Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Αντιπυραυλική-Αντιαεροπορική-Αντιdrone Άμυνα: Η ώρα των αποφάσεων για τον ελληνικό «θόλο»

Δημοσιεύτηκε στις

Ουκρανικά F16 πετούν πάνω από πυραυλικό σύστημα Patriot στη χώρα. Στην Ελλάδα, πέρα από την αξιόπιστη λύση των αμερικανικών Patriot (που έχουν και αντιβαλλιστικές δυνατότητες), δεν υπάρχει εναλλακτική για την αντιμετώπιση απειλών μέσου ή μεγάλου βεληνεκούς. [A.P. Photo/Efrem Lukatsky]

Επιταχύνονται οι διαδικασίες εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία και των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή

Βασίλης Νέδος

Οι πολεμικές συγκρούσεις σε μια ευρύτερη περιοχή που δεν βρίσκεται καθόλου μακριά από την Ελλάδα, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, έχουν οδηγήσει την Αθήνα σε επιτάχυνση των διαδικασιών που αφορούν τη λήψη αποφάσεων για αεράμυνα πολλαπλών επιπέδων (αντιβαλλιστική, μέσου βεληνεκούς και anti-drone). Ο πόλεμος στην Ουκρανία και, κυρίως, οι πολλαπλές συγκρούσεις του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, έχουν αποδείξει ότι κράτη τα οποία αντιμετωπίζουν αντιπάλους που διαθέτουν μεγάλο στρατηγικό βάθος, δεν είναι δυνατόν να αντέξουν για πολύ καιρό δίχως αξιόπιστη και αποτελεσματική αεράμυνα. Στην Ελλάδα, πέρα από την αξιόπιστη λύση των αμερικανικών πυραυλικών συστημάτων Patriot (που έχουν και αντιβαλλιστικές δυνατότητες), δεν υπάρχει εναλλακτική ούτε για την αντιμετώπιση απειλών μέσου ή μεγάλου βεληνεκούς, ενώ στο επίπεδο της anti-drone ομπρέλας, η υφιστάμενη λύση σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου είναι μεν ικανοποιητική, ωστόσο χρειάζεται επέκτασή της.

Τους τελευταίους μήνες έγιναν πολλαπλές επαφές στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και παρουσιάστηκαν προσφορές από τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ισραήλ .

Ενα επιπλέον πρόβλημα το οποίο ήλθε στην επιφάνεια μετά την έκρηξη του πολέμου στην Ουκρανία, είναι η κατάσταση των απαρχαιωμένων ρωσικής (S-300, TOR-M1) ή ανατολικογερμανικής κατασκευής (OSA-AK) μικρής, μέσης και μεγάλης εμβέλειας αντιαεροπορικών συστημάτων. Ακόμα και αν αυτά τα συστήματα μπορούσαν να υποστηριχθούν με κάποια σχετική αξιοπιστία, η τεχνολογία τους είναι πεπερασμένη και επιχειρησιακά σε ένα σύγχρονο περιβάλλον πολέμου δεν θα μπορούσαν να διαδραματίσουν παρά επικουρικό ρόλο. Η γενικότερη συζήτηση φαίνεται ότι δεν αφήνει αδιάφορη ούτε την Τουρκία, σύμφωνα τουλάχιστον με όλα όσα ανακοίνωσε και ο πρόεδρος της χώρας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετά τη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής Αμυντικής Βιομηχανίας για «ατσάλινο θόλο».

Ολες αυτές οι ρητορικές εκδοχές έχουν ως σημείο εκκίνησης τον ισραηλινό «Σιδερένιο Θόλο» (Iron Dome), όπως άλλωστε και η ανάλογη επιλογή λέξεων από τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Νίκο Δένδια για τη δημιουργία ενός διπλού αντιαεροπορικού και anti-drone θόλου. Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Δένδιας έχει ήδη προαναγγείλει ότι αυτή η επιλογή δημιουργίας των θόλων θα κοστίσει μέχρι και 2 δισ. ευρώ, τα οποία έχουν δεσμευθεί γι’ αυτόν τον σκοπό.

Τους τελευταίους μήνες έγιναν πολλαπλές επαφές στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και παρουσιάστηκαν συστήματα από πολλούς ανταγωνιστές. Οι τέσσερις βασικοί ήταν η Γαλλία με ραντάρ της Thales και πυραύλους της MBDA, τόσο Mika όσο και Aster, στο πλαίσιο της ιταλογαλλικής συνεργασίας (SAMP T/NG). Προσφορά κατέθεσε και η Γερμανία με το σύστημα IRIS-T της Diehl, το οποίο προτιμάται και από γειτονικές χώρες όπως η Βουλγαρία, η οποία και το συζητάει. Το Ισραήλ έχει εμφανιστεί με δύο προσφορές. Η πρώτη αφορά τα συστήματα Stunner και Spyder της Rafael και η δεύτερη το Barak MX της IAI, η οποία, όπως είναι γνωστό, έχει πλέον εξαγοράσει την Intracom Defense με βασικό στόχο να ανοίξει ακόμα περισσότερο τις εξαγωγικές της δραστηριότητες προς την εσωτερική αγορά της Ε.Ε.

Διατήρηση των Patriot
Ως προς τα μεγάλης εμβέλειας αντιβαλλιστικά συστήματα, στην Αθήνα έχουν παρουσιαστεί η αμερικανική επιλογή των NASAMS της Raytheon, αλλά και τα ισραηλινά Arrow 3, ωστόσο το κόστος αλλά και τα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά οδηγούν στη μάλλον αναμενόμενη και λογική απόφαση για διατήρηση των υφισταμένων Patriot και σταδιακή αναβάθμισή τους σε βάθος χρόνου.

Το τρίτο στοιχείο του αντιαεροπορικού θόλου πάνω από την επικράτεια αφορά την ανάπτυξη δυνατοτήτων anti-drone. Κατά τη διάρκεια του θέρους του 2022 (όπως είχε αποκαλύψει τότε η «Κ» και ενώ οι εργασίες είχαν ολοκληρωθεί) τοποθετήθηκαν σε πέντε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου συστήματα παρεμβολών για την παρεμπόδιση της πτήσης τουρκικών μη επανδρωμένων αεροχημάτων (UAV). Δεν πρέπει να λησμονείται ότι το καλοκαίρι του 2022 η τακτική των παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου και πολύ περισσότερο οι υπερπτήσεις ελληνικού εδάφους από UAV των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) ήταν καθημερινό φαινόμενο και υπήρχε ανάγκη κατά το δυνατόν άμεσης αντιμετώπισης αυτής της πρακτικής με σταθερό σκοπό τη συλλογή και αξιοποίηση πληροφοριών. Εκείνα τα συστήματα είχαν τοποθετηθεί σε συνεργασία με τους Ισραηλινούς, και το επόμενο χρονικό διάστημα ανάλογα συστήματα παρεμβολών αναμένεται να αναπτυχθούν και σε άλλες νησιωτικές και ακριτικές περιοχές, καθώς, επίσης, και κοντά σε κρίσιμες εγκαταστάσεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι φορητούς παρεμβολείς που μπορούν να προκαλέσουν τον αποπροσανατολισμό και εντέλει την αναγκαστική διακοπή της πορείας, ενδεχομένως και τη συντριβή τους («soft kill») διαθέτουν και επιλεγμένες μονάδες της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ). Για λύσεις κατάρριψης UAV και drones, αφενός θα αξιοποιηθούν υφιστάμενες δυνατότητες (αντιαεροπορικά, αεροσκάφη κ.λπ.), ενώ τους επόμενους μήνες θα αναζητηθούν και πιο ειδικές λύσεις. Ολες οι παραπάνω λύσεις, είτε από κάθε εταιρεία ξεχωριστά είτε από σχήματα συνεργασιών ανάμεσα σε διαφορετικές εταιρείες, προσφέρονται και ως «πακέτο» που περιλαμβάνει αντιαεροπορική, αντιβαλλιστική, anti-drone άμυνα και έχουν, επίσης, παρουσιαστεί εν καιρώ στους αρμόδιους επιτελείς.

Για τα συστήματα anti-drone θα επιχειρηθεί να αξιοποιηθούν και εγχώριες δυνατότητες που μπορεί να προκύψουν από ελληνικές επιχειρήσεις. Ηδη ο εγχώριος «Κένταυρος», ένα σύστημα C-UAS που έχει χρησιμοποιηθεί από τις φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.) στη διάρκεια της επιχείρησης «Aspides» στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Αντεν, έχει παρουσιάσει αποδεδειγμένα αποτελέσματα (καταρρίψεις UAV των Χούθι). Ο «Κένταυρος», ο οποίος κατασκευάστηκε στην ΕΑΒ με σκοπό οι φρεγάτες του Π.Ν. να μην ταξιδέψουν ώς τον Κόλπο του Αντεν εντελώς «γυμνές» από anti-drone προστασία, παρουσιάστηκε πριν από λίγες ημέρες και στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Βεβαίως, το συγκεκριμένο σύστημα αφορά τοπική προστασία σε πλοίο, δίχως να αποκλείεται η μετεξέλιξή του.

Ο ρόλος του ΕΛΚΑΚ
Ανεξαρτήτως, πάντως, της ΕΑΒ, τους επόμενους μήνες θα πρέπει να φανεί και τι μπορεί να συνεισφέρει σε αυτή τη συζήτηση αναζήτησης εγχωρίων δυνατοτήτων και τεχνολογίας, το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), το οποίο προς το παρόν λειτουργεί στο Στρατόπεδο Παπάγου, σε χώρο που έχει παραχωρηθεί από το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ). Υπενθυμίζεται ότι το ΕΛΚΑΚ συγκροτήθηκε με σκοπό την ενθάρρυνση της δημιουργίας ενός εγχώριου «οικοσυστήματος» αμυντικής καινοτομίας που –ιδανικά– θα μπορέσει να βοηθήσει στην αναζωογόνηση της εγχώριας βιομηχανίας, η οποία περιορίζεται, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, σε μεταπρατικές δραστηριότητες. Ως προς το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων για τα συστήματα που η Ελλάδα θα προμηθευτεί από το εξωτερικό, οι αποφάσεις δεν φαίνεται να είναι πολύ μακριά. Δεδομένης της κατάστασης, το επιχειρησιακό κριτήριο διαδραματίζει τον σημαντικότερο ρόλο, ωστόσο στον γενικότερο σχεδιασμό εισέρχεται πάντα η στρατηγική συνεργασία που μπορεί να υπάρχει ήδη με κάποιους δρώντες των οποίων τα σκληρά συμφέροντα ταυτίζονται με τα ελληνικά σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν την περιοχή αλλά και ευρύτερα.

Πηγή: Καθημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή