Αθλητικά
Οι εξελίξεις στο ποδόσφαιρο

Η εμφάνιση μιας αγοράς τηλεοπτικών δικαιωμάτων, με την ανάπτυξη της συνδρομητικής τηλεόρασης, μεταμόρφωσε την οικονομία του ποδοσφαίρου, πυροδοτώντας μια θεαματική ανάπτυξη από τη δεκαετία του 1980. Αυτή η εξέλιξη έκανε τις τηλεοράσεις τους κύριους χρηματοδότες της ποδοσφαιρικής βιομηχανίας, δημιουργώντας μια διπλή «τηλε-εξάρτηση»: Για τους συλλόγους σε σχέση με αυτά τα έσοδα, και για το ποδόσφαιρο στο σύνολό του, που έχει γίνει «τηλεοπτικό προϊόν» και ως εκ τούτου, απαιτείται σιωπηρά να ανταποκρίνεται στα αιτήματα των χορηγών του.
Αυτό ενθάρρυνε ιδιαίτερα τους διοργανωτές –επαγγελματικά πρωταθλήματα, ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες– να αναδιαρθρώσουν τα προγράμματα μετάδοσης, αλλά και να πολλαπλασιάσουν τους αγώνες προκειμένου να αυξήσουν και τα ποσά των δικαιωμάτων που δημιουργούνται. Η εξέλιξη αυτή, έτεινε επίσης να αυξήσει τον αριθμό των ραδιοτηλεοπτικών φορέων, περιπλέκοντας τη κατάσταση και καθιστώντας την πρόσβαση για τους τηλεθεατές πιο ακριβή, με κίνδυνο να οδηγήσει σε μια υπερέκθεση του αθλήματος και επομένως, να μειώσει τη δημοτικότητα του ποδοσφαίρου.
Τέλος, οι τηλεοράσεις άφησαν το στίγμα τους στο παιχνίδι με ένα σκηνικό που στοχεύει στη θεαματοποίησή του μέσω μιας αύξησης των τεχνικών μέσων, για την παραγωγή ενός «techno show» στο οποίο πνίγεται το ποδόσφαιρο και το οποίο απομακρύνεται όλο και περισσότερο από αυτό που βλέπει ο θεατής στο γήπεδο, μερικές φορές σε σημείο που να βλάπτει την κατανόηση του αγώνα. Διεξάγοντας τις μόνιμες δίκες των διαιτητών, ασκώντας προκαταβολικά τη βιντεο-διαιτησία, έκαναν μια εκστρατεία υπέρ της, πολύ πριν από την υιοθέτησή της, χωρίς τον παραμικρό προβληματισμό για τις συνέπειές της, οι οποίες ωστόσο ήταν σημαντικές για το παιχνίδι και τους τρόπους λειτουργίας του.
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΩΝ
Ακόμα κι αν ήταν μέρος μιας συνολικής δυναμικής απορρύθμισης, η απόφαση Μπόσμαν είχε στην πραγματικότητα σημαντικές συνέπειες, επιτρέποντας ‒με τη σχεδόν ολοκληρωτική κατάργηση των ποσοστώσεων για ξένους παίκτες‒ στις πλουσιότερες ομάδες να συγκεντρώσουν τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στην ομάδα τους. Έχει επίσης ευνοήσει τον πληθωρισμό των ποσών μεταγραφών και των μισθών, που απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων των συλλόγων, και την ακραία κινητικότητα των παικτών, που συχνά εκλαμβάνεται ως θέμα «μισθοφορίας». Οι καλύτεροι παίκτες, σε μια πολύ κατακερματισμένη αγορά εργασίας και οι πράκτορές τους, ήταν οι μεγάλοι κερδισμένοι αυτής της εξέλιξης.
Το παράδοξο είναι ότι ένα από τα πιο προβληματικά αποτελέσματα της απελευθέρωσης του ποδοσφαίρου ‒που βλέπει τους ποδοσφαιριστές να μετατρέπονται σε κερδοσκοπικά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία‒ περιλαμβάνει αδιαφανείς χρηματοοικονομικές ροές πολύ ευνοϊκές για τη διαφθορά και το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, αναθέτει στις προπονητικές ομάδες λειτουργίες εκτροφής παικτών και συμβάλλει στην απώλεια της ταυτότητας των ομάδων, μετατρέποντας το ποδόσφαιρο σε θέαμα των μέσων ενημέρωσης.
Το «παράθυρο μεταγραφών», το οποίο έχει το πλεονέκτημα της παροχής ποδοσφαιρικού περιεχομένου κατά τις περιόδους διακοπής των αγώνων, έχει γίνει από μόνο του είδηση, στην οποία οι φήμες είναι πληροφορίες, που προκαλούν το ενδιαφέρον σαν ένα τεράστιο παιχνίδι, για το οποίο πολλοί υποστηρικτές είναι παθιασμένοι και του οποίου οι ίδιοι γίνονται ειδικοί, ενώ οι ομάδες τους είναι, ως επί το πλείστον, θύματα αυτού του συστήματος.
ΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
Το επικερδές Champions League, που ξεκίνησε το 1992 ως «premium» διοργάνωση, αποτέλεσε έναν από τους κύριους μοχλούς των διευρυνόμενων οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων στον αθλητισμό, οδηγώντας σε μεγαλύτερο πλουτισμό των πλουσιότερων ομάδων. Πρώτον, μέσω μιας φόρμουλας αγώνων (φάση ομίλων, μερίδιο θέσεων που προορίζονται για τα μεγάλα πρωταθλήματα) που ευνόησε τους συλλόγους που ήδη είχαν τους πιο προικισμένους ποδοσφαιριστές. Στη συνέχεια, μέσω ενός συστήματος διανομής εισοδημάτων που τεχνητά ‒ανεξαρτήτως αθλητικής αξίας‒ τους διέθεσε το μεγαλύτερο μερίδιο της πίτας.
Η φάση των νοκ-άουτ αγώνων την άνοιξη, ευνόησε σταδιακά μια ολιγαρχία συλλόγων από τις τέσσερις πιο ισχυρές χώρες (Βρετανία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία συν την PSG) που λάμβανε το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών και αθλητικών πόρων, αναδεικνύοντας μια δραστική αλλαγή στην ελίτ των ποδοσφαιρικών συλλόγων και μια ολοένα και στενότερη συσχέτιση μεταξύ της οικονομικής ισχύος και των αποτελεσμάτων. Η αθλητική αβεβαιότητα, την οποία πασχίζουν να εξαλείψουν αυτοί οι σύλλογοι επειδή είναι αντίθετη με την ανάγκη διασφάλισης των επενδύσεών τους, απλώς αναδημιουργείται μέσα στους κόλπους αυτής της μικρής ελίτ.
Αυτό εγείρει την απειλή ενός ιδιωτικού και κλειστού πρωταθλήματος εδώ και 25 χρόνια, ωθώντας την UEFA να υποχωρεί συστηματικά προσαρμόζοντας το Champions League σύμφωνα με τα συμφέροντα αυτών των συλλόγων. Ακόμα κι αν η έναρξη μιας τέτοιας «Ευρωπαϊκής Σούπερ Λίγκας» τον Απρίλιο του 2021, ηττήθηκε χάρη σε ένα ευρύ μέτωπο άρνησης, όλες οι μεταρρυθμίσεις του Champions League (συμπεριλαμβανομένης αυτής που θα εφαρμοστεί την επόμενη σεζόν) μας φέρνουν πιο κοντά σε αυτό. Όλες οι εξελίξεις στο ποδόσφαιρο, που ελάχιστα έχουν καταπολεμηθεί, τείνουν προς αυτό το μοντέλο κλειστού ανταγωνισμού που γυρίζει την πλάτη του στο μοντέλο του ευρωπαϊκού αθλητισμού – το οποίο βασίζεται σε ένα πυραμιδικό σύστημα αγώνων, βασισμένο στις ανόδους και τους υποβιβασμούς μεταξύ των διαφορετικών κατηγοριών.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΜΜΕ
Πολλές εξηγήσεις μπορούν να δοθούν για την παθητικότητα των αθλητικών ΜΜΕ. Το κυριότερο, εκτός από έλλειψη κριτικής και πολιτικής κουλτούρας, είναι ότι βρήκαν το δικό τους ενδιαφέρον για την ανάπτυξη αυτού του μοντέλου ποδοσφαίρου, το οποίο έχει αποκτήσει κοινωνική νομιμότητα και υψηλή θέση στην ιεραρχία της πληροφορίας. Η σιωπηρή υποστήριξή τους σε αυτό το σύστημα, εκτός από τη σποραδική αγανάκτηση, παραμένει προβληματική: διεκδικούν συνεχώς «αξίες», αυτές του αθλητισμού, γνωρίζοντας ήδη ότι αυτές υπονομεύονται βαθιά, από τον τρόπο λειτουργίας του ποδοσφαίρου.
Οι δημόσιες αρχές, ιδιαίτερα στις χώρες της ΕΕ, ταλαντεύονται μεταξύ μιας μορφής περιφρόνησης για τον αθλητισμό και της αντίληψής του ως ψυχαγωγίας για τις μάζες. Ανάλογη αδιαφορία εξέφρασε και η Αριστερά, θεωρώντας τον αθλητισμό όχι ως πεδίο αγώνα, αλλά ως έκφραση του βιομηχανικού καπιταλισμού και στη συνέχεια του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Μια χαμένη υπόθεση, με λίγα λόγια, για την οποία δεν αξίζει να παλέψει η Αριστερά παρά τους ιστορικούς δεσμούς μεταξύ ποδοσφαίρου, λαϊκού πολιτισμού και εργατικών κινημάτων.
Αυτή η συλλογική παραίτηση οδήγησε κυρίως στην αποτυχία υπεράσπισης, σε ευρωπαϊκή κλίμακα, μιας «ιδιαιτερότητας των αθλητικών δραστηριοτήτων» που βασίζεται σε αυτό που θεωρεί και προστατεύει τον πολιτισμό ως κοινό αγαθό και που θα προστατεύει τους συλλόγους και το ίδιο το ποδόσφαιρο, ως κοινά αγαθά, ιδίως με την αποκατάσταση ισχυρών κανονισμών, διασφαλίζοντας δεσμούς με τη τοπικότητα και τους θεατές. Αυτή η συλλογική κληρονομιά δεν πρέπει να αξιοποιείται από συμφέροντα που της είναι εντελώς ξένα ‒οικονομικά και τώρα γεωπολιτικά συμφέροντα‒ όπως είδαμε με τη Ρωσία, το Κατάρ ή τώρα τη Σαουδική Αραβία.
Εάν δεν γίνει δυνατή η ύπαρξη των προϋποθέσεων για μια πραγματική πολιτική συζήτηση για τον αθλητισμό, η υποβάθμιση του ποδοσφαίρου θα συνεχιστεί.
ΠΗΓΗ: GeoEurope

Αθλητικά
Παίκτης της ΑΕΚ σπούδαζε για να γίνει πράκτορας του FBI

Ενδιαφέρουσες πτυχές της ζωής -και όχι μόνο της καριέρας του- αποκάλυψε ο Φραντζί Πιερό.
Ο θηριώδης επιθετικός της ΑΕΚ παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «GameTime» του Pame Stoixima και τη Μαρία Ζαφειράτου.
Αναφέρθηκε λοιπόν στις σπουδές του στην εγκληματολογία για να γίνει πράκτορας του FBI, αλλά και το πώς το ποδόσφαιρο τον κέρδισε από το μπάσκετ.
Απαντώντας, δε, σε σχετική ερώτηση, κατονόμασε τι… τον τάιζε η μητέρα του και έφτασε να διαθέτει αυτή την επιβλητική σωματοδομή.
Το πρώτο μέρος της συνέντευξης του Πιερό:
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αθλητικά
Πρώην ποδοσφαιριστής και σφοδρός επικριτής της Δύσης ο νέος πρόεδρος της Γεωργίας

Πρόεδρος της Γεωργίας εξελέγη στο Κοινοβούλιο της Γεωργίας ο Μιχαήλ Καβελασβίλι, άνθρωπος πιστός στην κυβέρνηση της χώρας, η οποία είναι αντιμέτωπη με μεγάλες κινητοποιήσεις, μετά την απόφασή της να παγώσει την ενταξιακή διαδικασία με την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Ο ακροδεξιός Καβελασβίλι, πρώην ποδοσφαιριστής και σφοδρός επικριτής της Δύσης, ήταν ο μόνος υποψήφιος για τη θέση του προέδρου της χώρας και εξελέγη, όπως προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας από Εκλεκτορικό Σώμα, το οποίο αποτελείται από βουλευτές και εκπροσώπους της κυβέρνησης. Από τους 225 ψηφοφόρους που ήταν παρόντες, 224 ψήφισαν υπέρ του.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης μποϊκοτάρουν το Κοινοβούλιο μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου, στις οποίες τα επίσημα αποτελέσματα έδωσαν στο κυβερνών κόμμα Γεωργιανό Ονειρο περίπου 54% των ψήφων, ενώ η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι υπήρξε νοθεία.
Εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν, παρά τη χιονόπτωση, έξω από το κοινοβούλιο πριν από τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας για την εκλογή προέδρου.
Ο Καβελασβίλι προτάθηκε για τη θέση του προέδρου, που έχει κυρίως εθιμοτυπικό ρόλο και δεν διαθέτει εξουσίες, από τον Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, έναν δισεκατομμυριούχο πρώην πρωθυπουργό που θεωρείται ευρέως ως ο κορυφαίος ηγέτης της χώρας.Ο Καβελασβίλι είναι ηγέτης του κόμματος της Λαϊκής Εξουσίας, το οποίο αποτελείται από μια ομάδα που αποσχίστηκε από το κυβερνών Γεωργιανό Ονειρο. Ηταν ένας από τους συντάκτες του νόμου περί ξένων πρακτόρων, ο οποίος προβλέπει ότι οι οργανώσεις που λαμβάνουν περισσότερο από το 20% της χρηματοδότησής τους από το εξωτερικό να εγγράφονται ως πράκτορες ξένης επιρροής, επιβάλλοντάς τους βαριά πρόστιμα.
Η απερχόμενη πρόεδρος Σαλόμε Ζουραμπισβίλι, που τάσσεται υπέρ της ευρωπαϊκής πορείας της Γεωργίας και είναι μεταξύ των επικριτών του κυβερνώντος κόμματος, ηγείται του κινήματος διαμαρτυρίας και έχει δηλώσει ότι θα παραμείνει πρόεδρος και μετά τη λήξη της θητείας της, διότι θεωρεί το κοινοβούλιο «παράνομο» ως αποτέλεσμα εικαζόμενης νοθείας στις εκλογές.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν δηλώσει ότι θα συνεχίσουν να θεωρούν την Ζουραμπισβίλι νόμιμη πρόεδρο, ακόμη και μετά την ορκωμοσία του Καβελασβίλι στις 29 Δεκεμβρίου.
Η ποδοσφαιρική καριέρα του
Η πορεία του Καβελασβίλι, από τα τμήματα υποδομής της Ντιναμό Τιφλίδας, όπου ξεκίνησε ως πολλά υποσχόμενος νεαρός ποδοσφαιριστής το 1989, ε΄ως την προεδρία της Γεωργίας ήταν κινηματογραφική.
Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για την Μάντσεστερ Σίτι, όπου έμεινε για δύο σεζόν, πριν κλείσει την καριέρα του σε διάφορες ομάδες της ελβετικής Super League το 2006. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κατέγραψε 46 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της Γεωργίας και σημείωσε εννέα γκολ.
Μόλις 10 χρόνια μετά την αποχώρησή του από τον κόσμο του ποδοσφαίρου, εξελέγη στο κοινοβούλιο της Γεωργίας το 2016 με το «Γεωργιανό Όνειρο».
Το 2022, υπήρξε συνιδρυτής του πολιτικού κινήματος «Λαϊκή Εξουσία», το οποίο συμμάχησε με το «Γεωργιανό Όνειρο» και απέκτησε δημοφιλία για την έντονη αντιδυτική ρητορική του.
Ο Καβελασβίλι, δεν έχει πανεπιστημιακή εκπαίδευση και συχνά γίνεται στόχος υποτιμητικών σχολίων από την αντιπολίτευση στη Γεωργία. Την ημέρα της εκλογής του, διαδηλωτές έξω από το κτίριο του κοινοβουλίου έφεραν τα δικά τους πανεπιστημιακά διπλώματα, ενώ άλλοι κλωτσούσαν ποδοσφαιρικές μπάλες.
Ο Καβελασβίλι ήταν ένας από τους συντάκτες του αμφιλεγόμενου νόμου που απαιτεί από τις οργανώσεις που λαμβάνουν πάνω από το 20% της χρηματοδότησής τους από το εξωτερικό να εγγράφονται ως “επιδιώκουσες τα συμφέροντα ξένης δύναμης”, νόμος που θυμίζει αντίστοιχο ρωσικό και έχει προκαλέσει αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας.
Μιλώντας στο κοινοβούλιο μετά τον διορισμό του τον Νοέμβριο, ο Καβελασβίλι δήλωσε: “Η κοινωνία μας είναι διχασμένη”, υποστηρίζοντας ότι η “ριζοσπαστικοποίηση και η πόλωση” στη χώρα τροφοδοτείται από το εξωτερικό.
Κατηγόρησε τη φιλοδυτική απερχόμενη πρόεδρο Ζουραμπιτσβίλι, η οποία δήλωσε ότι θα αρνηθεί να εγκαταλείψει τη θέση της μέχρι να διεξαχθούν νέες εκλογές, ότι παραβιάζει το σύνταγμα και δήλωσε ότι θα “επαναφέρει την προεδρία στο συνταγματικό της πλαίσιο”.
Αθλητικά
Με πέντε ομάδες η Ελλάδα στα Κύπελλα Ευρώπης για 5 χρόνια!

Χωρίς ακόμα να έχει λύσει τα γνωστά δομικά του προβλήματα, χωρίς να έχει ξεπεράσει τις παθογένειες που το ταλαιπωρούν, χωρίς καν να έχει επιτευχθεί ένας ικανοποιητικός δείκτης συνεννόησης ανάμεσα στους μεγάλους του ποδοσφαίρου μας στο επίπεδο τουλάχιστον των θεσμικών κέντρων διοίκησης, για το ελληνικό ποδόσφαιρο το τελευταίο διάστημα δημιουργείται μια νέα συνθήκη, την οποία οι πάντες καλούνται να εκμεταλλευτούν για το βήμα παραπάνω.
Τόσο σε επίπεδο Εθνικής ομάδας με την μετά από πολλά χρόνια και πάλι ικανοποιητική της παρουσία που πρέπει βεβαίως να σφραγισθεί με την επιστροφή στις μεγάλες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις όσο και σε επίπεδο παρουσίας των συλλόγων μας στα Κύπελλα Ευρώπης τα τελευταία χρόνια, είναι ξεκάθαρο ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο ανακτά τη θέση που είχε χάσει τα τελευταία χρόνια.
Τα χρήματα που έχουν ήδη εξασφαλίσει Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ μέσω της League Phase του Europa
Με μία προσεκτική μελέτη των σχετικών δεικτών και των συντελεστών της UEFA αυτό που κάποιος μπορεί να πει με σιγουριά είναι ότι η 12η, παρά λίγο ή σε λίγο 11η θέση της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή βαθμολογία των διασυλλογικών διοργανώσεων δεν αποτελεί φωτοβολίδα ή υπόθεση μιας βραδιάς λόγω των δυο νικών και της μίας ισοπαλίας, αλλά ασφαλές κεκτημένο για το ελληνικό ποδόσφαιρο που μπορεί να διατηρηθεί σε βάθος χρόνου!
Σε πρώτη φάση αυτό που μπορούμε να γνωρίζουμε με σιγουριά και θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο άμεσης εκμετάλλευσης προς την κατεύθυνση της ακόμα μεγαλύτερης βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των εγχώριων διοργανώσεων είναι ότι για τα επόμενα τρία χρόνια είναι ασφαλή τα πέντε ελληνικά ευρωπαϊκά εισιτήρια από το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας!
Το γνωρίζαμε για την επόμενη σεζόν, το εξασφαλίζουμε φέτος για την σεζόν 2026-27, είναι σχεδόν βέβαιο και για τη σεζόν 2027-28, αφού του χρόνου με βάση τα σημερινά δεδομένα που μόνο να βελτιωθούν γίνεται από εδώ και πέρα θα ξεκινάμε τη σεζόν από την 11η, άντε από την 12η θέση της βαθμολογίας της UEFA και θα πρέπει να συμβεί… ομαδική αυτοκτονία για να χάσουμε το αβαντάζ!
Τα χρήματα που έχουν ήδη εξασφαλίσει Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ μέσω της League Phase του Europa
Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει μετά από πολλά χρόνια σε βάση σταθερότητας για το ελληνικό ποδόσφαιρο που είχε κατρακυλήσει κάτω από το top-15. Τα τελευταία χρόνια ξεκινούσαμε κοντά στο Νο20 της ευρωπαϊκής κατάταξης και μάλλον συμπτωματικά βρεθήκαμε δύο φορές στην 15η θέση την τελευταία πενταετία. Τη μια χρονιά χάρη στη μεμονωμένη πολύ καλή παρουσία του ΠΑΟΚ στο Conference League, όταν έφτασε στα προημιτελικά και πέρσι χάρη στην κατάκτηση της διοργάνωσης από τον Ολυμπιακό, κάτι που καταλαβαίνει κανείς ότι δεν θα γίνεται κάθε χρόνο…
Για να καταστήσουμε σαφές το τι σημαίνουν τα πέντε ευρωπαϊκά εισιτήρια την επόμενη τριετία να ξεκαθαρίσουμε ότι ο πρωταθλητής Ελλάδας θα μετέχει βεβαίως στα προκριματικά του Champions League στο μονοπάτι των πρωταθλητών, ο δεύτερος της ελληνικής Super League θα παίρνει το δεύτερο ελληνικό εισιτήριο για την κορυφαία διοργάνωση μέσω του League Path, o Κυπελλούχος Ελλάδας (ή ο τρίτος του πρωταθλήματος) θα έχει δικαίωμα συμμετοχής στο Europa League ενώ δύο ακόμα ομάδες από το πρωτάθλημα θα έχουν εισιτήριο για το Conference League με τα τόσα πολλά περιθώρια διάκρισης για ομάδες της δικής μας ταχύτητας.
Το επόμενο καλοκαίρι γνωρίζουμε βάσει του access list ότι ο πρωταθλητής Ελλάδας θα ξεκινήσει από τον δεύτερο προκριματικό (εκτός αν ο συλλογικός του συντελεστής του επιτρέψει να προαχθεί στα πλέι οφ ή και απευθείας στο League Stage μιλώντας μόνο για Ολυμπιακό ή ΠΑΟΚ με τα τωρινά δεδομένα), ο δεύτερος του πρωταθλήματος από τον δεύτερο προκριματικό των μη πρωταθλητών (μπορεί και από τον τρίτο που θα σημαίνει δεδομένη συμμετοχή στο League Stage του Europa), ο Κυπελλούχος Ελλάδας από τον τρίτο προκριματικό (και όχι από τον πρώτο που θα ξεκινούσε κανονικά πέρσι ο Παναθηναϊκός και ανέβηκε τελικά στον δεύτερο) και οι δύο ομάδες στο Conference σταθερά από τον δεύτερο προκριματικό με την αναγκαιότητα του τρία στα τρία…
Αυτή η κατάσταση όμως ως προς την καλοκαιρινή… ταλαιπωρία των ομάδων μας μπορεί και μάλλον θα βελτιωθεί δραστικά τα επόμενα δυο χρόνια με την Ελλάδα στο Νο11 ή στο Νο12 του UEFA ranking και έχει και αυτό τη δική του μεγάλη σημασία.
Από το 11 μέχρι και το 14 του ranking o πρωταθλητής Ελλάδας θα έχει μόνο έναν προκριματικό γύρο (τα πλέι οφ) για τη συμμετοχή στο χρυσοφόρο League Stage του Champions League, ενώ στο 11 και στο 12 και ο Κυπελλούχος Ελλάδας θα έχει προαγωγή στα πλέι οφ με έναν προκριματικό για τη συμμετοχή του στο League Stage του Europa.
To ακόμα πιο σημαντικό για το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια πληροί μία σημαντική συνθήκη για τη σταθεροποίηση στα υψηλά πατώματα της ευρωπαϊκής βαθμολογίας με αναγκαία προοπτική να βάλει πλώρη για το top-10 αναβαθμίζοντας το επίπεδο το ανταγωνισμού της όχι με χώρες όπως η Δανία, η Νορβηγία, η Αυστρία και η Ελβετία, αλλά με την Τσεχία, την Τουρκία και το Βέλγιο… Δεν πρόκειται για κάτι το τόσο απλησίαστο!
Η αναγκαία αυτή συνθήκη είναι ότι εφέτος μετά από πολλά χρόνια ο συντελεστής της χώρας μας δομείται και αναπτύσσεται με τη συμμετοχή τριών και όχι δυο ομάδων, όπως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια με το βάρος να είχε πέσει σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ. Βλέπουμε φέτος απολύτως ισορροπημένη συμμετοχή στον ελληνικό συντελεστή από τρεις ομάδες, αφού πλέον προστέθηκε και ο Παναθηναϊκός και είναι δεδομένο ότι η κατάσταση θα ήταν εξαιρετικά πιο ευνοϊκή, αν δεν είχε υπάρξει ο καλοκαιρινός αποκλεισμός—σοκ της ΑΕΚ από τη Νόα.
Με τα αν δεν γίνεται δουλειά πουθενά, ούτε στο ποδόσφαιρο, αλλά αν υπήρχε και η ομάδα του Ματίας Αλμέιδα σε αυτό το ιδιαίτερα προσιτό League Stage του Conference League, το ελληνικό ποδόσφαιρο θα μπορούσε να είχε… αλλάξει πίστα από αυτό το καλοκαίρι.
Προσέξτε… Δεν μιλάμε για κάτι άπιαστο. Αν η ΑΕΚ μετείχε στο Conference και είχε ακριβώς την ίδια βαθμολογική επίδοση με αυτή του Παναθηναϊκού, που μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει κάποια υπέρβαση για τα δεδομένα του, η Ελλάδα θα ήταν στις πρώτες θέσεις της ευρωπαϊκής βαθμολογίας από πλευράς της εφετινής συγκομιδής βαθμών, θα ήταν με άνεση στο Νο 11 έχοντας εξασφαλίσει διαφορά από Νορβηγία, Αυστρία και Σκοτία και θα έβλεπε από πολύ πιο κοντά τη 10η Τουρκία και την 9η Τσεχία.
Υπάρχει όμως χρόνος για την επόμενη πίστα, αν δεν συμβούν οδυνηρά πισωγυρίσματα.
ΠΗΓΗ: Gazzetta.gr
-
Ενδιαφέροντα2 μήνες πριν
Αποκάλυψη του ηθοποιού Κωστή Σαββιδάκη! Κόπηκε ταινία στην Ελλάδα από φεστιβάλ επειδή προέβαλλε την Ορθοδοξία
-
Πολιτική2 εβδομάδες πριν
Έρχεται «τσουνάμι» αποκαλύψεων και στην Ελλάδα για USAID! Οι ΜΚΟ του Soros και οι Πρέσπες του Τσίπρα
-
Πολιτική4 εβδομάδες πριν
Αποκάλυψη Στρος Καν! Με έφαγαν οι ΗΠΑ όπως και τον Καραμανλή!
-
Απόψεις3 εβδομάδες πριν
Διαβεβαιώνω τον κ. Μητσοτάκη ότι η κυβέρνησή του δεν έχει μέλλον
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πριν
Ο Τραμπ δεν ξεχνά τί έκανε η Ελλάδα!
-
Αναλύσεις2 εβδομάδες πριν
Οδεύει προς αντικατάσταση ο Μητσοτάκης! Σπρώχνει την Ελλάδα περισσότερο προς την καταστροφή
-
Ιστορία - Πολιτισμός4 εβδομάδες πριν
Ένα ταξίδι γεύσεων από τη Μικρά Ασία στη Δράμα
-
Πολιτική3 μήνες πριν
Αδιόρθωτος Γεραπετρίτης! Νέες παρανοϊκές δηλώσεις – Θίχτηκε με το “μειοδότης” που είχε αναφέρει ο ίδιος για τον εαυτό του – Έπιασε στο στόμα του τον Ηλιάκη