Γενικά θέματα
Κώστας Βενιζέλος: «Άτολμος παρατηρητής η ελληνική εξωτερική πολιτική» – «Η Συνθήκη Εγγυήσεως έπρεπε να είχε καταγγελθεί το 1974»
Η Ελληνική εξωτερική πολιτική παραμένει άτολμος παρατηρητής θέλοντας να είναι πιστός και δεδομένος σύμμαχος και εταίρος παρά διεκδικητικός εταίρος.
Η Ελληνική εξωτερική πολιτική παραμένει άτολμος παρατηρητής θέλοντας να είναι πιστός και δεδομένος σύμμαχος και εταίρος παρά διεκδικητικός εταίρος. Αυτό ανέφερε σε συνέντευξή της στο «Φιλελεύθερος», η Ήλια Ξυπολιά, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, στο Πανεπιστήμιο Αμπερντήν της Σκωτίας. Η κ. Ξυπολιά ασχολείται με το Κυπριακό, την Κύπρο, αναδεικνύοντας παραμέτρους, που η καθεστηκυία τάξη και τα αφηγήματα της πεπατημένης αποφεύγουν. Το τελευταίο της βιβλίο,The Global 1923 and the Treaty of Lausanne: Peace, imperialism, and the Eastern question, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Manchester University Press.
Γράφει ο Κώστας Βενιζέλος, Φιλελεύθερος
Η αποτελεσματική διπλωματία, σημείωσε με νόημα, γίνεται χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά χρειάζεται χρόνο, όραμα και συναίνεση. Ενεργή και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, όπως ανέφερε, «σημαίνει δύσκολες αποφάσεις με κόστος. Σημαίνει και μεταφορά πόρων από άλλες ανάγκες ακολουθώντας ένα στρατηγικό πλάνο». Συνέχισε λέγοντας πως η παθητική και μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική είναι φαινομενικά η «εύκολη λύση» χωρίς κόστος και βραχυπρόθεσμα. Φυσικά από την άλλη πλευρά, υποδεικνύει, υπάρχει ο κίνδυνος, να χάσεις συμμάχους, και να καταλήξεις δορυφόρος άλλης ηγεμονίζουσας δύναμης.
Αναφερόμενη στην τουρκική εισβολή ανέφερε πως ο ισχυρισμός της νομιμότητας της μονομερούς επέμβασης είναι αδόκιμος και αβάσιμος. Είναι ξεκάθαρο, ανέφερε ότι καμία συνθήκη δεν μπορεί να υπερισχύει αν έρχεται σε σύγκρουση με το γράμμα και το πνεύμα του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Συνολικότερα, η Ελλάδα ήταν αδικαιολόγητα διστακτική να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες στον ΟΗΕ, επισήμανε.
Η Ήλια Ξυπολιά σημειώνει επίσης ότι θα έπρεπε το Σύστημα Εγγυήσεων να είχε καταγγελθεί το 1974. Όπως αναφέρει, το 1974 και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις απέτυχαν παντελώς να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Όπως σημειώνεται και στο πόρισμα του φακέλου της Κύπρου, οι Βρετανοί εσκεμμένα παρέλειψαν να τιμήσουν τις υποχρεώσεις τους παρά την προφανή δυνατότητα τους και αγνόησαν τα καθήκοντα τους, τόσο κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος όσο και στην εισβολή και κατά την διάρκεια της επικαλούμενης εκεχειρίας. Για τις Συμφωνίες του 1960 υπέδειξε ότι, όπως η ιστορία έχει διδάξει αμέτρητες φορές καμία συμφωνία δεν μπορεί να είναι βιώσιμη όταν είναι προϊόν έξωθεν επιβολής και εκβιασμών.
-Διάβαζα ένα κείμενο σας, στο αφιέρωμα του περιοδικού Τετράδια, για τα 50 χρόνια από την εισβολή. Ο τίτλος «Τρεις κηδεμόνες, ένα βρέφος και μια εγγυημένη σύγκρουση. Η ιμπεριαλιστική Συνθήκη Εγγυήσεως». Ήταν προδιαγεγραμμένη η σύγκρουση λοιπόν; Γιατί έγινε αυτή η επιλογή, αυτής της Συνθήκης;
-Η Συνθήκη Εγγυήσεως για να κατανοηθεί πλήρως, πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και ανησυχιών που έχουν εντυπωθεί ως το αφήγημα του Ανατολικού Ζητήματος. Το λεγόμενο Ανατολικό Ζήτημα έχει τις απαρχές του στον 18ο αιώνα και προτάσσει τις ανησυχίες των Μεγάλων Δυνάμεων για την τύχη της παρακμάζουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας και τον αντίκτυπο της στην ισορροπία ισχύος τους. Η απόφαση των Βρετανών να εντάξουν την Κύπρο στην αυτοκρατορία τους στο τέλος του 19ου αιώνα έγινε στο πλαίσιο της ανησυχίας τους για την απειλή της αυξανόμενης Ρωσικής επιρροής στην περιοχή.
Η βρετανική πολιτική για την Κύπρο έχει εξελιχθεί σημαντικά κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα έχοντας πάντα υπόψιν τον ρόλο της για την αυτοκρατορία και την απειλή της ενδυνάμωσης επιρροής άλλων δυνάμεων όπως της ρωσικής στην ευρύτερη περιοχή. Ενώ κατά τη διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Βρετανία προσέφερε ανεπιτυχώς την Κύπρο στην Ελλάδα, μετά το πέρας του πολέμου, η Βρετανία είχε καθορίσει τη γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου και δεν ήταν πλέον διατεθειμένη να παραδώσει το νησί στον πιστό της σύμμαχο. Η ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο το 1922 ήταν σημείο καμπής για την Βρετανική πολιτική αφού κατέστη σαφές ότι παρόλο που η Ελλάδα ήταν πιστός σύμμαχος, η αποδυναμωμένη ισχύς της θα έκανε ευάλωτη τη Κύπρο σε άλλες εχθρικές δυνάμεις. Για να κατανοήσουμε αυτή την εξέλιξη όπως αποτυπώθηκε από τις βασικές διπλωματικές συμφωνίες στο Παρίσι και τη Λωζάνη, πρέπει να τοποθετηθεί στο πλαίσιο του λεγόμενου αφηγήματος για το Ανατολικό Ζήτημα.
Οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου ουσιαστικά συντάχθηκαν και συμφωνήθηκαν χωρίς καμία συμμετοχή των Κυπρίων. Όπως η ιστορία έχει διδάξει αμέτρητες φορές καμία συμφωνία δεν μπορεί να είναι βιώσιμη όταν είναι προϊόν έξωθεν επιβολής και εκβιασμών.
Στην Ζυρίχη συμφωνήθηκε η Συνθήκη εγγυήσεων ως ένα από τα τέσσερα βασικά έγγραφα, με την βασική δομή της Κυπριακής Δημοκρατίας, την Συνθήκη Συμμαχίας, και την μυστική συμφωνία κυριών. Αυτά ουσιαστικά δόθηκαν ως τετελεσμένα.
Είναι ξεκάθαρο ότι για την Τουρκία το άρθρο 3 (και μετέπειτα 4) της Συνθήκης όπως συμφωνήθηκε στην Ζυρίχη ήταν “εκ των ων ουκ άνευ.” Η Άγκυρα δεν είχε αμφιβολία ότι αργά ή γρήγορα θα επικαλούνταν τις διατάξεις της Συνθήκης τις οποίες είχε μονομερώς ερμηνεύσει ότι της έδιναν το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης.
Επομένως για να επανέλθω στο ερώτημα σας, ναι είναι σαφές η Συνθήκη σε συνδυασμό με τα μη βιώσιμα «συνταγματικά παράδοξα» των συμφωνιών εγγυήθηκε την σύγκρουση.
-Γιατί χαρακτηρίζετε ιμπεριαλιστική τη Συνθήκη;
-Όπως προαναφέρθηκε η Συνθήκη συντάχθηκε χωρίς τους Κύπριους. Οι Τούρκοι σε συνεννόηση με τους Βρετανούς συνέταξαν το πρώτο σχέδιο της Συνθήκης. Αυτό τους έδωσε πλεονέκτημα στο πως θα μπορούσε να ερμηνευθούν σκόπιμες ασάφειες και αοριστίες για το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης.
Το ζήτημα της ασυμβατότητας της Συνθήκης με το γράμμα και το πνεύμα του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ είναι κάτι που απασχόλησε την Κυπριακή πλευρά εξ αρχής. Υπήρξε η πρόταση να προστεθεί ένα άρθρο που να αποσαφηνίζει την υπεροχή του διεθνούς ΟΗΕ.
Η πρακτική των εγγυήσεων αν και ευρέως διαδεδομένη για τις ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες τους προηγούμενους αιώνες, τον 20ο αιώνα με την εισαγωγή του καθεστώτος των εντολών υπό την Κοινωνία των Εθνών και των κηδεμονιών υπό τον ΟΗΕ, έγινε παρωχημένη.
Το διαίρει και βασίλευε ήταν πολιτική των Βρετανών. Με την άφιξη τους στο νησί δημιούργησαν θεσμούς εκπροσώπησης πάνω στις εθνοτικές και θρησκευτικές γραμμές. Εξ αρχής και ιδιαίτερα μετά το τέλος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, η μουσουλμανική μειονότητα στην Κύπρο χρησιμοποιήθηκε σαν πρόσχημα από τους Βρετανούς ώστε να δικαιολογήσουν την παρουσία τους στο νησί και την άρνηση εθνικής αυτοδιάθεσης.
Η εν λόγω Συνθήκη περιορίζει την κυριαρχία και αυτονομία του κράτους, όχι μόνο για τα δικαιώματα παρέμβασης αλλά και για το γεγονός ότι περιορίζεται η ανεξαρτησία και απαγορεύθηκε η εθνική αυτοδιάθεση. Στην ουσία προβλέπει τριπλή συγκυριαρχία, ή καθιστά το κράτος προτεκτοράτο. Στην συζήτηση που ακολούθησε στην Ελληνική Βουλή τις συμφωνίες στις αρχές του 1959 είχαν ακουστεί όλα τα επιχειρήματα ότι με αυτές τις συμφωνίες η Κύπρος δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ούτε ανεξάρτητη ούτε ελεύθερη λόγω της εν λόγω Συνθήκης. Επίσης είχε παραβιάσει το γράμμα και το πνεύμα των διατάξεων της Συνθήκης της Λωζάνης με την επιστροφή της Τουρκίας στο νησί. Η ωμή ομολογία του Βρετανού Υπουργού των Αποικιών Χένρυ Χόπκινσον το 1954 ότι η Κύπρος «ουδέποτε» δεν μπορεί να γίνει «πλήρως» ανεξάρτητη πραγματοποιήθηκε μέσα από την εν λόγω Συνθήκη. Είναι ξεκάθαρο ότι ενώ μετά το τέλος του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η μια μετά την άλλη αποικία αποκτούσαν την ανεξαρτησία τους, οι Βρετανοί δεν ήταν διατεθειμένοι να υλοποιήσουν το λαϊκό αίτημα.
Η τύχη της Κύπρου και η αυξανόμενη γεωστρατηγική σημασία πάντα ήταν στενά συνδεδεμένη με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου
-Η Τουρκία επικαλείται τη Συνθήκη για να «νομιμοποιήσει» την εισβολή. Λέγεται ότι υπάρχει νομική γνωμάτευση των Ηνωμένων Εθνών(19.5.1959) σύμφωνα με την οποία η Συνθήκη Εγγυήσεως απέκλειε τη χρήση βίας». Αυτό δεν το επικαλεστήκαμε πολύ. Εσείς τι λέτε;
Για την Άγκυρα, η Συνθήκη όπως συντάχθηκε και συμφωνήθηκε στην Ζυρίχη ήταν η σημαντικότερη ρύθμιση. Ο ισχυρισμός της νομιμότητας της μονομερούς επέμβασης είναι αδόκιμος και αβάσιμος. Είναι ξεκάθαρο ότι καμία συνθήκη δεν μπορεί να υπερισχύει αν έρχεται σε σύγκρουση με το γράμμα και το πνεύμα του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Συνολικότερα, η Ελλάδα ήταν αδικαιολόγητα διστακτική να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες στον ΟΗΕ. Υπήρξαν και αντιφάσεις στην ελληνική ηγεσία σχετικά με την εν λόγω διάταξη και για το κατά πόσο ασαφής και αόριστη είναι που θα μπορούσε να αποδειχθεί πλεονέκτημα.
-Θα έπρεπε το 1974 να καταγγέλλαμε τις Συνθήκες μαζί, Κύπρος και Ελλάδα;
Σαφέστατα ναι. Το 1974 και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις απέτυχαν παντελώς να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Όπως σημειώνεται και στο πόρισμα του φακέλου της Κύπρου, οι Βρετανοί εσκεμμένα παρέλειψαν να τιμήσουν τις υποχρεώσεις τους παρά την προφανή δυνατότητα τους και αγνόησαν τα καθήκοντα τους, τόσο κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος όσο και στην εισβολή και κατά την διάρκεια της επικαλούμενης εκεχειρίας.

Πρώτη φορά στο Κραν Μοντανά
-Η μόνη φορά που η Ελλάδα ασχολήθηκε με την διεθνή πτυχή ήταν επί υπουργίας στο Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά. Δεν υπήρξε, ωστόσο, συνέχεια. Τι μπορεί να γίνει σήμερα από πλευράς Αθήνας;
– Η Ελληνική εξωτερική πολιτική παραμένει άτολμος παρατηρητής θέλοντας να είναι πιστός και δεδομένος σύμμαχος και εταίρος παρά διεκδικητικός εταίρος. Στον πυρήνα του σχεδίου Ανάν, που μεγάλο μέρος του ελλαδικού πολιτικού κόσμου δέχθηκε, η Συνθήκη Εγγυήσεων παρέμενε ακέραια με την προσθήκη ενός πρωτοκόλλου.
Το Κυπριακό τέθηκε για πρώτη φορά ουσιαστικά όχι ως ζήτημα εθνικισμών αλλά ως ζήτημα ιμπεριαλισμού στο Κραν Μοντανά. Όπως βλέπουμε και από τα πρακτικά της συνδιάσκεψης που δημοσιεύτηκαν στον «Φιλελεύθερο», κόκκινες γραμμές τέθηκαν από την ελληνική πλευρά στο ζήτημα της εισβολής και κατοχής. Με άλλα λόγια χωρίς την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και την κατάργηση των εγγυήσεων, δεν γίνεται να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.
Η Τουρκία μελετά και αμφισβητεί την αξία της Συνθήκης της Λωζάνης και ζητάει επικαιροποίηση. Ωστόσο, αν μελετήσει κανείς τις σκληρές διαπραγματεύσεις κατά την διάρκεια της Συνδιάσκεψης της Λωζάνης, πολλές σταθερές έχουν μείνει. Ένας λαός που υπερηφανεύεται για την ιστορία του πρέπει να μελετάει τα διδάγματα εκείνης πιο συστηματικά, χωρίς φόβο και πάθος.
Η αποτελεσματική διπλωματία γίνεται χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά χρειάζεται χρόνο, όραμα και συναίνεση. Ενεργή και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική σημαίνει δύσκολες αποφάσεις με κόστος. Σημαίνει και μεταφορά πόρων από άλλες ανάγκες ακολουθώντας ένα στρατηγικό πλάνο. Η παθητική και μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική είναι φαινομενικά η «εύκολη λύση» χωρίς κόστος και βραχυπρόθεσμα. Φυσικά από την άλλη πλευρά υπάρχει ο κίνδυνος, να χάσεις συμμάχους, και να καταλήξεις δορυφόρος άλλης ηγεμονίζουσας δύναμης.Τα μέσα και οι πόροι είναι λιγοστά, κάθε πολιτική έχει κόστος ευκαιρίας. Πρέπει να δοθεί έμφαση στις νέες τεχνολογίες, και την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση.
Το ΥΠΕΞ πρέπει να διεθνοποιηθεί οργανωτικά και να επιδείξει περισσότερη εξωστρέφεια. Οι διεθνολογικές σπουδές στην Ελλάδα πρέπει να επικαιροποιηθούν και να συμπεριλάβουν την συστηματική μελέτη και των αναδυόμενων δυνάμεων. Η ορθή ανάγνωση του διεθνούς περιβάλλοντος είναι αναγκαία. Ο έγκαιρος και έγκυρος προσδιορισμός απειλών και ευκαιριών σημαίνει πρωτοβουλίες και εγρήγορση. Σε ένα περιβάλλον όπου οι πόροι είναι λιγοστοί και οι στόχοι περισσότεροι, η ιεράρχηση προτεραιοτήτων είναι σπουδαία.
Στην πρώτη γραμμή κατά των Τούρκων εισβολέων ο πατέρας
Η Τουρκία τώρα επιχειρεί να προτάξει ένα μοντέλο εγγυήσεων για την Παλαιστίνη με την Άγκυρα ως εγγυήτρια δύναμη. Αυτό θα έπρεπε να αποτελέσει εφαλτήριο για την ελληνική ηγεσία να επαναφέρει την συζήτηση περί εγγυήσεων σε σωστή βάση στην διεθνή κοινή γνώμη αποδημώντας το τουρκικό αφήγημα του ανιδιοτελούς ειρηνοποιού.
-Η σχέση σας με την Κύπρο είναι μέσω του πατέρα σας. Έχει πολεμήσει το 1974 κατά των Τούρκων εισβολέων. Οι αφηγήσεις του σας επηρέασαν για να ασχοληθείτε με την Κύπρο;
-Χωρίς καμία αμφιβολία. Ο πατέρας μου Θεόδωρος Ξυπολιάς γεννηθείς το 1946 στο Επιτάλιο Ηλείας αποφοίτησε από την Σχολή Ευελπίδων το 1969. Υπηρέτησε στην Εθνοφρουρά μεταξύ 1973 και 1975. Ήταν υπολοχαγός και διοικητής της Α’ Πυροβολαρχίας.
Το μοιραίο καλοκαίρι του 1974 τον βρήκε να υπηρετεί στην 182 Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού με έδρα το Άγιο Επίκτητο οκτώ χιλιόμετρα ανατολικά της Κερύνειας. Κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος, η μοίρα είχε την καλή τύχη να μην ασχοληθεί με το πραξικόπημα. Η μόνη συμμετοχή της μοίρας ήταν ότι διέθεσε οχήματα σε άλλες μονάδες καταδρομών, τα οποία επέστεψαν στην μονάδα το βράδυ την παραμονή της εισβολής. Όταν ήρθαν φόρτωσαν τα πυρομαχικά και μέσα στο στρατόπεδο πήραν θέση ασφαλείας. Το βράδυ ήρθαν και οι λεγόμενοι πυρήνες, έφεδροι αξιωματικοί. Τις πρωινές ώρες δεν είχαν πάρει ακόμα διαταγή, ακούγανε τα αεροπλάνα, τα ραδιόφωνα που έλεγαν ότι χτυπάγανε την Κύπρο, αλλά η μοίρα είχε φροντίσει να πάει στον χώρο διασποράς πίσω από το στρατόπεδο για να μην βομβαρδιστούν μέσα στο στρατόπεδο περιμένοντας διαταγή. Η διαταγή ήρθε να πάει ο πατέρας μου με την πυροβολαρχία του στον Άγιο Παύλο, η θέση ήταν γνωστή και ήταν προετοιμασμένοι. Βλέποντας ότι οι βομβαρδισμοί είχαν ήδη αρχίσει χωρίς να έχει γίνει η απόβαση, πρόσεξαν να μην σχηματίσουν φάλαγγα περνώντας από την Κερύνεια. Αργότερα ήρθε και η Β και Γ πυροβολαρχία. Στο βάθος στο Πέντε Μίλι έβλεπαν τα πολεμικά πλοία να πλησιάζουν χτυπούσαν τον αποβατικό στόλο, το ναυτικό τους έκανε βολές που προκάλεσε τραυματισμούς και έφερε απώλειες. Μέχρι την Τρίτη που έγινε εκεχειρία. Κατά το διάστημα μεταξύ πρώτου και δευτέρου γύρου μετακινήθηκαν σε διάφορες τοποθεσίες. Όντας στην Μύρτου παρατηρητής έβλεπε προωθήσεις αρμάτων, έδινε εντολή να κτυπήσει το πυροβολικό, αλλά η εντολή δεν εκτελείτο καθώς απάντησαν πως τα «πυροβόλα ήταν δεσμευμένα». Ενώ λοιπόν παρακολουθούσαν την προώθηση των Τουρκικών δυνάμεων ήταν ξεκάθαρο ότι η εκεχειρία έδωσε μεγάλο στρατιωτικό πλεονέκτημα στους Τούρκους που έπιασαν τις θέσεις. Ο δεύτερος γύρος τους βρήκε στην περιοχή της Κοκκινοτριμιθιάς. Κατά την διάρκεια της νύκτας πήραν εντολή να πάνε στον Άγιο Ιωάννη Μαλούντας.
Ο φάκελος της Κύπρου ξεκίνησε να ανοίγει αλλά αν και είναι γνωστά τα λάθη και οι ατολμίες κανένας υπεύθυνος δεν διώχθηκε ποινικά. Τα επιτελικά σχέδια άμυνας της Κύπρου εφαρμόστηκαν ατελέστατα. Η αυτοθυσία και η γενναιότητα πολλών, συμπεριλαμβανομένου και του πατέρα μου που προσωπικά είμαι υπερήφανη για την ηρωική στάση του και την σεμνότητα του, απέτρεψαν ακόμα δυσμενέστερη έκβαση.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας