Δίαυλο επικοινωνίας με την Τουρκία στον τομέα της ναυπηγικής βιομηχανίας φέρονται να έχουν ανοίξει οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η Ουάσινγκτον αναζητά τρόπους να επιταχύνει την ενίσχυση του στόλου της εν μέσω κλιμακούμενου στρατιωτικού ανταγωνισμού με την Κίνα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Hurriyet και του Middle East Eye, οι επαφές –που, όπως αναφέρεται, «τρέχουν» από πέρυσι– εξετάζουν διαφορετικά μοντέλα συνεργασίας, με βασικούς άξονες την προμήθεια εξαρτημάτων για πλοία, την πιθανή συμμετοχή της Τουρκίας στην κατασκευή φρεγατών, αλλά και τη γενικότερη αντιμετώπιση των «σημείων συμφόρησης» που έχει σήμερα η παραγωγική ικανότητα του Αμερικανικού Ναυτικού.

«Στενότητα» παραγωγής στις ΗΠΑ – αναζήτηση λύσεων

Αξιωματούχοι που μίλησαν –κατά τις ίδιες πληροφορίες– στο Middle East Eye ανέφεραν ότι το περιεχόμενο των συζητήσεων κινείται εντός του αμερικανικού νομικού πλαισίου και των πολιτικών της αμυντικής βιομηχανίας των ΗΠΑ. Στο τραπέζι φέρονται να μπήκαν τόσο σενάρια προμήθειας κρίσιμων υποσυστημάτων/εξαρτημάτων όσο και «μοντέλα παραγωγής» που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστής δυνατοτήτων για το US Navy.

Η ουσία, όπως περιγράφεται, είναι ότι η Ουάσινγκτον ψάχνει πρακτικές διεξόδους για να «ξεμπλοκάρει» καθυστερήσεις και περιορισμούς στην παραγωγή νέων μονάδων επιφανείας, σε μια περίοδο που ο ρυθμός ναυπήγησης και εκσυγχρονισμού στην Ασία πιέζει την ισορροπία ισχύος.

Η Άγκυρα προβάλλει «δυναμικό ναυπηγείων»

Στην άλλη πλευρά, η Τουρκία εμφανίζεται να προτάσσει τη σημαντική παραγωγική ικανότητα που έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια. Τα τουρκικά ναυπηγεία, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, έχουν δυνατότητα ταυτόχρονης παραγωγής άνω των 30 πλοίων, τόσο για το τουρκικό όσο και για το πακιστανικό ναυτικό, στοιχείο που η Άγκυρα αξιοποιεί επικοινωνιακά για να παρουσιάζεται ως ανερχόμενη ναυτική δύναμη με περιφερειακή και ευρύτερη εμβέλεια.

Κομβικό ρόλο στην αφήγηση αυτή έχει το πρόγραμμα MİLGEM, το εθνικό πρόγραμμα πολεμικών πλοίων της Τουρκίας, μέσω του οποίου η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει αναπτύξει εγχώρια σχέδια πλοίων. Αμερικανοί αξιωματούχοι φέρονται να εκτίμησαν ότι τα σχέδια αυτά διαθέτουν «ευελιξία» προσαρμογής σε ανάγκες διαφορετικών ναυτικών δυνάμεων, ενώ επισημαίνεται πως το πρόγραμμα ενίσχυσε την τεχνογνωσία της Τουρκίας σε επίπεδο ναυτικών πλατφορμών.

Εξαρτήματα τώρα, φρεγάτες μετά;

Με βάση τις ίδιες πληροφορίες, εκπρόσωποι των ΗΠΑ διερεύνησαν κατά πόσον η Τουρκία μπορεί να λειτουργήσει ως προμηθευτής εξαρτημάτων, ενώ εξετάστηκε και το πιο «βαρύ» ενδεχόμενο: να βοηθήσει η Άγκυρα στην κατασκευή πρόσθετων φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.

Αν και δεν υπάρχουν –στα δημοσιεύματα– συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή χρονοδιαγράμματα, το μήνυμα είναι σαφές: η Ουάσινγκτον αναζητά εναλλακτικές αλυσίδες εφοδιασμού και παραγωγικούς εταίρους, και η Τουρκία επιχειρεί να μπει σε αυτό το κάδρο, επενδύοντας στην ταχύτητα και τον όγκο των ναυπηγείων της.