Ακολουθήστε μας

Ιστορία - Πολιτισμός

Μεγάλη Δευτέρα – Δύο χαράγματα

Μεγάλη Δευτέρα του κορωνο ιου τζιαι η στετε μας

Δημοσιεύτηκε στις

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

ΔΥΟ ΧΑΡΑΓΜΑΤΑ

​του Γιάννη Πεγειωτη
Μ. Δευτέρα στου Χαράκη

Μεγάλη Δευτέρα. Είχαμεν πλέον Εκκλησίαν στου Χαράκη, στην Λεμεσόν. Τον Απόστολoν Αντρέαν.

Μικρήν προσφυγικήν μα ζεστήν που τες καρκιές των ανθρώπων.

Σιγά, σιγά ούλλοι εμαζευκούμαστεν εις την Εκκλησίαν μας που ήτουν κτισμένη κοντά στο Ζ’ Δημοτικόν Λέμεσού επί της οδού Αγίας Σοφίας.

Η ονοματοδοσία του δήμου Λεμεσού άθελά της προνόησε προ ετών.

Η αναχώρηση διά τα χωρία αργούσε ακόμη.

Πολλές νοικοτζιυρές εκάμναν τες φλαούνες τους εις την γειτονιάν τζιαι ύστερα επηαίνναν εις το χωρκόν τζιαι ετανούσαν της μάνας τους τζιαι των αρφάων τους να κάμουν τζιαι τες δικές τους.

Ήταν τζιαι οι φούρνοι της γειτονιάς που εβοηθούσαν τζιαι ο Κύριος Σταύρος το ζαχαροπλαστείον που ευκόλυνε πολλά νοικοτζυρκά στο ψήσιμον.

Οι φλαούνες ήταν μεγάλον θέμα των ημερών.

Υπήρχε μια διάχυτη αγωνία για να πετύχουν και μια έγνοια για τους μικρούς και μεγάλους γευσιγνώστες πότε εννά τες δοκιμάσουν τζιαι να τες αξιολογήσουν.

Άμαν εφάκκαν η καμπάνα ελαμνίζαν ούλλοι για τον Απόστολον Αντρέαν.

Ούλλη η γειτονιά σε σύναξην. Μια χαρά οι ακολουθίες.

Δεύτερη χαρά η επιστροφή καθ’ ομάδες και συντροφίας με διαλόγους επίκαιρους μεν, μα προτίστως ειρηνικούς και περί των πραγμάτων και πράξεων των ημερών.

Τα αυκά αν ήτουν κόττσινα που τα καλά. Πόθεν ήβραν το προζύμιν. Πόσα τα τυρκά της Πάφου. Πόσα τα τυρκά της Πάχνας. Αν εν καλόν τζιαι λλίον κασκαβάλλιν εις τες φλαούνες…

Ε, ήτουν Μεγάλη Δευτέρα…

Μεγάλη Δευτέρα του κορωνο ιου

Μόνοι τετοια μέρα ως οι παλαιοι αλιβανιστοι

Τα ψαλμικα από τηλεορασεως μια παρηγορια

Για τις γιαγιαδες πουχαν από τα κερφια να αποστερηθουν

Τον Νυμφιον πουμαθαν από μικρές στες εκκλησιες

Κρατωντας θκυο χρονών το φουστάνι της γιαγιάς

Με το τσιεμπερι που βαλλεν ομπρος έναν χωρκόν

Δακρυσμενη μοιρολοουσεν Τον Νυμφιον τον Καλόν

Στο ε γιαγιά ε μανω ήντα κλαίεις επολοατουν

Εν πολλά καλός μωρουλλικον μου εν ο πιο καλός

Ο πκιο γρουσος για μας τες ορφανες τες φτωσιες

Το φως των αμμαθκιων μας τζιαι θωρείς ήντα του κάμνουν

Εν τω μέσω της νυχτος με τους τους στεφανον

Εξ ακανθων κατά παντού της Γης να τον φορούν

Οι λας που τον αγαπούν θκυο ψαλμικα να πεθυμουν

Στης γειτονιάς την Εκκλησιαν την κτισμενην που γης

Με τους οβολους των μαναων των γιαγιαων των χηρων

Του Αη Σπυριδωνα ο ναος πρωτην φοραν αμπαρωμενος

Που τούτες πουρταμεν που το χωρκόν ποκκυμπιν ήτουν

Ποξαρκης στα βασανα παρηορκα υδωρ της ερήμου

Τζιαι τωρά που χομεν έναν τζιεραμιδιν σιειμωναν καλοτζιαιρινη

Έχουν τον μανταλωμενον μόνον του διχα τζιεριν

Διχα λάμπα μιας φτωσιης που πολλαγαπησεν

Μιτσιά τα γράμματα της Εκκλησιας τις μουσικές

Του Δαυιδ τα ποιματα παρεσκαν τζιαι του θκειου μας του Λαβιθη

Ο συνομος έγραψε λόγια καλά .Κομα τζιαι στες μιάλες

Ημερες της Μεγάλης Εφτομάδας τραουδούν τα

Γι’ αυτόν αφήνω το κόπα ίν στο χωρκόν

Πρώτος εις την Εκκλησιαν έτσι μέρες τον γιον μου

Η σκέψη ταξιδεύκει εις Χωριον τινα πολιχνην

Ταπεινη Μεαλην Εβδομάδα λιβανισμενην χαρμολυπην

Με τα τυρκα για τες φλαουνες το ριζαριν για τα αυκά

Εβδομας κορωνο ιου εσταυρωμενη προωρως

Μεγάλη Εβδομας από τηλεορασεως ραδιοφωνου

Μπλοκα στους δρόμους γιαγιαων θρηνος

Στις γειτονιές συνοικισμους κι αυτοστεγασεις

Χωρία της υπαίθρου κωμοπολεις ένας ο θρηνος

Για τον αλυσομενον Νυμφιον ενός θρηνουντος ποιμνιου

Χριστε τζιαι Παναγια μου ήρταν τα κερφιου πάλε…

Μεγάλη Δευτέρα του κορωνο ιου τζιαι η στετε μας

Εν ηβρισκει νεπαμον ενώ ο πατερας δακρυζει

Μονολογωντας.Ετσι μας επροσταξαν γιαγιά.Ετσι…

Γεννήθηκε στη Λέμεσο το 1966. Οι γονείς του έχουν καταγωγή από τη Δρούσια της ορεινής Πάφου και τη χερσόνησο του Ακάμα. Σπούδασε Παιδαγωγικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ και μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Μπέρμιγχαμ. Εργάζεται ως δάσκαλος από το 1989. Σήμερα είναι Διευθυντής στο Ζ' Δημοτικό Σχολείο ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ . Υπηρέτησε επί σειρά ετών και με ποικίλες αρμοδιότητες την ΠΟΕΔ και διετέλεσε επι σειράν ετών Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της Ανεξάρτητης Κίνησης Δασκάλων. Εκπροσώπησε την Κύπρο σε Διεθνείς Επιτροπές επί έξι έτη. Ασχολήθηκε με την επιμέλεια εντύπων και ήταν υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού Παιδική Χαρά για έξι χρόνια και μετειχε σε επιτροπες εκδοσης εφημεριδων και περιοδικων.Εχει δημοσιευσει εκατοντάδες άρθρα και μελέτες. Εχει εκδώσει τρία μικρά βιβλία για τον ποιητή Γιάννη Παπαδόπουλο το Ρώσο δημιουργό Αντρέι Ταρκόφσκι και πρόσφατα τον βίο του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα. Εργάζεται από το 1987 για τη διάσωση και διάδοση του έργου του ποιητή και πεζογράφου Γιάννη Παπαδόπουλου. Με μέριμνα του εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων του ΤΑ ΧΡΙΣΤΑΓΚΑΘΑ με θέμα τη συμμετοχή του στον αγώνα της ΕΟΚΑ και η ποιητικη συλλογη ΑΠΩ ΑΓΑΠΗ . Ασχολήθηκε με την ιστορική έρευνα, την ποίηση, τη λογοτέχνια και την επιστημονική μελέτη από τα νεανικά του χρόνια. Συμμετείχε σε δεκάδες συνέδρια και εκδηλώσεις με θέματα εκπαίδευσης και ιστορίας της Κύπρου, Μορφών της Εκκλησίας μας. Των αγώνων του γένους και της Κύπρου μας για ελευθερία και την καταστολή των αγώνων από την Αποικιοκρατία . Τα τελευταία χρονιά παρουσίασε στις εφημερίδες ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΕΣ και Σημερινής ευρήματα της μεγάλης έρευνας του με τίτλο «Η αναζήτηση της Κύπρου στον ξένο περιοδικό τύπο» και «Πτυχές της μάχης των πληροφοριών στην Κύπρο από το 1878 μέχρι το 1975» Απο το 2010 έρευνα την κινηματογράφηση της Κύπρου από το 1939 μέχρι το 1975 ιδιαίτερα τις ταινίες επίκαιρων και τις ερασιτεχνικές κινηματογραφήσεις της παραδοσιακής ζωής και των αγώνων της Κύπρου για απελευθέρωση. Από τα μαθητικά του χρόνια αγάπησε το κατηχητικό και κατασκηνωτικό έργο της Εκκλησίας της Κύπρου και τον χριστιανικό ελληνικό Τύπο. Μαθήτευσε κοντά στους κατηχητές της Λεμεσού στις χριστιανικές ομάδες και το Ίδρυμα Παναγι'ιδη. Θεωρεί τη μαθητειά αυτή μέγιστο δώρημα. Συμμετείχε σε δεκάδες επιστημόνικα Συνέδρια και από το 1985 έχει δωσει εκατοντάδες διαλέξεις με ποικίλα θέματα . Τα τελευταία πέντε χρονια ερευνά επισταμένα και εκδίδει δελτία ενημέρωσης για τη δράση των ανθρωπιστικών δικτύων παγκοσμίως για τον ιστότοπο CYNEAPOLIS και άλλες εξειδικευμένες ιστοσελίδες . Από την έκρηξη του πολέμου Ισραηλ-Χαμάς παρακολουθεί και παρουσιάζει ανθρωπιστικές και στρατηγικές πτυχες στη βάση πολυμερους πληροφόρησης από επίσημες και ημιεπίσημες πηγές. Ως πεζογράφος και αφηγητης ιστορεί την παράδοση της Κύπρου τους ανθρώπους τους αγίους της μα και τις γεύσεις και την ομορφιά του πρωτινου βίου

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Πολιτικοί – «Έμποροι των Εθνών»: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ο Σκιαθίτης λογοτέχνης δεν υπήρξε μόνον ο υμνητής της ελληνικής φύσεως, της λαϊκής ψυχής και της Ορθοδοξίας· υπήρξε ταυτοχρόνως και ο βαθύς πολιτικός στοχαστής, ο οποίος διείδε εγκαίρως την ηθική πτώχευση, την χρεοκοπία της νεωτερικής πολιτικής. Πολιτικός – με την έννοια που ο Έλλην φιλόσοφος διδάσκαλος του Μ.Αλεξανδρου, ο Αριστοτέλης, ήδη μας έχει τοποθετήσει.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).
Στην εποχή της γενικευμένης πολιτικής απαξιώσεως, της ιδεολογικής συγχύσεως και της μετατροπής της πολιτικής σε μηχανισμό επικοινωνιακής διαχειρίσεως, ο λόγος του λόγιου Παπαδιαμάντη επανέρχεται όχι μόνο ως λογοτεχνική ανάμνηση, αλλά ως εθνική αυστηρή προφητική καταγγελία. Εάν την λάβουμε υπόψη θα ωφεληθούμε.
Ο Σκιαθίτης λογοτέχνης δεν υπήρξε μόνον ο υμνητής της ελληνικής φύσεως, της λαϊκής ψυχής και της Ορθοδοξίας· υπήρξε ταυτοχρόνως και ο βαθύς πολιτικός στοχαστής, ο οποίος διείδε εγκαίρως την ηθική πτώχευση, την χρεοκοπία της νεωτερικής πολιτικής. Πολιτικός – με την έννοια που ο Έλλην φιλόσοφος διδάσκαλος του Μ.Αλεξανδρου, ο Αριστοτέλης, ήδη μας έχει τοποθετήσει.
Στο έργο του «Έμποροι των Εθνών», ο Παπαδιαμάντης διατυπώνει μία από τις σκληρότερες και πλέον αποκαλυπτικές κρίσεις περί της αλαζονικής πολιτικής εξουσίας, που εγράφησαν στην ελληνική γραμματεία. Σαφώς η εποχή του θα του έδινε τέτοιες εικόνες που τραυμάτιζαν την ευαίσθητη και λογοτεχνική ελληνική του ψυχή. Άραγε εάν θα ζούσε σήμερα τι θα μας έλεγε, ότι όλα λειτουργούν τέλεια;
Η περίφημη φράση του ότι «η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν» δεν αποτελεί απλώς λογοτεχνική υπερβολή· συνιστά ιστορική, ηθική και βιοηθική διάγνωση για τη βιοπολιτική. Ο συγγραφέας θεωρεί ότι η πολιτική, όταν αποκόπτεται από την ηθική, την βιοηθική και βιοπολιτική, όπως θα λέγαμε με σύγχρονους όρους, καθώς κι απ’ την πνευματική παράδοση και την θυσιαστική έννοια της διακονίας, μετατρέπεται σε οργανωμένο σύστημα επιβολής, εξουσίας, ύβρης, αλαζονείας, εξαπατήσεως και εκμεταλλεύσεως των λαών. Κι ο Ρήγας Φεραίος γίνεται επίκαιρος.
Ο Παπαδιαμάντης δεν επιτίθεται στην ίδια την πολιτική ως έννοια. Επιτίθεται στην πολιτική,  ως τέχνη της εξαπατήσεως, την οποία κακόβουλα χρησιμοποιούν οι άνθρωποι. Γι’ αυτό και αποκαλεί τους πολιτικούς «σχοινοβάτας», «γελωτοποιούς» και «μαύρους χαλκείς κατασκευάζοντες δεσμά διά τους λαούς». Η πολιτική, κατά την παπαδιαμαντική θεώρηση, παύει να είναι ιερό λειτούργημα κατά τους αρχαίους Έλληνες και μεταβάλλεται σε όργανο εξουσίας, εμπόριο εθνών, σε διαχείριση ανθρώπων, συνειδήσεων και πατρίδων, προς όφελος των ολιγαρχικών συμφερόντων.
Το συγκλονιστικό είναι ότι ο λόγος αυτός δεν αφορά μόνον τον 19ο αιώνα. Αντιθέτως, φαίνεται να αποκτά δραματική επικαιρότητα στον 21ο αιώνα. Οι σύγχρονες κοινωνίες βιώνουν την κυριαρχία ενός υπερεθνικού οικονομισμού, όπου τα κράτη λειτουργούν συχνά ως διοικητικοί μηχανισμοί αγορών και όχι ως εκφραστές εθνικών και ιστορικών λαών. Η πολιτική γλώσσα έχει αντικατασταθεί από την υποκρισία, από τεχνοκρατικούς όρους, ενώ η εθνική κυριαρχία υποχωρεί εμπρός σε οικονομικές εξαρτήσεις, γεωπολιτικές πιέσεις και επικοινωνιακή χειραγώγηση.
Ο Παπαδιαμάντης διείδε επίσης ότι η μεγαλύτερη κρίση δεν είναι η οικονομική, αλλά κυρίως  η πνευματική. Θεωρούσε ότι ένα έθνος το οποίο αποκόπτεται από την ιστορική του παράδοση, από την Ορθοδοξία, από τα ήθη, έθιμα και την συλλογική του μνήμη, καθίσταται ευάλωτο, αποκομμένο από τις ρίζες του, υποταγμένο σε κάθε μορφή πολιτικού μιμητισμού, πιθηκισμού και εξαρτήσεως.
Γι’ αυτό και εμάχετο τον «ξενισμό», τον «πιθηκισμό» και την άκριτη μεταφορά των ξένων Δυτικών και Φράγκικων προτύπων στον ελληνικό χώρο. Δεν επρόκειτο περί στείρου συντηρητισμού· επρόκειτο περί αγωνίας και εθνικής συνείδησης για την αλλοίωση της ταυτότητας του Γένους. Η πολιτική σκέψη του Παπαδιαμάντη συνδέεται άρρηκτα με την κοινωνική και ηθική ευθύνη. Ο αληθινός πολιτικός, κατά την βαθύτερη λογική του έργου του, δεν είναι ο επαγγελματίας και διαχειριστής της εξουσίας, αλλά εκείνος που υπηρετεί θυσιαστικά τον λαό του, την ιστορία του Γένους του και την αλήθεια. Ξέρει δηλαδή να υπηρετεί το λαό του και να θυσιάζεται ως ο Άμισθος Κυβερνήτης Ιω Καποδίστριας.
Αντιθέτως, οι «έμποροι των εθνών» αντιμετωπίζουν την πατρίδα ως αντικείμενο συναλλαγής και τον άνθρωπο ως εκλογική ή οικονομική μονάδα.
Ιδιαιτέρως σημαντική είναι και η διάκριση που κάνει ο Παπαδιαμάντης μεταξύ εθνικής πολιτικής και κομματικής πολιτικής  και της μικροπολιτικής. Ο ίδιος απεχθανόταν τον χρεωκοπημένο δημαγωγικό λόγο, τον κομματικό φανατισμό και την πολιτική θεατρικότητα του θεάτρου μέσα στη κοινωνία. Περιγράφει με μοναδική οξύτητα την συμμαχία της πλουτοκρατίας και της οχλοκρατίας, δηλαδή την ένωση των οικονομικών συμφερόντων και της μαζικής χειραγωγήσεως, προσώπων και οικογενειών της εποχής του.
Η παρατήρησή του αυτή μοιάζει σχεδόν προφητική και διορατική για τα σύγχρονα πολιτικά συστήματα, τούς σύγχρονους συνταγματικούς και πολιτικούς θεσμούς, όπου η υποκρισία της εικόνας, υπερισχύει της ουσίας και η επικοινωνία αντικαθιστά την πολιτική αλήθεια.
Ταυτοχρόνως όμως, ο Παπαδιαμάντης δεν υπήρξε ένας δυτικός μηδενιστής. Δεν απέρριψε την ίδια την πολιτική· απέρριψε την διαφθορά της πολιτικής, απέρριψε πολιτικούς και άρχοντες της εποχής του που ήταν υποκριτές. Οραματιζόταν μία Πολιτεία θεμελιωμένη στην δικαιοσύνη, στην παράδοση, στην πνευματικότητα και στην κοινωνική συνοχή. Μια Πολιτεία μέσω της Χάρτας του Ρήγα Φεραίου. Η δική του πολιτική πρόταση δεν ήταν μια στείρα κομματική, αλλά μία πολιτισμική και ηθική. Πίστευε ότι χωρίς πνευματικό υπόβαθρο, χωρίς εθνική αυτογνωσία και χωρίς ηθική συγκρότηση, καμία κρατική ισχύς δεν μπορεί να διασώσει ένα έθνος.
Σήμερα, μέσα σε έναν κόσμο γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών ανακατατάξεων, γεωοικονομικών εξαρτήσεων και πολιτισμικής αποδομήσεως, ο λόγος του Παπαδιαμάντη αποκτά χαρακτήρα ιστορικής προειδοποιήσεως για το αύριο. Το ερώτημα που θέτει παραμένει δραματικά επίκαιρο, θα συνεχίσουν οι λαοί να κυβερνώνται από «εμπόρους των εθνών» ή θα αναζητήσουν ξανά την γνήσια πολιτική με ηθικό και βιοπολιτικό περιεχόμενο, με ιστορική συνείδηση και αληθινή ελευθερία;
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης δεν μας καλεί απλώς να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Μας καλεί να επαναθεμελιώσουμε το μέλλον μας, επάνω σε ουράνιες αξίες που δεν εξαγοράζονται. Όπως είναι η αλήθεια, η πίστη, η αξιοπρέπεια και η εθνική αυτοσυνειδησία. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η διαχρονική πολιτική του δύναμη που απηχεί με αφύπνιση στο αύριο, μακριά από σύγχρονες δουλείες της όποιας ηλεκτρονικής διακυβέρνησης τύπου Ωκεανίας Όργουελ.
Συνέχεια ανάγνωσης

Ιστορία - Πολιτισμός

Εκδήλωση μνήμης και αντίστασης στο Πισοδέρι για την κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών

Η Επιτροπή Ελληνισμού καλεί τις Ελληνίδες και τους Έλληνες να δώσουν το παρών στην εκδήλωση, η οποία έχει έντονο συμβολικό χαρακτήρα, καθώς πραγματοποιείται στον τόπο όπου, στις 17 Ιουνίου 2018, πολίτες διαμαρτυρήθηκαν κατά της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Εκδήλωση για τη συμπλήρωση οκτώ ετών από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών διοργανώνεται την Κυριακή 14 Ιουνίου, στις 12:00 το μεσημέρι, στο μνημείο Αντίστασης και Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, στο Πισοδέρι της Φλώρινας.

Η Επιτροπή Ελληνισμού καλεί τις Ελληνίδες και τους Έλληνες να δώσουν το παρών στην εκδήλωση, η οποία έχει έντονο συμβολικό χαρακτήρα, καθώς πραγματοποιείται στον τόπο όπου, στις 17 Ιουνίου 2018, πολίτες διαμαρτυρήθηκαν κατά της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Μετά την εκδήλωση στο Πισοδέρι, οι συμμετέχοντες θα μεταβούν στο χωριό Ψαράδες, στο σημείο όπου υπεγράφη η Συμφωνία των Πρεσπών.

Το μνημείο στο Πισοδέρι ανεγέρθηκε στις 17 Ιουνίου 2020, με πρωτοβουλία της ομάδας «Μακεδόνες Δραμινοί». Φέρει την επιγραφή:
«Σε αυτό το χωριό, στις 17 Ιουνίου 2018, Έλληνες πολίτες αντιστάθηκαν στην υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών».

Την εκδήλωση διοργανώνουν η Επιτροπή Ελληνισμού, η ομάδα «Μακεδόνες Δραμινοί» και η ομάδα «Πισοδέρι 2018 – Επιτροπή Αγώνα».

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη της αντίδρασης που εκδηλώθηκε τότε απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών και να υπογραμμιστεί ότι, για ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, το Μακεδονικό παραμένει ζήτημα ιστορικής ταυτότητας, εθνικής μνήμης και πολιτικής ευθύνης.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Η Μεγάλη του Γένους Σχολή ανοίγει νέο πολιτιστικό κύκλο στην Κωνσταντινούπολη

Παρά τη δύσκολη πραγματικότητα, η Σχολή παραμένει ζωντανός φορέας ελληνικής παιδείας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Πολιτισμού εγκαινίασε στην Κωνσταντινούπολη η Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή, σε μια πρωτοβουλία με ισχυρό συμβολισμό για τον Ελληνισμό της Πόλης, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της ανταποκρίτριας του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, Μαρίας Ζαχαράκη.

Στην Κωνσταντινούπολη, όπου η ελληνική παιδεία επιβίωσε μέσα από αιώνες ιστορικών ανατροπών, η Μεγάλη του Γένους Σχολή επιχειρεί να μετατρέψει την πολιτιστική εξωστρέφεια σε εργαλείο παρουσίας, μνήμης και διαλόγου. Η σημασία της πρωτοβουλίας γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, καθώς η Σχολή αντιμετωπίζει σοβαρή αριθμητική συρρίκνωση μαθητών και φέτος δεν λειτούργησε Γυμνάσιο λόγω απουσίας μαθητών.

Παρά τη δύσκολη πραγματικότητα, η ΠΜΓΣ παραμένει ζωντανός φορέας ελληνικής παιδείας. Το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Πολιτισμού δεν λειτούργησε απλώς ως καλλιτεχνική εκδήλωση, αλλά ως δήλωση συνέχειας της ομογένειας στην Πόλη.

Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στον ιστορικό κινηματογράφο Atlas 1948, στη Μεγάλη Οδό του Πέρα, σε συνεργασία του Συνδέσμου Αποφοίτων της Σχολής με την Open Ways Events & Travel.

Την εκδήλωση χαιρέτισε ο Πατριαρχικός Εκπρόσωπος Ιωακείμ Προύσης, ο οποίος μίλησε για την αξία της φιλίας και της χριστιανικής αγάπης ανάμεσα στους λαούς. Ο Σχολάρχης Δημήτριος Ζώτος και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αποφοίτων, Σάββας Παναγιωτίδης, υπογράμμισαν ότι ο στόχος του φεστιβάλ είναι η δημιουργία πολιτιστικών διαύλων επικοινωνίας.

Το φεστιβάλ συγκέντρωσε καλλιτεχνικά σχήματα από την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Λετονία και άλλες χώρες, μετατρέποντας την αίθουσα σε σταυροδρόμι παραδόσεων. Η ανταπόκριση του κοινού υπήρξε εντυπωσιακή, καθώς εκατοντάδες παρευρισκόμενοι κατέκλυσαν τον χώρο.

Η αυλαία άνοιξε με τη θεατρική ομάδα της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής, που παρουσίασε σκηνή με πρόζα, μουσική και χορό. Στη συνέχεια, χορευτικά και μουσικά σχήματα ταξίδεψαν το κοινό στην Αρμενία, τη Λετονία και την Ελλάδα, από την Κρήτη έως την Αλεξανδρούπολη.

Η κορύφωση ήρθε με τη χορωδία του εκδοτικού οίκου «Ιστός», όπου Έλληνες και Τούρκοι ένωσαν τις φωνές τους σε ελληνικά τραγούδια, στέλνοντας μήνυμα συνύπαρξης και πολιτιστικού διαλόγου.

Στη διοργάνωση συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, η Θεατρική Ομάδα ΠΜΓΣ, το E.O.Y.D. Maral Music and Dance Ensemble, χορευτικά σχήματα από τον Δήμο Κορδελιού Ευόσμου, τη Χαλάστρα, την Κρήτη, τον Σύλλογο Ιμβρίων Αθηνών, το Folk Dance Ensemble “Sendancis”, ομάδες από Άλιμο, Νίκαια-Ρέντη, Γλυφάδα, Πειραιά, Αλεξανδρούπολη και Φέρες Έβρου, καθώς και τα Μουσικά Σύνολα «Ιστός».

Ο Σχολάρχης της ΠΜΓΣ, Δημήτρης Ζώτος, ανανέωσε το ραντεβού για τις 8 και 9 Μαΐου 2027, επιβεβαιώνοντας την πρόθεση η διοργάνωση να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα.

Η Μεγάλη του Γένους Σχολή δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό σχολείο. Αποτελεί θεσμό του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Το πρώτο της Διεθνές Φεστιβάλ Πολιτισμού απέδειξε ότι, ακόμη και σε συνθήκες πληθυσμιακής συρρίκνωσης, η ομογένεια μπορεί να παράγει πολιτισμό, να υπερασπίζεται τη μνήμη της και να κρατά ανοιχτή την ελληνική παρουσία στην Πόλη.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ειρήνη δεν μπορεί να μετονομάσει την ελληνική Μακεδονία ούτε να μεταφράσει την εβραϊκή Ιερουσαλήμ

Ένα σύνορο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Ένα όνομα που κουβάλησε έναν λαό από την αρχαιότητα μέχρι την επιβίωση δεν...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

Ερτουγρούλογλου: Ακλόνητη βούληση του Ερντογάν και του Αλίγιεφ η ενίσχυση των δεσμών Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν με το ψευδοκράτος

Τι ανέφερε ο «υπουργός εξωτερικών» του ψευδοκράτους για την ημέρα ανεξαρτησίας του Αζερμπαϊτζάν

white and green flag white and green flag
Διεθνή3 ώρες πριν

Πακιστάν: Συνταγματικές μεταρρυθμίσεις για ίση εκπροσώπηση και προστασία των παιδιών ζητούν οργανώσεις δικαιωμάτων μειονοτήτων

Εκπρόσωποι της Συμμαχίας Μειονοτήτων του Πακιστάν (MAP) και συνεργαζόμενων οργανώσεων παρουσίασαν πακέτο προτάσεων που περιλαμβάνει αλλαγές στις συνταγματικές διατάξεις για...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 ώρες πριν

Πολιτικοί – «Έμποροι των Εθνών»: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ο Σκιαθίτης λογοτέχνης δεν υπήρξε μόνον ο υμνητής της ελληνικής φύσεως, της λαϊκής ψυχής και της Ορθοδοξίας· υπήρξε ταυτοχρόνως και...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ4 ώρες πριν

Νέα διπλωματική ένταση – Η Τουρκία αποκλείει την Κύπρο από τις προετοιμασίες της COP31 – Πονοκέφαλος για την ΕΕ

Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν προσκλήθηκε σε σειρά άτυπων προπαρασκευαστικών συναντήσεων για τη COP31, παρά το γεγονός ότι ασκεί αυτό το...

Δημοφιλή