Άμυνα
Ο ”σουλτάνος” Ερντογάν βάζει την Τουρκία στο ”παιχνίδι” της Ευρωάμυνας
Σε ένα τέτοιο εγχείρημα για την Άμυνα της Ευρώπης έπρεπε να συμμετάσχουν μόνο κράτη-μέλη της κι όχι υποψήφια για να μπουν κράτη που δεν ασπάζονται το αξιακό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τους κανόνες της Δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ζητούμενα που δεν εκπληροί η Τουρκία…
Το ότι η μνήμη είναι κλειδί όχι μόνο της αυτογνωσίας, αλλά και της αυτοπροστασίας από μελλοντικούς κινδύνους, πολύ περισσότερο όταν είναι ιστορική (όπλο διαφύλαξης της εθνικής συνείδησης), το γνωρίζουμε από τα βιβλία σε τοπικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Γράφει η εκπαιδευτικός και συγγραφέας Κρινιώ Καλογερίδου
Ωστόσο, στη δεύτερη τουλάχιστον περίπτωση, η γνώση αυτή φαίνεται να υποτιμάται από τις ηγεσίες των ισχυρών της Ε.Ε, ίσως γιατί αυτοί δεν έχουν τη στόφα των αυθεντικών του παρελθόντος που διέθεταν σοφία και διορατικότητα και δε θα ρίσκαραν ποτέ τη συνοχή της Ενωμένης Ευρώπης βάζοντας μες στους κόλπους της έναν περιφερειακό ”λύκο” της Μεσογείου (βλ. Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν) ο οποίος εποφθαλμιά από χρόνια να προσεταιριστεί τα κράτη-μέλη της (οιονεί ”πρόβατά” της).
Δε θα ρίσκαραν και δε θα την οδηγούσαν στον ολισθηρό δρόμο της αυτοκαταστροφής επιτρέποντας να εμφιλοχωρήσουν στην καρδιά της Ευρώπης υποβολιμαίες περιφερειακές δυνάμεις (σαν την αναθεωρητική Τουρκία εν προκειμένω) με βεβαρημένο ιστορικό παρελθόν.
Παρελθόν γενοκτόνου και εισβολέα ο οποίος – χάρη στη διπλωματική ευλυγισία και τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του – καταφέρνει να αναβαθμίζεται συνεχώς πολιτικά και στρατιωτικά αποκρύπτοντας την επικινδυνότητά του (βλ. ”Γαλάζια Πατρίδα”: τουρκικό δόγμα επεκτατισμού και αναθεώρησης των ευρωπαϊκών συνόρων- των ελληνοτουρκικών αρχικά – με στόχο μια Νεοοθωμανική αυτοκρατορία που θα αφομοιώσει τα Βαλκάνια, θα διαφεντεύει στην Ανατολική Μεσόγειο και θα απλώσει τα πλοκάμια της σε όλη την Ευρώπη).
Ήδη ο ”σουλτάνος” Ταγίπ Ερντογάν έχει καταφέρει (για λογαριασμό της χώρας του) να παίζει τον ρόλο του ”ειρηνοποιού”, της εγγυήτριας δύναμης της Ουκρανίας και του διαμεσολαβητή μεταξύ εμπολέμων (Ρωσία-Ουκρανία) ασκώντας εντυπωσιακή γεωπολιτική επιρροή από τη Χερσόνησο του Αίμου μέχρι τη Μέση Ανατολή, αφού κατόρθωσε προηγουμένως να θάψει το ποινικό παρελθόν του, που στοιχειώνει ακόμα τη μνήμη των θυμάτων του και των απογόνων τους.
Έχει καταφέρει – σε μια διπλωματική και στρατιωτική εκστρατεία διαρκείας – να ανεβάσει την Τουρκία στο επίπεδο μεγάλων ”παικτών” έχοντας στο πλευρό του Πούτιν και Τραμπ με σχέδια… διαπλανητικά για περαιτέρω ενίσχυση της πυρηνικής δυναμικής της (βλ. κατασκευή [από εταιρείες του Καναδά, της Κίνας, της Ρωσίας ή της Νότιας Κορέας]) άλλων δύο πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, στη Σινώπη (Εύξεινος Πόντος, αρχαία Παγλαγονία) και τη βορειοδυτική περιφέρεια της Ανατολικής Θράκης, πέραν του Ακούγιου στην Μερσίνα (Νότια Τουρκία).
Κι αν σε αυτά προσθέσουμε το γεγονός ότι η δυναμική της νέας τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας (που αποδείχθηκε επί του πεδίου των πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή) στηρίζεται στα μεγαλεπήβολα και συνεχόμενα προγράμματα των ΤΕΔ (τουρκικών ενόπλων δυνάμεων), τότε θα καταλάβουμε γιατί άλλαξε η γνώμη των Ευρωπαίων μετά τον Μάρτιο και έπαψαν να είναι τόσο επιφυλακτικοί μαζί της.
Επιφυλακτικοί όσον αφορά το ενδεχόμενο συμφωνίας μαζί της με βάση το κείμενο του κανονισμού SAFE για το αμυντικό ταμείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δανειακό πακέτο 150 δις ευρώ κοινοτικών πόρων για εξοπλιστικά και ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία), που θα ανοίξει το παραθυράκι ενίσχυσης των αμυντικών διαθεσίμων των 27 κρατών-μελών της από κράτος μη μέλος της…
Ωστόσο έχει αρθεί, ως φαίνεται, κάθε επιφυλακτικότητα απέναντι στην Τουρκία δυο μήνες μετά από τον σκεπτικισμό του Μαρτίου. Η ευνοϊκή προδιάθεση των Ευρωπαίων στο ενδεχόμενο συμμετοχής της Τουρκίας στα ευρωπαϊκά εξοπλιστικά προγράμματα είχε διαφανεί άλλωστε στην Αθήνα από τη στάση συγκεκριμένων ηγετών της, όπως αυτή του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς στη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Βερολίνο.
Κι αυτό παρά την έγκαιρη δική μας ενεργοποίηση μέσω των πρέσβεών μας στις Βρυξέλλες και τα κράτη-μέλη της Ε.Ε, προς ενημέρωση της θέσης της Ελλάδας στα υπουργεία τους Εξωτερικών και Άμυνας (βάσει του άρθρου 212 της συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ) ότι σ’ ένα τέτοιο εγχείρημα για την Άμυνα της Ευρώπης έπρεπε να συμμετάσχουν μόνο κράτη-μέλη της κι όχι υποψήφια για να μπουν κράτη που δεν ασπάζονται το αξιακό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τους κανόνες της Δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (Δένδιας). Ζητούμενα που δεν εκπληροί η Τουρκία…
Ζητούμενα που περιλαμβάνονταν στα ελληνικά επιχειρήματα, αλλά αντιμετωπίστηκαν σαν… έπεα πτερόεντα με το αιτιολογικό ότι η Ευρώπη δεν μπορούσε να αποκλείσει ένα χέρι βοήθειας σ’ αυτήν από χώρα ΝΑΤΟϊκή που έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό της Συμμαχίας (βλ. Τουρκία).
Έχει, επίσης, επιρροή στα τεκταινόμενα στην Ουκρανία (με πρόταση Ζελένσκι η Τουρκία αναγορεύτηκε εγγυήτρια δύναμη της Ουκρανίας, χωρίς να τα ”σπάσει” με την αντίπαλό της Ρωσία) και τη Μέση Ανατολή (βλ. Σχέδιο ”Τουρκική Ημισέληνος”).
Είναι φανερή πλέον η αστάθεια των ευρωπαϊκών συμμαχιών μας απ’ τη στιγμή που, μ’ ένα νεύμα της Γερμανίας (γιατί αυτή εξακολουθεί να ηγείται της Ευρώπης και την μεταμνημονιακή εποχή, όσο κι αν έχει εξασθενίσει), δεν μας υπολογίζει κανείς στο θέμα της συνδρομής τρίτων εταίρων εκτός Ε.Ε.
Ειδικά, μάλιστα, επί πλανητικής κυριαρχίας των φιλότουρκων Τραμπ και Πούτιν και λόγω ανάγκης της Γερμανίας να τα βρει με την Τουρκία, καθώς η πρώτη αντιμετωπίζει οικονομικές και στρατιωτικές δυσκολίες.
Δυσκολίες που καθιστούν την Τουρκία ιδανικό εταίρο της, δεδομένων και των παραγωγικών δυνατοτήτων που διαθέτει η τουρκική βιομηχανία (ακόμη και στην αεροναυπηγική), πέραν του τομέα των οπλικών συστημάτων, τα οποία την έχουν μετατρέψει από καιρό σε παραγωγό και εξαγωγό χώρα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά έφτασαν Ελλάδα και Κύπρος να παρακολουθούν την αλματώδη εξέλιξή της γείτονος εξ Ανατολών ως απλοί θεατές, με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία και τα όσα τραγικά διαδραματίζονται στη Γάζα.
Η Κομισιόν, όπως αποδείχθηκε – παρά την κατανόηση των επιχειρημάτων Αθήνας-Λευκωσίας – ”μιλάει” τη γλώσσα του συμφέροντος που γέρνει προς την κατοχική Τουρκία. Έτσι, προς ενίσχυση της άμυνάς της, δε διστάζει να την εντάξει στη δρομολόγηση των άμεσων σχεδίων της για κοινά αμυντικά πρότζεκτ, έστω κι αν δεν είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε και δεν έχει αναγνωρίσει ως τώρα την Κυπριακή Δημοκρατία (την οποία, παρεμπιπτόντως, αποκαλεί ”Νότια Κύπρο”), σαν να είναι… εκλιπούσα.
Έτσι το μόνο κάπως ενθαρρυντικό στην υπόθεση ανάμειξης της Τουρκίας στα ευρωπαϊκά κονδύλια άμυνας, είναι το γεγονός ότι – χάρη στην επιμονή της Γαλλίας – πέρασε το αίτημά της για περιορισμένη συμμετοχή των υπεργολάβων τρίτων χωρών (15% για μη κράτη-μέλη της Ε.Ε, όπως η Τουρκία), αν και – μες στη γενικευμένη αστάθεια, που βολεύει την Τουρκία – δεν αποκλείεται να αυξηθεί το ποσοστό συμμετοχής της στην Ευρωάμυνα.
Δεν αποκλείεται – χάρη στη διπλωματική ευελιξία του Ερντογάν και δεδομένων των χρήσιμων για την Ευρώπη ναυπηγικών δυνατοτήτων της Τουρκίας στη σχεδίαση και ναυπήγηση κορβετών, φρεγατών και υποβρυχίων – να φτάσει στο 35% η συμμετοχή της, πράγμα ζημιογόνο και επικίνδυνο για τα εθνικά συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου…
Επικίνδυνο και για την Ευρώπη μακροπρόθεσμα αυτό το άνοιγμα ”παραθύρου” για συμετοχή της ισλαμιστικής Τουρκίας στην χριστιανική Ευρώπη και την άμυνά της. Συμμετοχή στα ευρωπαϊκά εξοπλιστικά προγράμματα, παρά τις αντιδράσεις Ελλάδας και Κύπρου, με δικαιολογητικό ότι είχαν προηγηθεί ”σκληρές διαπραγματεύσεις για τα κριτήρια επιλεξιμότητας των συμμετεχόντων τρίτων χωρών”.
Διαπραγματεύσεις όπου τον πρώτο λόγο έχουν φυσικά (στους κόλπους της Ε.Ε) οι τρεις χώρες οι οποίες συνεργάζονται με την τουρκική βιομηχανία: η Γερμανία, η Ιταλία και η Πολωνία. Χώρες που στηρίζουν – σε γενικότερο πλαίσιο – τα τουρκικά συμφέροντα, καθώς – κατ’ αναλογία με το λεχθέν του Μποστ το ’60 (”Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους”) – και ”Οι καλοί εξοπλισμοί κάνουν τους καλούς φίλους”…
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας