου
Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”
Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας