Διεθνή
Ανάλυση: Πως η Ινδία επιδιώκει αυτοδυναμία μέσω της εγχώριας αμυντικής παραγωγής
Του Δρ Rakesh Shukla / Indiannewslink.co.nz
Η αυτοδυναμία είναι ο πυλώνας στον οποίο στηρίζεται η αμυντική ικανότητα κάθε έθνους.
Η Ινδία επιδιώκει να είναι μια κυρίαρχη παγκόσμια οικονομική δύναμη με στόχο να γίνει μια οικονομία 5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ έως το 2025 και επομένως η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία και η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία έως το 2027.
Ως εκ τούτου, η Ινδία θα πρέπει να διαθέσει με συνέπεια σημαντικούς οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους για την ανάπτυξη των εγχώριων στρατιωτικών της δυνατοτήτων για να διατηρήσει τα συμφέροντά της καλά προστατευμένα.
Από την ανεξαρτησία πριν από περισσότερα από 75 χρόνια, η Ινδία ήταν μεταξύ των μεγαλύτερων εισαγωγέων αμυντικών ειδών στον κόσμο. Πάνω από το 80% των αμυντικών απαιτήσεων της χώρας μέχρι πρόσφατα ικανοποιούνταν μέσω εισαγωγών λόγω της έλλειψης εγχώριων κατασκευαστικών δυνατοτήτων και της απουσίας της απαιτούμενης τεχνολογίας. Αυτή η υπερβολική εξάρτηση από τις εισαγωγές έκανε τις αμυντικές δυνατότητες της Ινδίας εξαιρετικά ευάλωτες σε γεωπολιτικές πιέσεις και διεθνείς κυρώσεις σε περίπτωση ένοπλης σύγκρουσης με άλλο έθνος. Επίσης, αποστράγγισε το συνάλλαγμα, το οποίο διαφορετικά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Η ινδική κυβέρνηση προωθεί τις Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα στην Έρευνα και Ανάπτυξη της Αμυντικής Παραγωγής (Φωτογραφία από το Ίδρυμα Ερευνών Observer)
Οι παγκόσμιες φιλοδοξίες της Ινδίας
Ένας άλλος σημαντικός λόγος για την Ινδία για την ανάπτυξη της αυτοδυναμίας στον αμυντικό της τομέα είναι η συνοριακή διαμάχη με τους γείτονές της Πακιστάν και Κίνα και η επεκτατική πολιτική της τελευταίας.
Οι πρόσφατες συνοριακές αψιμαχίες με την Κίνα έδειξαν ότι θα χρειαστούν πρόσθετα αμυντικά εφόδια σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα οποία μπορούν να εκπληρωθούν μόνο εάν η χώρα είναι αυτοδύναμη.
Εκτός από αυτούς τους στρατηγικούς λόγους, υπάρχουν και άλλα πολύπλευρα οφέλη για την εγχώρια οικονομία αναπτύσσοντας τον αμυντικό της τομέα. Οι επενδύσεις στην αμυντική παραγωγή θα επεκτείνουν την εγχώρια βιομηχανία, θα δημιουργήσουν μεγάλες θέσεις εργασίας, θα αυξήσουν το κύρος της χώρας στο παγκόσμιο σενάριο (η Ινδία φιλοδοξεί να γίνει μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ), θα αντιμετωπίσει την επεκτατική φιλοδοξία της Κίνας και θα κερδίσει σημαντικό συνάλλαγμα για την Χώρα.
Κατά τη διάρκεια της θητείας των προηγούμενων κυβερνήσεων τις τελευταίες επτά δεκαετίες, η σημασία της αυτοδυναμίας στον αμυντικό τομέα είχε συζητηθεί συχνά, αλλά η επιτυχία ήταν ελάχιστη. Για να αντιμετωπίσει αυτό το σοβαρό ζήτημα εθνικής σημασίας, η σημερινή κυβέρνηση έλαβε μια πολιτική απόφαση πριν από περίπου πέντε χρόνια ότι η Ινδία πρέπει να δώσει την υψηλότερη προτεραιότητα στην αυτάρκεια και να εργαστεί σκληρά με εστιασμένο τρόπο για την επίτευξη αυτάρκειας στον αμυντικό τομέα.
Αυτή η νέα εθνική προτεραιότητα έλαβε το όνομα Atmanirbhar Bharat (Αυτοδύναμη Ινδία) με έμφαση στη μείωση των εισαγωγών σε όλους τους αμυντικούς τομείς, με μια σημαντική στροφή προς την ενίσχυση των εγχώριων ικανοτήτων στην παραγωγή αμυντικών ειδών.
Ένα εντυπωσιακό ταξίδι
Το ταξίδι της Ινδίας προς την αυτοδυναμία στον αμυντικό τομέα ξεκίνησε με την ίδρυση του Οργανισμού Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης (DRDO) το 1958. Πρωταρχικός του στόχος ήταν η ανάπτυξη εγχώριων τεχνολογιών για τις αμυντικές ανάγκες της χώρας. Με τα χρόνια, έχει σημειώσει κάποια πρόοδο στην ανάπτυξη μερικών τεχνολογιών για άρματα μάχης, πυραύλους και ραντάρ, αλλά το εγχώριο συστατικό στα είδη που παράγονται τοπικά ήταν οριακό. Για να επιταχύνει την αυτοδυναμία, η κυβέρνηση έκανε πολλά συγκεκριμένα βήματα τα τελευταία χρόνια.
Μεταξύ αυτών είναι τα ακόλουθα:
Make in India: Αυτό το πρόγραμμα στοχεύει στην προώθηση της εγχώριας κατασκευής αμυντικού εξοπλισμού. Η Make in India ενθαρρύνει τις ξένες εταιρείες εξοπλισμού να δημιουργήσουν εγκαταστάσεις παραγωγής στην Ινδία με την προϋπόθεση ότι θα επιτύχουν αμοιβαία συμφωνημένο εγχώριο περιεχόμενο σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ταυτόχρονα, οι εγχώριες εταιρείες έχουν λάβει κίνητρα για την κατασκευή εξοπλισμού.
Το μοντέλο στρατηγικής εταιρικής σχέσης στοχεύει στην προώθηση της ανάπτυξης της αμυντικής βιομηχανίας. Η κυβέρνηση επέλεξε στρατηγικούς εταίρους του ιδιωτικού τομέα όπως Tatas για συστήματα ραντάρ, Kalyani Group για όπλα μεγάλης εμβέλειας, Reliance Group για πολεμικά πλοία, Mahindra Group για συστήματα επικοινωνίας και Ashok Leyland για βαρέα φορτηγά και τους παρείχε μακροπρόθεσμη υποστήριξη για την ανάπτυξη ιθαγενών ικανοτήτων. Αυτό το μοντέλο θα παίξει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη μιας ισχυρής εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στην Ινδία σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Τροποποιήσεις στη Διαδικασία Απόκτησης Άμυνας 2020 (DAP): Η διαδικασία απόκτησης αμυντικού εξοπλισμού υπάρχει από το 1962. Αλλά για να γίνει πολύ πιο εύκολη και διαφανής για όλους τους ενδιαφερόμενους, η κυβέρνηση ανακοίνωσε σημαντικές διαρθρωτικές και διαδικαστικές μεταρρυθμίσεις το 2020. Η προϋπόθεση του νέου πολιτική είναι ότι όλες οι απαιτήσεις εκσυγχρονισμού των Υπηρεσιών Άμυνας και της Ινδικής Ακτοφυλακής θα προέρχονται από εγχώριες πηγές, ανεξάρτητα από τη φύση της προμήθειας.
Η εισαγωγή αμυντικού εξοπλισμού που προμηθεύεται από ξένη βιομηχανία θα αποτελεί εξαίρεση και θα πραγματοποιείται με ειδική έγκριση του Συμβουλίου Απόκτησης Άμυνας ή/και του Υπουργού Άμυνας. Το DAP 2020 αποκτά την αρχή του από τις φιλοδοξίες Atmanirbhar Bharat και Make in India και στοχεύει να κάνει την Ινδία οικονομία 5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2025. Αναγνωρίζει ότι η ταχεία ανάπτυξη του αμυντικού τομέα είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για την αυτοδυναμία στον αμυντικό τομέα, αλλά επίσης το κλειδί για την επίτευξη αυτού του οικονομικού στόχου.
Απλοποίηση της διαδικασίας αδειοδότησης: Για να ενθαρρύνει τις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (ΑΞΕ) στον αμυντικό τομέα, η κυβέρνηση απλοποίησε τη διαδικασία αδειοδότησης. Διατίθεται εκκαθάριση ενός παραθύρου για ξένες εταιρείες με πολύ μεγαλύτερες περιόδους ισχύος.

Πρόγραμμα αποστολής DefSpace : Η κυβέρνηση έχει προσλάβει πολλές πολύ μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) και κρατικές μονάδες αμυντικής παραγωγής για την προώθηση της απαιτούμενης τεχνολογικής ανάπτυξης και καινοτομίας.
Αμυντικοί Βιομηχανικοί Διάδρομοι: Η κυβέρνηση εγκαινίασε την πύλη Srijan και τους Defense Industrial Corridors στο Uttar Pradesh και στο Tamil Nadu. Αυτοί οι διάδρομοι προσελκύουν επενδύσεις στον τομέα της αεροδιαστημικής και της άμυνας, διευκολύνοντας σε μεγάλο βαθμό την ιθαγενοποίηση και τη μεταφορά τεχνολογίας. Θα ακολουθήσουν περισσότερα κράτη για τη δημιουργία τέτοιων διαδρόμων.
Συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (PPP): Η κυβέρνηση έχει σχηματίσει την Εταιρεία Ινδικών Κατασκευαστών Άμυνας (SIDM), η οποία είναι ένα φόρουμ για εταιρείες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα για στενή αλληλεπίδραση και εύρεση τομέων όπου μπορούν να αναληφθούν από κοινού καινοτομία και παραγωγή. Αυτό θα πολλαπλασιάσει τους πόρους, τις γνώσεις και τις ευκαιρίες για την ινδική βιομηχανία γενικότερα.
Η ξένη ιδιοκτησία αυξήθηκε στο 74%: Προηγουμένως, μόνο το 49% της ξένης ιδιοκτησίας επιτρεπόταν αυτόματα, αλλά τώρα αυτό έχει αυξηθεί στο 74%, καθιστώντας τις επενδύσεις στον αμυντικό τομέα πιο ελκυστικές για ξένες εταιρείες. Εφαρμόζοντας μια τέτοια απελευθερωμένη επενδυτική πολιτική, η κυβέρνηση θέλει οι ξένοι κατασκευαστές εξοπλισμού να μετατοπίσουν τις δραστηριότητές τους στην Ινδία.
Καινοτομίες για αμυντική αριστεία (IDEX): Αυτή η πρωτοβουλία ξεκίνησε το 2018 για να προωθήσει την καινοτομία στην ανάπτυξη τεχνολογίας στην Άμυνα και την Αεροδιαστημική, με τη συμμετοχή της βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, των νεοφυών επιχειρήσεων, των ινστιτούτων Ε&Α και του ακαδημαϊκού κόσμου. Προβλέπει επιχορηγήσεις και χρηματοδότηση έως και 100 εκατομύρια ρούπιες (περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια) και άλλη υποστήριξη για την πραγματοποίηση καινοτομιών και Ε&Α για περαιτέρω υιοθέτηση από την ινδική αμυντική και αεροδιαστημική βιομηχανία. Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας IDEX, 233 έργα που αφορούν την άμυνα της χώρας έχουν ανοίξει για καινοτομία, 310 νεοφυείς επιχειρήσεις έχουν δεσμευτεί με 140 συμβάσεις που έχουν ήδη υπογραφεί.
Ο Tejas προσγειώνεται στο INS Vikrant στις 6 Φεβρουαρίου 2023 (Φωτογραφία ANI)
Πύλη για το Srijan και τις Μικρές και Μεσαίες Επιχειρήσεις (ΜΜΕ): Έχει δημιουργηθεί μια διαδικτυακή πύλη για το Srijan, η οποία είναι μια υπηρεσία ενιαίας εξυπηρέτησης που παρέχει πρόσβαση σε πωλητές, ειδικά σε νεοσύστατες επιχειρήσεις και ΜΜΕ για την ανάληψη προϊόντων για παραγωγή που είναι διαθέσιμα για εγχώρια ανάπτυξη. Αυτή η πύλη εμφανίζει εισαγόμενα είδη που μπορούν να αναπτυχθούν και να κατασκευαστούν από ΜΜΕ ή μέσω κοινοπραξιών με ξένους ή Ινδούς κατασκευαστές. Πολλές συμβάσεις έχουν ήδη υπογραφεί από την κυβέρνηση.
Defence India Start-up Challenge: Υπήρξε μια καλή ανταπόκριση σε αυτήν την πρόκληση με περισσότερες από 700 νεοφυείς επιχειρήσεις που υποβάλλουν εκδήλωση ενδιαφέροντος. Από αυτές, έχουν επιλεγεί 55 αιτήσεις για επιχορηγήσεις σε 15 τεχνολογικούς τομείς.
Λίστες θετικής ιθαγενοποίησης: Η κυβέρνηση κοινοποίησε 411 αμυντικά στοιχεία αρχικά μέσω των καταλόγων θετικής ιθαγενοποίησης και αργότερα άλλα 3738 στοιχεία. Υπάρχει εμπάργκο στις εισαγωγές αυτών των ειδών πέρα από τα χρονοδιαγράμματα που αναφέρονται στους Καταλόγους. Περισσότερα είδη εμπάργκο θα ανακοινωθούν στο μέλλον. Όλα τα είδη που περιλαμβάνονται στους καταλόγους θα προμηθεύονται από εγχώριες πηγές, ενισχύοντας επίσης τις δυνατότητες Έρευνας & Ανάπτυξης και παραγωγής.
Προϋπολογισμός για Ε&Α υπό την ηγεσία του ιδιωτικού τομέα: Για την ενθάρρυνση του ιδιωτικού τομέα, το 2022-2023, από το 68% του προϋπολογισμού προμήθειας αμυντικών κεφαλαίων για την εγχώρια βιομηχανία, το 25% έχει διατεθεί για τον ιδιωτικό τομέα. Επιπλέον, το 25% του προϋπολογισμού της αμυντικής Ε&Α έχει διατεθεί για ιδιωτική βιομηχανία και νεοσύστατες επιχειρήσεις.
Συστήματα συνεργασίας: Οι αμυντικές εταιρείες του δημόσιου τομέα κλήθηκαν να ενισχύσουν τους δεσμούς τους με ακαδημαϊκά ιδρύματα και ερευνητικούς οργανισμούς. Οι τακτικές δεσμεύσεις με τις ΜΜΕ, τις νεοφυείς επιχειρήσεις, τον ακαδημαϊκό χώρο και τους καινοτόμους θα δημιουργήσουν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για τις τεχνολογικές εξελίξεις γενικότερα.
Το Akash αντιπροσωπεύει αμυντικό σύστημα μεσαίου βεληνεκούς
Διορισμός Αρχηγού Επιτελείου Άμυνας: Ιστορικά, κάθε πτέρυγα των ινδικών αμυντικών δυνάμεων, δηλαδή ο Στρατός, το Ναυτικό και η Αεροπορία είχαν τον δικό τους ξεχωριστό Αρχηγό Επιτελείου. Κατά καιρούς, αυτό δεν είχε ως αποτέλεσμα καλό συντονισμό μεταξύ των τριών υπηρεσιών για την κάλυψη κοινών αναγκών όπως οπλισμός, προστατευτικός εξοπλισμός, εξοπλισμός νυχτερινής όρασης, οχήματα μεταφοράς και εξοπλισμός επικοινωνίας. Για να απαλλαγεί από αυτό το θέμα και για άλλους στρατηγικούς λόγους, η κυβέρνηση διόρισε για πρώτη φορά μετά την ανεξαρτησία της χώρας Αρχηγό Επιτελείου Άμυνας (ΣΔΑ). Αυτή η θέση έχει διευκολύνει την προώθηση της εγχώριας παραγωγής, διευκολύνοντας την ευκολότερη επικοινωνία από τον ιδιωτικό τομέα για την καινοτομία και την παραγωγή.
Ανάπτυξη αυτοχθόνων αμυντικών τεχνολογιών: Η Ινδία έχει ήδη κάνει σημαντικά βήματα στην ανάπτυξη κρίσιμων τεχνολογιών άμυνας. Μεταξύ αυτών είναι πύραυλοι μικρού και μεγάλου βεληνεκούς όπως Agni και Prithvi, δοκιμαστικές εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων υποβρυχίου (SLBM), Supersonic Missile BrahMos, Light Fighter Aircraft Tejas και Tejas Mark II, Advanced Medium Combat Aircraft (υπό ανάπτυξη), Light Μεταφορικό ελικόπτερο Cheetah και ελαφρύ ελικόπτερο μάχης Prachand, Diesel and Nuclear κονιοποιημένα υποβρύχια INS Kaveri και INS Arihant Long-range Heavy Gun Dhanush και αεροπλανοφόρο INS Vikrant.
Εκτός από την εγχώρια κατασκευή όπλων, όπλων, πλοίων, αεροσκαφών, ελικοπτέρων και πλοίων, η Ινδία έχει επίσης σημειώσει πρόοδο στις τεχνολογίες επικοινωνιών και επιτήρησης παντός καιρού, οι οποίες είναι βασικές για την επίτευξη αυτοδυναμίας στον αμυντικό τομέα.
Τα αποτελέσματα είναι ξεκάθαρα ορατά. Μεταξύ 2018 και 2022, οι δαπάνες για αμυντικές προμήθειες από ξένες πηγές μειώθηκαν από 46% σε 36% του αμυντικού προϋπολογισμού. Οι εγχώριες προμήθειες στο σύνολο των προμηθειών αμυντικών ειδών αυξήθηκαν από 54% το 2018 σε 64% το 2021 και αναμένεται να αυξηθούν στο 68% το 2023, σύμφωνα με δήλωση του Υπουργού Άμυνας στη Βουλή.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα, περίπου πέντε ετών, η Ινδία μπόρεσε να εξοικονομήσει τεράστιο συνάλλαγμα, να παρέχει εναλλακτικές αλυσίδες εφοδιασμού στις ένοπλες δυνάμεις της, να δημιουργήσει μεγάλο αριθμό νέων θέσεων εργασίας και να αυξήσει την αμυντική της παραγωγή.

Ενίσχυση στις εξαγωγές
Ενώ η Atmanirbhar στην παραγωγή του αμυντικού τομέα έχει έναν φιλόδοξο στόχο, η χώρα έχει θέσει επίσης έναν άλλο στόχο να επιτύχει 5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως στις εξαγωγές του αμυντικού τομέα έως το 2025. Σύμφωνα με αναφορές, η Ινδία βρίσκεται επί του παρόντος σε συνομιλίες με διάφορες χώρες για εξαγωγή πολλών τα εξελιγμένα αυτόχθονα αντικείμενά του όπως τα Tejas, BrahMos και Cheetah. Περίπου 50 ινδικές εταιρείες στον ιδιωτικό τομέα έχουν συνεισφέρει στις αμυντικές εξαγωγές.
Η Ινδία βρίσκεται επί του παρόντος στην 18η θέση για τις εξαγωγές αμυντικών ειδών, αλλά αυτό θα συνεχίσει να αυξάνεται.
Η Ινδία εξάγει αμυντικά είδη σε περισσότερες από 75 χώρες, όπως οι Μαλδίβες, το Βιετνάμ, η Καμπότζη, η Σρι Λάνκα, η Ρωσία, η Μαλαισία, η Αίγυπτος, το Μπουτάν, η Αιθιοπία και οι Φιλιππίνες. Πέρασαν οι εποχές που η Ινδία ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς όπλων και αμυντικών ειδών.
Ο Δρ Rakesh Shukla είναι ένας επιχειρηματίας με έδρα το Ώκλαντ. Προηγουμένως ήταν Country Manager (Ινδία) για την Beca New Zealand και έχει διδάξει σε πολλά τριτοβάθμια ιδρύματα. Ο κ. Shukla ισχυρίζεται έγραψε το παραπάνω άρθρο με βάση τις προσωπικές του γνώσεις, επικαλούμενες πληροφορίες από ανοικτές πηγές πληροφόρησης.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

