Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας είχαν προεικονήσει τις εξελιξεις στη Συρία

Δημοσιεύτηκε στις

Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΥΠΛΟΚΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΓΝΩΣΤΗ

Ενημερώνοντας το Συμβούλιο Ασφαλείας για τη Συρία, ανώτερος αξιωματούχος προτρέπει όλα τα μέρη να αποκλιμακώσουν τη στρατιωτική κατάσταση σε χώρα, περιοχή, να δώσουν προτεραιότητα στην προστασία των αμάχων.

«Η Συρία παραμένει σε μια βαθιά και ενεργή κατάσταση πολέμου και διχασμού», δήλωσε σήμερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας ο Najat Rochdi, Αναπληρωτής Ειδικός Απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα για τη Συρία, κατά τη μηνιαία ενημέρωσή του για την πολιτική και ανθρωπιστική κατάσταση στη χώρα, ως ομιλητές. απηχούσε τις εκκλήσεις της για προστασία των αμάχων, αποκλιμάκωση των εχθροπραξιών και εκ νέου δέσμευση στον διάλογο για μια πολυαναμενόμενη πολιτική διευθέτηση των σχεδόν 14 ετών του πολέμου και των συγκρούσεων.

Ο ειδικός απεσταλμένος Geir O. Pedersen, για λογαριασμό του οποίου μίλησε στο Συμβούλιο, βρίσκεται στη Συρία και θα συναντηθεί με την κυβέρνηση τις επόμενες ημέρες, είπε, προσθέτοντας ότι βρέθηκε στο Καζακστάν την περασμένη εβδομάδα για συναντήσεις με τους συνομιλητές που συναντώνται στην Αστάνα. μορφή και έκτοτε βρίσκεται στην περιοχή για ένα ευρύ φάσμα επαφών υψηλού επιπέδου.

Άμεση προτεραιότητα για τη Συρία είναι η αποκλιμάκωση, τόνισε, σημειώνοντας ότι το 2024 «είναι σε καλό δρόμο να είναι το πιο βίαιο από το 2020», με «τους Σύρους […] παγιδευμένους σε έναν αδυσώπητο κύκλο βίας και βασάνων, αναγκασμένοι να φύγουν από καταφύγια τώρα υπό επίθεση — τόσο εντός της πατρίδας τους όσο και πέρα ​​από τα σύνορά της».

Υπογραμμίζοντας τη σημαντική αύξηση των ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών στη Συρία – τόσο σε συχνότητα όσο και σε έκταση, ανέφερε ότι «μόλις χθες», δεκάδες σκοτώθηκαν σε επίθεση κοντά στην Παλμύρα – «πιθανότατα το πιο θανατηφόρο ισραηλινό χτύπημα στη Συρία μέχρι σήμερα». Το Ισραήλ λέει ότι τα πλήγματά του αφορούν στόχους που συνδέονται με το Ιράν, τη Χεζμπολάχ ή την Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ, πρόσθεσε, ενώ σημείωσε απώλειες αμάχων, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών επιδρομών σε κατοικημένες περιοχές στην καρδιά της Δαμασκού.

Επισήμανε επίσης την ασταθή κατάσταση στο Γκολάν λόγω των συνεχιζόμενων παραβιάσεων της Συμφωνίας Αποδέσμευσης Δυνάμεων του 1974. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χτυπούν «εναντίον, όπως είπαν, πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από το Ιράν, ως απάντηση σε ένοπλες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στις βάσεις τους στη βορειοανατολική Συρία». και τη «σοβαρότερη κλιμάκωση κατά τη διάρκεια του 2024», από την ενημέρωση του Οκτωβρίου, στη βορειοανατολική Συρία όπου η Τουρκία είχε πραγματοποιήσει επιδρομές εντός της Συρίας, εναντίον στόχων που δήλωσε ότι ήταν PKK/YPG [Κουρδικό Εργατικό Κόμμα/Μονάδες Προστασίας του Λαού] — ένα ανησυχία που επανέλαβε η Türkiye αργότερα στη συνάντηση.

Επικαλούμενη «ανησυχητικά επίπεδα» βίας σε άλλες περιοχές της Συρίας, στις οποίες εμπλέκονται οι τρομοκρατικές ομάδες Hayat Tahrir al–Sham και ISIL που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Συμβουλίου Ασφαλείας, τόνισε την επείγουσα ανάγκη για μια περιφερειακή αποκλιμάκωση, συμπεριλαμβανομένων των εκεχειριών στη Γάζα και τον Λίβανο, μιας εθνικής εκεχειρίας. στη Συρία και μια συνεργατική προσέγγιση για την καταπολέμηση των τρομοκρατικών ομάδων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Συμβουλίου.

Οι «βαθιά πολιτικές» προκλήσεις στα σχεδόν 14 χρόνια πολέμου και σύγκρουσης μιλούν για την άμεση εμπλοκή και ανησυχίες για την ασφάλεια των περιφερειακών και διεθνών παραγόντων και απαιτούν μια ουσιαστική πολιτική διαδικασία σύμφωνα με το ψήφισμα 2254 (2015) του Συμβουλίου και όπου η συριακή κοινωνία των πολιτών πρέπει να έχει μια φωνή. Ζήτησε την επανέναρξη των συνεδριάσεων της Συνταγματικής Επιτροπής, ενώ σημείωσε τις προσπάθειες του Ειδικού Απεσταλμένου για τον σκοπό αυτό και για περαιτέρω ανάπτυξη μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης βήμα προς βήμα.

Σημειώνοντας τη «βαθιά αβεβαιότητα και τον κίνδυνο στην περιοχή», επανέλαβε την έκκληση του Ειδικού Απεσταλμένου προς όλα τα μέρη: να αποκλιμακώσουν τη στρατιωτική κατάσταση τόσο στην περιοχή όσο και στη Συρία και να δώσουν προτεραιότητα στην προστασία και υποστήριξη των Σύριων αμάχων. Κάλεσε επίσης τους συριακούς και διεθνείς φορείς να συνεργαστούν με τον Ειδικό Απεσταλμένο για να τονώσουν εκ νέου την πολιτική διαδικασία και να επιδείξουν ετοιμότητα να εμπλακούν σε όλο το φάσμα των θεμάτων που είναι απαραίτητα για μια συνολική επίλυση.

Ο Edem Wosornu, Διευθυντής, Διεύθυνση Επιχειρήσεων και Συνηγορίας, Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων, ανέφερε ότι από την ενημέρωση του Οκτωβρίου στο Συμβούλιο, οι εχθροπραξίες στον Λίβανο συνέχισαν να οδηγούν χιλιάδες ανθρώπους πέρα ​​από τα σύνορα στη Συρία καθημερινά. Συνολικά, περισσότεροι από 540.000 άνθρωποι – περίπου τα δύο τρίτα Σύροι – φέρεται να έχουν καταφύγει στη Συρία από τον Λίβανο από τα τέλη Σεπτεμβρίου. Απηχώντας τον Αναπληρωτή Ειδικό Απεσταλμένο, χαιρέτισε τη «διαρκή προθυμία» της κυβέρνησης της Συρίας να κρατήσει τα σύνορά της ανοιχτά και να διευκολύνει την είσοδό τους. Ωστόσο, οι συνεχείς αεροπορικές επιδρομές κατά μήκος των συνόρων έχουν καταστήσει αυτές τις διελεύσεις πιο επικίνδυνες και προκλητικές. Πρέπει να ληφθούν όλες οι εφικτές προφυλάξεις για να αποφευχθεί η ζημιά σε πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας, τόνισε.

Υποδεικνύοντας άλλες προκλήσεις στη Συρία, συμπεριλαμβανομένης της αναδυόμενης επιδημίας ύποπτης χολέρας και οξείας επισιτιστικής ανασφάλειας, προέτρεψε μεγαλύτερη χρηματοδότηση από τους δωρητές για την έκκληση που ξεκίνησε στις αρχές Οκτωβρίου από το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) με $324 εκατομμύρια. Επίσης, προέτρεψε την υποστήριξη των προσπαθειών του Ειδικού Απεσταλμένου Pedersen για τη διευκόλυνση μιας πολιτικής λύσης στη Συρία, τονίζοντας ότι είναι «ένα ουσιαστικό βήμα προς τον τερματισμό αυτής της δεκαετούς ανθρωπιστικής κρίσης και να δοθεί η δυνατότητα στον λαό της Συρίας να ξαναχτίσει τη ζωή του και να αποκαταστήσει την ελπίδα για καλύτερο μέλλον».

Επίσης, ενημέρωσε το Συμβούλιο η Sawsan Abou Zainedin, Διευθύνων Σύμβουλος της Madaniya, την οποία περιέγραψε ως «μια συλλογικότητα με περισσότερες από 200 οργανώσεις που εργάζονται σε […] και εντός της Συρίας και της διασποράς […] για να ανακτήσουν την πολιτική δράση στον αστικό μας χώρο». Η σύγκρουση της Συρίας δεν προέκυψε από το κενό, αλλά ξεκίνησε με ένα καθεστώς που σφαγιάζει τον λαό του — «το ίδιο καθεστώς που ευχαριστείτε σήμερα που άνοιξε τα σύνορα και τα σημεία διέλευσης», είπε.

Επέκρινε τη Ρωσική Ομοσπονδία για τα βέτο της στο Συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένου του «τελικού τερματισμού της διασυνοριακής βοήθειας» και κάλεσε το 15μελές όργανο να «σταματήσει να παραποιεί τη δυναμική εξουσίας μέσω των παθητικών πολιτικών προσεγγίσεων σας». Η αδράνειά της υπονομεύει το ψήφισμα 2254 (2015) του Συμβουλίου, ενισχύει τους εγκληματίες πολέμου και επιδεινώνει την κατάσταση για τους Σύρους, την περιοχή και τη διεθνή τάξη. «Χρησιμοποιήστε τεχνικούς φακέλους για να δώσετε κίνητρα στην πολιτική πρόοδο. Απαιτήστε μη αναστρέψιμες παραχωρήσεις που μπορούν να ωθήσουν την πολιτική διαδικασία προς τα εμπρός», τόνισε, καλώντας το Συμβούλιο να συνεργαστεί με τον συριακό λαό.

Η συζήτηση που ακολούθησε τόνισε την έντονη διχοτόμηση του συριακού φακέλου μεταξύ των μόνιμων μελών του Συμβουλίου, με την εκπρόσωπο της Ρωσικής Ομοσπονδίας να διαφωνεί αμέσως με την «άμεση πρόκληση» του Ηνωμένου Βασιλείου καλώντας μια ομιλήτρια που διατύπωσε «σκέψεις σαν φάντασμα» για τους συμπατριώτες της που ζήσει ειρηνικά στη Δαμασκό. Μια τέτοια κίνηση καταδεικνύει «μεγάλη έλλειψη σεβασμού προς τα μέλη του Συμβουλίου» και η αντιπροσωπεία του «θα ζητήσει εξηγήσεις». Εκφράζοντας τη λύπη του που η Συρία έχει παρασυρθεί σε μια διευρυμένη αραβο-ισραηλινή σύγκρουση, είπε ότι είναι «λυπηρό» που, ως μέρος της υποστήριξής τους στη Δυτική Ιερουσαλήμ, οι Ηνωμένες Πολιτείες αξιοποιούν το στρατιωτικό τους σώμα με το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας στα νοτιοανατολικά. Συρία και λεηλατεί τους πετρελαίους, το φυσικό αέριο και τους γεωργικούς πόρους της. Επαινώντας τη Δαμασκό για την αποφασιστικότητά της να βοηθήσει τους Σύρους που φεύγουν από τον Λίβανο, εξέφρασε τη λύπη του για το τραύμα που προκάλεσαν οι κυρώσεις και προέτρεψε να συμμετάσχει στη συνάντηση Arria–formula στις 25 Νοεμβρίου για αυτό το θέμα, που συγκάλεσε η χώρα του.

Ο εκπρόσωπος της Κίνας, επαναλαμβάνοντας παρόμοιες απόψεις, καταδίκασε τις πρόσφατες αεροπορικές επιδρομές του Ισραήλ στη Συρία και ζήτησε να σταματήσουν τέτοιες επιθέσεις. Ζήτησε επίσης να σταματήσει η παρουσία ξένων δυνάμεων στη Συρία και η παράνομη λεηλασία των πόρων της, καθώς και η άμεση άρση των κυρώσεων.

Ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών, αντικρούοντας αυτά τα σχόλια, τόνισε ότι οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν από τη χώρα του στη Συρία περιέχουν πολυάριθμες εξαιρέσεις και άδειες για τη διευκόλυνση της βοήθειας. Δεν είναι οι κυρώσεις, αλλά η μακροχρόνια διαφθορά της κυβέρνησης και ο πόλεμος εναντίον του λαού της που ευθύνονται για τα οικονομικά δεινά της Συρίας. Επίσης, οι Σύροι θα πρέπει να αναρωτηθούν γιατί τα έσοδα των φυσικών τους πόρων καταλήγουν στη Μόσχα και την Τεχεράνη. Οι «αεροπορικές επιδρομές που υποστηρίζονται από τη Ρωσία» στα βορειοδυτικά αποδεικνύουν ότι η Δαμασκός δεν έχει αλλάξει τρόπο και επιδιώκει να αποκαταστήσει την εικόνα της εκμεταλλευόμενη τις περιφερειακές κρίσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η Συρία παραμένει ανασφαλής και ακατάλληλη για πολλές επιστροφές, είπε, απορρίπτοντας ισχυρισμούς για το αντίθετο. «Ο καλύτερος τρόπος για το καθεστώς Άσαντ να δημιουργήσει συνθήκες επιστροφής είναι μέσω τολμηρής πολιτικής ηγεσίας και μιας πολιτικής διαδικασίας χωρίς αποκλεισμούς […] και λογοδοσίας για όσους αγνοούνται ή κρατούνται», τόνισε.

Ο εκπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου, Πρόεδρος του Συμβουλίου για τον Νοέμβριο, επεσήμανε με την εθνική του ιδιότητα ότι πολίτες όπως η κ. Zainedin «μιλούν την αλήθεια στην εξουσία και μας ζητούν όλους να λογοδοτούμε, όσο άβολα κι αν αισθάνονται αυτό». Απηχώντας άλλες αντιπροσωπείες, συμπεριλαμβανομένου του Ισημερινού, της Δημοκρατίας της Κορέας και της Γουιάνας που μίλησαν επίσης για την Αλγερία, τη Μοζαμβίκη και τη Σιέρα Λεόνε, προέτρεψε όλα τα μέρη να δεσμευτούν εκ νέου στην πολιτική διαδικασία σύμφωνα με το ψήφισμα 2254 (2015) του Συμβουλίου. «Ωστόσο, εάν θέλουμε να επιτύχουμε διαρκή ειρήνη, πρέπει να βεβαιωθούμε ότι ενδυναμώνει τους απλούς Σύρους, παρά το καθεστώς και τους υποστηρικτές του», τόνισε.

Ο ομιλητής για τη Γαλλία επιβεβαίωσε την ετοιμότητα της χώρας του «αφού υπάρξει απτή και επαληθεύσιμη πρόοδος στην πολιτική διαδικασία να ξεκινήσει η άρση των κυρώσεων».

Ο εκπρόσωπος της Ελβετίας υπογράμμισε ότι μια επικείμενη επανέναρξη των εργασιών της Συνταγματικής Επιτροπής και μια πανεθνική κατάπαυση του πυρός θα στείλουν κρίσιμα μηνύματα προς αυτή την κατεύθυνση. Ο εκπρόσωπος της Μάλτας πρόσθεσε ότι μια τέτοια κατάπαυση του πυρός πρέπει να γίνει σεβαστή από όλα τα μέρη στην περιοχή.

Ορισμένοι ομιλητές εξέφρασαν ανησυχία για την επιδείνωση της ανθρωπιστικής κατάστασης και τόνισαν τη βοήθειά τους στη Συρία, με τον εκπρόσωπο της Ιαπωνίας να επισημαίνει την παροχή νέας επείγουσας επιχορήγησης από τη χώρα του ύψους 10 εκατομμυρίων δολαρίων που ανακοινώθηκε στις 29 Οκτωβρίου.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, ο εκπρόσωπος της Σλοβενίας κάλεσε τη Δαμασκό να δώσει προτεραιότητα στην ευημερία όλων των ανθρώπων στην επικράτειά της, χωρίς διάκριση μεταξύ τους για θρησκευτικούς, θρησκευτικούς, εθνοτικούς ή πολιτικούς λόγους. Κάλεσε επίσης την κυβέρνηση της Συρίας και τις ντε φάκτο αρχές επί τόπου να διασφαλίσουν τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια των επαναπατρισθέντων, υπογραμμίζοντας ότι η ενισχυμένη συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες θα βοηθούσε στην εξασφάλιση ανθρωπιστικών αναγκών και προστασίας όλων των επαναπατρισθέντων.

Ο εκπρόσωπος της Συρίας επεσήμανε, ωστόσο, ότι: «Η ισραηλινή οντότητα κατοχής συνεχίζει τη βάναυση επιθετικότητά της κατά των χωρών και των λαών της περιοχής μας, ενθαρρυνμένη από την αδυναμία του Συμβουλίου να εκπληρώσει τις ευθύνες του» — δήλωση που απηχήθηκε από τον εκπρόσωπο του Ιράν. Σημειώνοντας τη συνεχιζόμενη επιθετικότητά του επίσης στο συριακό έδαφος από το κατεχόμενο συριακό Γκολάν, είπε ότι η αντιπροσωπεία του ενημέρωσε τη Γραμματεία για αυτές τις παραβιάσεις της συμφωνίας απεμπλοκής του 1974 και η Δύναμη Παρατηρητών Αποδέσμευσης των Ηνωμένων Εθνών (UNDOF) έχει αναφέρει σχετικά. Διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς της Δύσης σχετικά με την επιστροφή των Σύριων προσφύγων, είπε: «Είναι καιρός ορισμένα κράτη να σταματήσουν να επαναλαμβάνουν τέτοιους μη ρεαλιστικούς ισχυρισμούς και απαρχαιωμένους όρους».

«Αναμένουμε από το Συμβούλιο Ασφαλείας να λάβει άμεση και αποφασιστική δράση για να σταματήσει την επιθετικότητα και να θέσει τέλος σε όλες τις παραβιάσεις και τα εγκλήματα που διαπράττουν οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής κατά του συριακού εδάφους», τόνισε. Σημειώνοντας παραβιάσεις της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Τουρκία, υπογράμμισε την ανάγκη για άμεση και άνευ όρων αποχώρηση όλων των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων που βρίσκονται παράνομα στο έδαφός της. Επαναλαμβάνοντας την αντίρρηση του Ρώσου ομολόγου του για την ενημέρωση της κοινωνίας των πολιτών, είπε: «Δεν φέρνετε όποιον εργάζεται επί τόπου […] στο συριακό έδαφος, […] προωθώντας μια επιλεκτική άποψη», η οποία είναι απαράδεκτη ούτε αξιόπιστη ή αντικειμενική.

Γεννήθηκε στη Λέμεσο το 1966. Οι γονείς του έχουν καταγωγή από τη Δρούσια της ορεινής Πάφου και τη χερσόνησο του Ακάμα. Σπούδασε Παιδαγωγικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ και μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Μπέρμιγχαμ. Εργάζεται ως δάσκαλος από το 1989. Σήμερα είναι Διευθυντής στο Ζ' Δημοτικό Σχολείο ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ . Υπηρέτησε επί σειρά ετών και με ποικίλες αρμοδιότητες την ΠΟΕΔ και διετέλεσε επι σειράν ετών Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της Ανεξάρτητης Κίνησης Δασκάλων. Εκπροσώπησε την Κύπρο σε Διεθνείς Επιτροπές επί έξι έτη. Ασχολήθηκε με την επιμέλεια εντύπων και ήταν υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού Παιδική Χαρά για έξι χρόνια και μετειχε σε επιτροπες εκδοσης εφημεριδων και περιοδικων.Εχει δημοσιευσει εκατοντάδες άρθρα και μελέτες. Εχει εκδώσει τρία μικρά βιβλία για τον ποιητή Γιάννη Παπαδόπουλο το Ρώσο δημιουργό Αντρέι Ταρκόφσκι και πρόσφατα τον βίο του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα. Εργάζεται από το 1987 για τη διάσωση και διάδοση του έργου του ποιητή και πεζογράφου Γιάννη Παπαδόπουλου. Με μέριμνα του εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων του ΤΑ ΧΡΙΣΤΑΓΚΑΘΑ με θέμα τη συμμετοχή του στον αγώνα της ΕΟΚΑ και η ποιητικη συλλογη ΑΠΩ ΑΓΑΠΗ . Ασχολήθηκε με την ιστορική έρευνα, την ποίηση, τη λογοτέχνια και την επιστημονική μελέτη από τα νεανικά του χρόνια. Συμμετείχε σε δεκάδες συνέδρια και εκδηλώσεις με θέματα εκπαίδευσης και ιστορίας της Κύπρου, Μορφών της Εκκλησίας μας. Των αγώνων του γένους και της Κύπρου μας για ελευθερία και την καταστολή των αγώνων από την Αποικιοκρατία . Τα τελευταία χρονιά παρουσίασε στις εφημερίδες ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΕΣ και Σημερινής ευρήματα της μεγάλης έρευνας του με τίτλο «Η αναζήτηση της Κύπρου στον ξένο περιοδικό τύπο» και «Πτυχές της μάχης των πληροφοριών στην Κύπρο από το 1878 μέχρι το 1975» Απο το 2010 έρευνα την κινηματογράφηση της Κύπρου από το 1939 μέχρι το 1975 ιδιαίτερα τις ταινίες επίκαιρων και τις ερασιτεχνικές κινηματογραφήσεις της παραδοσιακής ζωής και των αγώνων της Κύπρου για απελευθέρωση. Από τα μαθητικά του χρόνια αγάπησε το κατηχητικό και κατασκηνωτικό έργο της Εκκλησίας της Κύπρου και τον χριστιανικό ελληνικό Τύπο. Μαθήτευσε κοντά στους κατηχητές της Λεμεσού στις χριστιανικές ομάδες και το Ίδρυμα Παναγι'ιδη. Θεωρεί τη μαθητειά αυτή μέγιστο δώρημα. Συμμετείχε σε δεκάδες επιστημόνικα Συνέδρια και από το 1985 έχει δωσει εκατοντάδες διαλέξεις με ποικίλα θέματα . Τα τελευταία πέντε χρονια ερευνά επισταμένα και εκδίδει δελτία ενημέρωσης για τη δράση των ανθρωπιστικών δικτύων παγκοσμίως για τον ιστότοπο CYNEAPOLIS και άλλες εξειδικευμένες ιστοσελίδες . Από την έκρηξη του πολέμου Ισραηλ-Χαμάς παρακολουθεί και παρουσιάζει ανθρωπιστικές και στρατηγικές πτυχες στη βάση πολυμερους πληροφόρησης από επίσημες και ημιεπίσημες πηγές. Ως πεζογράφος και αφηγητης ιστορεί την παράδοση της Κύπρου τους ανθρώπους τους αγίους της μα και τις γεύσεις και την ομορφιά του πρωτινου βίου

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Newsroom12 λεπτά πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Αναλύσεις21 λεπτά πριν

350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους

Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...

Αναλύσεις51 λεπτά πριν

«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI

Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Αζερμπαϊτζάν – Τουρκία: Κηρύχθηκε ο πόλεμος για την ισλαμική μαντίλα

Το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα με μουσουλμανικό πληθυσμό σε ποσοστό 98%, μόλις απαγόρευσε τη χρήση της χιτζάμπ στα σχολεία, επικαλούμενο την...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...

Δημοφιλή