Αναλύσεις

Μανώλης Κοττάκης στην Εστία: Σύμφωνο ἐγκαταλείψεως ἐθνικῶν θέσεων!

Δημοσιεύτηκε στις

10 Δεκεμβρίου 2023 στις 09:00

από τον

ΧΑΚ

Καί ἐπισήμως ἡ μειονότης τῆς Θράκης στήν ἀτζέντα τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου! – Μαδρίτη 2: «Μονομερής ἐνέργεια» τά 12 μίλια καί ἡ στρατιωτικοποίησις τῶν νησιῶν – «Κίνδυνος» τά ὁπλισμένα μαχητικά ἀεροσκάφη μας – Κάθε «νέα διαφορά» ἐπιλύεται «μέ διάλογο, διαιτησία ἤ δικαστικό διακανονισμό»!

ΤΟ ΑΘΗΝΑΪΚΟ κατεστημένο εἶχε χαρακτηρίσει ἀποτυχημένη τήν ἐπίσκεψη τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν στήν Ἀθήνα τό 2017, ἐπειδή ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος τοῦ ἀπάντησε μπροστά στίς κάμερες γιά τήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης, καί προεκλήθη ἔνταση. Τό ἀθηναϊκό κατεστημένο χαρακτηρίζει ἐπιτυχημένη τήν χθεσινή «στρογγυλή» ἐπίσκεψη Ἐρντογάν, γιατί δέν εἶχε ἀπρόοπτα καί πολιτικές «γωνίες». Ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας δέν ἀπάντησε τίποτε στόν Πρόεδρο σέ ὅλα ὅσα εἶπε στήν συνέντευξή του στήν «Καθημερινή», ἐνῷ τόν εὐχαρίστησε δουλοπρεπῶς στά τουρκικά. Ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γιῶργος Γεραπετρίτης ἔκανε γενναία ὑπόκλιση κεφαλῆς κατά τήν προσέλευση τοῦ Σουλτάνου στό Προεδρικό Μέγαρο, ἐνῷ ὁ Ἐρντογάν χειροκρότησε τόν κύριο Μητσοτάκη …μέ θέρμη γιά ὅσα τοῦ ἀπάντησε γιά τήν μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης.

Τοῦ Μανώλη Κοττάκη

Καί ζῆσαν αὐτοί καλά καί ἐμεῖς καλύτερα. Εἶναι δύσκολο νά ἐξηγήσεις στόν μέσο πολίτη τί ἀκριβῶς ἑτοιμάζεται στίς διεθνεῖς σχέσεις ὅταν ὑπάρχει ἡ δύναμη τῆς εἰκόνας, τά «Κυριάκο, φίλε μου» καί τά χαμόγελα. Τά ψιλά «γκρίζα» γράμματα τῶν γενικόλογων διακηρύξεων περνοῦν ἀπαρατήρητα. Ὡστόσο ἐμεῖς πού ἔχουμε ἐπανειλημμένως διακηρύξει ὅτι δέν συμμετέχουμε στόν ὁμαδικό ὑπνωτισμό, γνωρίζουμε ἄριστα ὅτι ἕνας τρόπος ὑπάρχει μόνο γιά νά καταλάβεις τί κρατήσαμε, τί ἀφήσαμε καί σέ τί ὑποχωρήσαμε. Νά συγκρίνουμε τί εἶπε ἡ Τουρκία διά τοῦ κ. Ἐρντογάν τό 2017 καί τί εἶπε τώρα. Νά συγκρίνουμε τί εἶπε ἡ Ἑλλάς διά τοῦ κ. Τσίπρα τό 2017 καί τί διά τοῦ κ. Μητσοτάκη τώρα. Μόνον ἔτσι θά καταλάβουμε τόν ἐνθουσιασμό τοῦ Σουλτάνου καί τά χειροκροτήματά του.

Ἄς ξεκινήσουμε ἀπό τό εἰδικώτερο πρός τό γενικώτερο: τό ζήτημα τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας. Ὁ Ἐρντογάν δέν ἔκανε ἀκριβῶς τά ἴδια μέ τό 2017. Καί ὁ Μητσοτάκης δέν ἔκανε τά ἴδια μέ τόν Τσίπρα ὡς πρός τίς πάγιες θέσεις τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τό 2023. Τό 2017 ὁ τότε Πρωθυπουργός Ἀλέξης Τσίπρας ὅλως παραδόξως ἀπάντησε αὐτά πού τόν εἶχε συμβουλέψει ἡ διπλωματική ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ὅτι ἡ μειονότητα εἶναι μουσουλμανική καί ὅτι ἡ ἐπίλυση τῶν προβλημάτων της δέν μπορεῖ νά ἀποτελέσει ἀντικείμενο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου, γιά τόν ἁπλούστατο διάλογο ὅτι δέν εἶναι διμερές θέμα. Εἶπε δηλαδή δημοσίως ὅ,τι ἔλεγαν μιά ζωή ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου καί ὅλοι σχεδόν οἱ μετέπειτα πρωθυπουργοί. Στόν ἀντίλογό του ὁ Ἐρντογάν μέσα στό Μέγαρο Μαξίμου ἐγκατέλειψε ὅλα ὅσα εἶχε πεῖ στόν «Σκάι» γιά τήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης τήν προηγουμένη καί ἀνεγνώρισε ὅτι ἡ μειονότητα εἶναι μουσουλμανική! Συγκεκριμένα εἶχε πεῖ ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος:

«Λοιπόν, στήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης ὑπάρχουν προβλέψεις μόνον ὡς πρός τό Αἰγαῖο; Δέν ὑπάρχει τίποτα ὡς πρός τά μειονοτικά μας θέματα, σχετικά μέ τό νομικό καθεστώς πού διέπει καί τίς δύο μειονότητες; Στήν Δυτική Θράκη ἔχουμε μουσουλμανική μειονότητα, ἡ ὁποία μπορεῖ νά εἶναι τουρκικῆς, πομακικῆς ἤ ρομά προέλευσης. Καί πιστεύουμε ὅτι στό θέμα αὐτό πρέπει νά γίνουν κάποιες καινούργιες σκέψεις καί σκέψεις σχετικά μέ τή Συνθήκη τῆς Λωζάννης.» Περίπου τά ἴδια εἶχε πεῖ ὁ Ἐρντογάν τό 2004 κατά τήν πρώτη ἐπίσκεψη Τούρκου πρωθυπουργοῦ στήν Θράκη (ἐπί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλῆ) μετά ἀπό πενῆντα χρόνια. Εἶχε ἀποκαλέσει τά μέλη τῆς μειονότητας «Ἕλληνες πολῖτες, μουσουλμάνους τό θρήσκευμα» καί τούς εἶχε καλέσει «νά εἶναι νομοταγεῖς».

Ἐχθές ὅλα ἄλλαξαν! Ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος ἔθεσε γιά πρώτη φορά δημοσίως, μέ ἔνταση, μέσα στό Μέγαρο Μαξίμου, σέ διμερῆ συνάντηση κορυφῆς, ζήτημα «τουρκικῆς μειονότητας» καί ζήτημα «παραβίασης τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου», , καθώς «οἱ συνθῆκες δέν συμβαδίζουν μέ τό Διεθνές Δίκαιο», ἐνισχύοντας τήν διατύπωση τῆς συνέντευξής του στήν «Καθημερινή» στήν ὁποία μιλοῦσε γιά «συνεχιζόμενα προβλήματα τῆς τουρκικῆς μειονότητας.» Πρώτη φορά! Κατά πρόσωπο. Ἄλλαξε στάση. Στάση ὅμως ἄλλαξε καί ἡ Ἑλλάς.

Ὁ κύριος Μητσοτάκης ἐπανέλαβε κατά τό ἥμισυ τήν πάγια ἐθνική θέση. Ἀπάντησε σωστά στόν Ἐρντογάν ὅτι ἡ μειονότητα εἶναι μουσουλμανική, ἀλλά δέν τοῦ ξεκαθάρισε δημοσίως ὅτι τό ζήτημα αὐτό εἶναι ἐσωτερικό μας θέμα καί αὐτονοήτως ἐξαιρεῖται τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου! Πῶς νά μήν τόν χειροκροτήσει λοιπόν ὁ Ἐρντογάν; Διά τῆς παραλείψεώς του ἐπέτυχε γιά πρώτη φορά τήν ἐπίσημη ἔνταξη τῶν μειονοτικῶν ζητημάτων στήν ἀτζέντα τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου καί μάλιστα ἀπό ἀπόψεως διεθνοῦς δικαίου (Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων-«τουρκικοί σύλλογοι»). Τήν στροφή ἐπισημοποίησε ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γ. Γεραπετρίτης στήν ΕΡΤ, ὅπου διασαφήνισε ὅτι «οἱ μειονότητες εἶναι ἀντικείμενο τῶν συζητήσεών μας.» Μεγάλο βῆμα μπροστά γιά τήν τουρκική ἐξωτερική πολιτική, μεγάλο βῆμα πίσω γιά τήν ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική. Δέν εἶναι ὅμως τό μόνο.

Ἡ δημόσια σιωπή ὡς διαπραγματευτική μέθοδος φαίνεται ὅτι ὠφέλησε κατά βάση τήν τουρκική διαπραγματευτική πρακτική, ἄν κάνουμε τόν κόπο νά δοῦμε τήν ἐπίσκεψη ὡς σύνολο καί νά τήν συγκρίνουμε μέ τό 2017. Ὡς σύνολο νοεῖται ἡ συνέντευξη τοῦ Τούρκου Προέδρου στήν «Καθημερινή», μέ τήν ὁποία ἔθεσε ὅλη τήν ἀτζέντα, ἡ ἀναιμική ἀπάντηση τῆς Ἑλλάδος σέ ἐπίπεδο κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου, ἡ σιωπή τῆς Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καί τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἐπί τῶν θεμάτων αὐτῆς καί τέλος τό κείμενο διακήρυξης Καλῆς Γειτονίας. Γιά τό ὁποῖο εἶχε γράψει ἡ «Ἑστία» ἀποκλειστικῶς. Σύμφωνο, τό ὁποῖο στήν πραγματικότητα δεσμεύει τήν Ἑλλάδα νά μήν ἐπεκτείνει τά χωρικά της ὕδατα στά 12 μίλια ΠΟΥΘΕΝΑ καί νά μήν κάνει κινήσεις στρατιωτικοποίησης σέ νησιά τοῦ Αἰγαίου. Μᾶς ἀκινητοποιεῖ μέ λογική Μαδρίτης μέχρι τήν τελική φάση τῆς διαπραγμάτευσης ὅταν ὁ κύριος Μητσοτάκης θά ἐπισκεφθεῖ τήν ἄνοιξη τήν Τουρκία καί θά συναντηθεῖ μέ τόν Ἐρντογάν στήν Σύνοδο τοῦ ΝΑΤΟ τόν Ἰούλιο. Μετά τίς εὐρωεκλογές. Τότε πού θά κρίνονται οἱ διεθνεῖς φιλοδοξίες του, τότε θά κριθοῦν ὅλα καί στά ἑλληνοτουρκικά! Πιό συγκεκριμένα:

Τό Κείμενο τῆς Διακήρυξης Καλῆς Γειτονίας προβλέπει:

Πρῶτον, «τά μέρη δεσμεύονται νά ἀπέχουν ἀπό κάθε δήλωση, πρωτοβουλία ἤ ἐνέργεια πού θά μποροῦσε νά ὑπονομεύσει ἤ νά ἀπαξιώσει τό γράμμα καί τό πνεῦμα αὐτῆς τῆς διακήρυξης καί νά θέσει σέ κίνδυνο τήν διατήρηση τῆς εἰρήνης καί τῆς σταθερότητας τῆς περιοχῆς.» Ἡ Συμφωνία τῆς Μαδρίτης προέβλεπε «δέσμευση ἀποφυγῆς μονομερῶν ἐνεργειῶν στήν βάση τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ καί τῆς ἐπιθυμίας ὥστε νά ἀποτραποῦν συγκρούσεις. Δέσμευση διευθέτηση τῶν διαφορῶν μέ εἰρηνικά μέσα στήν βάση τῆς ἀμοιβαίας συναίνεσης καί χωρίς τήν χρήση βίας ἤ τήν ἀπειλή βίας.» Ὁ Ἐρντογάν ἔχει ξεκαθαρίσει τί θεωρεῖ «ἀπειλή». Τά 12 μίλια πού ἀποτελοῦν casus belli καί τήν στρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν. Ἡ Ἑλλάς δέν ὑπενθύμισε χθές τίς θέσεις της γιά τήν ὀχύρωσή τους… Tί θά συμβεῖ,ἄν ἡ Τουρκία θεωρήσει «πρόκληση» τήν ἐπιστροφή τῶν ἁρμάτων «Μάρντερ» στά νησιά;

Δεύτερον, ὅτι «τά μέρη θά προσπαθήσουν νά ἐπιλύσουν ὁποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ τους μέ φιλικό τρόπο μέσῳ ἀπ’ εὐθείας διαβουλεύσεων μεταξύ τους ἤ μέ ἄλλα μέσα ἀμοιβαίας ἐπιλογῆς ὅπως προβλέπεται ἀπό τόν Χάρτη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.» Τό ἄρθρο 33 τοῦ Χάρτη τοῦ ΟΗΕ μέ τίτλο «Εἰρηνική ἐπίλυση τῶν διαφορῶν» προβλέπει: «Τά ἐνδιαφερόμενα μέρη εἰς πᾶσαν διαφοράν ἥτις διά τῆς παρατάσεώς της δύναται νά θέσῃ ἐν κινδύνῳ τήν διατήρησιν τῆς διεθνοῦς εἰρήνης καί ἀσφαλείας θά ἐπιζητοῦν πρωτίστως τήν λύση τῆς διαφορᾶς διά διαπραγματεύσεως, ἐρεύνης, μεσολαβήσεως, συνδιαλλαγῆς, διαιτησίας, δικαστικοῦ διακανονισμοῦ, προσφυγῆς εἰς τοπικάς ὀργανώσεις ἤ διευθετήσεις ἄλλων εἰρηνικῶν μέσων ἐκλογῆς των».

Τρίτον, ὅτι «τά Μέτρα Οἰκοδόμησης Ἐμπιστοσύνης θά περιλαμβάνουν στόν στρατιωτικό τομέα μέτρα πού θά συνέβαλαν στήν ἐξάλειψη ἀδικαιολόγητων πηγῶν ἔντασης καθώς καί τῶν κινδύνων πού ἀπορρέουν ἀπό αὐτές.» Μετάφραση: Τά τουρκικά ἀεροσκάφη δέν θά ἀναγνωρίζονται ὡς ἐχθρικά ὅταν βρίσκονται στό FIR Ἀθηνῶν καί τά ἑλληνικά μαχητικά δέν θά φέρουν ὁπλισμό! Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τό συμπέρασμα εἶναι σαφές. Μολονότι ἡ Διακήρυξη δέν εἶναι «Διεθνής συμφωνία», στήν οὐσία συνιστᾶ Σύμφωνο ἐγκατάλειψης ἐθνικῶν θέσεων. Οὔτε ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος δέν θά ὑπέγραφε κάτι τέτοιο…

ΠΗΓΗ: ΕΣΤΙΑ

Σχετικά θέματα

ΧΑΚ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

30 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Κώστας Μαυρίδης

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.

Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.

Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.

Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για συμπαραγωγή LORA, η συνεργασία με την Ινδία και η αμυντική ενίσχυση της Κύπρου.

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Ανδρέας Μουντζουρούλιας

Ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με επίκεντρο την ανατολική Λιβύη και την οικογένεια Χαφτάρ, περιέγραψε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζοντας πληροφορίες του Directus.gr. Σύμφωνα με όσα μετέφερε, η Τουρκία πιέζει για την κοινοβουλευτική επικύρωση του μνημονίου, ενώ το Ισραήλ επιδιώκει να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη, αξιοποιώντας και τη σχέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με την πλευρά Χαφτάρ.

Στην ανάλυσή του, το λιβυκό μέτωπο συνδέεται με τον ευρύτερο ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, παρουσίασε πληροφορίες για εξοπλιστικές συζητήσεις με το Ισραήλ και για την ανάπτυξη της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας.

Πιέσεις στον Χαφτάρ και ισραηλινές παρεμβάσεις

Κατά τον παρουσιαστή, η Άγκυρα επιδιώκει να αξιοποιήσει την επιρροή του Σαντάμ Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ο ίδιος συνέδεσε την κινητικότητα με τις μεταβολές που περιέγραψε στην τοπική πολιτική ισορροπία και με την τουρκική προσπάθεια να αποκτήσει ευνοϊκότερους συνομιλητές.

Στον αντίποδα, επικαλούμενος επαφές με πηγές από το Ισραήλ, υποστήριξε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνεννοήσεις με τα Εμιράτα, ώστε το Αμπού Ντάμπι να ασκήσει πρόσθετη επιρροή στην οικογένεια Χαφτάρ για την αποτροπή της επικύρωσης.

«Το Ισραήλ θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επικυρωθεί η συμφωνία», ανέφερε, μεταφέροντας την εικόνα που, όπως είπε, είχε από τις πηγές του. Στην ίδια εξίσωση τοποθέτησε την Αίγυπτο, εκτιμώντας ότι ούτε το Κάιρο επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.

Το συμπέρασμά του για την Αθήνα ήταν σαφές: η σύμπτωση συμφερόντων με άλλες περιφερειακές δυνάμεις δημιουργεί περιθώρια δράσης, τα οποία η ελληνική διπλωματία οφείλει να αξιοποιήσει.

Το ευρωπαϊκό χαρτί της Αθήνας

Ο Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στη δυνατότητα αξιοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως υποστήριξε, η ανάγκη της Λιβύης για επενδύσεις, χρηματοδότηση και συνεργασία στο μεταναστευτικό προσφέρει στην Ελλάδα διαπραγματευτικά εργαλεία.

Κατά την προσέγγισή του, η Αθήνα πρέπει να συνδέσει τις ευρωπαϊκές σχέσεις με τη Λιβύη με την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων. Η παρέμβαση τρίτων χωρών χρειάζεται, επομένως, να συνοδεύεται από ενεργή ελληνική παρουσία και συγκεκριμένες διπλωματικές πρωτοβουλίες.

LORA: Πληροφορίες για συμπαραγωγή στην Ελλάδα

Στο εξοπλιστικό σκέλος, ο παρουσιαστής μετέφερε πληροφορίες για συζητήσεις με το Ισραήλ σχετικά με το πυραυλικό σύστημα LORA. Όπως ανέφερε, το ενδιαφέρον περιλαμβάνει την προοπτική μεταφοράς τεχνογνωσίας και δημιουργίας παραγωγικής υποδομής στην Ελλάδα.

Στην εκπομπή έγινε λόγος για δυνατότητα πληγμάτων ακριβείας σε αποστάσεις έως 500 χιλιομέτρων. Ο Μουντζουρούλιας εκτίμησε ότι, εφόσον προχωρήσει η συνεργασία που περιέγραψε, θα ενισχυθούν τόσο οι δυνατότητες αποτροπής όσο και η ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Η συγκεκριμένη αναφορά παρουσιάστηκε ως πληροφορία για διαπραγματεύσεις και σχεδιασμό. Ο ίδιος έθεσε την υλοποίηση της συμφωνίας ως προϋπόθεση για τις επιχειρησιακές δυνατότητες που ανέλυσε.

Ινδία: Κοινές παραγωγές και ναυπηγική συνεργασία

Εκτενή αναφορά έκανε και στην προσέγγιση με την Ινδία. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι επαφές επικεντρώνονται στην κατάρτιση οδικού χάρτη βιομηχανικής συνεργασίας, με προοπτική κοινοπραξιών, συμπαραγωγής αμυντικών προϊόντων και ανάπτυξης τεχνολογιών.

Ανάμεσα στα πεδία ενδιαφέροντος ανέφερε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισής τους, τους πυραύλους και τα στρατιωτικά οχήματα. Ιδιαίτερη θέση απέδωσε στη ναυπηγική συνεργασία και στη σύνδεση της ελληνικής τεχνογνωσίας με την ινδική βιομηχανία.

Στην ανάλυσή του, οι σχέσεις Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας μπορούν να διαμορφώσουν ένα πλέγμα συνεργασίας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδικό Ωκεανό, με πρακτικό περιεχόμενο στην άμυνα, στην εκπαίδευση και στη θαλάσσια ασφάλεια.

Η Κύπρος και η προοπτική ινδικών πλοίων

Για την Κύπρο, ο Μουντζουρούλιας παρουσίασε πληροφορίες για ινδική υποστήριξη στη ναυτική εκπαίδευση, στην τεχνική υποστήριξη και στην ανάπτυξη επιχειρησιακών δυνατοτήτων.

Πρόσθεσε ότι εξετάζεται από την ινδική πλευρά η διάθεση μεταχειρισμένων πολεμικών πλοίων σε προσιτό κόστος. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αναμένει περισσότερα στοιχεία για τον τύπο των πλοίων και για το εάν η σκέψη αυτή θα προχωρήσει.

Σχολιάζοντας παράλληλα τις απειλητικές δηλώσεις του Ερχάν Αρικλί, υποστήριξε ότι η Λευκωσία ενισχύει τις διεθνείς συνεργασίες της και ότι τα σημερινά δεδομένα διαφέρουν από εκείνα του 1974.

Δορυφόροι, ναυτικές μονάδες και νέα όπλα

Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν επίσης τουρκικά δημοσιεύματα για τις ελληνικές δυνατότητες δορυφορικής επιτήρησης. Ο παρουσιαστής στάθηκε στην αξία της συλλογής πληροφοριών και στην προοπτική καλύτερης παρακολούθησης στρατιωτικών δραστηριοτήτων.

Αναφέρθηκε ακόμη σε συζητήσεις για δύο ιταλικά ναρκοθηρευτικά, σε παρουσίαση των συστημάτων SPEAR και SPEAR EW στην Πολεμική Αεροπορία, καθώς και στο γερμανικό ενδιαφέρον για προγράμματα υποβρυχίων και τεθωρακισμένων.

Για τα υποβρύχια, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τον ανταγωνισμό των προμηθευτών, επιδιώκοντας την καλύτερη επιχειρησιακή λύση και ισχυρότερους όρους συνεργασίας.

Κλείνοντας, σχολίασε την επίσκεψη Δένδια στη Σαουδική Αραβία, σημειώνοντας ότι δεν διέθετε ακόμη το περιεχόμενο των συναντήσεων. Συνέδεσε ως εκτίμηση την κινητικότητα με την ελληνική παρουσία μέσω των Patriot και με τις περιφερειακές αμυντικές συνεννοήσεις.

Το βασικό μήνυμα της εκπομπής ήταν ότι οι διπλωματικές συνεργασίες αποκτούν ουσία όταν συνοδεύονται από παραγωγικές συμφωνίες, τεχνογνωσία και ενίσχυση της αποτροπής. Για τον Μουντζουρούλια, η Ελλάδα έχει μπροστά της ευκαιρίες που απαιτούν ενεργή διπλωματία και συνέχεια στην υλοποίηση.