Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Το Πολεμικό Ναυτικό και η Δόξα του 1821

 Η γεωγραφία των θαλασσών είναι αυτή που διαμορφώνει τη μοίρα των εθνών.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει η εκπαιδευτικός και συγγραφέας Κρινιώ Καλογερίδου

 Η αναγγελία σαρκώσεως του Θεανθρώπου Χριστού από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ προς την Παρθένο Μαρία  και τα χρόνια της Νεότερης Ιστορίας μας με επίκεντρο τον 19ο αιώνα, έρχονται πιο κοντά τούτες της μέρες της Άνοιξης με αφορμή τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την επέτειο έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης (25η Μαρτίου 1821), η οποία αποτελεί φωτεινό μετέωρο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας.

  Φωτεινό μετέωρο του δεκαετούς σκληρού αγώνα απελευθέρωσης των επαναστατημένων Ελλήνων από τον τουρκικό ζυγό, στο διάβα των 400 χρόνων Τουρκοκρατίας (1453-1821), που έγιναν 500 για το μη απελευθερωμένο κομμάτι της πατρίδας μας (Ήπειρο, Μακεδονία, Θράκη, νησιά).

  Του αγώνα των επαναστατημένων Ελλήνων οι οποίοι – στα χρόνια υποταγής τους στον Τούρκο κατακτητή –  είχαν υποστεί ταπεινώσεις σκληρής σκλαβιάς, βίαιο εξισλαμισμό, παιδομάζωμα, αρπαγές, σφαγές, βαριά φορολογία και αναγκαστική ναυτολογία.

   Παρά την μαρτυρική ζωή όμως που πέρασαν, κατόρθωσαν να διατηρήσουν την εθνική τους συνείδηση, να μην αλλαξοπιστήσουν  (πλην των θυμάτων παιδομαζώματος που δέχθηκαν  εξαναγκασμό) και να μη χάσουν τη γλώσσα τους, την ελληνική γλώσσα.

  Κατόρθωσαν να διατηρήσουν ηρωικό πνεύμα, διάθεση για αυτοθυσία και αυταπάρνηση στο όνομα της σκλαβωμένης Ελλάδας. Να διατηρήσουν, προπάντων, υψηλό φρόνημα που γεννούσε Κολοκοτρώνηδες, Παπαφλέσσες, Καραϊσκάκηδες. Μποτσαραίους και Διάκους στην ξηρά, και στη θάλασσα Μιαούληδες, Κανάρηδες και Μπουμπουλίνες, κατά τα πρότυπα των Μαραθωνομάχων (490 π Χ) και Σαλαμινομάχων /(480 π Χ), οι οποίοι κατανίκησαν τον περσικό στρατό και στόλο στους κλασικούς χρόνους (βλ. Περσικοί Πόλεμοι), αν και οι δυνάμεις του εχθρού υπερτερούσαν αριθμητικά έναντι των αρχαίων προγόνων μας.

   Οι ήρωες της ναυτοσύνης του 1821 κατόρθωσαν με τα πυρπολικά τους να αναδείξουν κάτι από τη δύναμη της αρχαίας κληρονομιάς τους, συνεχιστής της οποίας είναι σήμερα το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ως δύναμη υπεράσπισης της θαλάσσιας επικράτειας των συνόρων μας και γεωπολιτικός πυλώνας ισχύος με έμβλημα (στο θυρεό) τη φράση του Θουκυδίδη δια στόματος Περικλή (Θουκυδίδης: Ἱστορίαι).: “Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος” (”Μεγάλη είναι η δύναμη του κράτους που ελέγχει την θάλασσα»).

 Η γεωγραφία των θαλασσών, άλλωστε, είναι αυτή που διαμορφώνει τη μοίρα των εθνών. Πολύ περισσότερο όταν η Ελλάδα έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι άλλων για την απόκτηση ναυτικής ισχύος. Κι αυτό της δίνει το δικαίωμα να είναι συνεχιστής της αρχαιοελληνικής και βυζαντινής παρουσίας στις θάλασσες της Μεσογείου.

   Παρουσίας που ήταν εμφανής και στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, έστω κι αν η δυναμική των τουρκικών πλοίων ήταν χαώδης, αφού οι δικοί μας δρούσαν με πυρπολικά και μ’ αυτά τορπίλιζαν  τουρκικές ναυαρχίδες (πυρπολικά με κυβερνήτη τον Παπανικολή, τον Ψαριανό Καλαφάτη, τον Κανάρη κλπ).

  Σε κάθε περίπτωση, οι Έλληνες μαχητές-επαναστάτες  και ναύαρχοι στην ξηρά και τη θάλασσα δεν ένιωθαν φοβικά, γιατί είχαν υψηλό φρόνημα και μεγάλη πίστη. Πίστη στην κιβωτό του έθνους Ορθόδοξη Εκκλησία μας, όταν ξέσπασε η εθνικοαπελευθερωτική εξέγερσή τους το 1821.

  Τροφοδότες  του φρονήματος και της πίστης τους ήταν το ελληνορθόδοξο πνεύμα που διαπερνούσε τα πάντα. Από το ”Κρυφό σχολειό” και την Εκκλησία ως τους δασκάλους του Γένους (Κοσμά Αιτωλό, Ρήγα Φερραίο Άνθιμο Γαζή, Αδαμάντιο Κοραή, Ευγένιο Βούλγαρη, Κωνσταντίνο Κούμα, Οικονόμο τον εξ Οικονόμων κλπ). οι οποίοι πότισαν με το αίμα τους τον σπόρο ελευθερίας που έσπειραν.

   Έγιναν, στην ουσία, φάροι της ακατάλυτης ψυχής των Ελλήνων και της ελληνικής αρετής διαιωνίζοντας την ένδοξη παράδοση του 1821. Τη σύζευξη αμφοτέρων είχε εγκιβωτίσει στο όραμά του το Πολεμικό Ναυτικό τα επόμενα χρόνια τόσο κατά τους Βαλκανικούς, όσο και κατά τους Παγκοσμίους Πολέμους, όπου η συμβολή του στην απελευθέρωση της Ελλάδας ήταν μεγάλη.

   Ήταν μεγάλη και άνοιξε δρόμο θριαμβικά για την εποποιία του 1940-’41, το απαύγασμα της οποίας υπερίπταται ως όραμα πάνω απ’ τον σύγχρονο ελληνικό Στόλο στα χρόνια μας. Τον Στόλο που προσπαθεί να αποκαταστήσει εξοπλιστικά και επιχειρησιακά – κατά την τελευταία πενταετία – την οκτάχρονη καθήλωσή του επί μνημονίων (2010-’18) λόγω δυσμενών οικονομικών συγκυριών.

   Προσπαθεί να αποκαταστήσει την χαμένη ”ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο” λόγω της εξοπλιστικής αυτάρκειας στην οποία κατατείνει  η Τουρκία. Αυτάρκειας που της επιτρέπει να κατασκευάζει με δική της τεχνογνωσία πάνω από το 60% των εξοπλισμών της, τη στιγμή που η Ελλάδα βλέπει σαν βάρος την ΕΑΒ και την ΕΛΒΟ, οι οποίες θα μπορούσαν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην εθνική μας Άμυνα, αν δεν τις απαξίωναν οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στις ξένες αγορές.

  Ωστόσο η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και σ’ αυτήν την περίπτωση. Το προσάναμμα της φλόγας της το άναψαν οι ελληνικές κανονιοφόροι που είναι ενταγμένες στη Διοίκηση Κανονιοφόρων η οποία συστάθηκε το 2002 και υπάγεται στο Αρχηγείο του Στόλου μας. Σηματωρός της ελπίδας αυτής είναι το ”εθνικό πλοίο”. Το φιλόδοξο όνειρο κατασκευής ενός λειτουργικού συστήματος βγαλμένου από ελληνικά χέρια και συναρμολογημένου με εγχώρια μέσα.

   Ήδη το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) εκδήλωσε ενδιαφέρον για την ανάπτυξη και κατασκευή εγχώριου Συστήματος Διαχείρισης Μάχης (ΣΔΜ) – αξίας 1,4 εκατ. ευρώ σε χρονοδιάγραμμα 18 μηνών – το οποίο θα συνθέτει στοιχεία από τους αισθητήρες του υπό αναβάθμιση σκάφους του ΠΝ, για να ελέγχονται τα όπλα του.

   Σημειωτέον ότι, σε πρώτη φάση, θα υπάρχει συνεργασία με το υπό ανάπτυξη υποσύστημα επίλυσης προβλήματος διεύθυνσης βολής του ΠΝ με στόχο την αναβάθμιση των κανονιοφόρων κλάσης κλάσης Osprey-55 (βλ. ”Αρματολός” και ”Ναυμάχος”).

   Όπερ σημαίνει ότι – βάσει του συστήματος αυτού – θα μπορεί να επιτυγχάνεται ο ”αυτοματισμός ενεργειών και λειτουργιών εντοπισμού, αναγνώρισης και προσβολής με πυροβόλο”, ενώ θα διασφαλιστεί η διασύνδεση που απαιτείται σε κάθε αναβαθμισμένο πλοίο, ώστε να λαμβάνονται στοιχεία στόχων από αισθητήρες και να γίνεται  γνωστή η τακτική εικόνα του σκάφους, το οποίο θα έχει τη δυνατότητα ανταλλαγής της με άλλες μονάδες του στόλου για επιχειρησιακούς λόγους.

   Εικόνα που θα αντικατοπτρίζει την αναβάθμιση του πλοίου σε επίπεδο εκτέλεσης επιχειρήσεων (αναγνώρισης και δικτυοκεντρικών), υποστήριξης επιχειρήσεων ξηράς, έρευνας και διάσωσης, επιτήρησης και συλλογής πληροφοριών, εμπλοκής και ελέγχου όπλων, αναγνώρισης στόχων ανεξαρτήτως συνθηκών φωτισμού.

   Θα είναι μια καλή αρχή για τη δημιουργία (μακροπρόθεσμα) ενός ελληνικού ενοποιημένου, δικτυοκεντρικού και διαλειτουργικού συστήματος (σ.σ: τα υπάρχοντα συστήματα μάχης του ΠΝ είναι ξένης προέλευσης: TACTICOS, SETIS). Συστήματος το οποίο θα μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε τύπο κατασκευασμένου από ελληνικά χέρια πλοίου επιτρέποντας την αποτελεσματική διαχείριση των δεδομένων από αισθητήρες, οπλικά συστήματα και επικοινωνιακά μέσα, είτε σε τοπικό επίπεδο (μονάδα επιφανείας, φερ’ ειπείν), είτε ως κομμάτι ενός ευρύτερου ναυτικού, αλλά και διακλαδικού δικτύου.

   Προ το παρόν, ωστόσο – πέραν των διασφαλισθέντων 3 γαλλικών φρεγατών FDI Belharra, και τη δυνητική απόκτηση αριθμού ιταλικών φρεγατών FREMM κλάσης Bergamin 12ετίας που συζητάμε στη θέση των παλαιών ελληνικών “S” (αν και άμεσο ζητούμενο είναι η απόκτηση 4ης Belharra) –  ”τρέχει” ο εκσυγχρονισμός τεσσάρων υποβρυχίων ”214”  κλάσης ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ.

 ”Τρέχει” και η απόκτηση καινούργιων υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού, την απόκτηση των οποίων θα ανακοινώσει στις 27 Μαρτίου από βήματος της Βουλής ο πρωθυπουργός, με την υπόμνηση ότι – έστω και καθυστερημένα – θα έρθουν στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας – αρχές του καλοκαιριού – οι 44 τορπίλες βαρέως τύπου που είχαμε παραγγείλει και περιμέναμε.

   Ας σημειωθεί ότι υπό συζήτηση είναι η αγορά καινούργιων Μονάδων Επιφανείας για το ΠΝ, δεδομένου ότι υπάρχει οικονομικό περιθώριο γι’ αυτό λόγω της ”Λευκής Βίβλου” της ΕΕ για την άμυνα και τα εξοπλιστικά (βλ. ρήτρα διαφυγής για αύξηση των αμυντικών δαπανών χωρίς δημοσιονομική επιβάρυνση των κρατών-μελών της).

  Περιθώριο που, στη δική μας περίπτωση, αναμένεται να οριστικοποιηθεί τον Ιούνιο και αφήνει μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας για να μπει το Πολεμικό Ναυτικό στο πρόγραμμα της Ευρωκορβέτας, χωρίς να πάψει να παρακολουθεί την εξέλιξη του προγράμματος των φρεγατών Constellation από τις ΗΠΑ, αν και είναι πανάκριβες αυτές και προϋποθέτουν τεράστια καθυστέρηση έναντι των έτοιμων FREMM.

   Υπενθυμίζεται, στο σημείο αυτό, ότι το καλοκαίρι του 2023 η διαχειρίστρια εταιρεία NAFS των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά του εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου είχε υπογράψει – για λογαριασμό του ΥΠΑΜ – σύμβαση (που ”τρέχει” ήδη) με τον  γερμανικό κολοσσό ThyssenKrupp Marine Systems για την αναβάθμιση των ικανοτήτων τεσσάρων ελληνικών φρεγατών ΜΕΚΟ 200 (”Υδρα”, ”Σπέτσαι”, ”Ψαρά” και ”Σαλαμίς”).

  Σημειωτέον, ότι η θυγατρική του εν λόγω κολοσσού (η ThyssenKrupp Marine Systems, Howaldtswerke-Deutsche Werft, δηλαδή) ήταν αυτή που ανέλαβε να αναβαθμίσει τα τέσσερα υποβρύχια κλάσης 214 (”Παπανικολής”, ”Πιπίνος”, ”Ματρώζος” και ”Κατσώνης”).

   Πλοίων αντάξιων όχι μόνο των θρυλικών πυρπολικών και των άλλων που  συμμετείχαν στον κατά θάλασσα αγώνα της Απελευθέρωσης του 1821 (βλ. πλοία Ύδρας, Σπετσών, Ψαρών, Σάμου), αλλά και των εμπορικών και πολεμικών τα οποία έλαβαν μέρος στον πόλεμο του 1940, όπου πρώτευσαν τα υποβρύχια γράφοντας ναυτικό έπος με τα κατορθώματά τους και συνδέοντας την ιστορία τους με την αθάνατη Δόξα του Εικοσιένα!

 

Η Κρινιώ Καλογερίδου (φιλολογικό ψευδώνυμο της Βούλας Ηλιάδου) γεννήθηκε στο Κιλκίς. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών). Το 1982 διορίστηκε στην Μέση Εκπαίδευση. Εργάστηκε οκτώ χρόνια ως καθηγήτρια σε σχολεία της συμπρωτεύουσας. Το 1990 μετατέθηκε στην Αθήνα, όπου υπηρέτησε σε Λύκεια, συγγράφοντας παράλληλα μικρά και μεγάλα αφηγήματα. Το 1997 γνωρίστηκε με τον Αντώνη Σαμαράκη, η προτροπή του οποίου την ώθησε να εκδώσει αργότερα αυτά που έγραφε. Η είσοδός της στην πεζογραφία έγινε το 2006 με το "Βαθύ κόκκινο σε γαλάζιο φόντο" (εκδ. Μ. Σιδέρης). Ακολούθησαν το "Μην ξεχάσεις τη φωνή μου" (2007) και η συλλογή για παιδιά (με αλληγορικές ιστορίες και παραμύθια) "Κάτω απ' τον ίδιο ουρανό" (2008). Το 2009 κυκλοφόρησε το πρώτο ιστορικό μυθιστόρημά της "Ματωμένη πορφύρα" (εκδ. Γκοβόστης). Το 2013 κυκλοφόρησε το επίσης ιστορικό "Καλπάζοντας στον άνεμο" (εκδ. Λιβάνης). Το 2021 κυκλοφόρησαν το μυθιστόρημά "Ο πλανήτης των ψυχών" (εκδ. Βακχικόν) και το ιστορικό μυθιστόρημα "Φλογισμένος ουρανός" (εκδ. Ινφογνώμων), ενώ υπό έκδοση είναι το κοινωνικό μυθιστόρημα "Το λάθος του πεπρωμένου". Από το 2018 αρθρογραφεί σε ιστοσελίδες.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή