Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Στο Λονδίνο ο Τατάρ για προώθηση του ψευδοκράτους μέσω της Nesil Caliskan

Δημοσιεύτηκε στις

Το ψευδοκράτος εκμεταλλεύεται την εκλογή της τ/κ καταγωγής βουλευτίνας του Εργατικού Κόμματος – Προέβαλε την αξίωση για λύση «δύο κρατών» και απ’ απευθείας εμπόριο και πτήσεις με τα κατεχόμενα

Προσπαθώντας να πετύχει αναγνώριση του ψευδοκράτους και εκμεταλλευόμενος την πρόσφατη εκλογή ως βουλευτού του Εργατικού Κόμματος της Τ/κ καταγωγής, τέως ηγέτιδας του Δημαρχείου του Ένφινλτ, Nesil Caliskan, ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ βρίσκεται στο Λονδίνο αυτές τις μέρες για σειρά «περιθωριακών» συναντήσεων (δεν θα γίνει δεκτός από κυβερνητικά στελέχη). Διασπείρει τα γνωστά ψεύδη για το Κυπριακό, διαστρεβλώνει τα πραγματικά γεγονότα στην Κύπρο από το 1960 και εντεύθεν και προβάλλει την αναιδή απαίτηση για απ’ ευθείας πτήσεις και εμπόριο με τα κατεχόμενα.

ταταρ λονδινο.jpg

Στιγμιότυπο από τη συνάντηση σε αίθουσα της Βουλής των Κοινοτήτων

«Φωνή της Τουρκίας και στου ψευδοκράτους στο Βρετανικό Κοινοβούλιο»

Η εκλογή της Νεσίλ Καλισκάν θεωρείται από τον Τατάρ σαν ένα ισχυρότατο όπλο στην προσπάθεια της Τουρκίας να πετύχει αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος. Και η κυρία Καλισκάν (παντρεμένη με Τούρκο εκ Τουρκίας) ανταποκρίνεται πλήρως σ’ αυτό το ρόλο, καλώντας στο κτήριο του Βρετανικού Κοινοβουλίου τον Τατάρ όπου είχε μαζί του συνάντηση για… συντονισμό της δράσης τους.Υποδέχθηκε τον Τατάρ σαν… πρόεδρο κράτους, στιγμή που η βρετανική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει ούτε το ψευδοκράτος ούτε τον ίδιο ως πρόεδρο.

Επίσης, μια από τις πρώτες πολιτικές της δράσεις αμέσως μετά την εκλογή της ήταν να πρωτοστατήσει στην ίδρυση «Ομάδας Εργατικών Φίλων της Τουρκίας» (ίδε αφίσα).

Συνάντηση με 4 κοινοβουλευτικούς

Ο κατοχικός ηγέτης συναντήθηκε σε αίθουσα της Βουλής με τη λεγόμενη «Ομάδα Φιλίας με την TRNC» (ψευδοκράτος). Στη συνάντηση μίας ώρας, εκτός από την Νεσίλ Καλισκάν, συμμετείχαν η γνωστή από παλιά φιλότουρκος βαρόνη Sarah Ludford (Κόμμα Φιλελευθέρων) και δύο άλλοι μουσουλμάνοι, ο λόρδος Hussain (Φιλελεύθερος) και ο βουλευτής Imran Hussain (ανεξάρτητος, αφού έχει αποβληθεί από το Εργατικό Κόμμα για 6 μήνες διότι δεν ακολούθησε τη γραμμή του κόμματος σε ένα νομοσχέδιο. Πριν τις εκλογές είχε παραιτηθεί από σκιώδης υπουργός, επικρίνοντας τον Κίαρ Στάρμερ ότι υποστηρίζει το Ισραήλ στον πόλεμο στη Γάζα).

Μαύρη προπαγάνδα και ασύστολα ψεύδη

Στην ομιλία του προς τους τέσσερις κοινοβουλευτικούς, ο Τατάρ συνεχάρη τη Nesli Çalışkan για το γεγονός ότι ήταν η πρώτη Τουρκοκύπρια γυναίκα που εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και της ευχήθηκε καλή επιτυχία. Ο κατοχικό ηγέτης ευχαρίστησε τα μέλη της Ομάδας Φιλίας της ΤΔΒΚ του Κοινοβουλίου για τις δραστηριότητες άσκησης πίεσης που «αποκάλυψαν την κατάσταση και την αδικία προς τον τουρκοκυπριακό λαό, ο οποίος εξακολουθεί να στερείται ακόμη και να κάνει τη φωνή του να ακουστεί σε πολλές διεθνείς πλατφόρμες» (Δεν τους είπε, ασφαλώς, ότι οι Τ/κ δεν στερούνται τίποτα διότι έχουν διαβατήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας και μπορούν ελεύθερα να πάνε όπου θέλουν. Απομονωμένοι είναι μόνο οι παράνομοι έποικοι).

Ο Τατάρ δήλωσε ότι το νησί της Κύπρου έχει γεωστρατηγική σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς βρίσκεται 40 μίλια από τη νότια ακτή της Τουρκίας και περίπου 700 μίλια από την Ελλάδα. (Υπονοώντας ότι η Κύπρος πρέπει να βρίσκεται στις αγκάλες της Τουρκίας λόγω εγγύτητας…).

Ακολούθως ο Τατάρ εξήγησε το… όραμά του για διχοτόμηση της Κύπρου:

«Καθιστούμε σαφές ότι θέλουμε μια ρεαλιστική, βιώσιμη και βιώσιμη λύση. Ο τουρκοκυπριακός λαός, ο οποίος έχει ίσα και εγγενή δικαιώματα στην Κύπρο, έχει καταβάλει επίπονες προσπάθειες για την επίτευξη λύσης σε ομοσπονδιακή βάση για περισσότερο από μισό αιώνα. (ποτέ δεν δέχθηκαν ομοσπονδιακή λύση. Οι προτάσεις τους ήταν πάντα για λύση συνομοσπονδίας). Το 1960, ο λαός μου ήταν συνιδρυτής της Κυπριακής Συνεργατικής Δημοκρατίας, η οποία είχε τρία εγγυήτρια κράτη, δηλαδή την Τουρκία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο. (Οι Τ/κ εναντιώθηκαν στον απελευθερωτικό αγώνα των Ε/κ υποστηρίζοντας την αποικιοκρατία). Ωστόσο, αυτή η εταιρική σχέση έσπασε από την ελληνοκυπριακή πλευρά τον Δεκέμβριο του 1963 λόγω της επιθυμίας τους να προσαρτήσουν την Κύπρο στην Ελλάδα και οι Τουρκοκύπριοι αποκλείστηκαν από τα κρατικά όργανα της δημοκρατίας με τη δύναμη των όπλων. (Τα γεγονότα μαρτυρούν ότι η τουκανταρσία ήταν σχέδιο της Τουρκίας για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας). Από το 1963 έως το 1974, υπήρξαν επιθέσεις σε όλο το νησί και θηριωδίες εναντίον του λαού μου, ο οποίος αναγκάστηκε να ζήσει σε γκέτο. (οι επιθέσεις εναντίον των Τ/κ έγιναν κυρίως από την τουρκική τρομοκρατική οργάνωση ΤΜΤ, η οποία δολοφονούσε όσους Τ/κ δεν ήθελαν να ζήσουν σε γκέτο, όπου διά της βίας τους μετέφεραν). Στις 15 Ιουλίου 1974, η ελληνική χούντα οργάνωσε πραξικόπημα και κήρυξε ότι η Κύπρος είχε γίνει ελληνικό νησί. Η Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, αναγκάστηκε να παρέμβει σύμφωνα με τις συνθήκες και να σώσει τον τουρκοκυπριακό λαό από τον αφανισμό». (Το χουντικό πραξικόπημα ήταν εναντίον του Μακαρίου, με απώτερο στόχο να διαμοιραστεί η Κύπρος με την Τουρκία, όχι για να γίνει ελληνικό νησί, γι’ αυτό και οι πραξικοπηματίες διακήρυξαν ότι συνεχίζεται η ανεξάρτητη πολιτική. Αν η Τουρκία επενέβαινε με βάση τις Συνθήκες, δηλαδή να αποκαταστήσει τη Συνταγματική τάξη, γιατί δεν αποχώρησε μετά που ανέλαβε ο Κληρίδης, στις 23/7/74, ή έστω μετά που επανήλθε ο Μακάριος στις 7/12/74;)

Εξηγώντας ότι ο τουρκοκυπριακός λαός αγωνίζεται για περισσότερο από μισό αιώνα για την επίτευξη ομοσπονδιακής λύσης στη βάση της ισότητας (πράγματι, αυτό ήθελαν και επεδίωκαν πάντα, πολιτική και κυριαρχική ισότητα «δύο κρατών»), ο Τατάρ συνέχισε:

«Ο πρώην Ελληνοκύπριος Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ρολάνδης έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι είναι η ελληνοκυπριακή πλευρά που απορρίπτει τουλάχιστον 15 σχέδια λύσης. (Ας μας υποδείξει οποιοσδήποτε, αφού ο παραμυθάς Ρολάνδης πέθανε, ποιο σχέδιο απορρίψαμε και το δέχτηκε η Τουρκία, εκτός από το διχοτομικό τερατούργημα Ανάν).

Αναφερόμενος στις δηλώσεις του Τζακ Στρο, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών κατά την περίοδο του Σχεδίου Ανάν το 2004, ο Πρόεδρος Τατάρ είπε: «Ο κ. Στρο υποστήριξε μια ομοσπονδιακή λύση όταν ήταν στην εξουσία το 2004. Ωστόσο, ο κ. Στρο, ο οποίος έχει δει τις πραγματικότητες και τις συνέπειες στην Κύπρο, σήμερα υποστηρίζει ανοιχτά το όραμά μου για μια λύση δύο κρατών στην Κύπρο και δηλώνει ότι είναι λάθος να επιτρέπεται στους Ελληνοκύπριους να ενταχθούν στην ΕΕ πριν από τη λύση και ότι αυτό περιπλέκει μόνο αυτό το παρατεταμένο πρόβλημα». (Ξέρει πολύ καλά γιατί ο Τζακ Στρο, που παρασημοφορήθηκε από τον πρόεδρο της Τουρκίας ως ο «καλύτερος Τούρκος του εξωτερικού», άλλαξε γνώμη. Έγινε έμμισθος υπάλληλος της Τουρκίας…)

Δηλώνοντας ότι ο τουρκοκυπριακός λαός εξακολουθεί να είναι απομονωμένος και στερημένος από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά του, ο Τατάρ είπε:

«Η διεθνής κοινότητα ανέλαβε πολλές δεσμεύσεις για να τερματίσει την απομόνωσή μας κατά την περίοδο του Σχεδίου Ανάν το 2004, αλλά αυτές οι υποσχέσεις για τερματισμό της απομόνωσης και των περιορισμών δεν έχουν εκπληρωθεί. Αν θέλουμε μια μακροπρόθεσμη και βιώσιμη λύση, είναι απαραίτητο να επικεντρωθούμε στην πραγματικότητα της τρέχουσας κατάστασης στην Κύπρο. Έχουμε δηλώσει ότι είναι καιρός να σκεφτούμε έξω από το κουτί των ομοσπονδιακών λύσεων. Υπάρχουν δύο κράτη στην Κύπρο. Οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι μπορούν να έχουν μια σχέση συνεργασίας που θα ωφελήσει και τις δύο πλευρές μέσω σχέσεων καλής γειτονίας. Μια τέτοια λύση θα καθιστούσε επίσης δυνατή τη συνεργασία στους φυσικούς πόρους και την ενέργεια, και η ελληνοκυπριακή πλευρά θα επωφελούνταν επίσης».

(Οι Τ/κ ουδόλως είναι απομονωμένοι. Απομονωμένο είναι το ψευδοκράτος με απόφαση πρωτίστως του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, Ψ.550).

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στην Ουκρανία, τη Γάζα και άλλα μέρη του κόσμου, ο Τατάρ είπε:
«Δυστυχώς, οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις συνεχίζονται σε άλλα μέρη του κόσμου. Όλες αυτές οι εξελίξεις δείχνουν πόσο σημαντική είναι η Τουρκία για την Κύπρο. Ο τουρκοκυπριακός λαός δεν θα δεχθεί ποτέ την άρση της εγγυοδοσίας της Τουρκίας, την οποία θεωρεί ως ασφάλεια και ύπαρξή του».

Υπογραμμίζοντας τη σημασία της ίσης μεταχείρισης του Ηνωμένου Βασιλείου και των δύο πλευρών στην Κύπρο ως εγγυήτριας δύναμης, ο Πρόεδρος Τατάρ είπε: «Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος μπορεί να φέρει μια νέα προοπτική στην απάνθρωπη απομόνωση που επιβάλλεται στον τουρκοκυπριακό λαό και την ανάγκη να τερματιστούν αυτοί οι άδικοι περιορισμοί επιτρέποντας το απευθείας εμπόριο με απευθείας πτήσεις». (Ούτε η Εργατική ούτε άλλη κυβέρνηση μπορούν να παρανομήσουν παρακάμπτοντας Απόφαση του Ανωτάτου Βρετανικού Δικαστηρίου και περιφρονώντας το Διεθνές Δίκαιο Αεροπλοϊας).

Μιλώντας στη συνάντηση εκ μέρους όλων, ο Λόρδος Hussain δήλωσε ότι είναι «σταθερός υποστηρικτής των δικαιωμάτων του τουρκοκυπριακού λαού, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση».

Συνάντηση με Τ/κ επιχειρηματίες, γκρίζους λύκους και άλλους

Ο κατοχικός Ερσίν Τατάρ συναντήθηκε με αξιωματούχους του Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Αγγλία (CTCC UK) και ορισμένους εκπροσώπους της λεγόμενης κοινωνίας των πολιτών, ανάμεσά τους και Γκρίζοι Λύκοι.

Στη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Γραφείο «Αντιπροσωπείας της ΤΔΒΚ» στο Λονδίνο, συμμετείχαν ο λεγόμενος εκπρόσωπος του ψευδοκράτους στο Λονδίνο Çimen Keskin, ο Πρόεδρος του Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο Muhammet Yaşarata και άλλοι.

Αύξησε τους Τ/κ του ΗΒ κατά 50 χιλιάδες σε δύο μήνες…

Ο Τατάρ είπε ότι υπάρχουν περίπου 350.000 Τουρκοκύπριοι που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι οι Τουρκοκύπριοι που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι επιτυχημένοι σε διάφορους τομείς της ζωής, ο Πρόεδρος Τατάρ εξέφρασε τη σημασία «της συνέχισης των ισχυρών δεσμών μεταξύ των Τουρκοκυπρίων που ζουν στο εξωτερικό και της ΤΔΒΚ και της ενθάρρυνσης των επενδύσεων στη χώρα μας».

Ο Πρόεδρος Τατάρ είπε ότι οι Τουρκοκύπριοι συμβάλλουν στην κοινωνικοοικονομική δομή του Ηνωμένου Βασιλείου και είναι επιτυχημένοι σε διάφορα επαγγέλματα, ενώ ταυτόχρονα διατηρούν την πολιτιστική τους κληρονομιά και τους δεσμούς τους με την ΤΔΒΚ.

(Τον περασμένο Ιούλιο, ο Τατάρ, ευρισκόμενος στο Λονδίνο, είχε πει ότι οι Τ/κ στη Βρετανία είναι 300 χιλιάδες, από τις 50 με 60 χιλιάδες που στην πραγματικότητα αριθμούν. Πώς και μέσα σε δύο μήνες αυξήθηκαν κατά 50 χιλιάδες είναι πραγματικά θαύμα).

Ο Τατάρ επανέλαβε ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν θα κάνει βήμα πίσω από το όραμά της για «δύο κράτη» και ότι : «η ΤΔΒΚ έχει γεωστρατηγική σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο και είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της Δημοκρατίας της Τουρκίας».

Ο κατοχικός ηγέτης ήταν προγραμματισμένο να δώσει συνεντεύξεις σε πραδιοφωνικούς σταθμούς, στην τηλεόραση GB και να έχει επαφές και με άλλες ομάδες.

 

*Αναδημοσίευση από Ελευθερία σελ. 3

Περιφερόμενος ψεύτης ο κατοχικός Τατάρ

«Η Τουρκία και το πειθήνιο όργανό της στα κατεχόμενα Ερσίν Τατάρ είναι πανδήμως γνωστό ότι, όχι μόνο δεν θέλουν συνομιλίες για το Κυπριακό αλλά επικεντρώνονται στην αναγνώριση του ψευδοκράτους και ταυτοχρόνως στην υπόθαλψη της κυπριακής Δημοκρατίας. Γι’ αυτούς το θέμα των διαπραγματεύσεων «έκλεισε». Απαιτούν αποδοχή της διχοτόμησης και έναρξη συνομιλιών για «σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ δύο κρατών». Το Κυπριακό το θεωρούν λελυμένο από το 1974.

Eτσι, Τουρκία και Τατάρ έχουν αποδυθεί διεθνώς σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσουν νομική και πολιτική αναγνώριση του ψευδοκράτους. Με ένα καλά οργανωμένο σχέδιο σταδιακής επίτευξης των στόχων τους. Όταν ξέρουν ή διαπιστώνουν ότι δεν πρόκειται να λάβουν ευθεία αναγνώριση τού παράνομου μορφώματός του, «κτυπούν» εκεί όπου πιστεύουν ότι είναι πιθανόν να ικανοποιηθούν κάποια αιτήματά τους, τα οποία, όμως, είναι χαρακτηριστικά στοιχεία κυριάρχων κρατών.

Ο Τατάρ ήλθε στο Λονδίνο με αυτό το στόχο. Προβάλλει το αίτημα για τα λεγόμενα 3 «D», δηλαδή απ’ ευθείας πτήσεις, απ’ ευθείας εμπόριο, απ’ ευθείας επαφές. Γνωρίζει ότι αυτά είναι λειτουργίες αναγνωρισμένων, κανονικών κρατών. Υπάρχουν διεθνείς Συνθήκες, πχ, για τον έλεγχο του εναερίου χώρου (FIR), για την υπόσταση των αεροδρομίων κλπ, δεν είναι ζητήματα που επιτρέπεται να τα χειριστούν μη αναγνωρισμένα κράτη. Αν επιτρεπόταν κάτι τέτοιο, θα κυριαρχούσε χάος ανά το παγκόσμιο.

Προσπαθεί, λοιπόν, Άγκυρα και Τατάρ να ξεγελάσουν κράτη και Αρχές ισχυριζόμενοι ψευδώς ότι με το να μην επιτρέπονται απ’ ευθείας πτήσεις προς το ψευδοκράτος, οδηγούνται οι Τ/κ στην… απομόνωση. Δίνουν την εντύπωση ότι είναι εγκλωβισμένοι, περίπου φυλακισμένοι σε ένα τόπο, στερούμενοι ενός βασικού ανθρωπίνου δικαιώματος. Ψεύτης! Κάνει τον… κακομοίρη για να τον λυπηθούν. Η πραγματικότητα είναι ότι οι γηγενείς Τ/κ, έστω κι αν κατοικούν στα κατεχόμενα, έχουν πλήρη ελευθερία κινήσεων. Απολαύουν όλων των δικαιωμάτων και ωφελημάτων ως Ευρωπαίοι πολίτες. Ταξιδεύουν όπου θέλουν με τα διαβατήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας και κάνουν εμπόριο μέσω της Πράσινης Γραμμής, βάσει ειδικού ευρωπαϊκού Κανονισμού. Φυσικά, αυτά τα δικαιώματα δεν τα έχουν οι παράνομοι έποικοι. Μπορεί ο Τατάρ να ψηφίζεται κυρίως από τους έποικους αλλά τι να κάνουμε, είναι παράνομοι, ξένο σώμα. Τονίσαμε πολλές φορές ότι απομόνωση ΥΠΑΡΧΕΙ για το ψευδοκράτος κατ’ επιταγήν του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Ψ.550) κι όχι μόνον. Το να πετύχει ο Τατάρ απ’ ευθείας πτήσεις από τη Βρετανία είναι σαν να εξασφαλίζει αναγνώριση μιας βασικής λειτουργίας ενός κράτους. Δεν θα καταφέρει τίποτα. Όχι μόνο επειδή η βρετανική κυβέρνηση δεν θα κάνει αποδεκτό το αίτημά του από πολιτικής απόψεως αλλά και γιατί δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να παραβιάσει δικαστική απόφαση.

Ο Τατάρ περιφέρεται στο Λονδίνο διασπείροντας ασύστολα ψέματα για την ιστορία τού Κυπριακού προκειμένου να δικαιολογήσει την βάρβαρη τουρκική εισβολή και κατοχή. Όσοι είναι άσχετοι με το πρόβλημα ή γνωρίζουν γενικά πράγματα, οι περισσότεροι μπορούμε να πούμε, παρασύρονται σε ένα βαθμό. Επίσης, επισείει το «φόβητρο» της τουρκοκυπριακής ψήφου στη Βρετανία, ανεβάζοντας τους τους Τ/κ στο ΗΒ σε 300 και πλέον χιλιάδες. Ψευδέστατον. Είναι δεν είναι 60 χιλιάδες. Κάθε φορά, βέβαια, αμολά και έναν αριθμό και όπου «κολλήσει».

Το αφήγημα Τατάρ για τα γεγονότα του 1960, 1963 και 1974, οι παραπλανητικοί ισχυρισμοί του ότι οι Ε/κ απέρριψαν 15 σχέδια λύσης, είναι ανάγκη να απαντηθούν τεκμηριωμένα από την κυπριακή κυβέρνηση μέσω ενός άτυπου εγγράφου. Το να αφήνουμε τον Τατάρ να «αλωνίζει» με τόσα ψέματα και διαστρεβλώσεις, είναι επικίνδυνο και εθνικά απαράδεκτο. Είναι καλό να είμαστε σοβαροί και να μετερχόμαστε διπλωματικών μεθόδων. Να κάνουμε υψηλή πολιτική. Δυστυχώς όμως, δεν αρκεί. Αν δεν απαντούμε σημείο προς σημείο στα τουρκικά ψέματα, στο τέλος όχι μόνο ξένοι θα πείθονται αλλά και δικοί μας (έχουμε τέτοια παραδείγματα στην Ε/κ κοινότητα).

Όπως τονίζουμε και όλοι γνωρίζουν, οι Τούρκοι δεν θέλουν συνομιλίες για λύση του Κυπριακού. Τις μόνες συνομιλίες που αποδέχονται είναι για επισφράγιση της διχοτόμησης και διαμοιρασμό του φυσικού αερίου προς όφελος της Τουρκίας. Τότε προς τι η προσδοκία στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, να υπάρξει συνάντηση Χριστοδουλίδη-Τατάρ; Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πηγαίνουν αρχηγοί ή εκπρόσωποι κυβερνήσεων. Ο Τατάρ μεταβαίνει εκεί, όχι για να δεχθεί τριμερή συνάντηση για λύση του Κυπριακού αλλά για να υποδηλώσει ότι και αυτός ευρίσκεται στη Νέα Υόρκη ως «αρχηγός» κράτους. Είναι πρόφαση, δηλαδή, το Κυπριακό για να συναντήσει τον ΓΓ του ΟΗΕ και να εμφανιστεί σαν «πρόεδρος» στην έδρα του Οργανισμού. Παλαιότερα, ο Σπύρος Κυπριανού δεν δεχόταν συνάντηση με τον Ντενκτάς στη διάρκεια της Γ.Σ. του ΟΗΕ για να μη δίνεται ακριβώς λανθασμένο μήνυμα. Ο Τατάρ είχε κληθεί στη Νέα Υόρκη από τον ΓΓ για τριμερή με τον Χριστοδουλίδη, στις 13 Αυγούστου. Και αρνήθηκε. . Γιατί; Επειδή δεν ήταν χρονική περίοδος που βρίσκονται στην έδρα του ΟΗΕ οι αρχηγοί κρατών. Η άρνηση τότε θα του εξασφαλίσει τώρα μια συνάντηση με τον ΓΓ… Θα αναλογιστεί ένας: Αν μας καλέσει το Σεπτέμβριο ο ΓΓ σε συνάντηση να μη δεχθούμε; Δύσκολη η θέση μας, έστω κι αν γνωρίζουμε τις τουρκικές «μανούβρες». Θα μπορούσε, όμως, η τριμερής, αν συγκληθεί, να δεχθούμε να γίνει μετά το πέρας των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης. Είναι καιρός να αρχίσουμε κι εμείς να απαιτούμε κάποια πράγματα. Τουλάχιστον τα αυτονόητα.»

«Ε»

(άρθρο Ελευθερίας Λονδίνου 12.9.2024)

http://www.eleftheria.co.uk/pdf/91220248187Eleftheria_1217.pdf σελ. 4

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΗΒ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΑΦΕΣ ΤΟΥ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ: Αποτυχημένο το αφήγημα Τατάρ

http://www.eleftheria.co.uk/pdf/91220248187Eleftheria_1217.pdf σελ. 4

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

  • πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
  • νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
  • υποστήριξη ελληνικών F-16,
  • υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
  • καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».


 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες της σε ουσιαστική αποτροπή. Ο Θανάσης Κ. ασκεί αιχμηρή κριτική στην πολιτική της ελληνοτουρκικής «φιλίας» και θέτει το κρίσιμο ερώτημα: πώς μπορεί η Ευρώπη να οικοδομεί στρατηγική αυτονομία, όταν εξοπλίζει μια χώρα που απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο;

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Του Θανάση Κ.

* Η Τουρκία ξαναμπαίνει, βήμα-βήμα, στη δυτική αμυντική αγορά.

Γαλλία και Τουρκία υπέγραψαν πρόσφατα έναν «οδικό χάρτη» για την αμυντική τους συνεργασία. Δεν είναι συνθήκη αμυντικής συνδρομής. Δεν είναι κάτι ανάλογο με την ελληνογαλλική συμφωνία του 2021. Δεν “δεσμεύει” τη Γαλλία να υπερασπιστεί στρατιωτικά την Τουρκία.

Ας μην υπερβάλλουμε, λοιπόν.

Αλλά ας μην το υποτιμούμε κιόλας.,,

Τα Eurofighter προχωρούν. Οι Meteor, οι γαλλικοί πύραυλοι αέρος-αέρος, ανοίγουν τον δρόμο τους προς την Τουρκία. Και η Τουρκία ξαναμπαίνει σταδιακά στην αλυσίδα της δυτικής αμυντικής βιομηχανίας.

Όχι χωρίς εμπόδια…

Τα F-35 δεν τα πήρε.

Τα 40 αμερικανικά F-16 Block 70 καθυστερούν.

Τα 79 αμερικανικά πακέτα αναβάθμισης παλαιών F-16 σε Viper εγκρίθηκαν από το Κογκρέσο, αλλά στη συνέχεια η Άγκυρα απέσυρε αυτή την αμερικανική λύση και επέλεξε να προχωρήσει στην αναβάθμιση με δικές της δυνατότητες.

Οι αμερικανικοί κινητήρες F110 για το KAAN τελικά αποδεσμεύθηκαν. Αλλά δεν αποτελούν “αναβάθμιση”. Και ο τουρκικός κινητήρας, δεν αναμένεται πριν από τις αρχές της επόμενης δεκαετίας.

Το αντι-αεροπορικό SAMP/T εξακολουθεί να συναντά γαλλικές αντιρρήσεις.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία δεν κέρδισε τα πάντα.

Αλλά κερδίζει έδαφος.

Και αυτό είναι το σημαντικό.

Γιατί κάθε φορά που συναντά ένα εμπόδιο δεν εγκαταλείπει.

Πιέζει.

Διαπραγματεύεται.

Αλλάζει δρόμο.

Αναζητά άλλη λύση.

Υπέρ-προβάλλει κι ύστερα αξιοποιεί στο μέγιστο τη “γεωπολιτική της αξία”.

Και περιμένει την κατάλληλη στιγμή.

Έτσι λειτουργούν οι χώρες που θέλουν να γίνουν περιφερειακές δυνάμεις.

Η Ελλάδα, αντιθέτως, έχει αναλάβει έναν παράξενο ρόλο: να εξηγεί στους άλλους ότι η Τουρκία είναι… “φίλη μας”.

* Η “Διακήρυξη των Αθηνών” του Δεκεμβρίου 2023 δεν είναι συνθήκη ούτε νομικά δεσμευτική συμφωνία. Είναι πολιτική διακήρυξη φιλίας και καλής γειτονίας.

Και αυτό ακριβώς ήταν το πρόβλημα.

Γιατί η διπλωματία δεν κρίνεται μόνο από το νομικό περιεχόμενο των κειμένων.

Κρίνεται και από τα μηνύματα που εκπέμπεις.

Και το μήνυμα που εκπέμψαμε τότε ήταν σαφές:

Η Τουρκία είναι “φίλη” μας!

Την ώρα που δημιουργεί συνεχώς νέα τετελεσμένα και κλιμακώνει ασταμάτητα τις προκλήσεις σε βάρος μας.

Αφού εμείς λέμε ότι, παρ’ όλα αυτά, “η Τουρκία είναι φίλη μας”,

γιατί να μην το πιστέψουν και οι άλλοι;

Γιατί οι Γάλλοι να θεωρούν ότι υπάρχει πρόβλημα, όταν συζητούν την πώληση όπλων στην Τουρκία;

Γιατί οι Γερμανοί να διστάζουν να πουλήσουν Eurofighter;

Και, κυρίως, γιατί οι χώρες της περιοχής, που έχουν δικά τους προβλήματα με την Τουρκία, να θεωρούν την Ελλάδα “φυσικό σύμμαχο” απέναντί της;

Εμείς οι ίδιοι τους διαμηνύουμε να μη περιμένουν τίποτα από μας.

 

* Κι εδώ βρίσκεται η ευθύνη της κυβερνητικής πολιτικής.

Δεν είναι λάθος “να συνομιλείς” με την Τουρκία. Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν πολλαπλοί δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ μας.

Δεν είναι λάθος να επιδιώκεις αποκλιμάκωση.

Λάθος είναι να βαφτίζεις «φιλική» μια συμπεριφορά που δεν είναι φιλική!

Και να στέλνεις παντού το λάθος μήνυμα…

Γιατί η συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα δεν είναι συμπεριφορά “φίλου”.

Κι αυτό πρέπει να ειπωθεί ψύχραιμα, καθαρά και απερίφραστα.

Προς πάσαν κατεύθυνση…

* Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη.

Και αυτό πρέπει να λέγεται στην Ευρώπη ξανά και ξανά.

Η Τουρκία απειλεί δύο κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ελλάδα και την Κύπρο. Και κατέχει παράνομα έδαφος ενός κράτους-μέλους: Της Κύπρου…

Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, η Ευρώπη να εξοπλίζει την Τουρκία και ταυτόχρονα να μιλά για “ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία”;

Πώς μπορεί να θέλει να γίνει “αμυντικά ανεξάρτητη” – όταν μόνη της καθίσταται αμυντικά “ανύπαρκτη”;

Όταν απειλούνται κράτη-μέλη από τρίτη χώρα και άλλα κράτη-μέλη εξοπλίζουν την τρίτη χώρα, γεωπολιτικά δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτό πρέπει να διακηρύσσει η Ελλάδα.

Σε κάθε ευρωπαϊκό συμβούλιο.

Σε κάθε Σύνοδο Κορυφής.

Στο ΝΑΤΟ.

Στα Ηνωμένα Έθνη.

Παντού.

Για να γίνει στρατηγικά αυτόνομη η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει προηγουμένως να υπάρχει. Και εξοπλίζοντας την Τουρκία την ώρα που η Τουρκία απειλεί κράτη μέλη της, η Ευρώπη αυτο-ακυρώνεται.

Αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και την Κύπρο.

Αφορά την Ευρώπη συνολικά.

Δεν είναι “κραυγή αγωνίας” της Ελλάδας προς την Ευρώπη.

Είναι “καμπανάκι” για την Ευρώπη συνολικά.

 

* Και μετά υπάρχει το τρίτο, το αυτονόητο.

Η Ελλάδα πρέπει να ξαναβρεί τους φυσικούς της συμμάχους στην περιοχή.

Το Ισραήλ.

Την Αίγυπτο.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Την Ανατολική Λιβύη.

Την Ινδία.

Να τους πει καθαρά:

Η Ελλάδα είναι χώρα πρώτης γραμμής απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό – αναθεωρητισμό. Δεν είναι «φίλη» της τουρκικής πολιτικής.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει “αντί-τουρκική” η Πολιτική της Ελλάδας,,,

Σημαίνει ότι πρέπει να γίνει, επιτέλους, Ελληνική!

Να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.

Να αξιοποιήσει τις δυνητικές συμμαχίες της.

Να δημιουργήσει νέες.

Να προσφέρει στους άλλους λόγο να στηρίζονται στην Ελλάδα.

Γιατί σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο:

Όταν η Αθήνα διακηρύσσει ότι η Τουρκία είναι “φίλη” της, απογοητεύει όσους έχουν λόγους να φοβούνται την Τουρκία.

Και ενθαρρύνει άλλες χώρες να τα βρουν απευθείας με την Άγκυρα.

Γιατί να επενδύσει περισσότερο το Κάιρο στην Αθήνα, όταν η ίδια η Αθήνα διαβεβαιώνει ότι οι σχέσεις της με την Άγκυρα είναι “σχέσεις φιλίας”;

Φτάσαμε στο παράδοξο να υπερασπίζεται ο Νετανιάχου, στα Ηνωμένα Έθνη, την Ελλάδα και την Κύπρο απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις με μεγαλύτερη καθαρότητα από εκείνη που επιδεικνύουν οι ίδιες οι ελληνικές διπλωματικές αντιπροσωπείες.

Αυτό δεν είναι εξωτερική πολιτική. Είναι αυτοϋπονόμευση.

* Και δεν είναι η πρώτη φορά.

— Στη Λιβύη, η Τουρκία μπήκε δυναμικά και άλλαξε τον συσχετισμό.

Η Γαλλία είχε τότε κοινά συμφέροντα με εμάς.

Η Αίγυπτος και τα Εμιράτα επίσης.

Η Ανατολική Λιβύη επίσης.

Εμείς;

Χαρακτηρίσαμε τον Χαφτάρ που αντιστεκόταν στην τουρκική διείσδυση “καμένο χαρτί” και “τελειωμένο”.

Τελικά οι Γάλλοι σταμάτησαν την τουρκική διείσδυση στη Λιβύη με τη βοήθεια της Αιγύπτου και των Εμιράτων.

Μετά η Τουρκία έκανε άνοιγμα στον Χαφτάρ (που οι δικοί μας φωστήρες των είχαν “τελειωμένο”). Τώρα ο υιός Χαφτάρ τα βρήκε με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Κι εμείς απλώς είμαστε απόντες. Γιατί όλοι μας υπολογίζουν ως “φίλους” της Τουρκίας…

— Η Γαλλία μάς είχε προτείνει συμφωνία αμυντικής συνδρομής και μας πήρε πάνω από έναν χρόνο για να απαντήσουμε.

Τελικά, χρειάστηκε η κρίση των γαλλικών υποβρυχίων με την Αυστραλία για να ανοίξει ο δρόμος προς τις Belharra και την ελληνογαλλική συμφωνία. Από “σπόντα”…

Εμείς περιμέναμε την ευκαιρία. Η ευκαιρία πέρασε από μπροστά μας. Και παρά λίγο να τη χάσουμε…

Κι ύστερα διακηρύξαμε την “φιλία μας” προς την Τουρκία και τα ακυρώσαμε όλα…

Εμείς διστάζουμε και καρκινοβατούμε!

Η Τουρκία δεν περιμένει.

Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα…

* Δεν χρειάζεται να υπερτιμούμε την Τουρκία.

Πρέπει να πάψουμε να υποτιμούμε την Ελλάδα!

Γιατί η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της περιοχής που ανήκει ταυτόχρονα στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Έχει ναυτική θέση που δεσπόζει στην Ανατολική Μεσόγειο.

Έχει ενεργειακές, εμπορικές και στρατηγικές δυνατότητες.

Έχει ευκαιρίες.

Πολύ περισσότερες απ’ όσες αξιοποιεί.

Και αυτή είναι, ίσως, η μεγαλύτερη διαφορά μας με την Τουρκία.

Η Τουρκία συναντά εμπόδια και προσπαθεί να τα ξεπεράσει.

Εμείς συναντάμε ευκαιρίες και συχνά τις αφήνουμε να περάσουν.

Εκείνη πιέζει.

Εμείς καθησυχάζουμε.

Εκείνη διεκδικεί.

Εμείς εξηγούμε γιατί είμαστε “καλά παιδιά” – σε ένα σύγχρονο κόσμο ανάστατο, που κανείς δεν δίνει σημασία πια στα “καλά παιδιά”…

Εκείνη οικοδομεί επιρροή.

Εμείς διακηρύσσουμε «φιλία» με όσους μας απειλούν!

Εκείνη θέλει να γίνει περιφερειακή δύναμη.

Εμείς διστάζουμε, μήπως η διεκδίκηση του δικού μας ρόλου ενοχλήσει κάποιον.

Αυτό πρέπει να τελειώσει!

* Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να γίνει επιθετική.

Χρειάζεται να γίνει παρούσα. Και Αξιόπιστη…

Δεν χρειάζεται να ψάχνει εχθρούς.

Χρειάζεται να αναγνωρίζει τους πραγματικούς φίλους της.

Δεν χρειάζεται να κόψει τις γέφυρες με την Τουρκία.

Χρειάζεται να πάψει να στρώνει μόνη της τον δρόμο στην Τουρκία.

Γιατί η Τουρκία θα συνεχίσει να πιέζει.

Θα συνεχίσει να αναζητά όπλα.

Θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται τις αντιθέσεις των μεγάλων δυνάμεων.

Θα συνεχίσει να διεκδικεί.

Και αν εμείς συνεχίσουμε να αποκαλούμε

«φιλία» την υποχώρηση,

«σταθερότητα» την αδράνεια

και «επιτυχία» την απουσία κρίσης,

κάποια στιγμή θα ανακαλύψουμε κάτι πολύ δυσάρεστο:

η Τουρκία θα έχει γίνει περιφερειακός ηγεμόνας — κι εμείς θα έχουμε αυτοϋποβιβαστεί σε παρατηρητή της δικής μας ανυπαρξίας.

Μαζί, και της ανυπαρξίας της Ευρώπης…

Οι ευκαιρίες δεν χάνονται όλες μαζί.

Χάνονται μία-μία.

Μέχρι να μην υπάρχουν άλλες.

Και τότε θα είναι πολύ αργά.

* Η “Συμφωνία των Αθηνών” που τώρα έχει οριστικά χρεοκοπήσει,

– αλλά ακόμα δεν έχει οριστικά εγκαταλειφθεί – δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό.

Είναι ένα ακόμα σύμπτωμα της Παρακμής του πολιτικού συστήματος, για την οποία μίλησε χθες και ο Αντώνης Σαμαράς.

Η Ελλάδα αγοράζει Belharra και Rafale, αλλά την ίδια στιγμή παραιτείται από την υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων (ορίζει την “κόκκινη γραμμή” στα 6 μίλια!) και διακηρύσσει τη… “φιλία” της με εκείνους που της τα καταπατούν. Την ίδια στιγμή ξεπλένει την Τουρκία, ώστε να εξοπλιστεί κι εκείνη με οπλικά συστήματα που πριν δεν της τα έδιναν.

Η Ελλάδα ακυρώνει την Αποτροπή της και απογοητεύει συνεχώς δυνητικούς συμμάχους της στην περιοχή.

Η Ελλάδα δεν αξιοποιεί ούτε τις δυνατότητές που έχει

ούτε τις ευκαιρίες που της παρουσιάζονται.

Ούτε οικονομικά, ούτε διπλωματικά, ούτε γεωπολιτικά.

* Κι αν πάμε ακόμα βαθύτερα: Στην Ελλάδα το πολιτικό σύστημα δεν εκπροσωπεί τη χώρα στο εξωτερικό, αλλά το “Εξωτερικό”μέσα στη χώρα!

Δεν οικοδομεί συμμαχίες έναντι κοινού εχθρού.

Αναζητεί προστάτες! Που εμφανίζονται όλο και πιο απρόθυμοι…

Και δεν θέλει ούτε να εμπνεύσει ούτε να εκπροσωπήσει τους Έλληνες.

Επιδιώκει απλώς να τους “ελέγξει”.

Και γι’ αυτό απογοητεύει όλο και περισσότερους.

Να τους ελέγξει για λογαριασμό μιας “δυτικής πολιτικής” που είτε είναι βαθιά διχασμένη, είτε έντονα αμφισβητούμενη στο εσωτερικό των χωρών της Δύσης.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι “Προπύργιο” της Ευρώπης και της Δύσης στην περιοχή – και γίνεται η “Αχίλλειος πτέρνα” της.

Και η Ευρώπη θα μπορούσε να είναι η “ατμομηχανή” της Δυτικής επιρροής στον κόσμο – και κοντεύει να γίνει η “μαύρη Τρύπα” της Δύσης.

Ό,τι άλλο συμβεί δίπλα μας ή γύρω μας,

η Ελλάδα πρέπει να σταθεί όρθια στα πόδια της

και να σταματήσει τον κατήφορο της Παρακμής της…

Κι ίσως έτσι βοηθήσουμε πραγματικά, την αληθινή Ευρώπη.

Αλλά για την ώρα πρέπει να σώσουμε τους εαυτούς μας.

Είναι πιο “επείγον” απ’ ό,τι φανταζόμαστε

και λιγότερο “ανέφικτο” απ’ ό,τι προσπαθούν να μας πείσουν…

 

 

 

 

 

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να επικαλείται μεταναστευτικές πιέσεις και απειλές για τη δημόσια ασφάλεια, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά επαρκέστερη τεκμηρίωση και σταδιακή άρση των ελέγχων, το ερώτημα γίνεται επιτακτικό: πότε ένα προσωρινό μέτρο αρχίζει να μετατρέπεται σε μόνιμο καθεστώς;

Δημοσιεύτηκε

στις

Το καθεστώς της επαναφοράς/παράτασης του ελέγχου των συνόρων στα εσωτερικά σύνορα των Κρατών – Μελών Schengen διέπεται από το άρθρο 25 του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/399, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1717, συγκεκριμένα:

Όταν απαιτείται άμεση δράση για «απρόβλεπτες απειλές», ένα Κράτος-Μέλος μπορεί να επαναφέρει ελέγχους μέγιστης αρχικής διάρκειας ως ένα μήνα. Αν η απειλή επιμένει, μπορεί να παραταθεί με ανώτατο συνολικό όριο τους τρεις μήνες.

Για «προαναγγελλόμενες ή αναμενόμενες απειλές», η αρχική επαναφορά μπορεί να γίνει για χρονικό διάστημα μέγιστης διάρκειας έξι μηνών. Κάθε παράταση μπορεί να διαρκεί ως έξι μήνες, με ανώτατο συνολικό όριο τα δύο έτη.

Σ’ εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου η «σοβαρή απειλή» επιμένει μετά το πέρας των δύο ετών, επιτρέπεται η παράταση των ελέγχων για επιπλέον έξι μήνες κάθε φορά, με απόλυτο μέγιστο όριο το ένα επιπλέον έτος (συνολικά 3 έτη). Ωστόσο, αυτό απαιτεί ειδική κοινοποίηση, επικαιροποιημένη εκτίμηση κινδύνου και ενεργοποιεί αυστηρότερο έλεγχο αναλογικότητας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Οι έλεγχοι πρέπει να επιβάλλονται μόνο ως έσχατη ανάγκη. Τα Κράτη-Μέλη υποχρεούνται πλέον:

• Ν’ αποδεικνύουν ότι εξέτασαν εναλλακτικά μέτρα, όπως η αυξημένη αστυνομική συνεργασία ή οι στοχευμένοι έλεγχοι σε παραμεθόριες ζώνες αντί για πλήρεις συνοριακούς ελέγχους.

• Να υποβάλλουν λεπτομερή εκτίμηση κινδύνου (risk assessment) που να δικαιολογεί ότι η κλίμακα και διάρκεια των ελέγχων δεν υπερβαίνουν το απολύτως απαραίτητο.

Αν οι έλεγχοι παρατείνονται για περισσότερους από δώδεκα μήνες συνολικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχρεούται (άρθρο 27α) να εκδώσει επίσημη γνώμη (opinion), ενώ δύναται να ξεκινήσει και διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ των εμπλεκόμενων Κρατών-Μελών.

Η γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιλαμβάνει τουλάχιστον:

• αξιολόγηση του κατά πόσο η επαναφορά ή η επέκταση του ελέγχου συνόρων στα εσωτερικά σύνορα συμμορφώνεται με τις αρχές της αναγκαιότητας και αναλογικότητας

• αξιολόγηση του κατά πόσο διερευνήθηκαν επαρκώς εναλλακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση της σοβαρής απειλής.

Επαναφορά ελέγχου στα κοινά της χερσαία (εσωτερικά) σύνορα της Γερμανίας

Από το Σεπτέμβριο 2024, η Γερμανία επανέφερε τους ελέγχους στα κοινά της χερσαία (εσωτερικά) σύνορα με Γαλλία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Ελβετία, Αυστρία, Τσεχία και Πολωνία και τους διατήρησε με διαδοχικές εξάμηνες παρατάσεις, λόγω μεταναστευτικών πιέσεων, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, λαθρεμπορίου και πιέσεων στη δημόσια ασφάλεια.

Στις 02 Ιουνίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε γνώμες για εννέα χώρες, μεταξύ αυτών και για τη Γερμανία [έγγραφο C (2026) 3557], με τις οποίες είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την αναγκαιότητα και αναλογικότητα των ελέγχων σ’ όλα τα εσωτερικά σύνορα χωρίς διάκριση, συστήνοντας τη σταδιακή κατάργησή τους.

Ειδικά για τη Γερμανία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι οι κοινοποιήσεις (παράτασης επαναφοράς ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα) δεν τεκμηριώνουν επαρκώς γιατί χρειάζονται έλεγχοι σ’ όλα τα κοινά χερσαία σύνορα χωρίς διάκριση, γιατί επιλέγονται εξάμηνες περίοδοι κι όχι συντομότερες, ούτε γιατί δεν αρκούν εναλλακτικά μέτρα (π.χ. στοχευμένοι αστυνομικοί έλεγχοι). Συνέστησε σταδιακή κατάργηση των εσωτερικών ελέγχων, ωστόσο δεν διαπίστωσε ρητά ότι οι έλεγχοι αυτοί είναι ασύμβατοι με το δίκαιο της Ένωσης και, συνεπώς, δεν τους σταμάτησε.

Η τελευταία παράταση (16/09/2026 – 15/03/2027), κοινοποιήθηκε τον Αύγουστο 2026 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στ’ άλλα Κράτη-Μέλη από το Γερμανό Υπουργό Εσωτερικών Alexander Dobrindt, μ’ επίσημη αιτιολογία τις συνεχιζόμενες σοβαρές απειλές για τη δημόσια ασφάλεια και τάξη, λόγω: υψηλών επιπέδων παράνομης μετανάστευσης, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, καθώς και της επίδρασης της διεθνούς κατάστασης ασφαλείας (πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας, κατάσταση στη Μέση Ανατολή και στην Κεντρική Ασία).

Η παράταση αυτή καταχωρήθηκε στο Μητρώο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ισχύει. Η διατύπωση «ισχύει αν δεν αντιταχθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή» είναι δημοσιογραφική.
Νομικά, το μέτρο ενεργοποιείται με την κοινοποίηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί ν’ ασκήσει διαδικασία παράβασης, αλλά ως τώρα δεν έχει μπλοκάρει τις παρατάσεις της επαναφοράς ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της Γερμανίας.

Με αφορμή τις διαδοχικές παρατάσεις που έχουν σημειωθεί στην επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά (κοινά χερσαία) σύνορα της Γερμανίας με τις εννέα γειτονικές της χώρες, εγείρονται γενικοί και σοβαροί προβληματισμοί:

• Αρχικά, οι συνεχείς παρατάσεις επαναφοράς των εσωτερικών ελέγχων και, συνεπώς της αναστολής λειτουργίας του Σένγκεν στο συγκεκριμένο είδος συνόρων (εν προκειμένω στα χερσαία σύνορα) για διάστημα δύο ετών, με πιθανότητα να διευρυνθεί συνολικά σε 3 έτη (ήδη το Μάρτιο 2027 θα είναι 2,5 χρόνια επαναφοράς εσωτερικών ελέγχων) εγείρουν θεμελιώδεις και σοβαρές αιτιάσεις αμφισβήτησης της ομαλής κι εύρυθμης λειτουργίας του χώρου Σένγκεν, καθώς και της βασικής φιλοσοφίας του χώρου Σένγκεν «ως χώρου ελευθερίας ασφάλειας και δικαιοσύνης», λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι Γερμανικές Αρχές δεν αιτιολόγησαν επαρκώς: την ανάγκη ελέγχων στα κοινά χερσαία σύνορα της Γερμανίας μ’ όλες τις γειτονικές της χώρες, χωρίς διάκριση, γιατί επέλεξαν εξάμηνες κι όχι συντομότερες περιόδους, καθώς και γιατί δεν αρκούν εναλλακτικά μέτρα αντί για συνεχόμενες παρατάσεις επαναφοράς των εσωτερικών ελέγχων

• Αν «οποιεσδήποτε σοβαρές απειλές στα σύνορα» δεν αιτιολογούνται κατάλληλα ή δεν είναι δυνατό ν’ αντιμετωπιστούν σε διάστημα έξι μηνών ή ενός έτους, από τις αρχές μίας χώρας όπως η Γερμανία των 85 εκατ. κατοίκων, η οποία διαθέτει επαρκή αριθμό αστυνομικών και συνοριοφυλάκων σ’ όλα τα σύνορά της (εξωτερικά κι εσωτερικά), τότε τίθενται στο τραπέζι γενικοί προβληματισμοί για τη συνολική κι εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν, ειδικά όσον αφορά μικρότερα Κράτη-Μέλη σε πληθυσμό, υποδομές/δυνατότητες/μέσα και προσωπικό επιβολής του νόμου

• Ενώ η Γερμανία διατηρεί, από το Σεπτέμβριο 2024, την επαναφορά ελέγχων στα κοινά χερσαία της (εσωτερικά) σύνορα με γειτονικά Κράτη – Μέλη, λόγω μεταναστευτικών πιέσεων, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, λαθρεμπορίου και πιέσεων στη δημόσια ασφάλεια, η Ελλάδα, παρότι τη θερινή περίοδο 2025 επικαλέστηκε «κατάσταση ανωτέρας βίας», λόγω των αυξημένων προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών δια θαλάσσης, από την Ανατολική Λιβύη στα νησιά Γαύδο και Κρήτη, καθώς και της συνακόλουθης μεγάλης πίεσης στο εθνικό μας σύστημα υποδοχής και ασύλου (με την πίεση αυτή στο σύστημα υποδοχής και ασύλου μάλιστα να εκδηλώνεται και φέτος κατά τη θερινή περίοδο 2026), δεν αιτήθηκε την επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά της σύνορα

• Με βάση πρόσφατα περιστατικά επιθέσεων, από υπηκόους τρίτων χωρών, στη Γερμανία αλλά και σε άλλα Κράτη – Μέλη ΕΕ, σε ανυποψίαστους πολίτες, η παραβατικότητα κάποιων από τους οποίους ήταν ήδη γνωστή στις αρχές επιβολής του νόμου, είναι προφανές ότι η αποτελεσματικότητα των ελέγχων στα σύνορα συνδέεται άμεσα με το επίπεδο και την ποιότητα της εσωτερικής ασφάλειας των Κρατών – Μελών ΕΕ, ενώ εγείρονται επίσης ερωτήματα γιατί αυτοί κυκλοφορούσαν ελεύθεροι ή γιατί δεν είχαν απελαθεί από την ΕΕ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Άμυνα27 λεπτά πριν

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις14 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO17 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO18 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοφιλή