Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Καλεντερίδης: «Κρίσιμη η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, απαιτείται στρατηγικός υπολογισμός για τις αμερικανικές ισορροπίες»

Παρέμβαση Σάββα Καλεντερίδη στην τηλεόραση της “Ναυτεμπορικής”

Δημοσιεύτηκε στις

Έντονο προβληματισμό για τη χρονική συγκυρία και τις γεωπολιτικές παραμέτρους της επικείμενης συνάντησης του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε ο Σάββας Καλεντερίδης, μιλώντας στη Ναυτεμπορική, εστιάζοντας κυρίως στον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών και τις στρατηγικές ισορροπίες που διαμορφώνονται στην περιοχή.

Ο κ. Καλεντερίδης εκτίμησε ότι η ελληνοτουρκική προσέγγιση ενδέχεται να συνδέεται με ευρύτερες εξελίξεις και πιθανότατα να αποτελεί προπαρασκευαστικό στάδιο ενόψει πιθανής επίσκεψης του Ντόναλντ Τραμπ στην Ελλάδα, επισημαίνοντας πως οι διεθνείς πρωτοβουλίες γύρω από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν μπορούν να εξεταστούν αποκομμένες από τις αμερικανικές στρατηγικές επιλογές.

«Η Ουάσινγκτον θέλει να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής»

Ο ίδιος στάθηκε σε δηλώσεις Αμερικανού αξιωματούχου και ειδικού απεσταλμένου για Συρία και Ιράκ, ο οποίος φέρεται να ανέφερε ότι Ελλάδα και Τουρκία πρέπει να επιλύσουν τις διαφορές τους, με τις ΗΠΑ να αναλαμβάνουν ρόλο «κονιάματος» στη μεταξύ τους σχέση. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στη δημόσια στήριξη της Κίμπερλι Γκιλφόιλ στην επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Άγκυρα, στοιχείο που –κατά τον ίδιο– υποδηλώνει αυξημένο αμερικανικό ενδιαφέρον για τη διαμόρφωση ισορροπιών στην περιοχή.

Ο κ. Καλεντερίδης υποστήριξε ότι η πολιτική προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ βασίζεται κυρίως σε συμφέροντα ισχύος και όχι σε νομικές αρχές, τονίζοντας πως η Ουάσινγκτον παραδοσιακά προτάσσει την εξυπηρέτηση των στρατηγικών και οικονομικών της επιδιώξεων.

Ενεργειακές και επιχειρηματικές διασυνδέσεις

Στην ανάλυσή του, ο αναλυτής αναφέρθηκε σε ενεργειακές συνεργασίες μεταξύ αμερικανικών επιχειρηματικών συμφερόντων και της Τουρκίας, υπογραμμίζοντας ότι επενδυτικές κινήσεις στον τομέα της ενέργειας και των υδρογονανθράκων ενισχύουν το γεωπολιτικό βάρος της Άγκυρας.

Παράλληλα, έκανε λόγο για προσωπικές σχέσεις μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Τούρκου προέδρου, αλλά και για επιχειρηματικά δίκτυα που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Στρατιωτική ισορροπία και ρόλος ελληνικών βάσεων

Ο Σάββας Καλεντερίδης επισήμανε ότι η ναυτική και στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Ελλάδα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα ισορροπίας, τονίζοντας ιδιαίτερα τη σημασία της βάσης της Σούδας, την οποία χαρακτήρισε ως μία από τις σημαντικότερες στρατιωτικές εγκαταστάσεις διεθνώς.

Την ίδια στιγμή, υποστήριξε ότι η βάση του Ιντσιρλίκ έχει χάσει μέρος της επιχειρησιακής της αξίας, στοιχείο που –κατά την άποψή του– ενισχύει τον γεωστρατηγικό ρόλο της Ελλάδας.

Ωστόσο, υπογράμμισε πως η Αθήνα οφείλει να προχωρήσει σε «στρατηγικό ισολογισμό», λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα αμερικανικά συμφέροντα όσο και την επιρροή του ελληνικού και εβραϊκού λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κριτική για τη στρατηγική στα 12 ναυτικά μίλια

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε για τον τρόπο που –όπως υποστήριξε– διαχειρίστηκε η Ελλάδα το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων. Αναφερόμενος στο casus belli που διακήρυξε η Τουρκία το 1995, σημείωσε ότι η Ελλάδα δεν ενίσχυσε επαρκώς τη στρατηγική αποτροπής της τα επόμενα χρόνια.

Κατά τον ίδιο, η επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο εντάσσεται σε μια πολιτική που –όπως ανέφερε– δημιουργεί κινδύνους στρατηγικών υποχωρήσεων, ασκώντας παράλληλα έντονη κριτική στη διαχρονική διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

«Απαιτείται προετοιμασία για να μην υπάρξουν αιφνιδιασμοί»

Ο αναλυτής κατέληξε τονίζοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει σε ολοκληρωμένη γεωπολιτική προετοιμασία, προκειμένου να αντιμετωπίσει ενδεχόμενες ανακατατάξεις στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, αλλά και να διασφαλίσει ότι οι εξελίξεις στην περιοχή δεν θα οδηγήσουν σε στρατηγικά τετελεσμένα.

Παρακολουθήστε την παρέμβασή του:

Σχετικά θέματα
Profile Picture

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Le Figaro: Πώς η Γερμανία παίρνει υπό τον έλεγχο της τα αμυντικά ζητήματα της Ευρώπης.

Το Βερολίνο πραγματοποιεί αυτή τη στιγμή μια “επιθετική εξαγορά” στα ζητήματα άμυνας. Αυτή η ανατροπή θα έπρεπε να κάνει τους θιασώτες του γαλλογερμανικού άξονα να σκεφτούν καλά.

Δημοσιεύτηκε

4 ώρες πριν

στις

14 Φεβρουαρίου 2026

από τον

Το Βερολίνο πραγματοποιεί αυτή τη στιγμή μια “επιθετική εξαγορά” στα ζητήματα άμυνας. Αυτή η ανατροπή θα έπρεπε να κάνει τους θιασώτες του γαλλογερμανικού άξονα να σκεφτούν καλά.
Το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022 θα έπρεπε να είχε θέσει τη Γαλλία, την κορυφαία στρατιωτική δύναμη της ΕΕ και τη μόνη πυρηνική δύναμη μετά το Ηνωμένο Βασίλειο, πίσω στην καρδιά του ευρωπαϊκού παιχνιδιού. Για έναν απλό λόγο. Η γκωλική διαίσθηση, η οποία έχει διαποτίσει ολόκληρη τη σχέση της Γαλλίας με τον κόσμο από τότε που απέκτησε μια ανεξάρτητη πυρηνική δύναμη κρούσης, ήταν ορθή: πριν από την αγορά, πριν από την οικονομία, η πολιτική – δηλαδή, η επιβίωση σε μια θεμελιωδώς χομπσιανή πολεμογενή κοινωνία – έχει προτεραιότητα. Ένα σκληρό μάθημα για τις ευρωπαϊκές – και ακόμη και τις γαλλικές – κυρίαρχες ελίτ που προτιμούσαν να βλέπουν τον κόσμο μόνο μέσα από το πρίσμα της οικονομίας.
Ωστόσο, δεν είναι υπό τη φυσική ηγεσία της Γαλλίας που χτίζεται η άμυνα της Ευρώπης. Σε μια στροφή της μοίρας, της οποίας την ειρωνεία θα έπρεπε να συλλογιστούν οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της γαλλο-γερμανικής συνεργασίας, είναι η Γερμανία, η οποία έχει κυριαρχήσει στην ΕΕ τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια χάρη στις γαλλικές παραχωρήσεις, Η Γερμανία έχει αρχίσει να δομεί τα αμυντικά ζητήματα γύρω από τα δικά της συμφέροντα. Πώς βρίσκεται η Γερμανία, μια αποτραβηγμένη από τον θόρυβο της Ιστορίας πολιτική δύναμη από το 1949, στα πρόθυρα να επιτύχει αυτό το κατόρθωμα ; Μεθοδικά, μέσα από μια σειρά δυνατών σημείων.
Πρώτο της δυνατό σημείο : η βιομηχανία. Η Γερμανία, της οποίας οι δυσκολίες συχνά τονίζονται στο Παρίσι, παραμένει μια τρομερή βιομηχανική δύναμη. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι το 2024, το εμπορικό της πλεόνασμα ανήλθε σε 243 δισεκατομμύρια ευρώ (μόλις 6 δισεκατομμύρια ευρώ λιγότερο από το ρεκόρ των 249 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2016. Η μερική μετατροπή της γερμανικής βιομηχανίας σε αμυντική βιομηχανία βρίσκεται σε εξέλιξη. Με τους πρωταθλητές της βιομηχανίας της όπως η Rheinemetall, η οποία για παράδειγμα ανακοινώνει ότι σύντομα θα παράγει 1,5 εκατομμύριο βλήματα 155 χιλιοστών, περισσότερα από ολόκληρη την αμερικανική βιομηχανία. Εάν χρειαστεί, συμμαχώντας με Ευρωπαίους εταίρους (την ιταλική Leonardo) ή μη Ευρωπαίους (την αμερικανική Anduril, ναυαρχίδα της σύγκλισης μεταξύ τεχνολογίας και αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας).
Δεύτερο δυνατό σημείο : οικονομική ισχύς. Η αύξηση των ευρωπαϊκών στρατιωτικών προϋπολογισμών, που οφείλεται στις δυναμικές ενέργειες του Ντόναλντ Τραμπ, επισημοποιήθηκε στη σύνοδο κορυφής της Χάγης στις 25 Ιουνίου 2025. Η Γερμανία δεν έχει τα οικονομικά προβλήματα της Γαλλίας. Για τα 15 χρόνια που ακολούθησαν την κρίση της Lehman Brothers το 2008, η Γερμανία, που επικρίθηκε έντονα από τη Γαλλία γι’ αυτό, διατήρησε τα δημόσια οικονομικά της στην επιφάνεια κατοχυρώνοντας την απαγόρευση των ελλειμμάτων στο σύνταγμά της. Το αποτέλεσμα ; Με χρέος 63% του ΑΕΠ, η επίτευξη του 100% -μια κατάσταση που θα ήταν σε κάθε περίπτωση καλύτερη από αυτή της Γαλλίας, της οποίας τα δημόσια οικονομικά έχουν ξεφύγει εκτός ελέγχου- θα επέτρεπε στη Γερμανία να επενδύσει περίπου 2 τρισεκατομμύρια ευρώ. Με απλά λόγια: το γερμανικό μυρμήγκι θα χρησιμοποιήσει στην άμυνα την ισχύ πυρός που συγκέντρωσε υπομονετικά ενώ η Γαλλία ψήφιζε 35άωρα, προσλάμβανε δημόσιους υπαλλήλους και αρνούνταν να αυξήσει την ηλικία συνταξιοδότησης.
Τρίτο δυνατό σημείο : η ΕΕ ως Αρχιμήδειος μοχλός. Η Γαλλία, με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας και τη δημιουργία ενός Ευρωπαίου Επιτρόπου Άμυνας, υπερηφανευόταν ότι άρχιζε να προσηλυτίζει την ΕΕ στους κινδύνους του κόσμου. Η Γερμανία, με τον ζήλο των νεοπροσηλυτισμένων, σπεύδει να την ξεπεράει Αυτό είναι εμφανές στο προσωπικό της ΕΕ, καθώς τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (Manfred Weber) όσο και η Επιτροπή (Ursula von der Leyen), και γενικότερα η ΕΕ στο σύνολό της, δεν ήταν ποτέ τόσο γερμανικές. Είναι επίσης εμφανές στις έννοιές της. Ο ordoliberalismus η γερμανική σχολή του φιλελευθερισμού , παραμένει το DNA της ΕΕ. Η Γερμανία ξέρει πώς να τον χρησιμοποιήσει, ιδιαίτερα εναντίον της Γαλλίας, αγωνιζόμενη με νύχια και με δόντια ενάντια στην ιδέα της κοινοτικής προτίμησης στην προμήθεια όπλων, μια ιδέα που υποστηρίχθηκε ανεπιτυχώς από τη Γαλλία · πιέζοντας για την αντιμετώπιση των ζητημάτων της άμυνας μέσα από το πρίσμα των κανόνων της αγοράς· και υποστηρίζοντας τον έλεγχο των εξαγωγών όπλων από την Επιτροπή – δηλαδή το Βερολίνο. Με λίγα λόγια, διαταράσσοντας την ισορροπία που έχει χτίσει η Γαλλία μεταξύ επιχειρησιακών αναγκών, ενός πολιτικού οράματος και βιομηχανικών δυνατοτήτων.
Τέταρτο δυνατό σημείο : Το ΝΑΤΟ, που εξυπηρετεί τα γερμανικά συμφέροντα. Πέρα από τα τρέχοντα γεγονότα, το γεγονός παραμένει ότι κανείς στην Ευρώπη δεν θέλει πραγματικά το τέλος του ΝΑΤΟ. Η Γερμανία κατανοεί ότι ο έλεγχος του ορισμού των απαιτήσεων δυνατοτήτων της Συμμαχίας είναι ζωτικής σημασίας από βιομηχανικής και εμπορικής άποψης για τον μετασχηματισμό που επιδιώκει να επιτύχει. Για τον σκοπό αυτό, τοποθετεί το προσωπικό της εντός της Συμμαχίας. Ακόμα περισσότερο από αυτό. Δείχνει έτοιμη – όπως την προτρέπουν ο αγγλοσαξονικός τύπος και ορισμένοι Γάλλοι ηγέτες, οι οποίοι απαιτούν εδώ και δεκαετίες να αναλάβει η Γερμανία έναν πολιτικό ρόλο ανάλογο με την οικονομική της ισχύ, – να καλύψει το κενός μιας Αμερική που έχει εμμονή με τον αγώνα για ηγεμονία με την Κίνα. Δεν δήλωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Whittaker, πριν από λίγες εβδομάδες ότι ένας Γερμανός θα μπορούσε να αντικαταστήσει τον παραδοσιακό Αμερικανό στην ηγεσία της Ευρωπαϊκής Διοίκησης της Συμμαχίας (SACEUR) ;
Η Γερμανία παίζει το παιγνίδι της αριστοτεχνικά. Απρόσκοπτη σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις, εκμεταλλεύεται επιδέξια τις αδυναμίες μας για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της. Το πραγματικό ζήτημα βρίσκεται αλλού. Αφορά, φυσικά, τη Γαλλία, η οποία είναι ανίκανη να βασιστεί στις στρατιωτικές της δυνάμεις για να αναλάβει ένα ρόλο που θα έπρεπε να είναι δικός της,
Le Figaro
13/2/26
Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Οι ΗΠΑ δυναμικά στη χαρτογράφηση των κρίσιμων ορυκτών της Λ. Δ. του Κονγό

Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό εξασφάλισε μια νέα πενταετή συνεργασία με την αμερικανική επενδυτική εταιρεία Atlas Park για να φέρει γεωλογική έρευνα που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη στον μεταλλευτικό τομέα της, μια κίνηση που στοχεύει στον εκσυγχρονισμό του τρόπου με τον οποίο η χώρα χαρτογραφεί και διαχειρίζεται τους ορυκτούς πόρους της.

Δημοσιεύτηκε

6 ώρες πριν

στις

14 Φεβρουαρίου 2026

από τον

BUSINESS INSIDER AFRICA: Η ΛΔ Κονγκό στρέφεται στην Τεχνητή Νοημοσύνη σε μια νέα προσπάθεια που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ για τη χαρτογράφηση κρίσιμων ορυκτών

Αξιωματούχοι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και της αμερικανικής επενδυτικής εταιρείας Atlas Park ανακοίνωσαν μια πενταετή συμφωνία γεωλογικής χαρτογράφησης με βάση την τεχνητή νοημοσύνη στο Mining Indaba στο Κέιπ Τάουν. 

Το έργο θα αναλύσει ιστορικά αρχεία και θα διεξάγει νέες έρευνες για τη βελτίωση της κατανόησης των ορυκτών πόρων της χώρας. Τα ευρήματα θα υποστηρίξουν την εθνική στρατηγική εξερεύνησης, καθώς η ζήτηση για χαλκό και κοβάλτιο συνεχίζει να αυξάνεται. Η συνεργασία αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας της Κινσάσα να εκσυγχρονίσει τα δεδομένα εξόρυξης και να προσελκύσει παγκόσμιες επενδύσεις.

Η συμφωνία, η οποία ανακοινώθηκε στο συνέδριο Mining Indaba στο Κέιπ Τάουν, προβλέπει την ανάλυση ιστορικών γεωλογικών αρχείων από το Atlas Park και τη διεξαγωγή νέων ερευνών σε όλη τη χώρα. Τα ευρήματα θα διαβιβαστούν στην εθνική γεωλογική υπηρεσία στην Κινσάσα για να καθοδηγήσουν μελλοντικές εξερευνήσεις και επενδύσεις. Και οι δύο πλευρές αρνήθηκαν να αποκαλύψουν την αξία της συμφωνίας.
«Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει μεγαλύτερο δυναμικό για εξερεύνηση από τη ΛΔΚ. Θέλουμε να βγάλουμε χρήματα επενδύοντας στην εξερεύνηση και για να το κάνουμε αυτό αποτελεσματικά πρέπει να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο περιβάλλον δεδομένων», δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Atlas Park, Κάι Χαν, στο Semafor:

Η συνεργασία δείχνει την επιταχυνόμενη προσπάθεια της ΛΔΚ να προσελκύσει ξένη τεχνολογία και κεφάλαια, καθώς αυξάνεται η ζήτηση για ορυκτά όπως ο χαλκός και το κοβάλτιο, πόρους που η χώρα διαθέτει σε αφθονία και οι οποίοι είναι απαραίτητοι για συστήματα καθαρής ενέργειας και τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης.

Η Κινσάσα υπέγραψε πρόσφατα άλλες συμφωνίες ψηφιοποίησης και εξερεύνησης δεδομένων με αμερικανικές και ιαπωνικές εταιρείες, στο πλαίσιο των προσπαθειών της για τον εκσυγχρονισμό των παλαιών γεωλογικών βάσεων δεδομένων και τη βελτίωση της διαφάνειας στον τομέα.
Ωστόσο, η συμφωνία έχει επίσης προκαλέσει συζήτηση μεταξύ των ηγετών της γειτονικής Νότιας Αφρικής, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι τα αφρικανικά έθνη θα πρέπει να συνεργάζονται στενότερα μεταξύ τους αντί να βασίζονται σε μεμονωμένες συμφωνίες με εξωτερικές δυνάμεις.
Για τη ΛΔΚ, η αναβάθμιση των γεωλογικών της γνώσεων είναι κεντρικής σημασίας για την πλήρη αξιοποίηση της αξίας των ορυκτών που χρειάζεται ολοένα και περισσότερο ο κόσμος.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Γιατί στις μέρες μας δεν έχει καμία λογική η επίκληση της Συμφωνίας της Άγκυρας του 1930 μεταξύ Βενιζέλου και Κεμάλ

Το 1930 έχει τεράστια διαφορά από το 2026…

Δημοσιεύτηκε

7 ώρες πριν

στις

14 Φεβρουαρίου 2026

από τον

Γράφει ο Βλάσης Αγτζίδης
Με αφορμή τη σχετική δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού κατά την πρόσφατη επίσκεψη στην Άγκυρα, που πρότεινε να αναβιώσουν οι δύο πλευρές στο πνεύμα της ελληνοτουρκικής συμφιλίωσης οκτώ χρόνια μετα το τραγικό 1922, επισημαίνονται τα εξής:
Το 1930 έχει τεράστια διαφορά από το 2026…
Τότε όλες οι εκκρεμότητες είχαν λήξει με τις εξελίξεις του 1922. Η μόνη που απέμενε ήταν το περιουσιακό των μουσουλμάνων της Ελλάδας που εκδιώχθηκαν στην Τουρκία και των προσφύγων και Ανταλλάξιμων Ελλήνων που ήρθαν στην Ελλάδα ..
Αντιθέτως σήμερα υπάρχουν σημαντικές διεκδικήσεις από την πλευρά της Τουρκίας που σχετίζονται με την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης εις βάρος της Ελλάδας.
Το 1930 δεν υπήρχαν ούτε γκρίζες ζώνες, ούτε Γαλάζιες Πατρίδες, ούτε κατεχόμενες περιοχές στην Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε εκμηδενισμενη ελληνική μειονότητα σε Κωνσταντινούπολη-Ιμβρο-Τένεδο….
Εάν ο Βενιζέλος είχε κάποιες δικαιολογίες για τη σύναψη της Συμφωνίας της Άγκυρας το 1930, ο Μητσοτάκης σήμερα δεν έχει καμμία…
——
Επίσης , ακόμα και εκείνη συμφωνία της Άγκυρας υπήρξε μια πολύ “τολμηρή” κίνηση που ίσως επέβαλαν οι νέες γεωπολιτικές συνθήκες.
Ουσιαστικά ο Βενιζέλος, εκφράζοντας τα κυνικά συμφέροντα του ελληνικού κράτους -που δεν ταυτίζονταν απαραίτητα με τα συμφέροντα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων από Μικρά Ασία, Πόντο και Ανατολική Θράκη – λειτούργησε με βάση μια ρεαλιστική αντίληψη.
Όμως από τον πολύ ρεαλισμό αυτοκτόνησε πολιτικά -κι αυτός, κι οι πρόσφυγες και ο ελληνικός λαός – μιας και μια κρίσιμη μάζα προσφύγων ψηφοφόρων του πήγε στην Αριστερά…
Στις πρώτες εκλογές του 1932, αυτή η κρίσιμη μάζα καθόρισε το εκλογικό αποτέλεσμα και εγκαινίασε μια περίοδο επιστροφής στην εξουσία του αντιπροσφυγικος μοναρχικού Λαϊκου Κόμματος, δηλαδή των υπευθύνων για τα απίστευτα διπλωματικά, πολιτικά και στρατιωτικά λάθη που οδήγησαν στην Ήττα του Αυγούστου του 1922…
———
Όσον αφορά τον ίδιο τον Βενιζέλο, μπορούμε να τον διαχωρίσουμε σε δύο διαφορετικές φάσεις.
Και αυτό βεβαίως εάν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι απέναντι στην ιστορία. Πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν δύο Βενιζέλοι, όσον αφορά την συμπεριφορά, που αντιστοιχούν σε δύο εντελώς διαφορετικές ιστορικές φάσεις.
-Ο προ του Νοέμβρη του 1920 που εξέφρασε τον ελληνικό εθνικισμό και χάρη στη στρατηγική του οι Νέες Χώρες+Δυτ. Θρακη είναι σήμερα τμήματα του ελληνικού κράτους .
-Και ο μετά την Ήττα, που λειτούργησε ως κλασικός και κυνικός εκφραστής των κρατικών συμφερόντων.
Πάντως χωρίς την ελέω Κρητικού Ζητήματος στρατηγική του Βενιζέλου το 1912, που ήταν σε αντίθεση με την κυριαρχούσα άποψη στους ηγετικούς κύκλους της Αθήνας, η Ελλάς δεν θα έμπαινε στην Βαλκανική Συμμαχία. Το πιθανότερο από μια τέτοια απόφαση, η Ανατολική Μακεδονία να ήταν τμήμα της Αιγαιακής Βουλγαρίας και η Θεσσαλονίκη ως Σολούν η πρωτευουσα είτε των Σλαβομακεδόνων είτε των Βουλγάρων.
Εκτός εάν στον Βαλκανικό Πόλεμο νικούσαν οι Τούρκοι τους Βαλκάνιους, οπότε θα οι Νεότουρκοι θα υλοποιούσαν το αρχικό τους όνειρο για καθαρό τουρκικό έθνος-κράτος μεταξύ Θεσσαλονίκης και Κωνσταντινουπόλεως …
Πάντως είτε έτσι, είτε αλλιώς τα οριστικά ελληνικά σύνορα θα βρίσκονταν δια παντός Νοτίως του Ολύμπου.
———–
Και επειδή παραμένει ακόμα ασαφής εκείνη η περίοδος -παρότι μας χωρίζουν πάνω από 100 χρόνια- και επειδή εθνικόν είναι το αληθές, καλό είναι να γνωρίζουμε κάποια πολύ συγκεκριμένα πράγματα.
Όλα κρίθηκαν από τη στιγμή που στην ελλαδική εξουσία , το Νοέμβριο του 1920, ανέβηκαν οι παλιοί βασιλοφρονες φιλογερμανοί του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Με τα απίστευτα διπλωματικά, πολιτικά και στρατιωτικά τους λάθη κατάφεραν να απομονώσουν την Ελλάδα και να μετατρέψουν σε ελληνοτουρκικό πόλεμο τη διασυμμαχική επιχείρηση για το μεταοθωμανικο σκηνικό.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να ζητήσουν οι “σύμμαχοι” της Αντάντ στη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου τον Φλεβαρη-Μαρτη του 1921 να αποχωρήσει η Ελλάδα από το Σαντζάκιο Σμύρνης λόγω αδυναμίας εφαρμογής της Συνθήκης των Σεβρών…
Τρομοκρατημένη η ελληνική κυβέρνηση του Γούναρη διαβεβαίωσε ότι κάνουν λάθος και ότι η Ελλάς μόνη της θα καταλάμβανε την Άγκυρα και θα έστελνε στρατό στον Πόντο ώστε να περικυκλώσουν τον Κεμάλ και από τον Βορρά. “Ελληνικός στρατός στον Πόντο” είναι τίτλοι πρωτοσέλιδου στον αθηναϊκό Τύπο…
Εν τω μεταξύ κανένα τέτοιο σχέδιο δεν είχαν. Απλώς ήθελαν να εντυπωσιάσουν τους συμμάχους ώστε να κερδίσουν χρόνο . Έτσι αποφάσισαν το καλοκαίρι του 1921 να περάσει ο ελληνικός στρατός από μόνος του, χωρίς καμία διεθνή έμπρακτη υποστήριξη τον Σαγγάριο, ώστε να καταλάβει την Άγκυρα .
Από τότε, την αποτυχία αυτού του σχεδίου ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση. Όμως ο Κεμάλ, περνώντας τοις μετρητοίς τα της επέμβασης στον Πόντο αποφάσισε την πλήρη εκκένωση του από τον ελληνικό πληθυσμό. Έτσι δημιουργήθηκαν τα Άουσβιτς εν ροή και λίγο αργότερα οδηγηθηκαμε στην στρατιωτική Ήττα
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή2 ώρες πριν

Βρετανία: Παράνομη κρίθηκε από το High Court η απαγόρευση της Palestine Action

Η οργάνωση Palestine Action είχε τεθεί εκτός νόμου τον Ιούλιο, στον απόηχο μιας περιόδου κατά την οποία παρατηρήθηκε αυξανόμενη «απευθείας...
Άμυνα3 ώρες πριν

Πάμε πόλεμο; Καταφύγια πολέμου στην «υπόγεια Αθήνα» ετοιμάζει η ΣΤΑΣΥ

η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ προχωρά σε εκσυγχρονισμό του υπόγειου χώρου με στόχο, εφόσον χρειαστεί, να μπορεί να φιλοξενήσει κόσμο σε...
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 ώρες πριν

Συνάντηση Μαζλούμ Αμπντί με Γκρέιαμ στο Μόναχο! Δέσμευση για τη στήριξη της Ροζάβα

Αμερικανοί νομοθέτες επιδιώκουν να κρατήσουν «ζεστό» τον δίαυλο με τους SDF και να διατηρήσει πολιτικό αποτύπωμα στη διαμόρφωση της επόμενης...
Ιστορία - Πολιτισμός4 ώρες πριν

Τι συνέβη μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης; Τα σπάνια τεκμήρια της Εθνικής Τράπεζας “μιλάνε” για τον ξεριζωμό

Αθήνα, 2026. Μετράμε 111 χρόνια από τη σφαγή των Αρμενίων, 107 χρόνια από τη 19η Μαΐου, 104 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, 103...
Αναλύσεις4 ώρες πριν

Le Figaro: Πώς η Γερμανία παίρνει υπό τον έλεγχο της τα αμυντικά ζητήματα της Ευρώπης.

Το Βερολίνο πραγματοποιεί αυτή τη στιγμή μια “επιθετική εξαγορά” στα ζητήματα άμυνας. Αυτή η ανατροπή θα έπρεπε να κάνει τους...

Δημοφιλή