Άμυνα
Οφείλω να ομολογήσω δημόσια τη θλίψη μου για τις Ένοπλες Δυνάμεις
Το φαινόμενο των μαζικών παραιτήσεων προσωπικού από τις Ένοπλες Δυνάμεις αποτελεί απλώς την «κορυφή του παγόβουνου» της πολιτικής που εφαρμόζεται ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ από ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις όσον αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Σκοπός του άρθρου είναι ο προβληματισμός της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας επί του θέματος ώστε να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, και ΟΧΙ η επίρριψη ευθυνών σε μία συγκεκριμένη πολιτική παράταξη ή άτομα της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας
Το φαινόμενο των μαζικών παραιτήσεων προσωπικού από τις Ένοπλες Δυνάμεις αποτελεί απλώς την «κορυφή του παγόβουνου» της πολιτικής που εφαρμόζεται ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ από ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις όσον αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Γράφει ο Γιώργος Κουκάκης, Liberal.gr
Πριν προχωρήσω στην παρουσίαση της προσωπικής μου άποψης όσον αφορά το φλέγον ζήτημα της μαζικής φυγής του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι σκοπός του άρθρου είναι ο προβληματισμός της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας επί του θέματος ώστε να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, και ΟΧΙ η επίρριψη ευθυνών σε μία συγκεκριμένη πολιτική παράταξη ή άτομα της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, καθώς το φαινόμενο των μαζικών παραιτήσεων προσωπικού από τις Ένοπλες Δυνάμεις αποτελεί απλώς την «κορυφή του παγόβουνου» της πολιτικής που εφαρμόζεται ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ από ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις όσον αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Αποτελεί θλιβερή διαπίστωση ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις – αν και απολαμβάνουν ακόμα το σεβασμό της ελληνικής κοινωνίας – δεν αποτελούν πλέον έναν ελκυστικό επαγγελματικό τομέα, γεγονός που αποδεικνύεται τόσο από την αξιοσημείωτη πτώση των βάσεων εισαγωγής σε αυτές μέσω των πανελλαδικών εξετάσεων, όσο και από το μαζικό κύμα φυγής του εν ενεργεία στρατιωτικού προσωπικού και την προσπάθεια μίας αρκετά μεγάλης μερίδας νέων είτε να αποφύγουν την υποχρεωτική θητεία είτε να τη διάγουν όσο το δυνατόν πιο αγόγγυστα. Σύσσωμη δε, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία έχει επιδοθεί σε έναν «αγώνα» προκειμένου να κάνει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις πιο «ελκυστικές».
Η εμπειρία, ωστόσο, που έχω αποκομίσει από την επί 22 έτη παραμονή μου στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ως Αξιωματικός με δίδαξε ότι το πρόβλημα στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι η προσέλκυση του προσωπικού αλλά η βελτίωση των συνθηκών που επικρατούν, καθώς –ακόμα και αν αυξηθεί ο αριθμός των εισακτέων στις Στρατιωτικές Σχολές– μεγάλο ποσοστό του ένστολου προσωπικού θα δηλώσει παραίτηση αργότερα αν δεν δοθεί λύση στα ουσιαστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει.
Όντας δε, ένας από αυτούς που επέλεξαν τη «φυγή» από τις Ένοπλες Δυνάμεις, ψ για τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η ενέργεια αυτή από ένα μέρος της στρατιωτικής ηγεσίας – αν και ευτυχώς δεν έτυχα προσωπικά τέτοιας αντιμετώπισης – καθώς ορισμένοι κάνουν λόγο για «λιποταξία», ενώ κάποιοι άλλοι εκφράζουν την αντίθεσή τους λέγοντας ότι όσοι δηλώνουν παραίτηση ή πρόωρη αποστρατεία «εγκαταλείπουν τη βάρκα» υποστηρίζοντας ότι είναι «ριψασπίδες» και δεν αγαπούν αρκετά την Πατρίδα. Προσωπικά, θεωρώ τα μεν παραδείγματα υπεραπλουστεύσεις, τους δε χαρακτηρισμούς το λιγότερο ατυχείς.
Και αυτό αφενός μεν επειδή το να υπηρετεί κάποιος την Πατρίδα ως ένστολος δεν αποτελεί το μοναδικό τρόπο εκδήλωσης της αγάπης προς αυτήν, αφετέρου δε, επειδή το πρωταρχικό καθήκον κάθε στρατιωτικού είναι προς τους υφισταμένους του και τους Έλληνες πολίτες, καθώς η Πατρίδα –αν και περιλαμβάνει το χερσαίο, θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ελληνικής επικράτειας– είναι επί της ουσίας το σύνολο του έμψυχου δυναμικού της. Χαρακτηριστικό δε παράδειγμα όσον αφορά τον βέλτιστο τρόπο διοίκησης, αποτελεί το ρητό του Αγάθωνα (450-400 π.Χ.) σύμφωνα με το οποίο:
«Ο άρχοντας πρέπει να θυμάται τρία πράγματα: Πρώτον, ότι διοικεί ανθρώπους. Δεύτερον ότι διοικεί σύμφωνα με τους νόμους. Τρίτον ότι δεν θα διοικεί για πάντα».
Η ωμή αλήθεια για τις Στρατιωτικές Σχολές και τις Ένοπλες Δυνάμεις
Για ποιο λόγο επομένως παραιτούνται οι περισσότεροι ένστολοι;
Αν θα μπορούσα να συνοψίσω όλους τους λόγους σε έναν, αυτός – σύμφωνα πάντα με την προσωπική μου άποψη – θα ήταν ότι οι ένστολοι αισθάνονται αδικημένοι σε σχέση με το προσωπικό του υπόλοιπου δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, λόγω μίας πληθώρας αιτιών όπως:
1. Ο μισθός που λαμβάνουν σύμφωνα με τα αντικειμενικά προσόντα που διαθέτουν (πτυχίο ΑΕΙ, γνώση ξένων γλωσσών και Η/Υ, κ.λπ.) και το προσωπικό που διοικούν είναι κατά πολύ λιγότερος από αυτόν που λαμβάνει ένας υπάλληλος αντίστοιχων προσόντων δημόσιου, καθώς οι ένστολοι ΔΕΝ έχουν ενταχθεί μέχρι και σήμερα στο ενιαίο μισθολόγιο του δημοσίου.
2. Η υπερωριακή αποζημίωση που λαμβάνουν για την εκτέλεση υπηρεσιών διανυκτέρευσης, τη συμμετοχή σε στρατιωτικές ασκήσεις, τη συμμετοχή σε εφαρμογή σχεδίων έκτακτης ανάγκης, κ.λπ. είναι ιδιαίτερα μικρή σε σχέση με τις υπερωρίες που λαμβάνονται στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι οι εν λόγω υπερωριακή απασχόληση τις περισσότερες φορές λαμβάνει χώρα στην ύπαιθρο υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες και ΟΧΙ στη «ζεστασιά» ενός γραφείου.
3. Ενώ η πρόσληψη του μόνιμου στρατιωτικού προσωπικού έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με συγκεκριμένα προσόντα για την εκτέλεση συγκεκριμένων καθηκόντων, το στρατιωτικό προσωπικό –λόγω της άριστης οργανωτικής δομής των Ενόπλων Δυνάμεων, του επαγγελματισμού και της αποτελεσματικότητας που διακατέχει το στρατιωτικό προσωπικό, της αδυναμίας εκτέλεσης απεργίας, κ.λπ.– διατάσσεται συχνά να εκτελέσει δραστηριότητες που αποτελούν αρμοδιότητα άλλων κρατικών φορέων όπως η κατασκευή και διοίκηση των Κέντρων Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) μεταναστών (hotspots), η διάθεση μόνιμου στρατιωτικού προσωπικού για την οδήγηση ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ,[iii] η διανομή φαγητού σε εγκλωβισμένους οδηγούς,[iv] και η αποκομιδή σκουπιδιών, προκειμένου να δοθεί λύση σε καταστάσεις που η πολιτεία αδυνατεί να αντιμετωπίσει, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 1 του Στρατιωτικού Κανονισμού 20-1 (Γενικός Κανονισμός Υπηρεσίας στο Στρατό):
«Η αποστολή του Στρατού είναι να εξασφαλίζει την άμυνα της Χώρας, να υπερασπίζει την Εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας».
Εξάλλου, όπως αναφέρεται στο παγκόσμιας φήμης έργο του αρχαίου φιλόσοφου Πλάτωνα (427-347 π.Χ.) με τίτλο «Πολιτεία» σχετικά με την ενασχόληση των «Φυλάκων» (δηλαδή των στρατιωτικών της πόλης) με άλλα επαγγέλματα:
«[…] ό καθένας ένα μονάχα επάγγελμα μπορεί νά κάνη καλά, κι’ οχι πολλά, γιατί εκείνος πού καταπιάνεται μέ πολλά, θά άποτύχη σέ ολα|καί δέ θά κατορθώση ποτέ νά διακριθή σέ κανένα. […] Άν λοιπόν θά έπιμείνωμε στην πρώτη μας εκείνη ιδέα, πώς οί φρουροί μας πρέπει ν’ αφήνουν κάθε άλλη ενασχόληση καί αποκλειστική τους δουλειά νά έχουν τήν υπεράσπιση της ελευθερίας μας καί καμιάν άλλη πού δέν έχει σχέση μ’ αυτήν, δέ θά τους επιτρέπεται, ούτε νά κάνουν ούτε νά μιμούνται δ,τι άλλο κι’ άν είναι […]».
4. Ενώ δεν αποτελεί επιθυμία των ίδιων, οι στρατιωτικοί μετατίθενται ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε διαφορετικά μέρη της Ελλάδας χωρίς όμως να υπάρχει εξασφαλισμένη κατοικία για όλους ή επίδομα ενοικίασης, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα εύρεσης κατοικίας. Το δε πρόσφατο φαινόμενο της βραχυχρόνιας ενοικίασης κατοικιών έχει καταστήσει την εύρεση κατοικίας σχεδόν αδύνατη, με ότι αυτό συνεπάγεται για τους ένστολους και τα μέλη των οικογενειών τους.
Όσον αφορά δε την εκπαίδευση των στρατιωτικών σε διάφορα προπτυχιακά ή μεταπτυχιακά προγράμματα, επικρατεί δυστυχώς η αντίληψη ότι η μόρφωση των ένστολων διευκολύνει τη «φυγή» τους από τις Ένοπλες Δυνάμεις καθώς τους παρέχει πρόσθετα επαγγελματικά εφόδια τα οποία μπορούν να αξιοποιήσουν στον ιδιωτικό τομέα. Πως όμως περιμένουμε να βελτιωθούν οι συνθήκες στις Ένοπλες Δυνάμεις αν δεν μορφώσουμε κατάλληλα το προσωπικό μας; Χαρακτηριστικό παράδειγμα όσον αφορά τη συγκεκριμένη αντίληψη αποτελεί ο διάλογος μεταξύ δύο διευθυντικών στελεχών, τον οποίο είχα την τύχη να διαβάσω παλαιότερα σε κάποιο βιβλίο διοίκησης και ηγεσίας, ο οποίος εκτυλίσσεται ως εξής:
Διευθυντικό Στέλεχος 1: Αναρωτιέσαι τι θα συμβεί αν ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΟΥΜΕ το προσωπικό μας και μετά ΦΥΓΕΙ από την εταιρεία μας;
Διευθυντικό Στέλεχος 2: Εσύ αναρωτιέσαι τι θα συμβεί αν ΔΕΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΟΥΜΕ το προσωπικό μας και μετά ΜΕΙΝΕΙ στην εταιρεία μας;
Όσον αφορά δε, την αποφυγή της – μειωμένης πλέον – στρατιωτικής θητείας από τους νέους, έχοντας συζητήσει με αρκετούς από αυτούς καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας μου, οφείλω να ομολογήσω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των στρατιωτών ήταν φιλότιμοι, εργατικοί και ιδιαίτερα πρόθυμοι να εκτελέσουν οποιαδήποτε επίπονη δραστηριότητα, ΑΡΚΕΙ η δραστηριότητα αυτή να ήταν κάτι το ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ που είχε ΑΜΕΣΗ σχέση με τη στρατιωτική θητεία και την υπεράσπιση της Πατρίδας, αυτό δηλαδή για το οποίο κατατάχθηκαν. Δεν ήταν μάλιστα λίγες οι φορές που αρκετοί στρατιώτες ζητούσαν διακαώς τη συμμετοχή τους σε περισσότερες ασκήσεις, βολές και άλλες παρόμοιες δραστηριότητες.
Θα ήθελα επίσης να τονίσω –με ΟΛΟ το σεβασμό προς το έργο που επιτελεί και έχοντας ΠΛΗΡΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ τόσο των δυσκολιών που αντιμετωπίζει όσο και των ευθυνών με τις οποίες είναι επιφορτισμένη– ότι η διαχρονική ευθύνη για την (καλή ή κακή) κατάσταση του στρατεύματος παραμένει ΑΚΕΡΑΙΑ στη στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς όσες πιέσεις και αν δέχεται από την πολιτική ηγεσία διαθέτει ΠΑΝΤΑ την επιλογή της παραίτησης ως ένδειξη διαμαρτυρίας και διαφύλαξης της προσωπικής τιμής και υπόληψης, αντί για τη σιωπηρή αποδοχή και εκτέλεση των εντολών της πολιτικής ηγεσίας. Εξάλλου, αν και ελάχιστα, υπήρξαν στο κοντινό παρελθόν τέτοια παραδείγματα.
Χαρακτηριστικό δε, πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η μεταφορά του Μνημείου των Αθανάτων του Έθνους από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων σε λιγότερο από ένα έτος από την κατασκευή του, ενέργεια που δημιουργεί αρνητικές εντυπώσεις όσον αφορά τις προτεραιότητες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και το μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Γιατί αν δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε στα μικρά και τα επουσιώδη, πως περιμένουμε να συνεννοηθούμε στα μεγάλα και ουσιαστικά ζητήματα;
Επιπλέον, έχοντας βιώσει στο έπακρο μέσα από τη 15έτη εμπειρία μου στις Ειδικές Δυνάμεις – τόσο ως εκπαιδευτής όσο και ως εκπαιδευόμενος – την αρχή «εκπαιδεύσου όπως θα πολεμήσεις για να πολεμήσεις όπως εκπαιδεύτηκες» η οποία αξιοποιεί στον καιρό της ειρήνης κάθε υπάρχουσα δυσκολία ώστε να προσομοιάσει το στρες της μάχης και να δοκιμάσει την ψυχική αντοχή του μαχητή, θεωρώ ότι η πίεση που δέχεται η στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων από την αντίστοιχη πολιτική μπορεί κάλλιστα να συσχετιστεί με την πίεση που ενδέχεται να αντιμετωπίσει η στρατιωτική ηγεσία κατά την εκτέλεση μίας ένοπλης σύγκρουσης.
Αν δεν μπορεί επομένως η στρατιωτική ηγεσία να διαχειριστεί την πίεση της πολιτικής ηγεσίας υποστηρίζοντας ευθαρσώς και με σθένος ΜΟΝΟ τις ενέργειες εκείνες που προωθούν το εθνικό συμφέρον, πως θα αντιδράσει άραγε στην ψυχολογική πίεση που θα κληθεί να διαχειριστεί κατά τη διάρκεια μίας ενδεχόμενης ένοπλης σύγκρουσης;
Aξίζει δε, να τονιστεί ότι η προαναφερθείσα ευθύνη που φέρει η στρατιωτική ηγεσία για την σημερινή κατάσταση πηγάζει από το άρθρο 5 του Στρατιωτικού Κανονισμού 20-2 (Κανονισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας των Στρατευμάτων) το οποίο καθορίζει μεταξύ άλλων ότι ο εκάστοτε Διοικητής είναι υπεύθυνος για ό,τι πράττει ή παραλείπει να πράξη το Κλιμάκιο το οποίο διοικεί. Επιπλέον, κάθε Αξιωματικός γνωρίζει ότι σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, πρώτιστο καθήκον κάθε Διοικητή αποτελεί η «προς πόλεμον προπαρασκευή» του Κλιμακίου που διοικεί και η διατήρηση υψηλού επιπέδου επιχειρησιακής ετοιμότητας, στόχοι οι οποίοι επιτυγχάνονται πολύ ευκολότερα όταν η στρατιωτική ηγεσία έχει επιλύσει –όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ και τις Ένοπλες Δυνάμεις άλλων κρατών– βασικά προβλήματα που απασχολούν το στρατιωτικό προσωπικό.
Η οριστική επομένως λύση όσον αφορά τη σταδιακή απαξίωση των Ενόπλων Δυνάμεων μπορεί να δοθεί μόνο όταν η στρατιωτική ηγεσία εφαρμόζει το ρητό «Είς οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης», ότι δηλαδή ο καλύτερος οιωνός (σημάδι) όσον αφορά το μέλλον της πατρίδας είναι η υπεράσπιση των εθνικών και ΟΧΙ των προσωπικών συμφερόντων, καθώς η επιδίωξη των τελευταίων από ένα μέρος της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ των εθνικών συμφερόντων έχει οδηγήσει ορισμένους να περιγράφουν την εν λόγω οπορτουνιστική στάση παραφράζοντας το προαναφερθέν ρητό ως «Είς οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάρτης».
Αντί επομένως η στρατιωτική ηγεσία να επιρρίπτει ευθύνες στο χαμηλόβαθμο στρατιωτικό προσωπικό –το οποίο στην πλειοψηφία των περιπτώσεων υπερβάλλει εαυτόν βάζοντας το συμφέρον της Πατρίδας πάνω ακόμα και από αυτό της οικογένειάς του– όσον αφορά την επιλογή του να εξέλθει από το στράτευμα και να του προσάπτει ατυχείς χαρακτηρισμούς που μόνο διχασμό μπορούν να φέρουν στο στράτευμα, φρονώ ότι θα ήταν εξαιρετικά ωφέλιμο –τόσο για το μέλλον των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων όσο και για την προσωπική τιμή και την υπόληψη της στρατιωτικής ηγεσίας– αν η τελευταία επιχειρούσε (στο πλαίσιο της αυτοκριτικής που οφείλει να πραγματοποιεί) να εντοπίσει το μερίδιο της ευθύνης που της αναλογεί για τη σημερινή απαξίωση των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς η πασίγνωστη λαϊκή παροιμία επισημαίνει ότι:
Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι…
GEOPOLITICO
Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν
Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.
Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.
Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.
Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο
Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.
Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.
Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Είχα σήμερα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας συνάντηση γνωριμίας με τον Πρέσβη της #Ινδίας, κ. Ravi Shankar.
Συζητήσαμε για τις προκλήσεις ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή, για τις μεγάλες δυνατότητες περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατηγικής μας αμυντικής συνεργασίας, καθώς και για τους ισχυρούς δεσμούς φιλίας 🇬🇷– 🇮🇳.
#Greece #India
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 8, 2026
Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο
Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.
Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.
Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.
Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.
Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.
Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.
Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.
Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.
Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.
Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.
Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο
Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.
Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.
Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.
Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.
Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία
Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.
Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.
Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.
Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα
Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.
Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.
Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.
Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.
Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.
Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.
Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.
Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.
Άμυνα
Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»
Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.
Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.
«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»
Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.
Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.
Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.
«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.
Η κόκκινη γραμμή των Meteor
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.
Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.
Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:
«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».
Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:
Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;
«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»
Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.
Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.
Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.
Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.
«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.
Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.
Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.
Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.
Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.
Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:
«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».
Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.
Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ
Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:
- πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
- νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
- υποστήριξη ελληνικών F-16,
- υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
- καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.
Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.
«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»
Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.
«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:
«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».
Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Drones και νέος τρόπος πολέμου
Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.
«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.
Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης
Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.
Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.
Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:
«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».
GEOPOLITICO
Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.
Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.
Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.
Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.
Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:
| Σημείο | Βόρειο πλάτος | Ανατολικό μήκος |
|---|---|---|
| 1 | 36°05,00΄ | 28°44,00΄ |
| 2 | 36°02,40΄ | 29°20,58΄ |
| 3 | 36°09,28΄ | 29°29,82΄ |
| 4 | 36°08,50΄ | 29°34,58΄ |
| 5 | 36°06,48΄ | 29°37,77΄ |
| 6 | 35°03,00΄ | 29°38,00΄ |
| 7 | 35°30,00΄ | 28°10,00΄ |
Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.
Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου
Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...
Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα
Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...
Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!
Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!
Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής
Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.
Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση
Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας