Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Η Δύση αυτοκτονεί;

Δημοσιεύτηκε στις

Του Θανάση Κ.
Υπάρχουν τρείς μεγάλες κρίσεις τα τελευταία χρόνια που δίχασαν επικίνδυνα της Δύση. Και μόνο τη Δύση…
— Η πρώτη είναι το Ουκρανικό.
— Η δεύτερη είναι το Ενεργειακό (και οι στόχοι των “μηδενικών ρύπων” ως το 2050).
— Και η τρίτη είναι η τωρινή σύγκρουση στη Γάζα.
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ΔΕΝ «δίχασε» ακριβώς τις δυτικές χώρες. Αρχικά ήταν όλες ενωμένες στην καταδίκη της Ρωσικής εισβολής.
Στις ΗΠΑ βέβαια υπήρχαν κάποιες αντιρρήσεις. Όχι τόσο για το αν η εισβολή της Ρωσίας ήταν «νόμιμη» (που ΔΕΝ ήταν), αλλά για το αν είχαν ευθύνες και οι ΗΠΑ που επέμεναν να μπει η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ – θέμα για το οποίο είχαν εκφράσει αντιρρήσεις πολύ σοβαροί εκπρόσωποι του Αμερικανικού κατεστημένου. Όπως ο George Kennan παλαιότερα, αλλά και ο Henry Kissinger και ο John Mearsheimer πιο πρόσφατα.
Κανείς απ’ αυτούς δεν ήταν “δάχτυλος της Ρωσίας”…
Πέρα όμως από τις αντιρρήσεις στις ΗΠΑ, η αντίθεση προς τη Ρωσική εισβολή της Ουκρανίας ήταν σχεδόν καθολική, και περίπου ένωνε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους (σε μια συγκυρία που τίποτε άλλο δεν τους ένωνε…)
Στην Ευρώπη επίσης όλοι ήταν αρχικά ενωμένοι κατά της Ρωσικής εισβολής. Κυρίως γιατί περίμεναν ότι θα λήξει πολύ γρήγορα με ήττα των Ρώσων.
Και με πιθανή ανατροπή του Πούτιν στη Ρωσία (regime change το λέγανε)…
Ωστόσο οι προσδοκίες αυτές δεν ευοδώθηκαν. Η Ρωσία άντεξε τις κυρώσεις, το καθεστώς Πούτιν δεν έπεσε, ενώ οι στρατιωτικές επιδόσεις των Ρώσων βελτιώθηκαν πολύ στην πορεία…
Ύστερα η μεγάλη «αντεπίθεση» των Ουκρανών δεν πήγε καθόλου καλά. Και ήδη πολλοί απ’ όσους δυτικούς παρατηρητές προεξοφλούσαν τη “νίκη” των Ουκρανών, αρχίζουν να διαπιστώνουν «αναπόφευκτη ήττα» για τον Ζελένσκι.
Το κυριότερο: ενώ η Ρωσία αρχικά έδειξε να “απομονώνεται” διεθνώς αμέσως μετά την εισβολή, με την πάροδο του χρόνου συνέβη το αντίθετο: Ολόκληρη η Ασία και μεγάλο μέρος του Τρίτου Κόσμου, συσπειρώθηκαν εναντίον της Δύσης!
Ακόμα και παραδοσιακοί εχθροί μεταξύ τους, όπως η Κίνα με την Ινδία, ή το Ιράν με την Σαουδική Αραβία, βοήθησαν τη Ρωσία να αντέξει τις δυτικές πιέσεις και να ξεπεράσει τις δυτικές κυρώσεις…
Αντί οι ΗΠΑ να στραφούν κατά του νέου ανερχόμενου γεωπολιτικού ανταγωνιστή τους – της Κίνας – ουσιαστικά έσπρωξαν την Κίνα στην αγκαλιά της Ρωσίας! Και την Ινδία στην αγκαλιά της Κίνας! Και όλο τον Αραβικό κόσμο στην αγκαλιά Ρωσίας και Κίνας – ακόμα και μεγάλο μέρος της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής.
* Το χειρότερο όμως ήταν ότι με την πάροδο του χρόνου, η Ευρώπη κυρίως συνειδητοποιεί ότι από την ώρα που αποκόπηκε από το «φθηνό ρωσικό αέριο», στην πραγματικότητα αποβιομηχανοποιείται!
Και πολλοί φοβούνται – δικαίως – ότι η αποβιομηχάνιση θα καταστρέψει την Ενωμένη Ευρώπη.
Βέβαια για την αποβιομηχάνιση δεν φταίει μόνο η απώλεια του φθηνού ρωσικού αερίου, αλλά η απόφαση της ίδιας της Ευρώπης να τελειώσει τη χρήση των υδρογονανθράκων μέσα στις επόμενες δεκαετίες: Ο περιβόητος στόχος των «μηδενικών ρύπων» ως το 2050!
Πράγμα που δεν δέχεται ούτε η Ρωσία – που είναι παραγωγός υδρογονανθράκων – ούτε η Κίνα, που είναι καταναλωτής υδρογονανθράκων – ούτε ο Αραβικός Κόσμος, ούτε ο Τρίτος Κόσμος.)
Σε κάθε περίπτωση η αρχική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ένωσε τους πάντες στη Δύση κατά της Ρωσίας (εκτός Τουρκίας). Τουλάχιστον αρχικά…
* Με την κρίση στη Γάζα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά:
Εδώ η Δύση ήταν από την αρχή διαιρεμένη. Οι ΗΠΑ βέβαια, στηρίζουν το Ισραήλ, αλλά οι περισσότερες άλλες δυτικές χώρες κρατούν πιο αμφίσημη στάση.
Ενώ όλοι οι Ευρωπαίοι θεωρούν τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση (πλην Τουρκίας και Νορβηγίας), ωστόσο, οι περισσότερες κρατούν πιο “ισορροπημένη” θέση ανάμεσα στην… Χαμάς και το Ισραήλ.
Πράγμα το οποίο ενθαρρύνει τη Χαμάς και εξοργίζει το Ισραήλ…
Στη Δύση γνωρίζουν κατά βάθος, ότι το πρόβλημα ΔΕΝ είναι το “Παλαιστινιακό”. Το οποίο θα μπορούσε να λυθεί με τη δημιουργία 2 κρατών, πράγμα όμως που τελικά ΔΕΝ το θέλησαν οι Άραβες! Οι οποίοι στην αρχή δεν συμφώνησαν με τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και προσπάθησαν να το εξαλείψουν (το 1947-48), αλλά ηττήθηκαν.
— Στη συνέχεια προσπάθησαν να το αφανίσουν ξανά, αλλά ηττήθηκαν και πάλι (1967).
— Στη συνέχεια δέχθηκαν την ύπαρξή του Ισραήλ οι Άραβες, αλλά δεν την δέχονταν οι Παλαιστίνιοι που επέμεναν να “απελευθερώσουν” ΟΛΟΚΛΗΡΗ την Παλαιστίνη, πράγμα που ισοδυναμούσε με κατάργηση του Ισραήλ. Γιατί δεν μπορεί να δέχεται “δύο κράτη” στην Παλαιστίνη, όποιος διεκδικεί ολόκληρη την Παλαιστίνη για λογαριασμό του.
— Στη συνέχεια οι Άραβες συγκρούστηκαν επανειλημμένως με τους Παλαιστίνιους, οι οποίοι όπου πήγαν διέλυσαν ή προσπάθησαν να διαλύσουν τα αραβικά κράτη που τους φιλοξενούσαν.
— Στη συνέχεια όταν οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι πείστηκαν να αναγνωρίσουν το κράτος του Ισραήλ (μετά τις συνθήκες του Όσλο, 1994), το έκαναν “μόνο προσωρινά”. Δηλαδή δέχθηκαν ότι το Ισραήλ μπορεί να ασκεί κυριαρχία στα εδάφη του (όσα έλεγχε πριν το 1967), αλλά οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι επιφυλάσσονται να ζητήσουν πίσω ΚΑΙ αυτά τα εδάφη στο μέλλον…
Πράγμα, βέβαια, που καμία κυβέρνηση δεν μπορούσε να αποδεχθεί.
Στη συνέχεια οι Παλαιστίνιοι διασπάστηκαν και συγκρούστηκαν ανηλεώς μεταξύ τους:
— Σήμερα, για την Παλαιστινιακή αρχή, η Χαμάς ΔΕΝ εκπροσωπεί τους Παλαιστίνιους!
— Για τη Χαμάς, η Παλαιστινιακή αρχή ΔΕΝ εκπροσωπεί ούτε τους Παλαιστινίους, ούτε τον αγώνα για “Απελευθέρωση της Παλαιστίνης”.
Και για τους περισσότερους Άραβες – όπως και για τους Ισραηλινούς – ΔΕΝ υπάρχουν “Παλαιστίνιοι” ως ξεχωριστή εθνότητα. Αυτοί είναι “Άραβες της Παλαιστίνης”. Και ως τέτοιοι αναγνωρίζονται στα έγγραφα του ΟΗΕ το 1947…
* Το Παλαιστινιακό υπήρξε ανέκαθεν ένα ζήτημα που εργαλειοποιήθηκε από διαφορετικές πλευρές.
— Αρχικά το διαμοιρασμό της Παλαιστίνης σε Εβραϊκό και Αραβικό κράτος την προώθησαν τα Ηνωμένη Έθνη, με ιδιαίτερη επιμονή τότε των Σοβιετικών.
— Στη συνέχεια εκείνοι που ενεργώς βοήθησαν το Ισραήλ να νικήσει τους Άραβες στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του (1948-49) ήταν οι Σοβιετικοί (επί Στάλιν) βάζοντας μάλιστα μπροστά την υπό τον σοβιετικό έλεγχο Τσεχοσλοβακία.
— Στη συνέχεια εκείνοι που στήριξαν το Ισραήλ, το 1956, με την κρίση του Σουέζ ήταν οι Αγγλογάλλοι. Με τις ΗΠΑ και τη ΕΣΣΔ τότε να επεμβαίνουν για να αποκαταστήσουν το status quo ante υπέρ των Αράβων.
— Στη συνέχεια το Παλαιστινιακό το “υιοθέτησαν” βαθμιαία οι Σοβιετικοί και το “εργαλειοποίησαν” για γεωπολιτικούς λόγους.
Με την πτώση της ΕΣΣΔ, δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για να λυθεί το Παλαιστινιακό. Ήταν τότε που προέκυψαν οι Συμφωνίες του Όσλο και η ηγεσία των Παλαιστινίων άρχισε να συμβιβάζεται με την ύπαρξη του Ισραήλ, ενώ οι υπόλοιποι Άραβες άρχισαν να προσεγγίζουν το Ισραήλ, ανεξαρτήτως επίλυσης του Παλαιστινιακού. Με αποκορύφωμα τις “Συμφωνίες του Αβραάμ” που έγιναν την περασμένη δεκαετία και αποτέλεσαν αληθινό breakthrough στην ειρήνευση της Μέσης Ανατολής.
— Αλλά τώρα είχε αναδειχθεί ένας νέος γεωπολιτικός “παίχτης” στη Μέση Ανατολή: Ο Σουνιτικός φονταμενταλισμός, που ήταν η σειρά του να εργαλειοποιήσει το Παλαιστινιακό.
* Οι Ισλαμιστές εμφανίστηκαν αρχικά (το 2010-11) ως “Αραβική Άνοιξη”, με πρόθεση να ανατρέψουν τα “κοσμικά” Αραβικά καθεστώτα.
— Στην αρχή οι Αμερικανοί έκαναν το ολέθριο λάθος να τους στηρίξουν (επί Προεδρίας Ομπάμα και επί υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον).
Νόμισαν ότι θα έφερναν τη “δημοκρατία” στον Αραβικό κόσμο. Στην πραγματικότητα έφερναν το Ισλαμικό φονταμενταλισμό που ήταν χίλιες φορές πιο εχθρικός προς τη Δημοκρατία (όπως την καταλαβαίνει η Δύση) από τα “αυταρχικά κοσμικά καθεστώτα” που προσπαθούσαν να ανατρέψουν.
Η Λιβύη διαλύθηκε, η Συρία βυθίστηκε σε εμφύλιο Πόλεμο, η Αίγυπτος παρά λίγο να έχει την ίδια τύχη (σώθηκε με το πραξικόπημα του Σίσι), η Τυνησία μόλις που τη γλίτωσε, ενώ τα καθεστώτα του Κόλπου (πλην Κατάρ) συσπειρώθηκαν για να αποτρέψουν την επέλαση του Ισλαμικού φονταμενταλισμού.
Ήταν τότε που η #Ρωσία προσέγγισε ξανά τους Άραβες πολεμώντας το ΙΣΙΣ στην Συρία. Και μαζί προσέγγισε το #Ιράκ, οι δυνάμεις του οποίου επίσης πολεμούσαν το ΙΣΙΣ στη Συρία. Από τότε άρχισε και η προσέγγιση της Ρωσίας με τα αραβικά καθεστώτα του Κόλπου.
Τελικά αυτή η επαναπροσέγγιση των Αράβων με την Ρωσία (και με την #Κίνα πλέον) ολοκληρώθηκε με τον Πόλεμο στην #Ουκρανία. Και επισφραγίστηκε από την προσέγγιση Αράβων-Ιράν, που ήταν στα μαχαίρια επί δεκαετίες, αλλά τώρα με τη μεσολάβηση Κίνας κυρίως – και Ρωσίας – τα βρήκαν μεταξύ τους.
— Κι έτσι ήλθε η ώρα του Παλαιστινιακού να “εργαλειοποιηθεί” ξανά! Αυτή τη φορά από το Ιράν και τους Ρώσους που το βλέπουν σαν μια μοναδική ευκαιρία για να διαλύσουν τη Δύση.
— Με αιχμή του δόρατος τη Χαμάς. Την οποία οι ίδιοι οι Ρώσοι ως μέλη του “Κουαρτέτου” την είχαν καταγγείλει το 2006, για την άρνηση της να αποδεχθεί τις Συμφωνίες του Όσλο.
— Με αιχμή τη #Χαμάς, την οποία το #Ιράν (και η ελεγχόμενη από το Ιράν, #Χεζμπολάχ του Λιβάνου) την είχε καταγγείλει ως “Όργανο των Σιωνιστών” – όταν το Ιράν και η Χεζμπολάχ πολεμούσαν το #ΙΣΙΣ στη Συρία και στήριζαν το καθεστώς Άσαντ, ενώ η Χαμάς πολεμούσε το καθεστώς Άσαντ στη Συρία στο πλευρό του ΙΣΙΣ.
— Με αιχμή τη Χαμάς, την οποία τόσο η #Ιορδανία όσο και #Αίγυπτος τη έχουν θέσει εκτός νόμου στις χώρες τους.
Η Χαμάς αυτή τη στιγμή είναι όργανο του Ισλαμικού φονταμενταλισμού – παράγωγο των “Αδελφών Μουσουλμάνων”, όπως το ΙΣΙΣ – που στρέφεται άμεσα κατά του #Ισραήλ, το οποίο θέλει να αφανίσει, αλλά απειλεί και τα κοσμικά καθεστώτα του Αραβικού κόσμου και τη Δύση συνολικά, στην οποία έχουν διεισδύσει “μοναχικοί λύκοι, έτοιμοι να προκαλέσουν τρομοκρατικά χτυπήματα και αιματηρές ταραχές.
Το έκαναν ήδη για λόγος άσχετους με το Παλαιστινιακό.
Θυμηθείτε την πολύνεκρη επίθεση στο #Charlie_Hebdo το Νοέμβριο του 2015 και τη σφαγή του #Bataklan στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2015.
Τώρα το κάνουν με πρόσχημα το Παλαιστινιακό.
Το οποίο το χρησιμοποιούν μόνον ως “πρόσχημα” – ως “εργαλείο”.
Η #Ευρώπη φοβάται ότι η κρίση στη #Γάζα θα προκαλέσει εκρήξεις μέσα στις πόλεις της από πληθυσμούς μεταναστών ή παράνομων μεταναστών, που δεν κατάφερε ούτε να “αφομοιώσει” ούτε να ελέγξει.
Η Αμερική φοβάται ότι δεν μπορεί να κρατήσει δύο μέτωπα ανοικτά – και στην Ουκρανία και στη Γάζα.
Και όλοι μαζί, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, φοβούνται ότι αν συμπέσουν τρείς κρίσεις διαρκείας:
–μια υποκινούμενη από το ενεργειακό,
–μία λόγω ήττας της Ουκρανίας, που θα προκαλέσει πολιτικούς κραδασμούς σε όλες τις δυτικές πρωτεύουσες,
–και μια λόγω κοινωνικών εκρήξεων στις δυτικές μεγαλουπόλεις ως απόηχος των συγκρούσεων στη Γάζας
αυτό μπορεί να αποσταθεροποιήσει τους πάντες και να διαλύσει τα πάντα στο δυτικό κόσμο!
Δεν είναι τρείς “άσχετες μεταξύ τους” – χωριστές – κρίσεις.
Είναι τρείς που αλληλοτροφοδοτούνται:

Ενεργειακό, Ουκρανία, Παλαιστινιακό.

Και οι αντίπαλοι της Δύσης τις εργαλειοποιούν για να αποσταθεροποιήσουν τη Δύση συνολικά.
Είναι πια θέμα υπαρξιακό για τη Δύση:
 Βασικός της αντίπαλος ο Ισλαμοφασισμός.
 Βασικοί της σύμμαχοι, όσοι πολεμούν τον Ισλαμοφασισμό – ΚΑΙ στον αραβικό κόσμο ΚΑΙ στο Ισραήλ.
 Εχθροί της, όσοι “εργαλειοποιούν” τον Ισλαμοφασισμό με διάφορα προσχήματα, για να διαλύσουν τη Δύση,
 Βασική της προτεραιότητα, να σταματήσει και να αντιστρέψει τις “ροές” που καθιστούν τη Δύση όλο και πιο ευάλωτη στην υπονομευτική δράση του Ισλαμοφασισμού και τη θέτουν σε αληθινή ομηρεία των Ισλαμοφασιστών.
Η Χαμάς απειλεί τα αραβικά “κοσμικά” καθεστώτα, όπως ακριβώς και το Ισραήλ.
Και έχει θέσει σε “ομηρεία” τα κοσμικά Αραβικά καθεστώτα, όπως ακριβώς προσπαθεί να το κάνει και στην Ευρώπη.
Η Δύση πρέπει να αναθεωρήσει τα πάντα – και να ξαναβρεί τον εαυτό της – για να μην χάσει τα πάντα.
ΥΓ. Στη Δύση διαδηλώνουν σήμερα εναντίον του Ισραήλ – και δυστυχώς υπέρ της Χαμάς – όλο εκείνο το συνονθύλευμα του κινήματος woke, που καταγγέλλει την ίδια τη Δύση διαχρονικά περίπου για τα πάντα:
— από τη δουλεία (η οποία υπήρχε πάντα, αλλά ο σύγχρονος δυτικός κόσμος την κατήργησε)
— ως την “πατριαρχία” (η οποία ανθεί στον Ισλαμικό κόσμο όπου οι γυναίκες φοράνε μπούργκα, ενώ η σύγχρονος δυτικός κόσμος έδωσε για πρώτη φορά πλήρη δικαιώματα στη γυναίκες).
Ένα τμήμα της Δύσης αυτοκτονεί γιατί επικαλείται “ιδανικά” και συμμαχεί με όσους τα πολεμάνε!
Ένα τμήμα της δυτικής “διανόησης” αυτομαστιγώνεται για ό,τι θα έπρεπε να είναι υπερήφανη.
Ένα μέρος των δυτικών κοινωνιών – και των ηγεσιών τους – παίζουν το παιγνίδι όλων των εχθρών της Δύσης, καταγγέλλοντας τον δυνητικούς συμμάχους της και συμμαχώντας με τους εχθρούς της.
Για την ώρα η Δύση δεν έχει ανάγκη τους εχθρούς της.
Μόνη της αυτοκτονεί!
Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις18 λεπτά πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Διεθνή48 λεπτά πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom2 ώρες πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Δημοφιλή