Σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Παρασκευής στο Δημοτικό Μέγαρο, ο Δήμος Πάφου απένειμε στον Γερουσιαστή Robert Menendez, τον τίτλο του επίτιμου δημότη της πόλης και του επέδωσε το Χρυσό Κλειδί της πόλης, παρουσία αξιωματούχων και πλήθους κόσμου.
Στο σκεπτικό της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Πάφου για την απόδοση των τιμών στον κ. Menendez τονίζεται η πολύχρονη και άοκνη δράση του για την υπεράσπιση και την κατοχύρωση του σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο, την ελευθερία, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου ως αρχών οικουμενικής εμβέλειας.
Εκφράζεται επίσης η ευγνωμοσύνη των πολιτών της Πάφου για την απαρασάλευτη και συνεπή διαχρονικά στήριξή του στην άρση της τουρκικής κατοχής της Κύπρου και την αποκατάσταση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών για όλους τους Κυπρίους μέσω της επίτευξης μιας βιώσιμης και διαρκούς λύσης του Κυπριακού Προβλήματος που θα επανενώνει τη χώρα και το λαό της.
Επισημαίνεται επίσης ότι ο Γερουσιαστής Menendez σε μια κρίσιμη για την ανθρωπότητα συγκυρία, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα εμπνευσμένου πολιτικού που με τα λόγια και τις πράξεις του παρέχει στήριξη στους αδύναμους έναντι των ισχυρών και δυναμώνει την πίστη στη δικαιοσύνη σε όλες της τις εκφάνσεις.
Η απόφαση καταλήγει με την αναγνώριση του του γεγονότος ότι ο Γερουσιαστής Menendez με τη συνολική δράση του για την υπεράσπιση υποθέσεων και συμφερόντων του Ελληνισμού μείζονος σημασίας, αναδείχθηκε αληθής και ανιδιοτελής φιλέλληνας, άξιος της ευγνωμοσύνης και της βαθύτατης εκτίμησης των απανταχού Ελλήνων.
Προσφωνώντας τον Γερουσιαστή Menendez, ο Δήμαρχος Πάφου, Φαίδωνας Φαίδωνος, υπογράμμισε ότι ο τιμώμενος με τις πράξεις, τις πρωτοβουλίες και τις παρεμβάσεις του, αποδεικνύει καθημερινά και στέλλει το εγκαρδιωτικό μήνυμα ότι στο περίπλοκο σύστημα των διεθνών σχέσεων με τα συγκρουόμενα γεωπολιτικά και άλλα συμφέροντα είναι εφικτό να εξυπηρετηθούν τα νόμιμα συμφέροντα των λαών και των κρατών μέσω της άσκησης της εξωτερικής πολιτικής στη βάση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου και της δημοκρατίας.
Συνεχίζοντας αναφέρθηκε στους κοινούς δεσμούς που ενώνουν το αμερικανικό και ελληνικό έθνος, τονίζοντας την επίδραση που δέχθηκαν οι Ιδρυτές Πατέρες των Η.Π.Α. για τον αγώνα τους έθνους τους από την αρχαία Ελλάδα και ιδιαίτερα από τη δημοκρατία της Αθήνας του Περικλή.
Πριν από την τελετή, ο Δήμαρχος Πάφου ξενάγησε τον Γερουσιαστή Menendez στην υπό ανέγερση νέα πανεπιστημιούπολη του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Βηρυτού – Mediterraneo, το οποίο θα αρχίσει τη λειτουργία του στην Πάφο στις προσεχείς μέρες.
Σε δηλώσεις του στο περιθώριο της επίσκεψης ο Δήμαρχος Πάφου τόνισε τη σημασία της λειτουργίας στην πόλη της Πάφου ενός Πανεπιστημιακού Ιδρύματος με το κύρος και τη φήμη του AUB επισημαίνοντας ότι πρόκειται για ένα γεγονός με πολλαπλή σημασία για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό.
Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων).
Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας).
Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.
Ο ρόλος του Μάρκο Ρούμπιο στη Βενεζουέλα μετά την αιχμαλωσία Μαδούρο
Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας έχει αναλάβει το σύνθετο έργο του σχεδιασμού της επόμενης ημέρας για τη Βενεζουέλα, μιας χώρας που διαθέτει τεράστια αποθέματα πετρελαίου, στον απόηχο της αιχμαλωσίας του Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις το περασμένο Σάββατο.
Ο Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος από την παιδική του ηλικία οραματιζόταν την πτώση των αριστερών καθεστώτων, καλείται πλέον, ως ο πρώτος Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών με καταγωγή από τη Λατινική Αμερική, να διαχειριστεί μια κρίσιμη γεωπολιτική πρόκληση. Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας έχει αναλάβει το σύνθετο έργο του σχεδιασμού της επόμενης ημέρας για τη Βενεζουέλα, μιας χώρας που διαθέτει τεράστια αποθέματα πετρελαίου, στον απόηχο της αιχμαλωσίας του Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις το περασμένο Σάββατο.
Εδώ και πολλά έτη, ο Ρούμπιο διατηρούσε την πάγια θέση ότι ο ηγέτης της Βενεζουέλας έπρεπε να απομακρυνθεί από την εξουσία. Το 2023, υπό την ιδιότητα του γερουσιαστή, είχε επιδιώξει ενεργά την επιβολή νέων, αυστηρότερων κυρώσεων εις βάρος του καθεστώτος, ζητώντας να υπάρξει «δημοκρατική μετάβαση στην εξουσία».
Σήμερα, ο 54χρονος Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει κατηγορηματικά ότι είναι «πρόωρο» να μιλήσει κανείς για εκλογικές διαδικασίες στη Βενεζουέλα υπό τις παρούσες συνθήκες. Αναφορικά με το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εποφθαλμιούν τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου της χώρας, ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Ουάσιγκτον πρέπει «πρώτα στήσουν στα πόδια ».
«Ο Μάρκο Ρούμπιο βλέπει μια ευκαιρία και είναι έτοιμος να απαρνηθεί κάποιες από τις θέσεις , τη δημοκρατία και τον ρόλο των ΗΠΑ ως εγγυητή εκθρόνιση (την ανατροπή) », εκτίμησε ο Μπρετ Μπρούεν, Αμερικανός πρώην διπλωμάτης, αναλύοντας την κατάσταση. Η Βενεζουέλα αποτελεί κρίσιμο ενεργειακό εταίρο για την περιοχή, καθώς προσφέρει στην Κούβα σχεδόν τη μισή ποσότητα πετρελαίου που χρειάζεται για την κάλυψη των αναγκών της.
«Αν ζούσα στην Αβάνα και ήμουν μέλος , ακόμη και λίγο», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο Ρούμπιο λίγες ώρες μετά την επιβεβαίωση της αιχμαλωσίας του Μαδούρο.
Από «μικρός Ρούμπιο» σε σύμμαχος
Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε στον διορισμό του Μάρκο Ρούμπιο ως Υπουργού Εξωτερικών, η εκλογική βάση των Ρεπουμπλικανών αιφνιδιάστηκε. Οι δύο άνδρες είχαν αντιπαρατεθεί με σφοδρότητα κατά τη διάρκεια των προκριματικών εκλογών για το χρίσμα του κόμματος το 2016. Την περίοδο εκείνη, ο Τραμπ είχε χλευάσει δημόσια τον αντίπαλό του, χαρακτηρίζοντάς τον «μικρό Μάρκο», ενώ από την πλευρά του ο Ρούμπιο είχε αφήσει να εννοηθεί ότι ο δισεκατομμυριούχος διαθέτει ασυνήθιστα μικρό πέος.
Αυτές οι προσωπικές επιθέσεις, ωστόσο, ανήκουν στο παρελθόν. Πλέον, ο Ρούμπιο αποτελεί βασικό μέλος της κυβέρνησης, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως Υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας. Πρόκειται για μια συγκέντρωση αρμοδιοτήτων που συμβαίνει για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1970 και την εποχή του Χένρι Κίσιντζερ.
Τα τρέχοντα καθήκοντά του τον κρατούν για περισσότερο καιρό εντός του Λευκού Οίκου, στο πλευρό του Προέδρου, αντί να ταξιδεύει ανά την υφήλιο για διπλωματικές επαφές, όπως έκαναν κατά κανόνα οι προκάτοχοί του.
«Θεωρούμε τον Ρούμπιο σαν τον ‘κανονικό’ άνθρωπο , αυτόν με τον οποίο μπορεί να κανείς να μιλήσει», σχολίασε διπλωμάτης που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Όμως, προφανώς, βασική », πρόσθεσε ο ίδιος αξιωματούχος.
Επί περισσότερα από 14 χρόνια που υπηρέτησε ως γερουσιαστής, ο Ρούμπιο είχε κερδίσει τον σεβασμό των συναδέλφων του, οι οποίοι ενέκριναν ομόφωνα τον διορισμό του το 2025. Έκτοτε, όμως, έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς έχει ανακαλέσει τη βίζα χιλιάδων αλλοδαπών που ζουν στις ΗΠΑ, ανάμεσά τους και φοιτητές που διαδήλωσαν στα αμερικανικά πανεπιστήμια κατά του τρόπου με τον οποίο το Ισραήλ διεξήγαγε τον πόλεμο στη Γάζα.
Πλέον, στελέχη των Δημοκρατικών δηλώνουν ότι έχουν μετανιώσει που ενέκριναν τον διορισμό του. Απαντώντας στις επικρίσεις στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο τέλος της εβδομάδας, ο Ρούμπιο εκτίμησε ότι είναι «ηλίθιο πραγματικά» να διαφωνεί κανείς με τον Αμερικανό πρόεδρο.
Ωστόσο, ο σημερινός επιθετικός τόνος έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα έγραψε ο Ρούμπιο το 2012 στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Ένας Αμερικανός Γιος» (An American Son): «Δεν αντέχω να ακούω να παρουσιάζουν τους μετανάστες σαν εισβολή ακρίδων και όχι ως ανθρώπινα όντα».
Τυφλοί, μοιραίοι και αιθεροβάμονες, οι ηγέτες της Κύπρου άδουν εν χορώ τον διζωνικόν αμανέ και δεν φοβούνται καν την μήνιν της Ιστορίας, που θα τους δαχτυλοδείχνει ως υπαίτιους της τουρκοποίησης της Κύπρου».
Στις 25 Δεκεμβρίου 2025, ημέρα των Χριστουγέννων, η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» δημοσίευσε ένα ντοκουμέντο «Σχέδιο του 1964 για τουρκοποίηση της Κερύνειας – Τι αποκαλύπτει έκθεση του Β’ Επιτελικού Γραφείου». Το κείμενο υπογράφει ο συνάδελφος Κώστας Βενιζέλος και σημειώνεται ως πηγή :«το έγγραφο είναι από αρχείο του πρέσβη Άντρου Νικολαΐδη, στο Κέντρο Μελετών Τάσσου Παπαδόπουλου».
«Σχέδιο τουρκοποίησης της Κερύνειας και μέσω αυτής τη δημιουργία ελεύθερης επικοινωνίας με την Τουρκία, είχαν καταστρώσει οι Τούρκοι το 1964. Αυτό αναφέρεται σε απόρρητη έκθεση του Γενικού Αρχείου Β’ Επιτελικού Γραφείου, ημερομηνίας 24 Ιανουαρίου 1964, με τίτλο ‘‘Παρουσιαζόμενη κατάσταση Τουρκοκυπρίων’’».
Σύνδεσμος για ολόκληρο το κείμενο με το έγγραφο εδώ
Η ‘‘αποκάλυψη’’ αυτή χρειάζεται να μελετηθεί μαζί με τα υπόλοιπα που γνωρίζουμε για τα τουρκικά σχέδια του 1963/64. Γιατί ξεγυμνώνει πλέον τις ασήκωτες ιστορικές ευθύνες και ενοχές όσων το 1977 σχεδίασαν και έδωσαν στους Τούρκους τον καταραμένο διζωνικό χάρτη στη Βιέννη (όπως ζητούσαν οι Βρετανοί) ξεπουλώντας την Κερύνεια (εξαιρουμένης της Άσσιας!). Αντί να γίνονταν όλοι μια γροθιά για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ… Αντιθέτως, Μακάριος και Τάσσος (και όσοι άλλοι πίσω από αυτούς βοήθησαν στην προετοιμασία του) με τον χάρτη έδωσαν ενσυνείδητα στους Τούρκους ό,τι αυτοί επεδίωκαν από το 1964!
Η ‘‘αποκάλυψη’’ της έκθεσης του Γενικού Αρχηγείου Β’ Επιτελικού Γραφείου, ημερ. 24 Ιανουαρίου 1964, από το αρχείο του πρέσβη Άντρου Νικολαΐδη, και που βρίσκεται στο Κέντρο Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος, δεν μπορεί να καλύψει τις τεράστιες ευθύνες και ενοχές Μακαρίου και Τ. Παπαδόπουλου για τον χάρτη που έδωσαν ξεπουλώντας την Κερύνεια το 1977. Αντιθέτως δίνει μιαν άλλη διάσταση στις ευθύνες/ενοχές τους για την παράδοση του εν λόγω χάρτη στη Βιέννη τέλος Μαρτίου 1977… Τη γνώση που είχαν από το 1963/64 για τα τουρκικά σχέδια…
Γιατί είναι αδιανόητο να πιστέψει ένας ότι… ο Άντρος Νικολαΐδης κράτησε στο αρχείο του το έγγραφο αυτό, αλλά να μη γνώριζε περί τούτου από το 1964 ο τότε Πρόεδρος Αρχ. Μακάριος! Και η υπόλοιπη ηγεσία της Κυβέρνησής του, και ο Τάσσος Παπαδόπουλος, που ήταν Υπουργός του! Και οι οποίοι πριν μόνο απόλίγες μέρες νωρίτερα είχαν βρει το έγγραφο με τις υπογραφές Κουτσιούκ και Ντενκτάς, ημερ. 14 Σεπτεμβρίου 1963, στο γραφείο του Τουρκοκύπριου Υπ. Γεωργίας, Φαζίλ Πλουμέρ. Όταν ο Πλουμέρ και άλλοι τον Δεκέμβριο του 1963 κλήθηκαν από την τουρκική ηγεσία να εγκαταλείψουν τα γραφεία τους και ν’απομονωθούν στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας…
Το έγγραφο εκείνο δημοσίευσε ο «Φ» στις 21 Φεβρουαρίου 1964 με τίτλο «Το έγγραφο της τουρκικής συνωμοσίας», στο οποίο αναφέρθηκα στο πρόσφατο άρθρο μου «Το πρώτο πραξικόπημα διάλυσης της ΚΔ 1963-64», «Σημερινή» 28.12.2025.
Ο «Φ», 21 Φεβρουαρίου 1964 – Αναφέρθηκε στο μυστικό έγγραφο που βρέθηκε στο γραφείο του Τουρκοκύπριου Yπουργού Γεωργίας Φαζίλ Πλουμέρ, ημερ. 14 Σεπτεμβρίου 1963, υπογραμμένο από τους Φ. Κουτσιούκ και Ραούφ Ντενκτάς, για την προετοιμασία του τουρκικού πραξικοπήματος που ακολούθησε, Δεκέμβριος/Ιανουάριος 1963/64, για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1964 ο «Φ» επανήλθε με – «ΝΕΟΝ ΑΠΟΡΡΗΤΟΝ τουρκικό έγγραφο – ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΑΙ αποκαλύψεις της συνωμοσίας –ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟΣ η συνενοχή της Τουρκίας – ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΕΒΑΛΛΕΤΟ Ο ΤΟΥΡΚΙΣΜΟΣ– Συμφώνησαν μετά του Μεντερές προ της υπογραφής των συμφωνιών Ζυρίχης επί της ‘‘τελικής λύσεως’’».
(Υπενθυμίζεται η μυστική συμφωνία Βρετανού Υπ. Αποικιών και Τούρκου Πρωθυπουργού Menderes στην Κωνσταντινούπολη, στις 16 Δεκεμβρίου 1956, που οδήγησε στη δήλωση στη Βουλή των Κοινοτήτων 19 Δεκεμβρίου 1956 για ξεχωριστή αυτοδιάθεση της μειονότητας των Τουρκοκυπρίων δίχως να αποκλείεται η διχοτόμηση).
Σπύρος Κυπριανού στον ΟΗΕ
Στο δημοσίευμά του στις 23 Φεβρουαρίου 1964, ο «Φ» έγραψε, μάλιστα, ότι ο τότε ΥΠΕΞ Σπύρος Κυπριανού αναφέρθηκε στα έγγραφα και σχέδια εκείνα των Τούρκων, σε ομιλία του στον ΟΗΕ.
Ο Φαζίλ Πλουμέρ
Στο κείμενο του «Φ» 25 Δεκεμβρίου 2025 γίνεται αναφορά και στον Τουρκοκύπριο Φαζίλ Πλουμέρ, τον Υπουργό Γεωργίας, στο γραφείο του οποίου βρήκαν το «έγγραφο της συνωμοσίας».
«…Τόνερ – Αρχηγός αμερικανικής αποστολής βοήθειας εν Κύπρω, ανέλαβε την αποστολή τής υπό τουρκοκυπριακή ηγεσία εκδοθείσης Λευκής Βίβλου εις Αμερικήν. Σχετικόν κατάλογον Αμερικανών ετοίμασε και παρέδωσε εις τούτον ο Φαζίλ Πλουμέρ…».
Επιπρόσθετα – Διχοτομική γραμμή με το 37% του εδάφους τουρκικό
Τον Ιούνιο του 1964 η Τουρκική Κοινοτική Συνέλευση, πρόεδρος της οποίας ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος στις 16 Ιανουαρίου 1964 στο Λονδίνο απαίτησε γεωγραφική ομοσπονδία…, εξέδωσε φυλλάδιο για «Ομοσπονδία και Κυπριακή Οικονομία». Το οποίο καθόριζε το μερίδιο που ζητούσαν «για ένα κράτος στη Βόρεια Κύπρο», με μια διαχωριστική γραμμή από τη Γιάλα μέχρι την Αμμόχωστο, που κάλυπτε το 37% του εδάφους της Κύπρουκαι ολόκληρη την ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ… Το 1974 έκαναν πράξη το σχέδιό τους.
Τις προτάσεις τους εκείνες οι Τουρκοκύπριοι έδωσαν τότε και στον Μεσολαβητή του ΟΗΕ, Δρα Galo Plaza. Ακριβώς με τη γραμμή Αττίλα της δεύτερης εισβολής το 1974. Ο οποίος τότε απέρριψε τα τουρκικά σχέδια…
Το ξεπούλημα της Κερύνειας και όχι μόνο από Μακάριο και Τ. Παπαδόπουλο. Αλλά περήφανος ο Τ.Π. που… διέσωσε την Άσσια του, που ήταν το χωριό του. Έδωσε τον χάρτη στους Τούρκους στη Βιέννη, Μάρτιο του 1977, και πήραν αέρα! Ενώ από το 1964 γνώριζαν τα τουρκικά σχέδια για τουρκοποίηση της Κερύνειας μας – 10 χρόνια πριν από τις δύο βάρβαρες τουρκικές εισβολές. Που σχεδίαζαν οι Τούρκοι βάσει των καθοδηγητικών εκθέσεων Δρος Νιχάτ Ερίμ, Νοέμβριο και Δεκέμβριο 1956. Και προετοιμάζονταν οι Βρετανοί κηδεμόνες από τις 3.1.1964 για διάλυση της ΚΔ και μετατροπή της σε ‘‘δύο constituentstates’’ και πόσους πρόσφυγες θα υποδέχονταν στις βρετανικές τους Βάσεις όταν θα ξεκινούσε η τουρκική εισβολή…
Πηγές – Βρετανικό Εθνικό Αρχείο και βιβλία γράφουσας με το 10ο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ η μόνη λύση. Η Ιστορία ήδη κάνει τη δουλειά της…
Το έγγραφο εκείνο δημοσίευσε ο «Φ» στις 21 Φεβρουαρίου 1964 με τίτλο « Το έγγραφο της τουρκικής συνωμοσίας». Στο οποίο αναφέρθηκα στο πρόσφατο άρθρο μου « Το παρασκήνιο για επιβολή της Δικοινοτικής Διζωνικής Ομοσπονδίας» «Σημερινή» 21.12.2025
Το έγγραφο εκείνο δημοσίευσε ο «Φ» στις 21 Φεβρουαρίου 1964 με τίτλο « Το έγγραφο της τουρκικής συνωμοσίας». Στο οποίο αναφέρθηκα στο πρόσφατο άρθρο μου «Το πρώτο πραξικόπημα διάλυσης της ΚΔ 1963-64» «Σημερινή» 28.12.2025
Κουρδική ανακοίνωση για μάχες στο Μαλεκσαχί: «Επίθεση σε αμάχους – εμπλοκή με δυνάμεις του καθεστώτος, νεκροί και όμηροι»
Νέα εστία έντασης καταγράφεται στο δυτικό Ιράν, με την Kurdistan National Army (SMK) να ανακοινώνει «πλήρη εμπλοκή» με δυνάμεις του ιρανικού καθεστώτος, μετά από –όπως υποστηρίζει– πυρά εναντίον αμάχων στην περιοχή Malekshahi.
Σε επίσημη ανακοίνωση που φέρει ημερομηνία 6 Ιανουαρίου 2026, η SMK υποστηρίζει ότι «ιρανικές δυνάμεις κατοχής» εξαπέλυσαν νέα επίθεση στην περιοχή, ανοίγοντας πυρ κατά πολιτών. Σύμφωνα με το κείμενο, μονάδες της SMK και ειδικά στοιχεία που αναφέρονται ως Mansht Brigade (Peshmerga from Ilam) απάντησαν «από πολλές κατευθύνσεις» και εμπλάκησαν σε συγκρούσεις. Η ίδια ανακοίνωση κάνει λόγο για δύο νεκρούς Κούρδους και 30 τραυματίες από τα πυρά των κυβερνητικών δυνάμεων, ενώ αποδίδει στις ιρανικές απώλειες τέσσερις νεκρούς και οκτώ τραυματίες από τις τάξεις των IRGC, καθώς και «σύλληψη/ομηρία» επιπλέον δυνάμεων του καθεστώτος.
Η επιχείρηση είναι η απάντηση της Τεχεράνης στη «συνεχιζόμενη καταστολή» σε κουρδικές περιοχές και δράση της SMK ήταν αποτέλεσμα «επίθεσης σε αμάχους», με ανταπόδοση από πολλαπλές κατευθύνσεις, απώλειες και «αιχμαλωσίες».
KURDISH NATIONAL ARMY ENGAGES ISLAMIC REGIME FORCES
An official statement released by the Kurdistan National Army (SMK) confirms full engagement against Iranian regime forces following an attack on civilians in Malekshahi.
Παράλληλο μέτωπο: πολιτικές προειδοποιήσεις από ΗΠΑ και «σκληρή» ρητορική
Οι ισχυρισμοί περί κλιμάκωσης στο πεδίο έρχονται καθώς οι πανεθνικές κινητοποιήσεις στο Ιράν –σύμφωνα με το ίδιο υλικό– μπαίνουν στην 11η ημέρα, με αναφορές για συνθήματα κατά του Ανώτατου Ηγέτη και εικόνες μαζικών συγκεντρώσεων σε πόλεις της χώρας. Στο ίδιο πλαίσιο καταγράφεται και η παρέμβαση του Αμερικανού γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο οποίος –σε συνέντευξη στο Fox News, όπως αναφέρεται– προειδοποίησε ότι αν συνεχιστούν οι δολοφονίες διαδηλωτών από τις δυνάμεις ασφαλείας, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα προχωρήσει σε ακραία αντίποινα στα ανώτατα επίπεδα της ιρανικής ηγεσίας.
Η ρητορική των ΗΠΑ συνδέεται με το «παράδειγμα Βενεζουέλας». Οι Αμερικανοί παρουσιάζουν τη σύλληψη Μαδούρο ως μήνυμα αποτροπής προς την Τεχεράνη, μετά τις αναφορές ότι υπάρχουν τουλάχιστον 34 νεκροί διαδηλωτές και 2.076 συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο, με την αναταραχή να απλώνεται σε 92 πόλεις και 27 επαρχίες.
Τι μένει ανοιχτό
Τα στοιχεία για απώλειες, τραυματίες και «αιχμαλωσίες» προέρχονται από ανακοίνωση της ίδιας της SMK και δεν συνοδεύονται εδώ από ανεξάρτητη επιβεβαίωση. Ωστόσο, το περιεχόμενο της ανακοίνωσης, σε συνδυασμό με το κλίμα γενικευμένων κινητοποιήσεων και την κλιμάκωση της διεθνούς ρητορικής, δείχνει ότι το ιρανικό εσωτερικό αποκτά χαρακτηριστικά πολλαπλών εστιών πίεσης: διαδηλώσεις στις πόλεις και ταυτόχρονα ένοπλες εμπλοκές σε ευαίσθητες περιφερειακές ζώνες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια και τη σταθερότητα.
Έρχεται το ανατολικό Κουρδιστάν;
Με αφορμή την αύξηση της έντασης στο δυτικό Ιράν, σε κουρδικές περιοχές, ο Ντιλιμάν Αμπντουλκαντέρ δημοσίευσε έναν χάρτη στο “X”, γράφοντας στην ανάρτηση “Ροτζελάτ! Έρχεται το ανατολικό Κουρδιστάν”. Ο Αμπντουλκαντέρ είναι συνιδρυτής και εκπρόσωπος των Αμερικανών Φίλων του Κουρδιστάν, ενός οργανισμού υπεράσπισης και εκπαίδευσης με έδρα την Ουάσινγκτον που εργάζεται για την ενίσχυση των αμερικανοκουρδικών σχέσεων. Είναι αρθρογράφος στην αγγλική έκδοση της Jerusalem Post, ερευνητικός συνεργάτης στο Endowment for Middle East Truth (EMET) και συνεργάζεται με το Φόρουμ Fikra.