Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Σπάνια ευρήματα από το ναυάγιο του ΌΡΙΑ στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών

Δημοσιεύτηκε στις

Στη μόνιμη συλλογή του Πολεμικού Μουσείου εντάχθηκαν σπάνια ευρήματα που ανακτήθηκαν από το ναυάγιο του φορτηγού πλοίου ΌΡΙΑ, το οποίο αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες παγκοσμίως.

Το ΌΡΙΑ ήταν φορτηγό πλοίο, νορβηγικής ιδιοκτησίας ναυπηγημένο το 1920. Στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Γερμανοί το χρησιμοποίησαν για τη μεταφορά στρατευμάτων τους στη Νορβηγία, ενώ κατόπιν εντάχθηκε στις γερμανικές νηοπομπές με προορισμό τη Βόρεια Αφρική.

Τον Σεπτέμβριο του 1943, μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας με τους Συμμάχους και την κατάληψη των Δωδεκανήσων από τις γερμανικές δυνάμεις, το ΌΡΙΑ βρισκόταν στη Ρόδο, συμμετέχοντας στις γερμανικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Στις 11 Φεβρουαρίου 1944 απέπλευσε από το λιμάνι του νησιού με κατεύθυνση τον Πειραιά, μεταφέροντας στα αμπάρια του περισσότερους από 4.000 Ιταλούς αιχμαλώτους από τις φρουρές της Ρόδου και της Λέρου.

Το βράδυ της 12ης Φεβρουαρίου το ΌΡΙΑ προσέκρουσε σε βράχο κοντά στη νησίδα Πάτροκλος, σε απόσταση 25 μιλίων ΝΑ του λιμανιού του Πειραιά. Το πλοίο πήρε κλίση και βυθίστηκε παρασύροντας στον βυθό του 4.184 Ιταλούς στρατιωτικούς και 15 Γερμανούς. Οι διασωθέντες ανήλθαν σε λίγες δεκάδες άτομα.

Την παρουσίαση των ευρημάτων του ναυαγίου, τα οποία ανακτήθηκαν από την ομάδα του αυτοδύτη Αριστοτέλη Ζερβούδη, τίμησαν με την παρουσία τους η Πρέσβης της Ιταλίας στην Ελλάδα, κα Patrizia Falcinelli, ο Υποναύαρχος Δρόσος Ρεΐζης ως εκπρόσωπος του Αρχηγού του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής και ο Ακόλουθος Άμυνας της Ιταλίας στην Ελλάδα Colonel Maurizio Ortenzi.

Διαβάστε το ρεπορτάζ της Καθημερινής:

Μια κορνίζα με μια ασπρόμαυρη φωτογραφία δέσποζε στο σπίτι όπου μεγάλωσε ο Αλφιο Μπούσα σε μια μικρή πόλη της Σικελίας. Η εικόνα ενός νεαρού με συμπαθητικά αλλά σκληρά χαρακτηριστικά, κοντό μουστάκι, άψογο κούρεμα και στρατιωτική στολή τρόμαζε τον νεαρό Αλφιο. Ηταν ο μακρινός του θείος, αδελφός του παππού του, Τζιοβάνι Μπούσα, τον οποίο δεν γνώρισε ποτέ. Η ανάμνησή του γέμιζε πίκρα την οικογένεια και όλοι ήξεραν ότι ο παππούς δεν μιλούσε ποτέ για εκείνον.

Προερχόμενος από μικρή οικογένεια αγροτών, ο Τζιοβάνι κλήθηκε στον στρατό το 1938 με περιέργεια για τον κόσμο που ανοιγόταν μπροστά του, αλλά και φόβο για έναν πόλεμο που ερχόταν τον οποίο δεν καταλάβαινε. Η επικοινωνία με την οικογένειά του ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Ενα γράμμα που εντόπισε πολύ αργότερα και με πολύ κόπο ο Αλφιο Μπούσα στα στρατιωτικά αρχεία δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του. Είχε συμβουλές για τη φροντίδα των δέντρων στα κτήματα της οικογένειας.

Ο Τζιοβάνι Μπούσα δηλώθηκε «αγνοούμενος στα Βαλκάνια» το 1944 και η ανάμνησή του στοίχειωσε τον αδελφό του. Κανείς δεν ήξερε τι είχε συμβεί στον νεαρό με το μουστάκι και πού βρισκόταν. Ο Αλφιο Μπούσα ορκίστηκε στον παππού του ότι θα βάλει όλες του τις δυνάμεις για να μάθει τι απέγινε ο Τζιοβάνι.

Το ναυάγιο με τις καραβάνες-1
Μια ιταλική σημαία ξεδιπλώνεται στον υγρό τάφο των αιχμαλώτων, σε μία από τις πολλές καταδύσεις του Αριστοτέλη Ζερβούδη. Το 2024 συμπληρώνονται 80 χρόνια από το ναυάγιο και οι απόγονοι των θυμάτων θα αποτίσουν φόρο τιμής στο μνημείο που έχει στηθεί στη λεωφόρο Σουνίου. []

Τον περασμένο Μάρτιο, ο Αλφιο, η δεύτερη γενιά των Μπούσα μετά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, παρέλαβε από τον δύτη Αριστοτέλη Ζερβούδη μια μεταλλική καραβάνα με χαραγμένο το όνομα του θείου του και την ημερομηνία 23 Ιουνίου 1943. Οκτώ μήνες ύστερα από εκείνο το ίχνος που χάραξε με το μαχαίρι του, ο Τζιοβάνι θα έβρισκε τον θάνατο τον Φεβρουάριο του 1944 στο ναυάγιο του «Ορια», σε μία από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες της Μεσογείου, που έγινε στα ανοιχτά του Σουνίου.

«Οταν κράτησα την καραβάνα στα χέρια μου έπαθα σοκ. Ηξερα ότι είναι ένα άψυχο αντικείμενο, αλλά για μένα ήταν ο μακρινός μου θείος», λέει στην «Κ» ο Αλφιο Μπούσα από το σπίτι του στη Σικελία, και με την κάμερα του τηλεφώνου του μας δείχνει σε μια γωνιά του σπιτιού του μια προθήκη με την καραβάνα του Τζιοβάνι, που συμπλήρωσε ένα μεγάλο κενό στην οικογενειακή ιστορία. «Η αναζήτηση της ιστορίας του θείου μου ήταν ένα μεγάλο και δύσκολο ταξίδι».

Οσα από τα μεταλλικά σκεύη είχαν χαραγμένο το όνομα του ιδιοκτήτη τους, παραδόθηκαν στις οικογένειες των νεκρών. Μια απόδειξη της ύπαρξής τους…

Το νορβηγικό ατμόπλοιο «Ορια» ναυπηγήθηκε το 1920 και ταξίδεψε αρχικά για λογαριασμό εμπορικών εταιρειών. Με την κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκε από τις ναζιστικές δυνάμεις για τη μεταφορά στρατευμάτων. Μετά τη μάχη της Ρόδου, το 1943, μεταξύ ιταλικών και γερμανικών δυνάμεων για τον έλεγχο του νησιού, οι νικητές Γερμανοί έπρεπε να μεταφέρουν στον Πειραιά χιλιάδες Ιταλούς αιχμαλώτους με τελικό προορισμό τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Για τη μεταφορά των στρατιωτών χρησιμοποιήθηκαν διάφορα πλοία, ως επί το πλείστον ακατάλληλα για τέτοιου είδους μεταφορές, και ένα από αυτά ήταν το νορβηγικό ατμόπλοιο.

Τρικυμία

Η ιστορία είναι εδώ και πολλά χρόνια γνωστή. Συνοδεία τριών γερμανικών τορπιλακάτων, το «Ορια» ξεκίνησε το ταξίδι του από τη Ρόδο στις 7 Φεβρουαρίου 1944 με περίπου 4.233 Ιταλούς αιχμαλώτους στοιβαγμένους στα αμπάρια του. Επιβιβάστηκαν ακόμη 90 Γερμανοί στρατιώτες, πέντε άτομα πλήρωμα με έναν Ελληνα μηχανικό και ο Νορβηγός καπετάνιος του. Πέντε ημέρες μετά, το πλοίο βρισκόταν έξω από το Σούνιο με ανέμους 10 μποφόρ. Το σημείο είναι δύσκολο, γεμάτο υφάλους και βραχονησίδες. Παρά τις επισημάνσεις προς τον καπετάνιο για την πορεία που έπρεπε να ακολουθήσει, το «Ορια» μπερδεύτηκε και έπλευσε προς τη νησίδα Πάτροκλος, χτύπησε τη δεξιά του πλευρά στα βράχια και πήρε νερά. Το κύτος έσπασε σε δύο κομμάτια και βυθίστηκε στέλνοντας 4.184 Ιταλούς και 15 Γερμανούς στα βάθη της θάλασσας. Για μέρες, τα πτώματα που ξέβραζε η θάλασσα θάφτηκαν σε πρόχειρους τάφους στην παραλία του Χάρακα στα Λεγρενά.

Το ναυάγιο με τις καραβάνες-2
Η παλιά φωτογραφία του Τζιοβάνι Μπούσα ήταν για την οικογένεια του Αλφιο ένα μοναδικό αλλά και μοναχικό κειμήλιο σε έναν τοίχο. Οχι πια. «Ξέρω ότι η καραβάνα είναι ένα άψυχο αντικείμενο, αλλά για μένα ήταν ο μακρινός μου θείος», λέει ο Αλφιο, στην «Κ», από το σπίτι του στη Σικελία.

Οι κατοχικές δυνάμεις της εποχής απέκρυψαν το γεγονός και οι τύχες των αιχμαλώτων παρέμειναν άγνωστες για τις οικογένειές τους και την Ιστορία. Μέχρι που στις αρχές του 2000 ο δύτης Αριστοτέλης Ζερβούδης ανακαλύπτει σε βάθος 35 μέτρων τα πρώτα σημάδια της ναυτικής τραγωδίας.

«Οι πρώτες πληροφορίες που πήραμε ήταν από τους ψαράδες της περιοχής, που έβγαζαν μεταλλικά αντικείμενα με τα δίχτυα τους. Αυτοί το έλεγαν το ναυάγιο με τις καραβάνες», μας λέει σήμερα ο κ. Ζερβούδης. Θυμάται ότι την πρώτη φορά που βούτηξε στην περιοχή του ναυαγίου οι καραβάνες, τα βαρέλια με λάδι που μετέφερε το πλοίο, τα μεταλλικά κατάλοιπα του «Ορια» είχαν σχηματίσει δύο μεγάλους λόφους. Στα μεταλλικά κουτιά φαγητού οι στρατιώτες είχαν χαράξει τα ονόματά τους ή μηνύματα στα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Ο Αριστοτέλης Ζερβούδης ξεκίνησε μια επίπονη έρευνα στα γερμανικά αρχεία για να βρει τα στοιχεία των επιβαινόντων του μοιραίου καραβιού και βρήκε τη λεπτομερή αναφορά του ναυαγίου. Η πρώτη δημοσίευση της έρευνάς του έγινε το 2002 και από τότε έχει έρθει σε επαφή με δεκάδες οικογένειες αγνοουμένων στην Ιταλία. Από τα περίπου 4.000 θύματα του ναυαγίου, τουλάχιστον 400 οικογένειες αναζητούν τα ίχνη των προγόνων τους, ενώ μέχρι σήμερα έχουν παραδοθεί και ταυτοποιηθεί τα αντικείμενα 20 ατόμων μέσω του δικτύου αγνοουμένων του «Ορια» και των ερευνών του κ. Ζερβούδη. Η τελευταία παράδοση καραβάνας έγινε από τον δύτη την περασμένη άνοιξη και μία από τις οικογένειες που έβαλαν ένα τέλος στην προσωπική τους αναζήτηση ήταν και οι Μπούσα. «Είναι πάντα σαν να επιστρέφει σπίτι του ο νεκρός, που πριν ήταν ακόμη ένας αγνοούμενος. Εχω παραδώσει καραβάνα στις 12 το βράδυ πάνω από ένα ποτάμι έξω από την Μπολόνια· έτσι το ήθελε η οικογένεια. Είναι ένα συναίσθημα ολοκλήρωσης που δεν ξέρεις πάντα πώς να το διαχειριστείς. Το θεωρώ χρέος μου», μας λέει.

Κειμήλια πολέμου

Η τραγική ιστορία του «Ορια», μια παράπλευρη απώλεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στα νερά του Αιγαίου, παίρνει τώρα μια θέση στην ελληνική ιστορική αφήγηση. Η καμπάνα του πλοίου, με χαραγμένο το όνομά του, στρατιωτικές καραβάνες και κουταλοπίρουνα, το κιάλι του καπετάνιου, ένα αναπάντεχο εύρημα όπως σημειώνει ο κ. Ζερβούδης, που ανακαλύφθηκε πέρυσι στην άμμο του βυθού σε μια κατάδυση ρουτίνας, δωρήθηκαν στο Πολεμικό Μουσείο και αποτελούν εδώ και λίγες ημέρες μέρος της μόνιμης συλλογής και έκθεσήης του. «Οι καραβάνες δεν έχουν ονόματα και γι’ αυτό μπορέσαμε να τις δωρίσουμε», μας εξηγεί ο έμπειρος δύτης.

Το 2024, συμπληρώνονται 80 χρόνια από το τραγικό ναυάγιο και οι απόγονοι των θυμάτων θα αποτίσουν ένα φόρο τιμής στο μνημείο των θυμάτων του «Ορια» που έχει στηθεί πάνω στη λεωφόρο Σουνίου, στο ύψος της νησίδας Πάτροκλος. Ισως τότε ο Αλφιο Μπούσα να βρει τη δύναμη να έρθει και να δει το σημείο όπου αναπαύεται ο μακρινός του θείος. Ισως για χάρη του αγαπημένου του παππού, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν μάθει ότι ο εγγονός του εκπλήρωσε την υπόσχεσή του.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO17 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός17 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις18 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO18 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO18 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή