Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Το Πάσχα κάνει την ορθόδοξη πίστη να ξεχωρίζει. Τα βάσανα του κόσμου κι οι ανοιχτές πληγές της ρωμιοσύνης στην Κύπρο, κάνουν το δικό μας Πάσχα να ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο με τις πονεμένες Παναγιές και τις Μυροφόρες του Επιταφίου ανάμεσά μας. Πονεμένες κι αγαθές ψυχές σε ένα μυστήριο πίστης που οι σχολαστικοί συχνά δεν κατανοούν, χύνοντας το όξος τους.

Έτσι, καθώς ο Χριστός υβριζόμενος και ραπιζόμενος κουβαλά τον Σταυρό Του προς τον Γολγοθά, τα Πάθη Του γίνονται ένα με τα πάθη του λαού μας. Εκεί, στον ανηφορικό δρόμο του Μαρτυρίου, μια γυναίκα βγήκε από την αυλή του σπιτιού της και δρόσισε το καταματωμένο πρόσωπό Του, περιφρονώντας τα μαστιγώματα των Ρωμαίων και τις φοβέρες του όχλου. Καθώς ο Χριστός πορεύεται στην Οδό του Μαρτυρίου, οι πονεμένες Παναγιές στα ρημαγμένα εξωκκλήσια στα κατεχόμενα κι οι Μυροφόρες της Κύπρου στις αυλές τους, περιμένουν να Του δροσίσουν το πρόσωπο. Κι όσες εγκατέλειψαν τα εγκόσμια, συναπαντούν το Νυμφίο Χριστό καθώς περνάει μέσα από συλημένα κοιμητήρια, σπασμένους σταυρούς, ρημαγμένες εκκλησίες και αυλές καθαγιασμένων σπιτιών στα κατεχόμενα … Κι Εκείνος συνεχίζει μέσα από χαράδρες και γκρεμούς στο συναπάντημα Του με τις Μυροφόρες της Κύπρου που αναζητούν ακόμη αγαπημένα πρόσωπα κι άλλες που κρατούν οστά και τα γλυκοφιλούν αναφωνώντας «Ευλογημένος ο ερχόμενος…».

Είναι πολλές οι πονεμένες Παναγιές στα ρημαγμένα ξωκκλήσια στα κατεχόμενα καθώς και οι Μυροφόρες γύρω μας… Είναι η Θεογνωσία που ζούσε σε χωριό στους πρόποδες του Πενταδακτύλου φορώντας μέρα-νύχτα μια μαύρη μαντήλα. Ήταν παντρεμένη με τον καλοκάγαθο Κωστή, που άρπαξαν Τουρκοκύπριοι εξτρεμιστές και τον δολοφόνησαν πριν το 1974, ενώ από το 1974, γιος και γαμπρός αγνοούνται. Είναι η Ιφιγένεια της Τηλλυρίας με τις κάτασπρες μακριές πλεξούδες, η οποία μεταλάμβανε κάθε Δεκαπενταύγουστο στην Παναγία Χρυσοπατερίττισα. Είναι η Χαρίτα της Κερύνειας, η Χρυστάλλα του Δικώμου, η Σοφία της Βασίλειας, η Ελένη της Καρπασίας, η Καλλισθένη της Κυθραίας. Είναι κι η Ελένη που υποδέχτηκε πρόσφατα τον 18χρονο αγνοούμενο αρραβωνιαστικό της μετά από 52 χρόνια και τόσες άλλες που βιώνουν τα Πάθη του Χριστού με το δικό τους μυστηριακό τρόπο.

Είναι κι αυτές που περιμένουν καρτερικά τον Χριστό στους προσφυγικούς συνοικισμούς, όπως η Μυροφόρα που το 1974, τότε 37 χρονών, μεγάλωνε την οικογένειά της μέχρι εκείνο το μαύρο καλοκαίρι που μπήκαν οι Τούρκοι στο χωριό, άρπαξαν τον άντρα της, που έκτοτε αγνοείται, και τραυμάτισαν με σφαίρα στο πόδι το μικρό της γιο Χριστάκη, πέντε χρονών, που ακόμη αγνοείται. Η Μυροφόρα πήρε από τότε τους δρόμους αναζητώντας τους μέχρι και σήμερα, 89 χρονών πλέον, εξιστορώντας όσα συνέβηκαν, βάζοντας με ευλάβεια στο τέλος τον σταυρό της, τονίζοντας ότι μόνο στο Θεό ελπίζει.

Αυτή είναι η πονεμένη Κύπρος με την προσφυγιά, τους αγνοούμενους και σκοτωμένους, την καθημερινή έγνοια για επιβίωση, την αλλοτρίωση, την αμνησία. Κι ο τόπος μας θα σωθεί επειδή αυτές το αξίζουν, απέναντι στις ασχημίες, αρχομανίες και ανοητολογίες γύρω μας.

Μέσα στην χαρμολύπη της Ορθοδοξίας, την πλήρη νοημάτων στα αναπάντητα ερωτήματα, «Ευλογημένος ο ερχόμενος…» κι ευλογημένο το Πάσχα του λαού μας.

Καλή Ανάσταση.

Σημείωση: Η πρώτη εκδοχή δημοσιεύτηκε πριν 2 χρόνια.

Η εφημερίδα «Γραπαράκ» (Հրապարակ) γράφει για το ταξίδι του Νικόλ στη Μόσχα, και συμφωνώ απόλυτα με ό,τι γράφει օ Μίκα Μπαταλιάν! Επρόκειτο για μια δημόσια διπλωματική ταπείνωση του Πασινιάν. Λίγοι το γνωρίζουν, αλλά η αρμενική πλευρά προσπάθησε να παρακαλέσει μια συνάντηση με τον Σεργκέι Κιριένκο, ωστόσο έλαβε κατηγορηματική άρνηση. Αυτή είναι η διάγνωση! Στο Κρεμλίνο δεν βλέπουν πλέον νόημα να συζητούν μαζί του τη διαχείριση των διαδικασιών.

Πίσω από κλειστές πόρτες δεν πραγματοποιήθηκε πραγματικός διάλογος – ήταν ένα παιχνίδι μονόπλευρο. Η Μόσχα δεν ενδιαφέρεται για το τι μουρμουρίζει ο Νικόλ, επειδή αυτός δεν έχει απολύτως τίποτα να προσφέρει. Το μοναδικό του ατού – ο δρόμος μέσω του Σουνίκ – έχει χαθεί άδικα. Ο έλεγχος των επικοινωνιών στο Σουνίκ έχει ουσιαστικά παραδοθεί στους Αμερικανούς και στο Κρεμλίνο καταλαβαίνουν ότι τώρα πρέπει να διαπραγματευτούν με την Ουάσινγκτον, και όχι με τον Πασινιάν. Ο Νικολ έπαψε να είναι υποκείμενο – τον έχουν τελικά διαγράψει από τους πίνακες.

Ο Πούτιν του έδειξε ξεκάθαρα να καταλάβει ποιος είναι ο πραγματικός προδότης, κλείνοντας το θέμα των αξιώσεων προς την CSTO. Ενώ ο Πασινιάν δικαιολογείται γελοία και εκθέτει τον εαυτό του, μιλώντας για «δημοκρατία» εν μέσω καταστολών εναντίον ατόμων με ρωσικά διαβατήρια, η Μόσχα βλέπει σε αυτόν μόνο έναν πολιτικό χρεοκοπημένο άτομο. Η υστερική αντίδρασή του μετά την επιστροφή του είναι η καλύτερη απόδειξη ότι ο καιρός του έχει λήξει.

Ανώνυμος Αναγνώστης

Γράφειος ο Βαλέριος Δανιηλίδης, Υποψήφιος βουλευτής Λευκωσίας με το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

​Για χρόνια, η οικολογία στην Κύπρο αντιμετωπιζόταν ως μια συμπαθητική αλλά αποσπασματική φωνή. Πολλοί, λανθασμένα, την περιόριζαν στα δέντρα και το περιβάλλον, θεωρώντας ότι τα μεγάλα και τρανά ζητήματα της χώρας, όπως η οικονομία, η ασφάλεια, το κράτος δικαίου και η πρόνοια, ανήκουν σε άλλους χώρους. Σήμερα, αυτός ο μύθος καταρρέει οριστικά.

Με τη στρατηγική συμπόρευση του Κινήματος Οικολόγων, της Συνεργασίας Πολιτών, του Κόμματος για τα Ζώα το παζλ της νέας εποχής ολοκληρώθηκε, και αυτό συμβαίνει σε μια κρίσιμη στιγμή που η κυπριακή πολιτική σκηνή μοιάζει να βυθίζεται αβοήθητη κάτω από το βάρος της δημαγωγίας και των σκανδάλων.

​Στην πολιτική πολλοί υπόσχονται, λίγοι όμως έχουν αποδείξει στην πράξη τι μπορούν να καταφέρουν. Το Κίνημα όλα αυτά τα χρόνια, ακόμα και με την παρουσία ενός ή δύο μόνο βουλευτών, πέτυχε το ακατόρθωτο. Πρότεινε και πέρασε δεκάδες νόμους υπέρ του πολίτη, παλεύοντας συχνά ολομόναχο απέναντι σε πανίσχυρα κατεστημένα συμφέροντα. Φανταστείτε, λοιπόν, τι θα πετύχει αυτή η νέα, ενισχυμένη σύνθεση με περισσότερους βουλευτές από τον Μάιο του 2026. Η εμπειρία των 30 χρόνων δεν είναι απλώς χρόνος που πέρασε, είναι το συμπαγές, αδιάβλητο θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζουμε την επόμενη μέρα, αποδεικνύοντας ότι το πραγματικά “νέο” δεν είναι η ηλικία ενός σχήματος, αλλά η εντιμότητα και η γνώση του.

​Σε μια εποχή που νέα πολιτικά σχήματα και προσωπεία εμφανίζονται ως δήθεν σωτήρες, μόνο και μόνο για να βουλιάξουν στη διαφθορά πριν καν πατήσουν το πόδι τους στη Βουλή, η δική μας πρόταση ξεχωρίζει για την ποιότητα και το ήθος της. Είμαστε ένας πλήρης πολιτικός οργανισμός που συνθέτει την επιστημονική γνώση με την κοινωνική ανάγκη, μακριά από τους λαϊκισμούς που εξευτέλισαν τη δημόσια ζωή.

Γνωρίζουμε καλά ότι η αύξηση των κοινωνικών παροχών και οι αξιοπρεπείς συντάξεις δεν επιτυγχάνονται με κούφια προεκλογικά συνθήματα. Η κοινωνική πρόνοια απαιτεί ορθολογική οικονομική διαχείριση και όχι θαύματα. Η Οικολογική πτέρυγα με τις γνώσεις και πολύχρονη εμπειρία του Κινήματος μετατρέπει την πράσινη μετάβαση σε πραγματική οικονομική ευκαιρία, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας στην κυκλική οικονομία και τις νέες πηγές ενέργειας. Στόχος μας είναι η προσέλκυση ποιοτικών επενδύσεων, από τις οποίες το κράτος θα αντλεί πόρους για να τους επιστρέψει εκεί που ανήκουν. Στην κοινωνία.

​Πρέπει, όμως, να ξεκαθαρίσουμε ποια κοινωνία εκπροσωπούμε. Για εμάς, κοινωνία είναι ο εργαζόμενος που παλεύει για το μεροκάματο, ο συνταξιούχος που απαιτεί αξιοπρέπεια, ο έντιμος επιχειρηματίας που μοχθεί για να δημιουργήσει. Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι τράπεζες, τα funds και όσοι παρασιτούν σε βάρος των πολιτών, εκμεταλλευόμενοι την προκλητική απουσία ελέγχου.

Το Κίνημα βρίσκεται σταθερά στη σωστή πλευρά, εκεί που το Κράτος Δικαίου προστατεύει τον αδύναμο από την αυθαιρεσία του ισχυρού. Στη δική μας φιλοσοφία, το Κράτος Δικαίου και το Κράτος Πρόνοιας είναι αδιαπράγματευτα συνδεδεμένα. Το πρώτο εξασφαλίζει απόλυτη διαφάνεια και ισονομία, διασφαλίζοντας ότι κάθε ευρώ που χάνεται στη διαπλοκή είναι ένα ευρώ που κλάπηκε από τα νοσοκομεία και τα σχολεία μας. Το δεύτερο είναι η ηθική υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει την ασφάλεια που επιτρέπει στον πολίτη να ζει με ψηλά το κεφάλι.

​Αυτή η προσπάθεια θωρακίζεται από την επιστημονική ραχοκοκαλιά της Συνεργασίας Πολιτών. Το ψηφοδέλτιό μας στελεχώνεται από νομικούς που παλεύουν για ένα ανθρωποκεντρικό δίκαιο, με γνώσεις και εμπειρία από τα ανθρώπινα δικαιώματα, το μεταναστευτικό, ποινικό και οικογενειακό, μέχρι το τραπεζικό και το αστικό δίκαιο. Από οικονομολόγους που χτίζουν άμυνες απέναντι στην ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια. Και ακαδημαϊκούς που φέρνουν βάθος και γνώσεις στο Κυπριακό, την παιδεία, την οικονομία.

Μαζί μας, το Κόμμα για τα Ζώα εισάγει μια νέα φιλοσοφία συνύπαρξης, όπου ο σεβασμός σε κάθε ζωντανό οργανισμό γίνεται ο απόλυτος δείκτης του πολιτισμού μας.

​Ένας βουλευτής έχει τριπλή, ιερή αποστολή. Να νομοθετεί συνταγματικά, να εκσυγχρονίζει τους νόμους για τις ανάγκες του σήμερα και να ασκεί αμείλικτο και αποτελεσματικό έλεγχο στην κυβέρνηση. Για να το πράξεις αυτό, δεν αρκεί να “θέλεις”, πρέπει να κατέχεις το
“πώς”. Η πολιτική εμπειρία των Οικολόγων, η μακρόχρονη παρουσία των φίλων από το Κόμμα για τα Ζώα, παντρεμένη με τη νέα επιστημονική ομάδα, εγγυάται αυτή ακριβώς την επάρκεια.

Γιατί, σε τελευταία ανάλυση, δεν νοείται ανάπτυξη με δυστυχισμένους πολίτες. Η Πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να είναι τιμωρητική, αλλά λυτρωτική για το βιοτικό μας επίπεδο.

​Το παζλ ολοκληρώθηκε. Με 30 χρόνια έντιμης πορείας και μια ισχυρή ομάδα ειδικών, προσφέρουμε τη μόνη διέξοδο από τη σήψη και τη διαφθορά. Δεν ερχόμαστε για να υποσχεθούμε, ερχόμαστε για να επιβάλουμε το δίκαιο. Προχωράμε μαζί, με ανθρώπους καθαρούς και ικανούς, για μια Κύπρο της δικαιοσύνης, της ευημερίας και του σεβασμού. Η ώρα της ανοχής τελείωσε. Η ώρα της δράσης είναι τώρα.