Άμυνα

Πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές και πίεση σε Μίρνοχραντ και Χουλιάπολε

Ενημέρωση για την κατάσταση στο μέτωπο της Ουκρανίας με πληροφόρηση από SouthFront και Institute for the Study of War

Δημοσιεύτηκε στις

19 Δεκεμβρίου 2025 στις 10:30

από τον

ΧΑΚ

Με διπλό μοτίβο –συστηματικά πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές στα μετόπισθεν και σταθερή πίεση σε πολλαπλούς τομείς του μετώπου– περιγράφει το SouthFront την εικόνα της 18ης Δεκεμβρίου 2025 στην Ουκρανία. Η ρωσική πλευρά εμφανίζεται να επενδύει ξανά στην αποδυνάμωση της ενεργειακής και βιομηχανικής «ραχοκοκαλιάς» της χώρας, ενώ στο έδαφος καταγράφονται κινήσεις προώθησης σε Σίβερσκ, Βόβτσανσκ, Μίρνοχραντ και Χουλιάπολε. Στο ίδιο 24ωρο, συνεχίστηκε η ανταλλαγή πληγμάτων με drones, με σοβαρό επεισόδιο στη νότια Ρωσία.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλείται το SouthFront, ρωσικά πλήγματα έπληξαν στόχους στις περιοχές Τσερκάσι, Χάρκοβο, Σούμι, Ζαπορίζια, Οδησσό, Μικολάιβ και Ντνιπροπετρόφσκ, με ειδικές αναφορές σε χτυπήματα στο Κρίβι Ριχ και σε ενεργειακές εγκαταστάσεις στην Τσερκάσι, καθώς και στο Βοζνεσένσκ (περιοχή Μικολάιβ). Στο Χάρκοβο καταγράφεται πλήγμα στις εγκαταστάσεις του Lozovsky Mechanical Plant, που –κατά την ίδια πηγή– χρησιμοποιούνταν και για εργασίες επισκευής/υποστήριξης τεθωρακισμένων. Παράλληλα αναφέρονται επιπλέον εκρήξεις και δραστηριότητα drones σε διάφορα σημεία (μεταξύ άλλων κοντά στο Κίεβο και στο Κραματόρσκ), ενώ στην Οδησσό γίνεται λόγος για παρατεταμένες διακοπές ρεύματος και κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε τμήματα της περιοχής, με χτύπημα σε υποσταθμό στο Μπιλχορόντ-Ντνίστροφσκι και συνέχιση των προβλημάτων ηλεκτροδότησης.

Το σκέλος των επιχειρήσεων στο έδαφος, όπως καταγράφεται από το SouthFront, δείχνει συνέχιση της ρωσικής επίθεσης σε κατευθύνσεις Σίβερσκ, Ποκρόβσκ, Κουπιάνσκ, προς Ντνιπροπετρόφσκ και Ζαπορίζια, με αναφερόμενες προωθήσεις σε τομείς Σίβερσκ, Χουλιάπολε (Γκουλιάιπολε), Μίρνοχραντ και Στεπνογκόρσκ. Στις πιο συγκεκριμένες εξελίξεις, γίνεται αναφορά ότι ρωσικές δυνάμεις εισήλθαν στο Λουκιάνοβσκοε, ότι «ασφάλισαν» περιοχές βόρεια του Στεπόβοε, καθώς και ότι εξασφάλισαν τη νότια και κεντρική ζώνη της πόλης Μίρνοχραντ. Επιπλέον, καταγράφεται επέκταση του ελέγχου δυτικά του οικισμού Ντομπρόπολε/Ντομπρόπιλια (όπως αποδίδεται στην ίδια ροή πληροφοριών), κινήσεις νότια του Γκουλιάιπολε, καθώς και προωθήσεις κοντά στους οικισμούς Παζένο και Κουζμίνοβκα. Για τις απώλειες, η ίδια πηγή αποδίδει στις ουκρανικές δυνάμεις περίπου 1.405 άνδρες στο τελευταίο 24ωρο (εκτίμηση που δεν μπορεί να επαληθευτεί ανεξάρτητα και καταγράφεται ως ισχυρισμός).

Στον τομέα του Βόβτσανσκ (Χάρκοβο), το SouthFront αναφέρει ότι η ρωσική ομάδα δυνάμεων «Sever» επεκτείνει αργά αλλά σταθερά τον έλεγχό της γύρω από την πόλη. Περιγράφει εκκαθάριση περίπου έξι τετραγωνικών χιλιομέτρων νότια και νοτιοανατολικά, ενώ για τον οικισμό Βίλτσα αναφέρει ότι έχει καταληφθεί σε ποσοστό περίπου 70% (ολόκληρο το βόρειο τμήμα και μεγάλο μέρος του κέντρου). Γίνεται επίσης λόγος για κέρδη δυτικά του Λίμαν και στην Πριλίπκα, κοντά στον ποταμό Σιβέρσκι Ντονέτς, με την επισήμανση ότι τα έντονα πλήγματα αεροπορίας/πυροβολικού –και ιδιαίτερα η χρήση θερμοβαρικών εκτοξευτών τύπου TOS– υπήρξαν καθοριστικά για τις τελευταίες επιτυχίες.

Στον τομέα του Σίβερσκ (Ντονέτσκ), το SouthFront «χτίζει» πάνω στην υπόθεση ότι προηγήθηκε ρωσική επιτυχία στην ίδια την πόλη και σημειώνει ότι η ομάδα «Yug» επεκτείνει επιχειρήσεις προς νοτιοδυτικά και βορειοδυτικά. Στη διεύθυνση Σολεντάρ αναφέρει κατάληψη χαρακωμάτων ανάμεσα σε Παζένο και Βασιούκιβκα, καθώς και κατάληψη υψώματος βόρεια της Φεντορίβκα και δυτικά του Περεϊζνε, με την εκτίμηση ότι οι ουκρανικές άμυνες εξασθενούν. Προς τα βορειοδυτικά, καταγράφει κινήσεις σε ζώνες που συνδέονται με βασικούς άξονες προς Κράσνι Λίμαν, αναφέροντας είσοδο/έλεγχο σε τμήματα της περιοχής Οζέρνε και έντονη πίεση από μονάδες drones.

Στο Μίρνοχραντ, το SouthFront περιγράφει μια εικόνα «πόλης υπό στενό κλοιό», όπου η ουκρανική παρουσία έχει περιοριστεί σε «θύλακες». Αναφέρει πλήρη κατάληψη του προαστίου Σβίτλε και της συνοικίας Βοενβέντ από βορειοδυτικά, ενώ από νότια σημειώνει ότι ρωσικές δυνάμεις πήραν θέσεις νότια της οδού Λικαρνιάνι και ξεκίνησαν μάχες για το Κεντρικό Νοσοκομείο. Σημειώνει ακόμη ότι η ζώνη ανάμεσα σε Ποκρόβσκ και Ροντίνσκε παραμένει υπό ισχυρό ρωσικό έλεγχο, με αποτέλεσμα ο ανεφοδιασμός των ουκρανικών θυλάκων να γίνεται –όπως ισχυρίζεται– κυρίως με μεγάλα quadcopters και επίγεια drones, με περιορισμένη μεταφορική ικανότητα. Στο ίδιο πλαίσιο, υποστηρίζει ότι οι προσπάθειες σπασίματος της πολιορκίας μειώνονται και ότι, χωρίς εντολές αποχώρησης, αυξάνονται οι παραδόσεις Ουκρανών στρατιωτών.

Στο Χουλιάπολε (Ζαπορίζια), το SouthFront αναφέρει επιτάχυνση της προέλασης από την ομάδα «Vostok», με κίνηση υπερκέρασης στο βόρειο τμήμα της πόλης και διείσδυση προς το δυτικό της κομμάτι, καθώς και επέκταση ελέγχου στα νότια προάστια, πλησιάζοντας την οδό T-0401. Εκτιμά ότι περίπου το μισό Χουλιάπολε βρίσκεται ήδη υπό ρωσικό έλεγχο, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων ανατολικών και νότιων τμημάτων και ορισμένων σημείων στο κέντρο. Βόρεια της πόλης, αναφέρει διάβαση του ποταμού Χαϊτσούρ σε νέο σημείο, δυτικά του Ντομπρόπιλια, κατάληψη περίπου 11 τετραγωνικών χιλιομέτρων στην αριστερή όχθη και προσέγγιση προς το Κοσόβτσεβο, με κομβικό ρόλο των ρωσικών μονάδων drones στην «παράλυση» των ουκρανικών μετακινήσεων και την εκτίμηση ότι το Κίεβο δεν διαθέτει επαρκές ανθρώπινο δυναμικό για να κρατήσει τη γραμμή σε αυτόν τον τομέα.

Στο φόντο των χερσαίων εξελίξεων, το SouthFront καταγράφει συνέχιση των αεροπορικών/μη επανδρωμένων πληγμάτων και από τις δύο πλευρές. Για το διάστημα 17–18 Δεκεμβρίου (η ίδια ροή κειμένου περιέχει και αναφορά σε «2024», που δεν συμβαδίζει με το πλαίσιο της 18ης Δεκεμβρίου 2025 και αντιμετωπίζεται ως ασυνέπεια/τυπογραφικό της πηγής), σημειώνει ότι η ουκρανική αεράμυνα κατέρριψε 63 από 82 ρωσικά drones, ενώ η ρωσική αεράμυνα κατέρριψε 47 ουκρανικά, κυρίως πάνω από την περιοχή Μπριάνσκ. Περιγράφει επίσης ουκρανικό χτύπημα με drones στη νότια Ρωσία (Ροστόφ-να-Ντον, Ταγκανρόγκ, Μπατάισκ) με σοβαρό περιστατικό στο λιμάνι του Ροστόφ-να-Ντον: δεξαμενόπλοιο με την ονομασία «Valeriy Gorchakov» φέρεται να χτυπήθηκε άμεσα, με πυρκαγιά περίπου 20 τ.μ., δύο νεκρούς και τρεις τραυματίες, ενώ αναφέρεται και ζημιά σε πολυώροφο κτίριο κατοικιών. Στο Κρασνοντάρ Κράι καταγράφονται πτώσεις συντριμμιών drones και ζημιές σε στέγες/παράθυρα και δίκτυα, με αναφορές ότι πιθανός στόχος ήταν διυλιστήριο.

Ιδιαίτερη θέση στην ίδια αφήγηση έχει και το κομμάτι που αφορά την ουκρανική αμυντική βιομηχανία. Με αναφορά σε Ουκρανό στρατιωτικό αναλυτή (Αλεξάντερ Κοβαλένκο), το SouthFront μεταφέρει ισχυρισμό ότι τουλάχιστον το ένα τρίτο των αμυντικών επιχειρήσεων αντιμετωπίζει διαταραχές σε κρατικά συμβόλαια λόγω καταστροφών από πλήγματα, ενώ περιγράφεται μια «παράδοξη» κατάσταση: επιχειρήσεις που έχουν χτυπηθεί να μην λαμβάνουν διευκολύνσεις ή παρατάσεις αλλά να τιμωρούνται με ρήτρες και δικαστικές εμπλοκές για καθυστερήσεις παραδόσεων, άρα να απορροφούν πόρους σε δικαστικές μάχες αντί στην παραγωγή.

Στο πολιτικό σκέλος, η ίδια πηγή συνδέει τις εξελίξεις στο μέτωπο με την επιμονή του Κιέβου στον στόχο ένταξης στο ΝΑΤΟ. Με αφετηρία δηλώσεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις Βρυξέλλες στις 18 Δεκεμβρίου, αναφέρεται ότι ο Ουκρανός πρόεδρος παραδέχθηκε πως ο Τζο Μπάιντεν είχε υποδείξει ότι το ΝΑΤΟ δεν θα εντάξει την Ουκρανία ακόμη και πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, ενώ σημείωσε ότι η αμερικανική θέση δεν έχει αλλάξει. Παρ’ όλα αυτά, ο Ζελένσκι –κατά την ίδια μεταφορά– δήλωσε ότι η στάση μπορεί να αλλάξει στο μέλλον και επανέλαβε τη συνταγματική δέσμευση για ένταξη. Το SouthFront εκτιμά ότι τέτοιες τοποθετήσεις μπορεί να πλήξουν τις σε εξέλιξη ειρηνευτικές συνομιλίες, ειδικά ως προς την αξιοπιστία τυχόν δεσμεύσεων των ΗΠΑ προς τη Ρωσία για τη θέση της Ουκρανίας εκτός ΝΑΤΟ.

Τέλος, καταγράφονται και δηλώσεις της ρωσικής ηγεσίας για την αποτελεσματικότητα των πληγμάτων και το ενεργειακό αποτύπωμα στην Ουκρανία. Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ, όπως μεταφέρεται, ισχυρίστηκε ότι ρωσικά πλήγματα έχουν «απενεργοποιήσει» πάνω από το 70% των θερμικών σταθμών παραγωγής και το 37% των υδροηλεκτρικών που τροφοδοτούσαν τη στρατιωτική βιομηχανία και τον στρατό της Ουκρανίας, εκτιμώντας ότι η ενεργειακή ικανότητα έχει μειωθεί πάνω από το μισό. Στο ίδιο πλαίσιο, φέρεται να αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα των ρωσικών πληγμάτων ακριβείας στο 60% και την αποτελεσματικότητα της ρωσικής αεράμυνας στην απόκρουση επιθέσεων στο 97%, ενώ έκανε αναφορά και σε προετοιμασίες του ΝΑΤΟ για πιθανή αντιπαράθεση προς τη δεκαετία του 2030.

Αν η εικόνα της 18ης Δεκεμβρίου συνοψίζεται σε μια γραμμή, αυτή είναι η εξής: η Ρωσία προσπαθεί να «κουμπώσει» την πίεση στο μέτωπο με χτυπήματα που ροκανίζουν παραγωγή, ρεύμα και μεταφορές, ενώ σε συγκεκριμένους αστικούς κόμβους –με πρώτο το Μίρνοχραντ και το Χουλιάπολε– επιχειρεί να μετατρέψει το τακτικό κέρδος σε επιχειρησιακό τετελεσμένο, πριν το Κίεβο βρει τρόπο να αναπληρώσει απώλειες και να ξαναδέσει τις γραμμές του.

Το ISW «δείχνει» υπερβολές Κρεμλίνου, σκληρή γραμμή στις διαπραγματεύσεις και περιορισμένες αλλά μετρήσιμες κινήσεις στο πεδίο

Η εικόνα που επιχειρούν να περάσουν δημόσια ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο αρχηγός του ρωσικού Γενικού Επιτελείου Βαλέρι Γκερασίμοφ —ότι η Ρωσία «κερδίζει αποφασιστικά» και ανοίγει δρόμο για νέες μεγάλες επιθετικές επιχειρήσεις— δεν «δένει» με τα δεδομένα που καταγράφει το Institute for the Study of War (ISW). Στην αξιολόγηση της 18ης Δεκεμβρίου, το ISW περιγράφει μια γραμμή Κρεμλίνου που παραμένει πιστή στους αρχικούς μαξιμαλιστικούς στόχους του 2022, ενώ παράλληλα διογκώνει κέρδη στο μέτωπο, με τρόπο που —όπως σημειώνει— τελικά αποκαλύπτει και τον αργό ρυθμό των ρωσικών προελάσεων.

Σύμφωνα με το ISW, ο Πούτιν, σε τελετή απονομής μεταλλίων στις 17 Δεκεμβρίου, δήλωσε ότι η Ρωσία θα πετύχει «όλους τους στόχους της» και υποστήριξε ότι οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν «στρατηγικά σημαντικούς οικισμούς» που ανοίγουν ευκαιρίες για περαιτέρω επιθετικές ενέργειες. Η ανάγνωση του Κρεμλίνου έδωσε έμφαση και σε τοποθέτηση παρασημοφορημένου στρατιωτικού, ο οποίος μίλησε για «εντολή» κατάληψης «προγονικών εδαφών» της Ρωσίας. Κατά το ISW, αυτή η ρητορική ταιριάζει με πρόσφατες τοποθετήσεις του Πούτιν και δείχνει ότι δεν θα ικανοποιηθεί εύκολα από ένα πλαίσιο ειρήνης τύπου αμερικανικού «28-σημείων».

Στην ίδια γραμμή, το ISW καταγράφει ότι ο Πούτιν συνέχισε να υπερβάλλει για τα τετελεσμένα στο πεδίο, υποστηρίζοντας ότι οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν το Σίβερσκ. Η εκτίμηση του ISW, ωστόσο, είναι ότι η Ρωσία έχει υπό έλεγχο περίπου το 77% της πόλης, όχι το σύνολό της. Ακόμη πιο αιχμηρή είναι η αποτίμηση για όσα είπε ο Γκερασίμοφ σε ενημέρωση ξένων στρατιωτικών ακολούθων στις 18 Δεκεμβρίου: ισχυρίστηκε ότι οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει το Κουπιάνσκ —την ώρα που, όπως σημειώνει το ISW, πληθαίνουν τα στοιχεία ότι ουκρανικές δυνάμεις ανακαταλαμβάνουν σημαντικό τμήμα της πόλης— και προχώρησε σε έναν ακόμη πιο «βαρύ» ισχυρισμό ότι η Ρωσία ελέγχει το 50% της Κονσταντινίβκα. Το ISW αναφέρει ότι δεν έχει δει στοιχεία (ούτε καν ισχυρισμούς) που να πλησιάζουν αυτό το ποσοστό: αξιολογεί ότι οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει περίπου το 1,6% της Κονσταντινίβκα και διατηρούν παρουσία σε περίπου 5% (μέσω διεισδύσεων ή επιθέσεων), ενώ ακόμη και οι πιο «αισιόδοξοι» Ρώσοι στρατιωτικοί μπλόγκερ μιλούν για περίπου 11%.

Το ίδιο μοτίβο φαίνεται και στους αριθμούς για τα εδαφικά κέρδη του 2025. Ο Γκερασίμοφ υποστήριξε ότι η Ρωσία κατέλαβε πάνω από 6.300 τετρ. χλμ. μέσα στο 2025, λίγο πάνω από τον ισχυρισμό του υπουργού Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ (6.000 τετρ. χλμ.). Το ISW εκτιμά ότι ο πραγματικός αριθμός είναι περίπου 4.700 τετρ. χλμ. και τονίζει ότι ακόμη και ο υπερβολικός ρωσικός ισχυρισμός αντιστοιχεί σε έκταση λίγο μεγαλύτερη από την πολιτεία Ντέλαγουερ και μόλις περίπου στο 1,04% της συνολικής έκτασης της Ουκρανίας. Κατά το ISW, αυτές οι υπερβολές δεν «αποδεικνύουν» ρωσική νίκη· αντίθετα, φανερώνουν αργή πρόοδο και υπονομεύουν την προσπάθεια γνωστικού/ψυχολογικού πολέμου του Κρεμλίνου να παρουσιάσει την κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας ως αναπόφευκτη.

Στο διπλωματικό πεδίο, το ISW επισημαίνει μια αντίθεση: ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι συνεχίζει να εκπέμπει διάθεση διαπραγμάτευσης και συμβιβασμών, ενώ υψηλόβαθμοι Ρώσοι αξιωματούχοι απορρίπτουν κεντρικά σημεία του υπό συζήτηση πλαισίου. Ο Ζελένσκι επανέλαβε στις 18 Δεκεμβρίου ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει σε προεδρικές εκλογές ως βήμα προς μια συμφωνία τερματισμού του πολέμου, κάτι που —κατά το ISW— ευθυγραμμίζεται με το αρχικό πλαίσιο των «28 σημείων» που προέβλεπε εκλογές εντός 100 ημερών από την επικύρωση της συμφωνίας. Από την άλλη, η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε ότι η ανάπτυξη οποιωνδήποτε δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία ως μέρος εγγυήσεων ασφαλείας είναι «απαράδεκτη» για τη Μόσχα και ότι η Ρωσία θα τα θεωρούσε «νόμιμο στόχο». Το ISW σημειώνει ότι το Κρεμλίνο έχει επανειλημμένα δείξει απροθυμία να δεχθεί ουσιαστικές εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία — κάτι που, στην ανάλυσή του, θα επέτρεπε στη Ρωσία να ανανεώσει την επιθετικότητά της μετά από μια εκεχειρία/ειρήνη, επιδιώκοντας τον μαξιμαλιστικό στόχο «αποτελεσματικού ελέγχου» επί της Ουκρανίας. Στο ίδιο πνεύμα, το ISW θεωρεί ότι οι συνεχείς ρωσικές απορρίψεις θέτουν εν αμφιβόλω ακόμη και το κατά πόσο ο Πούτιν θα αποδεχόταν ένα τέτοιο «περίγραμμα συμφωνίας» και αναδεικνύουν πόσο κρίσιμες είναι οι αξιόπιστες εγγυήσεις για να σταθεί οποιαδήποτε ειρήνη.

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται και σε ένα επεισόδιο που το ISW εντάσσει στο πλαίσιο της κλιμάκωσης «κρυφών και φανερών» πιέσεων της Ρωσίας προς την Ευρώπη: τρεις Ρώσοι συνοριοφύλακες πέρασαν για λίγο σε εσθονικό έδαφος στις 17 Δεκεμβρίου, χρησιμοποιώντας αερόστρωμνο για να προσεγγίσουν κυματοθραύστη στον ποταμό Νάρβα (σημείο που βρίσκεται σε ρωσο-εσθονική ζώνη). Οι εσθονικές αρχές ανέφεραν ότι αποβιβάστηκαν, περπάτησαν μικρή απόσταση εντός Εσθονίας και επέστρεψαν. Ο Εσθονός υπουργός Εσωτερικών Ίγκορ Τάρο δήλωσε ότι πρόκειται για περιοχή όπου ρωσικά σκάφη συνήθως ζητούν άδεια διέλευσης — πρακτική που, όπως είπε, η Ρωσία ακολουθούσε επί μακρόν. Το ISW εκτιμά ότι η Ρωσία έχει εισέλθει σε «Phase Zero», δηλαδή στη φάση προετοιμασίας πληροφοριακών και ψυχολογικών συνθηκών για πιθανή μελλοντική σύγκρουση ΝΑΤΟ–Ρωσίας, και υπογραμμίζει ότι αυτό είναι το πρώτο περιστατικό που παρατηρεί με στολή ρωσικού προσωπικού να περνά σε έδαφος ΝΑΤΟ από τότε που —κατά το ISW— ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια τον Σεπτέμβριο 2025.

Στο καθαρά επιχειρησιακό κομμάτι, το ISW καταγράφει ανταλλαγή πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς το βράδυ 17 προς 18 Δεκεμβρίου. Η ουκρανική πλευρά ανέφερε ότι έπληξε δύο συστήματα αεράμυνας S-400 κοντά στη Ράγιεβκα (βορειοανατολικά του Μπέλγκοροντ) και, κατά το ISW, γεωεντοπισμένο υλικό επιβεβαίωσε την προσβολή. Επιπλέον, γεωεντοπισμένα πλάνα δείχνουν πιθανό χτύπημα ουκρανικών δυνάμεων σε ηλεκτρικό υποσταθμό στο Μπατάισκ (περιοχή Ροστόφ), κάτι που επιβεβαίωσαν σε επίπεδο συμβάντος και οι τοπικές ρωσικές αρχές. Ρωσική αντιπολιτευτική πηγή (Astra), όπως μεταφέρει το ISW, ανέφερε και πιθανό χτύπημα σε δεξαμενόπλοιο «σκιώδους στόλου» κοντά σε τερματικό μεταφόρτωσης πετρελαίου στην ίδια περιοχή.

Στο βόρειο τόξο (Σούμι), το ISW αναφέρει ότι οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν επιθετικές ενέργειες χωρίς επιβεβαιωμένη προώθηση. Στο βόρειο Χάρκοβο (άξονας Βόβτσανσκ), επίσης δεν καταγράφει επιβεβαιωμένα κέρδη, παρά μόνο μη επιβεβαιωμένους ισχυρισμούς ρωσικών πηγών για προώθηση νότια του Βόβτσανσκ. Στο Κουπιάνσκ, το ISW σημειώνει ότι οι ρωσικές επιθέσεις συνεχίστηκαν χωρίς επιβεβαιωμένη προώθηση, ενώ παραθέτει και ουκρανική εκτίμηση ότι οι ρωσικές δυνάμεις εντείνουν πυραυλικά και αεροπορικά πλήγματα μετά από πρόσφατες ουκρανικές προωθήσεις εντός της πόλης. Ενδιαφέρον έχει ότι, όπως μεταφέρει το ISW, ακόμη και φιλο-κρεμλινικός στρατιωτικός μπλόγκερ επέκρινε το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας για βίντεο που παρουσιάστηκε ως «εντός Κουπιάνσκ» για να στηρίξει ισχυρισμούς ελέγχου, αλλά τελικά γεωεντοπίστηκε στην Ταβόλζανκα, περίπου 20 χλμ. βορειοανατολικά.

Στο Ντονμπάς, το ISW καταγράφει πρόσφατη ουκρανική προώθηση κοντά στο Σίβερσκ (με γεωεντοπισμένο υλικό που δείχνει ρωσικά drones να πλήττουν ουκρανικές δυνάμεις στη δυτική Φεντορίβκα, στοιχείο που —κατά ISW— υποδηλώνει ουκρανική κίνηση στην περιοχή). Αντίστοιχα, στην τακτική περιοχή Κονσταντινίβκα–Ντρουζκίβκα, το ISW αξιολογεί ως «επιβεβαιωμένη» μια πρόσφατη ρωσική προώθηση στα βόρεια προάστια της Ιβανοπίλια. Στην κατεύθυνση Ποκρόβσκ, το ISW αναφέρει ουκρανική προώθηση στο κεντρικό Ζατίσοκ (βορειοανατολικά του Ποκρόβσκ) βάσει γεωεντοπισμένων πλάνων, ενώ σημειώνει ότι οι ρωσικές δυνάμεις αυξάνουν την ένταση επιθέσεων εκμεταλλευόμενες τον καιρό και ότι ρίχνουν εφεδρείες της 76ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας σε αστικές συγκρούσεις μέσα στο ίδιο το Ποκρόβσκ, σύμφωνα με ουκρανική ενημέρωση.

Στο νότιο τόξο (Ζαπορίζια), το ISW καταγράφει ως επιβεβαιωμένες πρόσφατες ρωσικές προωθήσεις στην ανατολική Χουλιάιπολε και στο κέντρο της Βαρβαρίβκα (βορειοδυτικά της Χουλιάιπολε) βάσει γεωεντοπισμένων πλάνων. Για τη δυτική Ζαπορίζια (Ορίχιβ/Στεπνοχίρσκ) αναφέρει συνεχιζόμενες επιθέσεις χωρίς επιβεβαιωμένη προώθηση, με τους ισχυρισμούς Ρώσων μπλόγκερ για κινήσεις να παραμένουν, κατά ISW, μη επιβεβαιωμένοι. Παράλληλα, καταγράφει ουκρανικά πλήγματα σε ρωσικές υποδομές καυσίμων/πυρομαχικών (αποθήκη της 76ης Αερομεταφερόμενης) κοντά στο Πριμόρσκε, αλλά και χτυπήματα στην κατεχόμενη Κριμαία (σε ραντάρ και εγκαταστάσεις αεράμυνας/αεροπορίας), πάντα με βάση τις ουκρανικές ανακοινώσεις που παραθέτει.

Στο σκέλος της ρωσικής εκστρατείας drones, το ISW αναφέρει ότι τη νύχτα 17 προς 18 Δεκεμβρίου η Ρωσία εκτόξευσε 82 drones (Shahed και άλλους τύπους), με την ουκρανική αεράμυνα να καταρρίπτει 63. Δεκαεννέα drones έπληξαν 12 τοποθεσίες και συντρίμμια έπεσαν σε οκτώ, ενώ ουκρανικές αρχές ανέφεραν πλήγματα σε πολιτικές, μεταφορικές και ενεργειακές υποδομές σε Τσερκάσι, Ντνιπροπετρόφσκ, Χάρκοβο, Ζαπορίζια και Οδησσό. Το ISW παραθέτει και ισχυρισμό ρωσικής πηγής ότι ίσως χρησιμοποιήθηκε νέος τύπος Iskander (Iskander-1000), χωρίς να το παρουσιάζει ως επιβεβαιωμένο γεγονός.

Τέλος, το ISW καταγράφει ως «σημαντική δραστηριότητα» στη Λευκορωσία την ανάπτυξη του ρωσικού πυραυλικού συστήματος Oreshnik. Ο Αλεξάντρ Λουκασένκο δήλωσε στις 18 Δεκεμβρίου ότι η ανάπτυξη έγινε στις 17 Δεκεμβρίου και ότι το σύστημα εισέρχεται σε «μάχιμη υπηρεσία», στο πλαίσιο παλαιότερης ανακοίνωσης (Δεκέμβριος 2024) για ανάπτυξη εντός του 2025.

Με μια φράση, το ISW περιγράφει μια Ρωσία που επιμένει δημόσια στους αρχικούς στόχους του πολέμου και ταυτόχρονα «φουσκώνει» τα κέρδη της για διεθνές ακροατήριο, ενώ στο πεδίο οι κινήσεις παραμένουν κατά κανόνα περιορισμένες και μετρήσιμες, την ώρα που οι διαπραγματεύσεις σκοντάφτουν κυρίως στο κρίσιμο ζήτημα των εγγυήσεων ασφαλείας και στη ρωσική απόρριψη δυτικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ουκρανία.

Σχετικά θέματαInstitute for the Study of War SouthFront Ουκρανία Ρωσία

ΧΑΚ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

4 ώρες πριν

στις

8 Οκτωβρίου 2026

από τον

Ιωάννης Μπαλτζώης

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
υποστήριξη ελληνικών F-16,
υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

22 ώρες πριν

στις

7 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο	Βόρειο πλάτος	Ανατολικό μήκος
1	36°05,00΄	28°44,00΄
2	36°02,40΄	29°20,58΄
3	36°09,28΄	29°29,82΄
4	36°08,50΄	29°34,58΄
5	36°06,48΄	29°37,77΄
6	35°03,00΄	29°38,00΄
7	35°30,00΄	28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή

Ο Οδικός Χάρτης Άγκυρας–Παρισιού ανοίγει δρόμο για στενότερη στρατιωτική συνεργασία – SAMP/T και Meteor αλλάζουν τα δεδομένα και δημιουργούν ερωτήματα για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Γαλλίας

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

5 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

Η υπογραφή Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία και τη Γαλλία δεν είναι μία τυπική διπλωματική κίνηση και ασφαλώς δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από την Αθήνα.

Άγκυρα και Παρίσι συμφώνησαν να εμβαθύνουν τον στρατηγικό τους διάλογο, να αυξήσουν τις στρατιωτικές επαφές και να εξετάσουν νέα πεδία συνεργασίας. Η τουρκική πλευρά μιλά ήδη για μετάβαση από τα «θετικά μηνύματα» σε συγκεκριμένη αμυντική συνεργασία.

Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η Γαλλία συνομιλεί με την Τουρκία. Το κρίσιμο είναι τι ακριβώς είναι διατεθειμένη να δώσει στο τουρκικό οπλοστάσιο και κατά πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τον στρατηγικό εταίρο της Ελλάδας στον εξοπλιστικό διάλογο με την Άγκυρα

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η Γαλλία δεν είναι για την Ελλάδα ένας απλός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ.

Αθήνα και Παρίσι έχουν υπογράψει από το 2021 Στρατηγική Εταιρική Σχέση για την Άμυνα και την Ασφάλεια, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας της μίας πλευράς. Η συμφωνία ανανεώθηκε τον Απρίλιο του 2026 για ακόμη πέντε χρόνια.

Πάνω σε αυτή τη σχέση οικοδομήθηκε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αμυντικής στρατηγικής των τελευταίων ετών: Rafale, φρεγάτες FDI, κοινές ασκήσεις και στενός στρατηγικός διάλογος.

Τώρα, όμως, το Παρίσι ανοίγει ταυτόχρονα έναν θεσμοθετημένο δρόμο αμυντικής συνεργασίας και με την Άγκυρα.

Αυτό δεν ακυρώνει την ελληνογαλλική συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, μια προφανή αντίφαση συμφερόντων, ιδίως εάν η νέα συνεργασία οδηγήσει στην ενίσχυση κρίσιμων τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.

Το πρώτο καμπανάκι: SAMP/T

Το πιο σοβαρό ζήτημα αφορά το SAMP/T.

Η Τουρκία επιδιώκει εδώ και χρόνια την απόκτηση του γαλλοϊταλικού συστήματος αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς και, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η γαλλική αντίσταση σε μία τέτοια συμφωνία έχει υποχωρήσει σημαντικά. Οι συζητήσεις συνδέονται και με τον σχεδιαζόμενο τουρκικό ολοκληρωμένο θόλο αεράμυνας «Steel Dome».

Για την Ελλάδα, μία πιθανή τουρκική απόκτηση SAMP/T δεν είναι αδιάφορη.

Θα ενίσχυε σημαντικά την τουρκική αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα και θα δυσκόλευε τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε περίπτωση κρίσης.

Ακόμη σημαντικότερο θα ήταν ένα ενδεχόμενο πλαίσιο συμπαραγωγής ή μεταφοράς τεχνολογίας, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει σταθερά όχι μόνο την αγορά συστημάτων αλλά και την ενσωμάτωση ξένης τεχνογνωσίας στη δική της αμυντική βιομηχανία.

Σε αυτή την περίπτωση, το Παρίσι δεν θα πουλούσε απλώς ένα όπλο στην Τουρκία. Θα βοηθούσε στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης τουρκικής αμυντικής αυτονομίας.

Το δεύτερο καμπανάκι: Meteor

Ακόμη πιο άμεσα αφορά την Ελλάδα η πιθανότητα πρόσβασης της Τουρκίας στον πύραυλο Meteor.

Ο Meteor αποτελεί βασικό όπλο των ελληνικών Rafale και ένα από τα σημαντικότερα ποιοτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στον αέρα.

Εάν η Τουρκία αποκτήσει το ίδιο βλήμα και καταφέρει να το ενσωματώσει σε νέα μαχητικά αεροσκάφη, ένα μέρος αυτού του ελληνικού πλεονεκτήματος περιορίζεται.

Δεν σημαίνει ότι εξισώνονται αυτομάτως οι δυνατότητες των δύο αεροποριών. Σημαίνει όμως ότι η Άγκυρα αποκτά πρόσβαση σε όπλο της ίδιας τεχνολογικής κατηγορίας, με μεγάλη ακτίνα εμπλοκής και ισχυρή δυνατότητα μάχης πέραν οπτικής επαφής.

Αυτό είναι στοιχείο που η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει ως μια ακόμη εμπορική απόφαση της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η Γαλλία παίζει σε δύο ταμπλό

Η εικόνα είναι πλέον σαφής.

Η Γαλλία διατηρεί στρατηγική αμυντική σχέση με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει να αποκαταστήσει και να διευρύνει τη σχέση της με την Τουρκία.

Από τη γαλλική σκοπιά αυτό μπορεί να είναι απολύτως συμβατό: το Παρίσι επιδιώκει γεωπολιτική επιρροή, αμυντικές εξαγωγές και ισχυρή παρουσία στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Για την Αθήνα όμως υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα:

Μπορεί μία χώρα να αποτελεί στρατηγικό αμυντικό εταίρο της Ελλάδας και ταυτόχρονα να εξοπλίζει την Τουρκία με συστήματα που μεταβάλλουν την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο;

Η απάντηση δεν είναι νομική. Είναι στρατηγική.

Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής παραμένει – αλλά δεν αρκεί από μόνη της

Η ελληνογαλλική συμφωνία είναι σαφής: σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας μίας από τις δύο χώρες προβλέπεται αμοιβαία βοήθεια και συνδρομή, ακόμη και με χρήση ένοπλης ισχύος.

Αυτό αποτελεί σημαντική στρατηγική δέσμευση.

Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζει ολόκληρη την αποτρεπτική της στρατηγική στην υπόθεση ότι ένας σύμμαχος θα παρέμβει σε μία μελλοντική κρίση.

Το ουσιαστικότερο είναι να μην επιτρέπεται στο μεταξύ η σταδιακή συρρίκνωση του ελληνικού ποιοτικού πλεονεκτήματος.

Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να εξεταστεί η γαλλοτουρκική συνεργασία.

Η Άγκυρα προσπαθεί να σπάσει την απομόνωση από τη Δύση

Η συμφωνία με το Παρίσι εντάσσεται και σε μια ευρύτερη τουρκική στρατηγική.

Η Τουρκία επιδιώκει να επανενταχθεί βαθύτερα στα δυτικά αμυντικά δίκτυα, χωρίς να εγκαταλείψει την αυτόνομη στρατηγική της.

Συνομιλεί με τις ΗΠΑ για F-35 και κυρώσεις CAATSA, με την Ευρώπη για Eurofighter, SAMP/T και Meteor και ταυτόχρονα αναπτύσσει τα δικά της drones, πυραύλους και συστήματα αεράμυνας.

Ο στόχος είναι προφανής: να αποκτήσει πρόσβαση στη δυτική τεχνολογία χωρίς να χάσει τη δυνατότητα να ασκεί ανεξάρτητη περιφερειακή πολιτική.

Η προσέγγιση με τη Γαλλία εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική.

Τι πρέπει να κρατήσει η Αθήνα

Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να δραματοποιήσει μία συμφωνία της οποίας το ακριβές εξοπλιστικό περιεχόμενο δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.

Έχει όμως κάθε λόγο να ζητήσει καθαρές απαντήσεις.

Άλλο πράγμα ο στρατηγικός διάλογος Γαλλίας–Τουρκίας και άλλο η μεταφορά στην Άγκυρα συστημάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν απέναντι στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το όριο βρίσκεται εκεί.

Για την Αθήνα το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η Γαλλία θέλει καλές σχέσεις με την Τουρκία.

Είναι εάν αυτές οι σχέσεις θα χρηματοδοτηθούν και θα οικοδομηθούν πάνω στην ενίσχυση του τουρκικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος απέναντι στην Ελλάδα.

Και ειδικά σε SAMP/T, Meteor και μεταφορά τεχνολογίας, η ελληνική κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να ζητήσει σαφείς εξηγήσεις από έναν εταίρο με τον οποίο έχει υπογράψει όχι μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά μια στρατηγική αμυντική εταιρική σχέση.

Γιατί οι στρατηγικές συμμαχίες δεν κρίνονται μόνο από τις υπογραφές.

Κρίνονται και από το ποιον εξοπλίζεις όταν τα συμφέροντα των συμμάχων σου συγκρούονται.

Καμπουρίδης: “Συμφωνία ενίσχυσης διαλόγου και προπαγάνδα”

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στις 03 Οκτωβρίου υπεγράφη ο “Οδικός Χάρτης Αμυντικής Συνεργασίας” μεταξύ της Τουρκίας και της Γαλλίας….

Πρόκειται για μια Συμφωνία “ενίσχυσης του στρατιωτικού διαλόγου με απώτερο σκοπό το αμοιβαίο όφελος”…

Πρόκειται για μια Συμφωνία η οποία προήλθε μετά από την επίσκεψη μελών του Γαλλικού Κοινοβουλίου στην Τουρκία το 2025 για αναζήτηση κοινών τόπων συνεργασίας.

Τουρκικά ΜΜΕ σχολίασαν το θέμα με συγκρατημένη αισιοδοξία τονίζοντας ότι η Συμφωνία αυτή δεν αναφέρει πουθενά θέματα προμήθειας των πυραύλων meteor για τα τουρκικά Eurofighter, του Γαλλοιταλικου Αντιαεροπορικου – Αντιβαλλιστικου Συστήματος SAMP/T κλπ.

Αντιθέτως ελληνικοί κύκλοι υπερθεματισαν, υπερτονίζοντας τη σημασία αυτής της Συμφωνίας αναφέροντας ότι αυτή διεμβολιζει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας και επιπλέον εμφανίζοντας τη γαλλική πλευρά να δίνει το πράσινο φως για τους πυραύλους meteor!!!!

Το αβάσιμο αυτού του ισχυρισμού φαίνεται και από το γεγονός ότι στις επιτροπές Τουρκίας και Γαλλίας οι οποίες υπέγραψαν τη Συμφωνία αυτή, δεν υπήρχαν αξιωματούχοι του τομέα Αμυντικής Βιομηχανίας των δύο χωρών!!!

Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα και επιπλέον δεν υφίσταται και καμία πρόοδος στο θέμα της προμήθειας του Αντιβαλλιστικου – Αντιαεροπορικου Συστήματος SAMP-T στην Τουρκία αφού η Άγκυρα επιδιώκει απόκτηση τεχνολογίας και συμπαραγωγή, κάτι το οποίο δεν το συζητά η Γαλλοιταλικη πλευρά!!!

Σίγουρα μια τέτοια Συμφωνία Τουρκίας – Γαλλίας δεν είναι καλή εξέλιξη για τον Ελληνισμό όμως πρόκειται για ένα πλαίσιο έναρξης διαλόγου και τίποτα περισσότερο…

Η Τουρκία έχει πολλά ανοιχτά θέματα με τη Γαλλία και σύγκρουση συμφερόντων στο γεωπολιτικό πεδίο και ο διάλογος αυτός είναι καταδικασμένος να αποτύχει.!!!

Καλό είναι εμείς οι ίδιοι να μην “ρίχνουμε νερό στον μύλο” της τουρκικής προπαγάνδας!!!