Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

 Hal Brands στο Bloomberg: Το ουκρανικό μετατρέπεται σε παγκόσμιο πόλεμο – Και ο Πούτιν κερδίζει φίλους

Δημοσιεύτηκε στις

Πού βαδίζει η ανθρωπότητα;

Του Hal Brands

Οι αναλυτές της εξωτερικής πολιτικής ανησυχούν εδώ και δεκαετίες για έναν δεύτερο Πόλεμο της Κορέας. Κανείς δεν φαντάστηκε ποτέ τι θα συνέβαινε στην Ουκρανία.

Σήμερα, η Σεούλ και η Πιονγκγιάνγκ διεξάγουν τον επί δεκαετίες αγώνα τους στα ουκρανικά πεδία μάχης. Είναι ένας μικρόκοσμος του παγκόσμιου πολέμου δι’ αντιπροσώπων που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Από το 2022, οι δύο Κορέες βρέθηκαν στο επίκεντρο ενός πολέμου που μαίνεται στην Ευρώπη. Η Νότια Κορέα έδωσε έμμεσα στην Ουκρανία μια βοήθεια πυρομαχικών πυροβολικού, που είναι υπερπολύτιμα σε έναν παρατεταμένο χερσαίο πόλεμο. Η Βόρεια Κορέα έχει χρησιμεύσει ως οπλοστάσιο του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, προμηθεύοντας βαλλιστικούς πυραύλους που χρησιμοποιούνται για να καταστρέψουν τις πόλεις της Ουκρανίας και βλήματα πυροβολικού που χρησιμοποιούνται για να σφυροκοπούν τα ουκρανικά στρατεύματα. Και οι δύο χώρες, εξάλλου, αποτελούν μέρος συγκρουόμενων συνασπισμών που έχουν μετατρέψει τη μάχη μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας σε μια ευρύτερη, πιο περιεκτική δοκιμασία δύναμης.

Η ιδέα ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι πόλεμος δι’ αντιπροσώπων δεν είναι φυσικά καινούργια. Από την αρχή, αξιωματούχοι του Κρεμλίνου ισχυρίστηκαν ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν την Ουκρανία ως πολιορκητικό κριό κατά της Ρωσίας. Πριν από δύο χρόνια, εξηγούσα ότι είχαν κατά βάση δίκιο: Βοηθώντας την Ουκρανία να υπερασπιστεί τον εαυτό της, η Αμερική πλήττει έναν από τους πιο σφοδρούς εχθρούς της. Αυτό που έχει αλλάξει από το 2022 είναι ότι ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων έχει επεκταθεί και έχει ενταθεί πλήρως και από τις δύο πλευρές.

Η Ουκρανία έχει την υποστήριξη των δημοκρατιών από Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και τον Ινδο-Ειρηνικό – χώρες που έχουν δεσμευτεί να διατηρήσουν την ανεξαρτησία του Κιέβου και να τιμωρήσουν αυστηρά τον Πούτιν. Ωστόσο, αυτή η υποστήριξη συνδυάζεται και αμβλύνεται από μια ομάδα ευρασιατικών απολυταρχιών που παρέχουν ζωτικής σημασίας βοήθεια στη Μόσχα και δυσκολεύουν τη ζωή της Δύσης. Δύο τεράστιες συμμαχίες αναμετρώνται, αν και έμμεσα, στα ευρωπαϊκά πεδία μάχης. Η μάχη στην Ουκρανία έχει γίνει η πρώτη παγκόσμια σύγκρουση ενός νέου ψυχρού πολέμου.

Ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων της Ουάσινγκτον

Κατά τη διάρκεια του πρώτου Ψυχρού Πολέμου, οι συγκρούσεις δι’ αντιπροσώπων ήταν πανταχού παρούσες. Οι υπερδυνάμεις μονομαχούσαν έμμεσα επειδή η άμεση αντιπαράθεση ήταν πολύ επικίνδυνη στην πυρηνική εποχή.

Η Μόσχα και η Ουάσινγκτον υποστήριξαν τοπικούς εταίρους στις συγκρούσεις που κατέστρεφαν τον Παγκόσμιο Νότο. Οι πόλεμοι της αποαποικιοποίησης στην Αφρική και την Ασία, οι εξεγέρσεις και οι εμφύλιοι πόλεμοι στη Λατινική Αμερική και οι σκληρές μάχες στην Κορέα και το Βιετνάμ έγιναν αρένες στις οποίες οι υπερδυνάμεις έκαναν ελιγμούς για να αποκτήσουν πλεονεκτήματα. Τώρα, ο πόλεμος στην Ουκρανία υπογραμμίζει έναν άλλο αγώνα για τον καθορισμό των όρων της παγκόσμιας τάξης και φέρνει αντιμέτωπους τους αντίπαλους συνασπισμούς – προηγμένες δημοκρατίες και ευρασιατικές απολυταρχίες – ο ένας εναντίον του άλλου.

Για να είμαστε σαφείς, ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν ήταν να εξελιχθεί σε έναν εκτεταμένο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων, επειδή δεν σχεδιαζόταν να είναι καν πόλεμος. Όταν οι δυνάμεις του Πούτιν εισέβαλαν στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, περίμεναν να καταλάβουν το Κίεβο μέσα σε λίγες ημέρες και να αποτελειώσουν την υπόλοιπη αντίσταση μέσα σε εβδομάδες. Ο Πούτιν ήλπιζε ότι μια αδύναμη, διχασμένη Δύση θα συναινούσε σε αυτή την επίδειξη δύναμης. Αλλά η ουκρανική άμυνα, σε συνδυασμό με τα μεγάλα ρωσικά λάθη, οδήγησε σε μια πιο βρώμικη, πιο παρατεταμένη σύγκρουση, η οποία γρήγορα διεθνοποιήθηκε.

Πρώτοι μπήκαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, οι οποίοι έσπευσαν να στηρίξουν την Ουκρανία, αφού απέτυχαν να αποτρέψουν την επίθεση της Ρωσίας. Μια ρωσική νίκη, φοβήθηκαν, θα υπέβαλλε μια ευάλωτη δημοκρατία σε κατάκτηση και θηριωδία, ενώ παράλληλα θα διέλυε την ισορροπία δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη και θα ενεργοποιούσε επικίνδυνους επιτιθέμενους παντού. Έτσι έσπευσαν να παράσχουν οικονομική βοήθεια, υποστήριξη από τις μυστικές υπηρεσίες και όπλα για να βοηθήσουν την Ουκρανία να αντέξει.

Πρόκειται για έναν πολύ μεγάλο συνασπισμό. Η Γερμανία, η Γαλλία, η Βρετανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες παρείχαν βοήθεια και όπλα. Αλλά και οι σύμμαχοι στην άλλη άκρη του κόσμου έβαλαν το λιθαράκι τους, με την Αυστραλία, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και άλλες χώρες να παρέχουν -απευθείας ή μέσω των ΗΠΑ- χρήματα και στρατιωτικό εξοπλισμό. Ο πόλεμος ένωσε έτσι την κοινότητα των προηγμένων δημοκρατιών.

Από νωρίς, μάλιστα, ο πόλεμος εξυπηρετούσε διάφορους δυτικούς σκοπούς. Τόνωσε την αύξηση των αμυντικών δαπανών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, το οποίο επωφελήθηκε από την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στις τάξεις του. Οι φοβισμένες δημοκρατίες στον δυτικό Ειρηνικό άρχισαν να ενισχύουν την άμυνά τους έναντι της Κίνας. Ακόμη, ο πόλεμος μείωσε την εξάρτηση της Ευρώπης από τη ρωσική ενέργεια.

Η επίθεση του Πούτιν αποκάλυψε επίσης την ευπάθεια της δυτικής αμυντικής βιομηχανικής βάσης και προσέφερε μια ευκαιρία (που δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί πλήρως) για την ενίσχυσή της. Επίσης σημαντικό είναι το ότι η σύγκρουση έδωσε στις δημοκρατίες την ευκαιρία να αρχίσουν να αποδυναμώνουν με κάθε μέσο τη Ρωσία, η οποία έχει πλέον επιβεβαιωθεί ως ένα βίαιο κράτος κακοποιός.

“Θέλουμε να δούμε τη Ρωσία αποδυναμωμένη”, δήλωσε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν, ώστε “να μην μπορεί να κάνει τα πράγματα που έκανε με την εισβολή στην Ουκρανία”. Άλλοι Αμερικανοί αξιωματούχοι προανήγγειλαν τις κυρώσεις που αποσκοπούν στην εξόντωση της ρωσικής οικονομίας. Με τον κλασικό τρόπο του πολέμου δι’ αντιπροσώπων, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους επιδίωκαν τη δική τους ασφάλεια βοηθώντας την Ουκρανία να σπείρει τον όλεθρο σε έναν επιθετικό εχθρό. Πράγματι, αυτό ήταν κεντρικό στοιχείο της παγκόσμιας στρατηγικής της Αμερικής.

Η Εθνική Αμυντική Στρατηγική του Προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν για το 2022 βασίστηκε στην ιδέα ότι το Πεντάγωνο πρέπει να παραμείνει σε μεγάλο βαθμό επικεντρωμένο στην Κίνα, οπότε δεν πρέπει να αναπτύξει, σε μόνιμη βάση, σημαντικές νέες δυνάμεις στην Ευρώπη. Αυτό καθιστούσε ζωτικής σημασίας να αποτύχει η Ρωσία στην Ουκρανία και να βγει από τη σύγκρουση αποδυναμωμένη, οικονομικά και στρατιωτικά. Όσο πιο αποτελεσματικός, όσο πιο αδίστακτος ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων, τόσο μεγαλύτερη ασφάλεια θα αγόραζαν οι ΗΠΑ για μια δημοκρατική κοινότητα που αντιμετωπίζει πολλές απειλές.

Οι φίλοι του Πούτιν αντεπιτίθενται

Αυτό ήταν που ανησύχησε τους ηγέτες της Κίνας, του Ιράν και της Βόρειας Κορέας – μέλη του αυταρχικού μπλοκ που σύντομα θα συσπειρωνόταν πίσω από τον Πούτιν. Αυτοί οι ηγέτες πιθανότατα δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη σύγκρουση της Ρωσίας με την Ουκρανία. Δεν ήταν πάντα ευχαριστημένοι με τα αποτελέσματα του πολέμου. Αλλά ανησύχησαν ότι η Ρωσία θα μπορούσε να χάσει με ταπεινωτικό τρόπο, όπως φάνηκε πιθανό όταν η προέλαση του Πούτιν σταμάτησε και οι στρατοί του απωθήθηκαν στα τέλη του 2022. Μια αποφασιστική νίκη της Ουκρανίας και των δυτικών υποστηρικτών της θα μπορούσε να έχει παγκόσμιες επιπτώσεις, παραλύοντας τη Ρωσία και αφήνοντας τους εναπομείναντες πιο εκτεθειμένους. Έτσι άρχισε να ρέει η βοήθεια που η Μόσχα χρειαζόταν απεγνωσμένα.

Το Ιράν παρείχε στον Πούτιν χιλιάδες εκρηκτικά drones Shahed και βαλλιστικούς πυραύλους για να χρησιμοποιηθούν εναντίον των πόλεων και των υποδομών της Ουκρανίας. Η Τεχεράνη έστειλε ακόμη και συμβούλους για να εκπαιδεύσουν τις ρωσικές δυνάμεις στη χρήση αυτών των drones και βοήθησε τη Ρωσία να τα κατασκευάσει στο έδαφός της.

Η Βόρεια Κορέα έχει πουλήσει στη Μόσχα από 1 έως 3 εκατ. βλήματα πυροβολικού – σε σύγκριση με τα περίπου 2 εκατ. βλήματα πυροβολικού 155 χιλιοστών που έχουν στείλει στην Ουκρανία η Αμερική και όλοι οι σύμμαχοί της μαζί. Οι βορειοκορεατικοί πύραυλοι στηρίζουν επίσης την πολεμική προσπάθεια του Πούτιν- τα συντρίμμια τους έχουν βρεθεί στον τόπο των ρωσικών επιθέσεων. Η Τεχεράνη και η Πιονγκγιάνγκ παρέχουν στη Μόσχα τη δυνατότητα να διεξάγει έναν παρατεταμένο πόλεμο.

Η Κίνα δεν έχει κάνει τόσα πολλά. Οι απειλές κυρώσεων από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη την εμπόδισαν να μεταφέρει όπλα. Αλλά η Κίνα έχει παράσχει στη Μόσχα εξαρτήματα – από μικροτσίπ έως εργαλειομηχανές – που απαιτούνται για την κατασκευή όπλων και την ανοικοδόμηση της αμυντικής βιομηχανικής βάσης της Ρωσίας που έχει υποστεί αυστηρές κυρώσεις. Ευρύτερα, η Κίνα έγινε η οικονομική ενδοχώρα της Ρωσίας, στηρίζοντας το εμπόριό της, βοηθώντας τις επιχειρήσεις της να αντλήσουν κεφάλαια και μετριάζοντας την επίδραση των δυτικών κυρώσεων. Οι στρατιωτικοί, οικονομικοί και τεχνολογικοί δεσμοί της σινορωσικής σχέσης είναι ισχυρότεροι από ποτέ. Η στενή ευθυγράμμιση με τη Μόσχα, όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ το 2023, ήταν “στρατηγική επιλογή” της Κίνας.

Τίποτα από αυτά δεν ήταν φιλανθρωπία. Οι δεσμοί μεταξύ της Ρωσίας και των συμμαχικών απολυταρχιών είναι άκρως συναλλακτικοί. Η Βόρεια Κορέα αντάλλαξε όπλα με την υποστήριξη της Ρωσίας για να αποφύγει τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών και, ίσως, για να προωθήσει τα προγράμματα πυραύλων και προηγμένων όπλων της Πιονγκγιάνγκ. Το Ιράν αποκτά υπερσύγχρονα ρωσικά αεροσκάφη και αεράμυνα. Η Κίνα εδραιώνει ισχυρότερη επιρροή στη ρωσική οικονομία και τον τεχνολογικό τομέα- αποκομίζει τα κέρδη από σκοτεινές συμφωνίες στρατιωτικής συμπαραγωγής. Όπως χλεύασε ο διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Γουίλιαμ Μπερνς, η Ρωσία “κινδυνεύει να γίνει μια οικονομική αποικία της Κίνας με την πάροδο του χρόνου”.

Όποιο κι αν είναι όμως το τίμημα, οι σχέσεις αυτές βοήθησαν τη Ρωσία να παραμείνει στο “παιχνίδι” όταν η πολεμική της προσπάθεια αποτύγχανε και τη βοήθησαν να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων μετά την αποτυχία της επίθεσης της Ουκρανίας στα μέσα του 2023. Ένας εντυπωσιακά αποτελεσματικός καταμερισμός εργασίας – η Βόρεια Κορέα και το Ιράν παρέχουν στρατιωτική υποστήριξη, ενώ η Κίνα παρέχει οικονομική στληριξη – άλλαξε την πορεία του πολέμου. Άρχισε επίσης να επιβαρύνει με κόστος τη Δύση.

Παρατείνοντας τις μάχες στην Ουκρανία, η αυταρχική συμμαχία κρατά τις ΗΠΑ επικεντρωμένες στην Ευρώπη, σε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα για την Κίνα, τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν. Η Πιονγκγιάνγκ, για παράδειγμα, δοκιμάζει πυραύλους με ρυθμό σχεδόν ρεκόρ, κάτι που θα συγκέντρωνε πολύ μεγαλύτερη προσοχή από τις ΗΠΑ, αν δεν υπήρχαν οι συνεχιζόμενες μάχες σε άλλες περιοχές. Το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του εκμεταλλεύονται την αμερικανική απόσπαση της προσοχής για να αναστατώσουν βίαια τη Μέση Ανατολή.

Ο πόλεμος ανάγκασε επίσης το Πεντάγωνο να χρησιμοποιήσει αποθέματα υπό έλλειψη όπλων, όπως οι πύραυλοι Patriot, παρά το ότι αύξησε την παραγωγή άλλων, όπως τα βλήματα πυροβολικού. Επίσης σημαντικό είναι το ότι η σύγκρουση ενθάρρυνε τις απολυταρχίες να επενδύσουν σε εμπορικές οδούς -όπως ο διάδρομος της Κασπίας που συνδέει τη Ρωσία και το Ιράν- που είναι απρόσβλητες από κυρώσεις ή δυτικές στρατιωτικές πιέσεις, και βοήθησε στην εδραίωση των στρατηγικών συνεργασιών που μπορεί να χρειαστούν η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα στις δικές τους αναμετρήσεις με μια υπερδύναμη κάποια μέρα.

Η μάχη δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία βοηθά την προσπάθεια των απολυταρχιών να ανατρέψουν τους παγκόσμιους κανόνες.

“Μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και απολυταρχίας”

Οι αξιωματούχοι του ελεύθερου κόσμου επιμένουν εδώ και καιρό ότι αυτός ο πόλεμος δεν αφορά μόνο την Ουκρανία ή την ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη: αφορά τους κανόνες που διέπουν τις παγκόσμιες υποθέσεις. Αν ο Πούτιν μπορεί να καταστρέψει μια δημοκρατία, άλλοι παράγοντες θα το λάβουν ως πράσινο φως για επιθετικές ενέργειες. Αν μπορεί να διαπράξει συγκλονιστικές φρικαλεότητες, τέτοια εγκλήματα θα πολλαπλασιαστούν σε όλο τον κόσμο.

Αυτός ο πόλεμος, είπε ο Μπάιντεν, είναι “μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και απολυταρχίας, μεταξύ ελευθερίας και καταστολής, μεταξύ μιας τάξης που βασίζεται σε κανόνες και μιας που διέπεται από ωμή βία”. Ακόμα και μακρινές δημοκρατίες συμφωνούν.

“Η Ουκρανία του σήμερα μπορεί να είναι η Ανατολική Ασία του αύριο”, δήλωσε ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Φούμιο Κισίντα, σε πρόσφατη ομιλία του στο Κογκρέσο των ΗΠΑ. Ένας κόσμος που θα αναδιαμορφωθεί από τη νίκη της Ρωσίας θα είναι ένας κόσμος στον οποίο οι περισσότερες δημοκρατίες δεν θέλουν να ζήσουν, αλλά που θα βόλευε τις ευρασιατικές απολυταρχίες.

Η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα έχουν τις διαφορές τους- οι φιλοδοξίες τους, σε περιοχές από την Αφρική έως την Αρκτική, μπορεί τελικά να συγκρουστούν. Αλλά προς το παρόν, όλοι μοιράζονται το στόχο της δημιουργίας ενός κόσμου προς αρπαγή, επειδή αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να υποτάξουν τις χώρες γύρω τους και να αποκτήσουν τις σφαίρες επιρροής που επιθυμούν. Έτσι, όλοι τους θα επωφεληθούν από έναν κόσμο στον οποίο ο εξαναγκασμός και η επιθετικότητα θα διευκολύνονται.

Οι ευρασιατικές δυνάμεις δεν το λένε αυτό ρητά, αλλά δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς αυτό το συναίσθημα. Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Χαμενεΐ, έχει χαρακτηρίσει τον πόλεμο του Πούτιν απολύτως δικαιολογημένο, ως απάντηση στην κακόβουλη ηγεμονία του ΝΑΤΟ – ενός “επικίνδυνου πλάσματος” – και των ΗΠΑ. Ήδη από το 2010, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Yang Jiechi απαξιωτικά απαίτησε σεβασμό από 10 κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας, λέγοντάς τους: “Η Κίνα είναι μια μεγάλη χώρα και εσείς είστε μικρές χώρες, και αυτό είναι γεγονός”. Το 2023, ένας άλλος Κινέζος διπλωμάτης επανέλαβε τις δηλώσεις του Πούτιν λέγοντας ότι οι χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης δεν είναι στην πραγματικότητα καθόλου κυρίαρχα κράτη.

Η δημιουργία των σύγχρονων αυτοκρατοριών απαιτεί την καταστροφή της αυτοδιάθεσης. Αυτό το μέρος του σχεδίου του Πούτιν ενώνει τις ευρασιατικές αυτοκρατορίες, είτε το παραδέχονται είτε όχι.

Ο ρόλος του Παγκόσμιου Νότου

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει πολώσει την παγκόσμια πολιτική περισσότερο από κάθε άλλη φορά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Και όπως και οι συγκρούσεις δι’ αντιπροσώπων εκείνης της προηγούμενης εποχής, έτσι και αυτή έχει επηρεάσει μια σειρά άλλων χωρών σε όλο τον κόσμο.

Ο Παγκόσμιος Νότος ταλανίστηκε οικονομικά, καθώς ο πόλεμος διατάραξε τις παγκόσμιες αγορές τροφίμων και ενέργειας. Αναπροσανατολίζοντας το ρωσικό εμπόριο από την Ευρώπη στην Ασία, οι συγκρούσεις άλλαξαν τα πρότυπα του εμπορίου σε επική κλίμακα. Ορισμένες χώρες προσπάθησαν να αποφύγουν τη σύγκρουση- άλλες, όπως η Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, παίζουν και με τις δύο πλευρές. Όλο αυτό το διάστημα, οι βασικοί παίκτες στην Ουκρανία προσπαθούν να προσελκύσουν νέα μέλη στις αντίστοιχες ομάδες τους – ενώ οι αντίπαλοί τους προσπαθούν να τους κρατήσουν έξω.

Πρόκειται για απλή στρατιωτική αριθμητική: σε έναν πόλεμο φθοράς, κερδίζει η πλευρά με τη μεγαλύτερη αντοχή και τους περισσότερους πόρους. Έτσι, οι ΗΠΑ, καθώς και βασικές ευρωπαϊκές χώρες όπως η Τσεχία, “ψάχνουν” ανά τον κόσμο για πυρομαχικά πυροβολικού και άλλα υλικά. Η Μόσχα κάνει το ίδιο.

Στις αρχές του 2024, οι ΗΠΑ έπεισαν τον Ισημερινό να μεταφέρει ρωσικής κατασκευής ελικόπτερα και συστήματα αεράμυνας στην Ουκρανία, μέχρι η Μόσχα να σταματήσει να αγοράζει μία από τις κορυφαίες εξαγωγές του Ισημερινού, τις μπανάνες. Πριν από αυτό, η Αίγυπτος είχε συμφωνήσει να στείλει στη Ρωσία 40.000 πυραύλους καθώς και πυρομαχικά πυροβολικού και φορητών όπλων, προτού η Αμερική, ο κύριος στρατιωτικός προστάτης του Καΐρου, την παρακινήσει να παραδώσει πυροβολικό στο Κίεβο αντ’ αυτού.

Ομοίως, η φημολογούμενη προμήθεια νοτιοαφρικανικών όπλων στη Ρωσία προκάλεσε την οργισμένη δημόσια αντίδραση του πρέσβη των ΗΠΑ. Η εμπλοκή του Πακιστάν στον πόλεμο καλύπτεται από μυστικότητα, γεγονός που μαρτυρά τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα τρίτα μέρη. Όσο περισσότερο διαρκεί η σύγκρουση, τόσο πιο ζωτικής σημασίας γίνεται η διεύρυνση του συνασπισμού του καθενός – και ο περιορισμός του αντιπάλου -.

Παγκόσμιος Πόλεμος

Για ένα διάστημα, φαινόταν ότι η Ουκρανία και οι σύμμαχοί της κέρδιζαν τη μάχη. Αυτές τις μέρες, αυτό δεν είναι τόσο ξεκάθαρο. Η Ρωσία έχει την πρωτοβουλία στο πεδίο της μάχης- οι δυνάμεις της κερδίζουν σιγά-σιγά εδάφη. Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν απογοητευτεί από το πόσο η κινεζική υποστήριξη βοήθησε τη Μόσχα να αυξήσει τη στρατιωτική παραγωγή. Το πακέτο βοήθειας ύψους 61 δισ. δολαρίων που ενέκρινε πρόσφατα το Κογκρέσο, μετά από έξι μήνες θανάσιμης καθυστέρησης, αναμένεται να βοηθήσει να διασφαλιστεί ότι η Ουκρανία δεν θα χάσει φέτος. Αλλά το ποιος μαχητής και ποια συμμαχία θα κερδίσει τελικά παραμένει ερωτηματικό.

Η απάντηση θα εξαρτηθεί από το ποιος συνασπισμός θα επιδείξει μεγαλύτερη αντοχή και ποιος θα είναι πιο αποτελεσματικός στον εξαναγκασμό ή την υπονόμευση της άλλης πλευράς.

Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν επί του παρόντος την απειλή κυρώσεων για να αποθαρρύνουν τις κινεζικές τράπεζες από το να διευκολύνουν το εμπόριο με τη Ρωσία- πρόσφατα έπληξαν περισσότερες από δώδεκα κινεζικές επιχειρήσεις. Τον περασμένο μήνα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν μετέφερε αυτό το μήνυμα απευθείας στον Σι. “Η Ρωσία θα δυσκολευόταν να διατηρήσει την επίθεσή της στην Ουκρανία χωρίς την υποστήριξη της Κίνας”, δήλωσε ο Μπλίνκεν μετά τη συνάντηση με τον Σι. “Αν η Κίνα δεν αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, θα το κάνουμε εμείς”.

Η Ρωσία, εν τω μεταξύ, πιθανώς θα χρησιμοποιήσει τα δικά της εργαλεία – πολιτική ανάμειξη, κυβερνοεπιθέσεις, παραπληροφόρηση, σαμποτάζ – για να επηρεάσει τις εκλογές που θα διεξαχθούν φέτος σε όλη τη διατλαντική συμμαχία ή να αποδυναμώσει με κάποιον άλλο τρόπο τη δυτική υποστήριξη προς το Κίεβο. Μια σειρά μυστηριωδών περιστατικών που αφορούν ευρωπαϊκά εργοστάσια όπλων και σιδηροδρόμους δείχνει ότι η εκστρατεία αυτή έχει ήδη ξεκινήσει. Ο Πούτιν προχώρησε επίσης σε νέες πυρηνικές απειλές για να αποθαρρύνει τη Δύση από το να παράσχει πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς στην Ουκρανία – ή να επιτρέψει στο Κίεβο να χρησιμοποιήσει αυτά τα όπλα για πλήγματα εντός της ίδιας της Ρωσίας.

Η δραστηριότητα αυτή θα είναι έντονη επειδή οι επιπτώσεις του πολέμου είναι πολύ εκτεταμένες. Οι δημοκρατίες και οι απολυταρχίες σε όλη την Ευρασία γνωρίζουν ότι το αποτέλεσμα στην Ουκρανία είτε θα επιβεβαιώσει είτε θα διαβρώσει τη φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων. Θα διαμορφώσει την ισορροπία των πλεονεκτημάτων στον ευρύτερο παγκόσμιο αγώνα.

Ό,τι συμβαίνει σε ένα σημείο ενός διασυνδεδεμένου κόσμου δεν μπορεί παρά να επηρεάσει τα άλλα μέρη. Αυτή τη στιγμή, η Ουκρανία είναι το σημείο όπου η σύγκρουση μεταξύ των προηγμένων δημοκρατιών και των ευρασιατικών απολυταρχιών είναι πιο έντονη: Η Αμερική και οι σύμμαχοί της δεν θα ευημερήσουν αν χάσουν εκεί.

Ωστόσο, αξίζει επίσης να θυμόμαστε ότι η νίκη σε έναν αγώνα δι’ αντιπροσώπων μπορεί να συμβεί σε δύο επίπεδα. Είναι ένα ζήτημα το ποιος κερδίζει τον πόλεμο στο πεδίο. Αλλά είναι επίσης ζήτημα το ποιος συνασπισμός χρησιμοποιεί καλύτερα αυτή τη σύγκρουση, παίρνοντας τα σχετικά στρατιωτικά μαθήματα, ενισχύοντας τους δεσμούς μεταξύ των μελών του και χρησιμοποιώντας αυτόν τον πόλεμο για να δημιουργήσει τις ικανότητες που απαιτούνται για να ετοιμαστεί για ό,τι έρθει στη συνέχεια. Επομένως, τα γεγονότα στην Ουκρανία θα διαμορφώσουν το μέλλον. Ο πόλεμος της Ουκρανίας έχει γίνει και παγκόσμιος πόλεμος.

Απόδοση – Επιμέλεια: Σ. Κετιτζιάν

Αναδημοσίευση από το capital.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική13 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή