Γράφει η εκπαιδευτικός και συγγραφέας Κρινιώ Καλογερίδου

 Μπορεί ο Τζιριτόκωστας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας να είναι ένας και μοναδικός, με γεννήτορα τον Ανδρέα Καρκαβίτσα (”Ο ζητιάνος”), αλλά στην ελληνική πολιτική σκηνή είναι πολλοί οι ”κομπογιαννίτες” του είδους του, με κορυφαίους τους πιο επικίνδυνους ανά περιόδους.

   Αυτούς που παραληρούν από λαϊκισμό, εξυπνακίζουν καθ’ έξιν και επιδιώκουν να γευτούν τον θρίαμβο των εκμεταλλευτών. Των εκμεταλλευτών της λαϊκής αμάθειας, της ευπιστίας του απαίδευτου και της αφέλειας του όχλου, που τρέφεται με αυταπάτες και διαμορφώνει – σε συνδυασμό με τον φανατισμό – πρόσφορο έδαφος για την εξάσκηση των ικανοτήτων των επιτήδειων. Των… ”έξυπνων” της εποχής στον πολιτικό στίβο, στα ”χέρια” των οποίων οι άνθρωποι μετατρέπονται σε εύκολα θύματα.

  Η πανουργία σοφίζεται εκπληκτικά πράγματα, είναι αλήθεια, με όπλα την ”αγυρτεία” και την μακιαβελική φιλοσοφία (”Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”). Η πολιτική πανουργία δεν τρομάζει μπροστά σε τίποτα. Γίνεται άτρωτη λόγω πλεονάζουσας αυτοπεποίθησης και βγάζει γλώσσα σε κάθε αδυναμία.

 Την αδυναμία αυτού που εργαλειοποιείται, εκούσια ή ακούσια. με την ψευδαίσθηση ότι μοιράζεται συλλογικά μια ενσυνείδητη, καθυστερημένη ικανοποίηση ακούγοντας αυτά που θέλει να ακούσει απ’ τον ”ταγό” της ιδεολογίας του, έστω κι αν αντιπροσωπεύει αυτός το χειρότερο είδος λαϊκισμού, η παθογένεια του οποίου ”χτίζει” καριέρες… πατριδοκαπηλικές ή ανθρωπιστικές στις πλάτες αγνών φιλοπάτριδων ή πονεμένων ανθρώπων.

 Καριέρες ”κομπογιαννίτικες”, θεμελιωμένες σε ”μαγικές”σκέψεις, αμετροεπή λόγο, ”θαυματουργικές” ικανότητες και μεθόδους εξαπάτησης με επίδειξη ανύπαρκτων ή ημιτελών γνώσεων (σε πλαίσιο συμπλεγματικής νοοτροπίας), βάσει των οποίων οι λαϊκιστές αυτού του τύπου (γυναίκες και άντρες) συνωμοσιολογούν και κριτικάρουν την ελίτ της γνώσης και της πολιτικής με σύνηθες πρόταγμα (στην περίπτωση των αριστερών ”αντισυστημικών”) την αμφισβήτηση της ελληνικής Δικαιοσύνης ή (στην περίπτωση των δεξιών) την πιο διαδεδομένη ”συνθηματική φράση” της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας: το τρίπτυχο ”πατρίς, θρησκεία, οικογένεια”, πυρήνα ευδοκίμησης του νεότευκτου ελληνικού κράτους τον 19ο αιώνα.

   Πυρήνα που εξακολουθεί να υφίσταται ως εθνικό όραμα, έστω κι αν οικειοποιήθηκε ιδιοτελώς επί Χούντας, δεδομένου ότι ”έντυσε” συμβολικά τον ”πατριωτικό” χαρακτήρα της. Χαρακτήρα τον οποίο επικαλούνται και σύγχρονα ελληνικά κόμματα που θεωρούν την ιδεολογία τους συμπλήρωμα της Δημοκρατίας, αν και δεν το αποδεικνύουν αυτό στην πράξη…

   Δεν αποδεικνύουν στην πράξη (οι αριστεροδεξιοί υπέρμαχοι του λαϊκισμού) το νοιάξιμο για τη Δημοκρατία και τους πυλώνες που τη στηρίζουν, όταν εργαλειοποιούν το ψεύδος (ως στρατηγική επικοινωνίας) με τη διασπορά ή υιοθέτηση ψευδών ειδήσεων, που τις ”ντύνουν” με μανδύα αλήθειας.

   Όταν συμβάλλουν στη διαμόρφωση κλίματος ακραίας πόλωσης σπέρνοντας πνεύμα διχασμού και πολιτικής αποσταθεροποίησης και όταν ενορχηστρώνουν προσωπικές επιθέσεις κατά των πολιτικών αντιπάλων τους αντικαθιστώντας τη σοβαρότητα και αξιοπιστία – τις οποίες απαιτεί η Δημοκρατία – με λογικές καιροσκοπισμού και μικροκομματικής πολιτικής, δημαγωγική ρητορεία και ακραία επιδειξιομανία.

  Μειονεκτήματα ενδεικτικά της πολιτικής ρηχότητας, η οποία φθείρει και υπονομεύει τη χάραξη ορθολογικής πατριωτικής πολιτικής, ενώ υποθάλπει παράλληλα ακραία ήθη και συμπεριφορές μαζοποιημένων οιονεί ψηφοφόρων, με στόχο να αναρριχηθούν οι ”χαρισματικοί” στη δημαγωγία λαϊκιστές πολιτικοί και τα κόμματά τους εκμεταλλευόμενοι συγκυριακές καταστάσεις τραγωδιών, όπως η προ διετίας στα Τέμπη…

   Παραμύθια για αγρίους, υπονομευτικά της Δημοκρατίας και των θεσμών της, με πρώτο αυτόν της Δικαιοσύνης τον οποίο αμφισβητούν οι αυτόκλητοι ”εισαγγελείς” λαϊκών δικαστηρίων. Παραμύθια εκμετάλλευσης της αφέλειας και ευπιστίας τμήματος του λαού μας, που δελεάζεται εύκολα από εφήμερα ”δώρα” προς ικανοποίηση των ορμητικών και ανέλεγκτων συναισθημάτων του στη σφαίρα της ψυχής του.

 Παραμύθια επιτήδειων κομματαρχών οι οποίοι αντιμετωπίζουν τους Έλληνες σαν πρωτόγονους ιθαγενείς που δελεάζονται από τα καθρεφτάκια αποικιοκρατών, στην προσπάθεια των τελευταίων να υφαρπάξουν την ψήφο τους.

  Παραμύθια δημαγωγών οι οποίοι μετέρχονται καταχρηστικές τακτικές και  ποταπές μεθόδους κατάλυσης της Δημοκρατίας με θεσμική εκτροπή, ”τῇ βοηθείᾳ”  της ραδιοτηλεοπτικής εξουσίας και των κομματικών τρολ του διαδικτύου τα οποία συγκροτούν δηλητηριώδη σπορά ακραίων και χυδαίων προπαγανδιστών, εντεταλμένων διαστρεβλωτών της αλήθειας στα ΜΚΔ.

   Το ζητούμενο, φυσικά – για όλους αυτούς που ομνύουν στη Δημοκρατία υποκριτικά, την ίδια στιγμή που πριονίζουν τον θεμελιώδη πυλώνα της, τη Δικαιοσύνη – είναι η εκβιαστική αλλαγή προσώπων ή κομμάτων στην εξουσία με όπλα των υποκινητών-σκευωρών την εργαλειοποίηση των μαζών, τη σκανδαλολογία, τη δολοφονία χαρακτήρων και τη σπίλωση πολιτικών αντιπάλων (συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού).

 Σαν έτοιμοι από καιρό, βιάζονται να αποδώσουν αντιπολιτευτικό χαρακτήρα στα κοινωνικά συλλαλητήρια. Βιάζονται να αντικαταστήσουν τον οφειλόμενο σεβασμό στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών  (νομοθετικής, εκτελεστικής, δικαστικής) με ευθεία αμφισβήτηση του Κράτους Δικαίου και της Δημοκρατίας!!!

 Βιάζονται να δημιουργήσουν κλίμα γενικευμένης αστάθειας (και ενώ η Τουρκία να καραδοκεί για ένα στραβοπάτημά μας), ώστε να μην προλάβουν οι δικαστικοί λειτουργοί να εκδικάσουν στον οφειλόμενο χρόνο την εκκρεμούσα υπόθεση των Τεμπών πριν οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές-παρωδία.

   Ώστε να έχουν… σιγουρέψει την ήττα της κυβερνώσας Νέας Δημοκρατίας και το δικό τους (αριστεροδεξιό) ρεσάλτο φασιστικής ορμής στην εξουσία με βακτηρίες αριστεροδεξιά Μέσα και παράκεντρα υπονόμευσης της Δημοκρατίας φασιστικής νοοτροπίας.

   Παράκεντρα καλοθελητών και πρακτόρων (εντός ή εκτός εισαγωγικών) που επιδιώκουν βλακωδώς να καταστήσουν ρυθμιστές στην πολιτική μας ζωή το νέο ιερατείο της υπερατλαντικής ηγεμονίας (με παραπλανητική πρόσκληση του Έλον Μασκ στη Βουλή για διεθνή διαφήμιση της Ελλάδας ως κοιτίδας της Δημοκρατίας)…

   Λες και έχει ανάγκη αυτή απ’ τον ακροδεξιό ταραχοποιό για την επιβεβαίωσή της, ώστε – με αφορμή τη διαφαινόμενη προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας – να ανοίξουν την όρεξη στο αναθεωρητικό δίδυμο Τραμπ-Πούτιν να… ασχοληθεί με Ελλάδα και Κύπρο και ό,τι αυτό συνεπάγεται…

   Και το ”ό,τι” δεν αποκλείει – με διαδικασίες… fast track –  να δώσει σινιάλο ο Τραμπ για διχοτόμηση του Αιγαίου (καζάν-καζάν ”συνεκμετάλλευση”) και διχοτόμηση της Κύπρου, ώστε να σβήσει μονοκονδυλιά τη στάμπα του εισβολέα από το μέτωπο της Τουρκίας και να μεταλλάξει τον Ερντογάν σε ηγέτη περιωπής της κυρίαρχης αναθεωρητικής  δύναμης στην περιοχή μας.

   Έτσι ακριβώς όπως έκανε ο Αμερικανός Πρόεδρος με τον Ρώσο ομόλογό του, τον οποίο μετέτρεψε από ”εισβολέα-παρία του διεθνούς συστήματος – με ένταλμα σύλληψης” – σε συνομιλητή του με βραχυπρόθεσμη προοπτική την ειρήνη στην Ουκρανία και μελλοντική την μετατροπή της σε επαρχία της Ρωσίας…

   Αυτά είναι υποχρεωμένοι να σκέφτονται εκ των προτέρων όσοι ανεύθυνοι αριστεροδεξιοί βιάζονται είτε να δώσουν πολιτικό και πολιτειακό ρόλο στη μάνα-σύμβολο (”το ονοματεπώνυμο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης στη σημερινή συγκυρία”) είτε να υποδεχτούν επιχειρηματία ξένης  χώρας (δεδηλωμένο ακροδεξιό) στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

   Να τον καλέσουν να στείλει από ‘κει μηνύματα ασταθούς δημοκρατίας, για να υψώσουν οι έχοντες υποστεί πλύση εγκεφάλου από τα τρολ που κυκλοφορούν διαδικτυακά την ”εθνική”, ”πατριωτική” τους φωνή, ακόμα κι αν είναι πατριδοκαπηλική στην ουσία λόγω σύζευξης με ακραία στοιχεία απειλητικά για την ομαλή πορεία της Δημοκρατίας.

   Με τα παραπάνω δεδομένα στην πολιτική και κοινωνική μας ζωή, γίνεται εμφανέστερο από ποτέ το δυσοίωνο μέλλον για  την Ελλάδα, όσο στα έδρανα του Κοινοβουλίου περισσεύει η προπαγάνδα, η υποκρισία, ο μη σεβασμός στη διάκριση των εξουσιών,  και το επιχειρησιακό πνεύμα του Μακιαβέλι για όσους έχουν κάνει σκοπό ζωής την κατάκτηση της εξουσίας με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, τα οποία άρχισαν προ πολλού να ξετυλίγονται με πολιορκητικό κριό τον ευαισθητοποιημένο σε κοινωνικά θέματα (αλλά πολιτικά ανώριμο) λαό μας.

   Τον λαό μας  ο οποίος πέφτει συχνά θύμα είτε επικλήσεων στο συναίσθημα (το οποίο προκαλούν κομματάρχες-λαϊκιστές αμφοτέρων των φύλων και με δικαστικές αρμοδιότητες ενίοτε εκτός Βουλής για υποθέσεις που σηκώνουν πολιτική εκμετάλλευση…) είτε ”κατασκευασμένων” τεκμηρίων με στόχο την παραπληροφόρησή του.

   Παραπληροφόρηση που ”φωτογραφίζει” τα υλικά της πολιτικής ποιότητας συγκεκριμένου, λόγου χάρη, κομματάρχη-επιχειρηματία του τηλεμάρκετιγκ (του Κυριάκου Βελόπουλου της ”Ελληνικής Λύσης”, προσωποπαγούς κόμματος το οποίο ξεκίνησε με 3,8% την πορεία του και εκπροσωπούσε – υποτίθεται – το ”αγνό” και το ”αδιάφθορο” στην πολιτική της δεξιάς πολυκατοικίας…).

  Ιδιάζουσα, ασφαλώς, η πολιτική ποιότητα του εν λόγω εκφραστή του εθνολαϊκισμού. που βγήκε με όπλα- πολεμοφόδια στον πολιτικό στίβο τα… ”Χειρόγραφα του Ιησού” (προέλευσης… Αγίου Όρους και όχι σχετικά με εκείνα που αναφέρει 0 Ευαγγελιστής Ιωάννης), την πιστοποίηση των οποίων υπογράφει ο ίδιος με την ιδιότητα του ”ιστορικού – αρχαιολόγου”, αποφοίτου του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου.

   Υλικό με πολεμοφόδια,  κηραλοιφές και μαντζούνια που παρέπεμπαν σε ”Τζιριτόκωστες” και πωλούνται έκτοτε εν αφθονία από τον ευφάνταστο τηλεπωλητή-πρόεδρο στο φιλοθεάμον κοινό του (το οποίο μετεξελίχθηκε, εν πολλοίς, σε κοινό ψηφοφόρων  του), κι ας τους κόστισαν 730.000 ευρώ σε πρόστιμο από το ΕΣΡ (Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης).

   Κηραλοιφές για κάθε πάθηση, όπως τα επονομαζόμενα ”Βυζαντινόν”, ”Βαλλιστικόν”, ”Αυτοκρατορικόν”, ”Εντερικόν”, ”Διαχρονικόν” και ”Παραδοσιακόν”, με υλικά δηλητήριο οχιάς και μέδουσας, φύλλα αλόης, μέντας, δενδρολίβανου, ρίγανης, τεϊόδεντρου και σανταλόξυλου ή διάφορα άλλα βότανα που συγκροτούσαν τη φόρμουλα από την Αυστραλία…

   Βότανα δυσεύρετα που ”θεραπεύουν” ολικώς ή μερικώς  από τον κορονοϊό έως την άνοια (”τελοπόν”) και συνδυάζονται με λογής λογής βιβλία (29 ευρώ τα τρία), μεταξύ των οποίων και αυτά περί θρησκείας και πίστης, εμποτισμένα από θρησκοληψίες  κλίματος μυστηρίου και μαγγανείας.

    Κλίματος το οποίο οδήγησε μοιραία στον χαρακτηρισμό από τον Βελόπουλο ως ”χριστιανοφοβικό” το βιβλίο της Γ’ Δημοτικού, επειδή εικονίζεται με παραστάσεις ιαπωνικής τεχνοτροπίας που παριστάνουν την Παναγία ”Γιαπωνέζα” και ”Ινδιάνα”, πράγμα που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο εν λόγω πολιτικός αρχηγός (χωρίς να είναι ο μόνος) δεν έχει καταλάβει ακόμα το νόημα της διάχυσης του χριστιανικού πνεύματος ανά τον κόσμο.

  Νόημα ίδιο και απαράλλαχτο με το διάσπαρτο του Ελληνισμού – το οποίο εκδηλώνεται ενίοτε με  προσαρμογή προσώπων-συμβόλων στην ιδιοπροσωπία και την παράδοση λαών της Υφηλίου, ως δείγμα οικειότητας και όχι υποτίμησης ή κοροϊδίας. Δείγμα οικειότητας και όχι υποτίμησης ή κοροϊδίας, εν προκειμένω, σε βάρος των μελών της Αγίας Οικογένειας στη Χριστιανική θρησκεία με κεντρομόλο δύναμη τον Ιησού Χριστό…

   Ωστόσο αυτά είναι ακαταλαβίστικα μάλλον για τον έχοντα Οδύσσεια πανουργία Κυριάκο Βελόπουλο, ο οποίος συνεχίζει να κινείται (με κουτοπονηριά ”Τζιριτόκωστα”) υπόγεια και μεθοδευμένα έχοντας πρόσθετα όπλα στη φαρέτρα του τα δηλητηριώδη και χυδαία κατά της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη τρολ του κόμματός του.

   Αυτά που ακροβατούν προπαγανδιστικά ανάμεσα στα ”φρικιά” των Εξαρχείων του Τσίπρα και των ακροδεξιών, ”ψεκασμένων” ΑΝΕΛ του Καμμένου, με άξονα πολιτικής τον λαϊκισμό σε σύζευξη με τον πατριδοκαπηλικό εθνικισμό.

   Άξονα πολιτικής που ενδυναμώνει παράλληλα με τον άλλο του οργανικού και λειτουργικού αναλφαβητισμού στην Ελλάδα και… εμπλουτίζει το αυτοαποκαλούμενο  ”αντισυστημικό” ρεύμα (το οποίο επωάζει συχνά ”αυγά του φιδιού”), όπου έχει απορροφηθεί η τραμπικού και πουτινικού τύπου επιχειρηματολογία και πολιτική λογική…