Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

«Η Ουκρανία ως γεωπολιτική διελκυστίνδα»! Ομιλία του πρέσβη ε.τ. Γεωργίου Πουκαμισά στο ΕΛΙΣΜΕ

Στην Ουκρανία, «το βάρος της ιστορίας είναι μεγάλο», ακόμη και στο θρησκευτικό και εκκλησιαστικό επίπεδο.

Δημοσιεύτηκε στις

Με κεντρικό άξονα ότι η Ουκρανία λειτουργεί ιστορικά ως «σφήνα» και σήμερα ως πεδίο σύγκρουσης μεγάλων στρατηγικών σχεδιασμών, ο πρέσβης ε.τ. Γεώργιος Πουκαμισάς ανέπτυξε στο ΕΛΙΣΜΕ μια γραμμή ανάλυσης που αποφεύγει τον μανιχαϊσμό, αλλά δεν κρύβει τις ευθύνες και τα λάθη όλων των πλευρών.

Η εκδήλωση άνοιξε τυπικά με ιστορική αναφορά στην άφιξη του Όθωνα στο Ναύπλιο (25 Ιανουαρίου 1833) και στο πώς τα «εξαρτημένα κόμματα» και οι Μεγάλες Δυνάμεις διαμόρφωναν τότε το εσωτερικό πεδίο. Το πέρασμα δεν ήταν άσχετο: λειτούργησε ως εισαγωγή στο διαχρονικό μοτίβο «εξωτερικής επιρροής» που –κατά τον ομιλητή– επανεμφανίζεται σήμερα στην ουκρανική υπόθεση.

Το «αξίωμα» του ΝΑΤΟ και η Ουκρανία ως στρατηγικός κόμβος

Ο πρέσβης στάθηκε στη γνωστή ρήση του πρώτου Γ.Γ. του ΝΑΤΟ (Lord Ismay) ως «γεωπολιτικό αξίωμα»: να κρατά «τη Γερμανία κάτω, τη Ρωσία έξω και την Αμερική μέσα». Πάνω σε αυτό το πλαίσιο έδεσε την ουκρανική διάσταση: «δεν μιλάς για Ουκρανία χωρίς να μιλάς πρωτίστως για τη Ρωσία».

Παράλληλα, θύμισε πως η σημασία της Ουκρανίας είχε αποτυπωθεί κλασικά στη «Μεγάλη Σκακιέρα» του Μπρεζίνσκι: χωρίς την Ουκρανία, η Ρωσία δεν είναι αυτοκρατορία. Σε αυτό το σημείο, υπογράμμισε ότι συχνά αγνοείται πως ο Μπρεζίνσκι αργότερα μίλησε και για ανάγκη «ένταξης» της Ρωσίας σε μια ευρύτερη Δύση—δηλαδή όχι μόνιμης αποξένωσης.

Ιστορικό βάθος: από τον Α’ ΠΠ έως τον Β’ ΠΠ και το «βαρύ φορτίο» της Δυτικής Ουκρανίας

Ο Πουκαμισάς πέρασε σε ιστορικές «αφετηρίες» που, όπως είπε, εξηγούν γιατί η Ουκρανία γίνεται διαρκώς πεδίο ανταγωνισμού:

  • Στον Α’ Παγκόσμιο, η ουκρανική διάσταση αξιοποιήθηκε από τις Κεντρικές Δυνάμεις ως προσπάθεια ανατροπής της ισορροπίας.

  • Στον Β’ Παγκόσμιο, αναφέρθηκε στη συνεργασία τμημάτων των δυτικο-ουκρανικών εθνικιστικών δομών με τα γερμανικά συμφέροντα και στη βαριά σκιά εγκλημάτων, κατονομάζοντας τον Στέπαν Μπαντέρα ως ιστορική αναφορά του φαινομένου.

  • Μετά τον πόλεμο, μίλησε για «περίθαλψη» τέτοιων στοιχείων στη Δύση και για αντάρτικη δράση στα Καρπάθια που κράτησε ως τις αρχές της δεκαετίας του ’50, με την ιστορία να «ακουμπά» μέχρι και επιχειρήσεις μυστικών υπηρεσιών.

Το συμπέρασμα του ήταν καθαρό: χωρίς ιστορία δεν υπάρχει σοβαρή ανάλυση. Και στην Ουκρανία, «το βάρος της ιστορίας είναι μεγάλο», ακόμη και στο θρησκευτικό και εκκλησιαστικό επίπεδο.

Τα «λάθη υπολογισμού» που διόγκωσαν τον πόλεμο

Ο πρέσβης μίλησε ανοιχτά για τρεις διαδοχικές λανθασμένες εκτιμήσεις:

  1. Πριν την εισβολή: παραδέχθηκε ότι και στο ελληνικό περιβάλλον εκτίμησης «δεν περίμεναν» πως η Ρωσία θα εισβάλει, ενώ οι αμερικανικές υπηρεσίες το προέβλεπαν.

  2. Στις πρώτες εβδομάδες: δυτικές εκτιμήσεις για γρήγορη πτώση του Κιέβου—ο ίδιος ανέφερε ως παράγοντα που «δεν είχε υπολογιστεί» την πολιτική παρέμβαση του Μπόρις Τζόνσον.

  3. Στην οικονομία: η προσδοκία ότι η Ρωσία θα καταρρεύσει οικονομικά «σε λίγους μήνες», την οποία χαρακτήρισε σχεδόν «χιλιαστική» πρόβλεψη.

Πρόσθεσε και ένα τέταρτο σημείο: ότι η κρίση επιτάχυνε τη σύσφιγξη Κίνα–Ρωσίας, ενώ πολλοί θεωρούσαν πως αυτή η μετατόπιση θα αργούσε πολύ.

Νέες συνέπειες: Φινλανδία και Σουηδία στο ΝΑΤΟ, BRICS, Ινδία και «αντιφάσεις» Δύσης

Στη συνέχεια, ανέδειξε τα στρατηγικά παράγωγα του πολέμου:

  • Η είσοδος Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ως εξέλιξη που οι Ρώσοι δεν υπολόγισαν.

  • Η στάση της Ινδία: προσπάθεια ισορροπιών, με τον ομιλητή να αποδίδει μέρος της μετατόπισης σε πιέσεις της πολιτικής Ντόναλντ Τραμπ (ιδίως στο ενεργειακό/δασμολογικό πεδίο), και άρα σε περαιτέρω «συσπείρωση» ενός ευρασιατικού μπλοκ.

  • Για την Ευρώπη, τόνισε την αντιφατική ταυτόχρονη στάση: πολιτική συμπόρευσης με ΗΠΑ, αλλά και ρητορική «αυτονομίας», ενώ στο ενεργειακό σχεδιάζεται μηδενισμός εισαγωγών από Ρωσία σε ορίζοντα 2027 μέσω αποφάσεων ευρωπαϊκών θεσμών.

Η Ελλάδα: «Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς – αλλά το παρακάναμε»

Στο πιο «δικό μας» σκέλος, ο Πουκαμισάς είπε ότι το 2022 η Ελλάδα συντάχθηκε με τους συμμάχους—«δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά». Όμως έβαλε διαχωριστική γραμμή στη ρητορική: κατά την εκτίμησή του, η Αθήνα “το παρακάναμε” σε διατυπώσεις τύπου «η Ρωσία είναι εχθρός» ή «είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία», χωρίς να είναι σαφές τι ακριβώς κερδήθηκε από τέτοια υπερβολή.

Επανέφερε ως κανόνα την ανάγκη μη απόλυτων στρατοπέδων («ούτε κόντρα στη Ρωσία, ούτε μόνο με τη Ρωσία»), θυμίζοντας και ιστορικά παραδείγματα όπου η χώρα πλήρωσε επιλογές που ευνόησαν μονομερείς εξαρτήσεις.

Ενεργειακοί και μεταφορικοί διάδρομοι: η Αλεξανδρούπολη στο επίκεντρο

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη γεωοικονομία: ο πρέσβης υπογράμμισε ότι η Ελλάδα πρέπει να έχει δική της αντίληψη ενεργειακού εφοδιασμού και να επιμείνει στη σημασία ενός «κάθετου διαδρόμου» (ενεργειακού και μεταφορικού) προς Βορρά, ώστε να διατηρηθεί η αξία της Αλεξανδρούπολη ως παράκαμψης των Στενών προς ΒουλγαρίαΡουμανία και έως Μολδαβία. Συνέδεσε αυτό και με την ανάγκη να προστατευτεί η τριμερής συνεργασία Ελλάδας–Βουλγαρίας–Ρουμανίας «και μετά το τέλος» της ουκρανικής κρίσης.

Η «σιωπηλή πληγή»: ο Ελληνισμός της Αζοφικής και η Μαριούπολη

Το πιο αιχμηρό σημείο της παρέμβασής του αφορούσε τον Ελληνισμό της Αζοφικής: μίλησε για περίπου 100.000 ελληνογενείς, για την ύπαρξη (προπολεμικά) γενικού προξενείου στη Μαριούπολη, και για το γεγονός ότι σήμερα οι πληθυσμοί αυτοί βρίσκονται «υπό ρωσικό έλεγχο», χωρίς δημόσια εικόνα για το τι πραγματικά συμβαίνει.

Η διατύπωση ήταν σκληρή: «Έχω την αίσθηση ότι το ελληνικό κράτος τους έχει λησμονήσει», με την επισήμανση ότι—αν δεν μπορεί να υπάρξει επίσημη διπλωματική παρουσία—τουλάχιστον πρέπει να υπάρχει «ιεροκρυφίως» καταγραφή/παρακολούθηση της κατάστασης.

Στο ίδιο πλαίσιο, επέκρινε και μια λογική «εθιμοτυπικών επισκέψεων» στο μέλλον, λέγοντας πως προέχει να στηριχθεί η δική τους γλωσσική ιδιαιτερότητα (η ρωμαίικη/τοπική διάλεκτος), αντί μιας επιφανειακής επίδειξης.

Εκκλησιαστικό ρήγμα: παράγοντας που «τον υποτιμούμε»

Σε ερώτηση για την αποκοπή/αυτονόμηση της Εκκλησίας στην Ουκρανία από το Πατριαρχείο Μόσχας, ο Πουκαμισάς απάντησε ότι έπαιξε «πολύ ισχυρό ρόλο» και πως αντί να ενώσει «διαίρεσε» τόσο τους Ουκρανούς όσο και την Ορθοδοξία συνολικά. Το έθεσε και ως ζήτημα που αφορά ευρύτερα τον ελληνισμό λόγω του ρόλου του Οικουμενικό Πατριαρχείο.

«Δίκαιο της ισχύος» και ο φόβος της «Πανδώρας»

Στην ενότητα ερωτήσεων τέθηκε ευθέως ο φόβος ότι η ρωσική ενέργεια ανοίγει «κουτί της Πανδώρας» για αναθεωρητισμούς τύπου Κύπρος, Ταϊβάν κ.ά. Η απάντηση κινήθηκε σε δύο γραμμές:

  • Το διεθνές δίκαιο δεν αλλάζει στη θεωρία (η κυριαρχία δεν μεταφέρεται διά της βίας), αλλά στην πράξη έχει υποχωρήσει η «ισχύς του δικαίου» μπροστά στο «δίκαιο της ισχύος».

  • Άρα, χώρες που απειλούνται οφείλουν να χτίζουν ισχύ, χωρίς να εγκαταλείπουν τη νομική γραμμή.

Παράλληλα, εκτίμησε ότι οι περιοχές του Ντονμπάς δύσκολα θα επιστρέψουν, καθώς προϋπήρξε στάδιο «λαϊκών δημοκρατιών» και στη συνέχεια «προσχώρησης» στη ρωσική ομοσπονδία, αλλά τόνισε ότι ακόμη και σήμερα χρησιμοποιείται «ασαφής γλώσσα» (de facto έλεγχος αντί ρητής μεταφοράς κυριαρχίας).

Το τελικό συμπέρασμα: η Ουκρανία τραυμάτισε την Ευρώπη—και η Ευρώπη το χειρίστηκε λάθος

Κλείνοντας, ο πρέσβης διατύπωσε μια βαριά εκτίμηση: η ουκρανική υπόθεση υπήρξε «βασική αιτία παρακμής» και βαθύς τραυματισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως λόγω της ενεργειακής αποκοπής από τη Ρωσία και των οικονομικών συνεπειών στην ευρωπαϊκή (και γερμανική) οικονομία, ενώ άφησε αιχμές για την ευρωπαϊκή «εμμονή» και τις αντιφάσεις πολιτικής που παράγει.

Έβαλε επίσης ως «χαμένη ευκαιρία» την περίοδο πριν από την εισβολή, λέγοντας ότι αν οι Ευρωπαίοι είχαν στηρίξει ουσιαστικότερα την εφαρμογή του δεύτερου πρωτοκόλλου του Μινσκ ΙΙ, ενδεχομένως θα είχαν αποφευχθεί πολλά από τα σημερινά αδιέξοδα.

Δείτε την εκδήλωση:

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Βαληνάκης: “Βράζουμε” με όσα συμβαίνουν!

Παρέμβαση του Ιωάννη Βαληνάκη στη Ναυτεμπορική.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Παρέμβαση του Ιωάννη Βαληνάκη στη Ναυτεμπορική.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Έρχιουρμαν στον Γκουτέρες με τις σημειώσεις του Ερντογάν: Η συνάντηση της «αδιαλλαξίας» και η τουρκική σκιά πάνω από το Κυπριακό

Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει  εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει  εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.

Σε αυτή, λοιπόν, τη φάση, η κατοχική πλευρά, χωρίς να αλλάζει ποσώς τις επιδιώξεις της, θέλει να συντηρήσει- ενίοτε με αλλαγές/ διαφοροποιήσεις- τα «ήπια νερά» με την Ελλάδα. Συντηρώντας αυτή την εικόνα, επιχειρεί να υποδείξει πως με την Αθήνα υπάρχουν μεν δυσκολίες αλλά κουβεντιάζουν ενώ στην Κύπρο, οι Ελληνοκύπριοι δεν συνεργάζονται. Πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο αφήγημα, που βρίσκει έδαφος τόσο σε τρίτους όσο και σε κάποιους στο εσωτερικό. Είναι, πάντως, σαφές πως στο Κυπριακό η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω εκτός κι εάν γίνουν αποδεκτοί οι όροι της για λύση συνομοσπονδίας, που θα της επιτρέπει τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού.

Σε σχέση με το Κυπριακό, η Τουρκία μετά από μια μικρή περίοδο που άφησε τον νέο κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν,  να προβεί σε κινήσεις, επανέρχεται με πιεστικό τρόπο να θέτει το πλαίσιο των κινήσεων του. Τούτο επιβεβαιώνεται και από την τακτική που ακολουθεί ο κ. Έρχιουρμαν. Μια τακτική, που φάνηκε και στην τελευταία συνάντηση που είχε με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, αλλά και σ’ αυτή που έγινε με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, προ ημερών στη Νέα Υόρκη.

Οι τέσσερις άξονες

Η κατοχική πλευρά υπενθυμίζει πως το 2004 η ίδια αποδέχθηκε το σχέδιο Ανάν, πλην όμως η ελληνοκυπριακή πλευρά, που το απέρριψε, εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Τουρκοκύπριοι παρέμειναν στην «απομόνωση».

Δεύτερο, αποφεύγει επιμελώς να αναφερθεί στη μορφή της λύσης. Ακόμη και ενώπιον του Γενικού Γραμματέα αυτό έπραξε. Το μόνο που δηλώνει είναι πως «θέλει λύση», χωρίς να διευκρινίζει τι ακριβώς εννοεί. Στα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν πως αυτή η στάση του εγείρει ζητήματα, αλλά το προσπερνούν σημειώνοντας ότι δηλώνει πως «θέλει λύση»!

Τρίτο, επιμένει να θέτει προϋπόθεση πώς  για να συγκαλέσει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, θα πρέπει να σημειωθεί πρόοδος στα ΜΟΕ και να συμφωνηθεί η μεθοδολογία ( που ο ίδιος προτείνει). Το θέμα, όπως αναφέρεται, είναι πως επιμένει στους δικούς όρους και δεν αφήνει περιθώρια συζητήσεων.

Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, την προηγούμενη της συνάντησης της συνάντησης στη Νέα Υόρκη, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού, η οποία και ανακοινώθηκε. Οι Γκουτέρες και Φιντάν συζήτησαν και το Κυπριακό. Και προφανώς ο Φιντάν έσπευσε να προλάβει κάθε ενδεχόμενο και να ξαναφρεσκάρει την μνήμη του Γενικού Γραμματέα για τη θέση της Άγκυρας στο Κυπριακό. Κοντολογίς είπε τη θέση της τουρκικής πλευράς. Δηλαδή, Άγκυρας και κατεχομένων, πριν τη διατυπώσει ο Τουφάν Έρχιουρμαν.

Και ο Μητσοτάκης

Σημειώνεται πως το Κυπριακό τέθηκε και από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά τη συνάντησή του, με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη, στην Άγκυρα. Ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε τη γνωστή θέση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, στη βάση των παραμέτρων των Ηνωμένων Εθνών, από το σημείο στο οποίο διακόπηκαν, το καλοκαίρι του 2017, στο Κραν Μοντανά. Ο Τούρκος Πρόεδρος σχολίασε τις αναφορές Μητσοτάκη επαναλαμβάνοντας, χωρίς περιστροφές τις γνωστές του θέσεις. Δεν υπήρξε, εξ όσων γίνεται αντιληπτό, συζήτηση στο Κυπριακό, αλλά παράλληλες τοποθετήσεις.

Στην Πάφο αντί στο Αμμάν η κ. Ολγκίν

Αντί στην ιορδανική πρωτεύουσα, πήγαν στην Πάφο, η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μαρία Άνχελ Ολγκίν Κουεγιάρ, με ομάδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Τούτο έγινε κατά την πρόσφατη επίσκεψη της στην Κύπρο. Η συνάντηση ήταν προγραμματισμένη να γίνει στο Αμμάν, ωστόσο, λόγω των εξελίξεων στην περιοχή και το ενδεχόμενο να κλείσει ο εναέριος χώρος, προτιμήθηκε να γίνει εντός. Ως εκ τούτου η ομάδα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, που κλήθηκαν να συζητήσουν διάφορα ζητήματα, που άπτονται του Κυπριακού, μετέβησαν στην Πάφο μαζί με την αξιωματούχο του ΟΗΕ.

Στο μεταξύ, στη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες με τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, συμμετείχε η πρώην επικεφαλής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ. Η συμμετοχή της προέκυψε καθώς οι αξιωματούχοι της Γραμματείας που ασχολούνται με το Κυπριακό ( Ντι Κάρλο και Λακρουά), απουσίαζαν από τη Νέα Υόρκη.

Ο Μητσοτάκης ενημέρωσε Ερντογάν για Ηλεκτρική Διασύνδεση

Το έργο για της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης Κρήτης- Κύπρου, με προοπτική να επεκταθεί και προς το Ισραήλ, τέθηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη στην Άγκυρα. Το θέμα τέθηκε καθώς ως γνωστό η κατοχική πλευρά εμποδίζει την διεξαγωγή ερευνών για πόντιση καλωδίου. Η Αθήνα εγείροντας το όλο ζήτημα, σύμφωνα με αρμόδιες ελλαδικές πηγές,  δεν εισήλθε σε συζήτηση με την τουρκική πλευρά για το κατά πόσο θα προχωρήσει το έργο ή όχι. Κι αυτό, σύμφωνα με ελλαδικές πηγές,  για να μην θεωρηθεί πως η Ελλάδα εξαρτά τους σχεδιασμούς της από την Τουρκία. Επέλεξε, ωστόσο, να ενημερώσει την Άγκυρα για το έργο. Πέραν του γεγονότος τούτου, της πρόθεσης δηλαδή, το ζητούμενο είναι κατά πόσο θα προχωρήσει το όλο έργο. Και στην προκειμένη περίπτωση η υλοποίηση του έργου, σε αυτή τη φάση, που είναι καθοριστικής σημασίας, εξαρτάται από την Αθήνα. Κι αυτό γιατί σε θαλάσσια περιοχή της Ελλάδος  θα πρέπει, αρχικά, να γίνει η έρευνα και η πόντιση του καλωδίου. Σημειώνεται  ότι οι σχεδιασμοί σταμάτησαν λόγω των τουρκικών απειλών. Υπενθυμίζεται, πάντως, ότι οι Κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου έχουν αποφασίσει να γίνει νέα μελέτη βιωσιμότητας του έργου.

Η συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν χαρακτηρίσθηκε ως θετική καθώς αμφότεροι επέλεξαν, για διαφορετικούς λόγους, να κρατηθούν ήπιοι τόνοι. Η Άγκυρα προφανώς και επιλέγει αυτή την οδό- σε αυτή τη φάση καθώς μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει- καθώς, μεταξύ άλλων, έχει άλλα ανοικτά μέτωπα, κυρίως στη Συρία. Παράλληλα, ο Ερντογάν παρά το γεγονός ότι φαίνεται να έχει την εύνοια του Τραμπ (παρακολουθήσαμε τι έγινε με τους Κούρδους), δεν θεωρεί δεδομένο ότι η στήριξη των ΗΠΑ θα είναι μέχρι τέλους. Γι αυτό, όπως σημειώνουν ενημερωμένες πηγές, αυτή η εύνοια μπορεί να σημαίνει πολλά αλλά και τίποτε.

Είναι, πάντως, προφανές ότι τόσο η Αθήνα όσο και η Άγκυρα δεν θέλουν «αμερικανική μεσολάβηση» στα ελληνοτουρκικά για προφανείς λόγους. Δεν θέλουν τη μεσολάβηση καθώς δεν ξέρουν τι θα προκύψει. Γι αυτό και  προτίμησαν να συζητήσουν από μόνοι τους, στέλνοντας το μήνυμα ότι συναντώνται σε «καλό κλίμα».

Την ίδια ώρα, είναι προφανές ότι ο Τούρκος Πρόεδρος χρειάζεται να αναδείξει μια εικόνα «ειρηνοποιού», η οποία εν πολλοίς εξυπηρετεί την κατοχική πλευρά τόσο στα ευρωτουρκικά αλλά και στο πεδίο των συνεργασιών στο ΝΑΤΟ .

Μητσοτάκης και Ερντογάν επέλεξαν να μην «αγγίξουν» τα ακανθώδη ζητήματα καθώς αυτό προφανώς θα προκαλούσε εντάσεις. Σε αυτή τη φάση, η Ελλάδα με τους «ήπιους τόνους» αγοράζει χρόνο και η Τουρκία, πιστώνεται με «καλή θέληση», την οποία οι διάφοροι τρίτοι καλοθελητές,  θα σπεύσουν να αναδείξουν για να εισπράξει η Άγκυρα δώρα.

Η ουσία είναι πως οι διαφορές παραμένουν, οι διαφορετικές προσεγγίσεις επίσης και ανά πάσα στιγμή, η Άγκυρα μπορεί να επανέλθει στο παλιό κακό της εαυτόν.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Politico: Η Ευρώπη κατασκευάζει όπλα – Αλλά δεν μπορεί να διεξάγει πόλεμο χωρίς τις ΗΠΑ

Σ’ αυτή τη γραμμή, διπλωμάτες και αναλυτές εξηγούν ότι η βιομηχανική βάση της Ευρώπης μπορεί να κατασκευάζει όπλα, αεροσκάφη, άρματα μάχης και πυραύλους, όμως εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Πεντάγωνο για πληροφορίες, υλικοτεχνική υποστήριξη, επικοινωνίες και τη ραχοκοκαλιά διοίκησης και ελέγχου που συνδέει τα πάντα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι ευρωπαϊκές χώρες κατασκευάζουν πολλά όπλα, όμως χρειάζονται τις ΗΠΑ για να συντονίσουν αυτή την ισχύ πυρός, δυσχεραίνοντας κατά συνέπεια τον σχεδιασμό μιας κοινής αμυντικής προσπάθειας χωρίς την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ, αναφέρει σε ανάλυσή του το POLITICO.

Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, είχε χλευάσει δημόσια την ιδέα μιας Ευρώπης να αμύνεται χωρίς τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι αβοήθητη χωρίς αμερικάνικη βοήθεια.

Χωρίς αυτές τις δυνατότητες, η Ευρώπη έχει ελάχιστες ελπίδες να αποτρέψει τις εξωτερικές απειλές.

«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντικαταστήσουμε τους αμερικανικούς στρατηγικούς παράγοντες με τους δικούς μας ευρωπαϊκούς. Αυτή θα πρέπει να είναι η στρατηγική μας προτεραιότητα», δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Επίτροπος Άμυνας Άντριους Κουμπίλιους, αποκαλώντας το «ένα πρώτο βήμα προς την ανεξαρτησία μας».

Όμως η αποχώρηση από τις ΗΠΑ θα είναι χρονοβόρα και δαπανηρή. «Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί, εξ ορισμού, να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Ολιβιέ Σμιτ, επικεφαλής έρευνας στο Ινστιτούτο Στρατιωτικών Επιχειρήσεων στο Βασιλικό Κολλέγιο Άμυνας της Δανίας.

Επίσης, αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτό που υπονομεύει σε σημαντικό βαθμό την προσπάθεια της Ευρώπης να βασίζεται λιγότερο στις ΗΠΑ είναι η περίπλοκη πολιτική της ίδιας της ηπείρου, η οποία συχνά παρεμποδίζεται από την ανάγκη για ομοφωνία.

Σε περίπτωση διαζυγίου με τις ΗΠΑ, το κόστος θα ήταν απίστευτα ακριβό. Ο Ρούτε εκτιμά ότι θα ανερχόταν στο 10% του ΑΕΠ, διπλάσιο από αυτό που έχουν δεσμευτεί σήμερα να δαπανήσουν οι χώρες του ΝΑΤΟ για την άμυνα.

Οι εναλλακτικές λύσεις

Ωστόσο, η Ευρώπη δεν ξεκινά από το μηδέν. Σε πολλούς τομείς, η ΕΕ έχει ήδη καλές εναλλακτικές λύσεις, δήλωσε η Καμίλ Γκραντ, γενική γραμματέας του αμυντικού λόμπι του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Βιομηχανιών Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Άμυνας. «Νομίζω ότι στο 98% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή λύση».

Όμως για να μπορέσουν οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν δράση, θα πρέπει να ενοποιήσουν τις αμυντικές τους αγορές, να μειώσουν την επικάλυψη οπλικών συστημάτων, να αγοράσουν από κοινού όπλα και να επενδύσουν πολύ περισσότερα στην άμυνα.

«Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι ότι της λείπουν χρήματα. Είναι ότι της λείπει η συνοχή», επισημαίνει ο Τομ Τούγκενχαντ, πρώην Βρετανός υπουργός Ασφαλείας.

POLITICO

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Άμυνα3 ώρες πριν

Ινδία–Ελλάδα: Στο τραπέζι συμπαραγωγή και συν-ανάπτυξη «περιφερόμενων πυρομαχικών»

Η Αθήνα φέρεται να εξετάζει όχι μόνο προμήθεια ινδικών συστημάτων, αλλά και συν-ανάπτυξη και μοντέλα τοπικής παραγωγής/συναρμολόγησης που θα «χτίζουν»...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ4 ώρες πριν

Φοιτητής σκοτώθηκε από μετά από επίθεση από όχλο των Αντίφα στη Γαλλία! Le Figaro: Ο Κεντάν είναι νεκρός γιατί αντιστέκονταν στην καταστροφή του πανεπιστημίου από την άκρα αριστερά

Ο θάνατος του καθολικού πατριώτη ακτιβιστή Quentin D., 23 ετών, στις 14 Φεβρουαρίου, μετά από άγριο ξυλοδαρμό στo περιθώριο μιας...

Πολιτική5 ώρες πριν

Δένδιας: Συνταγματική υποχρέωση η προστασία των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας

«Βεβαίως», εξήγησε, «η Αλβανία είναι μια χώρα που δεν αποτελεί με κανέναν τρόπο απειλή για την Ελλάδα. Αλλά η παρουσία...

Γενικά θέματα5 ώρες πριν

UNICEF: Η στρατολόγηση παιδιών στην Αϊτή τριπλασιάστηκε μέσα σε μόλις ένα χρόνο.

Ο αριθμός των παιδιών στην Αϊτή που στρατολογούνται και χρησιμοποιούνται από ένοπλες ομάδες έχει εκτοξευθεί κατά περίπου 200% το 2025,...

Διεθνή6 ώρες πριν

Νέος γύρος συνομιλιών Ιράν-ΗΠΑ: Στη Γενεύη ο Αμπάς Αραγτσί

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν αναχώρησε σήμερα για τη Γενεύη, όπου έχει προγραμματιστεί νέος γύρος συνομιλιών για τα πυρηνικά με...

Δημοφιλή