Αναλύσεις
Geopolitical Monitor: Can Trump Halt the BRICS De-Dollarization Effort?
Various efforts to reduce reliance on the US dollar in global trade are putting the future of this dominant currency under a spotlight. Donald Trump, the newly elected US president, has returned to the global economic stage with the same aggressive style and approach as before. This time, Trump has set his sights on the BRICS group, launching threats and criticisms from the outset. BRICS, composed of major economies such as Brazil, Russia, India, China, South Africa, Egypt, Ethiopia, Iran, Saudi Arabia, and the UAE, is currently discussing the creation of a common currency that could challenge the dollar’s long-standing dominance in global trade.
Trump has responded to these moves with harsh rhetoric, threatening 100% tariffs and the complete exclusion of BRICS members from US markets should they continue to push for de-dollarization. Yet Trump’s remarks have drawn renewed global attention to the question of the dollar’s future.
Reacting to BRICS discussions about creating a rival currency or supporting the adoption of an alternative to the dollar—which would likely spell the end of the dollar’s dominance in global trade, a position it has held since World War II—Trump stated: “We urge these countries to abandon the idea of creating a rival currency or agreeing on an alternative to the dollar. Otherwise, they will face 100% tariffs, completely losing access to America’s unrivaled economic markets.”
Recently, Trump also threatened to impose a 25% tariff on all imports from Canada and Mexico, along with an additional 10% tax on goods made in China.
On the surface, Trump’s tactics might seem like they could strengthen the dollar’s position; however, a deeper analysis suggests they will backfire. Instead of deterring BRICS countries, they might actually spur their efforts forward, with China in particular taking the lead to accelerate the de-dollarization process. Long suspicious of Washington’s use of the US dollar as a geopolitical tool, China has spent the last decade slowly building up alternative financial systems, for example by increasingly using the yuan for international trade settlement and expanding Beijing’s direct influence through the Belt and Road Initiative. The Chinese government has also diversified its foreign reserves, reducing its reliance on the US dollar in favor of gold and other currencies.
From this perspective, Trump’s statements are not a deterrent for BRICS countries but rather a rallying cry for urgent action. His persistent use of tariffs and sanctions as tools of economic diplomacy has not only deepened divisions between the United States and rival nations but also fueled distrust among US trading partners. This approach will undoubtedly drive other nations to seek alternatives to the dollar. China and Russia, as key targets of US sanctions and trade wars, are at the forefront of these changes, having signed agreements for trade in local currencies and deepened cooperation under the BRICS framework.
While the creation of a BRICS common currency or adoption of a US dollar alternative remains entangled in logistical and temporal challenges, the initiative symbolizes the bloc’s collective determination to build a financial system that is less reliant on the United States. Trump’s repeated threats may disrupt these efforts in the short term, but they will inevitably validate the concerns underlying these initiatives: the fear that the United States wields its economic power with little regard for long-term global financial stability, and solely in pursuit of its own unilateral interests.
For China, locked in strategic competition with the United States, shaping a new and favorable global order extends beyond economics. These initiatives are part of Beijing’s broader ambitions to establish itself as a global superpower. A multipolar financial system would reduce China’s and other BRICS countries’ vulnerability to US economic pressures, granting them greater freedom to pursue strategic goals on regional and global scales. For example, China’s digital yuan project is part of this vision, potentially serving as an alternative to dollar-based international payment systems, particularly in emerging markets.
Ultimately, the dollar’s dominance has been built primarily on trust—a belief that the United States will act as a responsible leader in the global economy and that dollar-based assets will remain stable and accessible. However, by weaponizing the dollar through sanctions and tariffs, Trump risks undermining this trust, not just among adversaries but also among allies. As this trust wanes, the dollar’s status as the world’s reserve currency is also weakened.
The paradox of Trump’s aggressive posture toward de-dollarization is that by favoring tariffs and sanctions, Trump is accelerating the very trends he seeks to combat. If he fails to change course, the world may soon find itself more united against Washington.
Source: Geopolitical Monitor
Αναλύσεις
Γιώργος Φίλης: Η Ελλάδα χρειάζεται στρατηγική αυτάρκεια και καθαρή αντίληψη εθνικών συμφερόντων
Ο καθηγητής Γεωπολιτικής Γιώργος Φίλης, μιλώντας στον STAR FM και στην εκπομπή «Ήρθε η Ώρα», αναλύοντας το διεθνές περιβάλλον που διαμορφώνεται γύρω από τις πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή του Ιράν, αλλά και την απρόβλεπτη στάση της Τουρκίας.
Σε μια εποχή που θυμίζει όλο και περισσότερο τις μεγάλες ανακατατάξεις των παγκοσμίων πολέμων, με νέα μπλοκ ισχύος, ρευστές συμμαχίες και πολεμικά μέτωπα που επηρεάζουν άμεσα την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα καλείται να κινηθεί με στρατηγική διορατικότητα, ανθεκτικότητα και εθνικό ρεαλισμό.
Αυτό υπογράμμισε ο καθηγητής Γεωπολιτικής Γιώργος Φίλης, μιλώντας στον STAR FM και στην εκπομπή «Ήρθε η Ώρα», αναλύοντας το διεθνές περιβάλλον που διαμορφώνεται γύρω από τις πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή του Ιράν, αλλά και την απρόβλεπτη στάση της Τουρκίας.
Σύμφωνα με τον κ. Φίλη, η σημερινή «νέα εποχή» δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο νέα. Αντιθέτως, όπως σημείωσε, ο κόσμος φαίνεται να επιστρέφει στις «εργοστασιακές του ρυθμίσεις», δηλαδή σε μια σκληρή λογική ισχύος, ανταγωνισμών, συμμαχιών και γεωπολιτικής επιβίωσης. Σε αυτό το περιβάλλον, τα κράτη που δεν διαθέτουν σχέδιο, αυτάρκεια και καθαρή στρατηγική αντίληψη κινδυνεύουν να βρεθούν στο περιθώριο των εξελίξεων.
Ο καθηγητής στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη η Ελλάδα να ενισχύσει την ανθεκτικότητά της σε κρίσιμους τομείς. Όπως επισήμανε, δεν αρκεί μια χώρα να διαθέτει διπλωματικές σχέσεις ή στρατιωτικές συνεργασίες. Χρειάζεται επίσης αυτάρκεια σε τρόφιμα, φάρμακα και ενέργεια, καθώς και αποτελεσματική εσωτερική ασφάλεια. Πρόκειται για πυλώνες που σε περιόδους γενικευμένης κρίσης μπορούν να κρίνουν την αντοχή ενός κράτους.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην Τουρκία, χαρακτηρίζοντας τη στάση της απρόβλεπτη μέσα στο σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον. Η Άγκυρα επιχειρεί να κινείται ανάμεσα σε διαφορετικά κέντρα ισχύος, διεκδικώντας ρόλο αυτόνομου παίκτη, γεγονός που δημιουργεί πρόσθετες απαιτήσεις για την ελληνική στρατηγική. Για την Αθήνα, η πρόκληση δεν είναι απλώς να παρακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά να τις διαβάζει σωστά και να τοποθετείται ενεργά.
Ο Γιώργος Φίλης τόνισε ότι η Ελλάδα διαθέτει σήμερα ένα εξαιρετικά σημαντικό πλέγμα συμμαχιών. Όπως ανέφερε, σε τοπικό επίπεδο υπάρχει η στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, σε περιφερειακό και ευρωπαϊκό επίπεδο η στενή συνεργασία με τη Γαλλία, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο η σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει καθοριστική.
«Έχουμε αυτή τη στιγμή το καλύτερο τρίπολο συμμαχιών», σημείωσε, περιγράφοντας μια αρχιτεκτονική σχέσεων που μπορεί να λειτουργήσει ως βάση για την ελληνική ασφάλεια και επιρροή στην περιοχή.
Ωστόσο, όπως υπογράμμισε, οι συμμαχίες από μόνες τους δεν αρκούν. Χρειάζεται όραμα. Όχι όμως ένα αφηρημένο ή ρομαντικό όραμα, αλλά ένα όραμα που θα πατά στον ρεαλισμό, στη γνώση της Ιστορίας και στη σαφή αντίληψη των εθνικών συμφερόντων.
Το μήνυμα του καθηγητή ήταν σαφές: σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια, η Ελλάδα δεν μπορεί να πορεύεται με λογικές διαχείρισης της καθημερινότητας. Χρειάζεται εθνική στρατηγική, αυτοπεποίθηση, προετοιμασία και ικανότητα πρόβλεψης. Γιατί όταν το διεθνές σύστημα επιστρέφει στη γλώσσα της ισχύος, όποιος δεν έχει σχέδιο, γίνεται μέρος του σχεδίου των άλλων.
Αναλύσεις
Το “Άστρο” του Τραμπ και τα Ολέθρια Κενά Ασφαλείας
Ανάλυση των δευτερολέπτων που θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει την ιστορία των ΗΠΑ.
Η νέα απόπειρα δολοφονίας κατά του Ντόναλντ Τραμπ φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των Μυστικών Υπηρεσιών (Secret Service) και τη στρατηγική των “μοναχικών λύκων”. Οι ειδικοί ασφαλείας Νίκος Χατζόβουλος και Ανδρέας Νικολόπουλος, μιλώντας στην εκπομπή “e-enimerosi”, αποκαλύπτουν τις λεπτομέρειες που έκριναν τη ζωή του πρώην προέδρου.
Το Μοιραίο Λάθος του Δράστη
Σύμφωνα με την ανάλυση των βίντεο, ο Τραμπ στάθηκε για άλλη μια φορά τυχερός λόγω ενός τακτικού λάθους του δράστη. Ο επίδοξος εκτελεστής, εισερχόμενος στον χώρο της εκδήλωσης (ξενοδοχείο) με μεγάλη ορμή, συνέχισε την πορεία του ευθεία αντί να στρίψει αριστερά. Αν είχε επιλέξει την αριστερή κατεύθυνση, θα είχε βρεθεί σε άμεση οπτική επαφή και εγγύτητα με τον Τραμπ, τη σύζυγό του Μελάνια και τον αντιπρόεδρο JD Vance, γεγονός που θα καθιστούσε την επίθεση σχεδόν αδύνατο να αποτραπεί.
Η Καθυστέρηση των 10 Δευτερολέπτων
Ένα από τα πιο ανησυχητικά ευρήματα της ανάλυσης είναι η διαφορά στον χρόνο αντίδρασης και απομάκρυνσης των στόχων. Ενώ ο JD Vance απομακρύνθηκε σχεδόν ακαριαία, ο Ντόναλντ Τραμπ παρέμεινε στο σημείο για περίπου 10 επιπλέον δευτερόλεπτα. Οι ειδικοί αποδίδουν αυτή την καθυστέρηση στο “φαινόμενο της ισχυρής προσωπικότητας”: οι πράκτορες δυσκολεύονται να επιβάλουν τα πρωτόκολλα ασφαλείας σε ηγέτες με έντονο χαρακτήρα που επιδιώκουν να διατηρήσουν τον έλεγχο της εικόνας τους ακόμη και σε στιγμές κινδύνου.
Η Τακτική του “Μοναχικού Λύκου”
Ο δράστης φέρεται να είχε προμελετήσει την κίνησή του, κλείνοντας δωμάτιο στο ξενοδοχείο μέρες πριν, ώστε να θεωρείται “οικείο πρόσωπο” από το προσωπικό ασφαλείας και να μην κινήσει υποψίες. Η σύλληψή του τελικά δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιου εξελιγμένου σχεδίου καταστολής, αλλά ενός τυχαίου γεγονότος: ο δράστης σκόνταψε κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του, δίνοντας τον απαραίτητο χρόνο στους πράκτορες να τον ακινητοποιήσουν.
Αναλύσεις
Προκόπης Παυλόπουλος: «Η κρίση των θεσμών δεν θεραπεύεται με συνταγματικές αλχημείες, αλλά με την τήρηση των κανόνων»
Με λόγο αιχμηρό αλλά τεκμηριωμένο, ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν περιορίστηκε σε μια απλή ανάλυση της επικαιρότητας, αλλά προχώρησε σε μια συνολική αμφισβήτηση της αναγκαιότητας για μια νέα συνταγματική αναθεώρηση, υποστηρίζοντας ότι το πρόβλημα της χώρας δεν έγκειται στις ελλείψεις του Καταστατικού Χάρτη, αλλά στην κανονιστική απίσχνανση που επιβάλλει η στρεβλή πολιτική πρακτική.
Σε μια παρέμβαση που αναμένεται να προκαλέσει αίσθηση στον νομικό και πολιτικό κόσμο, ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Ακαδημαϊκός, κ. Προκόπης Παυλόπουλος, κατέθεσε από το βήμα της «Ναυτεμπορικής» μια βαθιά ανατομία της σύγχρονης ελληνικής θεσμικής πραγματικότητας. Με λόγο αιχμηρό αλλά τεκμηριωμένο, ο κ. Παυλόπουλος δεν περιορίστηκε σε μια απλή ανάλυση της επικαιρότητας, αλλά προχώρησε σε μια συνολική αμφισβήτηση της αναγκαιότητας για μια νέα συνταγματική αναθεώρηση, υποστηρίζοντας ότι το πρόβλημα της χώρας δεν έγκειται στις ελλείψεις του Καταστατικού Χάρτη, αλλά στην κανονιστική απίσχνανση που επιβάλλει η στρεβλή πολιτική πρακτική.
Το «φάντασμα» της αναθεώρησης και η κουλτούρα της παραβίασης
Ο κ. Παυλόπουλος ξεκίνησε την τοποθέτησή του απαντώντας στο κεντρικό ερώτημα της περιόδου: Χρειάζεται η Ελλάδα μια νέα συνταγματική αναθεώρηση; Η απάντησή του ήταν κατηγορηματικά αρνητική. Σύμφωνα με τον τέως Πρόεδρο, η ιστορία των ελληνικών αναθεωρήσεων δείχνει μια επικίνδυνη τάση: το πολιτικό σύστημα, αντί να προσαρμόζεται στις επιταγές του Συντάγματος, επιχειρεί να αλλάξει το Σύνταγμα κάθε φορά που οι διατάξεις του γίνονται «ενοχλητικές» για την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία.
Ανατρέχοντας στο παρελθόν, εξήγησε πως το Σύνταγμα του 1975 ήταν ένα σοφό κείμενο που προέβλεπε ισχυρά θεσμικά αντίβαρα. Ωστόσο, η αναθεώρηση του 1986, όπως σημείωσε, δεν έγινε επειδή οι διατάξεις ήταν ανεπαρκείς, αλλά επειδή η τότε πολιτική παντοδυναμία δεν μπορούσε να ανεχθεί τον ρυθμιστικό ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το ίδιο μοτίβο διέκρινε και στην πρόσφατη αλλαγή του τρόπου εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο κ. Παυλόπουλος υποστήριξε ότι η αποσύνδεση της εκλογής από τη διάλυση της Βουλής δεν έγινε για να προστατευθεί η σταθερότητα, αλλά ως «ομολογία αποτυχίας» των κομμάτων να συνεννοηθούν. Αντί να τηρηθεί το πνεύμα της συναίνεσης που επέβαλλε ο νομοθέτης, το πολιτικό σύστημα επέλεξε να «δέσει τον εαυτό του στο κατάρτι», υποβαθμίζοντας τελικά το δημοκρατικό κύρος του θεσμού.
Η «καρικατούρα» της κοινοβουλευτικής έρευνας και η ευθύνη υπουργών
Ιδιαίτερα δηκτικός ήταν ο κ. Παυλόπουλος στο ζήτημα της ποινικής ευθύνης των μελών της κυβέρνησης. Παρόλο που αναγνώρισε ότι υπάρχει μια γενικευμένη απαίτηση για κατάργηση των προνομιακών διατάξεων, εξήγησε ότι το υφιστάμενο πλαίσιο —όπως διαμορφώθηκε το 2001— θα μπορούσε να λειτουργήσει αν υπήρχε η στοιχειώδης πολιτική βούληση.
Κατήγγειλε ότι οι Εξεταστικές Επιτροπές και οι Επιτροπές Προκαταρκτικής Εξέτασης έχουν μετατραπεί σε «καρικατούρες» δικαστικών διαδικασιών. Οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, όπως είπε, χρησιμοποιούν τη διαδικασία όχι για να χύσουν φως, αλλά για να υψώσουν «μπαριέρες» προστασίας γύρω από πολιτικά πρόσωπα. Αναφερόμενος σε πρόσφατες υποθέσεις που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη, τόνισε ότι η άρνηση σύστασης επιτροπών ή η διεξαγωγή ερευνών-προσχημάτων οδηγεί νομοτελειακά στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Η λύση, κατά τον ίδιο, είναι η πλήρης απεμπλοκή της Βουλής και η παραπομπή των υποθέσεων στον φυσικό δικαστή, με ταυτόχρονη θεσμοθέτηση διαδικασιών επιτάχυνσης, ώστε να μην μένουν οι πολιτικοί σε μια ιδιότυπη ομηρία για δεκαετίες.
Επιτελικό Κράτος: Η αποθέωση του συγκεντρωτισμού
Μία από τις πιο σημαντικές πτυχές της παρέμβασης του κ. Παυλόπουλου αφορούσε την κριτική του στο λεγόμενο «Επιτελικό Κράτος». Με την ιδιότητα του καθηγητή Διοικητικού Δικαίου, εξήγησε ότι η έννοια του επιτελικού κράτους στη διεθνή βιβλιογραφία αφορά ένα κράτος που χαράζει στρατηγική και αφήνει την υλοποίηση στην αποκεντρωμένη διοίκηση και την αυτοδιοίκηση.
Στην Ελλάδα, ωστόσο, υποστήριξε ότι ο νόμος 4622/2019 δημιούργησε το ακριβώς αντίθετο: ένα «υδροκέφαλο» και άκρως συγκεντρωτικό σύστημα, όπου τα πάντα ελέγχονται από το Μέγαρο Μαξίμου. Αυτός ο συγκεντρωτισμός, κατά τον κ. Παυλόπουλο, είναι η αιτία που μεγάλα σκάνδαλα ή λειτουργικές αστοχίες —όπως αυτές στον ΟΠΕΚΕΠΕ ή στον ΟΣΕ— δεν προλαμβάνονται. «Όταν προσπαθείς να παρακολουθήσεις την παραμικρή λεπτομέρεια της καθημερινότητας από ένα κέντρο, τελικά σου ξεφεύγουν τα μεγάλα και τα ουσιώδη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, επισήμανε την πλήρη αποδυνάμωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τόνισε ότι το Σύνταγμα επιβάλλει την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των δήμων, όμως στην πράξη το κεντρικό κράτος τους έχει μετατρέψει σε «επαίτες» πόρων και προσωπικού, ακυρώνοντας έναν από τους βασικούς πυλώνες της δημοκρατίας.
Η «πελατειακή» δικαιοσύνη και η ευρωπαϊκή εισαγγελία
Στο κεφάλαιο της Δικαιοσύνης, ο τέως Πρόεδρος ήταν εξίσου αποκαλυπτικός. Σχολιάζοντας την κυβερνητική πρόταση για αλλαγή του τρόπου επιλογής της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων, την χαρακτήρισε ως έμμεση ομολογία ότι οι μέχρι τώρα επιλογές δεν ήταν αξιοκρατικές.
Υποστήριξε ότι το πρόβλημα δεν είναι η συνταγματική διάταξη που δίνει στην κυβέρνηση την αρμοδιότητα επιλογής, αλλά η πολιτική νοοτροπία που αναζητά «πειθήνιες» ηγεσίες. Περιέγραψε μια ζοφερή εικόνα όπου δικαστές, στην προσπάθειά τους να αναρριχηθούν στην ιεραρχία, εμπλέκονται σε πελατειακές σχέσεις με την πολιτική εξουσία. «Η αξιοκρατία στην Ελλάδα παραμένει ζητούμενο από το 1822», παρατήρησε με πικρία.
Επιπλέον, πήρε ξεκάθαρη θέση στην αντιπαράθεση κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Υπενθύμισε ότι ο ίδιος, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είχε πρωτοστατήσει στις διαδικασίες θεμελίωσης αυτού του θεσμού στην Ελλάδα. Χαρακτήρισε ως «θεσμική απρέπεια» τις επιθέσεις εναντίον της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, τονίζοντας ότι οι εισαγγελείς κάνουν απλώς τη δουλειά τους με βάση τα στοιχεία που συλλέγουν. Η αμφισβήτηση των ευρωπαϊκών θεσμών επειδή οι έρευνές τους «ενοχλούν», αποτελεί κατά τον κ. Παυλόπουλο δείγμα δημοκρατικής οπισθοδρόμησης.
Η Ευρώπη και το «φαινόμενο Trump»
Η ανάλυση του κ. Παυλόπουλου επεκτάθηκε και πέρα από τα ελληνικά σύνορα, συνδέοντας την εγχώρια θεσμική κρίση με τη γενικότερη κρίση της φιλελεύθερης δημοκρατίας στη Δύση. Εξέφρασε την ανησυχία του για την κατάρρευση των θεσμικών αντιβάρων στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνοντας λόγο για «γελοιότητες» που απαξιώνουν τον προεδρικό θεσμό.
Ωστόσο, την κύρια ευθύνη την απέδωσε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υποστήριξε ότι η Ευρώπη παραμένει «γυμνή στον ήλιο» και έρμαιο των διαθέσεων του κάθε Donald Trump, επειδή αρνείται να ολοκληρώσει την πολιτική και αμυντική της ενοποίηση. «Εκλιπαρούμε άλλους να λύσουν προβλήματα στη γειτονιά μας, ενώ η ίδια η Ευρώπη στερείται ενιαίας εξωτερικής πολιτικής και στρατού», τόνισε, καλώντας σε μια νέα αφύπνιση της ευρωπαϊκής ιδέας.
Επίλογος: Μια κραυγή για θεσμική σοβαρότητα
Το ρεπορτάζ από την παρέμβαση του Προκόπη Παυλόπουλου αναδεικνύει μια κεντρική αλήθεια: η Ελλάδα δεν πάσχει από έλλειψη νόμων, αλλά από έλλειψη θεσμικού ήθους. Ο τέως Πρόεδρος, με την εμπειρία του από τον ύπατο θεσμό της χώρας αλλά και την ακαδημαϊκή του συγκρότηση, προειδοποίησε ότι καμία συνταγματική αναθεώρηση δεν μπορεί να σώσει μια δημοκρατία όταν οι λειτουργοί της επιλέγουν τη στρατηγική της «παράκαμψης».
Το μήνυμά του ήταν σαφές: πριν ανοίξουμε το κεφάλαιο της αλλαγής του Συντάγματος, οφείλουμε να κλείσουμε το κεφάλαιο της παραβίασής του. Η τήρηση του κανόνα δικαίου, η πραγματική αποκέντρωση, η αξιοκρατία στη δικαιοσύνη και ο σεβασμός στα διεθνή θεσμικά αντίβαρα δεν είναι θέμα νομικών διατυπώσεων, αλλά ζήτημα δημοκρατικής παιδείας.
Σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό, η φωνή του κ. Παυλόπουλου λειτουργεί ως μια υπενθύμιση ότι η Δημοκρατία δεν είναι ένα στατικό κείμενο, αλλά μια καθημερινή άσκηση συνέπειας. Η παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική» δεν ήταν απλώς μια πολιτική κριτική, αλλά ένα προσκλητήριο για την επιστροφή στις θεμελιώδεις αρχές του Νομικού Πολιτισμού, μακριά από επικοινωνιακά τεχνάσματα και συγκυριακές σκοπιμότητες.
Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί από το πολιτικό σύστημα είναι αν θα εισακουστεί αυτή η προειδοποίηση ή αν η χώρα θα οδηγηθεί σε μια ακόμη «αναθεώρηση-πυροτέχνημα», η οποία θα αφήσει ανέπαφες τις δομικές παθογένειες που κρατούν το κράτος δέσμιο του συγκεντρωτισμού και της αναξιοκρατίας.
Ναμί: Υπερβολικές οι αιτιάσεις περί απειλής από τη γαλλοκυπριακή συνεργασία
Τις αναφορές περί απειλής για την Τουρκία από την αμυντική συνεργασία της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη Γαλλία χαρακτήρισε «υπερβολικές» ο...
Γιώργος Φίλης: Η Ελλάδα χρειάζεται στρατηγική αυτάρκεια και καθαρή αντίληψη εθνικών συμφερόντων
Ο καθηγητής Γεωπολιτικής Γιώργος Φίλης, μιλώντας στον STAR FM και στην εκπομπή «Ήρθε η Ώρα», αναλύοντας το διεθνές περιβάλλον που...
Οι ΗΠΑ καταδικάζουν τον Global Sumud Flotilla μετά το ρεσάλτο του Ισραήλ ανοικτά της Κρήτης!
Ως «ανυπόστατη, αντιπαραγωγική προσπάθεια να υπονομευτεί το σχέδιο ειρήνης του προέδρου Τραμπ» χαρακτήρισε τον στολίσκο ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ,...
Iran International: Έντονη δυσαρέσκεια για Αραγτσί! Πεζεσκιάν και Γκαλιμπάφ “τρώνε” τον ΥΠΕΞ – Τί είχε πει ο Τραμπ;
Ο πρόεδρος του Ιράν φέρεται να έχει διαμηνύσει σε συνεργάτες του ότι θα προχωρήσει στην απομάκρυνση του υπουργού Εξωτερικών εάν...
Η απάντηση της Γαλλίας στην Τουρκία για τις δηλώσεις Μακρόν! “Το Παρίσι δεν στοχεύει καμία χώρα”
Διευκρινίσεις για τις δηλώσεις του προέδρου της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, στην Αθήνα σχετικά με τη στήριξη προς την Ελλάδα έδωσε...
-
Πολιτική3 εβδομάδες πριν«Μπλόκο» από τις ελληνικές αρχές στην Ισίν Καρατζά στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»! Απέλαση με φόντο την Κομοτηνή και το επεισόδιο του 2024
-
Διεθνή2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ! Συντριβή τουρκικού F-16 – Νεκρός ο πιλότος – Σοκάρει η στιγμή της πτώσης (ΒΙΝΤΕΟ)
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ1 μήνα πρινΟ Τασούλας ξέχασε στον αέρα τα λόγια του! Το φάλτσο της 25ης Μαρτίου που έδειξε αμηχανία στο ύψος του θεσμού του προέδρου της Δημοκρατίας
-
Άμυνα2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ: Αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του πιλότου του F-16 που συνετρίβη! «Είμαστε εδώ για το μέλλον μας στους αιθέρες» δήλωνε σε πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της Πολεμικής Αεροπορίας
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΣτρατηγική Σύμπραξη Ελλάδας-Κορέας-ΗΠΑ! Ο Όμιλος ONEX Μετατρέπει τα Ελληνικά Ναυπηγεία σε Διεθνή Κόμβο Καινοτομίας
-
Πολιτική3 μήνες πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινH Γκίλφοϊλ πήρε το “όπλο” της! «Είμαι εδώ ως Αμερικανίδα πρέσβης και αυτό σημαίνει να αντισταθώ πολύ επιθετικά στα κινεζικά συμφέροντα» – Η Ελευσίνα ως «αντίβαρο» στον Πειραιά
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤούρκος διπλωμάτης αποστομώνει Έλληνες Ακαδημαϊκούς ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο! “Σημάδι ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι πλέον βυθισμένη σε βαθιά νερά”