Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Το πνεύμα της Λωζάννης για την Τουρκία συνοψίζεται σε μία μόνον λέξη: κυριαρχία

Δημοσιεύτηκε στις

Φωτ. Reuters

Το σωτήριον έτος 2023 ήταν σαν τρενάκι του τρόμου για τους ορθόδοξους χριστιανούς της Τουρκίας

Μπρους Κλαρκ*

Το σωτήριον έτος 2023 ήταν σαν τρενάκι του τρόμου για τους ορθόδοξους χριστιανούς της Τουρκίας. Στις 15 Αυγούστου, καθώς φαίνεται, ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα τελέσει μια συναισθηματικά φορτισμένη λειτουργία στο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά – η άδεια δόθηκε στις 24 Ιουλίου έπειτα από αναφορά, τέσσερις ημέρες νωρίτερα, ότι είχε απορριφθεί. Οι φετινοί εορτασμοί του Πάσχα στο νησί καταγωγής του Πατριάρχη, την Ιμβρο, έφεραν επίσης εκπλήξεις. Την τελευταία στιγμή επετράπη στον Ελληνα τότε υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια να συμμετάσχει μαζί με τον Παναγιώτατο στην επιτάφια λιτανεία στα απόκρημνα, βροχερά σοκάκια ενός ορεινού χωριού. Η επαναλειτουργία του εγκαταλελειμμένου αεροδρομίου του νησιού για την άφιξη του αεροσκάφους του υπουργού ήταν μια απροσδόκητη παραχώρηση έπειτα από μια περίοδο σφοδρής έντασης τις διμερείς σχέσεις.

Και κάθε τέτοια χειρονομία, μικρή ή μεγάλη, μελετάται προσεκτικά λόγω της φετινής επετείου της Συνθήκης της Λωζάννης. Για τους Ελληνες, η Συνθήκη συνδέεται κυρίως με την ανταλλαγή πληθυσμών, η οποία επιβεβαίωσε την εκδίωξη από την Τουρκία τουλάχιστον 1,3 εκατομμυρίων ανθρώπων και θεωρητικά εγγυήθηκε τα δικαιώματα όσων παρέμειναν. Η Συνθήκη καθιέρωσε επίσης μια εδαφική διευθέτηση η οποία, αν και επώδυνη, θεωρήθηκε από την Αθήνα ως βάση για την ειρήνη.

Στη συλλογική μνήμη της πολιτικής τάξης της Τουρκίας οι συνειρμοί που προκαλεί η λέξη «Λωζάννη» είναι διαφορετικοί. Το πνεύμα της Λωζάννης συνοψίζεται σε μία μόνον λέξη: κυριαρχία.

Ο λόρδος Κέρζον, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών που προήδρευε της Διάσκεψης της Λωζάννης, είπε στον εκπρόσωπο της Τουρκίας Ισμέτ Πασά: «Επαναλαμβάνετε το ίδιο τροπάριο μέρα με τη μέρα μέχρι να το βαρεθούμε – κυριαρχία, κυριαρχία, κυριαρχία…». Ο Κέρζον είχε δίκιο. Ο Ισμέτ έκανε παραχωρήσεις σε άλλους τομείς (π.χ. για την ιρακινή Μοσούλη), αρκεί να ελαχιστοποιούσε το δικαίωμα των ξένων να επηρεάζουν τις εσωτερικές υποθέσεις της Τουρκίας. Από τα μεγαλύτερα κέρδη της Λωζάννης, από τουρκικής σκοπιάς, ήταν η κατάργηση των συνθηκολογήσεων, βάσει των οποίων οι Δυτικοί απολάμβαναν εξαιρέσεις από το οθωμανικό δίκαιο. Χάρη στη Συνθήκη, μια αδύναμη αυτοκρατορία –που εκφοβιζόταν διαρκώς από ισχυρότερες– μετατράπηκε σε ένα σαφώς καθορισμένο έθνος-κράτος, του οποίου οι αφέντες θα είχαν ελεύθερα τα χέρια να εμπλακούν σε ένα σκληρό πρόγραμμα οικοδόμησης του έθνους.

Από αυτή την άποψη ο Ισμέτ δεν πέτυχε πλήρως τους διακηρυγμένους στόχους του.

Τα άρθρα 38 έως 44 της Συνθήκης της Λωζάννης υποχρεώνουν την Τουρκία να σέβεται τα θρησκευτικά, πολιτιστικά και εκπαιδευτικά δικαιώματα των μη μουσουλμάνων.

Oμως, αυτές οι υποχρεώσεις –που τηρήθηκαν πολύ σπασμωδικά– έμοιαζαν πιθανόν με μικρή παραχώρηση σε σύγκριση με τη βαθιά ανάμειξη των ξένων δυνάμεων στις υποθέσεις των οθωμανών χριστιανών τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα. Και η ανταλλαγή πληθυσμών εξασφάλιζε ότι οι μη μουσουλμανικές μειονότητες θα αποτελούσαν ένα ελάχιστο τμήμα του πληθυσμού. Oσον αφορά τους μουσουλμάνους πολίτες της Τουρκίας, η Λωζάννη έδωσε στους άρχοντες της δημοκρατίας απόλυτη ελευθερία κινήσεων, ώστε να επιβάλουν πολιτιστική ομοιομορφία.

Κατά μία έννοια, η Λωζάννη ενσάρκωσε την ιδέα του σαφώς καθορισμένου, ομογενοποιημένου έθνους-κράτους, που πολλές χώρες της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, επεδίωκαν να δημιουργήσουν μετά τον A΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αυτόν τον βαθμό, η τουρκική μνήμη της Λωζάννης έχει κάποια βάση στην ιστορική πραγματικότητα.

Το αξιοσημείωτο με τη Συνθήκη είναι ότι επέζησε τόσων πολλών ανατροπών στην παγκόσμια Ιστορία. Τη δεσπόζουσα έμφαση της Λωζάννης για κυριαρχία με σχεδόν οποιοδήποτε κόστος, σε συνδυασμό με συμφωνημένα σύνορα και σχετική ελευθερία στις εσωτερικές υποθέσεις, διαδέχθηκαν πολλές διαφορετικές τάσεις στη διπλωματία.

Τα ιδρυτικά κείμενα των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαίωσαν τις αρχές της αυτοάμυνας, της εδαφικής ακεραιότητας και της μη επίθεσης. Ταυτόχρονα, αλλά υποκριτικά, οι υπογράφοντες τη Χάρτα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ αποδέχθηκαν την υποχρέωση να σέβονται τους πολίτες τους – και να μην τους απελαύνουν. Αν και στην πράξη υπήρξαν πολύ περισσότερες μαζικές απελάσεις, η ιδέα μιας επίσημα επιβεβλημένης ανταλλαγής πληθυσμών κατέστη αδύνατη με την υιοθέτηση της Χάρτας. Ωστόσο, στο Αιγαίο, η ανταλλαγή ήταν τετελεσμένο γεγονός.

Στη συλλογική μνήμη της πολιτικής τάξης της Τουρκίας, οι συνειρμοί που προκαλεί η λέξη «Λωζάννη» είναι διαφορετικοί. Το πνεύμα της Λωζάννης συνοψίζεται σε μία μόνον λέξη: κυριαρχία.

Μέσω θεσμών όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης, ομάδες χωρών αποδέχθηκαν στη συνέχεια ένα πιο επίσημο δικαίωμα αξιολόγησης των μεταξύ τους επιδόσεων όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό οδήγησε σε αμήχανες στιγμές για την με βάση τη Λωζάννη Τουρκική Δημοκρατία, συμπεριλαμβανομένων των επιπλήξεων από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά το πνεύμα και το γράμμα της Συνθήκης της Λωζάννης επιβίωσαν σε γενικές γραμμές.

Ο τροχός γύρισε και πάλι μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, με την εμφάνιση του διεκδικητικού φιλελεύθερου διεθνισμού: την πεποίθηση ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία και το κράτος δικαίου μπορούν να εξαπλωθούν σχεδόν παντού, χάρη σε ένα μείγμα κινήτρων και απειλών. Αυτό οδήγησε σε μια περίοδο αισιοδοξίας ότι η Τουρκία θα κέρδιζε την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Eνωση και θα έλυνε όλες τις διαφορές με την Ελλάδα, προχωρώντας στις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούσαν οι Βρυξέλλες. Η αποδοχή των απαιτήσεων της Ε.Ε. θα σήμαινε την παραίτηση από την «κυριαρχία» που απαιτούσε ο Ισμέτ – και για λίγο φάνηκε ότι η σύγχρονη Τουρκία ήταν πρόθυμη να κάνει αυτή τη θυσία.

Σήμερα, έναν αιώνα μετά τη Λωζάννη, η περίοδος της φιλελεύθερης αυτοπεποίθησης φαίνεται να έχει τελειώσει για τα καλά. Η ανερχόμενη τάση στις παγκόσμιες υποθέσεις είναι η αντίδραση ενάντια στον φιλελεύθερο διεθνισμό, που καθοδηγείται από την Αμερική, μια τάση που έχει οδηγήσει σε κάποιους περίεργους συνασπισμούς – συνδέοντας τη Ρωσία, την Κίνα, τις ισλαμικές χώρες και τμήματα του παγκόσμιου Νότου.

Η αντίδραση της Τουρκίας υπήρξε βαθιά αμφίσημη. Η εγκάρδια σχέση μεταξύ του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Βλαντιμίρ Πούτιν, εν μέσω πλούσιας αντιφιλελεύθερης ρητορικής, είναι μια έκφανση του νέου Zeitgeist. Αντανακλά αμυδρά τη σοβιετοτουρκική συναντίληψη που στήριζε την εμπιστοσύνη του Ισμέτ στη Λωζάννη.

Oμως η Τουρκία δεν έχει εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ ή το Συμβούλιο της Ευρώπης. Eχει χαράξει έναν κομβικό ρόλο στη διπλωματία, που αφορά την Ουκρανία και έχει κερδίσει ένα περιθώριο ελιγμών, που κανένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ δεν απολαμβάνει. Ωστόσο, καμία από αυτές τις εξελίξεις δεν ισοδυναμεί (ακόμη) με αποκήρυξη της Λωζάννης, οι βασικές αρχές της οποίας –στην τουρκική μνήμη– συνίστανται στην εδαφική αυτοσυγκράτηση με αντάλλαγμα την ελευθερία δράσης στο εσωτερικό.

Επιστρέφουμε, για λίγο, στο Πατριαρχείο. Για τους Eλληνες, η αξιοπρεπής μεταχείριση αυτού του θεσμού είναι απλώς η ελάχιστη εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας βάσει της Λωζάννης να σέβεται τις μειονότητες. Για τον τουρκικό κρατικό μηχανισμό, η αλλοπρόσαλλη μεταχείριση του Πατριάρχη υποδηλώνει το αντίθετο: ότι οι αποφάσεις για τις δραστηριότητες των θρησκευτικών ιδρυμάτων στο εσωτερικό της Τουρκίας πρέπει να λαμβάνονται από την Τουρκία και μόνον.

Iσως ένα από τα μυστικά της επιβίωσης της Συνθήκης είναι το γεγονός ότι το πνεύμα της έχει ερμηνευθεί τόσο διαφορετικά σε κάθε πλευρά του Αιγαίου. Αυτή η διαφορά είναι επικίνδυνη, αλλά ένας κόσμος χωρίς τη Λωζάννη θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνος.

Ο κ. Μπρους Κλαρκ είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας.

Πηγή: Καθημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Απόψεις

Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία

Δημοσιεύτηκε

στις

Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, ενώ στο εσωτερικό της Γερμανίας εντείνονται οι διαφωνίες για τη συνέχιση της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο.

Στις 14 Οκτωβρίου ξεκίνησε στο Αμβούργο η δίκη του Σέρχι Κουζνέτσοφ, πρώην αξιωματικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, ο οποίος κατηγορείται για συμμετοχή στην επιχείρηση δολιοφθοράς που προκάλεσε τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream τον Σεπτέμβριο του 2022. Η γερμανική εισαγγελία αποδίδει στον κατηγορούμενο ρόλο στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση της επίθεσης, ενώ αναβάθμισε τις κατηγορίες σε εγκλήματα πολέμου.

Ο ίδιος ομολόγησε ότι ενήργησε με κρατικές εντολές, «ό,τι έκανα, το έκανα κατόπιν εντολών», μετέφερε ο συνήγορός του. Το Κίεβο αρνείται την εμπλοκή του στην καταστροφή των αγωγών. Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα για τη Γερμανία, καθώς οι Nord Stream αποτελούσαν κρίσιμη υποδομή για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η καταστροφή τους επιβάρυνε το ήδη σύνθετο ενεργειακό περιβάλλον. Το ερώτημα που επανέρχεται είναι κατά πόσο η εξέλιξη της δικαστικής έρευνας θα επηρεάσει τις σχέσεις Βερολίνου–Κιέβου και τη γερμανική πολιτική απέναντι στον πόλεμο.

Η εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και η οικονομική πίεση

Την ίδια ημέρα, στη Σαξονία-Άνχαλτ, το AfD και το BSW προώθησαν από κοινού πρόταση με τίτλο «Ειρηνευτικές συνομιλίες αντί επέκτασης του πολέμου στην Ουκρανία». Οι δύο πολιτικές δυνάμεις ζητούν άμεση κατάπαυση του πυρός, έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία, άρση των οικονομικών κυρώσεων και τερματισμό της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία, με εξαίρεση την ανθρωπιστική συνδρομή.

Η απόφαση έχει πολιτικό χαρακτήρα, καθώς η εξωτερική πολιτική και οι παραδόσεις όπλων δεν αποτελούν αρμοδιότητα ενός κρατιδίου. Αναδεικνύει, ωστόσο, την αυξανόμενη αντιπαράθεση στο εσωτερικό της Γερμανίας για τη στρατηγική που ακολουθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς επιμένει ότι η υποστήριξη της Ουκρανίας αποτελεί ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η συζήτηση διεξάγεται ενώ τα γερμανικά νοικοκυριά αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές πιέσεις και το Βερολίνο προωθεί μεταρρυθμίσεις στην ιδιωτική συνταξιοδότηση. Στις 16 Οκτωβρίου, η ομοσπονδιακή βουλή (Bundestag) εξέτασε και ψήφισε το νομοσχέδιο για το πρόγραμμα Frühstartrente, το οποίο προβλέπει κρατική εισφορά 10 ευρώ τον μήνα για την ιδιωτική συνταξιοδοτική αποταμίευση παιδιών από την ηλικία των έξι ετών. Η παράλληλη συζήτηση για τις κοινωνικές δαπάνες και τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας τροφοδοτεί την πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με τις προτεραιότητες του κρατικού προϋπολογισμού, την στιγμή που η Γερμανία έχει έλλειμα 34δις για φέτος.

Το χρηματοδοτικό βάρος για την Ευρώπη

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η χρηματοδότηση της ουκρανικής άμυνας παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ζητήσει πρόσθετους πόρους για το 2027, εκτιμώντας ότι απαιτούνται επιπλέον 70 δισ. ευρώ. Το αίτημα αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διατηρήσει τη σημερινή κλίμακα στήριξης χωρίς να περιορίσει άλλες δημοσιονομικές προτεραιότητες, όπως η κοινωνική πολιτική, η εκπαίδευση και οι επενδύσεις.

Παράλληλα, οι δημόσιες διαφωνίες μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού προέδρου για την πορεία του πολέμου εντείνουν την αβεβαιότητα γύρω από τη μελλοντική δυτική υποστήριξη. Οι καταγγελίες για διαφθορά στην Ουκρανία ενισχύουν, επίσης, τις φωνές που ζητούν αυστηρότερο έλεγχο της διάθεσης των χρημάτων.

Η δίκη για το Nord Stream, έχει ήδη αναδείξει ένα ευρύτερο πολιτικό δίλημμα: πώς θα συνδυάσει η Γερμανία και η Ευρώπη την ενεργειακή τους ασφάλεια, τη στήριξη της Ουκρανίας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, ενώ οι οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες του πολέμου εξακολουθούν να επιβαρύνουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες;

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό

Δημοσιεύτηκε

στις

Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Σύρου προέδρου Αχμάντ αλ-Σαρέχ, στις 16 Ιουλίου 2025, με φόντο τις αιματηρές συγκρούσεις στη Σουεΐδα και την προστασία της δρούζικης κοινότητας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο Νετανιάχου φέρεται να απαίτησε την άμεση αποχώρηση των συριακών δυνάμεων από τη Σουεΐδα, προειδοποιώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, το Ισραήλ θα ενίσχυε τα στρατιωτικά πλήγματά του.

«Θα είμαι λακωνικός. Φαίνεται ότι το μήνυμα δεν έφτασε μέσω του μεσάζοντα όπως έπρεπε», φέρεται να είπε, επικαλούμενος τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ζητώντας την αποχώρηση των δυνάμεων έως τις 10:00. Ο αλ-Σαρέχ φέρεται να εξέφρασε την απογοήτευσή του για τον τρόπο με τον οποίο εξελισσόταν η επικοινωνία, ζητώντας παράλληλα προθεσμία 48 ωρών για την απομάκρυνση των δυνάμεών του. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, απέρριψε το αίτημα, επιμένοντας ότι η απόσυρση έπρεπε να προηγηθεί οποιασδήποτε άλλης συζήτησης.

Η συνομιλία φέρεται να πραγματοποιήθηκε περίπου στις 13:30, στις 16 Ιουλίου 2025, ενώ ο Νετανιάχου βρισκόταν στην περιοχή Νταλιγιάτ αλ-Καρμέλ, όπου επρόκειτο να συναντήσει τον σεΐχη Μοφίκ Ταρίφ, πνευματικό ηγέτη της δρούζικης κοινότητας στο Ισραήλ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη γραμμή επικοινωνίας συμμετείχαν επίσης ο Αμερικανός απεσταλμένος Τομ Μπάρακ, ένας μη κατονομαζόμενος μεσολαβητής από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ο σεΐχης Ταρίφ.

Περίπου μιάμιση ώρα αργότερα, το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές στη Δαμασκό, πλήττοντας, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις του συριακού Γενικού Επιτελείου και περιοχές κοντά στο προεδρικό μέγαρο. Η στρατιωτική κλιμάκωση σημειώθηκε εν μέσω της κρίσης στη Σουεΐδα, όπου οι συγκρούσεις είχαν προκαλέσει σοβαρές απώλειες και είχαν εντείνει τις ανησυχίες για την ασφάλεια των Δρούζων.

Ο Νετανιάχου είχε αναφερθεί δημόσια στην παρέμβασή του προς τον Σύρο πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι του ζήτησε να σταματήσει τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ότι η συριακή πλευρά συμμορφώθηκε. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι λεπτομέρειες των διαρροών, η συνομιλία αναδεικνύει το εύρος της ισραηλινής παρέμβασης στη συριακή κρίση και την ένταση των πιέσεων που ασκήθηκαν στη Δαμασκό.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Απόψεις10 λεπτά πριν

Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία

Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Αφρική: Ινδία και Ιαπωνία κυνηγούν τα ορυκτά του μέλλοντος!

Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε...

Διεθνή2 ώρες πριν

Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό

Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Δημοφιλή