Η Ινδία προχωρά σε ένα ακόμη βήμα προς την πλήρη αμυντική της αυτονομία, καθώς η κρατική Bharat Electronics Limited (BEL) και η γαλλική Safran Electronics & Defence (SED) υπέγραψαν συμφωνία σύστασης κοινοπραξίας για την παραγωγή του προηγμένου όπλου αέρος-εδάφους HAMMER (Highly Agile Modular Munition Extended Range) επί ινδικού εδάφους.

Η συμφωνία έρχεται να υλοποιήσει το μνημόνιο συνεργασίας που υπεγράφη στις 11 Φεβρουαρίου 2025, κατά τη διάρκεια της έκθεσης Aero India, και επιβεβαιώνει την πρόθεση των δύο πλευρών να δημιουργήσουν κοινή εταιρεία στην Ινδία. Όπως ανακοίνωσε το ινδικό υπουργείο Άμυνας, η κοινοπραξία θα λειτουργεί ως ιδιωτική εταιρεία με ισομερή συμμετοχή 50-50.

Τι θα παράγει η κοινοπραξία

Η νέα εταιρεία θα αναλάβει:

• την εγχώρια παραγωγή,

• την υποστήριξη,

• τη συντήρηση
  του όπλου HAMMER, το οποίο θα ενσωματωθεί στα Rafale της Ινδικής Αεροπορίας (IAF) και του Ναυτικού (Rafale Marine). Στόχος είναι η κάλυψη επιχειρησιακών αναγκών χωρίς εξάρτηση από τρίτες χώρες.

Το επίπεδο εγχώριας παραγωγής θα αυξηθεί σταδιακά έως και 60%, με κρίσιμα ηλεκτρονικά και μηχανικά υποσυστήματα να κατασκευάζονται στην Ινδία.

Η μεταφορά τεχνογνωσίας θα γίνει σε φάσεις, με την BEL να αναλαμβάνει την τελική συναρμολόγηση, τον έλεγχο και τη διασφάλιση ποιότητας.

Πώς φτάσαμε στο HAMMER – Το ιστορικό της απόφασης

Το 2021, εν μέσω αυξημένης έντασης με την Κίνα, η Ινδική Αεροπορία αποφάσισε να προμηθευτεί το HAMMER προκειμένου να καταστήσει άμεσα επιχειρησιακά τα νεοαποκτηθέντα Rafale. Πρόκειται για όπλο που είχε απορριφθεί οκτώ χρόνια νωρίτερα υπέρ των ισραηλινών Spice 2000, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν αργότερα στα πλήγματα του Μπαλακότ.

Το HAMMER αποτελείται από κιτ καθοδήγησης και κιτ επέκτασης βεληνεκούς, τα οποία προσαρμόζονται σε βόμβες διαφόρων τύπων. Είχε αποκλειστεί από τη σύμβαση των 36 Rafale το 2016, λόγω κόστους, το οποίο θα ανέβαζε τον συνολικό προϋπολογισμό.

Τελικά αγοράστηκε με διαδικασίες ταχείας προμήθειας, λόγω επιχειρησιακής ανάγκης. Ο λόγος ήταν ότι το Rafale δεν διέθετε τότε βλήμα ακριβείας μικρής-μεσαίας εμβέλειας (~70 χλμ.) ικανό να καταστρέφει οχυρωμένες θέσεις και υπόγεια καταφύγια.

Γιατί δεν επιλέχθηκαν τελικά τα ισραηλινά Spice 2000

Παρά το ότι υπήρχε αρχικό σχέδιο ενσωμάτωσής τους,

• το κόστος,

• ο χρόνος ενσωμάτωσης,

• και η ανάγκη για άμεση επιχειρησιακή ικανότητα
  οδήγησαν στην επιλογή του HAMMER.

Το όπλο θεωρείται πιο ευέλικτο και ιδανικό για ορεινό έδαφος όπως αυτό του Λαντάκ, όπου εντοπίζεται η μεγαλύτερη απειλή από την Κίνα.

Οπτικό σύστημα στο Rafale – Litening αντί Talios

Το HAMMER συνοδεύεται τυπικά από το γαλλικό pod Talios, όμως η Ινδία επέλεξε τελικά το ισραηλινό Litening, προκειμένου να υπάρχει ομοιοτυπία αισθητήρων στον υπόλοιπο στόλο και για να μειωθεί το κόστος — το Talios είχε περίπου διπλάσια τιμή.

Μια παλιά “σκιά” συνεργασίας της Safran

Αναφέρεται επίσης ότι το 2016 η Sagem, εταιρεία της Safran που παράγει το HAMMER, είχε συνάψει συνεργασία με την OIS-AT, η οποία αργότερα εμπλέκεται σε σκάνδαλο, γεγονός που ενδεχομένως καθυστέρησε παλαιότερες προσπάθειες παραγωγής του όπλου στην Ινδία.

Το συμπέρασμα

Η Ινδία κάνει ακόμη ένα αποφασιστικό βήμα στην οικοδόμηση ενός πλήρως εγχώριου συστήματος παραγωγής προηγμένων όπλων, ενώ:

• μειώνει την εξάρτηση από ξένες αγορές,

• αποκτά επιχειρησιακό πλεονέκτημα στα σύνορα με την Κίνα,

• και ενισχύει τη στρατηγική σχέση με τη Γαλλία.

Το HAMMER, που κάποτε θεωρήθηκε «πολυτελής επιλογή», μετατρέπεται πλέον σε κομβικό στοιχείο της ινδικής αεροπορικής ισχύος.

Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, επανέλαβε την προσέγγιση της Τουρκίας για τη Γαλάζια και Ουράνια Πατρίδα ως βασικό κανονιστικό πυλώνα, τονίζοντας ότι καμία πρωτοβουλία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή της Άγκυρας.

Κατά την ομιλία του στην επιτροπή προϋπολογισμού, ο Γκιουλέρ ανέφερε: «Καταβάλλουμε κάθε είδους προσπάθεια για την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας στη Γαλάζια και Ουράνια Πατρίδα μας και εκτελούμε αποτελεσματικά τις δραστηριότητές μας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με τα εθνικά μας συμφέροντα».

Ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας προσπάθησε να συνδυάσει διάλογο και στρατηγική πίεση, υπογραμμίζοντας ότι η ειρήνη στο Αιγαίο είναι αδύνατη χωρίς την αναγνώριση των τουρκικών συμφερόντων. Πρόσθεσε: «Επιθυμούμε επίσης την επίλυση των προβλημάτων που υπάρχουν με τη γείτονά μας Ελλάδα, την ανάπτυξη, ώστε και η θάλασσα και σταθερότητας».

Η Άγκυρα, μέσω του Γκιουλέρ, εξέφρασε την αποφασιστικότητά της να αντιδράσει σε μονομερείς ελληνικές ενέργειες. «Παράλληλα, προβαίνουμε και σε διπλωματικές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο αποφασιστικότητα κάθε αναγκαίο μέτρο στο πλαίσιο και πρωτοβουλίας που επιχειρεί να υλοποιήσει μονομερώς η Ελλάδα στην περιοχή. Ενώ τονίζουμε σε κάθε ευκαιρία ότι δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί κανένα έργο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο που αγνοεί τη χώρα μας ή έχει την πρόθεση να σφετεριστεί τα δικαιώματά μας, συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε και τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των αδελφών μας στην Κύπρο».

Αναφορικά με την αμυντική θωράκιση, ο Γκιουλέρ επεσήμανε τη σημασία μιας βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό, υπογραμμίζοντας ότι η κυριαρχική ισότητα είναι κεντρικό στοιχείο. «Η μοναδική διέξοδος για μια δίκαιη και μόνιμη λύση στο νησί είναι η αποδοχή διεθνούς καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων. Αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα».

Επιπλέον, ο Γκιουλέρ εξέφρασε την ανησυχία της Τουρκίας για τη στρατιωτική και πολιτική δράση της Κύπρου σε συνεργασία με το Ισραήλ, δηλώνοντας την ετοιμότητα της Άγκυρας να λάβει μέτρα και να προσφέρει πλήρη στήριξη στους Τουρκοκύπριους. «Πέρα από αυτά, η διάθεση να αναπτύσσει στρατιωτικές και πολιτικές σχέσεις με χώρες εντός και εκτός, προχωρά με τρόπο που θα αυξήσει την ένταση και θα βλάψει τη σταθερότητα. Ως εκ τούτου, ενώ λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα στο πλαίσιο μας έναντι αυτών των προσπαθειών, θα ήθελα να υπενθυμίσω για άλλη μια φορά ότι είμαστε δίπλα στους Κύπριους αδελφούς μας υπό οποιεσδήποτε συνθήκες».

Σχετικά με τη Λιβύη, ο Γκιουλέρ την παρουσίασε ως παράδειγμα «ευεργετικής σταθεροποίησης», αναδεικνύοντας τις τουρκικές παρεμβάσεις για την ειρηνευτική συνεισφορά. «Χάρη στην πρωτοβουλία που αναλάβαμε τα τελευταία χρόνια και στη συνεργασία που δημιουργήσαμε, προκειμένου να συμβάλουμε στην ενότητα, την ειρήνη και τη σταθερότητα, η οποία είναι γείτονάς μας στη Μεσόγειο και με την οποία έχουμε ισχυρούς δεσμούς, έχει εξασφαλιστεί σε μεγάλο βαθμό η γαλήνη στην περιοχή. Επίσης, ενώ παρέχουμε υποστήριξη στο λιβυκό στρατό στο πλαίσιο εκπαιδευτικών και συμβουλευτικών δραστηριοτήτων, αναπτύσσουμε επίσης τις διμερείς σχέσεις μας στον στρατιωτικό τομέα. Θα ήθελα επίσης να εκφράσω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι έχει σημειωθεί πρόοδος προς την επίτευξη Λιβύη, δηλαδή την εξασφάλιση ενότητας, στο πλαίσιο με όλα τα μέρη στη Λιβύη, βάσει μιας πολιτικής αρχών», ανέφερε.

Ο Γκιουλέρ αναφέρθηκε επίσης στη στρατηγική συνεργασία της Τουρκίας με το Κατάρ, παρουσιάζοντας την τουρκική εξωτερική πολιτική ως ένα δίκτυο συνεργασιών. «Η κοινή διοίκηση των ενωμένων δυνάμεων Τουρκίας-Κατάρ ασκεί τις δραστηριότητές ανάπτυξης των αμυντικών ικανοτήτων, τη διεξαγωγή εκπαίδευσης και ασκήσεων, καθώς και τη συμβολή σε επιχειρήσεις καταπολέμησης ειρήνης. Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι ενισχύουμε συνεχώς τη στρατιωτική μας συνεργασία με το Κατάρ σε ένα ευρύ φάσμα τομέων, όπως οι αποστολές στην περιοχή και στην αμυντική βιομηχανία».

Τέλος, ο Γκιουλέρ αναφέρθηκε στην πρόοδο της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, αναδεικνύοντας την ως καταλύτη τεχνολογικής ανάπτυξης. «Ο τομέας βρίσκεται σε άνοδο και, χάρη στο οικοσύστημα που διαθέτει, ασκεί μεγάλη επιρροή σε παγκόσμιο επίπεδο. Σήμερα, είμαστε μία από τις λίγες χώρες που μπορούν να αναπτύξουν τα δικά τους UAV και UCAV, συστήματα αεροπορικής άμυνας, πολεμικά πλοία και υποβρύχια. Τον περασμένο μήνα ξεκίνησε η μαζική παραγωγή μάχης νέας γενιάς ALTAY και πραγματοποιήθηκε η πρώτη παράδοση. Η επίτευξη αυτού με τη σωστή χρήση των πόρων και αυτό, συνεχίζουμε τις εργασίες μας σε πλήρη αρμονία με όλους τους εταίρους μας και με έντονες προσπάθειες. Σε αυτό το πλαίσιο, συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε συνεχώς τις δυνατότητες και τις ικανότητες των στρατιωτικών εργοστασίων και ναυπηγείων, τα οποία αποτελούν σημαντικό στοιχείο, η κατασκευή την άμεση ευθύνη».

Ένας νεκρός κι ένας σοβαρά τραυματίας και οι δυο ΕΠ.ΟΠ, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης εκπαιδευτικής δραστηριότητας βολής χειροβομβίδας σε πεδίο βολής στη Ρόδο.

Γράφει ο Λάμπρος Τζούμης

Διάφορες ιστοσελίδες έχουν καταλήξει ήδη και σε πόρισμα για το πώς έγινε το θανατηφόρο ατύχημα.

Συγκεκριμένα αναγράφεται : «Το συμβάν σημειώθηκε την ώρα που οι δύο άνδρες, μέλη τάγματος εθνοφυλακής, εκτελούσαν μεταφορά οπλισμού και χειροβομβίδων. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η έκρηξη συνέβη όταν ένας από τους δύο πυροτεχνουργούς έκανε κατά λάθος απασφάλιση αμυντικής χειροβομβίδας, προκαλώντας την άμεση ενεργοποίησή της»

Στο πλαίσιο της στρατιωτικής μου υπηρεσίας, έχω γίνει μάρτυρας ανάλογων περιστατικών, χωρίς η εμπλοκή μου να είναι άμεση. Θα ήθελα να επισημάνω ότι ατυχήματα με χειροβομβίδες έχουν σχέση κυρίως με ανθρώπινο λάθος και όχι με τεχνική αστοχία ή φθορά υλικού, χωρίς αυτό να σημαίνει και απόλυτο κανόνα, καθώς οι τεχνικές αστοχίες, αν και σπάνιες, δεν μπορούν να αποκλειστούν τελείως.

Το ανθρώπινο λάθος μπορεί να οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων. Αν και η ανεπαρκής εκπαίδευση αποτελεί συχνή αιτία, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν φαίνεται να ισχύει, δεδομένου ότι πρόκειται για επαγγελματίες οπλίτες με επαρκές επίπεδο κατάρτισης. Ωστόσο, η λανθασμένη εκτέλεση των διαδικασιών ασφαλείας παραμένει πιθανή, είτε λόγω στιγμιαίας απροσεξίας είτε επειδή οι διαδικασίες αυτές έχουν μετατραπεί σε καθημερινή ρουτίνα, γεγονός που συχνά οδηγεί σε μειωμένη προσοχή και χαλάρωση της απαιτούμενης εγρήγορσης (π.χ. απελευθέρωση της περόνης ασφαλείας πριν από τη ρίψη με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί ο πυροκροτητής και να γίνει η έκρηξη. Υπόψη ο χρόνος καθυστέρησης του πυροκροτητή στις αμυντικές χειροβομβίδες κυμαίνεται περίπου στα πέντε δευτερόλεπτα, διάστημα το οποίο μεσολαβεί από τη στιγμή ενεργοποίησης του μηχανισμού μέχρι την έκρηξη.)

Επιπλέον, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι ψυχολογικοί παράγοντες, όπως το άγχος, η πίεση της στιγμής ή η ξαφνική νευρικότητα, που μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά την ορθή κρίση και αντίδραση του χειριστή.