Στόχος μας είναι να απαλλαγεί η χώρα από το καταστροφικό καθεστώς που έχει διαμορφωθεί υπό την ηγεσία του σημερινού Πρωθυπουργού και των πολιτικών του συμμάχων.
Ο Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο ΕΚΠΑ Ιωάννης Μάζης (3Δ), την δικηγόρο Αριάδνη Δούκα, τον διεθνολόγο Γιώργο Φίλη (2Α), τον διδάσκωντα Διαχείρισης Κρίσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Αναστάσιο Λαυρέντζο (Α) και τον πρέσβυ ε.τ Γιώργο Πουκαμισά (Δ) μιλούν στην συνέντευξη τύπου για την παρουσίαση της διακήρυξης Ομάδας Πολιτών, σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, Πέμπτη 10 Ιουλίου 2025. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ
Το κείμενο που υπογράψαμε ενενήντα ενεργοί πολίτες και δημοσιεύτηκε στις 10 Ιουλίου (μεταξύ των υπογραφόντων και ο γράφων), αποτελεί έκκληση για τη συγκρότηση ενός μετώπου εθνικής σωτηρίας. Στόχος μας είναι να απαλλαγεί η χώρα από το καταστροφικό καθεστώς που έχει διαμορφωθεί υπό την ηγεσία του σημερινού Πρωθυπουργού και των πολιτικών του συμμάχων.
Γράφει ο Γεώργιος Αϋφαντής
Η έκκλησή μας απευθύνεται σε δύο πρώην Πρωθυπουργούς, τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά, οι οποίοι υπηρέτησαν τη χώρα με ανιδιοτέλεια και πατριωτισμό. Από τη θέση του δημόσιου λειτουργού για 36 χρόνια, μέσα από τη Διπλωματική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, υπερασπίστηκα το εθνικό συμφέρον. Ποτέ άλλοτε δεν έχω δει την Ελλάδα τόσο διπλωματικά απομονωμένη και στρατιωτικά ευάλωτη.
Μετά την εθνική τραγωδία του 1974 στην Κύπρο, σήμερα αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο απώλειας όχι μόνο κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και της ίδιας της εθνικής κυριαρχίας. Η χώρα δεν διαθέτει πλέον αξιόπιστη αποτροπή. Αυτό οφείλεται κυρίως στην αδυναμία –αλλά και στην απροθυμία– της κυβέρνησης να αξιοποιήσει τα λίγα στρατιωτικά μέσα που βρίσκονται σε λειτουργική κατάσταση. Εκτιμώ ότι, όταν και αν η Τουρκία επιχειρήσει να καταλάβει ελληνικό έδαφος, δεν θα υπάρξει έγκαιρη εντολή αντίστασης. Η ηγεσία πιστεύει, εσφαλμένα, ότι η άμυνα της χώρας εδράζεται αποκλειστικά στο διεθνές δίκαιο, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, και όχι στον ίδιο τον λαό και τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Στους πολέμους της εποχής μας –στην Ουκρανία, στη Συρία, στο Ιράν– η πρακτική των προληπτικών στρατιωτικών πληγμάτων κυριαρχεί, δημιουργώντας τετελεσμένα. Οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες την εφαρμόζουν και την νομιμοποιούν. Τι είδους αμυντική θωράκιση έχει αναπτύξει η Ελλάδα απέναντι σε μια ενδεχόμενη τουρκική επίθεση; Θα μας προστατέψουν οι «θόλοι» που εξαγγέλλει το Υπουργείο Άμυνας και που απέτυχαν στο Ισραήλ; Ή οι φρεγάτες που ακόμα δεν έχουμε παραλάβει; Φτάσαμε στο σημείο να θεωρούμε “διαθέσιμα” μέσα που ούτε καν έχουμε παραγγείλει, όπως μια τέταρτη φρεγάτα Belharra, τα F-35 ή το σύστημα Iron Dome.
Η πρόκληση των “ενενήντα”
Η Αθήνα δεν έχει εδώ και επτά μήνες Αμερικανό Πρέσβη. Ο πρώην Πρόεδρος Τραμπ δεν καταδέχεται καν έναν τυπικό χαιρετισμό με τον Έλληνα Πρωθυπουργό στα διεθνή φόρα. Αντιθέτως, η προσωπική του σχέση με τον Ερντογάν είναι στενή και ουσιαστική. Την ίδια στιγμή, η τουρκική πολεμική βιομηχανία θεωρείται κρίσιμη για τις ευρωπαϊκές χώρες στον αγώνα τους κατά της Ρωσίας. Η Διακήρυξη των Αθηνών κατήργησε κάθε διπλωματικό έρεισμα που θα μπορούσε να προβάλει την “Γαλάζια Πατρίδα” ως απειλή. Είμαστε πλέον απομονωμένοι, με ελάχιστα μέσα και, κυρίως, χωρίς κυβέρνηση που να έχει τη βούληση να υπερασπιστεί την πατρίδα.
Ποιος θα συμμαχήσει με μια χώρα που δεν υπερασπίζεται τον εαυτό της; Ποιος θα σταθεί δίπλα σε μια Ελλάδα που φημίζεται για τη θεσμική διαφθορά; Όπου υπουργοί παρανομούν ανενόχλητοι, οι νεκροί των Τεμπών μένουν χωρίς ουσιαστική απόδοση ευθυνών, και οι εκλογές ελέγχονται μέσω αποχής και επιδομάτων. Τι διπλωματική αξιοπιστία μπορεί να έχει μια τέτοια χώρα; Ασκεί απλώς “διπλωματία τεμενάδων”, αποδεχόμενη ακόμα και προσβολές από πρόσωπα όπως ο Χαφτάρ.
Για πολλούς στο διαδίκτυο, οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί είναι πολιτικά “καμένα χαρτιά”, με βαρύ παρελθόν: από τον ΕΝΦΙΑ ως τη διαχείριση της μετανάστευσης. Παρ’ όλα αυτά, υποστηρίζω ότι αυτοί είναι οι μόνοι που μπορούν να πλήξουν καίρια και να ανατρέψουν το σημερινό καθεστώς. Προφανώς δεν θα το κάνουν κατ’ ανάθεση, επειδή κάποιοι “μάτωσαν” στο πληκτρολόγιο. Θα το κάνουν με στήριξη από εμάς τους “ενενήντα” και από όλους όσοι συμφωνούν με την έκκλησή μας.
Ο στόχος μας δεν είναι να ανασυστήσουμε τη Νέα Δημοκρατία. Το συγκεκριμένο κόμμα οδεύει, όπως η ιταλική Χριστιανοδημοκρατία, προς το τέλος του, βυθισμένο σε σχέσεις με εγκληματικά δίκτυα.
Ο στόχος είναι η υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας και η πλήρης αναγέννηση του κράτους. Αυτό σημαίνει ξερίζωμα της διαφθοράς από την πολιτική και τη δημόσια διοίκηση – και από τη Δικαιοσύνη. Σημαίνει αποκατάσταση της θεσμικής τάξης, τέλος στην ατιμωρησία. Σημαίνει διεκδίκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και ταχεία, εσωτερική οικονομική ανάπτυξη στηριγμένη στην αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου, όπως οι υδρογονάνθρακες.
Σ’ αυτή την τεράστια προσπάθεια καλούμε τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς να σταθούν αρωγοί.
Πρόκειται για ένα έργο που ξεπερνά τις δυνάμεις και ίσως και τις προσδοκίες όποιου το τολμήσει. Δεν απευθύνεται σε θεωρητικούς, “καθαρούς” και σχολιαστές του καναπέ. Είναι δουλειά για ανθρώπους της πράξης – για όσους είναι διατεθειμένοι να εμπλακούν, να ρισκάρουν, να μάθουν από τα λάθη τους και, έστω κι αν αποτύχουν, να έχουν προσπαθήσει. Σε όσους αντέχουν τη δοκιμασία της φωτιάς, λέμε: κατεβείτε στον στίβο, αφήστε τις κερκίδες.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 11/11/1955. Αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1974 από το Κολλέγιο Αθηνών. Εισήχθη στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης της Νομικής Αθηνών τον Σεπτέμβριο του 1974. Από τον Ιούλιο του 1977 έως και τον Οκτώβριο του 1979 υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στην 160 Μοίρα Μέσου – Βαρέως Πυροβολικού (Βέροια) και μετά στο 618 Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (Ρύζια ΄Εβρου). Πήρε το πτυχίο του τον Οκτώβριο του 1979 και συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. ΄Ελαβε DEA en Histoire et Civilisations από την Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales το 1982.
Τον Δεκέμβριο του 1985 συμμετείχε στον διαγωνισμό υποψηφίων Ακολούθων του Υπουργείου Εξωτερικών και εισήχθη στην Διπλωματική Υπηρεσία. Αφυπηρέτησε τον Οκτώβριο του 2021, συνταξιοδοτηθείς, με τον βαθμό του Πληρεξούσιου Υπουργού Α΄, τον οποίο και φέρει επί τιμή με Προεδρικό Διάταγμα.
Διετέλεσε Πρέσβυς της Ελλάδας στην Φινλανδία (20/6/2017 -7/10/2021) και Πρέσβυς της Ελλάδας στο Ιράν (3/1/2015 -11/6/2017). Υπηρέτησε ακόμη στις εξής Αρχές της Εξωτερικής Υπηρεσίας: Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Βανκούβερ του Καναδά (Δεκ.2007-Αυγ.2012), Σύμβουλος Πρεσβείας στην Ελληνική Πρεσβεία στην Οττάβα του Καναδά (Σεπτ.2000 -Αυγ. 2004), στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης – Στρασβούργο (Οκτ.1997-Σεπτ.2000) και Πρόξενος της Ελλάδας στο Βουκουρέστι (Αυγ. 1994 – Αυγ.1996).
Στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών υπηρέτησε ως Γραμματέας Πρεσβείας στο Διπλωματικό Γραφείο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου (Ιαν.1987 – Ιουν. 1989) και στο Διπλωματικό Γραφείο του Πρωθυπουργού Τζανή Τζαννετάκη (Ιούν. – Οκτ.1989). Επίσης υπηρέτησε στις εξής Διευθύνσεις της Κεντρικής Υπηρεσίας: Τουρκίας και Κύπρου, Μέσης Ανατολής, ΝΑΤΟ, Ρωσίας και Καυκάσου, Κίνας-Ιαπωνίας και Ειρηνικού, Υποσαχάριας Αφρικής.
Εκτός Υπουργείου Εξωτερικών αποσπάσθηκε ως Διπλωματικός Σύμβουλος στην Πρόεδρο του Συνασπισμού της Αριστεράς Μαρία Δαμανάκη (Μάϊος 1990 – Αύγουστος 1993). Επίσης, υπηρέτησε ως Διπλωματικός Σύμβουλος του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα από τον Αύγουστο του 2012 έως τον Ιούλιο του 2014, οπότε και παραιτήθηκε λόγω διαφωνίας ως προς την ακολουθούμενη από τον Συνασπισμό πολιτική στο θέμα της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη.
Στις 17 Ιουλίου 2006, ενώ υπηρετούσε στη Διεύθυνση Μέσης Ανατολής, προσεφέρθη να μεταβεί επειγόντως στην Ελληνική Πρεσβεία στην Βηρυτό αμέσως μετά την έναρξη της Ισραηλινής επίθεσης στον Λίβανο. Παρέμεινε εκεί μέχρι τις 21 Σεπτεμβρίου 2006, δηλ. καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου των 41 ημερών. Για την υπηρεσία του αυτή τιμήθηκε με εύφημο μνεία από την Υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη. ΄Εχει επίσης τιμηθεί με τα παράσημα του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα (9/1/2014) και του Ιππότη του Τάγματος του Λέοντα της Φινλανδίας (5/10/2021).
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.
Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις
Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.
Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα
Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.
Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία
Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.
Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.
Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».
Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.
Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.
Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.
Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.
Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.
Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.
Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό
Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.
Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.
«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.
Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.
Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.
Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό
Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.
Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.
Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.
Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.
Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.
Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.
Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.
Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.
Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
