Λιμάνια και αεροδρόμια

Οι φωτογραφίες, και δη οι δορυφορικές, συνιστούν αδιάψευστο μάρτυρα. Στο Αεροδρόμιο της Λάρνακας φιλοξενούνται μεταγωγικά αεροσκάφη C-130 (μεταγωγικό), ελικόπτερα CH-47 CHINOOK (μεταγωγικό) και BELL UH-1. Την ίδια στιγμή, στη Βάση Ανδρέας Παπανδρέου σταθμεύουν, εκτός των άλλων, τα αμερικανικά ελικοφόρα αεροσκάφη V22-Osrpey [Αερομεταφορά ειδικών δυνάμεων με κάθετη απογείωση και προσγείωση. Ανήκει στη δύναμη του αεροπλανοφόρου Wasp (Σφήκα)]. Πέραν τούτου, η Βάση Α. Παπανδρέου χρησιμοποιείται και από άλλες συμμαχικές χώρες, από Γερμανούς, Αμερικανούς και άλλους. Στο λιμάνι της Λεμεσού διακρίνονται από την αεροφωτογραφία πολεμικά σκάφη των ΗΠΑ και άλλων συμμαχικών χωρών.

Κάλυψη κενού ασφαλείας

Οι διαδικασίες αυτές:

Α) Επιβάλλουν στενότερη συνεργασία με τις στρατιωτικές και πολιτικές μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, για την αντιμετώπιση απειλών και δη την αποτροπή τους.

Β) Καλύπτουν το κενό ασφαλείας που έχει η Κυπριακή Δημοκρατία και ειδικότερα τώρα, σε περίοδο κρίσης. Δηλαδή, δημιουργείται μια αντιαεροπορική και αντιπυραυλική ομπρέλα από τις χώρες του ΝΑΤΟ και δη από τις ΗΠΑ, λόγω των δικών τους συμφερόντων και της προστασίας των Βρετανικών Βάσεων, που καλύπτει ολόκληρο το νησί.

Στη Λάρνακα και στην Πάφο σταθμεύουν πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα των ΗΠΑ

Ελικοδρόμιο made in USA

Ως προς τη Ναυτική Βάση στο Μαρί είναι πρόδηλο από τις φωτογραφίες ότι:

Α) Η κατασκευή του ελικοδρομίου γίνεται κυρίως με μηχανήματα του Αμερικανικού Στρατού και δη της μονάδας που φέρει την εξής ονομασία: «Naval Mobile Construction Battalion 1”. Συμμετέχει, βεβαίως, και η Εθνική Φρουρά, αλλά η τεχνογνωσία ανήκει στις ΗΠΑ. Β) Το ελικοδρόμιο έχει διαστάσεις 400 επί 200. Πρόκειται για μεγάλη πίστα, που θα φιλοξενεί κυρίως ελικόπτερα ή αεροσκάφη, όπως τα V22-Osrpey των ΗΠΑ και άλλων συμμάχων. Αυτό δημιουργεί την ανάγκη τεχνοεφοδιαστικής υποστήριξης. Πρόσθετα, εφόσον γίνονται τα εν λόγω έργα με τη συνδρομή των Αμερικανών, λογικό θα ήταν να δημιουργηθεί «Κέντρο Ελέγχου Ανατολικής Μεσογείου», το οποίο θα αφορά στις επιχειρήσεις που διεξάγονται στην ευρύτερη περιοχή. Κάτι τέτοιο είναι συναφές με τις συμφωνίες μεταξύ της Κυπριακή Δημοκρατίας και των ΗΠΑ, της Γαλλίας και άλλων χωρών. Οι σχετικές υποδομές θα πρέπει ενδεικτικά να περιλαμβάνουν:

1. Κτηριακές εγκαταστάσεις, και δη υπόγειες, για την αντιμετώπιση των νέων απειλών.
2. Σοβαρή τηλεπικοινωνιακή υποδομή για να είναι ανθεκτική η αντίδραση σε ηλεκτρονικό πόλεμο και πόλεμο κυβερνοχώρου, που σημαίνει σύνδεση με δορυφόρους.
3. Ενίσχυση της αεράμυνας είτε οι απειλές προέρχονται από drones είτε από μαχητικά αεροσκάφη και πυραυλικά συστήματα. Επί τούτου, σημαντική είναι η απόκτηση του συστήματος αεράμυνας «Barak» από το Ισραήλ. Ή ακόμη και η δημιουργία ενός «Συμμαχικού Θόλου Αεράμυνας» με τη συμμετοχή αμερικανικών συστημάτων, όπως μια συστοιχία Patriot, και η σύνδεσή του με τα συμμαχικά σκάφη που βρίσκονται στην περιοχή.

Ρόλος των Βρετανών και ο «γυναικείος δράκος» των ΗΠΑ

Πέραν ημών υπάρχουν και οι Βρετανικές Βάσεις, που είναι, ταυτοχρόνως, και ΝΑΤΟϊκές, όπως βεβαίως και οι λοιπές συμμαχικές δυνάμεις, που φιλοξενούνται κατά καιρούς από την Κυπριακή Δημοκρατία. Διά των Βρετανικών Βάσεων επιχειρούν: 1. Τα μαχητικά Ταϊφούν με αποστολές που αφορούν είτε περιπολίες είτε την προστασία του Ισραήλ από τις ιρανικές επιθέσεις είτε πλήττουν στόχους εντός της Συρίας και αλλού. Μάλιστα, χρησιμοποιούν τον τουρκικό εναέριο χώρο, ασχέτως εάν ο Ερντογάν στηρίζει τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ ή δαιμονοποιεί το Ισραήλ και τον Νετανιάχου. 2. Τα θρυλικά U-2Α (Dragon Layby – Γυναικείος Δράκος). Πρόκειται για κατασκοπευτικά αμερικανικά αεροσκάφη, που δρουν από τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Έχουν τη δυνατότητα να πετούν ώς τη στρατόσφαιρα, έχουν τρομερή ευκρίνεια στη λήψη φωτογραφιών και ενεργούν από μόνα τους ή ως συμπληρωματικά μάτια των δορυφόρων. Βρίσκονται στις Βάσεις από τη δεκαετία του ’70, κατόπιν συμφωνίας του Μακαρίου με τις ΗΠΑ. 3. Τα εναέρια τάνκερ, όπως τα KC135 και άλλα, τα οποία αυξήθηκαν στο τελευταίο χρονικό διάστημα, λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή. 4. Τα Atlas C1 A400M μεγάλης μεταφορικής δυνατότητας. 5. Μονάδες Ειδικού Πολέμου, Τεχνοεφοδιαστικής Υποστήριξης, Ηλεκτρονικού Πολέμου και Πολέμου του Κυβερνοχώρου. Υπενθυμίζεται ότι στον Άγιο Νικόλαο εδρεύει Βάση τουκατασκοπευτικού «Έχελον».

Στη Λεμεσό φιλοξενούνται πολεμικά σκάφη και οι Βρετανικές Βάσεις δρουν συνεχώς

ΝΑΤΟ, Κύπρος και εγγυήσεις

Επί τη βάσει των ανωτέρω θα ήταν δυνατό να επισημανθούν τα εξής:

Πρώτο, η σαφής στροφή της Κύπρου προς το Δυτικό Στρατόπεδο θα πρέπει να έχει στρατηγικό περιεχόμενο, διότι δεν συνδέεται μόνο με τις ΗΠΑ, αλλά και με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Άλλωστε, και θεσμικά η αμυντική πολιτική της ΕΕ είναι συνδεδεμένη με τη Βορειοατλαντική Συμμαχία.

Δεύτερο, η Κύπρος με την Ελλάδα θα πρέπει να διεκδικήσουν σημαντικό ρόλο στην υλοποίηση της «Στρατηγικής Πυξίδας» της ΕΕ στην Ανατολική Μεσόγειο, επί της οποίας μπορούν να κουμπώσουν και τρίτα κράτη της περιοχής. Εάν η Τουρκία θέλει συμμετοχή, αυτή θα είναι δυνατή μόνο με την πλήρη αποχώρηση των στρατευμάτων της από την Κύπρο.

Τρίτο, η Κύπρος ήταν και είναι στην ουσία ΝΑΤΟ, αλλά χωρίς ψήφο, αφού δεν συνιστά επισήμως κράτος – μέλος. Τόσο η ΕΛΔΥΚ όσο και η ΤΟΥΡΔΥΚ, και ο κατοχικός στρατός, καθώς και οι Βρετανικές Βάσεις ανήκουν στο ΝΑΤΟ. Το ίδιο και τα πλοία και τα αεροσκάφη ή τα ελικόπτερα στα οποία παρέχουμε διευκολύνσεις. Η αίτηση ένταξης στο ΝΑΤΟ θα ήταν στρατηγική επιλογή, εφόσον, ούτως ή άλλως, η Κύπρος είναι ΝΑΤΟ, ακόμη και αν η Τουρκία ασκήσει βέτο. Κάτι τέτοιο νομιμοποιεί την Κυπριακή Δημοκρατία να πράττει αναλόγως εντός της ΕΕ και αλλού, έως ότου η Άγκυρα αλλάξει στάση. Ταυτοχρόνως, το ΝΑΤΟ, δηλαδή η πλήρης ένταξη μετά τη λύση, θα ήταν δυνατό: 1) Να αντικαταστήσει το υφιστάμενο σύστημα ασφάλειας, που σημαίνει την απαλλαγή από τα εγγυητικά δικαιώματα και εκείνο της μονομερούς επέμβασης. 2) Να ζητήσει την πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων εφόσον η Κύπρος θα ανήκει στο ΝΑΤΟ.

Γεωπολιτική και βάση λύσης

Οι παράμετροι αυτές και το ΝΑΤΟ προϋποθέτουν ότι η βάση της λύσης δεν μπορεί να κινείται μεταξύ της προηγούμενης τουρκικής πρότασης για ομοσπονδία δυο ισότιμων συνιστώντων κρατών με πολιτική ισότητα και της νέας για ισότιμη κυριαρχία με δυο κράτη και συνομοσπονδία, αλλά για τη διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ζωή με την επανενσωμάτωση των Τουρκοκυπρίων και την εφαρμογή του Κεκτημένου, το οποίο έχει ανασταλεί στο βόρειο τμήμα της Κύπρου λόγω κατοχής. Συνεπώς, εφόσον η τουρκική πλευρά επιμένει στη διχοτομική της πρακτική, η στροφή προς τη Δύση θα πρέπει να προϋποθέτει το αυτονόητο: Α) Η βάση της λύσης θα πρέπει να είναι: 1) Το Πρωτόκολλο 10, που καθορίζει ότι το ενιαίο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας εντάχθηκε στην ΕΕ. 2) Η Αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου, που καθορίζει ότι η Τουρκία οφείλει να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία στο πλαίσιο της ενταξιακής της διαδικασίας και όχι η Κυπριακή Δημοκρατία την ισότιμη κυριαρχία του ψευδοκράτους και την πολιτική του ισότητα. Στην τελευταία έκθεση αξιολόγησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Τουρκία αναφέρεται ρητώς ότι η Άγκυρα θα πρέπει να προχωρήσει πρακτικά στην εξομάλυνση των σχέσεών της με την Κυπριακή Δημοκρατία. Γιατί δεν είναι πρόταξη για την επανέναρξη των συνομιλιών. 3) Τα ψηφίσματα 540, 551 και 360 του Σ. Ασφαλείας. Τα δυο πρώτα καθορίζουν ότι το ψευδοκράτος δεν μπορεί να αναγνωριστεί, διότι είναι προϊόν της βίας και της χρήσης των όπλων. Ως εκ τούτου παραβιάζει το άρθρο 2, παράγραφος 4 του Χάρτη των Ην. Εθνών. Πώς, λοιπόν, Αθήνα και Λευκωσία υιοθετούν μια διευθέτηση κατά την οποία το ψευδοκράτος θα νομιμοποιηθεί ως ισότιμο συνιστών κράτος; Το δε ψήφισμα 360 του Σ. Ασφαλείας αναφέρεται στον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γιατί τίθεται ως θέμα πρόταξης;

Το φύλλο συκής

Συνεπώς, η όποια γεωπολιτική αναβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα πρέπει να συνδέεται με τη διατήρησή της στη ζωή και όχι με τη διάλυσή της και τη διχοτόμηση στη λογική και πρακτική μιας ομοσπονδίας δυο συνιστώντων κρατών, που είναι το φύλλο συκής, δηλαδή της υφιστάμενης τουρκικής διχοτομικής θέσης για ισότιμη κυριαρχία δυο κρατών και συνομοσπονδία.

*Του Δρ. Διεθνών Σχέσεων. Γιάννου Χαραλαμπίδη

Στις πιο πάνω φωτογραφίες απεικονίζονται έργα στο ελικοδρόμιο στο Μαρί, που διενεργούνται από ειδική μονάδα του Αμερικανικού Στρατού.