Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Συνέντευξη πρέσβη του Βελγίου: Να ενισχύσουμε τη φωνή της Ευρώπης στο παγκόσμιο στερέωμα

Δημοσιεύτηκε στις

Το τρίπτυχο της βελγικής προεδρίας της ΕΕ

Το τρίπτυχο της βελγικής προεδρίας της ΕΕ: προστασία όσον αφορά την ασφάλεια, ενίσχυση της ευημερίας και προετοιμασία για το μέλλον της ΕΕ, παρουσιάζει ο πρεσβευτής του Βελγίου στην Ελλάδα Μαρκ Καλκούν (Marc Calcoen) σε συνέντευξή του στον Δημήτρη Μάνωλη για το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

“Σκοπός είναι να αποφασίσουμε τι Ευρωπαϊκή Ένωση θέλουμε, ενόψει των απειλών, των προκλήσεων και των διαθέσιμων μέσων, να ανταποκριθούμε στις θεμιτές προσδοκίες των πολιτών και των επιχειρήσεων και να ενισχύσουμε τη φωνή της Ευρώπης στο παγκόσμιο στερέωμα” υπογράμμισε.

Χαρτογραφώντας το πεδίο της βελγικής προεδρίας, προτάσσει ότι θα ενθαρρύνει τη συζήτηση για το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας και άμυνας, τείνοντας προς μια πιο ολοκληρωμένη ενωσιακή προσέγγιση”. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο Βέλγος πρέσβης, η χώρα του οποίου ασκεί από την 1η Ιανουαρίου την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην ενίσχυση της οικονομίας και στην εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας.

Τους τελευταίους μήνες, θα στραφούμε στο μέλλον και θα επικεντρωθούμε στο Στρατηγικό Θεματολόγιο της ΕΕ 2024-2029, το οποίο θα παρέχει τις κατευθυντήριες γραμμές για το πρόγραμμα εργασίας της επόμενης Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία θα διοριστεί μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές και θα εγκριθεί τον Ιούνιο του 2024. Θα αρχίσουμε επίσης να δουλεύουμε πάνω στο Μέλλον της Ευρώπης, έργο παρόμοιο με το Στρατηγικό Θεματολόγιο, εντούτοις με πιο μακροπρόθεσμη προοπτική, και θα διαμορφώσουμε μια αποτελεσματική ΕΕ ενόψει της επόμενης σημαντικής διεύρυνσης με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και χώρες όπως η Ουκρανία ή η Μολδαβία. Σκοπός είναι να αποφασίσουμε τι Ευρωπαϊκή Ένωση θέλουμε, ενόψει των απειλών, των προκλήσεων και των διαθέσιμων μέσων, να ανταποκριθούμε στις θεμιτές προσδοκίες των πολιτών και των επιχειρήσεων και να ενισχύσουμε τη φωνή της Ευρώπης στο παγκόσμιο στερέωμα. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε να κάνουμε μαζί, πώς θέλουμε να το κάνουμε, πώς μπορούμε να πληρώσουμε γι’ αυτό και, τέλος, πώς θα πρέπει το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ να αντιμετωπίζει τέτοια ζητήματα. 

Επίσης, εκφράζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ την ανησυχία του για την εξάπλωση της κρίσης από τη Γάζα σε άλλα μέρη, και ιδίως στον Λίβανο και στην Ερυθρά Θάλασσα, σημειώνοντας ότι η ΕΕ συγκροτεί διεθνή αποστολή για να συνδράμει στην περιπολία αυτών των υδάτων ώστε να αποτραπούν περαιτέρω επιθέσεις. Προσθέτει ότι το Βέλγιο ανακοίνωσε ότι θα συμμετέχει, στέλνοντας μία από τις δύο φρεγάτες που διαθέτει προς αυτόν τον σκοπό. Συνάμα, προσδιορίζει ως τα σημαντικότερα καθήκοντα της ΕΕ, την παροχή όσο το δυνατόν περισσότερης ανθρωπιστικής βοήθειας στους Παλαιστινίους, να απελευθερώσει τους ομήρους και να διασφαλίσει τις στρατηγικές γραμμές εφοδιασμού σε ολόκληρη την περιοχή προς την Ευρώπη.

Παράλληλα, αναδεικνύει και τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή. “Η Ελλάδα υπήρξε πολύ ενεργή στις επαφές της με όλα τα μέρη της σύγκρουσης. Έχει παραδοσιακά πολύ καλές σχέσεις με όλα τα μέρη της περιοχής. Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι είναι σε θέση να παραδίδει μηνύματα, ακόμη και αν δεν είναι πάντα εύκολα, σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη” διαμηνύει.

Περαιτέρω, αναφέρεται στις διμερείς σχέσεις, υπογραμμίζοντας ότι οι δύο χώρες μοιράζονται την ίδια άποψη για τον κόσμο και αποδίδουν την ίδια σημασία στις θεμελιώδεις αξίες και τη δημοκρατία. Μάλιστα, εκφράζει την πεποίθηση ότι υπάρχουν δυνατότητες για περισσότερες εκατέρωθεν επισκέψεις από υπουργούς για ανάπτυξη των διμερών σχέσεων.

Τέλος, ο Βέλγος πρέσβης διατυπώνει το μεγάλο ενδιαφέρον του Βελγίου για τις εξελίξεις στο ενεργειακό τομέα της Ελλάδας.

Ακολουθεί η συνέντευξη του πρεσβευτή του Βελγίου στην Ελλάδα Μαρκ Καλκούν στον Δημήτρη Μάνωλη για Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Αναλάβετε πρόσφατα τη θέση του πρεσβευτή του Βελγίου στην ΑΘήνα. Τι σημαίνει για εσάς να είστε ο Βέλγος Πρέσβυς στην Αθήνα;

Η Αθήνα είναι το τελευταίο μου πόστο μετά από μια πολυετή καριέρα στη διπλωματία.  Έχουμε ένα ρητό: “ολοκληρώνουμε όμορφα”.  Ως εκ τούτου, είμαι χαρούμενος, τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά, που ολοκληρώνω την καριέρα μου εδώ, στην Ελλάδα.  Προσωπικά, επειδή η Ελλάδα προσφέρει τόσα για να δει και να κάνει κανείς, έχει μακρά ιστορία, με ενδιαφέρον μίγμα διαφορετικών πολιτισμών, συνδυάζοντας τη φύση και τη ζωή στην πόλη. Επαγγελματικά, η Ελλάδα έχει αφήσει τα πιο δύσκολα χρόνια της πίσω και ακολουθεί ανοδική πορεία όσον αφορά την πολιτική σταθερότητα και την οικονομική επιτυχία. Παραμένει στο επίκεντρο μιας ασταθούς και δύσκολης περιοχής, ήτοι της Ανατολικής Μεσογείου. Ως εκ τούτου, αποτελεί ένα καλό σημείο για να παρατηρήσει κανείς τι συμβαίνει σε αυτό το μέρος του κόσμου.

Το Βέλγιο ανέλαβε την εκ περιτροπής Προεδρία της ΕΕ την 1η Ιανουαρίου. Ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητες του Βελγίου κατά τη διάρκεια της Προεδρίας του στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Όπως όλες οι Προεδρίες, ερχόμαστε σε μια δύσκολη στιγμή. Στο εσωτερικό της ΕΕ, θα έχουμε ευρωεκλογές τον Ιούνιο, οι οποίες ενδεχομένως να αλλάξουν τη σύνθεση του ευρωπαϊκού πολιτικού τοπίου.  Επίσης, την ίδια ημέρα, στις 9 Ιουνίου, θα πραγματοποιηθούν και οι εθνικές και περιφερειακές εκλογές στο Βέλγιο. Στον ευρύτερο κόσμο, έχουμε δύο πολέμους σε εξέλιξη, στην Ουκρανία και στην Μέση Ανατολή. Είχαμε κρίσεις από τις οποίες δεν έχουμε ανακάμψει ακόμη πλήρως: την πανδημία, την ενεργειακή κρίση, την κρίση του κόστους διαβίωσης. Εντούτοις, είμαστε έμπειροι, διότι το Βέλγιο αναλαμβάνει την Προεδρία για 13η φορά και η Ευρώπη είναι στο DNA μας.

Είμαστε γνωστοί για την δεξιοτεχνία μας στην επίτευξη συμβιβασμών και για την ειλικρίνειά μας ως μεσολαβητές, στοιχεία που πρέπει να χαρακτηρίζουν μια Προεδρία. 

Χρονικά, τους πρώτους μήνες θα εργαστούμε για τη διεκπεραίωση, όσο το δυνατόν περισσότερο, του νομοθετικού έργου που έχει απομείνει, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προτού αυτό διακόψει τις εργασίες του τον Απρίλιο προκειμένου να προετοιμαστεί για τις εκλογές. Περισσότεροι από 150 φάκελοι παραμένουν υπό συζήτηση και θα χρειαστεί να κάνουμε επιλογές.  Η ολοκλήρωση και η έναρξη εφαρμογής του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο θα αποτελέσει ύψιστη προτεραιότητα, καθώς στόχος του είναι να προσφέρει έναν καλό συνδυασμό ορθής και αποτελεσματικής διαχείρισης των αιτημάτων ασύλου, σε πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών, προστατεύοντας, παράλληλα, τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο. Εδώ υπάρχει ήδη συμφωνία μεταξύ του Συμβουλίου των κρατών-μελών της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ύψιστης προτεραιότητας είναι επίσης η επανεξέταση της οικονομικής διακυβέρνησης, όπου επιτεύχθηκε πολιτική συμφωνία μεταξύ των κρατών-μελών στα τέλη του Δεκεμβρίου 2023 και επί του παρόντος διενεργούνται συνομιλίες με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η εν λόγω επανεξέταση αποσκοπεί στη διασφάλιση υγιών δημοσιονομικών πολιτικών μεσοπρόθεσμα. Μπορώ επίσης να αναφέρω θέματα όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η ποιότητα του αέρα ή τα απορρίμματα συσκευασίας. 

Τους τελευταίους μήνες, θα στραφούμε στο μέλλον και θα επικεντρωθούμε στο Στρατηγικό Θεματολόγιο της ΕΕ 2024-2029, το οποίο θα παρέχει τις κατευθυντήριες γραμμές για το πρόγραμμα εργασίας της επόμενης Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία θα διοριστεί μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές και θα εγκριθεί τον Ιούνιο του 2024. Θα αρχίσουμε επίσης να δουλεύουμε πάνω στο Μέλλον της Ευρώπης, έργο παρόμοιο με το Στρατηγικό Θεματολόγιο, εντούτοις με πιο μακροπρόθεσμη προοπτική, και θα διαμορφώσουμε μια αποτελεσματική ΕΕ ενόψει της επόμενης σημαντικής διεύρυνσης με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και χώρες όπως η Ουκρανία ή η Μολδαβία. Σκοπός είναι να αποφασίσουμε τι Ευρωπαϊκή Ένωση θέλουμε, ενόψει των απειλών, των προκλήσεων και των διαθέσιμων μέσων, να ανταποκριθούμε στις θεμιτές προσδοκίες των πολιτών και των επιχειρήσεων και να ενισχύσουμε τη φωνή της Ευρώπης στο παγκόσμιο στερέωμα. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε να κάνουμε μαζί, πώς θέλουμε να το κάνουμε, πώς μπορούμε να πληρώσουμε γι’ αυτό και, τέλος, πώς θα πρέπει το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ να αντιμετωπίζει τέτοια ζητήματα. 

Θεματικά, το πρόγραμμα της βελγικής Προεδρίας επικεντρώνεται σε τρεις λέξεις: προστασία (όσον αφορά την ασφάλειά μας), ενίσχυση (όσον αφορά την ευημερία μας) και προετοιμασία (το μέλλον της ΕΕ, όπως εξήγησα προηγουμένως). Η προστασία του λαού μας σχετίζεται με τη μετανάστευση, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, καθώς και με την ασφάλεια και την άμυνα.  Η Προεδρία θα ενθαρρύνει τη συζήτηση για το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας και άμυνας, τείνοντας προς μια πιο ολοκληρωμένη ενωσιακή προσέγγιση. Η προστασία των πολιτών μας σημαίνει επίσης κράτος δικαίου, ενίσχυση της συμμόρφωσης προς τις δεσμεύσεις μας στη δημοκρατία και τις θεμελιώδεις αξίες. Τέλος, περιλαμβάνει μεγαλύτερη έμφαση στα κοινωνικά ζητήματα και τα ζητήματα υγείας, αναζήτηση μιας φιλόδοξης κοινωνικής ατζέντας (θα έχουμε μερικές συνόδους κορυφής για κοινωνικά θέματα, επίσης με σωματεία εργαζομένων και ενώσεις εργοδοτών). Στον τομέα της υγείας, σημαίνει πως θα αξιολογηθεί η ετοιμότητα της ΕΕ στην αντιμετώπιση κρίσεων, θα ενισχυθεί η παροχή φαρμάκων και θα διαμορφωθεί στρατηγική ενίσχυσης του σχετικού εργατικού δυναμικού της ΕΕ. Η ενίσχυση της οικονομίας μας και η εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, από την άλλη πλευρά, σχετίζονται με την ανταγωνιστικότητα, την εσωτερική αγορά, το εμπόριο και την ψηφιακή μετάβαση. Πρέπει να ολοκληρώσουμε τις εργασίες για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, με ισότιμους όρους ανταγωνισμού, εντός και εκτός της ΕΕ, μεταξύ μεγαλύτερων και μικρότερων χωρών, μεταξύ πλουσιότερων και λιγότερο πλούσιων χωρών. Το θέμα αυτό αφορά επίσης την ενεργειακή πολιτική, όπου το γεωπολιτικό πλαίσιο μάς κατέδειξε τη σημασία της διασφάλισης της ασφάλειας του εφοδιασμού και της επιτάχυνσης της ενεργειακής μετάβασης.  Πρέπει επίσης να συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε περαιτέρω την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία για το 2030, το 2040 και το 2050, συζητώντας, κυρίως, τους στόχους για το 2040. 

Πώς σχεδιάζει η βελγική Προεδρία να αντιμετωπίσει τις τρέχουσες προκλήσεις της Ευρώπης, όπως τις συγκρούσεις στη Γάζα και την Ουκρανία;

Οι δύο συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Γάζα είναι πράγματι οι κύριες προτεραιότητες στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων ή, αλλιώς, της Παγκόσμιας Ευρώπης.  Εδώ, ο ρόλος της Προεδρίας είναι κάπως πιο περιορισμένος, καθώς οι αναθεωρήσεις της Συνθήκης του 2007 κατέστησαν τον Ύπατο Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (επί του παρόντος κ. Josep Borrell) πλέον αρμόδιο. 

Όσον αφορά την Ουκρανία, στόχος είναι να διατηρηθεί η πολιτική, οικονομική, στρατιωτική, ανθρωπιστική και νομική υποστήριξη προς την Ουκρανία, για όσο διάστημα χρειαστεί.  Αυτό σημαίνει, πρωτίστως, έγκριση του Ταμείου Υποστήριξης της Ουκρανίας στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου.  Για τον σκοπό αυτόν συγκλήθηκε έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο την 1η Φεβρουαρίου, καθώς η κωλυσιεργία της Ουγγαρίας εμπόδισε την επίτευξη ομόφωνης συμφωνίας τον Δεκέμβριο. Πάγια πρόθεσή μας είναι η συμφωνία 27 κρατών-μελών γι’ αυτό το Ταμείο ύψους 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 17 δισ. σε επιχορηγήσεις και 33 δισ. σε δάνεια προς στήριξη των δημοσιονομικών αναγκών της Ουκρανίας για την περίοδο 2024-2027.  Σημαίνει επίσης να εργαστούμε για την ανοικοδόμηση και την οικονομική ανάκαμψη της Ουκρανίας. Είμαι στην ευχάριστη θέση να σημειώσω ότι η Ελλάδα θα διοργανώσει συνέδριο προς αυτον τον σκοπό τον Φεβρουάριο με τον ελληνικό επιχειρηματικό κόσμο. Τέλος, σημαίνει να εργαστούμε για την επίτευξη συμφωνίας του Συμβουλίου ως προς τα δεσμευθέντα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία. Τα περισσότερα από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία τυχαίνει να βρίσκονται στο Βέλγιο (όπως οι τίτλοι που κατέχει η Euroclear, η οποία εδρεύει στις Βρυξέλλες). Πρέπει να ενεργήσουμε πολύ προσεκτικά νομικά και να μην διαταράξουμε το χρηματοπιστωτικό σύστημα του ευρώ, ενώ, από την άλλη πλευρά, δεν εναπόκειται στους Ευρωπαίους πολίτες να πληρώσουν για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας ενώ έχουμε ρωσικά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία στην ΕΕ. 

Όσον αφορά τη Γάζα, οι απόψεις μεταξύ των κρατών-μελών και μεταξύ του ευρύτερου κοινού ποικίλλουν, ενώ επίσης ποκίλλουν και με την πάροδο του χρόνου. Ως εκ τούτου, έχει αποδειχθεί μάλλον αδύνατο να υιοθετηθεί ενιαία στάση στην τρέχουσα σύγκρουση. Η ΕΕ ανέκαθεν τόνιζε το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, μετά τις βάναυσες και αδιάκριτες τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Η ΕΕ έχει τονίσει την ανάγκη να εξασφαλιστεί η προστασία όλων των αμάχων, να παρασχεθεί και να διευκολυνθεί η ανθρωπιστική βοήθεια, να αποφευχθεί η εξάπλωση της κατάστασης στην περιοχή και να κινηθεί εκ νέου η πολιτική διαδικασία για τη λύση των δύο κρατών. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση.

Πιστεύετε ότι η ΕΕ θα πρέπει να διαδραματίσει ισχυρότερο ρόλο στην κρίση της Μέσης Ανατολής; Προς αυτόν τον σκοπό, ποια είναι η σημασία της Ελλάδας;

Πιστεύω ότι η ΕΕ ήδη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε αυτήν την κρίση, εντούτοις, όπως και κάθε κρίση, η επιρροή εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πρώτον, από την πολιτική βούληση των εμπλεκόμενων στην κρίση μερών να την σταματήσουν. Δεύτερον, από την ενιαία στάση και από τη σκληρή και ήπια ισχύ που διαθέτεις ώστε τα εμπλεκόμενα μέρη να αλλάξουν στάση. Τόσο μεμονωμένα τα κράτη-μέλη της ΕΕ όσο και ο κ. Borrell και η Ευρωπαϊκή Διπλωματική Υπηρεσία του έχουν καθημερινές και πολυάριθμες επαφές και επισκέψεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής προκειμένου να προωθήσουν τις προτεραιότητες που μόλις ανέφερα στην προηγούμενη ερώτηση. Τον Σεπτέμβριο του 2023, ο κ. Borrell πρότεινε την πρωτοβουλία Peace Day Effort μαζί με τη Σαουδική Αραβία, τον Σύνδεσμο Αραβικών Κρατών, την Αίγυπτο και την Ιορδανία.  Μόλις πρόσφατα, στις 22 Ιανουαρίου 2024, πληθώρα υπουργών Εξωτερικών από το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο, την Ιορδανία, την Σαουδική Αραβία και άλλοι προσκλήθηκαν στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ.  Είναι σαφές, ωστόσο, ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές απόψεων μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ ως προς την κατάπαυση του πυρός ή τον τρόπο αναζήτησης μιας πιο σταθερής λύσης στο Μεσανατολικό ζήτημα. Κατά τη γνώμη μου, τα σημαντικότερα καθήκοντα της ΕΕ είναι να παράσχει όσο το δυνατόν περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστινίους, να απελευθερώσει τους ομήρους και να διασφαλίσει τις στρατηγικές γραμμές εφοδιασμού σε ολόκληρη την περιοχή προς την Ευρώπη.

Η Ελλάδα αποτελεί μέρος της Ανατολικής Μεσογείου και, ως εκ τούτου, τη συμφέρει πάρα πολύ να βλέπει αυτό το μέρος του κόσμου να αναπτύσσεται ειρηνικά. Η Ελλάδα υπήρξε πολύ ενεργή στις επαφές της με όλα τα μέρη της σύγκρουσης. Έχει παραδοσιακά πολύ καλές σχέσεις με όλα τα μέρη της περιοχής. Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι είναι σε θέση να παραδίδει μηνύματα, ακόμη και αν δεν είναι πάντα εύκολα, σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Η Ελλάδα, επί της ουσίας, συμμερίζεται τις απόψεις του Βελγίου ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης της τρέχουσας κρίσης και αναζήτησης βιώσιμης λύσης.

Ανησυχείτε για την εξάπλωση της κρίσης στη Μέση Ανατολή, ιδίως στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας και στον Λίβανο;

Νομίζω ότι όλοι ανησυχούν για την εξάπλωση της κρίσης από τη Γάζα σε άλλα μέρη.  Πρώτος στον νου έρχεται ο Λίβανος, καθώς η Χεζμπολάχ θέλει να δείξει αλληλεγγύη προς τη Χαμάς, αλλά φαίνεται πως ακόμη αποφεύγουν να υπερβούν τις κόκκινες γραμμές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εξάπλωση της σύγκρουσης. Στην πραγματικότητα, η κατάσταση στη Δυτική Όχθη επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα, με κλιμάκωση της βίας και από τις δύο πλευρές.  Τώρα οι Χούθι, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία την επίδειξη αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους, επιτίθενται σε πλοία που χρησιμοποιούν τις κρίσιμες θαλάσσιες οδούς μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο το διεθνές εμπόριο.  Η ΕΕ συγκροτεί διεθνή αποστολή για να συνδράμει στην περιπολία αυτών των υδάτων ώστε να αποτραπούν περαιτέρω επιθέσεις. Το Βέλγιο ανακοίνωσε ότι θα συμμετέχει, στέλνοντας μία από τις δύο φρεγάτες μας προς αυτόν τον σκοπό. Το Ιράν έχει στείλει πυραύλους σε ορισμένους εκ των γειτόνων του. Πρέπει να τονίζουμε διαρκώς τη σημασία της αποχής από τέτοιες ενέργειες προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στην περιοχή, προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω εξάπλωση της σύγκρουσης. Για πολλούς ανθρώπους, είναι σαφές ότι πραγματική λύση μπορεί να βρεθεί μόνο εάν υπάρξει πολιτική λύση στις προσδοκίες των Παλαιστινίων. 

Πώς θα συμβάλει η Προεδρία στους κλιματικούς στόχους της ΕΕ και στην οικονομική ανάκαμψη;

Είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι οι κλιματικές προκλήσεις ήρθαν και θα παραμείνουν, όπως είδαμε εδώ στην Ελλάδα το καταστροφικό έτος 2023 με τις δασικές πυρκαγιές και τις εκτεταμμένες πλημμύρες.  Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει οπισθοδρόμηση όσον αφορά τα μέτρα για το κλίμα. Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία και η δέσμη “Προσαρμογή στον στόχο του 55%” (Fit for 55) πρέπει να ολοκληρωθούν. Για παράδειγμα, η Προεδρία κατέληξε ήδη σε συμφωνία, στις 18 Ιανουαρίου, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τους κανόνες και τα πρότυπα CO2 για τα βαρέα οχήματα, όπως τα φορτηγά και τα λεωφορεία, για παράδειμα, με μείωση των καυσαερίων κατά 100% έως το 2035 για τα λεωφορεία. Θα ασχοληθούμε επίσης με τα απόβλητα και τη συσκευασία των αποβλήτων, καθώς και με την οδηγία για την ποιότητα του αέρα. Ένα δύσκολο θέμα θα είναι η συζήτηση των κλιματικών στόχων για το 2040, για τους οποίους η Επιτροπή μόλις υπέβαλε προτάσεις. Αυτός ήταν ο ελλείπων συνδετικός κρίκος μεταξύ των προτάσεων για το 2030 και της απαλλαγής από ανθρακούχες εκπομπές έως το 2050. Αλλά είναι επίσης σημαντικό να παραμείνουμε ρεαλιστές και να έχουμε κατά νου την κατάσταση και την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας μας, ώστε να είναι δυνατή και η οικονομική ανάκαμψη. Η Ευρώπη θέτει σε εφαρμογή μέτρα στήριξης προς ενίσχυση της αυτάρκειας των προηγμένων τεχνολογιών μας, μέσω της έννοιας της ανοικτής στρατηγικής αυτονομίας, έτσι ώστε το 40% αυτών των τεχνολογιών να προέρχεται από την ίδια την ΕΕ έως το 2030. Η Προεδρία θα δώσει επίσης ιδιαίτερη έμφαση στην ανταγωνιστικότητα εν γένει, μέσω της ενίσχυσης της εσωτερικής αγοράς. Ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Λέτα θα παρουσιάσει την έκθεσή του για το θέμα αυτό τον Μάρτιο. Η εσωτερική αγορά παραμένει ατελής: ορισμένοι τομείς δεν περιλαμβάνονται πραγματικά στην εσωτερική αγορά, όπως η ενέργεια ή οι τηλεπικοινωνίες, δεν υπάρχουν πάντα ίσοι όροι ανταγωνισμού εντός της ΕΕ (σκεφτείτε μόνο το ζήτημα των κρατικών επιχορηγήσεων οι οποίες ενδέχεται να στρεβλώσουν την εσωτερική αγορά και για τις οποίες δεν έχουν όλα τα κράτη-μέλη τις ίδιες δυνατότητες), η Ένωση Κεφαλαιαγορών απέχει πολύ από την υλοποίησή της, θα πρέπει να υπάρχουν επακόλουθα στην ελεύθερη κυκλοφορία για όσους δεν έχουν άλλη επιλογή από το να παραμείνουν εκεί που βρίσκονται (εδώ περιλαμβάνονται και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις)…  Η βελγική Προεδρία θα εργαστεί πάνω σε όλα αυτά τα θέματα ώστε να ανταποκριθεί στην ανάγκη για μια αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη ευρωπαϊκή οικονομία.

Ποιες είναι οι προοπτικές για περαιτέρω ενίσχυση των διπλωματικών δεσμών Βελγίου και Ελλάδας και σε ποιους τομείς;

Το Βέλγιο και η Ελλάδα είναι πολύ καλοί εταίροι στις διεθνείς υποθέσεις. Είμαστε αμφότεροι επί μακρόν μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Μοιραζόμαστε την ίδια άποψη για τον κόσμο και αποδίδουμε την ίδια σημασία στις θεμελιώδεις αξίες και τη δημοκρατία. Τον Μάιο του 2022, πραγματοποιήθηκε η επίσημη επίσκεψη του Βασιλιά και της Βασίλισσας των Βέλγων στην Ελλάδα. Αυτό είναι συνήθως το αποκορύφωμα των διπλωματικών δεσμών μεταξύ δύο χωρών και ήταν η πρώτη επίσημη επίσκεψη σε κράτος του βασιλικού ζεύγους μετά την πανδημία του κορονοϊού. Οι υπουργοί Εξωτερικών μας συναντώνται τακτικά, είτε μέσω διμερών επισκέψεων είτε σε επίπεδο ΕΕ και διεθνών συναντήσεων. Πιστεύω ότι υπάρχουν δυνατότητες για περισσότερες επισκέψεις από υπουργούς και για ανάπτυξη σχέσεων σε αυτό το επίπεδο. Πρέπει όμως να πω ότι, για παράδειγμα στον τομέα της ενέργειας, το Βέλγιο έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, όπως φάνηκε από την επίσκεψη της υπουργού μας στις 31 Οκτωβρίου 2023 και απο μια σημαντική εμπορική αποστολή με επίκεντρο τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, επίσης τον Οκτώβριο του 2023. 

Ποιες είναι οι ευκαιρίες συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Βελγίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Το Βέλγιο και η Ελλάδα, ως μεσαίου μεγέθους χώρες, έχουν συχνά τα ίδια συμφέροντα εντός της ΕΕ. Λόγω της δημογραφικής μας σύνθεσης, ή της οικονομικής μας δομής, ή της γεωγραφικής μας θέσης, ή της ιστορίας μας, μπορεί να δίνουμε έμφαση σε διαφορετικά θέματα. Σε γενικές γραμμές όμως, δεν έχουμε διμερείς συγκρούσεις ή μεγάλες διαφορές απόψεων. Εντούτοις, ποτέ δεν είναι κακό να αναπτύσσουμε περαιτέρω την ήδη υπάρχουσα συνεργασία. Η επίτευξη αυτού του στόχου θα ήταν και ένα καλό τέλος για τη δουλειά μου ως πρέσβης σε αυτήν τη σπουδαία χώρα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, capital.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες

Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.

Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.

Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή

Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.

Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.

Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.

Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.

Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.

Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.

Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.

Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις

Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.

Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.

Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.

Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.

Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας

Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.

Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.

Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.

Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.

Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.

Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.

Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.

Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία

Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.

Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.

Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.

Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.

Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.

Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.

Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.

Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία

Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;

Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.

Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.

Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.

Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.

Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.

Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή