Αναλύσεις
Επικίνδυνα μέτρα και σταθμά! Η αδιαφορά της Δύσης για την κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ινδίας-Πακιστάν
Εάν η Ινδία και το Πακιστάν εμπλακούν σε πόλεμο, η πυρηνική κλιμάκωση -όσο ανεπιθύμητη κι αν είναι- θα τεθεί στο τραπέζι.
Η αδιαφορία της Δύσης για μια πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στο Κασμίρ αντανακλά επικίνδυνα διπλά μέτρα και σταθμά, παραβλέποντας τους παγκόσμιους κινδύνους κλιμάκωσης των εντάσεων μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν.
Γράφει η Δήμητρα Στάικου, IntPolicydigest
Η τρομοκρατική επίθεση στην περιοχή Παχαλγκάμ του Κασμίρ στις 22 Απριλίου άνοιξε ξανά το κουτί της Πανδώρας στις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, ωθώντας τους δύο πυρηνικά όπλα γείτονες για άλλη μια φορά στα πρόθυρα της ένοπλης αντιπαράθεσης. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα καθώς οι βετεράνοι πολιτικοί τακτικιστές – ο Ναρέντρα Μόντι και ο Σεχμπάζ Σαρίφ – πλοηγούνται σε μια κρίση με εκτεταμένες επιπτώσεις.
Η επίθεση, η οποία καταγράφηκε και κοινοποιήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τον Rishi Bhatt, έναν τουρίστα που τυχαίνει να βρίσκεται στην περιοχή, δείχνει τους δράστες να στοχεύουν σκόπιμα άνδρες – συγκεκριμένα εκείνους που δεν μπορούσαν να απαγγείλουν τη μουσουλμανική διακήρυξη πίστης, την Basmala .
Ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι απάντησε με μια κατηγορηματική προειδοποίηση, δηλώνοντας ότι οι τρομοκράτες και όσοι τους υποστηρίζουν θα αντιμετωπίσουν τιμωρία «πέρα από κάθε φαντασία». Εν τω μεταξύ, μιλώντας στο Reuters από το γραφείο του στο Ισλαμαμπάντ, ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν δήλωσε ότι η χώρα έχει ενισχύσει τη στρατιωτική της παρουσία κατά μήκος των ινδικών συνόρων. Ο Khawaja Asif δήλωσε: «Σε μια συμβατική ένοπλη σύγκρουση, και οι δύο χώρες θα πρέπει να απέχουν από τη χρήση της πυρηνικής επιλογής. Έχουμε ενισχύσει τις δυνάμεις μας επειδή είναι κάτι που περιμένουμε, καθώς πιστεύουμε ότι μια επίθεση από την Ινδία είναι επικείμενη. Επομένως, σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να ληφθούν ορισμένες στρατηγικές αποφάσεις».
Αυτό που είναι παράδοξο – και βαθιά ανησυχητικό – είναι ότι, παρόλο που το Μέτωπο Αντίστασης (TRF) ανέλαβε ανοιχτά την ευθύνη για την επίθεση, πολλά από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης δίστασαν να χαρακτηρίσουν τους δράστες ως τρομοκράτες. Αντ’ αυτού, περιγράφηκαν ως «ένοπλοι άνδρες» ή «μαχητές». Σε απάντηση, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των ΗΠΑ εξέδωσε δημόσια συγγνώμη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τον τρόπο με τον οποίο οι New York Times κάλυψαν το περιστατικό, επικρίνοντας την περιγραφή των επιτιθέμενων και το ίδιο το γεγονός. «Τουλάχιστον 24 τουρίστες πυροβολήθηκαν από μαχητές στο Κασμίρ», ανέφερε το άρθρο. Η Επιτροπή χαρακτήρισε την αναφορά «εκτός πραγματικότητας» και καταδίκασε περαιτέρω τους Times για την τάση τους να υποβαθμίζουν τις τρομοκρατικές πράξεις, ειδικά όταν τα θύματα βρίσκονται στην Ινδία ή το Ισραήλ.
Γιατί οι New York Times διατηρούν αυτό το ουδέτερο πλαίσιο και αποφεύγουν να αποκαλέσουν την επίθεση στο Κασμίρ αυτό που σαφώς ήταν – τρομοκρατική ενέργεια; Είναι ακόμη πιο παράδοξο αν σκεφτεί κανείς ότι η επίθεση σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς στην Ινδία. Αυτό το περιστατικό δεν είναι καθόλου μεμονωμένο. Ένα σημαντικό μέρος των δυτικών μέσων ενημέρωσης, αυτό που ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε ως «παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης», υποβαθμίζουν τακτικά τις τρομοκρατικές επιθέσεις χαρακτηρίζοντάς τες ως «πυροβολισμούς» ή «μαχητική δραστηριότητα».
Οι αναλυτές έχουν παρατηρήσει εδώ και καιρό αυτά τα διπλά μέτρα και σταθμά, ειδικά όσον αφορά το Κασμίρ. Ο γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκι έχει υποστηρίξει ότι η γλώσσα λειτουργεί ως μια ισχυρή μορφή προπαγάνδας – επομένως δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η συγκεκριμένη επίθεση αποδυναμώθηκε σε νόημα με το να περιγραφεί ως έργο «μαχητών» και όχι «τρομοκρατών».
Επί δεκαετίες, το Πακιστάν εφαρμόζει αυτό που η Ινδία αποκαλεί «διασυνοριακή τρομοκρατία», συχνά ισχυριζόμενο ότι οι επιθέσεις διαπράττονται από «μη κρατικούς παράγοντες» – μια κλασική τακτική πολέμου δι’ αντιπροσώπων. Η Ινδία έχει επανειλημμένα παράσχει στο Πακιστάν αποδεικτικά στοιχεία που συνδέουν τους δράστες με εδάφη υπό τον έλεγχο του Ισλαμαμπάντ, αλλά το Πακιστάν αρνείται επανειλημμένα να συνεργαστεί για την προσαγωγή τους στη δικαιοσύνη. Το συνεχιζόμενο παιχνίδι άρνησης και αποφυγής δεν έχει πείσει ούτε τους πιο συμπαθητικούς παρατηρητές.
Εάν η Ινδία και το Πακιστάν εμπλακούν σε πόλεμο, η πυρηνική κλιμάκωση -όσο ανεπιθύμητη κι αν είναι- θα τεθεί στο τραπέζι. Και οι δύο χώρες είναι πυρηνικές δυνάμεις και η απλή πιθανότητα ένοπλης σύγκρουσης εγείρει σοβαρές παγκόσμιες ανησυχίες. Το 2019, ο τότε υπουργός Σιδηροδρόμων του Πακιστάν, Σεΐχης Ρασίντ, δήλωσε στο Geo News ότι «το Πακιστάν διαθέτει μικρές ατομικές βόμβες 125-250 γραμμαρίων που μπορούν να χτυπήσουν μια στοχευμένη περιοχή στην Ινδία», καθιστώντας ανησυχητικά σαφές ότι το Ισλαμαμπάντ είναι έτοιμο να εξετάσει το ενδεχόμενο ανάπτυξης πυρηνικών όπλων εάν ξεσπάσει πόλεμος για το Κασμίρ.
Μέχρι στιγμής, το Πακιστάν έχει επωφεληθεί από την πολιτική της Ινδίας περί μη πρώτης χρήσης πυρηνικών όπλων. Ωστόσο, η Ινδία έχει αναπτύξει μια στρατηγική αντιμετώπισης για την αποτροπή του πυρηνικού εκβιασμού: το δόγμα της Ψυχρής Εκκίνησης. Αυτή η στρατηγική επιτρέπει γρήγορες, περιορισμένες στρατιωτικές επιθέσεις που αποσκοπούν στην επιβολή τιμωρίας στο Πακιστάν χωρίς να κλιμακωθούν σε πυρηνικό πόλεμο. Βασίζεται στην ταχύτητα, τον αιφνιδιασμό και την ακρίβεια – σκόπιμα σχεδιασμένες για να αποφύγουν να δώσουν στο Πακιστάν την δικαιολογία για μια πλήρους κλίμακας αντεπίθεση. Ο αιφνιδιασμός παραμένει ακρογωνιαίος λίθος της προσέγγισης της Ψυχρής Εκκίνησης.
Σε περίπτωση χρήσης πυρηνικών όπλων, η σύγκρουση Ινδίας-Πακιστάν θα επεκταθεί αμέσως πέρα από την περιοχή, μεταμορφούμενη σε παγκόσμια κρίση. Ωστόσο, γιατί πρέπει να φτάσουμε στο χείλος της καταστροφής προτού ο κόσμος αναγνωρίσει την πραγματική φύση των προκλήσεων του Πακιστάν στο Κασμίρ;
Η διεθνής κοινότητα πρέπει να κατανοήσει —και οι Δυτικοί δημοσιογράφοι πρέπει να βοηθήσουν να καταστεί σαφές— ότι πρόκειται για ενορχηστρωμένες τρομοκρατικές επιθέσεις που κατευθύνονται από το Πακιστάν εναντίον της Ινδίας. Ενώ η Τουρκία αρνείται ότι παρέχει στρατιωτική βοήθεια στο Πακιστάν, υποστηρίζει οικονομικά και έμμεσα το Ισλαμαμπάντ μέσω της αμυντικής συνεργασίας. Η συμμαχία μεταξύ αυτών των δύο θεοκρατικών κρατών – του Πακιστάν και της Τουρκίας- δεν είναι μυστικό. Σε περίπτωση πολέμου, η Κίνα και η Τουρκία πιθανότατα θα υποστηρίξουν το Πακιστάν. Ωστόσο, με τις πρόσφατες αλλαγές στο διεθνές δίκαιο σχετικά με την τρομοκρατία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη και τα ΗΑΕ είναι πιο πιθανό να υποστηρίξουν την Ινδία σε περίπτωση μεγαλύτερης σύγκρουσης.
Εν τω μεταξύ, η Ινδία σχεδιάζει προσεκτικά τις επόμενες κινήσεις της. Σε απάντηση στην επίθεση, έκλεισε τον εναέριο χώρο της σε πακιστανικά πολιτικά και στρατιωτικά αεροσκάφη —λίγες μέρες αφότου το Πακιστάν έκανε το ίδιο στην Ινδία— και αποσύρθηκε από τη Συνθήκη για τα Ύδατα του Ινδού, σηματοδοτώντας ότι η διπλωματία ξεφτίζει.
Ωστόσο, η συνεχιζόμενη εχθρότητα του Πακιστάν πηγάζει από έναν βαθιά ριζωμένο φόβο — έναν φόβο που έχει υπαρξιακό χαρακτήρα. Το 1993, η CIA αποχαρακτηρίζει μια Εθνική Εκτίμηση Πληροφοριών (NIE) που αποκαλύπτει τις εσωτερικές ανησυχίες του Πακιστάν. Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Πακιστάν φοβάται την Ινδία όχι μόνο από στρατιωτικής ή οικονομικής άποψης, αλλά και υπαρξιακής άποψης. Η NIE προέβλεψε ότι οποιοσδήποτε μελλοντικός πόλεμος πιθανότατα θα πυροδοτηθεί από ένα περιστατικό που σχετίζεται με το Κασμίρ και ότι το Πακιστάν θα ξεκινήσει από αμυντική στάση.
Το ιστορικό του Πακιστάν ως χώρας εξαγωγής τρομοκρατίας είναι μακρύ και ανησυχητικό. Έχει αντιμετωπίσει σοβαρές, καλά τεκμηριωμένες κατηγορίες για φιλοξενία τρομοκρατών και διευκόλυνση επιθέσεων παγκοσμίως – από την Ινδία και το Αφγανιστάν έως τη Ρωσία, το Ιράν και το Ηνωμένο Βασίλειο. Μια λεπτομερής έκθεση του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Νοτιοασιατικών Σπουδών αποκάλυψε τις διασυνδέσεις μεταξύ του πακιστανικού στρατού, του ISIS και εξτρεμιστών κληρικών.
Η χρονική στιγμή αυτής της τελευταίας επίθεσης είναι στρατηγική, όχι συμπτωματική. Με το Πακιστάν να βυθίζεται σε βαθιά οικονομική δυσπραγία και να παλεύει με εύθραυστες κοινωνικές υποδομές, η πυροδότηση ενός πολέμου με την Ινδία θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μια βολική κραυγή συσπείρωσης. Ένας πόλεμος θα κάλυπτε τη δυσλειτουργία του κράτους πυροδοτώντας τον εθνικιστικό ζήλο και παρέχοντας μια προσωρινή αίσθηση ενότητας και υπερηφάνειας.
Όπως το θέτει εύστοχα ο Sajjan Gohel, Διευθυντής Διεθνούς Ασφάλειας στο Ίδρυμα Ασίας-Ειρηνικού: «Πρέπει να δώσουμε στην τρομοκρατική επίθεση στο Κασμίρ τη σημασία που της αξίζει, βλέποντας τα θύματα ως ανθρώπινες ιστορίες και όχι ως αριθμούς». Είναι επιτακτική ανάγκη όσοι από εμάς στη Δύση να κατανοήσουμε τι πραγματικά διακυβεύεται. Ένας πόλεμος μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν δεν θα ήταν μια μακρινή περιφερειακή σύγκρουση – θα ήταν μια παγκόσμια έκτακτη ανάγκη. Η πρώτη μας πράξη ευθύνης πρέπει να είναι να χρησιμοποιήσουμε γλώσσα που αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Πείτε την όπως είναι: τρομοκρατία.
Αναλύσεις
Έρχιουρμαν στον Γκουτέρες με τις σημειώσεις του Ερντογάν: Η συνάντηση της «αδιαλλαξίας» και η τουρκική σκιά πάνω από το Κυπριακό
Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.
Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.
Σε αυτή, λοιπόν, τη φάση, η κατοχική πλευρά, χωρίς να αλλάζει ποσώς τις επιδιώξεις της, θέλει να συντηρήσει- ενίοτε με αλλαγές/ διαφοροποιήσεις- τα «ήπια νερά» με την Ελλάδα. Συντηρώντας αυτή την εικόνα, επιχειρεί να υποδείξει πως με την Αθήνα υπάρχουν μεν δυσκολίες αλλά κουβεντιάζουν ενώ στην Κύπρο, οι Ελληνοκύπριοι δεν συνεργάζονται. Πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο αφήγημα, που βρίσκει έδαφος τόσο σε τρίτους όσο και σε κάποιους στο εσωτερικό. Είναι, πάντως, σαφές πως στο Κυπριακό η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω εκτός κι εάν γίνουν αποδεκτοί οι όροι της για λύση συνομοσπονδίας, που θα της επιτρέπει τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού.
Οι τέσσερις άξονες
Η κατοχική πλευρά υπενθυμίζει πως το 2004 η ίδια αποδέχθηκε το σχέδιο Ανάν, πλην όμως η ελληνοκυπριακή πλευρά, που το απέρριψε, εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Τουρκοκύπριοι παρέμειναν στην «απομόνωση».
Τρίτο, επιμένει να θέτει προϋπόθεση πώς για να συγκαλέσει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, θα πρέπει να σημειωθεί πρόοδος στα ΜΟΕ και να συμφωνηθεί η μεθοδολογία ( που ο ίδιος προτείνει). Το θέμα, όπως αναφέρεται, είναι πως επιμένει στους δικούς όρους και δεν αφήνει περιθώρια συζητήσεων.
Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, την προηγούμενη της συνάντησης της συνάντησης στη Νέα Υόρκη, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού, η οποία και ανακοινώθηκε. Οι Γκουτέρες και Φιντάν συζήτησαν και το Κυπριακό. Και προφανώς ο Φιντάν έσπευσε να προλάβει κάθε ενδεχόμενο και να ξαναφρεσκάρει την μνήμη του Γενικού Γραμματέα για τη θέση της Άγκυρας στο Κυπριακό. Κοντολογίς είπε τη θέση της τουρκικής πλευράς. Δηλαδή, Άγκυρας και κατεχομένων, πριν τη διατυπώσει ο Τουφάν Έρχιουρμαν.
Και ο Μητσοτάκης
Σημειώνεται πως το Κυπριακό τέθηκε και από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά τη συνάντησή του, με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη, στην Άγκυρα. Ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε τη γνωστή θέση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, στη βάση των παραμέτρων των Ηνωμένων Εθνών, από το σημείο στο οποίο διακόπηκαν, το καλοκαίρι του 2017, στο Κραν Μοντανά. Ο Τούρκος Πρόεδρος σχολίασε τις αναφορές Μητσοτάκη επαναλαμβάνοντας, χωρίς περιστροφές τις γνωστές του θέσεις. Δεν υπήρξε, εξ όσων γίνεται αντιληπτό, συζήτηση στο Κυπριακό, αλλά παράλληλες τοποθετήσεις.
Στην Πάφο αντί στο Αμμάν η κ. Ολγκίν
Αντί στην ιορδανική πρωτεύουσα, πήγαν στην Πάφο, η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μαρία Άνχελ Ολγκίν Κουεγιάρ, με ομάδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Τούτο έγινε κατά την πρόσφατη επίσκεψη της στην Κύπρο. Η συνάντηση ήταν προγραμματισμένη να γίνει στο Αμμάν, ωστόσο, λόγω των εξελίξεων στην περιοχή και το ενδεχόμενο να κλείσει ο εναέριος χώρος, προτιμήθηκε να γίνει εντός. Ως εκ τούτου η ομάδα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, που κλήθηκαν να συζητήσουν διάφορα ζητήματα, που άπτονται του Κυπριακού, μετέβησαν στην Πάφο μαζί με την αξιωματούχο του ΟΗΕ.
Στο μεταξύ, στη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες με τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, συμμετείχε η πρώην επικεφαλής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ. Η συμμετοχή της προέκυψε καθώς οι αξιωματούχοι της Γραμματείας που ασχολούνται με το Κυπριακό ( Ντι Κάρλο και Λακρουά), απουσίαζαν από τη Νέα Υόρκη.
Ο Μητσοτάκης ενημέρωσε Ερντογάν για Ηλεκτρική Διασύνδεση
Το έργο για της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης Κρήτης- Κύπρου, με προοπτική να επεκταθεί και προς το Ισραήλ, τέθηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη στην Άγκυρα. Το θέμα τέθηκε καθώς ως γνωστό η κατοχική πλευρά εμποδίζει την διεξαγωγή ερευνών για πόντιση καλωδίου. Η Αθήνα εγείροντας το όλο ζήτημα, σύμφωνα με αρμόδιες ελλαδικές πηγές, δεν εισήλθε σε συζήτηση με την τουρκική πλευρά για το κατά πόσο θα προχωρήσει το έργο ή όχι. Κι αυτό, σύμφωνα με ελλαδικές πηγές, για να μην θεωρηθεί πως η Ελλάδα εξαρτά τους σχεδιασμούς της από την Τουρκία. Επέλεξε, ωστόσο, να ενημερώσει την Άγκυρα για το έργο. Πέραν του γεγονότος τούτου, της πρόθεσης δηλαδή, το ζητούμενο είναι κατά πόσο θα προχωρήσει το όλο έργο. Και στην προκειμένη περίπτωση η υλοποίηση του έργου, σε αυτή τη φάση, που είναι καθοριστικής σημασίας, εξαρτάται από την Αθήνα. Κι αυτό γιατί σε θαλάσσια περιοχή της Ελλάδος θα πρέπει, αρχικά, να γίνει η έρευνα και η πόντιση του καλωδίου. Σημειώνεται ότι οι σχεδιασμοί σταμάτησαν λόγω των τουρκικών απειλών. Υπενθυμίζεται, πάντως, ότι οι Κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου έχουν αποφασίσει να γίνει νέα μελέτη βιωσιμότητας του έργου.
Η συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν χαρακτηρίσθηκε ως θετική καθώς αμφότεροι επέλεξαν, για διαφορετικούς λόγους, να κρατηθούν ήπιοι τόνοι. Η Άγκυρα προφανώς και επιλέγει αυτή την οδό- σε αυτή τη φάση καθώς μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει- καθώς, μεταξύ άλλων, έχει άλλα ανοικτά μέτωπα, κυρίως στη Συρία. Παράλληλα, ο Ερντογάν παρά το γεγονός ότι φαίνεται να έχει την εύνοια του Τραμπ (παρακολουθήσαμε τι έγινε με τους Κούρδους), δεν θεωρεί δεδομένο ότι η στήριξη των ΗΠΑ θα είναι μέχρι τέλους. Γι αυτό, όπως σημειώνουν ενημερωμένες πηγές, αυτή η εύνοια μπορεί να σημαίνει πολλά αλλά και τίποτε.
Είναι, πάντως, προφανές ότι τόσο η Αθήνα όσο και η Άγκυρα δεν θέλουν «αμερικανική μεσολάβηση» στα ελληνοτουρκικά για προφανείς λόγους. Δεν θέλουν τη μεσολάβηση καθώς δεν ξέρουν τι θα προκύψει. Γι αυτό και προτίμησαν να συζητήσουν από μόνοι τους, στέλνοντας το μήνυμα ότι συναντώνται σε «καλό κλίμα».
Την ίδια ώρα, είναι προφανές ότι ο Τούρκος Πρόεδρος χρειάζεται να αναδείξει μια εικόνα «ειρηνοποιού», η οποία εν πολλοίς εξυπηρετεί την κατοχική πλευρά τόσο στα ευρωτουρκικά αλλά και στο πεδίο των συνεργασιών στο ΝΑΤΟ .
Μητσοτάκης και Ερντογάν επέλεξαν να μην «αγγίξουν» τα ακανθώδη ζητήματα καθώς αυτό προφανώς θα προκαλούσε εντάσεις. Σε αυτή τη φάση, η Ελλάδα με τους «ήπιους τόνους» αγοράζει χρόνο και η Τουρκία, πιστώνεται με «καλή θέληση», την οποία οι διάφοροι τρίτοι καλοθελητές, θα σπεύσουν να αναδείξουν για να εισπράξει η Άγκυρα δώρα.
Η ουσία είναι πως οι διαφορές παραμένουν, οι διαφορετικές προσεγγίσεις επίσης και ανά πάσα στιγμή, η Άγκυρα μπορεί να επανέλθει στο παλιό κακό της εαυτόν.
Αναλύσεις
Politico: Η Ευρώπη κατασκευάζει όπλα – Αλλά δεν μπορεί να διεξάγει πόλεμο χωρίς τις ΗΠΑ
Σ’ αυτή τη γραμμή, διπλωμάτες και αναλυτές εξηγούν ότι η βιομηχανική βάση της Ευρώπης μπορεί να κατασκευάζει όπλα, αεροσκάφη, άρματα μάχης και πυραύλους, όμως εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Πεντάγωνο για πληροφορίες, υλικοτεχνική υποστήριξη, επικοινωνίες και τη ραχοκοκαλιά διοίκησης και ελέγχου που συνδέει τα πάντα.
Οι ευρωπαϊκές χώρες κατασκευάζουν πολλά όπλα, όμως χρειάζονται τις ΗΠΑ για να συντονίσουν αυτή την ισχύ πυρός, δυσχεραίνοντας κατά συνέπεια τον σχεδιασμό μιας κοινής αμυντικής προσπάθειας χωρίς την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ, αναφέρει σε ανάλυσή του το POLITICO.
Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, είχε χλευάσει δημόσια την ιδέα μιας Ευρώπης να αμύνεται χωρίς τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι αβοήθητη χωρίς αμερικάνικη βοήθεια.
Χωρίς αυτές τις δυνατότητες, η Ευρώπη έχει ελάχιστες ελπίδες να αποτρέψει τις εξωτερικές απειλές.
«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντικαταστήσουμε τους αμερικανικούς στρατηγικούς παράγοντες με τους δικούς μας ευρωπαϊκούς. Αυτή θα πρέπει να είναι η στρατηγική μας προτεραιότητα», δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Επίτροπος Άμυνας Άντριους Κουμπίλιους, αποκαλώντας το «ένα πρώτο βήμα προς την ανεξαρτησία μας».
Όμως η αποχώρηση από τις ΗΠΑ θα είναι χρονοβόρα και δαπανηρή. «Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί, εξ ορισμού, να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Ολιβιέ Σμιτ, επικεφαλής έρευνας στο Ινστιτούτο Στρατιωτικών Επιχειρήσεων στο Βασιλικό Κολλέγιο Άμυνας της Δανίας.
Επίσης, αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτό που υπονομεύει σε σημαντικό βαθμό την προσπάθεια της Ευρώπης να βασίζεται λιγότερο στις ΗΠΑ είναι η περίπλοκη πολιτική της ίδιας της ηπείρου, η οποία συχνά παρεμποδίζεται από την ανάγκη για ομοφωνία.
Σε περίπτωση διαζυγίου με τις ΗΠΑ, το κόστος θα ήταν απίστευτα ακριβό. Ο Ρούτε εκτιμά ότι θα ανερχόταν στο 10% του ΑΕΠ, διπλάσιο από αυτό που έχουν δεσμευτεί σήμερα να δαπανήσουν οι χώρες του ΝΑΤΟ για την άμυνα.
Ωστόσο, η Ευρώπη δεν ξεκινά από το μηδέν. Σε πολλούς τομείς, η ΕΕ έχει ήδη καλές εναλλακτικές λύσεις, δήλωσε η Καμίλ Γκραντ, γενική γραμματέας του αμυντικού λόμπι του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Βιομηχανιών Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Άμυνας. «Νομίζω ότι στο 98% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή λύση».
Όμως για να μπορέσουν οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν δράση, θα πρέπει να ενοποιήσουν τις αμυντικές τους αγορές, να μειώσουν την επικάλυψη οπλικών συστημάτων, να αγοράσουν από κοινού όπλα και να επενδύσουν πολύ περισσότερα στην άμυνα.
«Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι ότι της λείπουν χρήματα. Είναι ότι της λείπει η συνοχή», επισημαίνει ο Τομ Τούγκενχαντ, πρώην Βρετανός υπουργός Ασφαλείας.
Αναλύσεις
Η Ρωσία “αγοράζει” χρόνο: Γιατί τραβάει το σχοινί παρά τα ειρηνευτικά ανοίγματα;
Θα έλεγε κανείς ότι ο αιματηρός κύκλος που άνοιξε το 2022 (αν όχι ήδη από το 2014) οδηγείται στο κλείσιμό του. Και όμως: τίποτε το απτό δεν προκύπτει μέχρι στιγμής. Γιατί;
Οι έως τώρα συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία κρίνονται παραγωγικές και μάλιστα πρόκειται να επαναληφθούν την ερχόμενη εβδομάδα. Ο κύκλος των ενδιαφερομένων να εισέλθουν σε μια διαδικασία διαλόγου με τη Ρωσία διευρύνεται, μετά τα σχετικά μηνύματα που εξέπεμψαν Ευρωπαίοι ηγέτες, με πρώτο τον Εμανουέλ Μακρόν. Η ουκρανική πλευρά δηλώνει, δια του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, πρόθυμη να θέσει σε δημοψήφισμα τυχόν ειρηνευτική συμφωνία, από κοινού με τη διενέργεια εκλογών την άνοιξη, εάν πάντως, όπως διευκρινίζει, έχει προκύψει εκεχειρία.
Θα έλεγε κανείς ότι ο αιματηρός κύκλος που άνοιξε το 2022 (αν όχι ήδη από το 2014) οδηγείται στο κλείσιμό του. Και όμως: τίποτε το απτό δεν προκύπτει μέχρι στιγμής. Γιατί;
Στην περίπτωση της Ρωσίας, αυτό συναρτάται προς το ότι η τελευταία τετραετία δεν επέφερε ούτε την πλήρη διπλωματική απομόνωση, ούτε την οικονομική κατάρρευση στην οποία απέβλεπε το τείχος κυρώσεων που όρθωσε απέναντί της η Δύση. Απεναντίας αποτέλεσε την βάση οικοδόμησης ενός μοντέλου πολεμικού κεϊνσιανισμού, που προς το παρόν αποδίδει πολιτικο-οικονομικά στο εσωτερικό. Επιπλέον, το αργόσυρτο μοντέλο διεξαγωγής πολέμου που ακολουθείται, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση επαγγελματιών στρατιωτών και ενισχύσεων από τη Βόρειο Κορέα μέχρι την… Αφρική, κρατά υπό έλεγχο τον αριθμό των απωλειών, που θα μπορούσε να αποδειχθεί απαγορευτικός για μία χώρα με τραυματικές πολεμικές μνήμες και σαφές δημογραφικό πρόβλημα.
Προφανώς, στους υπολογισμούς της Μόσχας κυριαρχούν οι πιθανότητες να εξαντληθεί πρώτη η Ουκρανία, πόσω μάλλον όταν το σφυροκόπημα της ενεργειακής της υποδομής έχει καταστεί καθημερινή υπόθεση. Εξ ού και δεν επικρατεί στους διαδρόμους του Κρεμλίνου η αίσθηση του επείγοντος για την εξεύρεση διπλωματικής λύσης. Αρκεί η εξαγορά χρόνου, όπως την εξασφαλίζει η επιδεικτική “ανταπόκριση” στα ανοίγματα του Ντόναλντ Τραμπ, ώστε με τη δύναμη των όπλων να επιτευχθούν εντέλει οι τεθέντες στόχοι.
Τα τελεσίγραφα του 2021
Αξίζει να θυμηθούμε ποιοι είναι αυτοί, κατά Πούτιν: η “αποστρατιωτικοποίηση” και η “αποναζιστικοποίηση” της Ουκρανίας. Ήτοι μία “αλλαγή καθεστώτος” στο Κίεβο που θα εξασφαλίσει πρωτίστως ότι η ουκρανική επικράτεια δεν θα προσφερθεί σε αντίπαλους στρατιωτικούς συνασπισμούς, αλλά και δεν θα καταστεί πεδίο μιας “εθνικής οικοδόμησης” που θα αναιρεί το εθνικό αφήγημα και την ιστορική αυτοσυνειδησία της ίδιας της Ρωσίας.
Με αυτή την έννοια, το να βγει από την πόρτα η προοπτική ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, για να επιστρέψει από το παράθυρο, υπό μορφήν δυτικών εγγυήσεων ασφαλείας και παρουσίας ξένων στρατευμάτων, είναι συνταγή για να μην προκύψει συμφωνία. Και δίχως ολοκληρωμένη συμφωνία, η Μόσχα δεν μπαίνει καν στη λογική της κατάπαυσης του πυρός.
Πολύς λόγος γίνεται βεβαίως για την εδαφική πτυχή της όποιας λύσης, καθώς η ρωσική πλευρά φέρεται αποφασισμένη να επικυρώσει την προσάρτηση των ουκρανικών επαρχιών που ήδη ελέγχει (αν και όχι στην πλήρη έκτασή τους). Όμως ο πραγματικός προάγγελος της εισβολής στην Ουκρανία ήσαν τα δύο τελεσίγραφα της Ρωσίας τον Δεκέμβριο του 2021, υπό τύπον σχεδίου συμφωνίας με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, για μια νέα αρχιτεκτονική συλλογικής ασφάλειας στην Ευρώπη, με αναστροφή των όσων πέτυχε η διεύρυνση της Ατλαντικής Συμμαχίας μετά το 1997.
Σκληρή τοποθέτηση από τον Λαβρόφ
Το Κρεμλίνο ανακοίνωσε χθες ότι ο νέος γύρος των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη εβδομάδα, όμως δεν επιβεβαίωσε τον τόπο διεξαγωγής του.
Τρεις πηγές που γνωρίζουν το θέμα έχουν πει στο Ρόιτερς ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι πρότειναν μια τριήμερη συνάντηση τη Δευτέρα στο Μαϊάμι, σε συνέχεια αυτής που διεξήχθη στο Αμπού Ντάμπι.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντίμιτρι Πεσκόφ επιβεβαίωσε πως η Μόσχα και η Ουάσινγκτον συζητούν για διμερή εμπορική και οικονομική συνεργασία, αλλά πρόσθεσε πως είναι απίθανο τέτοιες συνομιλίες να προχωρήσουν μακριά πριν από τη διευθέτηση της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Ο Σεργκέι Λαβρόφ, πάλι, διαβάζει τη συγκυρία απαισιόδοξα. Σε συνέντευξή του στο TV BRICS ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διστάζουν πλέον να υλοποιήσουν τις προτάσεις που υπέβαλαν κατά τη συνάντηση Πούτιν – Τραμπ στο Άνκορεϊτζ τον Αύγουστο, ενώ η Ρωσία δεν βλέπει καμία πολλά υποσχόμενη οικονομική προοπτική στις σχέσεις της με την αμερικανική πλευρά.
Καίτοι η Ρωσία παραμένει ανοιχτή στη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι ίδιοι οι Αμερικανοί δημιουργούν τεχνητά εμπόδια, κατά Λαβρόφ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν αθέμιτες μεθόδους για να καταστείλουν τους ανταγωνιστές τους, συμπεριλαμβανομένης της επιβολής κυρώσεων σε ρωσικές πετρελαϊκές εταιρείες, όπως η Lukoil και η Rosneft. Επίσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να ελέγξουν τους στρατιωτικο-τεχνικούς δεσμούς της Ρωσίας με σημαντικούς στρατηγικούς εταίρους, όπως η Ινδία και άλλα μέλη των BRICS, κατήγγειλε ο Ρώσος υπουργός.
Στο πεδίο της ασφάλειας, η Βορειοατλαντική Συμμαχία, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη έχουν ξεπεράσει τον χρόνο τους, υποστήριξε χαρακτηριστικά ο Λαβρόφ.
Η Δύση έχει εξαπολύσει έναν παγκόσμιο πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και κάνει φρενήρεις προσπάθειες να τιμωρήσει τους εταίρους της τελευταίας. Η ασφάλεια, συμπλήρωσε, απαιτεί επίσης την αποτροπή της συνεχιζόμενης ύπαρξης στα σύνορά μας ενός ναζιστικού κράτους που δημιουργήθηκε από τη Δύση από την Ουκρανία και χρησιμοποιήθηκε για άλλη μια φορά για να διεξαγάγει πόλεμο εναντίον της Ρωσίας. Συνεπώς, η Ρωσία θα απορρίψει την ανάπτυξη στην Ουκρανία οποιουδήποτε όπλου που μπορεί να απειλήσει τα συμφέροντα ασφαλείας της.
www.capital.gr
Μουντζουρούλιας: Τέσσερις χώρες ενάντια στην Τουρκία
Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια
JDD : Η ρητορική μίσους της άκρας αριστεράς σκοτώνει – Οι Antifa φασίστες σκοτώνουν
Εδώ και χρόνια, λογοκρίνει, απειλεί, εκφοβίζει και εκφοβίζει σε ένα καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας. Αυτή τη φορά, σκότωσε. Την Πέμπτη το...
Έρχιουρμαν στον Γκουτέρες με τις σημειώσεις του Ερντογάν: Η συνάντηση της «αδιαλλαξίας» και η τουρκική σκιά πάνω από το Κυπριακό
Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ...
Θλίψη για τον θρυλικό «Φαντομά»! Έφυγε από τη ζωή ο Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Παναγιώτης Μπαλές
Η απώλειά του κλείνει ακόμη ένα κεφάλαιο μιας γενιάς αξιωματικών που έμαθε να μετράει τα λόγια, να κρατάει χαμηλά τους...
Politico: Η Ευρώπη κατασκευάζει όπλα – Αλλά δεν μπορεί να διεξάγει πόλεμο χωρίς τις ΗΠΑ
Σ’ αυτή τη γραμμή, διπλωμάτες και αναλυτές εξηγούν ότι η βιομηχανική βάση της Ευρώπης μπορεί να κατασκευάζει όπλα, αεροσκάφη, άρματα...
-
Άμυνα1 μήνα πρινΑπαγωγή Μαδούρο: Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που να μπορεί να πραγματοποιήσει μια τέτοια επιχείρηση
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΌλη η αλήθεια για το κόψιμο του σλαβόφωνου συγκροτήματος στη Φλώρινα!
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΜεγάλο παρασκήνιο πίσω από τον θάνατο του Λίβυου ΓΕΕΘΑ! Πίεζε για αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και συμφιλίωση με Χαφτάρ – Φιλότουρκος ο αντικαταστάτης του
-
Άμυνα2 μήνες πρινΟ Τραμπ έστειλε σήμα στον Ερντογάν μπροστά στον Νετανιάχου! Άνοιξε παράθυρο για τουρκική στρατιωτική παρουσία στη Γάζα και F-35 στην Άγκυρα
-
Άμυνα2 μήνες πρινΣυναγερμός στην Άγκυρα! Πτώση του αεροσκάφους που μετέφερε τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ της Λιβύης – Είχε χαθεί το σήμα από τα ραντάρ – Βίντεο δείχνουν στιγμιότυπο συντριβής
-
Πολιτική1 εβδομάδα πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΜια απάντηση στον (ανιστόρητο) Ράμα
-
Γενικά θέματα2 μήνες πρινΦλώρινα: Συγκρότημα τραγουδούσε στα σλάβικα – Tους σταμάτησε ο δήμαρχος