Γενικά θέματα
Κλιμάκωση στην κρίση της Ουκρανίας βλέπει ο διεθνής Τύπος
Πού οδηγούν οι εξελίξεις στα μέτωπα της Ουκρανίας και του Ευξείνου Πόντου
Τα λιμάνια του Δούναβη συνέχισαν να λειτουργούν ακόμη και μετά τη συμφωνία για τα σιτηρά που σταθεροποίησε τις ναυτιλιακές οδούς του Ευξείνου Πόντου.
Ωστόσο, πλέον βρίσκονται στο στόχαστρο της Ρωσίας, η οποία ανταποδίδει τα πυρά της Ουκρανίας. Την προηγούμενη εβδομάδα η εν λόγω εξέλιξη θορύβησε το διεθνή Τύπο. Σύμφωνα με τους ξένους αναλυτές η κλιμάκωση και διαιώνιση της κρίσης στην Ουκρανία εντατικοποιεί την ανασφάλεια και την αστάθεια στο διεθνές σκηνικό.
Την ίδια ώρα, στην Ασία, Ιάπωνες και Κινέζοι αναλυτές ασκούν κριτική στα νέα βήματα των ΗΠΑ και των συμμάχων τους με το σκεπτικό ότι κορυφώνουν την ένταση στη περιοχή. Ο ουκρανικός Τύπος δε, προειδοποιεί ότι η ακύρωση της συμφωνίας για τα ουκρανικά σιτηρά προκαλεί μεγάλα προβλήματα στην παγκόσμια αλυσίδα τροφοδότησης. Η Ουκρανία διερευνά την επέκταση της σιδηροδρομικής χωρητικότητας προς τη Βαλτική και την Αδριατική Θάλασσα. Η ΕΕ στοχεύει στη διευκόλυνση της διάθεσης του πλήρους όγκου των εξαγωγών μέσω των αλληλέγγυων οδών. Αλλά οι χερσαίες διαδρομές από μόνες τους δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τις απώλειες.
Ο δυτικός Τύπος
Σε δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας «The New York Times» που δημοσιεύτηκε στις 2 Αυγούστου, με τον τίτλο «Η Ρωσία χτυπά το ουκρανικό λιμάνι που αποτελούσε γραμμή ζωής για τη ναυτιλία» επισημάνθηκε ότι πρόσφατα η Ρωσία εξαπέλυσε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά της ουκρανικής λιμενικής πόλης Ιζμαήλ κατά μήκος του ποταμού Δούναβη νωρίς το πρωί της Τετάρτης, προκαλώντας πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης σιτηρών. Η πόλη Ιζμάηλ είναι ένα από τα πολλά μικρά λιμάνια του Δούναβη που έχουν γίνει κρίσιμη σανίδα σωτηρίας για τις ουκρανικές εξαγωγές σιτηρών από τότε που η Ρωσία απέκλεισε την πρόσβαση στα μεγάλα λιμάνια της Ουκρανίας στον Εύξεινο Πόντο. Τα χτυπήματα δείχνουν ότι η Ρωσία στοχεύει τώρα σε αυτές τις εναλλακτικές οδούς εξαγωγής μετά και την απόσυρση από τηνσυμφωνία που επιτρέπει την ασφαλή διέλευση πλοίων με σιτηρά από την Οδησσό. Τα λιμάνια του Δούναβη είχαν συνεχίσει να λειτουργούν ακόμη και μετά τη συμφωνία για τα σιτηρά που σταθεροποίησε τις ναυτιλιακές οδούς της Μαύρης Θάλασσας. Ο αποκλεισμός των ακτών από τη Ρωσία έχει αποκόψει βασικές ουκρανικές εξαγωγές, συμπεριλαμβανομένου του 30% της προμήθειας ακατέργαστου σιδήρου της Αμερικής και του μισού αερίου νέον στον κόσμο που χρησιμοποιείται για λέιζερ τσιπ. Η συμφωνία για τα σιτηρά επέτρεψε την έξοδο εκατομμυρίων τόνων, αλλά η κατάρρευσή της αφήνει τους Ουκρανούς αγρότες και πάλι αποκλεισμένους.
Σε άρθρο γνώμης με τίτλο «Η αργή εξέλιξη της ουκρανικής αντεπίθεσης προσφέρει ευκαιρία ελέγχου της πραγματικότητας, αλλά πιθανόν να αποδώσει καρπούς» που δημοσιεύτηκε στις 2 Αυγούστου στη βρετανική εφημερίδα «The Guardian» ο Julian Borger έγραψε ότι η αντεπίθεση της Ουκρανίας κατά των ρωσικών δυνάμεων έχει σημειώσει αργή πρόοδο από την έναρξη της στις αρχές Ιουνίου, αντιμετωπίζοντας οχυρωμένη άμυνα και νάρκες. Οι ελπίδες για ταχεία πρόοδο έχουν αποδειχθεί υπερβολικά αισιόδοξες μέχρι στιγμής. Τα άρματα μάχης από μόνα τους δεν μπορούν να διασπάσουν τις ρωσικές γραμμές χωρίς ολοκληρωμένη υποστήριξη από την αεροπορία και το πυροβολικό. Τα ναρκοπέδια έχουν εμποδίσει την προέλαση των τεθωρακισμένων, αναγκάζοντας την Ουκρανία να προσαρμόσει την τακτική της. Η πρόοδος εξακολουθεί να παραμένει σταδιακή, με τη Ρωσία να αντιστέκεται σθεναρά. Παρόλα αυτά, οι ειδικοί λένε ότι είναι πρόωρο να χαρακτηρίσουν την αντεπίθεση ως αποτυχία. Σημαντικές ιστορικές επιθέσεις όπως η D-Day είχαν επίσης αντιμετωπίσει παρατεταμένα αδιέξοδα προτού σημειώσουν επιτυχία. Οι σωρευτικές επιπτώσεις στο ηθικό και τις ικανότητες των Ρώσων μπορεί να αναδειχθούν μόνο με την πάροδο του χρόνου. Προς το παρόν, η Ουκρανία φαίνεται ότι θα διατηρήσει την αντεπίθεση παρά την αργή κίνηση στο χάρτη. Τα νέα δυτικά πυρομαχικά θα επιτρέψουν μήνες συνεχούς πίεσης.
Σε κύριο άρθρο με τίτλο «Ο εκβιασμός της Ρωσίας για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια είναι αδικαιολόγητος» που ήταν δημοσιευμένο στις 3 Αυγούστου, στην αγγλόφωνη έκδοση της γαλλικής εφημερίδας «Le Monde» υπογραμμίστηκε ότι η απόσυρση της Ρωσίας από τη συμφωνία για τα σιτηρά του Ευξείνου Πόντου θέτει σε κίνδυνο ζωτικής σημασίας προμήθειες τροφίμων, ιδίως σε φτωχές χώρες. Η συμφωνία που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ επέτρεψε τις ουκρανικές εξαγωγές σιτηρών μέσω ενός ασφαλούς θαλάσσιου διαδρόμου. Αλλά η Ρωσία έχει επανειλημμένα απειλήσει να εγκαταλείψει τη συμφωνία, υποστηρίζοντας ότι οι κυρώσεις εμποδίζουν τις δικές της εξαγωγές. Η Μόσχα επιθυμεί τώρα την άρση των κυρώσεων στην Αγροτική της Τράπεζα και την άρση των περιορισμών στη θαλάσσια ασφάλιση. Οι επικριτές λένε ότι η Ρωσία εκμεταλλεύεται τη συμφωνία για τη χαλάρωση των κυρώσεων, ιδίως για το πετρέλαιο. Έχοντας σημειώσει μια συγκομιδή ρεκόρ που της αφήνει μεγάλο πλεόνασμα σιτηρών, οι υψηλές τιμές ωφελούν τη Ρωσία. Ο τερματισμός της συμφωνίας θα μπορούσε να αυξήσει τις τιμές και τα εισοδήματα των αγροτών. Αν και η ανανέωση της συμφωνίας εξακολουθεί να είναι πιθανή, το ότι ο Πούτιν κρατάει κατά καιρούς την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια σε ομηρία για πολιτικούς σκοπούς είναι απαράδεκτο. Ο Παγκόσμιος Νότος θα πρέπει να αναγνωρίσει τον κυνικό εκβιασμό της Ρωσίας γύρω από μια συμφωνία που επιτρέπει τη μεταφορά 33 εκατομμυρίων τόνων ουκρανικών σιτηρώναπό τον Ιούλιο του 2022.
Σε είδηση με τίτλο «Η Πολωνία κατηγορεί τη Λευκορωσία για παραβίαση του εναέριου χώρου της», η γερμανική «DW» στις 2 Αυγούστου μετέδωσε την είδηση ότι η Πολωνία κατηγορεί τη Λευκορωσία για παραβίαση του εναέριου χώρου της, αφού δύο λευκορωσικά στρατιωτικά ελικόπτερα φέρεται να πέρασαν σε πολωνικό έδαφος την Τρίτη. Το υπουργείο Άμυνας της Πολωνίας δήλωσε ότι η εισβολή έγινε κοντά στα σύνορα κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης της Λευκορωσίας. Η Λευκορωσία αρνήθηκε οποιαδήποτε παραβίαση του πολωνικού εναέριου χώρου, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς ως “τραβηγμένους”. Η Πολωνία δήλωσε ότι ενημέρωσε το ΝΑΤΟ και κάλεσε τον υπεύθυνο των υποθέσεων της Λευκορωσίας στη Βαρσοβία για να διαμαρτυρηθεί για την “κλιμάκωση της έντασης στα πολωνο-λευκορωσικά σύνορα”. Το φερόμενο περιστατικό έρχεται εν μέσω αυξημένων ανησυχιών στην Πολωνία για τη σύμμαχο της Ρωσίας,Λευκορωσία. Η Πολωνία θορυβημένη από το γεγονός ότι μετά τη φυγή τους από τη Ρωσία οι μισθοφόροι Βάγκνερ εδρεύουν πλέον στη Λευκορωσία, έχει αναπτύξει στρατεύματα στα σύνορα. Το Σάββατο, ο πρωθυπουργός της Πολωνίας κατηγόρησε τη Λευκορωσία ότι ετοιμάζεται να βοηθήσει μετανάστες να περάσουν στην Πολωνία με σκοπό να την αποσταθεροποιήσει. Η Βαρσοβία καθώς οδεύει προς τις εκλογές βρίσκεται σε ύψιστη επιφυλακή για την αντιμετώπιση υβριδικών απειλών από το Μινσκ.
Ο ασιατικός Τύπος
Η αγγλόφωνη έκδοση της γιαπωνέζικης εφημερίδας «Asahi Shimbun» σε κύριο άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 31 Ιουλίου με τον τίτλο «Η Λευκή Βίβλος αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει πλήρως την αλλαγή της αμυντικής πολιτικής της Ιαπωνίας» ανέφερε ότι η ετήσια λευκή βίβλος της ιαπωνικής άμυνας που κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου και περιγράφει σημαντικές αλλαγές στην πολιτική ασφάλειας της χώρας δίνει έμφαση στις σοβαρές απειλές ασφάλειας από τη Ρωσία, την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα για να δικαιολογήσει την αλλαγή πολιτικής. Προσφέρει ορισμένες εξηγήσεις σχετικά με τις νέες δυνατότητες χτυπήματος εχθρικής βάσης, αν και αφήνει ασάφειες γύρω από την επιλογή στόχων και τα προληπτικά χτυπήματα. Η Λευκή Βίβλος δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει άμεσα τις ανησυχίες σχετικά με τους κινδύνους κλιμάκωσης της περιφερειακής εξοπλιστική κούρσας. Ενώ η Ιαπωνία συνεχίζει τον ανταγωνισμό της με την Κίνα, απαιτείται διαρκής διάλογος για την αποφυγή διλημμάτων ασφαλείας και για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Παράλληλα με την ενίσχυση των αποτρεπτικών δυνατοτήτων, η Ιαπωνία θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την ολοκληρωμένη ισχύ της, συμπεριλαμβανομένης της διπλωματίας και των οικονομικών εργαλείων, για να μειώσει τις εντάσεις. Αυτό είναι καθήκον όχι μόνο του υπουργείου Άμυνας αλλά ολόκληρης της κυβέρνησης. Χρειάζονται περισσότερες προσπάθειες για επικοινωνία και μείωση της έντασης παράλληλα με την ενίσχυση της άμυνας.
«Γιατί ο Μπλίνκεν σνομπάρει επανειλημμένα κατά τη διάρκεια των επισκέψεων στην Ασία και τον Ειρηνικό» είναι ο τίτλος της ανάλυσης που δημοσιεύτηκε στην αγγλόφωνη κινεζική εφημερίδα «The People’s Daily» στις 31 Ιουλίου. Σύμφωνα με την ανάλυση, κατά τη διάρκεια του πρόσφατου ταξιδιού του στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει τη Νέα Ζηλανδία να ενταχθεί στη συμμαχία AUKUS. Η υπουργός Εξωτερικών της Νέας Ζηλανδίας Νανάια Μαχούτα απέρριψε την πρόταση. Οι λόγοι για την απόρριψη των ΗΠΑ είναι σαφείς. Οι προτεραιότητες του Blinken για την οικοδόμηση μιας συμμαχίας κατά της Κίνας και την επέκταση του AUKUS έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα της περιοχής για ειρήνη, σταθερότητα και ανάπτυξη. Το σύμφωνο AUKUS κινδυνεύει να τροφοδοτήσει μια κούρσα εξοπλισμών. Παρά τις επικρίσεις των ΗΠΑ, τα έθνη της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού βλέπουν την Κίνα ως ισότιμο εταίρο και φίλο. Όταν αντιμετώπισε προκλήσεις, η Κίνα έσπευσε να βοηθήσει την Τόνγκα, παρέχοντας βοήθεια στη γεωργία, την εκπαίδευση, την υγεία και την αποκατάσταση από καταστροφές. Τα γεγονότα δείχνουν ότι η φιλία της Κίνας βασίζεται στις πράξεις, όχι μόνο στα λόγια. Η Κίνα είναι επίσης ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Νέας Ζηλανδίας. Μεταξύ μιας αντιπαράθεσης και μιας από κοινού ανάπτυξης, οι χώρες της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού προτιμούν σαφώς τη δεύτερη.
Ο ρωσικός και ουκρανικός Τύπος
«Προετοιμάζεται ο Μπάιντεν να παρατήσει την Ουκρανία για την Ταϊβάν;» είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος που δημοσιεύτηκε στην αγγλική ιστοσελίδα του ρωσικού πρακτορείου ειδήσεων «Sputnik». Το ρωσικό πρακτορείο αναφέρεται σε νέα δυτικά δημοσιεύματα και προσθέτει ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν σχεδιάζει να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για τη χρηματοδότηση στρατιωτικής βοήθειας προς την Ταϊβάν μέσω του συμπληρωματικού προϋπολογισμού για την Ουκρανία. Αυτή η εκτίμηση έρχεται μετά την πρόσφατη ανακοίνωση των ΗΠΑ ότι θα παράσχουν όπλα ύψους 345 εκατομμυρίων δολαρίων στην Ταϊβάν χρησιμοποιώντας την “προεδρική εξουσία μείωσης” που έχει χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά όπλων στην Ουκρανία. Ο πρώην αξιωματικός της CIA Λάρι Τζόνσον υποστηρίζει ότι η κίνηση αυτή δείχνει την αδιαφορία της κυβέρνησης Μπάιντεν για την Κίνα. Ενώ το αίτημα χρηματοδότησης θα εγκριθεί πιθανότατα από το Κογκρέσο, δεδομένης της διακομματικής υποστήριξης για την παροχή βοήθειας στην Ουκρανία και την Ταϊβάν, ο Τζόνσον πιστεύει ότι αυτό δεν θα σημαίνει μειωμένη βοήθεια για την Ουκρανία. Αντιθέτως, το θεωρεί ως χρήση ενός υφιστάμενου νομοθετικού οχήματος για την επιτάχυνση της βοήθειας ασφαλείας προς την Ταϊβάν. Ωστόσο, ο Τζόνσον προειδοποιεί ότι η επιμονή σε τέτοιες ενέργειες θα βλάψει περαιτέρω τις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας και θα προκαλέσει σύγκρουση. Υποστηρίζει ότι η αμερικανική υπεροψία για τη δύναμή της έχει οδηγήσει τη χώρα σε απερίσκεπτες πολιτικές.
Σε ανάλυση με τίτλο «Τέλος της πρωτοβουλίας για τα σιτηρά της Μαύρης Θάλασσας: Τι θα γίνει στη συνέχεια;», οι Kostiantyn Gridin και Nina Kurochka αναφέρουν ότι η αποχώρηση της Ρωσίας από την Πρωτοβουλία για τα σιτηρά της Μαύρης Θάλασσας έχει επιφέρει την αβεβαιότητα στις ουκρανικές εξαγωγές σιτηρών. Η συμφωνία είχε επιτρέψει πάνω από 30 εκατομμύρια τόνους εξαγωγών κατά το πρώτο έτος της. Χωρίς αυτήν, η Ουκρανία πρέπει να βασιστεί σε εναλλακτικές διαδρομές, κυρίως χερσαίες μέσω της Ευρώπης ή μέσω του Δούναβη. Οι διαδρομές αυτές επεκτάθηκαν σημαντικά μετά την έναρξη του πολέμου, αλλά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν πλήρως τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας. Οι εξαγωγές μέσω του Δούναβη έφτασαν τα 16,5 εκατομμύρια τόνους το 2022, αλλά το κόστος παραμένει υψηλότερο από τις θαλάσσιες διαδρομές. Σύμφωνα με τους αρθρογράφους, το μέλλον της συμφωνίας είναι ασαφές, καθώς η Ρωσία απαιτεί ως αντάλλαγμα ανακούφιση από τις κυρώσεις. Προς το παρόν, η Ουκρανία διερευνά την επέκταση της σιδηροδρομικής χωρητικότητας προς τη Βαλτική και την Αδριατική Θάλασσα. Η απώλεια της συμφωνίας θα μπορούσε να μειώσει την καλλιεργούμενη έκταση της Ουκρανίας έως και 30%, ενώ παράλληλα θα ανέβαζε τις παγκόσμιες τιμές. Η ΕΕ στοχεύει στη διευκόλυνση της διάθεσης του πλήρους όγκου των εξαγωγών μέσω των αλληλέγγυων οδών. Αλλά οι χερσαίες διαδρομές από μόνες τους δεν μπορούν να αντισταθμίσουν (τις απώλειες).
Πηγή: ΚΥΠΕ
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας