Γράφει ο Αριστόβουλος

Κατόπιν της επίσκεψης του βρετανού π/θ Στάρμερ όπου και τον είδαμε να ποζάρει χαμογελαστός με τον Πρόεδρο Ερντογάν έχοντας ανά χείρας τη συμφωνία, θα επιδιώξουμε να τοποθετηθούμε στην επικείμενη προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών από τη γείτονα, τύπου Eurofighter. Προ ολίγων ημερών ο γερμανός ΥΠΕΞ επισκέφθηκε τη γείτονα κι αφού δεν κατάφερε η χώρα του να κάμψει τις αντιστάσεις Ελλάδας και Κύπρου, προκειμένου να βοηθήσει στις εξοπλιστικές της ανάγκες. Εντός της εβδομάδας κι ο γερμανός Καγκελάριος θα μεταβεί στην Άγκυρα. Εκ πρώτης άποψης δεν θα πρέπει να μας δημιουργείται κάποια δυσφορία ή αίσθηση αποχής από τα ευρωπαϊκά δρώμενα τύπου eurofighter. Εξάλλου δεν πρόκειται για ένα κοινό ευρωπαϊκό πρόγραμμα αλλά για μια συμπαραγωγή όπου συμμετέχουν κάποια ευρωπαϊκά κράτη και χρησιμοποιούν το πρόθεμα euro ως εμπορική κίνηση. Άλλωστε η Βρετανία είναι από τους βασικούς παραγωγούς του συγκεκριμένου αεροσκάφους και είναι γνωστό και στους πλέον αδαείς πόσο πιστεύει στην ευρωπαϊκή ιδέα (sic). Εξάλλου και στο παρελθόν η Τουρκία ψώνιζε από τις ευρωπαϊκές χώρες (πχ άρματα μάχης Leorard) και δεν είναι αυτές οι αγορές που την κρατάνε στο προσκήνιο. Υποστηρίζουμε πως είναι θέμα οικονομικών συναλλαγών που ακουμπάνε το βάθος του χρόνου και τον τρόπο που αυτές καθορίστηκαν μετά τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571) και φθάνουνε μέχρι τις μέρες μας, μέσα από διακυμάνσεις. Επίσης οι γραφειοκρατίες δύσκολα αλλάζουνε απόψεις, ιδίως εάν δεν φροντίζουν όπως φρεσκάρουν τις ιδέες τους οπότε κι αυτές παραμένουν αγκυρωμένες σε ανελαστικές αντιλήψεις.

Ακούμε λοιπόν ότι ενέκρινε η γερμανική κυβέρνηση την πώληση αριθμού τέτοιων αεροσκαφών τύπου tranche 5, που θα είναι η επόμενη διαμόρφωση του eurofighter, οπότε με πρόχειρους υπολογισμούς δεν θα τα παραλάβει πριν τα μέσα της επόμενης δεκαετίας… Η βρετανική κυβέρνηση πρωτοστάτησε στην παραχώρηση μεταχειρισμένων αεροσκαφών τύπου tranche 4, είκοσι από το βρετανικό δυναμικό και άλλα είκοσι (καινούργια) τα οποία θα φέρουνε 4 πυραύλους meteor, τα οποία θα μπει η νέα δεκαετία για να τα πάρει. Μέχρι τότε η Τουρκία θα αγοράσει κάποια μεταχειρισμένα από τις χώρες του κόλπου. Επίσης ότι η Ισπανία είναι σφόδρα σύμφωνη για τις πωλήσεις αυτές, όπως και η Ιταλία ενώ και η Γαλλία παίζοντας ¨κρυφτούλι¨ συνηγόρησε υπό την πίεση της κοινοπραξίας και για το καλό αυτής….(sic). Αλήθεια είναι όλα αυτά. Και λοιπόν? Υπάρχει λόγος η Ελλάδα να αισθάνεται κάποιο φόβο? Σίγουρα όχι, όπως θα πούμε και παρακάτω. Πως θα πρέπει να αντιδρούμε/απαντούμε σε όλα αυτά? Με στρατηγικές κινήσεις, έξυπνες και γρήγορες. Να έχουμε πάντα υπόψη ότι επειδή είμαστε οι αμυνόμενοι, μπορούμε με εύστοχες ενέργειες να χαλάμε ή να αποδυναμώνουμε τις ενέργειες των Τούρκων. Γιατί όμως αυτός ο διακαής πόθος των Τούρκων για ενίσχυση της πολεμικής της αεροπορίας? Και πόσο έχουνε συμβάλλει σε αυτό οι στοχευμένες ημέτερες ενέργειες? Κι επίσης υπάρχει λόγος να χαλάσουμε τις σχέσεις μας με τους εταίρους μας? Ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε με μια λογική σειρά σε αυτά τα ερωτήματα.

Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του Ερντογάν (Ιούλιος 2016) επακολούθησαν συστηματικές εκκαθαρίσεις στο εσωτερικό των ΤΕΔ, όπου η ΤΠΑ πλήρωσε βαρύ τίμημα εφόσον είδε μεγάλο αριθμό στελεχών της να διώκονται. Επίσης οι νέο-οθωμανικοί σχεδιασμοί, ενισχυμένοι από τη χαλάρωση του ελέγχου της τότε αμερικανικής κυβέρνησης του κ. Ομπάμα, συμπεριέλαβαν την αγορά του αντιεροπορικού συστήματος S-400 από τη Ρωσία καθώς και το φαραωνικό σχέδιο κατασκευής του εγχώριου μαχητικού ΚΑΑΝ. Σαφώς ενοχλημένη η 1^η κυβέρνηση Τράμπ επέβαλε τις γνωστές κυρώσεις CAATSA μέσω των οποίων αποβλήθηκε η Άγκυρα από το πρόγραμμα των F-35 και συνάντησε μεγάλες δυσκολίες στην ανανέωση του στόλου των F-16, όπου πονάει πραγματικά. Κι επειδή αυτές οι καταστάσεις συνεχίζονται, το πρόβλημα για την ΤΠΑ και την Τουρκία συνεχίζεται. Δεν ήτανε λοιπόν ο κλάδος ελαίας που θέλησε να κουνήσει ο πρόεδρος Ερντογάν για να πάμε στη Διακήρυξη των Αθηνών αλλά η δεδομένη τουρκική αδυναμία να συνεχίσει το ίδιο βιολί παραβιάσεων στο εναέριο χώρο του Αιγαίου. Εδώ έρχεται η έξυπνη κίνηση της ελληνικής κυβέρνησης που κινήθηκε άμεσα και σε δύο ταμπλώ. Αφενός με την αγορά των Rafale που έδωσαν άμεσο ποιοτικό πλεονέκτημα και κατόπιν με την προοπτική αγοράς F-35, σε μια κίνηση πλήρους ανατροπής των μέχρι τότε δεδομένων. Επομένως μπορούμε με στοχευμένες κινήσεις να χαλάμε τους τουρκικούς σχεδιασμούς και σε σύντομο χρόνο. Κι ας τρέχουν σε γνωστούς συμμάχους κατόπιν. Αυτό πρέπει να είναι κυρίαρχη σκέψη για εμάς.

Γράψαμε προ μηνών στις 6 Μαρτίου του τρέχοντος έτους πως συνιστά δυσμενή εξέλιξη για εμάς η αγορά όποιων μαχητικών αεροσκαφών από την Τουρκία τα οποία θα φέρουνε τέτοιους πυραύλους. Τώρα υποστηρίζουμε πως δεν πρέπει να μας ανησυχεί η προμήθεια των Eurofighter και δεν είμαστε σε αντιδιαστολή. Στο μεσοδιάστημα έχουμε μετατρέψει σε τύπο Viper ικανό αριθμό αεροσκαφών F-16. Μπορούμε με συνέπεια να συνεχίσουμε σε αυτό το σχεδιασμό? Αυτό πρέπει να κάνουμε και ειδικά όσο ακόμα υπάρχουν οι S-400 και η αμερικανική γραφειοκρατία εμμένει εναντίον τους. Και μπορούμε να υπενθυμίζουμε στις ΗΠΑ ποιος αλληθωρίζει και προς τα που. Έτσι γίνεται το έξυπνο παιχνίδι. Στους εταίρους μας μπορούμε να υπενθυμίζουμε ποιος ξεπλένει τη Ρωσία τη στιγμή που την λούζουνε με τους χειρότερους χαρακτηρισμούς. Σίγουρα όμως στους εταίρους μας, μικρούς και μεγάλους, τουρκολάγνους ή αφελείς, μπορούμε να τους ορθώνουμε το ανάστημα που μας παρέχει η παρουσία μας στην ΕΕ της οποίας είμαστε και ιδρυτικό μέλος. Ορθά κοφτά. όπως υποστηρίξαμε πρόσφατα (η Τουρκία δεν είναι SAFE επιλογή), ότι μπορεί ο γερμανός καγκελάριος να κόπτεται περί του τουρκικού παράγοντα που θα «σώσει την Ευρώπη» αλλά η ΕΕ διέπεται από τον κανόνα της ομοφωνίας. Συνεπώς άκυρο στο σχεδιασμό. Κι ας έλθει ο γερμανός ΥΠΕΞ να μας πει το αφήγημα του επί του θέματος. Δεν έχει σημασία που πήγε στη γείτονα να πουλήσει την πραμάτια του. Κι ας έσπευσε η βρετανική κυβέρνηση που ξαφνικά κόπτεται για την άμυνα της Ευρώπης, να άρει το τουρκικό αδιέξοδο με άλλη πρόταση από την ίδια πραμάτια, εφόσον με την τουρκική αγορά θα συνεχίσουν κάποια εργοστάσια στην γηραιά αλβιόνα να δουλεύουν και δεν θα προστεθούν στα όσα μέχρι τώρα έχουνε κλείσει. Η έξυπνη ημέτερη κίνηση είναι ο αποκλεισμός της Τουρκίας από προγράμματα όπως είναι το SAFE ή η PESCO και ταυτόχρονα να μεγιστοποιούμε την παρουσία μας σε αυτά. Στην προσπάθεια μας λοιπόν να κλείνουμε κάθε δίαυλο διευκόλυνσης της Άγκυρας σε καλές λύσεις έγκειται όσα υποστηρίξαμε στο άρθρο της 6^ης Μαρτίου. Πως πρέπει να πάψουμε να παθαίνουμε πνευμονία όταν βήχει η Τουρκία, αλλά να εστιάζουμε πως θα της κάνουμε το βήχα μόνιμο ή και πως θα της τον κόψουμε μόνιμα.

Στο επόμενο στάδιο θα πρέπει να δούμε πως θα εκμεταλλευθούμε το διάστημα μέχρι να παραλάβει η Τουρκία αυτά τα αεροσκάφη. Διότι δεν υπάρχουν ετοιμοπαράδοτα. Βέβαια είναι το πάντα πρόθυμο Ηνωμένο Βασίλειο να αφαιρέσει κι από τις δικές του ΕΔ ώστε να συνδράμει τη γείτονα… Και πάλι ο τρόπος μας πρέπει να είναι έξυπνος. Θα πάρει καιρό η επιχειρησιακή ενσωμάτωση των Eurofighter και η εξοικείωση χειριστών και προσωπικού εδάφους. Μέχρι τότε ας πάρουμε κάποια καλά και στοχευμένα δάνεια από το SAFE…. Ή ας μιλήσουμε πιο σοβαρά από πριν με τη Γαλλία… Να της θυμίσουμε πόσο καλά μας κράτησε από το χέρι το 2017 και ότι μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς τώρα που δεν παίρνει και τους καλύτερους βαθμούς από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης. Μόνο που επειδή έριξε κάποιες ματιές προς νέο-οθωμανία μεριά, θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικός ο κ. Μακρόν ειδικά τώρα που δεν βρίσκεται και στην καλύτερη πολιτική του κατάσταση. Ούτε φοβικές καταστάσεις πρέπουνε ούτε λεονταρισμοί χρειάζονται. Ψύχραιμα και συντεταγμένα, ακόμη καλύτερα συντονισμένοι με την αδελφή Κυπριακή Δημοκρατία, να στοχεύουμε σωστά και να ψάχνουμε σε υπεραξίες. Για όλα αυτά βέβαια χρειάζεται και μια ψυχολογική εσωτερική επανάσταση. Ας μάθουμε να προωθούμε Έλληνες σε μεσαίες κι ανώτερες θέσεις σε διεθνείς οργανισμούς και ειδικά σε ΕΕ & ΝΑΤΟ, ας βοηθήσουμε τις μικρές ελληνικές εταιρείες να μεγαλώσουν, ας αναζητήσουμε αξιόλογους ανθρώπους μέσα στις ΕΔ ή και στον χώρο των αποστράτων. Κι ας ξεπεράσουμε κόμπλεξ δεκαετιών και παρωχημένες αντιλήψεις, για να διασυνδέσουμε τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων με την έρευνα στις ΕΔ. Δεν θέλουν κόπο όλα αυτά, τρόπο θέλουνε. Το αποτέλεσμα πιθανότατα θα μας εκπλήξει.

Συνοψίζοντας, η προσπάθεια της γείτονος να προμηθευτεί όποια πολεμικά αεροσκάφη για να βελτιώσει το ισοζύγιο, είναι μια κίνηση που πρέπει να μελετήσουμε αλλά όχι να τρομάξουμε. Δεν είναι δοκιμασμένες οι επιδόσεις των Eurofighter. Αλλά είναι γνωστό το υψηλό κόστος πτήσεις και συντήρησης του συγκεκριμένου αεροσκάφους. Να συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να είμαστε εντός της ΕΕ αλλά δεν είναι σίγουρο πως κάποιοι εταίροι έχουνε και την ανάλογη διορατικότητα που ασχέτως προς το νόημα του άρθρου είναι και μια σοβαρή τροχοπέδη προς την ολοκλήρωση της ενωσιακής πορείας. Δεν χρήζει καμίας λογικής να αντιπαρατεθούμε προς εταίρους. Απλά να χρησιμοποιούμε όσα η ίδια η ΕΕ μας έχει δώσει. Και να κατανοούμε τις ανησυχίες τους (πχ ταξίδι κ. Βάντεφουλ) αλλά ταυτόχρονα να τους λέμε φωναχτά τις δικές μας ανησυχίες και τις τουρκικές ρωσοφιλίες υπενθυμίζοντας ότι ο Ερντογάν είχε ανοικτά ρωτήσει τον Πούτιν για πρόσκτηση ρωσικών μαχητικών Su-57 Καθώς επίσης και να διερωτόμαστε μέσα στα ευρωπαϊκά ακροατήρια τι μέλλει γενέσθαι με τους S-400 ως μια «ειλικρινή μας ανησυχία» για το καλό της ΕΕ και της Συμμαχίας λόγω της επιθετικότητας της ρωσικής αρκούδας, αφήνοντας να εννοηθεί ποιος 3,5 χρόνια τώρα την ταΐζει στα κρυφά…. Με σοβαρότητα λοιπόν και δίχως φόβο, καθώς και με συγκροτημένη συμπεριφορά προς τον αμερικανικό παράγοντα ως προς το ποιος είναι τώρα και διαχρονικά ο σταθερός εταίρος στην ανατολική Μεσόγειο και την νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Οπότε με το καλό και με το κλειδί στο χέρι τα Eurofighter (μεταχειρισμένα ή/και καινούργια, αλλά οποσδήποτε υπερβολικά κοστοβόρα) στους εξ΄ ανατολών γείτονες, που τόσο τα χρειάζονται για να συνδράμουν την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης και να θωρακίζουν τη Συμμαχία. Έχουμε κάνει έξυπνες ενέργειες και αποδυναμώσαμε δικές μεγαλεπήβολες προθέσεις. Μπορούμε να το ξανακάνουμε και με τα Eurofighter και γενικώς σε όλα όσα κάνει η Τουρκία. Οι Έλληνες πιλότοι, αν όχι οι καλύτεροι στον κόσμο αλλά σίγουρα από τους top-3 παγκοσμίως, θα είναι εκεί που πρέπει και θα αποδείξουν στην πράξη πόσο τεράστιο όπλο είναι αυτά τα eurofighter….