Αν έπρεπε να γίνουν ψεκασμοί στα τρακτέρ των αγροτών που κατέβηκαν στην Αθήνα, πρέπει να γίνονται δυο φορές στα υπουργικά αυτοκίνητα που επιστρέφουν στην πρωτεύουσα από την ύπαιθρο. Μια φορά για την “ευλογιά των αιγοπροβάτων” και άλλη μια για την “ψυχική ευλογιά”..

Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

Στην πατρίδα αυτή του βοσκού και αγρότη, του ποιητή και σοφού Ησιόδου, βρίσκεται η μια άκρη του ιστορικού νήματος. Στο παρόν κείμενο σκιαγραφώ την άλλη άκρη. Δηλαδή το δέον γενέσθαι· το σχέδιο για τη συνέχεια και την προοπτική του αγροτικού όσο και του περιφερειακού ζητήματος.

Η θέση μας, να δανειστεί η Κυβέρνηση για τους αγρότες και όχι για τον Ζελένσκι, είχε βρει τοίχο. Το στραβό δε αυτό κλήμα, το ‘φαγε κι η Mercosur.

Μπορεί σήμερα ένα όραμα αγροτικών και κτηνοτροφικών παραδείσων στην ελλαδική ύπαιθρο να φαντάζει άπιαστο όνειρο, όμως ακόμη και χωρίς εγκεκριμένες ποσοστώσεις, υπάρχουν βάσιμες πλέον πιθανότητες μιας καθ’ οδόν νομιμοποίησης. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για πλείστα όσα βιολογικά προϊόντα που ευδοκιμούν σε αυτή την τόσο εύφορη γη, στο ελλαδικό γεωγραφικό και ιστορικό σώμα. Εκεί όπου μόνο ο πολλαπλασιασμός των ονομασιών προέλευσης μπορεί να ανταποκριθεί στην ποικιλία, όσο και στην ανώτερη γεύση των παραγόμενων προϊόντων μας.

Και πόσο ακόμη περισσότερο, όταν τυχαίνει να υπάρχουν τέτοιοι τόποι. Ενδεικτικά είναι τα δύο παραδείγματα: η πρωτεύουσα της Μεσογειακής διατροφής, η Κρήτη, και ο πολλαπλά «πλησιέστερος συγγενής» της χαμένης Πόλης και της Πολίτικης Κουζίνας: ο Έβρος.

Ζητούμενο είναι η επανασύνδεση του αγροτικού κινήματος με την ιστορία, μέσα από μια δημιουργική επιστροφή σε αυτήν. Η αγροσοφία μαζί με την υπαιθροφιλία μπορούν να εμπλουτίσουν διανοητικά, ηθικά και πολιτικά τον αγροτικό αγώνα απέναντι στον «Αθηναϊσμό». Μακάρι αυτός να ήταν απλός τοπικισμός· όμως η ιστορία έδειξε ότι πρόκειται για έναν επεξεργασμένο γεω-φασισμό.

Το μεγάλο έγκλημα της Αθήνας είναι που μας «έκλεψε» τον κόσμο και έχουμε μείνει «τρεις κι ο κούκος» σε μια χώρα χωρίς χωριά. Ένα νέο αγροτικό και περιφερειακό κίνημα οφείλει να ξανακάνει τους λογαριασμούς του με την ιστορία. Οι νέες «πόρτες του Πολυτεχνείου» βρίσκονται πλέον στην περιφέρεια. Αν υπάρχει ένα νέο τρίπτυχο, αυτό είναι το: «Αθηναϊκό, αγροτικό, περιφερειακό».

Η αγροτική και η περιφερειακή Ελλάδα μας εμπνέουν· σε αυτές βρίσκονται οι νέες μούσες μας. Μόνο που δεν είναι οι εννέα του Ησιόδου (με τη Μνημοσύνη δέκα), αλλά δύο παραπάνω — ίσως γιατί το «12» μας είναι, για πολλούς λόγους, ιδιαίτερα προσφιλές. Τόσες είναι οι Περιφέρειες που έχω προτείνει, τόσες και οι νέες πόλεις στο συνημμένο PDF.

Θυμίζω το όνομα της πρώτης: είναι η νέα πόλη Ρωμανία στα παράλια της Θράκης. Το ίδιο και η τελευταία — η δωδέκατη. Με όνομα υποκοριστικό και επώνυμο περιφραστικό, σαν μια όμορφη γυναίκα: η Βήτα Δωδεκαμίλια {*}. Μια νέα παραλιακή πόλη στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος και ταυτόχρονα το ευρωπαϊκό επίνειο και η νέα γεωπολιτική και γεωοικονομική πρωτεύουσα στην Ανατολική Μεσόγειο. Μικρή αλλά θαυματουργή.

Θυμίζω επίσης ότι, πέραν της Μνημοσύνης, υπάρχει κάτι ευρύτερο που την εμπεριέχει: η Ρωμιοσύνη. Περγαμηνές αυτών, άλλωστε, είναι τα Κιλελέρ. Μόνο που αν ζούσαν οι πρωταγωνιστές σήμερα, θα μιλούσαν για τη δημιουργική επιστροφή στη σοφία του Ησιόδου.

Η Άσκρη, λοιπόν, δείχνει το δρόμο για την ύπαιθρο της Ηθικής και της Αλήθειας. Δεν τον έδειξαν ούτε τα «Πράσινα Φανάρια», ούτε η Νίκαια — εξ ων και τα «οίκαδε» που επήλθαν. Καλός και άγιος ο αγώνας για μείωση του κόστους παραγωγής και τον διπλασιασμό των αγροτικών συντάξεων, όμως χωρίς το «Αθηναϊκό πρόβλημα» πρώτο στην ατζέντα, τα όποια οφέλη θα συνεχίσουν να έχουν αρνητικό πρόσημο. Αψευδής μάρτυρας, η επί σαράντα χρόνια «φουρνάρισσα» ιστορία.

___________________
{*} Γρίφος για δυνατούς λύτες.

Εδώ μπορείτε να δείτε σε αρχείο PDF την εργασία του συγγραφέα με τίτλο: «Το σχέδιο των 12 νέων πόλεων απέναντι στην ερήμωση της χώρας».

Το Σχέδιο των 12 νέων πόλεων απέναντι στην ερήμωση της χώρας

Με την καθιερωμένη εισαγωγή της, η Λιάνα Μανουκιάν άνοιξε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας ένα πυκνό πακέτο εξελίξεων που αφορούν την ενεργειακή στρατηγική, τις σχέσεις με Ρωσία και Ιράν, τη γεωοικονομία των σιδηροδρόμων, καθώς και τη συνεργασία με ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παρακολουθήστε το δελτίο:

Διαβάστε τα θέματα:

Ενεργειακή Στροφή: Μικρός Αρθρωτός Πυρηνικός Σταθμός

Ο υπουργός Εδαφικής Διαχείρισης και Υποδομών της Αρμενίας, Νταβίντ Χουνάτ, ανακοίνωσε ότι η χώρα επιλέγει την κατασκευή αρθρωτού πυρηνικού σταθμού (SMR), προκειμένου να διασφαλίσει μεγαλύτερη ευελιξία στο ενεργειακό της σύστημα.

Η αυξημένη παραγωγή από φωτοβολταϊκά πάρκα το τελευταίο έτος περιόρισε την ανάγκη διαρκούς λειτουργίας του πυρηνικού σταθμού στο Metsamor Nuclear Power Plant, γεγονός που – σύμφωνα με την κυβέρνηση – δημιουργεί νέα δεδομένα στη διαχείριση του φορτίου.

Ο αρθρωτός πυρηνικός σταθμός θεωρείται λύση ασφαλείας και σταθερότητας, ενώ προτάσεις εξετάζονται από ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και Γαλλία. Το μήνυμα είναι σαφές: η Αρμενία επιδιώκει ενεργειακή αυτονομία με τεχνολογική ευελιξία.

Στρατηγική Συνεργασία Αρμενίας – Ιράν

Ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν επιβεβαίωσε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις με το Ιράν για ένα έγγραφο στρατηγικής συνεργασίας.

Δεν υπάρχει ακόμη χρονοδιάγραμμα υπογραφής, ωστόσο το γεγονός και μόνο των διαπραγματεύσεων δείχνει τη βούληση του Ερεβάν να ενισχύσει τις περιφερειακές του σχέσεις, σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής πίεσης.

Ρωσική Βάση και Πολιτική Ισορροπιών

Ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης Alen Simonyan ξεκαθάρισε ότι η αποχώρηση της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας από κρίσιμα σημεία – όπως το αεροδρόμιο και τμήματα των συνόρων – έχει ήδη συζητηθεί, αλλά δεν αποτελεί προτεραιότητα περαιτέρω κλιμάκωσης.

Η Αρμενία, όπως τόνισε, δεν προτίθεται να «πηδά από τον έναν πόλο στον άλλο». Στόχος είναι μια εξωτερική πολιτική βασισμένη στο εθνικό συμφέρον, με ισορροπία ανάμεσα σε Ρωσία, ΗΠΑ, Γαλλία και Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το Ζήτημα των Σιδηροδρόμων και το Γεωοικονομικό Ρίσκο

Ο Πασινιάν απέρριψε την ανάγκη διαπραγμάτευσης με τη Μόσχα για την ανακατασκευή μικρών σιδηροδρομικών τμημάτων (1–3 χλμ.) στα σύνορα, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για απλό τεχνικό έργο.

Παράλληλα, έθεσε ζήτημα στρατηγικής σημασίας: η Αρμενία κινδυνεύει να παρακαμφθεί από περιφερειακά δίκτυα εάν δεν κινηθεί γρήγορα. Πρότεινε μάλιστα το ενδεχόμενο μια τρίτη χώρα – όπως το Καζακστάν ή τα ΗΑΕ – να αγοράσει από τη Ρωσία το δικαίωμα διαχείρισης της παραχώρησης, ώστε να διασφαλιστεί η λειτουργία του διαδρόμου μέσω αρμενικού εδάφους.

Αρμενοαμερικανική Αμυντική Συνεργασία

Ο υπουργός Άμυνας Sur en Papikyan υποδέχθηκε τον επιτετραμμένο των ΗΠΑ στο Ερεβάν, Ντέιβιντ Άλεν.

Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι αμυντικές μεταρρυθμίσεις, η εκπαίδευση προσωπικού, οι κοινές ασκήσεις και η τεχνική συνεργασία. Οι ΗΠΑ δήλωσαν πρόθυμες να ενισχύσουν την υποστήριξή τους, σε μια περίοδο που η Αρμενία αναδιαμορφώνει το αμυντικό της δόγμα.

Η Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο επικεφαλής της αποστολής της ΕΕ στην Αρμενία Markus Ritter ανακοίνωσε ότι το φθινόπωρο θα συζητηθεί στις Βρυξέλλες το μέλλον της παρουσίας της αποστολής.

Η αποστολή, που λειτουργεί τρία χρόνια, θεωρείται ότι συνέβαλε στη μείωση της έντασης στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν. Η κυβέρνηση του Ερεβάν επιθυμεί την παραμονή της, τουλάχιστον έως την πλήρη επικύρωση της ειρηνευτικής συμφωνίας.

Συμπέρασμα

Το δελτίο της «Φωνής της Αρμενίας» αποτύπωσε μια χώρα που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, αναζητώντας ενεργειακή αυτονομία, στρατηγική ασφάλεια και γεωοικονομική επιβίωση.

Η Αρμενία δεν επιλέγει ρήξη, αλλά ούτε και αδράνεια. Κινείται με ρεαλισμό, σε ένα περιβάλλον όπου κάθε χιλιόμετρο σιδηροδρόμου και κάθε ενεργειακή μονάδα αποκτούν γεωπολιτικό βάρος.

Ο πολιτικός αναλυτής Γιάννος Χαραλαμπίδης παρεμβαίνει στο ΣΙΓΜΑ για τις εξελίξεις γύρω από την αεροπορική βάση “Ανδρέας Παπανδρέου” και τη δυνατότητα φιλοξενίας φίλιων δυνάμεων (ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/ΕΕ/Ισραήλ). Τι σημαίνει γεωπολιτικά η αναβάθμιση; Μπορεί η Κύπρος να λειτουργήσει ως εναλλακτική του Ιντσιρλίκ;

Παράλληλα σχολιάζει τη συμμετοχή της Λευκωσίας ως παρατηρητή στο νέο “Συμβούλιο Ειρήνης” μετά από πρόσκληση Τραμπ, ξεκαθαρίζοντας ότι «δεν μπορούμε να είμαστε εκτός όταν είναι μέσα η Τουρκία». Στέκεται επίσης στη συζήτηση περί ΟΗΕ, λέγοντας ότι «χωρίς τις ΗΠΑ δεν υπάρχει ΟΗΕ» και ότι οι μεγάλες κρίσεις λύνονται από τους ισχυρούς παίκτες.

Κεντρικό μήνυμα: η βάση μπορεί να γίνει ασπίδα κυριαρχίας, αλλά μόνο υπό ξεκάθαρη στρατηγική. Ο Χαραλαμπίδης προειδοποιεί πως αν η αναβάθμιση “κουμπώσει” σε λύση τύπου διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με ισότιμη κυριαρχία, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι τεμαχισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας και επικίνδυνες ρυθμίσεις ασφάλειας.

▶️ Δείτε όλη την ανάλυση και τα βασικά σημεία για Κυπριακό, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Τουρκία, ασφάλεια και κυριαρχία.